JW Broadcasting—Φεβρουάριος 2022: Ετήσια Συνέλευση 2021, Μέρος 2

  

 

https://www.jw.org/el/%CE%B2%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%B9%CE%BF%CE%B8%CE%AE%CE%BA%CE%B7/%CE%B2%CE%AF%CE%BD%CF%84%CE%B5%CE%BF/#el/mediaitems/LatestVideos/pub-jwb-097_1_VIDEO

Καλώς ήρθατε στο JW Broadcasting®  για τον Φεβρουάριο του 2022!

Τον περασμένο μήνα, απολαύσαμε το πρώτο μέρος της ετήσιας συνέλευσης του 2021.

Παρουσιάστηκαν συναρπαστικές ανακοινώσεις και βίντεο,  καθώς και υποκινητικές ομιλίες  από αρκετά μέλη του Κυβερνώντος Σώματος.

Και ήταν πολύ συγκινητικό  που είδαμε μέλη της οικογένειας Μπέθελ  να είναι και πάλι μαζί στην κεντρική αίθουσα  για αυτό το πνευματικό συμπόσιο.

Αυτόν τον μήνα σάς παρουσιάζουμε με χαρά  το δεύτερο μισό του προγράμματος της ετήσιας συνέλευσης.

Είμαστε βέβαιοι  ότι θα απολαύσετε πολύ τις ενθαρρυντικές ενημερώσεις,  τις συνεντεύξεις και τις ομιλίες που θα ακολουθήσουν.

Ξέρουμε ότι η πανδημία έχει αλλάξει τις ζωές όλων μας,  και επαινούμε όλη την παγκόσμια αδελφότητα  για την όσια ανταπόκρισή σας στις κατευθύνσεις.

Ίσως ήδη γνωρίζετε  ότι στους ειδικούς ολοχρόνιους υπηρέτες στον αγρό  συστήθηκε να εφαρμόσουν  πιο συγκεκριμένες οδηγίες και περιορισμούς.

Ας ακούσουμε μερικούς από αυτούς  να μας εξηγούν τις ιδιαίτερες καταστάσεις που αντιμετώπισαν.

Ο Ιεχωβά μάς δίνει όλα όσα χρειαζόμαστε  για να επιτελούμε τη διακονία μας  και να νιώθουμε ασφαλείς όποια θλίψη και αν περνάμε.

Έχουμε νιώσει πραγματικά τη στοργική υποστήριξη του Ιεχωβά σε αυτή την πανδημία.

Ο ουράνιος Πατέρας μας, μέσω της οργάνωσής του,  μας έχει δώσει ό,τι ακριβώς χρειαζόμαστε  για να συνεχίσουμε πιστά τη διακονία μας  και να μείνουμε πνευματικά ισχυροί.

Πώς επηρεάστηκαν από την οδηγία  να περιοριστούν στο σπίτι οι επίσκοποι περιοχής,  οι υπηρέτες οικοδόμησης,  οι ιεραπόστολοι στον αγρό και οι ειδικοί σκαπανείς;

Πώς κατάφεραν να συνεχίσουν το έργο τους  στην υπηρεσία του Ιεχωβά ολόκαρδα και με χαρά;

Ποια πρακτικά μαθήματα πήραν;

Επειδή ακολουθούσαμε την οδηγία του Κυβερνώντος Σώματος  δεν μπορούσαμε να επισκεφτούμε τη μητέρα του Στιβ.

Έμενε σε έναν οίκο ευγηρίας  μόλις δέκα λεπτά από εκεί που μέναμε.

Πέθανε τον καιρό που ήμασταν περιορισμένοι στο σπίτι.

Και αυτό έφερε άλλη μια δυσκολία— πενθούσαμε μόνοι μας.

Στις αρχές όταν δόθηκε αυτή η οδηγία,  πέρασα μια πολύ δύσκολη φάση.

Άρχισαν να έρχονται στον νου μου άσχημες εικόνες από το παρελθόν.

Την περίοδο του πολέμου στο Βιετνάμ,  είχα φυλακιστεί για λόγους ουδετερότητας.

Όλο αυτό που ζούσα με το lockdown μου θύμιζε τη φυλακή.

Φοβάμαι πολύ να είμαι μόνη μου.

Αυτό είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα για εμένα.

Με τον αγαπημένο μου σύζυγο  εργαζόμασταν μαζί επί χρόνια  στην οικοδόμηση χώρων λατρείας για τον Ιεχωβά.

Αλλά ξαφνικά διαγνώστηκε ότι είχε καρκίνο  και πέθανε μέσα σε πέντε μήνες.

Εκτιμήσαμε ιδιαίτερα την αξία αυτής της οδηγίας τον Νοέμβριο του 2020,  όταν ξαφνικά χρειάστηκε να πάω στο νοσοκομείο  με σοβαρή καρδιοπάθεια και βαριά πνευμονία.

Οι γιατροί είπαν ότι κινδύνευε η ζωή μου.

Μου είπαν ότι,  αν είχα κολλήσει κορωνοϊό σε αυτή την κατάσταση,  δεν υπήρχε περίπτωση να ζήσω.

Ενόσω ήταν περιορισμένοι,  πώς διατήρησαν θετική στάση  αυτοί οι υπάκουοι αδελφοί και αδελφές  αλλά και τη σωματική, συναισθηματική  και πνευματική τους υγεία;

Παρότι αυτή η περίοδος ήταν πολύ δύσκολη για εμάς,  το ότι είχαμε συναθροίσεις μέσω Zoom,  συναθροίσεις για υπηρεσία αγρού,  το ότι κάναμε έργο μέσω Zoom  και παρέα με τους αδελφούς και τις αδελφές  —όλα αυτά μας έκαναν πολύ καλό.

Δεν υπήρχε απαίτηση ωρών,  αλλά συνεχίσαμε να είμαστε πολύ δραστήριοι πνευματικά.

Κάναμε πολλές ποιμαντικές,  και ενισχύαμε και εποικοδομούσαμε αδελφούς και αδελφές  κυριολεκτικά από όλο τον κόσμο  που ξέραμε ότι είχαν ανάγκη.

Όταν το Κυβερνών Σώμα ανακοίνωσε  ότι δεν θα υπήρχε απαίτηση ωρών,  ένιωσα—και οι δύο νιώσαμε—ότι μας εμπιστεύονται.

Αυτό μας έδωσε μεγαλύτερη ευελιξία  και μπορέσαμε να ασχοληθούμε περισσότερο με συγγενείς  που δεν είναι στην αλήθεια  και να τους στηρίξουμε μέσα στην πανδημία.

Και έτσι ξεκινήσαμε δύο Γραφικές μελέτες  που συνεχίζονται κανονικά ως τώρα.  Νιώθω έντονα πόσο πολύ ενδιαφέρεται το Κυβερνών Σώμα για εμάς  κάθε φορά που αναφέρουν στις επιστολές τους  ότι δεν απαιτείται να φτάσουμε τον αναμενόμενο αριθμό ωρών.

Πολλοί αδελφοί και αδελφές σήμερα είναι καταθλιμμένοι  και έχουν κουραστεί από την πανδημία.

Συνήθως έχουν την ανάγκη  να μιλήσουν σε κάποιον για τα προβλήματά τους.

Με αυτές τις προσαρμογές έχω τώρα περισσότερο χρόνο  για να τους ενθαρρύνω  και να τους βοηθήσω να μείνουν πνευματικά ισχυροί.

Αποφασίσαμε με μια αδελφή  να κάνουμε δύο ώρες κάθε μέρα τηλεφωνική μαρτυρία  αν και δεν το είχαμε ξαναδοκιμάσει  και δεν ξέραμε πώς να το κάνουμε.

Στην επίσκεψη του επισκόπου περιοχής,  έμαθα πώς να μιλάω από το τηλέφωνο,  πώς να βοηθάω τους ανθρώπους που βρίσκω  και πώς να διατηρώ το ενδιαφέρον τους.

Επειδή οι περισσότερες εκκλησίες που υπηρετώ  δεν έχουν πρόσβαση στο Ίντερνετ,  βιντεοσκοπώ όλες τις ομιλίες μου.

Στήνω ένα απλό βήμα και τοποθετώ το μικρόφωνο  και το κινητό τηλέφωνο  με το οποίο θα τραβήξω το βίντεο.

Μετά, στέκομαι εκεί μπροστά και κάνω την ομιλία.

Πώς ευλογήθηκαν από την υπακοή τους;

Μου έδωσε πολύ μεγάλη χαρά  που άρχισα μια μελέτη μέσα στην πανδημία  και ιδιαίτερα το πόσο γρήγορα προχωρούσε το άτομο.

Λόγω της υγείας μου,  η μελέτη διαρκούσε 15-20 λεπτά το πολύ.

Έπρεπε να βρίσκω ένα κατάλληλο μέρος στο νοσοκομείο  για να κάνουμε τη μελέτη, συνήθως στον διάδρομο.

Μια μέρα, αφού κλείσαμε με προσευχή, πρόσεξα  ότι η πόρτα στο γραφείο μιας γιατρού ήταν ανοιχτή.

Η γιατρός είχε ακούσει όλη τη Γραφική μας μελέτη.

Χάρηκα πάρα πολύ που την είχε παρακολουθήσει και εκείνη.

Μελετάω με έξι συγγενείς μου από την ευρύτερη οικογένεια  που προηγουμένως εναντιώνονταν στα καλά νέα.

Η μία από αυτές μου είπε  ότι ο άντρας της πρόσεξε την αλλαγή στον τρόπο  με τον οποίο του φέρεται και του μιλάει,  και τώρα αυτός και τέσσερα από τα παιδιά τους  κάνουν επίσης μελέτη.

Αυτό το δώρο του Ιεχωβά μού δίνει δύναμη να συνεχίσω.

Τον τελευταίο καιρό, στην περιοχή μου,  βαφτίστηκαν 59 σπουδαστές.

Μια άλλη ευλογία είναι η ενότητα μέσα στις οικογένειες.

Οι γονείς διαθέτουν πολύ χρόνο  για να μελετούν με τα παιδιά τους.

Η Χριστιανική μας ζωή έχει παρομοιαστεί με αγώνα,  και μάλιστα όχι με αγώνα ταχύτητας.

Μπορεί να μας συμβούν απροσδόκητα πράγματα.

Αν προσπαθούμε να υπακούμε από καρδιάς τώρα,  θα είμαστε έτοιμοι να υπακούσουμε στις οδηγίες  που θα λάβουμε στη μεγάλη θλίψη.

Είμαστε βέβαιοι ότι αυτή δεν είναι η τελευταία φορά  που θα χρειαστεί να υπακούσουμε.

Βλέπουμε Βιβλικές προφητείες  να εκπληρώνονται μπροστά στα μάτια μας,  και μπροστά μας βρίσκονται ακόμη πιο σημαντικά γεγονότα  με σοβαρότερες δοκιμασίες.

Τα εδάφια Ιακώβου 1:2, 3 μας βοηθούν να έχουμε χαρά  —βαθιά χαρά—στην καρδιά μας παρά τις δοκιμασίες,  και μας διαβεβαιώνουν πως όλες οι δύσκολες καταστάσεις  μάς βοηθούν να δουλέψουμε την υπομονή μας.

Αυτή η ιδιότητα θα μας βοηθήσει στις δοκιμασίες που έρχονται.

Προσωπικά ωφελήθηκα  που ακολούθησα τις οδηγίες του Κυβερνώντος Σώματος.

Πραγματικά, νιώθω χαρά κάθε μέρα,  και αυτό μπορώ να το αποδώσω μόνο  στο ότι ο Ιεχωβά ευλογεί τις προσπάθειες που κάνουμε  για να είμαστε υπάκουοι.

Έχουμε ωφεληθεί και οι δύο από τις οδηγίες που δίνει το Κυβερνών Σώμα  επειδή είμαστε απόλυτα βέβαιοι  ότι είναι “ο πιστός και φρόνιμος δούλος”.

Ο Ιησούς Χριστός τούς κατευθύνει.

Είμαι βαθιά ευγνώμων στο Κυβερνών Σώμα  για τις οδηγίες που μας δίνει  οι οποίες ωφελούν τον καθέναν μας παγκόσμια.

Όπως και εσείς,  αυτοί οι αγαπητοί αδελφοί έχουν κάνει μεγάλες θυσίες  για να συνεχίσουν να υπηρετούν τον Ιεχωβά  ολόψυχα μέσα στην πανδημία,  και ασφαλώς όλοι μάθαμε πόσο σημαντικό είναι  να εφαρμόζουμε το 2 Τιμόθεο 4:2:  «Κήρυξε τον λόγο·  κάνε το αυτό με το αίσθημα του επείγοντος σε ευνοϊκούς  αλλά και σε δύσκολους καιρούς».

Είμαστε βέβαιοι ότι ούτε αυτή η πανδημία  ούτε καμιά άλλη μελλοντική δυσκολία  δεν θα σταματήσει το έργο κηρύγματος  και, το σημαντικότερο,  δεν θα εμποδίσει τη στοργική φροντίδα του Ιεχωβά.

Θέλουμε να εκφράσουμε την αγάπη και την εκτίμησή μας  σε όλους τους ειδικούς ολοχρόνιους υπηρέτες στον αγρό  για το εξαιρετικό παράδειγμα που έχουν θέσει  ακολουθώντας τις κατευθύνσεις.

Συνεχίζοντας στο ίδιο κλίμα με το βίντεο  που μόλις παρακολουθήσαμε,  έχουμε τη χαρά τώρα να ακούσουμε  τον αγαπητό μας αδελφό Γκέριτ Λος,  από το Κυβερνών Σώμα,  ο οποίος θα μας δώσει παρηγοριά  μέσα από την ομιλία του,  η οποία έχει τίτλο:  «Κανένας Κάτοικος Δεν θα Λέει: “Είμαι Άρρωστος”».

Δεν χαιρόμαστε όλοι που είμαστε αρκετά υγιείς  και μπορούμε να παρακολουθήσουμε την ετήσια συνέλευση;

Δεν θέλουμε να το θεωρούμε δεδομένο αυτό.

Παγκόσμια, γύρω στις 20.000 αδελφοί και αδελφές μας  έχουν πεθάνει ως τώρα εξαιτίας της πανδημίας COVID-19.

Και δεκάδες χιλιάδες αδελφοί και αδελφές μας,  μεταξύ των οποίων και συγγενείς μας,  έχουν επηρεαστεί συναισθηματικά από αυτό το γεγονός.

Το τίμημα του θανάτου είναι βαρύ  για φίλους και συγγενείς,  και ο πόνος της απώλειας είναι βαθύς.

Επίσημες πηγές λένε  ότι το ποσοστό θανάτων στις Ηνωμένες Πολιτείες  είναι γενικά γύρω στο 1 τοις εκατό του πληθυσμού  κάθε χρόνο.

Κάθε χρόνο σε όλο τον κόσμο, πεθαίνουν κατά μέσο όρο  πάνω από 60 εκατομμύρια άνθρωποι.

Ο ημερήσιος μέσος όρος είναι γύρω στις 164.000.

Τι λυπηρό!

Με την πανδημία COVID-19,  ο αριθμός των θανάτων παγκόσμια  είναι φυσικά μεγαλύτερος.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, πάνω από 600.000  έχουν πεθάνει από την COVID-19 και μόνο.

Και παρότι έχουμε την ελπίδα της ανάστασης,  ο θάνατος ενός αγαπημένου προσώπου  δεν παύει να είναι τραυματική απώλεια  που μας συνταράσσει.

Η στενή και στοργική σχέση που είχαμε χρόνια  ή και δεκαετίες  τερματίζεται ξαφνικά και με τραγικό τρόπο.

Φυσικά, αν το άτομο που πέθανε  ήταν μέλος της οικογένειάς μας,  ο συναισθηματικός πόνος είναι πολύ μεγαλύτερος.

Πονάμε επίσης επειδή δεν περιμέναμε να πεθάνει,  εκτός ίσως αν είχε περάσει τα 80 ή τα 90.

Παρότι ξέρουμε ότι θα αναστηθεί, συνεχίζουμε να πονάμε  και να νιώθουμε βαθιά θλίψη που τον χάσαμε προσωρινά.

Είναι πολύ θλιβερό να χάνεις κάποιον,  έστω και προσωρινά, έτσι δεν είναι;

Στην περίπτωση του Λαζάρου,  η Γραφή δείχνει ότι ακόμη και ο Ιησούς έκλαψε  όταν είδε τον συναισθηματικό πόνο  που ένιωθαν οι αδελφές του Λαζάρου.

Το να νιώθουμε λυπημένοι  και να κλαίμε όταν πεθαίνει κάποιος  δεν δείχνει έλλειψη πίστης  ή συναισθηματική ανισορροπία.

Μην ντρέπεστε να κλάψετε.

Αφήστε τον εαυτό σας να «[ξεσπάσει] σε δάκρυα».

Η υπόσχεση του Ιησού στα εδάφια Ιωάννης 5:28, 29  είναι παρηγορητική.  Είπε:

Επιπλέον, ο Ιεχωβά προείπε  ότι οι αρρώστιες και ο θάνατος  δεν θα συνεχίζονται για πάντα,  αλλά είναι μόνο προσωρινά,  και σύντομα θα εξαλειφτούν όταν έρθει ο νέος κόσμος.

Μάλιστα στο παρελθόν,  ο Ιεχωβά απέδειξε θαυματουργικά ότι είναι σε θέση  να αποτρέψει την αρρώστια και τον θάνατο.

Και απέδειξε ότι έχει τη δύναμη  να επαναφέρει τους ανθρώπους στη ζωή.

Όσο και αν λυπόμαστε  που έχουμε χάσει συγγενείς ή φίλους  εξαιτίας της COVID-19 ή από κάποια άλλη αιτία,  χαιρόμαστε πολύ  που ο Ιεχωβά θα τους ξαναφέρει στη ζωή στην ανάσταση.

Ο Ιεχωβά επανέφερε στη ζωή  κάποιους υπηρέτες του στο παρελθόν.

Η Γραφή αναφέρει συγκεκριμένα εννιά αναστάσεις ατόμων.

Αντί να σας διαβάσω τα ονόματά τους,  θα σας πρότεινα να προσπαθήσετε  να θυμηθείτε μόνοι σας ποιοι ήταν.

Αν δεν καταφέρετε να βρείτε και τα εννιά άτομα,  θα μπορούσατε να το κάνετε θέμα συζήτησης με αδελφούς  για να τα βρείτε μαζί.

Ο ένας είναι ο Ιησούς και είναι και άλλα οχτώ άτομα.

Αυτό είναι πολύ ενθαρρυντικό  και παρηγορητικό θέμα συζήτησης.

Το εδάφιο Εβραίους 11:35  μιλάει για μια καλύτερη ανάσταση,  καλύτερη από την ανάσταση των οχτώ ατόμων  που αναφέρονται στην Αγία Γραφή  οι οποίοι πέθαναν και πάλι αργότερα.

Η μελλοντική ανάσταση είναι καλύτερη  επειδή δίνει την ευκαιρία σε ένα άτομο  να μην ξαναπεθάνει ποτέ σε όλη την αιωνιότητα.

Φανταστείτε να ζείτε, όχι μόνο χίλια χρόνια,  αλλά ένα εκατομμύριο χρόνια, δέκα εκατομμύρια χρόνια,  εκατό εκατομμύρια χρόνια, εκατό δισεκατομμύρια χρόνια,  και ούτω καθεξής.

Όσο για εκείνους  που θα επανέλθουν σε ζωή στην ανάσταση,  η ανάστασή τους θα τους φανεί  ότι έγινε εν ριπή οφθαλμού μετά τον θάνατό τους,  παρότι μπορεί να ήταν νεκροί πάρα πολύ καιρό.

