Πέμπτη 4 Αυγούστου
Ο Θεός . . . δίνει σε όλους ζωή και πνοή και τα πάντα.—Πράξ. 17:24, 25.
Το οξυγόνο είναι ένα αέριο που χρησιμοποιούν αρκετά έμβια όντα για να συντηρούνται στη ζωή, μεταξύ αυτών και εμείς. Υπολογίζεται ότι τα ζωντανά πλάσματα εισπνέουν εκατό δισεκατομμύρια τόνους οξυγόνο ετησίως. Με την εκπνοή, τα ίδια αυτά πλάσματα αποβάλλουν διοξείδιο του άνθρακα. Εντούτοις, δεν εξαντλούν ποτέ όλο το οξυγόνο, η δε ατμόσφαιρα ποτέ δεν γεμίζει ασφυκτικά από το «απόβλητο» αέριο, το διοξείδιο του άνθρακα. Γιατί; Επειδή ο Ιεχωβά έχει δημιουργήσει επίσης κάποιους οργανισμούς—από πελώρια δέντρα μέχρι μικροσκοπικά φύκια—οι οποίοι απορροφούν διοξείδιο του άνθρακα και αποβάλλουν οξυγόνο. Με πολύ κυριολεκτικό τρόπο, ο κύκλος του οξυγόνου επιβεβαιώνει τα λόγια του σημερινού εδαφίου. Πώς μπορούμε να αναπτύξουμε εκτίμηση για τον θαυμαστό μας πλανήτη και για όλα όσα μας παρέχει; (Ψαλμ. 115:16) Ένας τρόπος είναι να κάνουμε στοχασμούς γύρω από τα δημιουργήματα του Ιεχωβά. Αυτό θα μας υποκινεί να ευχαριστούμε κάθε μέρα τον Ιεχωβά για τα καλά πράγματα που μας δίνει. Επίσης, δείχνουμε ότι εκτιμούμε τη γη διατηρώντας όσο το δυνατόν πιο καθαρή την περιοχή στην οποία ζούμε. w20.05 σ. 22 ¶5, 7
https://drive.google.com/file/d/1DsxayA0hH6Y7hTWW8DZCWJ6Yzzp5Kaqi/view?usp=sharing
*** ct κεφ. 3 σ. 36 Από Πού Προήλθε η Ζωή; ***
Κλασικό Αλλά Αμφισβητήσιμο
Το πείραμα που έκανε ο Στάνλεϊ Μίλερ το 1953 χρησιμοποιείται συχνά για να αποδείξει ότι η αυτόματη γένεση θα μπορούσε να έχει συμβεί στο παρελθόν. Αλλά η εγκυρότητα της εξήγησης που πρόσφερε αυτός βασίζεται στην υπόθεση ότι η αρχέγονη ατμόσφαιρα της γης ήταν «αναγωγική». Αυτό σημαίνει ότι περιείχε τη μικρότερη δυνατή ποσότητα ελεύθερου οξυγόνου (οξυγόνου που δεν είχε ενωθεί με άλλα χημικά στοιχεία). Γιατί;
Το βιβλίο Το Μυστήριο της Προέλευσης της Ζωής: Οι Τρέχουσες Θεωρίες Επανεξετάζονται (The Mystery of Life’s Origin: Reassessing Current Theories) τονίζει ότι, αν υπήρχε πολύ ελεύθερο οξυγόνο, τότε “ούτε καν θα σχηματιζόταν κάποιο αμινοξύ, και αν κατά τύχη σχηματίζονταν αμινοξέα, τότε θα διασπόνταν γρήγορα”. Πόσο βάσιμη ήταν η υπόθεση που έκανε ο Μίλερ σχετικά με τη λεγόμενη αρχέγονη ατμόσφαιρα;
Σε μια κλασική διατριβή που δημοσιεύτηκε δύο χρόνια μετά το πείραμά του, ο Μίλερ έγραψε: «Φυσικά αυτές οι ιδέες είναι υποθετικές, γιατί δεν είμαστε βέβαιοι ότι η Γη είχε αναγωγική ατμόσφαιρα κατά το σχηματισμό της. . . . Μέχρι τώρα δεν έχει βρεθεί καμιά άμεση απόδειξη για αυτό».—Περιοδικό της Αμερικανικής Χημικής Εταιρίας (Journal of the American Chemical Society), 12 Μαΐου 1955.
