https://www.jw.org/el/βιβλιοθήκη/βίντεο/#el/mediaitems/LatestVideos/pub-jwb-097_11_VIDEO
Σε ποια πράγματα είπε ο απόστολος Παύλος στον Τιμόθεο “να είναι απορροφημένος” και να τα “στοχάζεται”;
Και με ποια έννοια μπορεί να γίνει φανερή η πρόοδός μας σήμερα;
Ας ανοίξουμε τη Γραφή μας στην 1 Τιμόθεο, στο κεφάλαιο 4, να δούμε λίγο τα συμφραζόμενα.
Θα διαβάσουμε την τελευταία παράγραφο αυτού του κεφαλαίου.
Πρώτη Τιμόθεο, κεφάλαιο 4. Το εδάφιο 11 λέει: «Να δίνεις αυτές τις εντολές και να τις διδάσκεις.
Κανείς ας μην περιφρονεί τη νεότητά σου.
Απεναντίας, γίνε παράδειγμα για τους πιστούς σε ομιλία, σε διαγωγή, σε αγάπη, σε πίστη, σε αγνότητα.
Μέχρι να έρθω, να επιδίδεσαι στη δημόσια ανάγνωση, στην προτροπή, στη διδασκαλία.
Μην παραμελείς το χάρισμα που είναι μέσα σου, το οποίο σου δόθηκε μέσω προφητείας όταν το πρεσβυτέριο έθεσε τα χέρια του πάνω σου.
Να στοχάζεσαι αυτά τα πράγματα· να είσαι απορροφημένος σε αυτά, ώστε η πρόοδός σου να είναι φανερή σε όλους.
Να δίνεις συνεχώς προσοχή σε ό,τι αφορά τον εαυτό σου και τη διδασκαλία σου.
Να μένεις σταθερός σε αυτά τα πράγματα, γιατί κάνοντάς το αυτό θα σώσεις και τον εαυτό σου και αυτούς που σε ακούν».
Καταρχάς, προσέξτε ότι λέει «να είσαι απορροφημένος».
Ενδιαφέρουσα λέξη.
Τι ακριβώς σημαίνει; Ας πούμε ένα παράδειγμα:
Αν πάρουμε ένα κρεμμύδι και το ρίξουμε ολόκληρο μέσα σε μια σούπα που βράζει, αλλά μετά από λίγο το βγάλουμε έξω, παραμένει ένα ολόκληρο κρεμμύδι και η γεύση της σούπας δεν έχει αλλάξει.
Αλλά αν κόψουμε το κρεμμύδι και μετά το ρίξουμε στη σούπα και το αφήσουμε εκεί για ώρες, τότε απορροφιέται από τη σούπα και δεν μπορούμε πλέον να το αφαιρέσουμε μέσα από τη σούπα.
Όταν λοιπόν είμαστε απορροφημένοι σε κάτι, γινόμαστε μέρος του.
Η κατά λέξη μετάφραση αυτής της φράσης από το πρωτότυπο κείμενο είναι «μέσα σε αυτά τα να είσαι».
Κάποιες παλιότερες μεταφράσεις την αποδίδουν «εις ταύτα μένε».
Ποια θα λέγαμε λοιπον, μεταφορικά, ότι είναι η σούπα από την οποία πρέπει να απορροφηθούμε;
Το εδάφιο 12 δείχνει ότι περιλαμβάνει “την ομιλία, τη διαγωγή, την αγάπη, την πίστη και την αγνότητα”. Ας αναρωτηθούμε:
“Είναι αυτές οι ιδιότητες και πράξεις μέρος του εαυτού μου;”
Για παράδειγμα, πώς γίνεται φανερή η πρόοδός μας στον τρόπο με τον οποίο μιλάμε;
Εδώ, δεν αναφέρεται στους διορισμούς για δημόσιες ομιλίες.
Ο Τιμόθεος ήταν ήδη γνωστός περιοδεύων πρεσβύτερος πάνω από δέκα χρόνια όταν έλαβε αυτή την επιστολή από τον Παύλο, αλλά η πρόοδός του θα γινόταν φανερή από την οσιότητά του και από το κατά πόσον η ομιλία του αντανακλούσε την αγάπη του και την πίστη του.
Όσον αφορά την ομιλία μας, ανοίξτε, παρακαλώ, στην επιστολή του Ιακώβου, στο κεφάλαιο 1.
