[Να προμηθεύετε] για τους δικούς [σας].—1 Τιμ. 5:8.
Ένας σημαντικός τρόπος με τον οποίο κάποιος οικογενειάρχης αποδεικνύει ότι αγαπάει την οικογένειά του είναι το να τους προμηθεύει τα αναγκαία από υλική άποψη. Πρέπει όμως να θυμάται ότι τα υλικά πράγματα δεν μπορούν να ικανοποιήσουν τις πνευματικές ανάγκες της οικογένειάς του. (Ματθ. 5:3) Την ώρα που ο Ιησούς πέθαινε πάνω στο ξύλο του βασανισμού, ήθελε να διασφαλίσει ότι η Μαρία θα λάβαινε φροντίδα. Παρά το φρικτό του μαρτύριο, ο Ιησούς κανόνισε να αναλάβει ο απόστολος Ιωάννης τη φροντίδα της Μαρίας. (Ιωάν. 19:26, 27) Ένας αδελφός που είναι οικογενειάρχης μπορεί να έχει αρκετές βαριές ευθύνες. Πρέπει να είναι επιμελής στην εργασία του ώστε η διαγωγή του να αποτελεί καλή μαρτυρία για τον Ιεχωβά. (Εφεσ. 6:5, 6· Τίτο 2:9, 10) Επίσης, μπορεί να έχει ευθύνες στην εκκλησία, όπως η ποίμανση και το να ηγείται στο έργο κηρύγματος. Ταυτόχρονα, είναι σημαντικό να μελετάει τακτικά τη Γραφή με τη γυναίκα του και τα παιδιά του. Εκείνοι θα εκτιμούν βαθιά τις προσπάθειές του να τους διατηρεί σωματικά, συναισθηματικά και πνευματικά υγιείς.—Εφεσ. 5:28, 29· 6:4. w21.01 σ. 12 ¶15, 17
Πρέπει να τα βοηθήσετε να τον αγαπήσουν βαθιά. Πώς μπορείτε να ενσταλάξετε αγάπη για τον Ιεχωβά στα παιδιά σας; Σε αυτό το άρθρο, θα εξετάσουμε τέσσερις ...
Τι εμπιστεύεται ο Ιεχωβά στους γονείς;. Ο ΙΕΧΩΒΑ δημιούργησε το πρώτο ζευγάρι με την επιθυμία να κάνουν παιδιά. Η Αγία Γραφή ορθά λέει: «Τα παιδιά είναι ...
(Ματθαίος 23:3) Για να ωθήσουν οι γονείς τα παιδιά τους να αγαπούν τον Ιεχωβά, ... Θα βοηθήσετε τα παιδιά σας να κατανοήσουν ότι ο Ιεχωβά αποτελεί μέρος της ...
Η κεφαλή της γυναίκας είναι ο άντρας.—1 Κορ. 11:3.
Ο σύζυγος είναι υπόλογος τόσο στον Ιεχωβά όσο και στον Ιησού για τον τρόπο με τον οποίο φέρεται στην οικογένειά του. (1 Πέτρ. 3:7) Ως Κεφαλή της παγκόσμιας οικογένειάς του, ο Ιεχωβά έχει την εξουσία να θεσπίζει κανόνες για το πώς πρέπει να συμπεριφέρονται τα παιδιά του και είναι σε θέση να επιβάλλει αυτούς τους κανόνες. (Ησ. 33:22) Ο Ιησούς, ως κεφαλή της Χριστιανικής εκκλησίας, έχει και αυτός το δικαίωμα να θεσπίζει και να επιβάλλει κανόνες. (Γαλ. 6:2· Κολ. 1:18-20) Ακολουθώντας το υπόδειγμα που έθεσαν ο Ιεχωβά και ο Ιησούς, η κεφαλή μιας Χριστιανικής οικογένειας έχει την εξουσία να παίρνει αποφάσεις για την οικογένεια. (Ρωμ. 7:2· Εφεσ. 6:4) Εντούτοις, η εξουσία του έχει όρια. Για παράδειγμα, οι κανόνες του πρέπει να βασίζονται σε αρχές που βρίσκονται στον Λόγο του Θεού. (Παρ. 3:5, 6) Επίσης, ένας οικογενειάρχης δεν έχει την εξουσία να θεσπίζει κανόνες για όσους δεν ανήκουν στην οικογένειά του. (Ρωμ. 14:4) Και όταν οι γιοι και οι κόρες του μεγαλώνουν και φεύγουν από το σπίτι, εξακολουθούν να τον σέβονται, αλλά δεν βρίσκονται πλέον υπό την ηγεσία του.—Ματθ. 19:5. w21.02 σ. 2, 3 ¶3-5
*** w15 15/11 σ. 22-23 “Αγαπάτε τον Πλησίον σας Όπως τον Εαυτό Σας”; ***
ΔΕΙΧΝΟΥΜΕ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΑΜΗΛΙΟ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΜΑΣ
4. Γιατί μπορεί να πετύχει ο γάμος παρά την ανθρώπινη ατέλεια;
4 Ο Ιεχωβά τέλεσε τον πρώτο γάμο όταν δημιούργησε τον Αδάμ και την Εύα και τους ένωσε. Σκοπός του ήταν να έχουν μια ευτυχισμένη, διαρκή ένωση και να γεμίσουν τη γη με τους απογόνους τους. (Γέν. 1:27, 28) Ωστόσο, ο στασιασμός ενάντια στην κυριαρχία του Ιεχωβά αμαύρωσε τον πρώτο γάμο και έφερε την αμαρτία και τον θάνατο σε όλη την ανθρωπότητα. (Ρωμ. 5:12) Οι Γραφές, όμως, μας λένε πώς μπορεί να πετύχει ο δικός μας γάμος. Περιέχουν τις καλύτερες συμβουλές σε αυτό το θέμα επειδή προέρχονται από τον Ιεχωβά, τον Πρωτουργό του γάμου.—Διαβάστε2 Τιμόθεο 3:16, 17.