Βρέθηκαν ποτέ αποδείξεις; Περίπου 25 χρόνια αργότερα, ο επιστημονικός συγγραφέας Ρόμπερτ Κ. Κάουεν ανέφερε: «Οι επιστήμονες χρειάζεται να επανεξετάσουν ορισμένες από τις υποθέσεις που είχαν κάνει. . . . Ελάχιστα στοιχεία έχουν προκύψει που να υποστηρίζουν την αντίληψη ότι η ατμόσφαιρα ήταν πλούσια σε υδρογόνο και εξαιρετικά αναγωγική· απεναντίας, ορισμένα στοιχεία υποστηρίζουν το αντίθετο».—Τεχνολογική Επισκόπηση (Technology Review), Απρίλιος 1981.
Και τι έχει γίνει έκτοτε; Το 1991, ο Τζον Χόργκαν έγραψε στο περιοδικό Σαϊεντίφικ Αμέρικαν (Scientific American): «Στη διάρκεια των τελευταίων δέκα ετών περίπου, έχουν ανακύψει αμφιβολίες για τα όσα υπέθεσαν οι Γιούρεϊ και Μίλερ σχετικά με την ατμόσφαιρα. Εργαστηριακά πειράματα καθώς και ανασυνθέσεις της ατμόσφαιρας που έγιναν με τη βοήθεια κομπιούτερ . . . υποδηλώνουν ότι η υπεριώδης ακτινοβολία του ήλιου, της οποίας η διέλευση παρεμποδίζεται σήμερα από το ατμοσφαιρικό όζον, θα είχε καταστρέψει τα βασιζόμενα στο υδρογόνο μόρια που θα βρίσκονταν μέσα στην ατμόσφαιρα. . . . Μια τέτοια ατμόσφαιρα [με διοξείδιο του άνθρακα και άζωτο] δεν θα ευνοούσε τη σύνθεση αμινοξέων και άλλων ουσιών που υπήρξαν πρόδρομοι της ζωής».
Γιατί, λοιπόν, εξακολουθούν να πιστεύουν πολλοί ότι η πρώιμη ατμόσφαιρα της γης ήταν αναγωγική, δηλαδή περιείχε λίγο οξυγόνο; Στο βιβλίο Μοριακή Εξέλιξη και η Προέλευση της Ζωής (Molecular Evolution and the Origin of Life), ο Σίντνεϊ Γ. Φοξ και ο Κλάους Ντόζε απαντούν: Η ατμόσφαιρα πρέπει να μην είχε οξυγόνο αφενός επειδή «τα εργαστηριακά πειράματα δείχνουν ότι η χημική εξέλιξη . . . θα παρεμποδιζόταν δραστικά από το οξυγόνο» και αφετέρου επειδή ενώσεις όπως τα αμινοξέα, «κατά τη διάρκεια των γεωλογικών χρονικών περιόδων, δεν είναι σταθερές όταν υπάρχει οξυγόνο».
Δεν δημιουργεί αυτή η λογίκευση ένα φαύλο κύκλο; Λέγεται ότι η πρώιμη ατμόσφαιρα ήταν αναγωγική επειδή, αν δεν συνέβαινε αυτό, η αυτόματη γένεση της ζωής δεν θα μπορούσε να έχει γίνει. Αλλά στην πραγματικότητα δεν μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι ήταν αναγωγική.
Υπάρχει και άλλη μια σημαντική λεπτομέρεια: Αν το μείγμα αερίων παρίστανε την ατμόσφαιρα, ο ηλεκτρικός σπινθήρας μιμούνταν τις αστραπές και το βραστό νερό αναπαριστούσε τη θάλασσα, τότε με τι ή με ποιον αντιστοιχούσε ο επιστήμονας που οργάνωσε και εκτέλεσε το πείραμα;
[Υποσημείωση]
Το οξυγόνο είναι πολύ δραστικό. Παραδείγματος χάρη, ενώνεται με το σίδηρο και σχηματίζει σκουριά ή με το υδρογόνο και σχηματίζει νερό. Αν υπήρχε πολύ ελεύθερο οξυγόνο στην ατμόσφαιρα την εποχή που γινόταν η σύνθεση των αμινοξέων, τότε αυτό θα ενωνόταν γρήγορα με τα οργανικά μόρια και θα τα διασπούσε καθώς αυτά θα σχηματίζονταν.