Σε αυτό το εδάφιο, ο Ιάκωβος τονίζει τον αντίκτυπο που μπορεί να έχει η ομιλία μας στη λατρεία μας. Ιακώβου 1:26: «Αν κανείς νομίζει ότι είναι λάτρης του Θεού αλλά δεν χαλιναγωγεί τη γλώσσα του, εξαπατά την καρδιά του, και η λατρεία του είναι μάταιη».
Παλιότερες μεταφράσεις λένε ότι «η θρησκεία αυτού του ανθρώπου είναι μάταιη».
Μάλιστα, αυτό είναι ένα από τα εδάφια που οδήγησαν τους αδελφούς μας στο συμπέρασμα ότι υπάρχει αληθινή θρησκεία και ψεύτικη θρησκεία.
Δεν θα θέλαμε να έχουμε ποτέ τη στάση των ανθρώπων της ψεύτικης θρησκείας, εξαπατώντας τον εαυτό μας με τη σκέψη ότι, αν κάνουμε κάποια καλά πράγματα, τον Θεό δεν τον νοιάζει αν τα λόγια μας είναι άσχημα ή αναληθή.
Όχι, εμείς “χαλιναγωγούμε τη γλώσσα μας”.
Και η λέξη “χαλιναγωγούμε” μας φέρνει στον νου το παράδειγμα που είπε ο Ιάκωβος για τα άλογα, στο εδάφιο Ιακώβου 3:3.
Χαλιναγωγώ τη γλώσσα δεν σημαίνει ότι δεν μιλάω ποτέ, όπως και το ότι χαλιναγωγεί κάποιος ένα άλογο δεν σημαίνει ότι δεν το ιππεύει ποτέ.
Το άλογο είναι πολύτιμο, δυνατό και όμορφο, και είναι πολύ χρήσιμο αν εκπαιδευτεί.
Άρα, χρησιμοποιούμε το δώρο της ομιλίας, αλλά ελέγχουμε τα λόγια μας ώστε να έχουν την επίδραση που θέλουμε και την επίδραση που θέλει ο Ιεχωβά.
Η ομιλία μας μπορεί να αποκαλύψει τον βαθμό της πνευματικής προόδου που έχουμε κάνει.
Σήμερα, οι περισσότεροι δεν υπηρετούμε σε εκκλησίες όπως της Εφέσου, στην οποία ο Τιμόθεος έπρεπε να είναι τείχος ενάντια σε «ψεύτικες ιστορίες», σε «παροδηγητικές εμπνευσμένες δηλώσεις και διδασκαλίες δαιμόνων».
Μπορούμε όμως να αποτελούμε εξαιρετικό παράδειγμα στο πώς μιλάμε.
Συνεργαζόμαστε με άλλους εδώ στο Μπέθελ αλλά και στις εκκλησίες μας.
Στον Ψαλμό 133, λέει ότι η ευλογία του Ιεχωβά είναι εκεί όπου “οι αδελφοί ζουν μαζί με ενότητα”.
Στην 1 Πέτρου 4:14, λέει ότι το πνεύμα του Ιεχωβά «αναπαύεται» πάνω στην εκκλησία.
Άρα, ο Ιεχωβά μάς ευλογεί όταν συνεργαζόμαστε.
Κανένας άνθρωπος δεν έχει όλες τις ιδιότητες που χρειάζονται για να ολοκληρωθεί ένα έργο.
Και, όταν έχουμε συναντήσεις, μιλάμε μεταξύ μας.
Συζητάμε για το πώς θα ολοκληρωθεί ένα έργο.
Μπορεί να εξετάζουμε αν είναι καλό το σχέδιό μας, αν προχωράει καλά η δουλειά, αν είναι αποτελεσματικό, αν είναι σε αρμονία με τις δημοσιευμένες οδηγίες, αν θα βοηθήσει πραγματικά.
Και στην πορεία, όλοι αυτοί οι άνθρωποι που έχουν αφιερώσει πολλές ώρες σε αυτό το έργο διαπιστώνουν πόσο σημαντικό είναι για όλους τους να παίρνουν απαντήσεις σε αυτά τα σημεία.