5. Πόσο σημαντική είναι η αγάπη στον γάμο;
5 Ο Λόγος του Θεού δείχνει ότι η αγάπη—η ένθερμη προσωπική προσκόλληση ή βαθιά στοργή—είναι απαραίτητη για να απολαμβάνουν οι άνθρωποι ευτυχισμένες σχέσεις. Αυτό ασφαλώς αληθεύει στον γάμο. Ο απόστολος Παύλος, απευθυνόμενος στην εκκλησία, είπε: «Η αγάπη είναι μακρόθυμη και δείχνει καλοσύνη. Η αγάπη δεν ζηλεύει, δεν κομπάζει, δεν φουσκώνει από υπερηφάνεια, δεν συμπεριφέρεται άπρεπα, δεν ζητάει τα δικά της συμφέροντα, δεν εξάπτεται. Δεν κρατάει λογαριασμό για το κακό. Δεν χαίρεται για την αδικία, αλλά χαίρεται με την αλήθεια. Ανέχεται τα πάντα, πιστεύει τα πάντα, ελπίζει τα πάντα, υπομένει τα πάντα. Η αγάπη ποτέ δεν χάνεται». (1 Κορ. 13:4-8) Ο στοχασμός και η εφαρμογή αυτών των θεόπνευστων λόγων θα αυξάνει σίγουρα τις χαρές του γάμου.
Ο Λόγος του Θεού δείχνει πώς μπορούμε να έχουμε επιτυχημένο γάμο (Βλέπε παραγράφους 6, 7)
6, 7. (α) Τι λέει η Αγία Γραφή για την ηγεσία; (β) Πώς πρέπει να συμπεριφέρεται ο Χριστιανός σύζυγος στη γυναίκα του;
6 Λόγω του ότι σε όλη τη διευθέτηση των πραγμάτων που έχει κάνει ο Θεός ισχύει η αρχή της ηγεσίας, η αγάπη είναι ιδιαίτερα σημαντική. Ο Παύλος εξήγησε: «Θέλω . . . να ξέρετε ότι η κεφαλή του κάθε άντρα είναι ο Χριστός· η κεφαλή δε της γυναίκας είναι ο άντρας· η κεφαλή δε του Χριστού είναι ο Θεός». (1 Κορ. 11:3) Αλλά η ηγεσία δεν πρέπει να ασκείται με αυταρχικό τρόπο. Για παράδειγμα, ο Ιεχωβά ασκεί την ηγεσία του επί του Χριστού με καλοσυνάτο, ανιδιοτελή τρόπο, και ο Ιησούς ανταποκρίνεται σε αυτό. Εκτιμάει τη στοργική ηγεσία του Θεού, εφόσον διακήρυξε: «Αγαπώ τον Πατέρα». (Ιωάν. 14:31) Είναι απίθανο να ένιωθε έτσι ο Ιησούς αν ο Ιεχωβά φερόταν με σκληρό ή δικτατορικό τρόπο στον αγαπημένο του Γιο.
7 Αν και ο άντρας είναι η κεφαλή της συζύγου του, η Αγία Γραφή τον συμβουλεύει να “αποδίδει τιμή σε αυτήν”. (1 Πέτρ. 3:7) Ένας τρόπος με τον οποίο μπορούν οι σύζυγοι να τιμούν τις γυναίκες τους είναι το να λαβαίνουν υπόψη τις ανάγκες τους και να τους δίνουν την ευκαιρία να διαλέξουν εκείνες πρώτες σε ορισμένα ζητήματα. Πράγματι, ο Λόγος του Θεού δηλώνει: «Σύζυγοι, να αγαπάτε τις γυναίκες σας, όπως και ο Χριστός αγάπησε την εκκλησία και παρέδωσε τον εαυτό του για αυτήν». (Εφεσ. 5:25) Ναι, ο Ιησούς έδωσε ακόμα και τη ζωή του για τους ακολούθους του. Όταν ο σύζυγος μιμείται τον στοργικό τρόπο ηγεσίας του Ιησού, είναι πολύ πιο εύκολο για τη σύζυγό του να τον αγαπάει, να τον σέβεται και να υποτάσσεται σε αυτόν.—ΔιαβάστεΤίτο 2:3-5.
Είμαι πάρα πολύ αναστατωμένος, και σε ρωτώ, Ιεχωβά—ως πότε θα συνεχίζεται αυτό;—Ψαλμ. 6:3.
Εξαιτίας των έντονων πιέσεων, ίσως αφήνουμε την ανησυχία να μας κατατρώει. Για παράδειγμα, μπορεί να ανησυχούμε ότι θα αρρωστήσουμε και θα χάσουμε μεροκάματα ή ακόμα και τη δουλειά μας. Επίσης, ίσως φοβόμαστε ότι δεν θα μείνουμε πιστοί αν βρεθούμε αντιμέτωποι με τον πειρασμό να παραβιάσουμε τον νόμο του Θεού. Σύντομα ο Σατανάς θα κάνει εκείνους που ελέγχει να επιτεθούν στον λαό του Θεού, οπότε ίσως ανησυχούμε για το πώς θα αντιδράσουμε σε αυτή την επίθεση. Ίσως αναρωτιόμαστε: “Είναι κακό να ανησυχώ για τέτοια πράγματα;” Ξέρουμε ότι ο Ιησούς είπε στους ακολούθους του: «Μην ανησυχείτε». (Ματθ. 6:25) Μήπως αυτό σημαίνει ότι αναμένει από εμάς να μη νιώθουμε ποτέ την παραμικρή ανησυχία; Όχι βέβαια! Άλλωστε, στο παρελθόν κάποιοι όσιοι υπηρέτες του Ιεχωβά πάλευαν με ανησυχίες αλλά δεν έχασαν την επιδοκιμασία του. (1 Βασ. 19:4) Ο Ιησούς ουσιαστικά μας καθησύχαζε με αυτά τα λόγια. Δεν ήθελε να ανησυχούμε σε τέτοιον βαθμό για τις έγνοιες της ζωής ώστε να επηρεαστεί αρνητικά η υπηρεσία μας προς τον Θεό. w21.01 σ. 3 ¶4, 5
Η ανησυχία έχει δύο όψεις. Η μία αποτελεί εμπόδιο, η άλλη πλεονέκτημα. Η Γραφή μάς βοηθάει να τις αναγνωρίζουμε. Δείτε πώς να αντιμετωπίζετε τις ανησυχίες.
Αυτό έθεσε ο Ιησούς ως προτεραιότητα στην προσευχή. Αλλά τι σημαίνουν τα λόγια του; Το να αγιάσουμε κάτι σημαίνει να το κάνουμε άγιο, καθαρό ή αγνό. Μερικοί όμως ίσως αναρωτηθούν: “Μα δεν είναι το όνομα του Ιεχωβά ήδη άγιο, καθαρό και αγνό;” Για να απαντήσουμε, χρειάζεται να σκεφτούμε τι περιλαμβάνει ένα όνομα. Ένα όνομα δεν είναι απλώς ένα σύνολο γραμμάτων που γράφονται ή προφέρονται μαζί. Προσέξτε τι λέει η Γραφή: «Το καλό όνομα είναι προτιμότερο από τον μεγάλο πλούτο». (Παρ. 22:1· Εκκλ. 7:1) Γιατί έχει τόση αξία ένα όνομα; Επειδή περιλαμβάνει την υπόληψη κάποιου, το τι σκέφτονται οι άλλοι για αυτόν που φέρει το συγκεκριμένο όνομα. Άρα το σημαντικότερο δεν είναι το πώς γράφεται ένα όνομα ούτε το πώς προφέρεται. Αυτό που έχει αληθινά σημασία είναι ποιον και τι αντιπροσωπεύει αυτό το όνομα στη διάνοια και στην καρδιά των άλλων. Όταν οι άνθρωποι λένε ψέματα για τον Ιεχωβά, επιτίθενται στην υπόληψή του. Με αυτόν τον τρόπο, προσπαθούν να αμαυρώσουν το όνομά του. w20.06 σ. 2, 3 ¶5-7
Ο Ιεχωβά είναι κοντά σε εκείνους που έχουν συντετριμμένη καρδιά· σώζει εκείνους που είναι αποθαρρυμένοι.—Ψαλμ. 34:18, υποσ.
Ενίοτε, ίσως σκεφτόμαστε πόσο σύντομη και γεμάτη βάσανα είναι η ζωή μας. (Ιώβ 14:1) Επομένως, είναι κατανοητό ότι κάποιες φορές νιώθουμε αποθαρρυμένοι. Αρκετοί υπηρέτες του Ιεχωβά στους αρχαίους χρόνους ένιωθαν έτσι. Μερικοί μάλιστα ήθελαν να πεθάνουν. (1 Βασ. 19:2-4· Ιώβ 3:1-3, 11· 7:15, 16) Επανειλημμένα όμως, ο Ιεχωβά—ο Θεός στον οποίο εμπιστεύονταν—τους καθησύχαζε και τους ενίσχυε. Οι εμπειρίες τους έχουν καταγραφεί για δική μας παρηγοριά και διδασκαλία. (Ρωμ. 15:4) Σκεφτείτε τον Ιωσήφ, τον γιο του Ιακώβ. Από τη μια στιγμή στην άλλη, από χαϊδεμένο παιδί του πατέρα του βρέθηκε ασήμαντος δούλος ενός ειδωλολάτρη αυλικού στην Αίγυπτο. (Γέν. 37:3, 4, 21-28· 39:1) Η γυναίκα του Πετεφρή τον κατηγόρησε ψευδώς για απόπειρα βιασμού. Χωρίς να διερευνήσει τις κατηγορίες, ο Πετεφρής διέταξε να ρίξουν τον Ιωσήφ στη φυλακή, όπου κατέληξε σιδηροδέσμιος. (Γέν. 39:14-20· Ψαλμ. 105:17, 18) Σίγουρα ο Ιωσήφ είχε κάθε λόγο να νιώθει αποθαρρυμένος. w20.12 σ. 16, 17 ¶1-4
*** w11 1/6 σ. 19 Παρηγοριά για Όσους Έχουν Συντετριμμένη Καρδιά ***
Παρηγοριά για Όσους Έχουν
Συντετριμμένη Καρδιά
Πλησιάστε τον Θεό
Παρηγοριά για Όσους Έχουν Συντετριμμένη Καρδιά
«Ο ΙΕΧΩΒΑ δεν θα μπορούσε να με αγαπήσει ποτέ». Έτσι εκφράστηκε κάποια Χριστιανή η οποία παλεύει με την κατάθλιψη πολλά χρόνια, έχοντας πείσει τον εαυτό της ότι ο Ιεχωβά την κρατάει σε απόσταση. Είναι όντως ο Ιεχωβά μακριά από τους λάτρεις του που ίσως έχουν κατάθλιψη; Η παρηγορητική απάντηση βρίσκεται στα θεόπνευστα λόγια του ψαλμωδού Δαβίδ, όπως καταγράφηκαν στο εδάφιο Ψαλμός 34:18.
Ο Δαβίδ ήξερε τι επιπτώσεις μπορεί να έχει η υπερβολική στενοχώρια σε έναν πιστό λάτρη του Ιεχωβά. Στα νιάτα του, ζούσε ως φυγάς, καταδιωκόμενος ανελέητα από τον Σαούλ, έναν ζηλόφθονο βασιλιά που ήταν αποφασισμένος να τον σκοτώσει. Ο Δαβίδ αναζήτησε καταφύγιο στο τελευταίο, όπως ίσως πίστευε, μέρος όπου θα τον έψαχνε ο Σαούλ—στην εχθρική πόλη Γαθ, σε φιλισταϊκό έδαφος. Αλλά όταν τον αναγνώρισαν, γλίτωσε την τελευταία στιγμή προσποιούμενος τον παράφρονα. Ο Δαβίδ απέδωσε στον Θεό την απελευθέρωσή του, και με βάση αυτή την εμπειρία, έγραψε τον 34ο Ψαλμό.
Πίστευε ο Δαβίδ ότι ο Θεός είναι μακριά από όσους, λόγω της στενοχώριας τους, νιώθουν αποκαρδιωμένοι ή ανάξιοι της προσοχής Του; Ο Δαβίδ γράφει: «Ο Ιεχωβά είναι κοντά σε εκείνους που έχουν συντετριμμένη καρδιά· και σώζει εκείνους που έχουν καταθλιμμένο πνεύμα». (Εδάφιο 18) Ας δούμε πώς αυτά τα λόγια αποπνέουν παρηγοριά και ελπίδα.
«Ο Ιεχωβά είναι κοντά». Σύμφωνα με κάποιο σύγγραμμα, αυτή η φράση «δηλώνει παραστατικά ότι ο Κύριος προσέχει και επαγρυπνεί, πάντα έτοιμος να βοηθήσει και να σώσει το λαό του». Είναι καθησυχαστικό να ξέρουμε ότι ο Ιεχωβά φυλάει το λαό του. Βλέπει τι περνούν σε αυτούς τους “κρίσιμους καιρούς” και γνωρίζει τα ενδόμυχα συναισθήματά τους.—2 Τιμόθεο 3:1· Πράξεις 17:27.
“Εκείνοι που έχουν συντετριμμένη καρδιά”. Σε μερικούς πολιτισμούς, η «συντετριμμένη καρδιά» παραπέμπει στην αγάπη που δεν βρίσκει ανταπόκριση. Αλλά τα λεγόμενα του ψαλμωδού αναφέρονται «γενικότερα στη θλίψη και στη στενοχώρια», λέει κάποιος λόγιος. Ναι, ακόμη και πιστοί λάτρεις του Θεού ίσως αντιμετωπίζουν κατά καιρούς ακραίες αντιξοότητες που συντρίβουν την καρδιά τους.
“Εκείνοι που έχουν καταθλιμμένο πνεύμα”. Όσοι είναι αποθαρρυμένοι ίσως θεωρούν τον εαυτό τους τόσο μηδαμινό ώστε προς στιγμήν απελπίζονται εντελώς. Κάποιο εγχειρίδιο για μεταφραστές της Αγίας Γραφής αναφέρει ότι αυτή η έκφραση μπορεί να αποδοθεί «εκείνοι που δεν έχουν τίποτα καλό να περιμένουν».
Πώς φέρεται ο Ιεχωβά σε όσους έχουν «συντετριμμένη καρδιά» και «καταθλιμμένο πνεύμα»; Μήπως τους κρατάει σε απόσταση, πιστεύοντας ότι είναι ανάξιοι της αγάπης και της προσοχής του; Κάθε άλλο! Όπως ένας στοργικός γονέας κρατάει στην αγκαλιά του και παρηγορεί το στενοχωρημένο παιδί του, έτσι και ο Ιεχωβά είναι κοντά στους λάτρεις του που εκλιπαρούν τη βοήθειά του. Λαχταράει να παρηγορήσει και να απαλύνει τη συντετριμμένη τους καρδιά και το καταθλιμμένο τους πνεύμα. Είναι σε θέση να τους δώσει την απαραίτητη σοφία και δύναμη για να αντεπεξέλθουν σε όποιες δοκιμασίες και αν αντιμετωπίζουν.—2 Κορινθίους 4:7· Ιακώβου 1:5.
Αξίζει να μάθετε πώς μπορείτε να πλησιάσετε περισσότερο τον Ιεχωβά, τον συμπονετικό Θεό που υπόσχεται: «Κατοικώ . . . με αυτόν που έχει συντετριμμένο και ταπεινό πνεύμα, για να αναζωογονήσω το πνεύμα των ταπεινών και να αναζωογονήσω την καρδιά εκείνων που συντρίβονται».—Ησαΐας 57:15.
Μη λες: «Γιατί ήταν οι παλιότερες ημέρες καλύτερες από αυτές;»—Εκκλ. 7:10.
Γιατί είναι άσοφο να σκεφτόμαστε ότι η ζωή μας ήταν καλύτερη στο παρελθόν; Επειδή η νοσταλγία μπορεί να μας κάνει να θυμόμαστε μόνο καλά πράγματα από το παρελθόν μας. Πάρτε για παράδειγμα τους αρχαίους Ισραηλίτες. Όταν έφυγαν από την Αίγυπτο, ξέχασαν γρήγορα πώς ήταν η ζωή τους εκεί. Εστίαζαν μόνο στα ωραία τρόφιμα που απολάμβαναν τότε. Έλεγαν: «Αχ, πώς θυμόμαστε τα ψάρια που τρώγαμε στην Αίγυπτο δωρεάν, τα αγγούρια και τα καρπούζια και τα πράσα και τα κρεμμύδια και τα σκόρδα!» (Αριθ. 11:5) Αλλά τα έτρωγαν όντως «δωρεάν» όλα αυτά; Όχι. Πλήρωναν πολύ βαρύ τίμημα. Υφίσταντο σφοδρή καταδυνάστευση ως δούλοι στην Αίγυπτο. (Έξοδ. 1:13, 14· 3:6-9) Αργότερα όμως ξέχασαν εκείνες τις κακουχίες και λαχταρούσαν το παρελθόν. Επέλεξαν να εστιάσουν «στις παλιές καλές μέρες» και όχι στα θετικά πράγματα που μόλις είχε κάνει ο Ιεχωβά για αυτούς. Ο Ιεχωβά δεν ευχαριστήθηκε καθόλου με τη στάση τους.—Αριθ. 11:10. w20.11 σ. 25 ¶5, 6
Η λέξη σκύβαλα του πρωτότυπου ελληνικού κειμένου που αποδίδεται εδώ «σκουπίδια» σημαίνει επίσης «αυτά που ρίχνονται στα σκυλιά», «κοπριά», «περιττώματα». Ένας Βιβλικός λόγιος λέει ότι η χρήση αυτής της λέξης από τον Παύλο υποδηλώνει «κατηγορηματική απόρριψη ενός άχρηστου και αποκρουστικού πράγματος με το οποίο δεν θέλει κάποιος να έχει καμιά περαιτέρω επαφή».
Δεν πρόκειται ποτέ να σε αφήσω ούτε πρόκειται ποτέ να σε εγκαταλείψω.—Εβρ. 13:5.
Έχετε νιώσει ποτέ ολομόναχοι, ότι δεν είχατε κανέναν να σας βοηθήσει με κάποιο πρόβλημα που αντιμετωπίζατε; Πολλοί έχουν νιώσει έτσι, μεταξύ αυτών και πιστοί υπηρέτες του Ιεχωβά. (1 Βασ. 19:14) Αν σας συμβεί αυτό, να θυμάστε την υπόσχεση του Ιεχωβά: «Δεν πρόκειται ποτέ να σε αφήσω ούτε πρόκειται ποτέ να σε εγκαταλείψω». Ως αποτέλεσμα, μπορούμε να λέμε με πεποίθηση: «Ο Ιεχωβά είναι βοηθός μου· δεν θα φοβηθώ». (Εβρ. 13:5, 6) Ο απόστολος Παύλος έγραψε αυτά τα λόγια σε ομοπίστους του στην Ιουδαία γύρω στο 61 Κ.Χ. Τα λόγια του μας θυμίζουν τα συναισθήματα που εκφράζονται στα εδάφια Ψαλμός 118:5-7. Όπως ο ψαλμωδός, έτσι και ο Παύλος ήξερε από προσωπική πείρα ότι ο Ιεχωβά ήταν Βοηθός του. Για παράδειγμα, δύο χρόνια και πλέον προτού γράψει την επιστολή του προς τους Εβραίους, έκανε ένα επικίνδυνο ταξίδι σε μια φουρτουνιασμένη θάλασσα. (Πράξ. 27:4, 15, 20) Σε όλο εκείνο το ταξίδι, αλλά και στο διάστημα που προηγήθηκε, ο Ιεχωβά αποδείχτηκε Βοηθός για τον Παύλο με διάφορους τρόπους. w20.11 σ. 12 ¶1, 2
Αυτός [είναι] ο ξυλουργός, ο γιος της Μαρίας.—Μάρκ. 6:3.
Ο Ιεχωβά επέλεξε εξαιρετικούς γονείς για τον Ιησού. (Ματθ. 1:18-23· Λουκ. 1:26-38) Τα εγκάρδια λόγια της Μαρίας που είναι καταγραμμένα στη Γραφή φανερώνουν τη βαθιά της αγάπη για τον Ιεχωβά και για τον Λόγο του. (Λουκ. 1:46-55) Η υπακοή του Ιωσήφ στις οδηγίες που του έδωσε ο Ιεχωβά δείχνει ότι τον φοβόταν και ήθελε να τον ευαρεστεί. (Ματθ. 1:24) Προσέξτε ότι ο Ιεχωβά δεν επέλεξε εύπορους γονείς για τον Ιησού. Η θυσία που πρόσφεραν ο Ιωσήφ και η Μαρία μετά τη γέννηση του Ιησού δείχνει ότι ήταν φτωχοί. (Λουκ. 2:24) Η ζωή τους πιθανότατα ήταν απλή, ιδιαίτερα καθώς μεγάλωνε η οικογένειά τους. Ο Ιωσήφ και η Μαρία απέκτησαν τουλάχιστον εφτά παιδιά. (Ματθ. 13:55, 56) Ο Ιεχωβά προστάτεψε τον Ιησού από ορισμένους κινδύνους, αλλά δεν τον προφύλασσε από όλες τις δυσκολίες. (Ματθ. 2:13-15) Για παράδειγμα, ο Ιησούς είχε συγγενείς που δεν πίστευαν σε αυτόν και αρχικά δεν τον αποδέχτηκαν ως τον Μεσσία. (Μάρκ. 3:21· Ιωάν. 7:5) Ο Ιησούς πιθανότατα βίωσε επίσης τον θάνατο του θετού του πατέρα, του Ιωσήφ. w20.10 σ. 26, 27 ¶4-6
Να δίνεις συνεχώς προσοχή σε ό,τι αφορά . . . τη διδασκαλία σου.—1 Τιμ. 4:16.
Εφόσον η διδασκαλία συνδέεται με το έργο μαθήτευσης, θέλουμε να είναι η διδασκαλία μας η καλύτερη δυνατή. Διδάσκουμε τακτικά σε εκατομμύρια ανθρώπους τις αλήθειες που βρίσκονται στη Γραφή. Αγαπάμε τις αλήθειες που διδάσκουμε από τον Λόγο του Θεού. Ίσως λοιπόν μπαίνουμε στον πειρασμό να μιλάμε πολύ όταν συζητάμε για αυτές. Ωστόσο, είτε στη Μελέτη Σκοπιάς είτε στην Εκκλησιαστική Γραφική Μελέτη είτε σε μια οικιακή Γραφική μελέτη, ο οδηγός δεν πρέπει να μιλάει πολύ. Προκειμένου να αφήνει τη Γραφή να διδάσκει, ο δάσκαλος χρειάζεται να ασκεί εγκράτεια και να μην προσπαθεί να εξηγήσει όλα όσα ξέρει για κάποια περικοπή ή για κάποιο θέμα από τη Γραφή. (Ιωάν. 16:12) Συγκρίνετε τη Βιβλική γνώση που είχατε όταν βαφτιστήκατε με αυτήν που έχετε τώρα. Τότε, πιθανότατα κατανοούσατε μόνο τις βασικές διδασκαλίες. (Εβρ. 6:1) Χρειάστηκαν χρόνια για να μάθετε όσα ξέρετε τώρα, γι’ αυτό μην προσπαθείτε να διδάξετε τα πάντα μεμιάς σε έναν καινούριο σπουδαστή. w20.10 σ. 14, 15 ¶2-4
Μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991, ο λαός του Θεού σε εκείνη την αχανή έκταση έλαβε «λίγη βοήθεια»—μια περίοδο ελευθερίας. Ως αποτέλεσμα, μπορούσε να κηρύττει ελεύθερα, και σύντομα οι ευαγγελιζόμενοι στο πρώην κομμουνιστικό μπλοκ αριθμούσαν εκατοντάδες χιλιάδες. Σταδιακά, η Ρωσία και οι σύμμαχοί της αναδύθηκαν ως ο βασιλιάς του βορρά. Για να παίζει μια κυβέρνηση τον ρόλο του βασιλιά του βορρά ή του βασιλιά του νότου πρέπει να πληροί τρεις προϋποθέσεις: (1) να έχει άμεση επίδραση στον λαό του Θεού, (2) να δείχνει με πράξεις ότι είναι εχθρός του Ιεχωβά και του λαού του και (3) να ανταγωνίζεται τον αντίπαλο βασιλιά. Η Ρωσία και οι σύμμαχοί της έχουν ασκήσει άμεση επίδραση στον λαό του Θεού, απαγορεύοντας το έργο κηρύγματος και διώκοντας εκατοντάδες χιλιάδες αδελφούς και αδελφές μας. Με αυτές τις πράξεις δείχνουν ότι μισούν τον Ιεχωβά και τον λαό του. Επίσης, ανταγωνίζονται τον βασιλιά του νότου, την Αγγλοαμερικανική Παγκόσμια Δύναμη. w20.05 σ. 12, 13 ¶3, 4
Να ποιμαίνετε το ποίμνιο του Θεού που είναι στη φροντίδα σας, υπηρετώντας ως επίσκοποι, όχι αναγκαστικά, αλλά με τη θέλησή σας ενώπιον του Θεού.—1 Πέτρ. 5:2.
Ο καλός βοσκός αντιλαμβανόταν ότι τα πρόβατα είναι δυνατόν να χαθούν. Και αν ένα πρόβατο όντως απομακρυνόταν από το κοπάδι, ο βοσκός δεν το μεταχειριζόταν με σκληρότητα. Εξετάστε το παράδειγμα που έθεσε ο Ιεχωβά όταν βοήθησε κάποιους υπηρέτες του οι οποίοι για λίγο είχαν απομακρυνθεί από κοντά του. Ο προφήτης Ιωνάς προσπάθησε να ξεφύγει από τον διορισμό του. Ωστόσο, ο Ιεχωβά δεν έσπευσε να τον θεωρήσει χαμένη υπόθεση. Όπως θα έκανε ένας καλός βοσκός, ο Ιεχωβά τον έσωσε και τον βοήθησε να βρει τη δύναμη που χρειαζόταν για να εκπληρώσει τον διορισμό του. (Ιωνάς 2:7· 3:1, 2) Αργότερα, ο Θεός χρησιμοποίησε μια νεροκολοκυθιά για να βοηθήσει τον Ιωνά να αντιληφθεί την αξία κάθε ανθρώπινης ζωής. (Ιωνάς 4:10, 11) Ποιο είναι το δίδαγμα; Οι πρεσβύτεροι δεν πρέπει να σπεύδουν να θεωρήσουν χαμένη υπόθεση όσους γίνονται αδρανείς. Αντιθέτως, προσπαθούν να καταλάβουν τι έκανε κάποιο πρόβατο να ξεστρατίσει από το ποίμνιο. Και όταν αυτό το πρόβατο επιστρέψει στον Ιεχωβά, οι πρεσβύτεροι συνεχίζουν να του δείχνουν στοργικό ενδιαφέρον. w20.06 σ. 20, 21 ¶10-12
Έκανε μια καλή πράξη σε εμένα. . . . Έκανε ό,τι μπορούσε.—Μάρκ. 14:6, 8.
Μερικές φορές, οι αδελφές ίσως χρειάζονται κάποιον να τις υπερασπιστεί όταν αντιμετωπίζουν μια συγκεκριμένη δυσκολία. (Ησ. 1:17) Λόγου χάρη, μια χήρα ή μια διαζευγμένη αδελφή ίσως χρειάζεται κάποιον να τη βοηθήσει να φροντίσει για κάποιες δουλειές που μέχρι πρότινος έκανε ο σύζυγός της. Μια ηλικιωμένη αδελφή ίσως χρειάζεται βοήθεια για να μιλήσει με γιατρούς. Ή μια σκαπάνισσα που υπηρετεί και σε άλλα θεοκρατικά προγράμματα ίσως χρειάζεται κάποιον να την υπερασπιστεί αν δέχεται επικρίσεις για το ότι δεν βγαίνει στο έργο τόσο συχνά όσο άλλοι σκαπανείς. Ας εξετάσουμε το παράδειγμα του Ιησού. Ο Ιησούς έσπευδε να υπερασπιστεί τις πνευματικές αδελφές του όταν τις παρεξηγούσαν. Για παράδειγμα, υπερασπίστηκε τη Μαρία όταν την επέκρινε η Μάρθα. (Λουκ. 10:38-42) Υπερασπίστηκε τη Μαρία και δεύτερη φορά, όταν οι άλλοι την επέκριναν θεωρώντας λάθος μια απόφασή της. (Μάρκ. 14:3-9) Ο Ιησούς κατάλαβε ποιο ήταν το κίνητρο της Μαρίας και την επαίνεσε. Προφήτευσε μάλιστα ότι θα μιλούσαν για την καλή της πράξη “οπουδήποτε θα κηρύττονταν τα καλά νέα σε όλο τον κόσμο”. w20.09 σ. 24 ¶15, 16
*** w20 Σεπτέμβριος σ. 21 Να Στηρίζετε τις Γυναίκες στη Χριστιανική Εκκλησία ***
Όπως ο Ιησούς, έτσι και εμείς μπορούμε να δείχνουμε στοργικό ενδιαφέρον για τις πιστές αδελφές (Βλέπε παραγράφους 6-9)e
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΕΙΚΟΝΑΣ: Τρεις αδελφοί μιμούνται το ενδιαφέρον του Ιησού για τις πιστές γυναίκες: Ένας βοηθάει δύο αδελφές να αλλάξουν λάστιχο στο αυτοκίνητό τους, ένας άλλος επισκέπτεται μια άρρωστη αδελφή και ένας τρίτος με τη σύζυγό του επισκέπτονται μια αδελφή και την κόρη της για να κάνουν μαζί οικογενειακή λατρεία.
Να εκδηλώνετε πίστη στον Θεό· να εκδηλώνετε πίστη και σε εμένα.—Ιωάν. 14:1.
Έχουμε πίστη στο άγγελμα που κηρύττουμε, γι’ αυτό θέλουμε να το μεταδώσουμε σε όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους. Έχουμε εμπιστοσύνη στις υποσχέσεις που βρίσκονται στον Λόγο του Θεού. (Ψαλμ. 119:42· Ησ. 40:8) Έχουμε δει Βιβλικές προφητείες να εκπληρώνονται στην εποχή μας. Έχουμε δει ανθρώπους να βελτιώνουν τη ζωή τους όταν αρχίζουν να εφαρμόζουν τις συμβουλές της Γραφής. Αυτές οι αποδείξεις τονώνουν την πεποίθησή μας ότι τα καλά νέα της Βασιλείας είναι ένα άγγελμα που χρειάζεται να το ακούσουν όλοι. Έχουμε επίσης πίστη στον Ιεχωβά, την Πηγή του αγγέλματος που κηρύττουμε, και σε αυτόν που ενθρόνισε ως Βασιλιά της Βασιλείας, τον Ιησού. Ανεξάρτητα από τις περιστάσεις μας, ο Ιεχωβά θα είναι πάντοτε το καταφύγιο και η ισχύς μας. (Ψαλμ. 46:1-3) Επιπρόσθετα, έχουμε την πεποίθηση ότι ο Ιησούς κατευθύνει το έργο κηρύγματος από τον ουρανό, χρησιμοποιώντας τη δύναμη και την εξουσία που του έχει δώσει ο Ιεχωβά. (Ματθ. 28:18-20) Η πίστη ενισχύει την πεποίθησή μας ότι ο Ιεχωβά θα ευλογεί τις προσπάθειές μας. w20.09 σ. 12 ¶15-17
Τη νύχτα πριν από τον θάνατό του, ο Ιησούς είπε στους μαθητές του: «Να εκδηλώνετε πίστη στον Θεό· να εκδηλώνετε πίστη και σε εμένα». (Ιωάν. 14:1) Χρειάζεται λοιπόν να εκδηλώνουμε πίστη, όχι μόνο στον Ιεχωβά, αλλά και στον Ιησού. Πώς μπορείτε να εκδηλώνετε πίστη στον Ιησού; Ας εξετάσουμε τρεις τρόπους.
Τι σημαίνει να εκδηλώνουμε πίστη στον Ιησού;
Πρώτον, να θεωρείτε το λύτρο προσωπικό δώρο του Θεού για εσάς. Ο απόστολος Παύλος είπε: «Ζω μέσω πίστης στον Γιο του Θεού, ο οποίος με αγάπησε και παρέδωσε τον εαυτό του για εμένα». (Γαλ. 2:20) Όταν εκδηλώνετε πίστη στον Ιησού, πιστεύετε ακράδαντα ότι το λύτρο εφαρμόζεται σε εσάς, ότι είναι η βάση για να συγχωρηθούν οι αμαρτίες σας, ότι σας προσφέρει την ελπίδα για αιώνια ζωή και ότι είναι η μεγαλύτερη επιβεβαίωση της αγάπης του Θεού για εσάς. (Ρωμ. 8:32, 38, 39· Εφεσ. 1:7) Αυτό θα σας ενισχύει ώστε να καταπολεμάτε τα αρνητικά αισθήματα για τον εαυτό σας.—2 Θεσ. 2:16, 17.
Δεύτερον, να πλησιάζετε τον Ιεχωβά μέσω προσευχής με βάση τη θυσία του Ιησού. Χάρη στο λύτρο, μπορούμε να προσευχόμαστε στον Ιεχωβά «με παρρησία, ώστε να λάβουμε έλεος και να βρούμε παρ’ αξίαν καλοσύνη όταν έχουμε ανάγκη για βοήθεια». (Εβρ. 4:15, 16· 10:19-22) Οι προσευχές ενισχύουν την απόφασή μας να αντιστεκόμαστε στον πειρασμό της αμαρτίας.—Λουκ. 22:40.
Τρίτον, να υπακούτε στον Ιησού. Ο απόστολος Ιωάννης έγραψε: «Αυτός που εκδηλώνει πίστη στον Γιο έχει αιώνια ζωή· αυτός που παρακούει τον Γιο δεν θα δει ζωή, αλλά η οργή του Θεού μένει πάνω του». (Ιωάν. 3:36) Προσέξτε ότι ο Ιωάννης αντιπαρέβαλε την εκδήλωση πίστης με την ανυπακοή. Επομένως, εκδηλώνετε πίστη στον Ιησού όταν τον υπακούτε. Υπακούτε στον Ιησού τηρώντας «τον νόμο του Χριστού», δηλαδή όλα όσα δίδαξε και πρόσταξε εκείνος. (Γαλ. 6:2) Επίσης, υπακούτε στον Ιησού δίνοντας προσοχή στην καθοδήγηση που παρέχει μέσω “του πιστού και φρόνιμου δούλου”. (Ματθ. 24:45) Υπακούοντας στον Ιησού, θα έχετε τη δύναμη να υπομείνετε θυελλώδεις αντιξοότητες.—Λουκ. 6:47, 48.
Τίποτα δεν μου δίνει μεγαλύτερη χαρά από το να ακούω ότι τα παιδιά μου περπατούν στην αλήθεια.—3 Ιωάν. 4.
Φαντάζεστε πόσο χαιρόταν ο απόστολος Ιωάννης όταν άκουγε ότι εκείνοι τους οποίους είχε βοηθήσει να γνωρίσουν την αλήθεια συνέχιζαν να υπηρετούν πιστά τον Ιεχωβά; Αντιμετώπιζαν πολλά προβλήματα, και ο Ιωάννης κατέβαλλε μεγάλες προσπάθειες για να ενισχύσει την πίστη αυτών των όσιων Χριστιανών τους οποίους θεωρούσε πνευματικά του παιδιά. Παρόμοια, και εμείς χαιρόμαστε όταν τα παιδιά μας, είτε σαρκικά είτε πνευματικά, αφιερώνονται στον Ιεχωβά και συνεχίζουν σταθερά να τον υπηρετούν. (3 Ιωάννη 3) Περίπου το 98 Κ.Χ., το άγιο πνεύμα του Ιεχωβά ώθησε τον Ιωάννη να γράψει τρεις επιστολές. Σκοπός αυτών των επιστολών ήταν να υποκινηθούν οι όσιοι Χριστιανοί να διατηρήσουν την πίστη τους στον Ιησού και να συνεχίσουν να περπατούν στην αλήθεια. Ο Ιωάννης ανησυχούσε για την επιρροή που ασκούσαν οι ψευδοδιδάσκαλοι στις εκκλησίες. (1 Ιωάν. 2:18, 19, 26) Εκείνοι οι αποστάτες ισχυρίζονταν μεν ότι γνώριζαν τον Ιεχωβά Θεό, αλλά δεν υπάκουαν στις εντολές του. w20.07 σ. 20 ¶1-3