Για παράδειγμα, όταν αναστήθηκε ο Λάζαρος,  δεν είχε κάποια ανάμνηση  από το ότι τον είχαν βάλει στο μνήμα.

Όταν αναστήθηκε,  του φάνηκε σαν να πέρασε μόνο μία στιγμή  από όταν έχασε τη συνειδητότητά του.

Όταν απέκτησε και πάλι συνειδητότητα,  δεν αντιλαμβανόταν ότι ήταν στο μνήμα.

Ο Ιεχωβά, που δημιούργησε εξαρχής τον άνθρωπο,  μπορεί και να τον ξαναδημιουργήσει.  Ο Ψαλμός 104 στα εδάφια 29 και 30 λέει:

Ο Ιεχωβά θα δώσει στους αναστημένους  το σώμα που θέλει εκείνος.

Θα τους δώσει ένα υγιές σώμα  το οποίο προφανώς θα μοιάζει με αυτό που είχαν πριν,  ώστε να μπορέσουν να τους αναγνωρίσουν  τα αγαπημένα τους πρόσωπα.

Οι πιστοί Χριστιανοί  που πεθαίνουν λίγο πριν έρθει το τέλος  πιθανότατα θα είναι από τους πρώτους που θα αναστηθούν.

Αναμένουμε επίσης να αναστηθούν νωρίς  μερικοί πιστοί άντρες της αρχαιότητας  για να υπηρετήσουν μαζί με άλλους  ως «άρχοντες» στον νέο κόσμο.

Ωστόσο,  δεν πρέπει να είμαστε δογματικοί σε αυτά τα θέματα.

Για πολλά ζητήματα που σχετίζονται με την ανάσταση  η Γραφή δεν λέει τίποτα.

Δεν μας δίνει λεπτομέρειες για το πώς,  πότε και σε ποιες τοποθεσίες  θα γίνει η ανάσταση των ανθρώπων.

Δεν μας λέει πώς θα στεγαστούν, πώς θα τραφούν  και πώς θα ντυθούν όσοι αναστηθούν.

Θα ήταν άσοφο να δαπανούμε χρόνο  προσπαθώντας να απαντήσουμε σε ερωτήματα  που προς το παρόν μένουν αναπάντητα.

Είναι καλύτερο να εστιάζουμε  στο γεγονός ότι θα γίνει ανάσταση.

Και το 1 Κορινθίους 15:52 μιλάει για ανάσταση  —όχι για επίγεια ανάσταση,  αλλά για ουράνια, πνευματική ανάσταση.

Αυτό το εδάφιο μιλάει για τους χρισμένους  που πεθαίνουν και ανασταίνονται «εν ριπή οφθαλμού».

Αυτή η ανάσταση ξεκίνησε στον καιρό μας,  στον καιρό του τέλους.

Όταν αυτοί πεθαίνουν,  πηγαίνουν στον ουρανό μέσα σε μια στιγμή,  όσο κρατάει το ανοιγοκλείσιμο των ματιών.

Αλλά και όσοι έχουν την ελπίδα  να ζήσουν για πάντα στον Παράδεισο στη γη  θα έχουν και αυτοί την ίδια αίσθηση αργότερα,  όταν θα αναστηθούν στον Παράδεισο.

Δεν θα έχουν καμία συναίσθηση  τη στιγμή που θα αναστηθούν  για το πόσος χρόνος πέρασε από τότε που πέθαναν.

Για αυτούς, θα είναι όπως το ανοιγοκλείσιμο των ματιών.

Όσοι ανασταίνονται στον ουρανό αποκτούν αθανασία.

Όσοι θα αναστηθούν στη γη δεν θα είναι αθάνατοι,  αλλά θα έχουν την ευκαιρία να ζήσουν για πάντα  αρκεί να παραμείνουν πιστοί.

Επίσης, στην περίπτωση των αρχαίων Ισραηλιτών,  ο Ιεχωβά απέδειξε ότι μπορεί να προστατέψει τον λαό του  από τις αρρώστιες.

Και το έκανε όταν οι Ισραηλίτες έμεναν πιστοί.

Δείτε τι προειπώθηκε στο εδάφιο Δευτερονόμιο 7:15  για αυτούς που διέφυγαν από την Αίγυπτο:  «Ο Ιεχωβά θα απομακρύνει από εσένα κάθε αρρώστια,  και δεν θα φέρει πάνω σου  καμιά από τις τρομερές ασθένειες  που γνώρισες στην Αίγυπτο».

Είμαστε βέβαιοι  ότι ο Ιεχωβά εκπλήρωσε την υπόσχεσή του.

Το έκανε αυτό όταν οι Ισραηλίτες ήταν πιστοί.

Ευλογούσε τους Ισραηλίτες με υγεία και μακροζωία.

Αυτό δείχνει πόσο αγαπούσε τον λαό Ισραήλ τότε.

Αποδεικνύει επίσης τη δύναμή Του,  καθώς και ότι, αν θέλει να επαναλάβει αυτό το θαύμα,  φυσικά και μπορεί να το κάνει.

Θα το κάνει αυτό μετά τον Αρμαγεδδώνα,  στη Χιλιετία, στη Χιλιετή Βασιλεία του Χριστού.

Το εδάφιο Αποκάλυψη 22:2  προλέγει «τη θεραπεία των εθνών».

Αυτό αναφέρεται και στη σωματική  και στη συναισθηματική θεραπεία στον νέο κόσμο.

Ο θάνατος είναι μεγάλος εχθρός,  αλλά ο Ιεχωβά θα τον εξαλείψει.

Το εδάφιο Ησαΐας 33:24 λέει ότι, στον νέο κόσμο,  «κανένας κάτοικος δεν θα λέει: “Είμαι άρρωστος”».

Δεν θα υπάρχουν νοσοκομεία.

Δεν θα υπάρχουν φαρμακεία.

Δεν θα υπάρχουν γιατροί.

Δεν θα υπάρχουν νοσηλευτές.

Το εδάφιο Αποκάλυψη 21:4 προλέγει ότι, στον νέο κόσμο,  “δεν θα υπάρχει πια ούτε πένθος  ούτε κραυγή ούτε πόνος”.

Λυπόμαστε πάρα πολύ  που τόσο πολλοί αδελφοί και αδελφές μας παγκόσμια  κοιμήθηκαν τον ύπνο του θανάτου  εξαιτίας της COVID-19 τελευταία.

Αλλά ξέρουμε ότι θα αναστηθούν.

Θα ξυπνήσουν υγιείς.

Όταν αναστηθούν, δεν θα φαίνονται γερασμένοι.

Ακόμη και αν πέθαναν 80 χρονών,  μπορεί να φαίνονται σαν να είναι 30 όταν αναστηθούν.

Όπως είπαμε προηγουμένως,  το σώμα τους θα μοιάζει αρκετά με αυτό που είχαν πριν,  ώστε να μπορούν να τους αναγνωρίσουν  τα αγαπημένα τους πρόσωπα.

Η καρδιά μας ξεχειλίζει από αγάπη για τον Ιεχωβά  όταν σκεφτόμαστε ότι θα επαναφέρει στην ανάσταση  τους αγαπημένους μας.

Ο απόστολος Παύλος είχε βέβαιη ελπίδα.  Στο εδάφιο 2 Κορινθίους 1:7, εξήγησε:  «Η ελπίδα μας για εσάς είναι ασάλευτη,  καθόσον γνωρίζουμε ότι,  όπως είστε συμμέτοχοι στα παθήματα,  έτσι θα συμμετάσχετε και στην παρηγοριά».  Στον επίλογο της επιστολής του, ο Παύλος πρότρεψε:  «Τελικά, αδελφοί, . . . να παρηγορείστε . . .  και ο Θεός της αγάπης και της ειρήνης  θα είναι μαζί σας».

Μπορούμε να πάρουμε ένα σημαντικό δίδαγμα από αυτό.

Όλα τα μέλη της Χριστιανικής εκκλησίας  χρειάζεται να συμμετέχουν στην παρηγοριά  που δίνει ο Θεός μέσω του Λόγου του,  του αγίου του πνεύματος  και του επίγειου τμήματος της οργάνωσής του.

Η κύρια πηγή παρηγοριάς είναι φυσικά ο ίδιος ο Ιεχωβά.

Δεν υπάρχει αληθινή και διαρκής παρηγοριά  πέρα από αυτή που δίνει ο Θεός.  Πολύ κατάλληλα ο Παύλος έγραψε:  «Ευλογημένος να είναι ο Θεός  και Πατέρας του Κυρίου μας Ιησού Χριστού,  ο Πατέρας του τρυφερού ελέους  και ο Θεός κάθε παρηγοριάς,  ο οποίος μας παρηγορεί σε κάθε μας θλίψη».

Πόσο μας εμψυχώνουν αυτά τα λόγια!

Η λέξη του πρωτότυπου κειμένου  που αποδίδεται εδώ «παρηγοριά»  σημαίνει κυριολεκτικά «καλώ κάποιον δίπλα μου».

Δηλαδή στέκομαι δίπλα σε ένα άτομο για να το ενθαρρύνω  όταν περνάει κάποια σοβαρή δοκιμασία.  Ένας Βιβλικός λόγιος έγραψε:  «Αυτή η λέξη . . . σημαίνει πάντοτε  πολύ περισσότερα από την καταπραϋντική συμπόνια. . . .

Η Χριστιανική παρηγοριά είναι η παρηγοριά  που φέρνει θάρρος,  … που καθιστά ικανό έναν άνθρωπο να αντιμετωπίζει  όλα όσα μπορεί να του προξενήσει η ζωή».

Περιλαμβάνει επίσης τα παρηγορητικά λόγια  που βασίζονται σε στερεή υπόσχεση και ελπίδα  —αυτή της ανάστασης των νεκρών.

Τι μπορούμε να κάνουμε λοιπόν  για να συμβάλλουμε στην παρηγοριά των άλλων;

Να τους ακούμε.

Ένα από τα πιο υποβοηθητικά πράγματα  που μπορείτε να κάνετε  είναι να ακούτε το άτομο που πενθεί.  Μπορείτε να ρωτήσετε:  «Θα ήθελες να μιλήσεις για αυτό;»  Ένας Χριστιανός που έχασε τον πατέρα του είπε:  «Με βοηθούσε πραγματικά  όταν οι άλλοι ρωτούσαν τι συνέβη  και όταν στη συνέχεια άκουγαν με προσοχή».

Να ακούτε με υπομονή και με συμπόνια.  «Να κλαίτε με όσους κλαίνε»,  συστήνει η Αγία Γραφή στο Ρωμαίους 12:15.

Να είστε στη διάθεσή τους.

Να είστε στη διάθεσή τους,  όχι μόνο τις πρώτες λίγες ημέρες  όταν είναι γύρω τους πολλοί φίλοι και συγγενείς,  αλλά αν είναι ανάγκη και μήνες αργότερα,  όταν οι άλλοι θα έχουν επιστρέψει στο κανονικό τους πρόγραμμα.

Το Χριστιανικό μας ενδιαφέρον και η συμπόνια  είναι πολύ σημαντικά σε κάθε καιρό ανάγκης.

Η Αγία Γραφή λέει ότι  «υπάρχει φίλος που προσκολλάται στενότερα από αδελφό».

Να μιλάτε για τις καλές ιδιότητες του ατόμου που πέθανε.  Αυτό είναι μια άλλη μεγάλη βοήθεια.

Να αφηγείστε θετικά περιστατικά  τα οποία θυμάστε σχετικά με το άτομο,  και να μη φοβάστε να χρησιμοποιείτε το όνομά του.

Γράψτε μια επιστολή ή στείλτε μια παρηγορητική κάρτα.

Πολλές φορές ίσως παραβλέπουμε την αξία μιας συλλυπητήριας επιστολής  ή μιας ωραίας συλλυπητήριας κάρτας.

Γιατί έχει αξία;

Επειδή το άτομο μπορεί να τη διαβάσει ξανά και ξανά.

Η επιστολή δεν χρειάζεται να είναι μακροσκελής,  αλλά πρέπει να φανερώνει τη συμπόνια σας.

Να προσεύχεστε μαζί τους.

Μην υποτιμάτε την αξία των προσευχών που κάνετε  μαζί με αδελφούς σας που πενθούν ή για χάρη τους.  Η Γραφή λέει στο εδάφιο Ιακώβου 5:16:  «Η δέηση του δίκαιου ανθρώπου . . . έχει πολλή δύναμη».  Να παροτρύνετε αυτούς που υποφέρουν  να κάνουν στοχασμούς για τον Ιεχωβά.

Αυτός είναι ο Θεός κάθε παρηγοριάς.  Στον Ησαΐα είπε:  «Εγώ—εγώ είμαι Εκείνος που σας παρηγορεί».  Είπε επίσης:  «Σαν τον άνθρωπο που τον παρηγορεί η μητέρα του,  έτσι θα σας παρηγορώ εγώ».

Ανοίξτε παρακαλώ μαζί μου στον Ψαλμό 119.  Αρχικά θα διαβάσουμε τα εδάφια 50 και 52:  Εδάφιο 52:  Και δείτε και το εδάφιο 76:

Προσέξτε ότι η λέξη παρηγοριά  αναφέρεται επανειλημμένα σε αυτά τα εδάφια.

Ναι, μπορούμε να βρούμε αληθινή παρηγοριά για εμάς και για τους άλλους  αν καταφεύγουμε στον Λόγο του Ιεχωβά  στην περίοδο της θλίψης μας.

Αυτό, σε συνδυασμό με την αγάπη  και τη συμπόνια των αδελφών,  μπορεί να μας βοηθήσει να συνεχίσουμε  μετά την απώλειά μας  και να γεμίσουμε και πάλι τη ζωή μας  με χαρούμενες δραστηριότητες στη διακονία.

Τι προνόμιο είναι να λατρεύουμε τον Παντοδύναμο,  τον στοργικό μας Θεό, τον Ιεχωβά,  ο οποίος θα επαναφέρει τους αγαπημένους μας στην ανάσταση!

Τότε, δεν θα στερήσει ποτέ ξανά μια πανδημία  τη ζωή των πιστών υπηρετών του,  επειδή τότε  «κανένας κάτοικος δεν θα λέει: “Είμαι άρρωστος”».

Σε ευχαριστούμε πάρα πολύ, αδελφέ Λος,  για αυτά τα παρηγορητικά και στοργικά λόγια.

Νιώσαμε έντονα την αγάπη σου  για την παγκόσμια αδελφότητα.

Και σίγουρα αυτά τα λόγια ήταν «τροφή στον κατάλληλο καιρό».

Τώρα θα περάσουμε σε ένα κάπως διαφορετικό θέμα.

Την επόμενη ομιλία θα την παρουσιάσει  ένα άλλο μέλος του Κυβερνώντος Σώματος,  ο αδελφός Στίβεν Λετ.  Η ομιλία του έχει θέμα:  «Μπορούμε να Βγούμε Νικητές από την Επίθεση του Σατανά».

Τι θα κάνετε όταν μας επιτεθεί ο Σατανάς;

Αυτή η ερώτηση αφορά όλους μας εδώ  επειδή όλοι ανεξαιρέτως  δεχόμαστε άγρια, ανελέητη επίθεση.  Το ερώτημα όμως είναι:

Καθώς η μάχη εντείνεται για τον καθέναν από εμάς,  θα καταφέρουμε να αντισταθούμε,  να πολεμήσουμε γενναία και να βγούμε νικητές;

Προφανώς θέλετε να βγείτε νικητές, έτσι δεν είναι;

Αλλιώς δεν θα παρακολουθούσατε αυτό το ειδικό πρόγραμμα.

Αλλά δεν αρκεί απλώς να έχουμε τη θέληση  για να εξασφαλίσουμε τη νίκη.

Στην ουσία, για να κερδίσουμε οποιαδήποτε μάχη  πρέπει να ξέρουμε πολύ καλά τρία πράγματα:

Πρέπει να ξέρουμε τον εχθρό μας, τη στρατηγική του  και τι αμυντικά μέσα έχουμε στη διάθεσή μας.

Αρχικά, ας μιλήσουμε για τον εχθρό μας, τον Σατανά.  Δεν είναι ένας οποιοσδήποτε εχθρός.

Ο Ιεχωβά μάς έχει ανοίξει τα μάτια  σε σχέση με αυτόν τον εχθρό που πολεμάμε.

Πρώτα απ’ όλα, είναι δολοφόνος εκ προμελέτης.

Σκεφτείτε τι έκανε στους υπηρέτες του Ιώβ  —έβαλε ληστρικές ομάδες να τους σφάξουν.

Άλλους τους έκαψε με φωτιά.

Σκεφτείτε επίσης τι έκανε στα δέκα παιδιά του Ιώβ.

Δολοφόνησε ταυτόχρονα  και τα δέκα με μια άγρια ανεμοθύελλα.

Ναι, είναι δολοφόνος εκ προμελέτης.

Θέλει να δολοφονήσει τον καθέναν από εμάς εδώ  και να μη ζήσουμε ποτέ ξανά.

Αλλά όχι μόνο αυτό—είναι και πολύ ευφυής.  Όπως είπε ένας αδελφός:  «Μπορεί να είναι κακός, μοχθηρός, δολοφόνος,  αλλά χαζός δεν είναι».

Είναι ευφυέστατος.  Σκεφτείτε το εξής:

Το γεγονός ότι κάποτε ήταν στην αλήθεια,  κατά μία έννοια, τον κάνει πιο ευφυή, πιο έξυπνο,  επειδή ξέρει πώς είναι να είσαι στην αλήθεια.  Το Ιωάννης 8:44 λέει:  «Δεν έμεινε σταθερός στην αλήθεια».

Αλλά ήταν στην αλήθεια.

Για να καταλάβουμε γιατί αυτό τον κάνει πιο επικίνδυνο,  ας σκεφτούμε εκείνους τους λίγους ψευδαδέλφους  στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο  που έφυγαν από την αλήθεια  και άρχισαν να βοηθάνε τους Ναζί στον διωγμό των αδελφών.

Ήξεραν τους υπεύθυνους αδελφούς.

Ήξεραν πού μένουν.

Ήξεραν πώς οργανωνόταν το έργο.

Δεν ήταν λοιπόν πιο επικίνδυνοι;

Το ίδιο είναι και ο Σατανάς.

Στη 2 Κορινθίους 11:14 λέει  ότι «ο Σατανάς μεταμφιέζεται σε άγγελο φωτός».

Του είναι λοιπόν πολύ εύκολο  να παριστάνει αυτό που ήταν κάποτε.

Άρα, αυτό τον κάνει πιο επικίνδυνο.

Ανοίξτε τώρα παρακαλώ, στην Αποκάλυψη, στο κεφάλαιο 12,  σε ένα πολύ γνωστό εδάφιο.

Αλλά ας το αναλύσουμε λίγο για να καταλάβουμε καλύτερα  γιατί δεν πρέπει να υποτιμούμε αυτόν τον εχθρό  —Αποκάλυψη 12:7:  «Και ξέσπασε πόλεμος στον ουρανό:

Ο Μιχαήλ και οι άγγελοί του πολέμησαν με τον δράκοντα,  και ο δράκοντας και οι άγγελοί του πολέμησαν  αλλά δεν υπερίσχυσαν  ούτε βρέθηκε πια τόπος για αυτούς στον ουρανό.

Ρίχτηκε κάτω λοιπόν ο μεγάλος δράκοντας,  το αρχικό φίδι,  εκείνος που αποκαλείται Διάβολος και Σατανάς,  ο οποίος παροδηγεί ολόκληρη την κατοικημένη γη·  ρίχτηκε στη γη, και οι άγγελοί του ρίχτηκαν μαζί του».  Δείτε και το εδάφιο 12:  «Γι’ αυτόν τον λόγο,  να χαίρεστε ουρανοί και όσοι κατοικείτε σε αυτούς!

Αλίμονο στη γη και στη θάλασσα,  επειδή ο Διάβολος κατέβηκε σε εσάς, έχοντας μεγάλο θυμό  γιατί ξέρει ότι ο καιρός που του απομένει είναι λίγος».

Προσέξτε, δεν είναι απλώς θυμωμένος.

Έχει «μεγάλο θυμό».

Γιατί έχει τόσον θυμό;

Αφενός, επειδή όταν έχασε τον πόλεμο στον ουρανό,  δεν του ζητήθηκε απλώς να φύγει από τον ουρανό  και εκείνος έφυγε ήσυχα.

Όπως διαβάσαμε, «ρίχτηκε» στη γη από τον ουρανό,  και αυτό υποδηλώνει ότι τον πέταξαν κάτω με δύναμη.

Σίγουρα λοιπόν αυτό συνέβαλε στον μεγάλο θυμό του.  Αλλά είναι και κάτι ακόμα:

Το ότι περιορίστηκε τρομερά το πεδιο δράσης του  συμβάλλει και αυτό στον μεγάλο θυμό του.

Προτού διωχθεί από τον ουρανό,  προφανώς είχε πρόσβαση  στους αχανείς φυσικούς και πνευματικούς ουρανούς.

Αλλά τώρα, είναι περιορισμένος  στην επικράτεια της μικροσκοπικής μας γης.

Και αν το σκεφτείτε, αυτό δεν τον εξαγριώνει μόνο,  τον κάνει και πιο επικίνδυνο.

Προτού διωχθεί από τον ουρανό, αναμφίβολα  πότε προσπαθούσε να πάρει τους αγγέλους με το μέρος του  και πότε προσπαθούσε να πάρει τους ανθρώπους.

Η προσοχή του ήταν μοιρασμένη.

Αλλά τώρα, εμείς έχουμε την αμέριστη προσοχή του, σωστά;

Αυτό είναι κακό για εμάς, τον κάνει πιο επικίνδυνο.

Ας πούμε ένα παράδειγμα  για να δούμε πόσο έχει αυξηθεί ο κίνδυνος.

Φανταστείτε ότι όλα τα μέλη της Μαφίας,  όλα τα μέλη των καρτέλ ναρκωτικών  και όλοι οι τρομοκράτες που υπάρχουν στη γη  έχουν μαζευτεί στη Νέα Υόρκη  και είναι περιορισμένοι στα όρια της πόλης.

Και ζείτε και εσείς εκεί.

Φαντάζεστε πόσο θα αυξανόταν η εγκληματικότητα  και πόσα άσχημα πράγματα θα γίνονταν;

Επιπλέον, διαβάσαμε ότι είναι πολύ θυμωμένος  επειδή ξέρει ότι του απομένει λίγος χρόνος.

Αν αυτό ίσχυε το 1914, τι θα πούμε για σήμερα  που έχουν περάσει πάνω από 100 χρόνια;

Ξέρει ότι η ημερομηνία λήξης του έχει σχεδόν φτάσει.

Αν τα βάλουμε όλα αυτά μαζί,  καταλαβαίνουμε γιατί είναι τόσο θυμωμένος,  γιατί βγάζει καπνούς από τον θυμό του.

Και έχει ορδές δαιμόνων που τον βοηθάνε.

Αυτό τον κάνει πιο επικίνδυνο.

Πιστεύετε ότι μπορεί ένας δαίμονας  να εμποδίσει έναν άγγελο του Ιεχωβά;

Μη βιαστείτε να απαντήσετε.

Στο εδάφιο Δανιήλ 10:13,  λέει ότι ο δαιμονικός άρχοντας της Περσίας  εμπόδιζε «21 ημέρες» τον άγγελο του Ιεχωβά.

Πώς έγινε αυτό;

Δεν μπορούμε να ξέρουμε,  αλλά ίσως αυτός ο δαιμονικός άρχοντας,  προτού γίνει δαίμονας,  να ήταν ένα από τα χερουβείμ ή από τα σεραφείμ.

Ενώ ο άγγελος να ήταν απλώς ένας αγγελιοφόρος.

Βέβαια, μετά πήγε να βοηθήσει ο Μιχαήλ τον άγγελο,  και έτσι ο άγγελος μπόρεσε να περάσει από τον δαίμονα.

Αλλά αυτό και άλλα εδάφια μάς δείχνουν  ότι δεν πρέπει να υποτιμούμε τους δαίμονες.

Δεν πρέπει να υποτιμούμε ούτε τον «άρχοντα των δαιμόνων»  ούτε τους δαίμονες που εργάζονται υπό την επίβλεψή του.

Συνοψίζοντας λοιπόν,  είδαμε ότι ο Σατανάς είναι δολοφόνος εκ προμελέτης,  είναι πολύ ευφυής,  έχει μεγάλο θυμό  επειδή περιορίστηκε τρομερά το πεδίο δράσης του  και επειδή κοντεύει η ημερομηνία λήξης του,  και επίσης έχει ορδές δαιμόνων που τον βοηθούν.

Ο Ιεχωβά μας τα έχει πει όλα αυτά,  όχι για να γεμίσει σελίδες στη Γραφή,  αλλά για να μπορούμε να ξέρουμε με ποιον εχθρό έχουμε να κάνουμε  και να τον πολεμάμε ακόμα πιο αποφασιστικά  για να βγούμε τελικά νικητές.

Ας ασχοληθούμε όμως λίγο τώρα  με τη στρατηγική που ακολουθεί ο εχθρός μας.

Και πάλι, χάρη στον Ιεχωβά δεν είμαστε στο σκοτάδι.  2 Κορινθίους 2:11:  «Ώστε να μην επικρατήσει σε βάρος μας ο Σατανάς,  γιατί δεν έχουμε άγνοια για τα σχέδιά του».

Γιατί δεν έχουμε άγνοια;

Επειδή ο Ιεχωβά πολύ στοργικά  έχει αποκαλύψει όλο το φάσμα των σχεδίων του Σατανά,  των μεθόδων του και των ελιγμών του.

Τα έχει εκθέσει όλα στον Λόγο του, την Αγία Γραφή.

Πολύ στοργικό αυτό που έκανε ο Ιεχωβά—πολύ στοργικό!

Και ξέρουμε ότι η Γραφή γράφτηκε  (ολοκληρώθηκε) πριν από 1.900 χρόνια.

Αλλά ο Ιεχωβά δεν είπε, ας πούμε 100 χρόνια μετά,  μετά την ολοκλήρωσή της:

“Αχ, όχι!

Ξέχασα να βάλω αυτό το κόλπο του Σατανά στη Γραφή.

Πωπω! Ο λαός μου δεν θα είναι προετοιμασμένος”.

Όχι, ο Ιεχωβά έχει εκθέσει όλα τα κόλπα του Σατανά  στον Λόγο του, στην Αγία Γραφή.

Σε ποιες δύο βασικές κατηγορίες δείχνει ο Λόγος του Θεού  ότι χωρίζονται οι μέθοδοι του Σατανά;

Η μία είναι η κατά μέτωπο επίθεση.

Περιλαμβάνει τις απαγορεύσεις, τις φυλακίσεις,  τις απειλές και τις βιαιοπραγίες,  όπως όλα αυτά που πέρασαν οι αδελφοί μας στη Μαλάουι στο παρελθόν,  και αυτά που περνούν οι αδελφοί μας στη Ρωσία σήμερα.

Δεν απορείς εκείνη τη στιγμή: “Άραγε διώκομαι τώρα;”

Η κατά μέτωπο επίθεση είναι ολοφάνερη.

Είναι ξεκάθαρο ότι δέχεσαι επίθεση.

Είναι αυτή η επίθεση η πιο επιτυχημένη μέθοδος του Σατανά;

Όχι, δεν είναι.

Ακούστε μια εμπειρία από τις χιλιάδες εμπειρίες  που θα μπορούσαμε να πούμε  για να το υποστηρίξουμε αυτό.

Κεντρικό πρόσωπο της εμπειρίας  ήταν ένας 29χρονος αδελφός μας, ο Άουγκουστ Ντίκμαν.

Μάλλον θυμάστε αυτή την εμπειρία.

Τον έκλεισαν στο στρατόπεδο του Σαξενχάουζεν το 1937.

Αλλά τρεις μέρες μετά την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου το 1939,  τον διέταξαν να υπογράψει τα έγγραφα κατάταξής του στον στρατό.

Αυτός φυσικά αρνήθηκε.

Ο διοικητής έγινε έξω φρενών.  Ζήτησε λοιπόν άδεια από τον Χίμλερ,  που ήταν ο αρχηγός τον Ες-Ες,  να εκτελέσει δημόσια τον Άουγκουστ  μπροστά σε όλους τους κρατουμένους του στρατοπέδου.

Και διευθέτησε μια ειδική συγκέντρωση  μόλις πήρε την άδεια,  και έβαλε τους Μάρτυρες του Ιεχωβά μπροστά μπροστά  για να είναι σίγουρος ότι θα δουν όλοι τους την εκτέλεση του αγαπητού μας αδελφού.

Μετά την εκτέλεσή του,  έδιωξαν τους υπόλοιπους κρατουμένους,  αλλά είπαν στους Μάρτυρες του Ιεχωβά να μείνουν.

Και γεμάτος ενθουσιασμό,  ο διοικητής είπε στους Μάρτυρες που ήταν εκεί:  «Ποιος είναι τώρα έτοιμος να υπογράψει τη δήλωση;»  Ούτε ένας από τους 400 και πλέον Μάρτυρες δεν απάντησε.

Μετά όμως, δύο βγήκαν μπροστά.

Όχι για να υπογράψουν,  αλλά για να ζητήσουν οι υπογραφές,  που είχαν βάλει έναν χρόνο πριν, να ακυρωθούν.

Τι χαστούκι ήταν αυτό για τον Σατανά!

Αυτό δείχνει πόσο μικρό ποσοστό επιτυχίας έχει η κατά μέτωπο επίθεση.

Και θα μπορούσαμε να αφηγηθούμε πολλές άλλες εμπειρίες.

Αυτό το αποδεικνύουν και οι αδελφοί μας στη Ρωσία σήμερα,  ακόμη και οι ηλικιωμένοι.

Η κατά μέτωπο επίθεση έχει ελάχιστη επιτυχία.

Τι χαστούκι για τον Σατανά!

Ποια είναι όμως η δεύτερη κατηγορία των μεθόδων του  με την οποία έχει νικήσει δυστυχώς πολλούς πνευματικά;

Ας ανοίξουμε στους Εφεσίους, στο κεφάλαιο 6,  και εδώ, στο εδάφιο 11,  μπορούμε να εντοπίσουμε τη δεύτερη κατηγορία:  «Ντυθείτε ολόκληρη την πανοπλία του Θεού  για να μπορέσετε να μείνετε σταθεροί  ενάντια στις πανούργες πράξεις του Διαβόλου».

Είδατε; «Πανούργες», ύπουλες, δόλιες, πονηρές.

Ο Σατανάς τις χρησιμοποιεί αυτές,  και έχει απομακρύνει πολλούς από τον Ιεχωβά  και από την αλήθεια.

Αυτές οι «πανούργες πράξεις» μού θυμίζουν  μια εικόνα στα έντυπά μας πριν από χρόνια  με έναν στρατιώτη που κοιτούσε μακριά  για να δει στον ορίζοντα αν έρχεται ο εχθρός.

Κοιτούσε μη γίνει κατά μέτωπο επίθεση,  αλλά δεν κοιτούσε τις πέτρες κάτω από τα πόδια του  όπου παραμόνευε ένα δηλητηριώδες φίδι.

Και αυτό τόνιζε ότι, ναι,  πρέπει να προσέχουμε την κατά μέτωπο επίθεση,  αλλά πιο πολύ τις ύπουλες επιθέσεις του Διαβόλου  που μπορούν να σε εξουδετερώσουν  χωρίς να τις πάρεις είδηση.

Αλλά ο Ιεχωβά μάς διαβεβαιώνει  ότι μπορούμε να νικήσουμε θριαμβευτικά  και στις δύο αυτές κατηγορίες επιθέσεων.

Μάλιστα, στον Ψαλμό 91:13 έχει μια υπέροχη σκέψη.  Ο Ιεχωβά μάς διαβεβαιώνει:  «Θα ποδοπατήσεις το χαιτοφόρο λιοντάρι  και το μεγάλο φίδι».

Και το έντυπο Ενόραση εξηγεί  ότι, προφανώς, σε αυτό το εδάφιο  το «χαιτοφόρο λιοντάρι» συμβολίζει την κατά μέτωπο επίθεση,  τις ανοιχτές επιθέσεις του Σατανά,  ενώ το «μεγάλο φίδι» συμβολίζει τις ύπουλες, πανούργες πράξεις του Διαβόλου.

Αλλά ο Ιεχωβά λέει “θα τα ποδοπατήσεις και τα δύο”.

Άρα μπορούμε να προστατευτούμε και από τα δύο αυτά.

Ποιες είναι μερικές πανούργες πράξεις του “φιδιού”;

Ας ασχοληθούμε με δύο από αυτές.

Η πρώτη είναι ο υλισμός.

Με αυτήν έχει ρίξει πολλούς πρεσβυτέρους,  διακονικούς υπηρέτες, σκαπανείς, ευαγγελιζομένους.

Είναι μια πολύ αποτελεσματική πανούργα πράξη του Διαβόλου.

Και δεν είναι τυχαίο  ότι αυτός ο κόσμος είναι έντεχνα σχεδιασμένος  για να προάγει τον υλισμό.

Ο καταιγισμός των διαφημίσεων  έχει σκοπό να χαράξει βαθιά μέσα μας την ιδέα  ότι η απόκτηση πολλών υλικών πραγμάτων  και η απόκτηση ευτυχίας  είναι στενά συνδεδεμένα και αντιστοίχως ανάλογα.

Αυτό το μήνυμα περνάει ο κόσμος, έτσι δεν είναι;

Αν δεν προσέξουμε, μπορεί να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε  όπως θέλουν αυτές οι διαφημίσεις να σκεφτόμαστε  —ότι είμαστε ένα μεγάλο μηδενικό  αν δεν αποκτήσουμε πάρα πολλά υλικά πράγματα.

Και αυτό μπορεί σιγά σιγά να μας ρουφήξει στη δίνη του.

Αγοράζουμε κάτι.

Κανένα πρόβλημα, μπορούμε να το πληρώσουμε.

Αγοράζουμε κάτι άλλο.  Τώρα πρέπει να δουλέψουμε υπερωρίες  για να πληρώσουμε τις δόσεις.

Συνεχίζουμε τις αγορές.

Τώρα πρέπει να πιάσουμε δεύτερη δουλειά.

Σιγά σιγά, χάνουμε συναθροίσεις, έργο.

Λιγότερος χρόνος για προσωπική μελέτη,  για «τα πιο σπουδαία πράγματα».

Και σιγά σιγά, ο Σατανάς  (που θα λέγαμε ότι είναι ο θεός του λίγο λίγο)  θα μας τραβήξει μακριά από τον Ιεχωβά μέσω του υλισμού.  Πάμε τώρα σε μια άλλη πανούργα πράξη:

οι κακές συναναστροφές.  Στην 1 Κορινθίους 15:33, ο Ιεχωβά λέει:  «Μην παροδηγείστε.  Οι κακές συναναστροφές φθείρουν τις ωφέλιμες συνήθειες».  Μπορεί να παροδηγούμε εμείς τον εαυτό μας:

“Δεν θα επηρεαστώ, είμαι δυνατός.

Ίσως τον βοηθήσω να γνωρίσει την αλήθεια”.

Ή μπορεί άλλοι να μας παροδηγήσουν.

Αλλά ο Ιεχωβά μάς λέει: «Μην παροδηγείστε».

Και μας πληροφορεί για τις τραγικές συνέπειες.  Σκεφτείτε ένα παράδειγμα:

Αν κλείσουμε έναν άνθρωπο και έναν ασβό σε μια ντουλάπα,  όταν βγουν θα μυρίζει ο ασβός σαν τον άνθρωπο  ή ο άνθρωπος σαν τον ασβό;

Ξέρετε την απάντηση.

Και ο Ιεχωβά ξέρει  ότι το ίδιο ισχύει για τις κακές συναναστροφές.

Αναφέραμε μόνο δύο από τις πανούργες πράξεις του Διαβόλου.

Υπάρχουν και πολλές άλλες.

Αλλά ο Ιεχωβά στοργικά μάς τις έχει αποκαλύψει όλες.  Σκεφτείτε όμως τώρα ένα άλλο παράδειγμα:

Αν περπατάτε στο σκοτάδι με έναν καλό σας φίλο  και εκείνος σας δείξει με τον φακό  μια παγίδα που είναι ακριβώς μπροστά σας,  μήπως το φως του φακού θα απομακρύνει την παγίδα;

Όχι, απλώς σας δείχνει πού είναι.

Εμείς πρέπει να αποφύγουμε την παγίδα, έτσι δεν είναι;

Θα ήταν ανόητο να πέσουμε μέσα στην παγίδα  που μας έδειξε με τον φακό ο φίλος μας.

Ο Φίλος σε αυτό το παράδειγμα είναι ο Ιεχωβά.

Αλλά πρέπει και εμείς να κάνουμε το μέρος μας.

Μέχρι τώρα  εξετάσαμε κάποια πράγματα για τον πονηρό εχθρό μας  και για την ύπουλη στρατηγική του,  την οποία μας έχει αποκαλύψει ο Ιεχωβά.

Ας δούμε όμως ποια αμυντικά μέσα έχουμε.

Ένα βασικό αμυντικό μέσο είναι η γνώση,  αυτά που εξετάσαμε ως τώρα.

Το να γνωρίζουμε τον εχθρό μας,  να γνωρίζουμε την στρατηγική του,  και μετά να αξιοποιούμε σοφά αυτή τη γνώση  είναι μεγάλη προστασία για εμάς.  Όπως λέει ένα ρητό:  «Ο προειδοποιημένος είναι καλύτερα οπλισμένος».  Αντίστοιχα, τα εδάφια Παροιμίες 4:5, 6 λένε εν μέρει:  «Απόκτησε σοφία,  απόκτησε κατανόηση . . . και θα σε προστατεύει».

Επιπλέον, έχουμε και την πνευματική μας πανοπλία.  Τα εδάφια Εφεσίους 6:12, 13 λένε εν μέρει:  «Αγωνιζόμαστε . . . ενάντια στις πονηρές πνευματικές δυνάμεις στους ουράνιους τόπους.

Γι’ αυτόν τον λόγο,  πάρτε ολόκληρη την πανοπλία του Θεού  για να μπορέσετε να αντισταθείτε . . .  και . . . να μείνετε σταθεροί».

Πρόσφατα,  εξετάσαμε μερικά υπέροχα άρθρα μελέτης στη Σκοπιά  που ασχολούνταν με τα έξι μέρη της πανοπλίας  και πώς να φοράμε το κάθε μέρος αυτής της πανοπλίας  και να το συντηρούμε.

Χωρίς την πανοπλία μας, είμαστε απροστάτευτοι.

Θα ήμασταν σαν έναν στρατιώτη  που έχει βγει στο πεδίο μιας άγριας μάχης  φορώντας μόνο τα εσώρουχά του.

Για πόσο πιστεύετε θα ζούσε; Λίγα λεπτά, το πολύ.

Και δεν χρειαζόμαστε απλώς την πανοπλία,  αλλά κάθε κομμάτι της.  Αυτό λέει στο Εφεσίους 6:13:  «Ολόκληρη την πανοπλία του Θεού».

Και ένα κομμάτι της να λείπει, θα ήταν καταστροφικό.  Για να το πούμε πάλι με παράδειγμα,  σκεφτείτε έναν στρατιώτη  που ξεχνάει να φορέσει τα σανδάλια του.

Βγαίνει στο πεδίο της άγριας μάχης  και πατάει ένα μεγάλο, μυτερό αγκάθι  την ώρα που του επιτίθεται ένας εχθρός.

Ποιος λέτε να νικήσει; Είναι ξεκάθαρο.

Χρειαζόμαστε κάθε κομμάτι της πανοπλίας.

Επιπλέον, ένα απαραίτητο αμυντικό μέσο  είναι το άγιο πνεύμα του Ιεχωβά.  Ζαχαρίας 4:6—μια πολύ γνωστή σκέψη:  «“Όχι με στρατιωτική δύναμη ούτε με ισχύ,  αλλά με το πνεύμα μου”,  λέει ο Ιεχωβά των στρατευμάτων».

Δεν μπορούμε να νικήσουμε αυτή τη μάχη με τη δική μας δύναμη.

Χρειαζόμαστε το άγιο πνεύμα του Ιεχωβά.

Και αν έχουμε άγιο πνεύμα  και παίρνουμε δύναμη από αυτό,  τίποτα δεν θα μπορέσει να σπάσει την ακεραιότητά μας.

Πιθανόν να έχετε ακούσει το παράδειγμα με το άχυρο  που έσπασε την πλάτη της καμήλας.

Και όντως, μια καμήλα μπορείς να την φορτώνεις  και να την φορτώνεις βάρος  ώσπου τελικά να έχει τόσο βάρος  που με ελάχιστο ακόμα να σπάσει η πλάτη της.

Θα μπορούσε και ο Σατανάς να μας το κάνει αυτό,  αν δεν είχαμε βοήθεια.

Αλλά ο Ιεχωβά ξέρει πότε έχουμε κάνει ό,τι μπορούσαμε  και ό,τι μας επιτρέπει να κάνουμε η ατελής μας σάρκα,  και μετά επεμβαίνει  και κάνει αυτό που δεν μπορούμε εμείς.

Ο Σατανάς μάς φορτώνει και άλλα,  αλλά ο Ιεχωβά βάζει πλάτη.

Ο Σατανάς μάς φορτώνει και άλλα,  αλλά ο Ιεχωβά μάς βοηθάει να αντέξουμε.

Και αφού ο Ιεχωβά είναι ο Παντοδύναμος,  τίποτα δεν μπορεί να σπάσει την ακεραιότητά μας.

Ένας αδελφός σε μια χώρα  όπου το έργο είναι υπό απαγόρευση  αρνήθηκε να παραβιάσει τη Χριστιανική του ουδετερότητα.

Έτσι λοιπόν, τον έγδυσαν,  τον έβαλαν να ξαπλώσει μπρούμυτα στο πάτωμα  και τον έδερναν αλύπητα έξι ώρες  στην πλάτη και στα πόδια.

Κάποιοι που ήταν μπροστά λιποθύμησαν από το θέαμα.

Αλλά ακούστε τι είπε ο αδελφός αργότερα.

Είπε: «Παρά τις προσβολές και τα χτυπήματα που λάβαμε,  μόλις πέρασαν λίγα μόνο δευτερόλεπτα,  δεν αισθανόμασταν τίποτα πια,  παρότι τα χτυπήματα συνεχίζονταν.

Αισθανόμασταν ότι ο Ιεχωβά Θεός ήταν συνεχώς μαζί μας».

Είδαμε λοιπόν τρία αμυντικά μέσα  που έχουμε στη διάθεσή μας.

Υπάρχουν και άλλα.  Είδαμε όμως ότι έχουμε θεόδοτη γνώση:  γνωρίζουμε τον εχθρό μας, τη στρατηγική του  και τα αμυντικά μέσα που έχουμε.

Έχουμε επίσης την πνευματική μας πανοπλία  και το άγιο πνεύμα του Ιεχωβά.

Αν κάνουμε το μέρος μας, δεν υπάρχει αμφιβολία  ότι θα κάνει και ο Ιεχωβά πάντα το μέρος του.

Αυτός ο συνδυασμός θα είναι ανίκητος.

Καθώς λοιπόν η μάχη εντείνεται  για τον καθέναν μας προσωπικά,  δεν πρόκειται να το βάλουμε στα πόδια σαν δειλοί.

Θα μπορέσουμε να αντισταθούμε,  να πολεμήσουμε γενναία και, με τη βοήθεια του Ιεχωβά,  θα βγούμε πλήρως νικητές όταν μας επιτεθεί ο Σατανάς.

Σε ευχαριστούμε πάρα πολύ, αδελφέ Λετ,  για την ενθάρρυνση και τη διαβεβαίωση  ότι “κανένα όπλο που θα κατασκευαστείεναντίον [του λαού του Θεού]  δεν θα έχει επιτυχία”.

Και αυτή είναι μια καλή ευκαιρία  να θυμηθούμε τους 129 αγαπητούς αδελφούς και αδελφές μας  σε όλο τον κόσμο  που αυτή τη στιγμή είναι στη φυλακή  λόγω της πίστης τους.

Θυμάστε τι λέει το εδάφιο Εβραίους 13:3;  «Να θυμάστε εκείνους που βρίσκονται στη φυλακή,  σαν να είστε φυλακισμένοι μαζί τους,  και εκείνους που υφίστανται κακομεταχείριση,  εφόσον και εσείς οι ίδιοι είστε στο σώμα».

Ασφαλώς,  αγαπάμε και σεβόμαστε τους αδελφούς μας στη Ρωσία  και σε πολλές άλλες χώρες  που αντιμετωπίζουν σκληρό διωγμό.

Έχουμε να ακούσουμε ακόμη δύο ομιλίες  από μέλη του Κυβερνώντος Σώματος.

Πριν από αυτό όμως,  θέλουμε να σας δείξουμε μια ενημέρωση  για το έργο που ετοιμάζουν οι Υπηρεσίες Ήχου/Εικόνας  στο γραφείο τμήματος της Αυστραλασίας.

Ήταν αυτό που ανακοινώθηκε πέρσι στην ετήσια συνέλευση.

Πώς εξελίσσεται η παραγωγή αυτών των βίντεο  όλη αυτή την περίοδο;

Δείτε την ακόλουθη ενημέρωση.

Στην ετήσια συνέλευση του 2020,  ανακοινώσαμε την παραγωγή μιας νέας σειράς βίντεο:

Τα Καλά Νέα Κατά τον Ιησού.

Ο αδελφός Άντονι Μόρις έκανε το εξής ενθαρρυντικό σχόλιο.

Θα υπάρξουν δυσκολίες; Ναι, σίγουρα.

Αλλά αν ο Ιεχωβά θέλει να γίνει κάτι γίνεται.

Πόσο αληθινά βγήκαν αυτά τα λόγια.

Μέχρι σήμερα, το μεγαλύτερο σε διάρκεια δράμα  που έχουν παραγάγει οι Υπηρεσίες Ήχου/Εικόνας  είναι λίγο παραπάνω από 100 λεπτά.

Τα Καλά Νέα Κατά τον Ιησού  θα έχουν συνολική διάρκεια σχεδόν 1000 λεπτά!

Είναι χαρά μας να σας ενημερώσουμε  για την πρόοδο της παραγωγής  και να σας αναφέρουμε με ποιους τρόπους  μάς έχει βοηθήσει ο Ιεχωβά  να ξεπεράσουμε πολλά εμπόδια.

Οι αδελφοί και οι αδελφές στο γραφείο τμήματος της Αυστραλασίας  έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην ετοιμασία των εγκαταστάσεων.

Πώς επιτέλεσαν αυτόν τον ειδικό διορισμό  ειδικά μέσα στην πανδημία;

Ήμασταν όλοι πολύ ενθουσιασμένοι.

Αλλά μόλις έγινε φανερή η κλίμακα του έργου  υπήρξαν στιγμές που αναρωτιόμασταν  αν θα μπορούσαμε  να υποστηρίξουμε πλήρως αυτό το τεράστιο εγχείρημα  με μόλις 68.000 ευαγγελιζομένους.

Είμαστε ένα μικρό τμήμα σε ένα μικρό γραφείο τμήματος.

Και εντελώς ξαφνικά,  έπρεπε να ασχοληθούμε με αυτό το έργο  που τριπλασιάζει τον όγκο εργασίας μας.

Μόλις πήραμε έγκριση για την παραγωγή,  στον τομέα του γραφείου τμήματός μας  ξέσπασαν τρομερές πυρκαγιές  που επηρέασαν όλη τη χώρα.

Αμέσως μετά είχαμε πλημμύρες.

Οπότε πολλούς αδελφούς μας τους έπληξαν δύο καταστροφές.

Μόλις αρχίσαμε να συνερχόμαστε από αυτό  και να μπαίνουμε σε έναν ρυθμό για την παραγωγή,  ξέσπασε η πανδημία COVID-19.

Όλα τα οικοδομικά υλικά που έρχονταν στο γραφείο τμήματος  έπρεπε να μπαίνουν σε καραντίνα  (όλες οι τεράστιες ποσότητες  που χρειαζόταν το Τμήμα Οικοδόμησης).

Άρα για κάποιο διάστημα αυτά τα υλικά  δεν μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν.

Μετά,  όλες αυτές οι ποσότητες που έβγαιναν από την καραντίνα  έπρεπε να μεταφερθούν στα σημεία  όπου θα χρησιμοποιούνταν.

Παράλληλα, έφταναν και νέες παραλαβές  που έπρεπε να μπουν σε καραντίνα,  ενώ έπρεπε να προσέχουμε και στις επαφές μας  με τους διανομείς και με τους εργολάβους.

Όλο αυτό ήταν πολύ περίπλοκη και χρονοβόρα διαδικασία.

Χρειαζόμασταν βοήθεια  από αδελφούς και αδελφές εκτός Μπέθελ.

Ζητήσαμε λοιπόν εθελοντές,  και ήρθαν να βοηθήσουν από όλο τον τομέα του γραφείου τμήματος.

Πολλοί ταξίδευαν μέρες ολόκληρες σε κακοτράχαλους δρόμους  για να έρθουν να μας βοηθήσουν.

Όταν έφταναν, έμπαιναν για λίγο σε καραντίνα  και μετά μπορούσαν να μας προσφέρουν βοήθεια με ασφάλεια.

Χρειαζόμασταν κάποια πολύ συγκεκριμένα πράγματα  για το έργο.

Γι’ αυτό, ρωτήσαμε διάφορους αδελφούς  αν ήξεραν πού και πώς θα μπορούσαμε να τα βρούμε.  Η ανταπόκρισή τους ήταν πολύ συγκινητική.

Μέσα σε πολύ μικρό διάστημα,  αδελφοί προσφέρθηκαν να μας δανείσουν ή να μας δωρίσουν  τα περισσότερα από τα βαριά μηχανήματα  και τον εξοπλισμό που χρειαζόμασταν,  ακόμη και φυτά για τη διαμόρφωση του τοπίου.

Προσθέσαμε λοιπόν στην ομάδα αρκετούς προσωρινούς  αλλά και απομακρυσμένους εργάτες.

Η Επιτροπή του Τμήματος μας διέθεσε  έναν μεγάλο χώρο στάθμευσης  για να βάζουμε σε καραντίνα όλες τις παραλαβές,  ώστε να τηρούμε όλες τις οδηγίες για την ασφάλεια.

Όταν ξεκίνησε το έργο,  η οικογένεια αριθμούσε 200 μέλη περίπου.

Αλλά πολύ γρήγορα έφτασε γύρω στα 500.

Και ενώ η κουζίνα μας εδώ είναι πάρα πολύ καλή,  δεν έχει τις προδιαγραφές  για προετοιμασία 500 γευμάτων την ημέρα.

Η Επιτροπή του Τμήματος  και αδελφοί από διάφορα τμήματα,  αν και είχαν μεγάλο φόρτο εργασίας,  έρχονταν και μας βοηθούσαν.

Δεν είχαμε πια εξωτερικούς βοηθούς,  αλλά έρχονταν αδελφοί και αδελφές  από άλλα τμήματα του Μπέθελ  και μας βοηθούσαν στην κουζίνα και στην τραπεζαρία.

Όλοι μας, και στο τμήμα μας και στο Μπέθελ,  καταλαβαίναμε ότι χρειαζόταν ομαδική προσπάθεια,  και ο καθένας εργαζόταν με αυτοθυσία  για να τα καταφέρουμε.

Αλλά δεν αρκεί μόνο αυτό.

Χρειαζόμασταν και την ευλογία του Ιεχωβά.

Όταν σκεφτόμαστε όλες τις προκλήσεις  που χρειάστηκε να ξεπεράσουμε,  βλέπουμε πώς μας βοηθούσε ο Ιεχωβά κάθε μέρα  να εκδηλώνουμε ιδιότητες, να έχουμε το κίνητρο  να αντιμετωπίσουμε αυτές τις προκλήσεις  και να αντέχουμε πράγματα  που πιστεύαμε ότι δεν θα μπορούσαμε να αντέξουμε.

Ένας αδελφός είχε ένα τρέιλερ  που ήθελε να το δωρίσει για το έργο,  αλλά δεν μπορούσε να πληρώσει για τη μεταφορά του.

Ταυτόχρονα, μια αδελφή επικοινώνησε με το Μπέθελ  και είπε ότι ήθελε να κάνει μια δωρεά  συγκεκριμένα για αυτό το έργο.

Το ποσό που συνεισέφερε ήταν ακριβώς το ποσό  που χρειαζόταν για τη μεταφορά του τρέιλερ στο Μπέθελ.

Ένας αδελφός ταξίδευε 30 ώρες πήγαινε-έλα  για να μας παραδώσει μια μεγάλη ποσότητα πραγμάτων  που είχε κατασκευάσει για εμάς.

Δεν το έκανε μόνο μία ή δύο φορές, αλλά πολλές φορές,  παρότι είχε προγραμματίσει  να κάνει δύο εγχειρήσεις εκείνη την περίοδο.

Χρειάζονταν αρκετά φορτηγά  για να γίνει η μεταφορά των πραγμάτων,  οπότε οδηγούσαν και μέλη της οικογένειάς του  και μέλη της εκκλησίας του,  και οι τοπικοί αδελφοί τούς παρείχαν φιλοξενία.

Έχω εντυπωσιαστεί πολύ  από το εξαιρετικό πνεύμα εκτίμησης και ευγνωμοσύνης  που διαπνέει την οικογένεια.  Όταν το βλέπουμε αυτό, μας δίνει μεγάλη ώθηση  και είναι πραγματική ευλογία.

Είμαστε πολύ ευγνώμονες για τη βοήθεια  που μας έχουν δώσει όλοι σε αυτό το έργο,  και αναγνωρίζουμε τις προσωπικές  και συλλογικές θυσίες που έχουν γίνει.

Και όσοι κατάφεραν να έρθουν εδώ  και να μας βοηθήσουν μας λένε πόσο ευγνώμονες είναι  που μπόρεσαν να συμμετάσχουν.

Μόνο ο Ιεχωβά μπορεί να δημιουργήσει ένα τέτοιο περιβάλλον.

Ο Ιεχωβά βρίσκει πάντα τρόπους  για να μας βοηθάει να κάνουμε το θέλημά του,  πολλές φορές δίνοντάς μας λύσεις  που δεν θεωρούσαμε πιθανές.

Εκτός από την προετοιμασία των εγκαταστάσεων  της παραγωγής στην Αυστραλασία,  έχει γίνει πολλή δουλειά  και για τη συγγραφή των σεναρίων,  την επιλογή ηθοποιών και την εύρεση τοποθεσιών.

Τι πρόοδος έχει γίνει;

Καταλαβαίναμε ότι θα χρειαζόταν να γίνουν  πολλές προσαρμογές στο γραφείο τμήματος  όσον αφορά τις εγκαταστάσεις.

Ξέραμε ότι θα χρειάζονταν πολλοί εθελοντές  για να βοηθήσουν σε αυτό το έργο  και ξέραμε ότι ο συντονισμός για όλο αυτό  θα έπρεπε να γίνει από την άλλη άκρη του κόσμου.

Η δυσκολία στην εύρεση τοποθεσιών  για τις αφηγήσεις των Ευαγγελίων  είναι ότι πρέπει να μοιάζουν σαν αρχαία μέρη  αλλά να είναι στον σύγχρονο κόσμο,  δηλαδή να μην έχουν σημάδια πολιτισμού,  αλλά να είναι κοντά στον πολιτισμό  ώστε να καλύπτονται οι ανάγκες των συνεργείων για τα γυρίσματα.

Καλείσαι να ζωντανέψεις έναν ολόκληρο κόσμο,  έναν πολιτισμό  και εκατοντάδες, ή μάλλον χιλιάδες,  χαρακτήρες που εμφανίζονται στις αφηγήσεις,  με βάση πολύ λίγα πράγματα που αναφέρει η Γραφή.

Το θέμα είναι να βάλεις αρκετές λεπτομέρειες  για να αγγίξεις τον θεατή  χωρίς όμως να ξεπεράσεις τα όρια  και να εισαγάγεις νέες διδασκαλίες ή ιδέες  που συγκρούονται με όσα λέει η Γραφή.

Κυριολεκτικά, αδελφοί και αδελφές μας από όλο τον κόσμο  συμμετέχουν σε αυτή την προσπάθεια.

Ήταν πολύ ενθαρρυντικό να βλέπεις  πώς ανταποκρίθηκαν τα νεαρά άτομα σε αυτή την ανάγκη.

Έψαχναν τρόπους  για να επεκτείνουν την υπηρεσία τους προς τον Ιεχωβά.

Ήταν πρόθυμοι  να κάνουν προσαρμογές στην κοσμική τους εργασία.

Ήταν πρόθυμοι να μετακομίσουν και σε άλλα μέρη  για να βοηθήσουν σε αυτό το έργο.

Ψάχναμε να βρούμε έναν τρόπο  για να κάνουμε πάρα πολλές οντισιόν  σε μικρό χρονικό διάστημα.

Σκεφτήκαμε λοιπόν  να κάνει ο καθένας μόνος του μια βιντεοσκοπημένη οντισιόν.

Ετοιμάσαμε ένα πακέτο  με το πώς θέλουμε να γίνεται η οντισιόν  και το στέλναμε στον ευαγγελιζόμενο που θέλαμε.

Εκείνοι βιντεοσκοπούσαν την οντισιόν  και μας την έστελναν πίσω για να την αξιολογήσουμε.

Σε κάποιες τοποθεσίες, κάναμε δοκιμαστικές λήψεις.

Ντύναμε τους ηθοποιούς με κοστούμια,  τους βάζαμε μπροστά στην κάμερα  και έπαιζαν κάποιες σκηνές για να δούμε  πώς μπορούν να χρησιμοποιηθούν οι τοποθεσίες.

Ταξιδέψαμε σε καμιά δεκαπενταριά τοποθεσίες μέσα σε έναν μήνα,  και όλοι γυρίσαμε χαρούμενοι και υγιείς.

Σε κάποιες αφηγήσεις στα Ευαγγέλια  υπάρχουν μεγάλα πλήθη,  για παράδειγμα στην Επί του Όρους Ομιλία  ή όταν ο Ιησούς κήρυξε από το πλοιάριο.

Πώς θα δείχναμε τόσους ανθρώπους;

Η ομάδα δοκίμασε διάφορες μεθόδους,  μεταξύ των οποίων γραφικά υπολογιστών,  καθώς και διάφορες τεχνικές αντιγραφής,  ώστε με λίγα άτομα να δημιουργήσουμε μεγάλα πλήθη.

Η ομάδα παραγωγής μπόρεσε να δει  τι είναι αποτελεσματικό και τι όχι,  και αυτό ήταν πολύ χρήσιμο  επειδή μας βοήθησε  να κάνουμε τον απαραίτητο προγραμματισμό  για όταν ξεκινήσει η παραγωγή.

Χρειάστηκε λοιπόν να κάνουμε  όσο το δυνατόν περισσότερη έρευνα  για να δούμε τι λεπτομέρειες μας λένε τα Ευαγγέλια.

Φυσικά, υπάρχει ολόκληρη ομάδα  που κάνει έρευνα για τις εκδόσεις μας,  οπότε εμείς συνεργαζόμαστε  με αυτούς τους αδελφούς και τις αδελφές.

Κάτι που είναι ανεκτίμητο για κάθε σεναριογράφο  σε αυτή την παραγωγή  είναι να βλέπουμε τα μέλη της Επιτροπής Διδασκαλίας  να κάθονται μαζί μας όταν διαβάζουμε κάθε σενάριο  και κατόπιν να μας δίνουν κατεύθυνση,  να μας κάνουν ερωτήσεις,  να μας λένε τι χρειάζεται να ερευνήσουμε περισσότερο,  τι να αφαιρέσουμε  ή (πολλές φορές) και τι να προσθέσουμε.

Και αυτό δείχνει πόσο πολύ τους ενδιαφέρει η ιστορία της ζωής του Ιησού.

Ήταν σαν να μας είχε πάρει ο Ιεχωβά  και να μας έβαλε σε έναν κόσμο χιλιάδες χρόνια πίσω.

Όταν φτάναμε στις διάφορες τοποθεσίες,  κυριολεκτικά πεταγόμασταν έξω από τα αυτοκίνητα  και τρέχαμε ενθουσιασμένοι γύρω γύρω γιατί βλέπαμε  πώς θα μπορούσαμε να τις χρησιμοποιήσουμε.

Μια από τις μεγαλύτερες δυσκολίες  ήταν να τους ξαναμαζέψουμε όλους στα αυτοκίνητα  για να πάμε στην επόμενη τοποθεσία.

Πήγαμε να δούμε την ιδιοκτησία ενός αδελφού  και, όταν μιλήσαμε μαζί του, μας είπε:  «Δεν ανήκει σε εμένα αυτή η γη.

Ανήκει στον Ιεχωβά.

Δεν ξέρω γιατί δεν την έχω πουλήσει ακόμη.

Ελπίζω ότι ίσως ο Ιεχωβά τη χρησιμοποιήσει κάπως».

Είναι πολύ μεγάλη ευλογία  να βλέπεις όλους αυτούς τους αδελφούς και τις αδελφές  να συνεργάζονται  για να έχει επιτυχία αυτό το εγχείρημα.

Μου θυμίζει αυτό που λέει στον Ψαλμό 133:1,  ότι είναι «καλό» να βλέπεις τους αδελφούς και τις αδελφές  “να ζουν μαζί με ενότητα”.

Και το βλέπουμε αυτό στην πράξη.

Βλέπουμε πώς έχει ενώσει η αδελφότητα τις δυνάμεις της  για να υποστηρίξει αυτό το έργο με ένα σωρό τρόπους.

Και αυτό συμβάλλει στο να υπάρχει ένα πνεύμα  που φέρνει την ευλογία του Ιεχωβά.

Θέλετε να δείτε  πώς έχουν προχωρήσει τα σχέδια και οι κατασκευές  για αυτή την παραγωγή,  καθώς και κάποια αρχαία σκηνικά;

Μια από τις μεγαλύτερες δυσκολίες  που είχαμε στο Παγκόσμιο Τμήμα Σχεδιασμού/Οικοδόμησης  ήταν να μπούμε στη λογική  ότι σχεδιάζουμε και κατασκευάζουμε κτίρια  που πρέπει να μοιάζουν 2.000 ετών.

Ξέρουμε πώς να χτίζουμε σύγχρονα κτίρια,  πώς να χρησιμοποιούμε υλικά που είναι διαθέσιμα σήμερα,  αλλά είναι πολύ δύσκολο να φτιάξουμε με αυτά  κάτι που πρέπει να φαίνεται αρχαίο.

Στη διακονία του,  ο Ιησούς πήγε σε πολλές διαφορετικές πόλεις,  και αυτές οι πόλεις διέφεραν μεταξύ τους  επειδή οι τοπικοί τεχνίτες είχαν άλλες πρώτες ύλες διαθέσιμες  για να χτίσουν τα σπίτια.

Στον αρχαίο Ισραήλ,  το οικοδομικό υλικό πρέπει να ήταν η πέτρα.

Οπότε πρέπει να χρησιμοποιούσαν ασβεστόλιθο, βασάλτη,  ακατέργαστες πέτρες ή και πλίνθους.

Έπρεπε να φτιαχτούν πάνω από 100 πόρτες και πύλες.

Επίσης, πάνω από 200 παράθυρα, καθώς και παραθυρόφυλλα.

Και όλα αυτά χρειάζονταν είτε ανώφλια είτε περβάζια.

Οι τεχνίτες που έχουμε εδώ  έχουν μάθει να κάνουν τις δουλειές  όσο πιο τέλειες γίνεται.

Κανονικά, ένας σοβατζής πρέπει να κλείνει τις ρωγμές,  ενώ εδώ πρέπει να τις δημιουργούμε.

Αυτό είναι πολύ δύσκολο.

Πριν από λίγα χρόνια,  είχαν πέσει στο τραπέζι πολλά γραφεία τμήματος  ως πιθανές επιλογές.

Και τελικά,  επιλέχτηκε το γραφείο τμήματος της Αυστραλασίας.

Τότε, στο Παγκόσμιο Τμήμα Σχεδιασμού/Οικοδόμησης  σκεφτήκαμε ότι ήταν παράξενη επιλογή.

Αλλά, το 2020, μέσα στην πανδημία,  καταλάβαμε τελικά ότι ήταν το μόνο μέρος στη γη  όπου θα μπορούσε πλέον να γίνει αυτό το έργο.

Επειδή τα κρούσματα της COVID ήταν λίγα στη χώρα,  ήμασταν σε θέση να χρησιμοποιήσουμε εξωτερικούς εργολάβους  για να έρθουν στο εργοτάξιο  και να κάνουν μέρος των εργασιών.

Επομένως, ήταν ευλογία που επιλέχτηκε αυτή η τοποθεσία.

Οι αδελφοί και οι αδελφές  που εργάζονταν στις κατασκευές  ήταν πολύ ανοιχτόμυαλοι  και είχαν πολύ δημιουργικές ιδέες  για το πώς να φτιάξουμε αρχαία σκηνικά με σύγχρονα υλικά.

Έπρεπε να σοβατίσουμε γύρω στις 7.000 τετραγωνικά μέτρα τοιχοποιίας,  και είχαμε δύο ομάδες που εργάζονταν πλήρες ωράριο  επί αρκετούς μήνες για να το πετύχουν αυτό.

Κανένας τεχνίτης δεν ήταν ειδικός  σε αυτό το είδος εργασίας.

Όλοι έπρεπε να κάνουμε δοκιμές.

Στην πραγματικότητα, πολλές από τις αδελφές μας  είχαν τις δεξιότητες που χρειάζονταν  για να φτιάξουμε τις αρχαίες τεχνοτροπίες που θέλαμε.

Έπρεπε οι πέτρες να φαίνονται παλιές,  σαν να είναι εκτεθειμένες στα καιρικά φαινόμενα  επί εκατοντάδες χρόνια.

Το νερό εισχωρεί στην πέτρα και τη διαβρώνει σιγά σιγά.

Οπότε κάποια σημεία της πέτρας που είναι πιο μαλακά  φθείρονται πιο γρήγορα.

Για να το πετύχουμε αυτό  χρησιμοποιήσαμε συρματόβουρτσα.

Και σε κάποια σημεία ρίχναμε ασετόν  για να δημιουργηθούν μικρές τρυπούλες στην πέτρα  όπως θα δημιουργούνταν φυσιολογικά στον ασβεστόλιθο.

Όταν τελειώσουν τα σκηνικά,  οι αδελφοί και οι αδελφές θα έχουν τοποθετήσει  τεσσερισήμισι χιλιάδες τετραγωνικά μέτρα επένδυσης  με όψη πέτρας στα κτίρια.

Ήταν εκπληκτικό να βλέπουμε τόσα άτομα  με διαφορετικό υπόβαθρο  να συνεργάζονται και να πετυχαίνουν απίστευτα πράγματα,  και αυτό γιατί είχαν πρόθυμο πνεύμα  και ακολουθούσαν τις οδηγίες.

Είναι φανερή η ευλογία του Ιεχωβά πίσω από αυτό.

Στον εξωτερικό χώρο του ναού,  έγινε φινίρισμα σε πάνω από 4.000 χιλιάδες τετραγωνικά μέτρα τσιμέντου  για να μοιάζει με πέτρα.

Ένας από τους εργολάβους από τους οποίους ζητήσαμε  να κάνουν αυτή τη δουλειά ήταν αδελφός.  Και αυτός ο αδελφός μάς είπε:  «Ξέρετε κάτι; Μπορώ να το κάνω εθελοντικά.

Και ξέρω ότι υπάρχουν και αρκετοί άλλοι αδελφοί  που θα χαίρονταν να έρθουν  για να το κάνουν αυτό εθελοντικά».

Ξεχωρίσαμε λοιπόν έναν απομονωμένο χώρο  όπου αυτοί οι αδελφοί θα μπορούσαν να κάνουν δοκιμές και πειράματα  για να δουν ποιο σκυρόδεμα  θα ήταν το καλύτερο για το πάτωμα του ναού.

Ρίχναμε μπετόν συνεχόμενα πάνω από 27 μέρες,  και κάθε μέρα έρχονταν γύρω στους 30 αδελφούς και αδελφές  που εργάζονταν ακούραστα  για να ολοκληρώσουν το πάτωμα του ναού.

Την τελευταία ημέρα που έριχναν μπετόν,  θέλαμε να κάνουμε έκπληξη  στους Μπεθελίτες που δούλευαν στο έργο.  Κάποιος είχε φτιάξει ένα πανό που έλεγε:  «Είμαστε ενωμένοι στο πνεύμα».

Τελικά όμως, εκείνοι έκαναν έκπληξη σε εμάς.  Είχαν φέρει μπαλόνια και πανό που έλεγαν:  «Σας ευχαριστούμε».

Αυτό δείχνει πόσο πολύ αγαπάμε ο ένας τον άλλον  και ότι θα δίναμε και τη ζωή μας ο ένας για τον άλλον,  επειδή όλοι υπηρετούμε και αγαπούμε τον ίδιο Θεό,  τον Ιεχωβά.

Μετά από πολλές άγρυπνες νύχτες και προσευχές,  βρήκαμε τελικά έναν αδελφό  που είχε πριονιστήριο και μια έκταση με δέντρα.

Ο αδελφός με μεγάλη προθυμία έκοψε τα δέντρα του  και μας τα έδωσε—μάλιστα,  μας τα έφερε στο εργοτάξιο και μας τα έκανε δωρεά.

Ήταν ό,τι ακριβώς χρειαζόμασταν.

Κάναμε συγκεκριμένες προσευχές σε συγκεκριμένες στιγμές  για συγκεκριμένα ζητήματα,  και μισή ώρα αργότερα παίρναμε απαντήσεις.

Ούτε και αυτό φυσικά είναι σύμπτωση.

Και βέβαια το ότι πήραμε τις άδειες που χρειαζόμασταν έγκαιρα  παρότι υπήρχαν αντιρρήσεις  δείχνει ότι πίσω από αυτό  ήταν σίγουρα το χέρι του Ιεχωβά.

Είναι ολοφάνερο ότι ο Σατανάς έκανε ό,τι μπορούσε  για να μας σταματήσει.

Αλλά ο Ιεχωβά μάς βοηθούσε κάθε φορά  στην κατάλληλη στιγμή.

Υπάρχει λόγος  που το χέρι του Ιεχωβά είναι πίσω από αυτό.

Δεν υπάρχει αμφιβολία  ότι θέλει να μάθουν οι άνθρωποι  για τον Γιο του, τον Ιησού.

Κάθε μήνα έχουμε μια συνάντηση με όλη την ομάδα  που περιλαμβάνει το Νομικό Τμήμα  και το Τμήμα Υπολογιστών  από τα Παγκόσμια Κεντρικά Γραφεία,  το Τμήμα Αγορών, το Τμήμα Σχεδιασμού/Οικοδόμησης,  τις Περιφερειακές Ομάδες Βίντεο,  τις Υπηρεσίες Ήχου/Εικόνας,  καθώς και αδελφούς από το γραφείο τμήματος της Αυστραλασίας.

Το να βλέπεις όλους αυτούς τους αδελφούς  να συνεργάζονται ως ομάδα για έναν κοινό στόχο  είναι εκπληκτικό και πολύ ενισχυτικό για την πίστη.

Ήταν χαρά μας να σας δείξουμε αυτή την ενημέρωση.  Ωστόσο, ίσως αναρωτιέστε:

“Πώς προετοιμάζονται οι ηθοποιοί  για να αγγίξουν την καρδιά μας με την ερμηνεία τους;

Τι ατμόσφαιρα και στιλ κινηματογράφησης θα επιλεχτούν  για να αποδοθούν οι αφηγήσεις των Ευαγγελίων;”  Και ίσως το ερώτημαπου σας απασχολεί περισσότερο είναι:  “Πότε θα αρχίσουν τα γυρίσματα;”

Οι απαντήσεις θα δοθούν σε μια μελλοντική ενημέρωση.

Σκεφτείτε πόσο βαθιά επίδραση  θα έχει σε όλους μας αυτή η σειρά βίντεο!

Θα μας βοηθήσει να ακολουθούμε πιστά τα ίχνη του Ιησού.

Θα μας βοηθήσει να πλησιάσουμε περισσότερο τον Ιεχωβά,  τον οποίο ο Ιησούς μιμούνταν τέλεια ως άνθρωπος.

Αλλά αυτή η σειρά δεν θα ωφελήσει μόνο εμάς.

Όπως αναφέρθηκε στην ετήσια συνέλευση του 2020,  αυτή η σειρά πιθανότατα θα χρησιμοποιηθεί  για να αγγίξει την καρδιά και τη διάνοια  δισεκατομμυρίων αναστημένων στον ερχόμενο νέο κόσμο.

Σκεφτείτε πώς θα μπορούσε να τους βοηθήσει αυτή η σειρά  να διδαχτούν από το παράδειγμα που έθεσε ο Ιησούς.

Σκεφτείτε πώς θα τους βοηθήσει  η απεικόνιση της θερμής, ταπεινής  και προσιτής προσωπικότητάς του  να γνωρίσουν καλύτερα τον Ιεχωβά.

Πώς ακριβώς θα χρησιμοποιηθεί αυτή η νέα σειρά  για να διδαχτούν οι αναστημένοι;

Θα πρέπει να περιμένουμε για την κατεύθυνση του Ιεχωβά.

Είμαστε απόλυτα βέβαιοι  ότι ο Ιεχωβά ευλογεί αυτό το έργο.

Και θα συνεχίσουμε  να αποβλέπουμε στον Ιεχωβά για κατεύθυνση  καθώς προχωράει η παραγωγή της σειράς

Τα Καλά Νέα Κατά τον Ιησού.  Όπως θα προσέξατε,  όταν ξεκινούσαν οι ετοιμασίες για αυτή την παραγωγή,  η Αυστραλία ήταν μία από τις χώρες  που είχαν επηρεαστεί λιγότερο από την πανδημία.  Έτσι,  αυτό το έργο μπόρεσε να προχωρήσει με γοργούς ρυθμούς.

Και παρότι η Αυστραλία  επηρεάστηκε αργότερα πιο σοβαρά από την πανδημία,  είχαν ήδη γίνει οι απαραίτητες προετοιμασίες.

Είμαστε πολύ ευγνώμονες στον Ιεχωβά  για την τεράστια πρόοδο  που έχει γίνει σε αυτό το έργο ως τώρα.

Και τώρα θα απολαύσουμε ακόμη μια ομιλία  από ένα άλλο μέλος του Κυβερνώντος Σώματος,  τον αδελφό Σάμιουελ Χερντ.

Το θέμα της ομιλίας του είναι ουσιαστικά ένα εδάφιο.

Είστε έτοιμοι;  Ο τίτλος της είναι:  «Δεν Πρόκειται Ποτέ να σε Εγκαταλείψω».

Προσευχήθηκα στον Ιεχωβά πριν βγω στο βήμα  και του είπα: «Σε παρακαλώ, μη με εγκαταλείψεις.

Σε χρειάζομαι τώρα περισσότερο από ποτέ».

Και ο λόγος είναι όλα αυτά τα αγαπητά πρόβατα  στα οποία θα έχω το προνόμιο να απευθυνθώ  τα επόμενα 19 λεπτά.

Θέλω λοιπόν να αξιοποιήσω αυτά τα 19 λεπτά.

Μερικές φορές χρειάζεται να κάνουμε προσαρμογές.  Ίσως ακούσατε σήμερα κάποιες προσαρμογές  που έχουν γίνει στην κατανόησή μας.

Και μπορεί να χρειαστεί  να γίνουν και άλλες προσαρμογές στο μέλλον.

Ίσως θυμάστε ότι είχαμε μια συγκεκριμένη άποψη  πριν από περίπου δέκα χρόνια  για αυτό που θα σας πω τώρα.

Πιστεύαμε ότι μερικοί χρισμένοι θα περνούσαν ζωντανοί  από τον Αρμαγεδδώνα  και θα ζούσαν στον Παράδεισο  μαζί με τα άλλα πρόβατα για κάποιο διάστημα  και ότι μετά θα ανασταίνονταν  για να ζήσουν στον ουρανό.

Έχουμε διαπιστώσει όμως  ότι κάποια πράγματα ο Ιεχωβά δεν μας επιτρέπει να τα καταλάβουμε  παρότι τα έχουμε διαβάσει αμέτρητες φορές.

Δεν μπορούμε να τα καταλάβουμε  μέχρις ότου τα φωτίσει ο Ιεχωβά.

Και πίσω από αυτά που θα σας παρουσιάσω σήμερα  βρίσκεται ο Ιεχωβά—όχι το Κυβερνών Σώμα,  όχι κάποιος άνθρωπος εδώ στη γη, αλλά ο Ιεχωβά Θεός.

Αυτός μας αποκαλύπτει πράγματα.

Ίσως θυμάστε τι λέει στο Ματθαίος 24:29-31.  Τα έχετε διαβάσει πολλές φορές.

Το ίδιο και εγώ.

Δείτε όμως τι λέει,  παρότι όταν το διαβάζαμε παλιά  το κατανοούσαμε κάπως διαφορετικά.

Εδάφιο 29: «Αμέσως μετά τη θλίψη εκείνων των ημερών  [κρατήστε το αυτό,  αμέσως μετά τη θλίψη εκείνων των ημερών],  ο ήλιος θα σκοτεινιάσει  και η σελήνη δεν θα δώσει το φως της  και τα άστρα θα πέσουν από τον ουρανό  και οι δυνάμεις των ουρανών θα κλονιστούν.

Τότε θα εμφανιστεί στον ουρανό το σημείο του Γιου του ανθρώπου,  και όλες οι φυλές της γης θα χτυπούν το στήθος τους από λύπη  και θα δουν τον Γιο του ανθρώπου  να έρχεται πάνω στα σύννεφα του ουρανού  με δύναμη και μεγάλη δόξα.

Και θα στείλει τους αγγέλους του με μεγάλο σάλπισμα,  [και προσέξτε τώρα]  και αυτοί θα συγκεντρώσουν τους εκλεγμένους του  από τους τέσσερις ανέμους,  από τη μία άκρη των ουρανών ως την άλλη».

Προσέξατε το σημείο;

Πλέον κατανοούμε  ότι όλοι οι χρισμένοι αδελφοί του Χριστού  θα είναι μαζί του στον ουρανό  προτού αρχίσει ο Αρμαγεδδών.  Αυτή την κατανόηση έχουμε     σήμερα.

Και είναι συναρπαστική!

Έχουμε αρκετούς λόγους που το πιστεύουμε αυτό,  και διαβάσαμε μερικούς.

Μερικοί όμως από τα άλλα πρόβατα  έχουν εκφράσει κάποιους προβληματισμούς σε σχέση με αυτό.  Έχουν πει:  «Μήπως αυτή η νέα κατανόηση σημαίνει  ότι θα χάσουμε όλους τους χρισμένους Χριστιανούς,  και το Κυβερνών Σώμα,  τη στιγμή που θα τους έχουμε περισσότερο ανάγκη;

Μήπως θα νιώθουμε εγκαταλειμμένοι  την πιο δύσκολη στιγμή;»

Σας διαβεβαιώνω  ότι δεν θα είστε καθόλου εγκαταλειμμένοι.  Με αυτό θα ασχοληθεί αυτή η ομιλία.

Δεν πρέπει να σκέφτεστε ότι θα είστε εγκαταλειμμένοι  επειδή οι χρισμένοι δεν θα είναι πλέον ανάμεσά σας.

Θα εξετάσουμε τρία ερωτήματα.

Αν κρατάτε σημειώσεις, θα σας τα πω τώρα.  Πρώτον,  τι δεν θα συμβεί όταν φύγουν από την επίγεια σκηνή  και οι τελευταίοι χρισμένοι;  Το δεύτερο είναι:

Πώς είμαστε βέβαιοι  ότι δεν θα συμβούν αυτά τα πράγματα;

Και, τι θα συμβεί;

Θα απαντήσουμε σε αυτά τα ερωτήματα.

Πρώτον, τι δεν θα συμβεί;

Θα ήθελα να σας αφηγηθώ πολύ σύντομα δύο θλιβερές ιστορίες  που δείχνουν τι δεν θα συμβεί.

Η πρώτη θλιβερή ιστορία: Θυμάστε τον Ιωδαέ;

Ήταν ένας πιστός αρχιερέας, από τους καλύτερους.

Όταν πέθανε, του αποδόθηκε ασυνήθιστη τιμή.

Τον έθαψαν μαζί με τους βασιλιάδες.

Όταν ζούσε, προστάτεψε τον νεαρό βασιλιά Ιωάς  και τον βοήθησε να είναι καλός βασιλιάς  και να μείνει πιστός στον Ιεχωβά.

Αλλά όταν ο ηλικιωμένος Ιωδαέ πέθανε,  ο νεαρός βασιλιάς άρχισε να παρεκτρέπεται,  να ακούει τους κακούς άρχοντες,  και απομακρύνθηκε από τον Ιεχωβά.

Αυτή ήταν η πρώτη θλιβερή ιστορία.

Πάμε τώρα να δούμε τη δεύτερη θλιβερή ιστορία.

Θα θυμάστε ότι ο απόστολος Ιωάννης χαιρόταν πολύ  με τα πνευματικά παιδιά του.

Ήταν θετική επιρροή για αυτά.

Βοήθησε πολλούς Χριστιανούς να μείνουν πιστοί.

Τι συνέβη όμως όταν πέθανε ο Ιωάννης;

Ήταν ο τελευταίος απόστολος που είχε απομείνει.

Ήταν ο τελευταίος ανασταλτικός παράγοντας για την αποστασία.

Όταν λοιπόν ο Ιωάννης έφυγε από το προσκήνιο,  πολύ γρήγορα, προτού περάσει πολύς καιρός, συνέβη κάτι.

Τι έγινε; Τι συνέβη όταν πέθανε ο Ιωάννης;

Ήταν ο τελευταίος ανασταλτικός παράγοντας.

Για σκεφτείτε, ο τελευταίος.

Μετά δεν υπήρχε άλλος.

Όταν λοιπόν ο Ιωάννης έφυγε από την επίγεια σκηνή,  πολύ γρήγορα η αποστασία άρχισε να απλώνεται  σαν πυρκαγιά.

Μέσα σε λίγες δεκαετίες,  η Χριστιανική εκκλησία οδηγήθηκε σε αιχμαλωσία  στη Βαβυλώνα τη Μεγάλη,  στην παγκόσμια αυτοκρατορία της ψεύτικης θρησκείας.

Αλλά γιατί αναφέραμε αυτές τις θλιβερές ιστορίες;  Για τον εξής λόγο:  Μερικοί ανάμεσά μας,  μέσα στη Χριστιανική εκκλησία, ίσως αναρωτιούνται:

“Τι θα συμβεί  όταν όλοι οι χρισμένοι παρθούν στον ουρανό;

Θα μείνει το μεγάλο πλήθος αβοήθητο;

Μήπως αρχίσουν να δημιουργούνται προβλήματα  ή γίνει αποστασία;”

Εσείς τι λέτε;

Έχετε δει μέχρι τώρα τέτοια σημάδια;

Η απάντηση είναι μία: Όχι.

Το μεγάλο πλήθος δεν πρόκειται να αποστατήσει.

Δεν υπάρχει περίπτωση.

Αυτές οι Βιβλικές αφηγήσεις  στην ουσία μας δείχνουν τι δεν θα συμβεί.  Και αυτό μας φέρνει στο δεύτερο ερώτημα:

Πώς είμαστε βέβαιοι ότι αυτό δεν πρόκειται να συμβεί;

Η απάντηση έχει άμεση σχέση  με τον καιρό στον οποίο ζούμε.

Δεν ζούμε στον αρχαίο Ισραήλ.

Δεν βλέπω κανέναν ντυμένο σαν Ισραηλίτη εδώ μέσα.

Κανένας από εσάς τους αδελφούς δεν φοράει χιτώνα.

Α, να ένας! Όχι, πλάκα κάνω.

Επομένως, δεν ζούμε στον αρχαίο Ισραήλ.

Αλλά ίσως αναρωτιέστε: “Γιατί έχει σημασία αυτό;”

Επειδή αυτό το έθνος είχε κακές τάσεις  από τότε που ξεκίνησε.  Στο εδάφιο Δευτερονόμιο 31:29,  ο Μωυσής είπε την εξής θεόπνευστη προφητεία  για εκείνον τον στασιαστικό λαό.  Ακούστε τα λόγια του:  «Ξέρω καλά ότι μετά τον θάνατό μου  θα ενεργήσετε με πονηρία  και θα παρεκκλίνετε από την οδό  που σας διέταξα να ακολουθείτε».

Τα λόγια του Μωυσή επαληθεύτηκαν πολλές φορές,  όχι μόνο μία.

Τελικά, ο Ιεχωβά αναγκάστηκε  να απορρίψει εκείνον τον κακό λαό.

Όταν λοιπόν ο βασιλιάς Ιωάς έγινε κακός,  έκανε απλώς ό,τι είχαν κάνει  και πολλοί άλλοι βασιλιάδες του Ιούδα και του Ισραήλ.

Στον λαό του Θεού σήμερα τα πράγματα είναι διαφορετικά.

Επίσης, εμείς δεν ζούμε στο τέλος του πρώτου αιώνα Κ.Χ.

Γιατί έχει και αυτό σημασία;

Θυμηθείτε ότι στο 13ο κεφάλαιο του Ματθαίου,  στην παραβολή για το σιτάρι και τα ζιζάνια,  ο Ιησούς προείπε ότι θα γινόταν μια μεγάλη αποστασία.  Στη 2 Θεσσαλονικείς, κεφάλαιο 2,  ο Παύλος επιβεβαίωσε ότι η προφητεία του Ιησού  είχε ήδη αρχίσει να εκπληρώνεται τον πρώτο αιώνα.

Ο Πέτρος και ο Ιωάννης είπαν το ίδιο στα συγγράμματά τους.

Τον δεύτερο αιώνα Κ.Χ.,  η Χριστιανική εκκλησία διαφθάρηκε  και οδηγήθηκε σε πνευματική αιχμαλωσία  στη Βαβυλώνα τη Μεγάλη.  Έτσι λοιπόν,  η θεόπνευστη προφητεία του Ιησού εκπληρώθηκε,  βγήκε αληθινή.

Ωστόσο, σήμερα τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά  στον λαό του Θεού—πολύ διαφορετικά.

Σε ποιον καιρό ζούμε εμείς;

Όπως είπαμε, δεν ζούμε σε εκείνον τον καιρό.

Ξέρετε πολύ καλά ότι έχουμε το προνόμιο να ζούμε  σε μια πολύ ξεχωριστή χρονική περίοδο,  η οποία ξεκίνησε το 1914.

Αυτή η περίοδος δεν είναι μόνο οι «τελευταίες ημέρες» αυτού του παλιού συστήματος πραγμάτων.

Γιατί το λέμε αυτό;

Επειδή η Γραφή στο εδάφιο Πράξεις 3:21  λέει ότι αποκαλείται επίσης  “ο καιρός της αποκατάστασης όλων των πραγμάτων”.  Κρατήστε τη λέξη «αποκατάσταση» στο μυαλό σας.

Γιατί έχει σημασία αυτό;

Ζούμε στον «καιρό της αποκατάστασης όλων των πραγμάτων»  επειδή η αγνή λατρεία έχει αποκατασταθεί.

Είναι ολοφάνερο αυτό.

Και η λατρεία του Ιεχωβά  δεν πρόκειται ποτέ να διαφθαρεί,  ποτέ ξανά σε όλη την αιωνιότητα.

Αυτή η σκέψη μάς γεμίζει ευχαρίστηση,  πολύ μεγάλη ευχαρίστηση.

Ας διαβάσουμε τώρα το εδάφιο Ησαΐας 54:17.

Μέσω του Ησαΐα ο Ιεχωβά είπε μια προφητεία  που η εκπλήρωσή της θα είχε μακρά διάρκεια.  «“Κανένα όπλο που θα κατασκευαστεί εναντίον σου  δεν θα έχει επιτυχία,  και θα καταδικάσεις κάθε γλώσσα  που θα εγερθεί εναντίον σου κατά την κρίση.

Αυτή είναι η κληρονομιά των υπηρετών του Ιεχωβά,  και η δικαιοσύνη τους είναι από εμένα”,  δηλώνει ο Ιεχωβά».  Σκεφτείτε λίγο αυτό που λέει:  «Κανένα όπλο που θα κατασκευαστεί εναντίον σου  δεν θα έχει επιτυχία».

Η προφητεία λέει ότι αυτή είναι «η κληρονομιά» μας.

Τα θεόπνευστα λόγια της εκπληρώνονται τώρα—σήμερα.

Τίποτα δεν μπορεί να μας στερήσει αυτή την κληρονομιά,  ούτε καν «ο θεός αυτού του συστήματος πραγμάτων»,  ο ίδιος ο Σατανάς.

Θυμάστε ποιο ήταν το δεύτερο ερώτημα;

Πώς είμαστε βέβαιοι  ότι όταν οι χρισμένοι παρθούν στον ουρανό  το μεγάλο πλήθος δεν θα ξεμακρύνει από τον Ιεχωβά;

Πώς είμαστε βέβαιοι ότι δεν θα στασιάσει  όπως στασίασε ο Ιωάς όταν πέθανε ο Ιωδαέ  ή ότι δεν θα αποστατήσει  όπως οι Χριστιανοί του δεύτερου αιώνα  όταν πέθανε και ο τελευταίος απόστολος, ο Ιωάννης;

Είμαστε βέβαιοι, αρκεί πρώτα να γυρίσω τη σελίδα.

Και η απάντηση είναι  επειδή δεν ζούμε στον αρχαίο Ισραήλ  και δεν ζούμε στον δεύτερο αιώνα Κ.Χ.

Ζούμε στον υπέροχο καιρό της αποκατάστασης  για τον οποίο ο Ιεχωβά μας έχει εγγυηθεί  ότι “κανένα όπλο που θα κατασκευαστείεναντίον μας δεν θα έχει επιτυχία”.  Τώρα το τρίτο ερώτημα:

Τι θα συμβεί όταν οι χρισμένοι παρθούν στον ουρανό;

Προσπαθήστε να φανταστείτε εκείνον τον καιρό.

Σας δίνω λίγο χρόνο.

Τέλος χρόνου.

Η μεγάλη θλίψη είναι σε εξέλιξη.

Πρώτα καταστρέφεται η Βαβυλώνα η Μεγάλη,  η ψεύτικη θρησκεία.

Για σκεφτείτε!

Γεγονότα για τα οποία η οργάνωση του Θεού  μάς προετοίμαζε επί δεκαετίες  τώρα εκτυλίσσονται ακριβώς μπροστά στα μάτια μας.

Τότε γίνεται και κάτι άλλο που περιμέναμε ότι θα γίνει.

Τι;

Κάποια στιγμή, μέσα στη μεγάλη θλίψη  και πριν από τον πόλεμο του Αρμαγεδδώνα,  οι χρισμένοι που έχουν απομείνει παίρνονται στον ουρανό.

Τι πιστεύετε ότι θα γίνει μετά;

Μήπως το μεγάλο πλήθος θα περιπλανιέται σε κατάσταση σύγχυσης  σαν πρόβατα χωρίς ποιμένα;

Όχι βέβαια.

Μην ξεχνάτε, ο Ιησούς είναι ο Ποιμένας.

Κάνει πάντα σωστά τη δουλειά του.  Να θυμάστε:

Δεν είναι οι χρισμένοι η κεφαλή της οργάνωσής μας.

Ο Ιησούς είναι.

Και ελπίζουμε όλοι οι γονείς  που μεγαλώνουν παιδιά σήμερα  να τους το διδάξουν αυτό.

Αφού ο ίδιος ο Γιος του Ιεχωβά είναι επικεφαλής,  οι ακόλουθοι του Χριστού εδώ στη γη  δεν έχουν τίποτα να φοβηθούν.

Φυσικά, δεν ξέρουμε με κάθε λεπτομέρεια  πώς θα ηγηθεί ο Χριστός του λαού του  εκείνη την περίοδο.

Υπάρχουν όμως κάποια παραδείγματα στην Αγία Γραφή  που μας καθησυχάζουν.

Όταν ο Μωυσής πέθανε  προτού ο λαός Ισραήλ μπει στην Υποσχεμένη Γη,  τι συνέβη στον λαό του Θεού;

Όταν δεν υπήρχε αυτός ο πιστός άντρας,  μήπως έμειναν αβοήθητοι;

Η απάντηση είναι όχι βέβαια.

Όσον καιρό ήταν ο λαός του Ιεχωβά,  ο Ιεχωβά τούς φρόντιζε και τους φρόντιζε καλά.

Με το παραπάνω μάλιστα.

Προτού πεθάνει ο Μωυσής,  ο Ιεχωβά τού είπε  να διορίσει τον Ιησού του Ναυή ηγέτη του λαού.

Ο Μωυσής εκπαίδευε τον Ιησού επί δεκαετίες.

Υπήρχαν και πολλοί άλλοι ικανοί άντρες  που ασκούσαν την ηγεσία  —“χιλίαρχοι, εκατόνταρχοι, πεντηκόνταρχοι, δέκαρχοι”.

Ο Θεός φρόντιζε καλά τον λαό του.

Τους έδωσε τον Μωυσή και τον Ιησού του Ναυή.

Υπάρχει επίσης το παράδειγμα του Ηλία  ο οποίος ηγούνταν στην αγνή λατρείαστον Ισραήλ επί δεκαετίες.

Αλλά κάποια στιγμή ο Ιεχωβά ήθελε να τον μεταφέρει  σε έναν άλλον διορισμό νότια, στον Ιούδα.

Μήπως έμειναν οι πιστοί στο δεκάφυλο βασίλειο του Ισραήλ αβοήθητοι;

Όχι βέβαια.

Ο Ηλίας εκπαίδευε τον Ελισαιέ επί χρόνια.

Υπήρχαν επίσης «οι γιοι των προφητών»,  οι οποίοι προφανώς ήταν οργανωμένοι  σε κάποιου είδους σχολές, δεν ξέρουμε ακριβώς.  Άρα, βοηθούσαν πολλοί πιστοί άντρες  στην ηγεσία του λαού του Θεού.

Ο Ιεχωβά συνέχισε να εκπληρώνει τον σκοπό του  και να φροντίζει τον πιστό λαό του.

Με αυτά τα παραδείγματα υπόψη,  τι πιστεύετε ότι θα συμβεί  όταν παρθούν οι χρισμένοι στον ουρανό;

Δεν χρειάζεται να αναρωτιόμαστε.

Ανοίξτε τη Γραφή σας ή το τάμπλετ σας  στο εδάφιο Εβραίους 13:5,  στο δεύτερο μέρος.

Εδώ λέει: «Δεν πρόκειται ποτέ να σε αφήσω  ούτε πρόκειται ποτέ να σε εγκαταλείψω».  Μια απλή, καθησυχαστική αλήθεια:

Ο Ιεχωβά δεν θα “εγκαταλείψει ποτέ” τους πιστούς του.

Όπως ο Μωυσής και ο Ηλίας,  οι πιστοί χρισμένοι που ασκούν την ηγεσία σήμερα  αντιλαμβάνονται πόσο σημαντικό είναι  να εκπαιδεύουν άλλους.  Επί δεκαετίες,  το Κυβερνών Σώμα εκπαιδεύει άντρες από τα άλλα πρόβατα  για να ασκούν την ηγεσία.

Υπάρχουν πολλές σχολές που εκπαιδεύουν πρεσβυτέρους,  ιεραποστόλους, επισκόπους περιοχής  και προσωπικό γραφείων τμήματος.  Εκτός αυτού,  το Κυβερνών Σώμα εκπαιδεύει προσωπικά βοηθούς  για τις διάφορες επιτροπές του Κυβερνώντος Σώματος.

Αυτοί οι πιστοί άντρες σηκώνουν ήδη πολύ βαρύ φορτίο ευθύνης.  Πιστέψτε με,  σας το λέω εκ μέρους όλων μας στο Κυβερνών Σώμα,  έχουμε ανάγκη αυτούς τους βοηθούς  που μας έχει δώσει ο Ιεχωβά.

Προσευχόμαστε για αυτούς κάθε μέρα.

Και είναι καλά προετοιμασμένοι  για να συνεχίσουν αυτό το έργο  —να φροντίζουν τα πρόβατα του Χριστού  υπό την κατεύθυνση του ίδιου του Ιησού,  που είναι η κεφαλή της εκκλησίας.

Γιατί τα λέμε όλα αυτά;  Πολύ απλά:

Όταν οι χρισμένοι παρθούν στον ουρανό  προς το τέλος της μεγάλης θλίψης  αλλά πριν τον Αρμαγεδδώνα,  δεν πρόκειται να σταματήσει η αγνή λατρεία εδώ στη γη.

Θα συνεχιστεί χωρίς καμιά διακοπή.

Ευχαριστούμε λοιπόν τον Ιεχωβά  για την ηγεσία του Ιησού Χριστού.

Κανένας λάτρης του Θεού στον ουρανό ή στη γη  δεν θα νιώσει χαμένος ούτε στιγμή.

Θα γίνει βέβαια η επίθεση από τον Γωγ του Μαγώγ,  αλλά δεν θα έχει επιτυχία.

Θα αποτύχει.

Δεν θα εμποδίσει το μεγάλο πλήθος  να λατρεύει τον Ιεχωβά  και να αποβλέπει σε Αυτόν για σωτηρία.

Και τι Σωτήρας θα αποδειχτεί ο Ιεχωβά!

Ποια είναι λοιπόν η απάντηση στο τρίτο ερώτημα;

Ξέρουμε πάνω κάτω τι θα συμβεί στο μεγάλο πλήθος  όταν οι χρισμένοι παρθούν στον ουρανό.  Αλλά μερικοί μπορεί να αναρωτιόμαστε:

“Με τους χρισμένους τι θα γίνει;

Τι θα κάνουν αυτοί όταν φύγουν από την επίγεια σκηνή;

Θέλουμε να μάθουμε”.

Η Αγία Γραφή απαντάει ξεκάθαρα.

Στο 17ο κεφάλαιο της Αποκάλυψης, εδάφιο 14,  μαθαίνουμε ότι τα πολιτικά στοιχεία αυτού του κόσμου,  ενεργώντας ανόητα, θα πολεμήσουν με το Αρνί.

Και φυσικά θα χάσουν.

Το εδάφιο λέει ότι «το Αρνί θα τους νικήσει».

Ποιοι θα το βοηθήσουν;  Το εδάφιο συνεχίζει:  «Το ίδιο θα κάνουν και οι καλεσμένοι  και εκλεγμένοι και πιστοί που είναι μαζί του».

Ποιοι είναι οι καλεσμένοι και εκλεγμένοι και πιστοί;

Εκείνον τον καιρό θα είναι οι αναστημένοι χρισμένοι.

Όταν λοιπόν οι χρισμένοι κληθούν στον ουρανό,  ένας από τους πρώτους τους διορισμούς θα είναι να πολεμήσουν.

Ναι!

Ενδιαφέρον αυτό!

Κάποιοι από εμάς είχαμε πολεμήσει  προτού γίνουμε αληθινοί Χριστιανοί.

Μερικοί μάλιστα υπηρετήσαμε σε σώματα του στρατού.

Έτσι δεν είναι, αδελφέ Μόρις;

Κάποιοι ήταν στις ειδικές δυνάμεις  —όχι ο αδελφός Μόρις.

Αλλά μετά γίναμε Χριστιανοί.

Μάθαμε «την οδό της ειρήνης»,  και σταματήσαμε αυτούς τους πολέμους.  Μεταφορικά μιλώντας,  τραβήξαμε την περόνη από την τελευταία μας χειροβομβίδα  και την πετάξαμε στον αέρα,  χωρίς να σκοτώσουμε κανέναν και τίποτα.

Ακούστηκε μόνο ένα μεγάλο «μπουμ».

Στον ουρανό όμως  θα υπηρετήσουμε μαζί με τον Χριστό  και τους αγίους αγγέλους  πολεμώντας τους εχθρούς του Θεού στην τελική μάχη.

Αν σας έχει περάσει από το μυαλό  ότι μπορεί να μείνετε αβοήθητοι  όταν παρθούν οι χρισμένοι στον ουρανό, σκεφτείτε:

Στη γη, κανένας Χριστιανός δεν επιτρέπεται να πολεμάει.

Πολλοί από εμάς τους χρισμένους παραείμαστε μεγάλοι  για να πολεμήσουμε, και να μας επιτρεπόταν δηλαδή.  Αλλά στον ουρανό,  θα είμαστε κραταιά πνευματικά πλάσματα  που θα πολεμάμε στο πλευρό του Πολεμιστή-Βασιλιά Ιησού Χριστού.

Πιστέψτε με, μπορούμε να κάνουμε  και θα κάνουμε πολύ περισσότερα για εσάς από τον ουρανό  από όσα θα μπορούσαμε ποτέ να κάνουμε  ως ατελείς άνθρωποι εδώ στη γη!  Τώρα—δεν τελείωσα ακόμη αν και θα έπρεπε—  εσείς τα άλλα πρόβατα,  τι θα χρειαστεί να κάνετε εκείνον τον συνταρακτικό καιρό;

Αυτό μόνο: Να κρυφτείτε.

Καλά ακούσατε.  Στο Ησαΐας 26:20 λέει:  «Μπες στα εσωτερικά σου δωμάτια  και κλείσε τις πόρτες σου πίσω σου.

Κρύψου για μια στιγμή μόνο,  μέχρι να παρέλθει η οργή».

Θα είναι σαν το κρυφτό.

Εσείς θα κρυφτείτε και εκείνοι θα ψάχνουν να σας βρουν,  αλλά δεν θα σας βρουν.

Χρειάζεται να ανησυχείτε για κάτι;

Δεν χρειάζεται να ανησυχείτε για τίποτα  —τίποτα απολύτως—  επειδή ο Ιεχωβά ποτέ δεν θα σας εγκαταλείψει.

Δεν υπάρχει κανένας βάσιμος λόγος  να ανησυχείτε για το μέλλον.

Απλώς φροντίστε να είστε εκεί, αδελφοί και αδελφές,  για να το χαρείτε.

Να θυμάστε ότι ο Ιεχωβά σάς αγαπάει  και ποτέ δεν θα σας εγκαταλείψει.

Σας παρακαλώ, πιστέψτε το.

Και δεν πρόκειται να απογοητευτείτε.

Σας είπαμε ότι θα απολαύσουμε την ομιλία  και ήταν όντως απολαυστική.

Σε ευχαριστούμε πολύ, αδελφέ Χερντ,  που μας βοήθησες να αντιληφθούμε  ότι ο λαός του Θεού είναι απόλυτα ασφαλής  καθώς πλησιάζουμε στη μεγάλη θλίψη  και στον Αρμαγεδδώνα.  Το ερώτημα όμως είναι:

Πότε θα συμβούν αυτά τα γεγονότα;

Δώστε παρακαλώ προσοχή  σε ένα άλλο μέλος του Κυβερνώντος Σώματος,  τον αδελφό Άντονι Μόρις,  καθώς θα μας παρουσιάζει το θέμα:  «Γιατί Πρέπει να “Είμαστε σε Εγρήγορση”»;

Η απάντηση στο ερώτημα  «γιατί πρέπει να είμαστε σε εγρήγορση;»  είναι απλή και άμεση.

Αλλά σε αυτή την ομιλία θα δούμε και έναν δεύτερο λόγο  για τον οποίο πρέπει να είμαστε σε εγρήγορση.

Ανοίξτε στον Μάρκο, στο κεφάλαιο 13.

Εδώ θα δούμε τον βασικό λόγο.

Αλλά μας βοηθούν επίσης και τα συμφραζόμενα,  αρχίζοντας από το εδάφιο 32.  Εδώ λέει:  «Σχετικά με εκείνη την ημέρα ή την ώρα  κανείς δεν γνωρίζει,  ούτε οι άγγελοι στον ουρανό ούτε ο Γιος,  παρά μόνο ο Πατέρας.

Να προσέχετε, να είστε άγρυπνοι,  γιατί δεν γνωρίζετε  πότε είναι ο προσδιορισμένος καιρός.

Είναι σαν έναν άνθρωπο που ταξίδεψε σε ξένη χώρα,  ο οποίος άφησε το σπίτι του  και έδωσε την εξουσία στους δούλους του,  στον καθέναν το έργο του,  και διέταξε τον θυρωρό να είναι σε εγρήγορση.

Συνεπώς, να είστε σε εγρήγορση,  γιατί δεν γνωρίζετε πότε έρχεται ο κύριος του σπιτιού,  είτε προς το τέλος της ημέρας είτε τα μεσάνυχτα  είτε πριν από τα χαράματα είτε νωρίς το πρωί,  ώστε, όταν έρθει ξαφνικά, να μη σας βρει να κοιμάστε».

Αυτά είναι λόγια του Κυρίου μας—πολύ άμεσα.

Ναι, είναι συμπονετικός αλλά μιλάει ευθέως.

Και μετά, μας λέει και τον βασικό λόγο  —στο εδάφιο 37: «Αυτό που λέω σε εσάς το λέω σε όλους  [αυτό που λέει ισχύει και για όλους εμάς που ακούμε]:

Να είστε σε εγρήγορση».

Πολύ απλά και άμεσα λόγια.

Αυτό πρέπει να κάνουμε όλοι μας.

Μου άρεσε πολύ  αυτό που τόνισε ο αδελφός Κουκ στην ομιλία του  —δεν την είχα ακούσει  (ήξερα βέβαια πάνω κάτω τι θα πει)—  ότι ο Ιεχωβά μιλάει ευθέως,  αλλά ο Ιεχωβά είναι επίσης Θεός παρηγοριάς.

Παρότι λοιπόν πρέπει κάποιες φορές να μιλάμε ευθέως  για αυτά που μας δίδαξε ο Ιησούς,  αυτό δεν αλλάζει το γεγονός  ότι ο Ιεχωβά είναι Θεός παρηγοριάς.

Θέλει να μας παρηγορεί.

Και αυτός είναι ο δεύτερος λόγος.

Ας ανοίξουμε στον Ησαΐα,  και θα διαβάσουμε κάτι από το κεφάλαιο 48.

Υπάρχει ένα πολύ ωραίο σημείο  όσον αφορά το γιατί πρέπει να είμαστε σε εγρήγορση.

Το εδάφιο 17 μας είναι πολύ γνωστό  αλλά μας δίνει τον λόγο:  «Αυτό λέει ο Ιεχωβά, ο Εξαγοραστής σου,  ο Άγιος του Ισραήλ:  “Εγώ, ο Ιεχωβά, είμαι ο Θεός σου,

Εκείνος που σε διδάσκει για την ωφέλειά σου,

Εκείνος που σε οδηγεί στην οδό  στην οποία πρέπει να περπατάς”».

Υπάρχει μια εξαιρετική υποσημείωση εδώ  που μας βοηθάει να καταλάβουμε καλύτερα  αυτό που λέει ο Ιεχωβά:  «Ή αλλιώς “για το καλό σου”».

Ωραία επεξήγηση!

Γιατί να είμαστε σε εγρήγορση;

Για το καλό μας.

Έτσι είναι.

Και αυτό είναι το σημείο  που ο Ιεχωβά και ο Ιησούς θέλουν να μας μείνει.

Αυτό θα τονίσει και η σημερινή μας ομιλία,  επειδή μερικοί από εσάς υπηρετείτετον Ιεχωβά πολλά χρόνια.

Θα προσπαθήσω να μην κοιτάω κάποιους συγκεκριμένα  επειδή ξέρω την ηλικία σας.

Αλλά είναι πραγματικά εκπληκτικό  πώς ο Ιεχωβά σάς έχει στηρίξει όλα αυτά τα χρόνια.

Αλλά είμαστε άνθρωποι.

Γι’ αυτό θα ασχοληθούμε με κάποιες ανησυχίες  που έχουν εκφράσει μερικοί.

Σε σχέση με αυτό  θέλω να σας πω κάτι που συνέβη στη δική μου οικογένεια.

Πριν από πολλά χρόνια,  οι δυο γιοι μου, ο Τζέσε και ο Πολ,  ήταν στις πρώτες τάξεις του σχολείου,  πήγαιναν δημοτικό.  Εκείνα τα χρόνια,  συζητιόταν κάτι αρκετά στις παρέες  που έκαναν οι αδελφοί  —τώρα δεν το ακούω πολύ συχνά.

Τα παιδιά ήταν το ένα στη δευτέρα,  το άλλο στην πρώτη τάξη, αλλά έκαναν σκέψεις.

Τους άρεσε πολύ να κάθονται  και να ακούν τους ηλικιωμένους.

Και είχαμε πολλούς στο Ρόουντ Άιλαντ  —παλαίμαχους υπηρέτες του Ιεχωβά Θεού.

Ωστόσο, κάθε τόσο κοίταζαν τους γιους μου  και έκαναν σχόλια του τύπου:  «Α, δεν πρόκειται να τελειώσεις το σχολείο σε αυτό το σύστημα.

Αποκλείεται».

Αλλά όταν σε έχει καλέσει ο άλλος  και σου κάνει το τραπέζι, τι να πεις;

Λες: «Θεέ μου, πώς να το χειριστώ τώρα;»

Αλλά αυτό γινόταν κάθε τόσο,  εκείνα τα χρόνια τουλάχιστον.

Ίσως επειδή ήταν μετά το 1975.

Δεν ξέρω γιατί.

Έκαναν τέτοια σχόλια.

Θέλω να σας πω τι συνέβη μία φορά,  επειδή το έχω πολύ νωπό στο μυαλό μου,  που γυρίζαμε από μια τέτοια συντροφιά.

Ο Τζέσε και ο Πολ κάθονταν σκεφτικοί και προβληματισμένοι.

Είχαν μπερδευτεί.

“Γιατί μας το λένε αυτό;”

Τα παιδιά είχαν στόχους.

Σκέφτονταν ήδη τι θα κάνουν όταν μεγαλώσουν,  τι ήθελαν να κάνουν  καθώς η αγάπη τους για τον Ιεχωβά μεγάλωνε.

Μου είπαν: «Έχουν δίκιο, μπαμπά;»

Και εγώ τους είπα: «Κοιτάξτε … »

Απλώς να ξεκαθαρίσω  ότι οι αδελφοί που τα έλεγαν αυτά ήταν παλαίμαχοι,  έμπειροι αδελφοί.

Και αν το κάνατε αυτό και κάποιοι από εσάς εδώ,  ο Θεός σάς αγαπάει.

Ο Θεός σάς συγχωρεί.

Αλλά, αν το συνηθίζατε αυτό, δεν ωφέλησε κανέναν.

Θα σας πω λοιπόν τι είπα τότε στους γιους μου  καθώς επιστρέφαμε με το αυτοκίνητο εκείνο το βράδυ  γιατί μέναμε κάπως μακριά.

Και τα παιδιά όπως ήταν στο πίσω κάθισμα  άρχισαν να μου μιλάνε για αυτό.  Τότε εγώ τους είπα:  «Παιδιά μου, να θυμάστε.

Πρέπει να είστε σε εγρήγορση.

Αυτό το σύστημα μπορεί να κρατήσει καιρό ακόμα.

Να φτάσει μέχρι το 2020».

Ειλικρινά.

Μιλάμε για σχεδόν 40 χρόνια πριν.

Σαράντα χρόνια σχεδόν.

Και νόμιζα ότι τα παράλεγα τότε.

Βλέπετε σε ποιο έτος είμαστε.

Αλλά τι να κάνουμε;

Το ευχάριστο είναι  ότι και εκείνοι και η γυναίκα μου και οι γυναίκες τους  συνεχίζουμε να είμαστε σε εγρήγορση.  Είμαστε και σκοπεύουμε  να συνεχίσουμε να είμαστε σε εγρήγορση.

Θέλουμε όμως  να ασχοληθούμε τώρα για λίγο  με τα αισθήματα που έχουν μερικοί.

Και μιλάμε για υπέροχους αδελφούς μας  που υπηρετούν τον Ιεχωβά επί δεκαετίες.

Είναι ανθρώπινα αισθήματα αυτά.

Ναι, αυτή είναι η αλήθεια, αλλά άνθρωποι είμαστε.

Ένας αδελφός μάς έστειλε μια επιστολή,  και εκτιμώ πολύ πόσο ειλικρινής ήταν.

Μας είπε: «Στην ετήσια συνέλευση του 2019,  ανακοινώθηκε το οικοδομικό έργο στο Ράμαπο.

Και, αν θυμάμαι καλά, ειπώθηκε  ότι η ολοκλήρωση του έργου θα πάρει κάποια χρόνια.

Δεδομένου ότι κάποια πρόσφατα άρθρα της Σκοπιάς  μάς έλεγαν πως ζούμε  στο “τελικό διάστημα των «τελευταίων ημερών»”  [πολύ ωραία φράση αλλά και πολύ δυνατή],  απογοητεύτηκα κάπως επειδή κατάλαβα  ότι ίσως ο Αρμαγεδδών καθυστερήσει λίγα χρόνια».

Και αυτή η ανησυχία του ήταν γνήσια, πραγματική.

Και δεν είναι ο μόνος.

Είναι ανθρώπινο.

Πώς απαντάς σε αυτό, σε έναν πιστό αδελφό;

Θυμηθείτε τι είπαμε,  ότι ο Ιεχωβά είναι Θεός παρηγοριάς.  Θέλουμε να μιλάμε ευθέως.

Όπως είπαμε πριν και ο Ιησούς μίλησε ευθέως.

Αλλά πώς θα τον παρηγορήσουμε ταυτόχρονα;

Θέλουμε να λέμε την αλήθεια,  να λέμε τα πράγματα όπως είναι.

Εμείς, το Κυβερνών Σώμα, θέλουμε να ξέρετε όλοι  (και οι αδελφοί που θα δουν αργότερα το πρόγραμμα)  ότι είμαστε αποφασισμένοι να παραμείνουμε δραστήριοι  και να προμηθεύουμε πιστά  την πνευματική τροφή στον κατάλληλο καιρό.

Αλλά βλέπουμε επίσης  και πέρα από τις τελευταίες ημέρες.

Αυτό δείχνουν οι ομιλίες μας σήμερα.

Θα ήθελα να επεκταθώ λίγο σε αυτό το θέμα,  στο ότι βλέπουμε πέρα από τις τελευταίες ημέρες.

Θα σας διαβάσω κάτι που λέει το βιβλίο Διαγγελείς.

Μου άρεσε πολύ όταν βγήκε αυτό το βιβλίο  γιατί είχε γίνει πολύ καλή δουλειά από τους αδελφούς.  Σε κάποιο σημείο μιλούσε για τον λαό του Θεού—  Και ξέρετε,  και εκείνα τα χρόνια γίνονταν πολλά οικοδομικά έργα διεθνώς,  θα το θυμάστε αν ήσασταν στην αλήθεια τότε.  Έλεγε λοιπόν:  «Με τη βοήθεια του πνεύματος του Ιεχωβά,  θέλουν [ο λαός του Θεού]  να δώσουν τη μεγαλύτερη δυνατή μαρτυρία  στη διάρκεια του χρόνου που απομένει  πριν από τον Αρμαγεδδώνα.

Είναι πεπεισμένοι  ότι ο νέος κόσμος του Θεού είναι πολύ κοντά,  και πιστεύουν ότι θα επιζήσουν ως οργανωμένος λαός  για να βρεθούν σε αυτόν το νέο κόσμο,  υπό τη διακυβέρνηση της Μεσσιανικής Βασιλείας του Θεού».  Προσέξτε παρακαλώ τι λέει στη συνέχεια:  «Επιπλέον, έχουν την ελπίδα ότι ίσως [σημαντική λέξη]  πολλές από τις θαυμάσιες εγκαταστάσεις που έχουν χτίσει  και αφιερώσει στον Ιεχωβά  θα συνεχίσουν να χρησιμοποιούνται μετά τον Αρμαγεδδώνα  ως κέντρα από τα οποία θα μπορεί να ρέει η γνώση  για τον μόνο αληθινό Θεό  μέχρι που να γεμίσει πραγματικά τη γη».

Υπέροχη σκέψη.

Και το ίδιο πιστεύουμε και εμείς σήμερα.

Αντίστοιχα λοιπόν με όσα είπε ο πιστός δούλος τότε,  ο πιστός δούλος σήμερα λέει  ότι πολλά από τα μεγάλα έργα που γίνονται σήμερα  —όπως αυτό στο Ράμαπο  ή η σειρά βίντεο Τα Καλά Νέα Κατά τον Ιησού—  ίσως, πιθανόν,  να υπάρχουν και στον νέο κόσμο  για να τα χρησιμοποιήσει το μεγάλο πλήθος  στο έργο που έχει μπροστά του  και ίσως και στην εκπαίδευση των αναστημένων.

Τι παρηγορητικό!

Αν καθίσεις και το σκεφτείς, τι ωραίο!

Τώρα, θα ήθελα να κλείσω αυτή την ομιλία  αναφέροντάς σας τις εκφράσεις δύο φίλων μου  που υποστηρίζουν πολύ καιρό φιλόπονα τον πιστό δούλο,  δεκαετίες ολόκληρες, και τους αγαπώ πολύ.

Δεν θα πω τα ονόματά τους.

Τους ζήτησα λοιπόν να γράψουν πώς νιώθουν προσωπικά,  επειδή αυτοί υποστηρίζουν τον δούλο επί δεκαετίες,  να γράψουν πώς τους έχει ωφελήσει  το ότι είναι σε εγρήγορση.  Ακούστε τι έγραψε ο πρώτος:  «Προέρχομαι από μια οικογένεια  στην οποία πολλές γενιές περίμεναν το τέλος.

Η μητέρα μου πέθανε πέρσι  και ανέκαθεν πίστευε ότι το τέλος είναι πολύ κοντά.

Ήταν βέβαιη ότι θα ζούσε για να το δει,  αλλά δεν το είδε.

Είχε γνωρίσει την αλήθεια από την πεθερά της,  τη γιαγιά μου,  μια χρισμένη Χριστιανή που μου έλεγε συχνά  ότι έλπιζε να δει το τέλος στη διάρκεια της ζωής της.

Αλλά δεν το είδε.  »Εκείνη είχε γνωρίσει την αλήθεια από τη μητέρα της  που πέθανε όταν ήμουν έφηβος,  και η οποία πίστευε ακράδαντα  ότι θα έβλεπε το τέλος πριν πεθάνει.

Αλλά δεν το είδε.

Και η προγιαγιά μου είχε γνωρίσειτην αλήθεια από τη δική της πεθερά,  η οποία είχε πεθάνει πολύ προτού γεννηθώ,  και σίγουρα και εκείνη πίστευε  ότι θα δει το τέλος πριν πεθάνει.

Αλλά δεν το είδε.

Και τώρα εγώ διανύω την έβδομη δεκαετία της ζωής μου  και πιστεύω ακράδαντα ότι θα δω το τέλος πολύ σύντομα.  »Τι σημαίνει λοιπόν αυτό;

Ότι και εγώ  και όλοι αυτοί οι πρόγονοί μου τρέφαμε αυταπάτες;

Δεν το πιστεύω αυτό για δύο λόγους.

Πρώτον, οι αποδείξεις ότι το τέλος είναι κοντά  αυξάνονται συνεχώς.

Βλέπω σημεία του τέλους  που ούτε καν η μητέρα μου δεν είδε,  όπως αυτή η πανδημία.  Κάποιες φορές,  συγκρίνω τον εαυτό μου με κάποιον που ζούσε στην Ιουδαία  γύρω στο 608 Π.Κ.Χ.

Αυτός ο άνθρωπος μπορεί να είχε πολλούς πιστούς προγόνους  που άκουγαν τους προφήτες  και πίστευαν ότι το τέλος ήταν κοντά.  »Οι προπαππούδες του μπορεί έναν αιώνα νωρίτερα  να άκουγαν τον Ησαΐα να μιλάει και να συμπέραναν  ότι το τέλος της Ιερουσαλήμ ήταν κοντά.

Θα έπρεπε να θεωρεί αυτός ο άνθρωπος  ότι η οικογένειά του έτρεφε αυταπάτες  απλώς επειδή δεν είχαν δει την καταστροφή της Ιερουσαλήμ;

Όχι.

Η Ιερουσαλήμ καταστράφηκε το 607 Π.Κ.Χ.».

Αν λοιπόν αυτός ζούσε το 608 Π.Κ.Χ.  και είχε αυτές τις αμφιβολίες,  μήνες αργότερα η Ιερουσαλήμ καταστράφηκε.  «Το κυριότερο όμως είναι  ότι εκείνος ο άνθρωπος θα γνώριζε  πως η πιστή του οικογένεια ήταν καλοί και σωστοί άνθρωποι.

Αγαπούσαν τον Ιεχωβά  και ήξεραν πόσο αληθινά είναι τα λόγια του Ησαΐα  —ότι ο Θεός μάς διδάσκει για την ωφέλειά μας.  »Και αυτός είναι ο δεύτερος λόγος για τον οποίο πιστεύω  ότι δεν τρέφω αυταπάτες  και ούτε οι συγγενείς μου έτρεφαν.

Αυτοί που υπηρετούσαν τον Ιεχωβά  έζησαν τη ζωή τους με καλό,  παραγωγικό και χρήσιμο τρόπο.

Δεν περίμεναν με σταυρωμένα χέρια να έρθει το τέλος.

Ήταν πάντοτε πολυάσχολοι στην υπηρεσία του Ιεχωβά  —είχαν στόχους, έκαναν προσωπική μελέτη,  κήρυτταν, βοηθούσαν άλλους.

Η ζωή τους είχε σκοπό και ήταν χαρούμενοι.

Τέτοια ζωή θέλω και εγώ.

Και επίσης ανυπομονώ να πω στη μητέρα μου  [αυτό είναι συγκινητικό]  πόσο κοντά ήταν το τέλος  όταν εκείνη έκλεισε τα μάτια της.

Ξέρω ότι θα θέλει να της τα πω όλα με κάθε λεπτομέρεια».

Τι συγκινητικό!

Και τώρα ακούστε πώς έχει ωφεληθεί ο δεύτερος αδελφός  από το ότι είναι σε εγρήγορση.  «Η μητέρα μου μας μεγάλωσεμε τον αδελφό μου στην αλήθεια.

Πολύ συχνά εξέφραζε την πεποίθησή της  ότι είμαστε μια ανάσα από το τέλος.

Το έδειχνε και με τη ζωή της ότι το πίστευε.

Ήταν αφοσιωμένη στη διακονία,  ώστε να βοηθήσει τους ανθρώπους  να υπηρετήσουν τον Ιεχωβά  όσο υπάρχει ακόμη καιρός.

Συνέχισε να προσμένει το τέλος  τον έναν χρόνο μετά τον άλλον μέχρι τον θάνατό της.  »Τώρα εγώ κοντεύω την ηλικία που πέθανε η μητέρα μου.

Είμαι σε εγρήγορση πάνω από 50 χρόνια τώρα.

Μήπως θυμώνω επειδή δεν έχει έρθει το τέλος ακόμη;

Όχι, καθόλου.

Πώς θα μπορούσα άλλωστε;

Έχω ζήσει μια γεμάτη και ευτυχισμένη ζωή  ακολουθώντας τους κανόνες του Ιεχωβά.

Δεν θα άλλαζα με τίποτα αυτόν τον τρόπο ζωής.  »Τι με έχει βοηθήσει να παραμείνω θετικός  καθώς περιμένω το τέλος;  Κάθε τόσο, υπενθυμίζω στον εαυτό μου κάποια πράγματα:

Η αφιέρωσή μου είναι άνευ όρων και παντοτινή.  Δεν αφιέρωσα τη ζωή μου στον Ιεχωβά  με τον όρο ότι θα φέρει το τέλος στη διάρκεια της ζωής μου  ή με τον όρο ότι θα με ανταμείψει.

Του έχω αφιερώσει τη ζωή μου για πάντα.  Και έπειτα,  πρέπει να έχω στον νου μου τη μεγαλύτερη εικόνα.

Δεν θέλω να κάνω το λάθος να επικεντρώνομαι μόνο  στο τι θα σημάνει το τέλος για εμένα  —στην προοπτική να περάσω ζωντανός στον νέο κόσμο.  »Αντίθετα, πρέπει να επικεντρώνομαι  σε κάτι πολύ πιο σημαντικό  —στο τι θα σημάνει το τέλος για τον Ιεχωβά,  τον αγιασμό του ονόματός του.

Επειδή ξέρω πόσο σημαντικό είναι αυτό για Εκείνον,  είμαι σίγουρος ότι το τέλος θα έρθει στον ορισμένο του καιρό».  Και ολοκληρώνει:  «Στο μεταξύ, πρέπει να υπομείνω ως το τέλος,  είτε μέχρι το τέλος αυτού του συστήματος  είτε μέχρι το τέλος της ζωής μου, όποιο έρθει πρώτο.

Όπως και να έχει,  όσο μεγαλώνω τόσο πιο κοντά στο τέλος είμαι.

Και αν δεν ζήσω να το δω, όπως η μητέρα μου;

Κανένα πρόβλημα.

Αν πεθάνω, θα κλείσω τα μάτια μου  και, όταν τα ξανανοίξω,  χωρίς να το καταλάβω, θα είμαι στον νέο κόσμο.

Τότε δεν θα έχει καμία σημασία  αν έζησα να δω το τέλος ή όχι».

Υπέροχες εκφράσεις  από δύο υπέροχους πνευματικούς αδελφούς.  Και τώρα, ένα τελικό ερώτημα πριν κλείσουμε:  «Θα είναι αυτή η τελευταία ετήσια συνέλευση  πριν από τη μεγάλη θλίψη;»

Δεν είδα κανένα χέρι να σηκώνεται.

Δεν ξέρουμε.

Αυτό που ξέρουμε όμως  είναι ότι ο Ιεχωβά και ο Ιησούς θέλουν  να είμαστε σε εγρήγορση.

Και θα είναι για το καλό μας  αν το κάνουμε αυτό.

Σε ευχαριστούμε πάρα πολύ, αδελφέ Μόρις,  για αυτή την υποκινητική και ενθαρρυντική ομιλία.  Δεν συμφωνείτε, αδελφοί και αδελφές,  ότι ήταν πολύ χορταστικό το σημερινό πνευματικό συμπόσιο;

Πώς νιώθετε;

Ξεκινήσαμε το πρόγραμμά μας με την υπενθύμιση  ότι ο Ιεχωβά, μέσω του “πιστού και φρόνιμου δούλου”  μας δίνει ό,τι χρειαζόμαστε  ακριβώς την κατάλληλη στιγμή.

Και πράγματι έχουμε μεγάλη αφθονία πνευματικής τροφής!

Σκεφτείτε μόνο πόση ποικιλία είχε  το πρόγραμμα της ετήσιας συνέλευσης σήμερα  —το βίντεο για τη νέα μας έκδοση

Ευτυχισμένη Ζωή για Πάντα!,  το νέο βίντεο μεγάλης διάρκειας  με τον Πέτρο και τη Σοφία,  τις θαυμάσιες ομιλίες από τη Γραφή,  το πώς λάβαμε κατεύθυνση για την πανδημία COVID-19,  την ενημέρωση για τα βίντεο Τα Καλά Νέα Κατά τον Ιησού,  καθώς και τους πολύ ενισχυτικούς ύμνους που ψάλαμε.

Και αυτό ήταν μόνο ένα δείγμα όλης της πνευματικής τροφής  που λαβαίνουμε αυτό το διάστημα.

Αναμφίβολα, ο Ιεχωβά συνεχίζει  μέσω του “πιστού και φρόνιμου δούλου”  να μας δίνει όλες αυτές τις μορφές πνευματικής τροφής  ακριβώς στον κατάλληλο καιρό.

Τα γεγονότα των τελευταίων δύο ετών ήταν κοσμοϊστορικά  και πραγματικά χωρίς προηγούμενο.

Αποδεικνύουν ότι είμαστε όντως κοντά  στο ξέσπασμα της μεγάλης θλίψης.

Είναι πολύ ζωτικό, αδελφοί,  να συνεχίσουμε να αναγνωρίζουμε τον αγωγό  που χρησιμοποιεί ο Ιεχωβά  για να μας δίνει πνευματική τροφή!

Το τεύχος της Σκοπιάς 15 Νοεμβρίου 2013  ανέφερε κάποια βασικά σημεία  που ιδιαίτερα οι πρεσβύτεροι πρέπει να έχουν υπόψη  καθώς ετοιμαζόμαστε για την επίθεσηενός συνασπισμού εθνών,  τον οποίο η Αγία Γραφή αποκαλεί Γωγ του Μαγώγ.

Θα σας διαβάσω ακριβώς τι έλεγε το άρθρο.  Έλεγε τα εξής:  «Εκείνον τον καιρό, η ζωοσωτήρια κατεύθυνση  που θα λάβουμε από την οργάνωση του Ιεχωβά  ίσως να μη φαίνεται πρακτική από ανθρώπινη άποψη.

Πρέπει όλοι μας να είμαστε έτοιμοι  να υπακούσουμε σε οποιεσδήποτε οδηγίες πάρουμε,  είτε αυτές φαίνονται λογικές από στρατηγική ή ανθρώπινη άποψη είτε όχι.  … Τώρα είναι ο καιρός  να προσαρμόσουν τον τρόπο σκέψης τους  όσοι μπορεί να θέτουν την εμπιστοσύνη τους  στην κοσμική εκπαίδευση, στα υλικά πράγματα  ή στους ανθρώπινους θεσμούς».

Πολύ αφυπνιστικά λόγια  που εφαρμόζονται απόλυτα στον καιρό στον οποίο ζούμε!

Έτσι λοιπόν, αδελφοί και αδελφές, ξέρετε τι ώρα είναι;

Τώρα είναι η ώρα που είναι πιο σημαντικό από ποτέ  να παραμένουμε πνευματικά άγρυπνοι  και να ανταποκρινόμαστε γρήγορα  στην κατεύθυνση του Ιεχωβά.

Ο Ιεχωβά μάς οδήγησε με ασφάλεια μέχρι εδώ.

Μας έχει δώσει ό,τι χρειαζόμαστε,  και ξέρουμε ότι θα συνεχίσει να το κάνει αυτό  όπως δηλώνει το εδάφιο του έτους για το 2022  —Ψαλμός 34:10:  «Εκείνοι που εκζητούν τον Ιεχωβά  δεν θα στερηθούν τίποτα καλό».

Γι’ αυτό, αγαπητοί αδελφοί και αδελφές,  ας είμαστε αποφασισμένοι  να συνεχίσουμε να ακολουθούμε τον Ηγέτη μας,  τον Ιησού Χριστό,  και τον αγωγό που χρησιμοποιεί σήμερα,  γιατί αν το κάνουμε αυτό  θα έχουμε ό,τι χρειαζόμαστε στην κατάλληλη στιγμή.

Εδώ ολοκληρώνεται άλλο ένα πνευματικό συμπόσιο  που έγινε σε συνδυασμό με την ετήσια συνέλευση  της Βιβλικής και Φυλλαδικής Εταιρίας Σκοπιά της Πενσυλβανίας.

Πόσο δυναμικό ήταν το πρόγραμμα!

Και πόσο καθησυχαστικό ήταν  που ανασκοπήσαμε τους πολλούς τρόπους  με τους οποίους ο Ιεχωβά μάς ενίσχυσε,  μας ενδυνάμωσε και μας παρηγόρησε την περασμένη χρονιά.

Μετά από αυτή την ετήσια συνέλευση  δεν έχουμε καμία αμφιβολία  ότι, αν και οι αδελφοί μας χρειάζεταινα υπομένουν σοβαρές δυσκολίες  εξαιτίας διωγμού, φυσικών καταστροφών,  των συνεχιζόμενων επιπτώσεων της πανδημίας,  ο Ιεχωβά συνεχίζει να ευλογεί τον λαό του.

Η οργάνωσή του είναι πιο δραστήριααπό ποτέ προηγουμένως.

Ας κλείσουμε το πρόγραμμά μας  με το καθιερωμένο μας ταξίδι,  αυτή τη φορά στο πανέμορφο νησιωτικό κράτος της Τζαμάικα.

Η Τζαμάικα είναι το τρίτο σε μέγεθος νησί της Καραϊβικής Θάλασσας  και βρίσκεται περίπου 160 χιλιόμετρα δυτικά της Αϊτής.

Οι χρυσαφένιες παραλίες  και οι πανέμορφοι κοραλλιογενείς ύφαλοι  που περιβάλλουν το νησί  προσελκύουν πάνω από τέσσερα εκατομμύριαεπισκέπτες κάθε χρόνο.

Μερικές από τις βασικές καλλιέργειες της χώρας  είναι οι μπανάνες, το ζαχαροκάλαμο  και ο παγκοσμίου φήμης τζαμαϊκανός καφές blue mountain  που καλλιεργείται πολύ ψηλά  στις απότομες πλαγιές των Γαλάζιων Βουνών.

Πολύ γνωστά είναι επίσης τα τζαμαϊκανά φαγητά jerk.

Διάφορα κρέατα, όπως κοτόπουλο, χοιρινό ή κατσίκι  που είναι μαριναρισμένα με μπαχαρικά  μαγειρεύονται σε σιγανή φωτιά  για να αποκτήσει το κρέας μια ιδιαίτερη καπνιστή γεύση.

Τα καλά νέα έφτασαν στην Τζαμάικα το 1897.

Μάλιστα, ο αδελφός Ρώσσελ έκανε μια ομιλία  στην πρωτεύουσα, στο Κίνγκστον, το 1913.  Σήμερα,  υπάρχουν πάνω από 11.360 κήρυκες των καλών νέων  στις πάνω από 165 εκκλησίες και ομίλους της χώρας.

Επίσημη γλώσσα της χώρας είναι η αγγλική,  αλλά υπάρχουν δύο απομακρυσμένα μεταφραστικά γραφεία  που υποστηρίζουν το έργο κηρύγματος  στην κρεολή της Τζαμάικα  και στην τζαμαϊκανή νοηματική γλώσσα.  Μέσα στην πανδημία,  που χρειάστηκε να κάνουμε τις συναθροίσεις μαςμέσω βιντεοδιάσκεψης,  οι Τζαμαϊκανοί αδελφοί μας  χρειάστηκε να αντιμετωπίσουν μια ιδιαίτερη δυσκολία  —το υψηλό κόστος του Ίντερνετ.

Το κόστος των δεδομένων  για να συνδεθούν σε μία μόνο συνάθροιση  ήταν διπλάσιο από όσο πλήρωναν  για να πάνε με ταξί στην Αίθουσα Βασιλείας.

Ήταν λοιπόν πολύ πιο ακριβό  να παρακολουθήσουν μια συνάθροιση ψηφιακά  από ό,τι με φυσική παρουσία.

Οι Τζαμαϊκανοί αδελφοί μας  μοιράζονται γενναιόδωρα τις ηλεκτρονικές τους συσκευές  και βοηθούν ο ένας τον άλλον  με τα έξοδα της σύνδεσης στο Ίντερνετ  ώστε να μπορούν όλοι να παρακολουθούν τις συναθροίσεις  και να απολαμβάνουν καλή συναναστροφή.

Από αυτή τη διευθέτηση έχουν ωφεληθεί αρκετά άτομα  από την εκκλησία Νοηματική Κέντρο στο Μάντεβιλ.

Η εκκλησία έχει καταφέρει  να κάνει τις συναθροίσεις της μέσω βιντεοδιάσκεψης  μαζί με δύο ομίλους της τζαμαϊκανής νοηματικής,  παρέχοντας έτσι στους κουφούς ευαγγελιζομένους του νησιού  περισσότερες ευκαιρίες για συναναστροφήμέσα στην πανδημία.

Οι φιλόπονοι ευαγγελιζόμενοι της εκκλησίας Νοηματική Κέντρο  σάς στέλνουν την αγάπη τους και τους χαιρετισμούς τους.

Και σας παρακαλούμε να θυμάστε,  αγαπητοί μας αδελφοί και αδελφές,

ότι σας αγαπάμε όλους πάρα πολύ.

Παρακολουθήσατε το JW Broadcasting  από τα Παγκόσμια Κεντρικά Γραφεία των Μαρτύρων του Ιεχωβά.