Τι θα κάνουμε όμως αν κάποιος διαφωνεί με τον τρόπο που κάναμε την εργασία μας;
Ή αν επισημαίνει ένα πρόβλημα, αλλά η λύση που προτείνει είναι χειρότερη από το ίδιο το πρόβλημα;
Μήπως θα κλείσουμε τα αφτιά μας ή θα χάσουμε τον σεβασμό μας για αυτόν;
Θα μπορούσαμε να του εκφράσουμε την εκτίμησή μας που μας είπε ότι κάτι δεν γίνεται σωστά, και ταυτόχρονα, να ψάξουμε για μια λύση;
Τι λόγια θα χρησιμοποιήσουμε;
Αυτή θα ήταν μια πάρα πολύ καλή ευκαιρία για “να γίνουμε παράδειγμα για τους πιστούς σε ομιλία”.
Έχετε προσέξει ότι μερικοί άνθρωποι δείχνουν συνεχώς εκτίμηση και επαινούν γενναιόδωρα τους άλλους, ακόμη και όταν δίνουν διόρθωση;
Και βλέπεις ότι δεν είναι κάτι τυπικό αυτό που κάνουν. Δεν φτιάχνουν το «σάντουιτς της συμβουλής»: έπαινος, συμβουλή, έπαινος.
Είναι γνήσιο.
Καταλαβαίνεις ότι αφιέρωσαν χρόνο για να σε παρατηρήσουν και νιώθουν πραγματικά εκτίμηση.
Είναι άτομα που πάντοτε μιλούν ενθαρρυντικά στους άλλους.
Ή, είναι κάποιοι πρεσβύτεροι που, και στην πιο πιεστική κατάσταση, τους κάνουν όλους να γελάνε, και μετά δίνουν άμεση συμβουλή αν χρειάζεται, αλλά τελικά όλοι νιώθουν όμορφα.
Αυτό είναι τέχνη. Μην κάνετε ποτέ το λάθος και σκεφτείτε:
“Είναι στον χαρακτήρα του”.
Όχι, αυτό είναι πρόοδος.
Έχουμε πολλούς στην οικογένεια Μπέθελ με αυτή την ικανότητα, και τους εκτιμούμε πολύ.
Να γινόμαστε λοιπόν παράδειγμα για τους πιστούς σε ομιλία.
Ο Παύλος ανέφερε επίσης τη διαγωγή και την αγνότητα.
Τι ωραίο είναι να μας περιβάλλουν υποδειγματικά άτομα που χαίρονται να τηρούν τους υψηλούς ηθικούς κανόνες του Ιεχωβά.
Και το 1 Τιμόθεο 4:12 λέει επίσης να γινόμαστε παράδειγμα «σε αγάπη».
Αν ο Τιμόθεος φερόταν σκληρά ή άστοργα στους ομοπίστους του, τι αντίκτυπο θα είχε αυτό σε όλο το καλό έργο που είχε επιτελέσει ήδη ως δάσκαλος και επίσκοπος;
Επίσης, γινόμαστε παράδειγμα για τους πιστούς σε πίστη.
Η πίστη μας γίνεται φανερή από την ικανότητά μας να διακρίνουμε το χέρι του Ιεχωβά και το πώς αυτός υποστηρίζει και ευλογεί το έργο που κάνουμε.
Μπορούμε να χτίσουμε το Ράμαπο ενώ είμαστε σε λοκντάουν;
Πώς θα γυρίσουμε βίντεο αφού δεν μπορούμε να μαζέψουμε είκοσι ανθρώπους σε έναν μικρό χώρο;
Πώς θα κάνουμε μαθητές αν πρέπει να κρατάμε δυο μέτρα απόσταση από όλους;
Τι βλέπουμε όμως;
Το Ράμαπο είναι πιο μπροστά από ό,τι σχεδιάζαμε.
Το JW Broadcasting® χρησιμοποιείται περισσότερο από ποτέ.
Οι παρόντες στις συναθροίσεις μας είναι περισσότεροι από πριν.
Και χιλιάδες νέοι μαθητές εξακολουθούν να βαφτίζονται κάθε εβδομάδα.
Γιατί;
Επειδή «τα πάντα είναι δυνατά» για τον Θεό αν κάποιος έχει πίστη.
Να γίνεστε παράδειγμα για τους πιστούς σε ομιλία, σε διαγωγή, σε αγάπη, σε πίστη, σε αγνότητα.
Αυτή είναι η σούπα.
Να στοχάζεστε αυτά τα πράγματα, να είστε απορροφημένοι σε αυτά.
Και, με αυτόν τον τρόπο, η πρόοδός σας θα γίνεται φανερή.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου