https://drive.google.com/file/d/1ccOqEIYcBCUs1GJJLvCHUSb_qWKv5H7j/view?usp=share_link
Δευτέρα 26 Δεκεμβρίου
Χωρίς τον σαφώς καθορισμένο ρόλο της ηγεσίας, η οικογένεια του Ιεχωβά θα κατέληγε να είναι ανοργάνωτη και δυστυχισμένη. Για παράδειγμα, κανείς δεν θα ήξερε ποιος πρέπει να παίρνει τις τελικές αποφάσεις και ποιος πρέπει να ηγείται στην υλοποίησή τους. Αν η διευθέτηση του Θεού περί ηγεσίας είναι τόσο καλό πράγμα, τότε γιατί τόσες γυναίκες σήμερα νιώθουν καταπιεσμένες; Επειδή πολλοί άντρες αψηφούν τους κανόνες του Ιεχωβά για την οικογένεια και επιλέγουν να ακολουθούν τοπικά έθιμα ή παραδόσεις. Μπορεί επίσης να κακοποιούν τις συζύγους τους για να ικανοποιήσουν κάποια ιδιοτελή επιθυμία. Για παράδειγμα, ένας άντρας ίσως καταδυναστεύει τη σύζυγό του προσπαθώντας να τονώσει τον αυτοσεβασμό του ή να αποδείξει στους άλλους ότι είναι «πραγματικός άντρας». Ίσως σκέφτεται ότι δεν μπορεί να αναγκάσει τη γυναίκα του να τον αγαπάει, αλλά μπορεί να την κάνει να τον φοβάται. Και μπορεί να χρησιμοποιεί αυτόν τον φόβο ως μέσο για να την ελέγχει. Αυτός ο τρόπος σκέψης και συμπεριφοράς σαφώς στερεί από τις γυναίκες την τιμή και τον σεβασμό που δικαιούνται και είναι εκ διαμέτρου αντίθετος με το θέλημα του Ιεχωβά.—Εφεσ. 5:25, 28. w21.02 σ. 3 ¶6, 7
All content is property of
Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.
https://drive.google.com/file/d/1212IboLSvcQ6pwqUo_qTlXfl01NGZCPw/view?usp=share_link
Κυριακή 25 Δεκεμβρίου
Μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι το έργο κηρύγματος της Βασιλείας θα ολοκληρωθεί χωρίς καθυστέρηση. Σκεφτείτε τι συνέβη στις ημέρες του Νώε. Ο Ιεχωβά απέδειξε ότι είναι ο τέλειος Χρονομέτρης. Εκατόν είκοσι χρόνια πριν από τον Κατακλυσμό, καθόρισε πότε ακριβώς θα άρχιζε. Δεκαετίες αργότερα, ανέθεσε στον Νώε να κατασκευάσει την κιβωτό. Επί περίπου 40 έως 50 χρόνια προτού αρχίσει ο Κατακλυσμός, ο Νώε συνέχισε να εργάζεται σκληρά. Παρότι οι άνθρωποι δεν ανταποκρίνονταν, εκείνος συνέχισε να διακηρύττει το προειδοποιητικό άγγελμα ώσπου ο Ιεχωβά είπε ότι ήταν καιρός να μπει στην κιβωτό. Τότε, ακριβώς στον ορισμένο καιρό, «ο Ιεχωβά έκλεισε την πόρτα». (Γέν. 6:3· 7:1, 2, 16) Σύντομα, ο Ιεχωβά θα οδηγήσει το έργο κηρύγματος της Βασιλείας στην ολοκλήρωσή του. Θα “κλείσει την πόρτα” στο σύστημα πραγμάτων του Σατανά και θα φέρει έναν δίκαιο νέο κόσμο. Μέχρι τότε, ας μιμούμαστε τον Νώε και άλλους που δεν άφησαν το χέρι τους να αναπαυτεί. Ας μένουμε προσηλωμένοι, ας υπομένουμε μακρόθυμα και ας διατηρούμε ισχυρή πίστη στον Ιεχωβά και στις υποσχέσεις του. w20.09 σ. 13 ¶18, 19
All content is property of
Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.
https://drive.google.com/file/d/1uJncflngUaMkm88UjrlU3ji1zr1-KyMe/view?usp=share_link
Σάββατο 24 Δεκεμβρίου
Θέλουμε να κατανοεί ο σπουδαστής μας ότι όσα μαθαίνει προέρχονται από τον Λόγο του Θεού. (1 Θεσ. 2:13) Πώς γίνεται αυτό; Να προτρέπετε τον σπουδαστή να εκφράζεται για τα πράγματα που μαθαίνει. Αντί να του εξηγείτε πάντα εσείς τα εδάφια, να του ζητάτε να σας εξηγήσει εκείνος κάποια από αυτά. Να τον βοηθάτε να αντιληφθεί πώς εφαρμόζεται ο Λόγος του Θεού σε εκείνον προσωπικά. Να κάνετε καθοδηγητικές ερωτήσεις και ερωτήσεις κρίσης που θα τον βοηθούν να εκφράσει τις απόψεις και τα αισθήματά του για τα εδάφια που διαβάζει. (Λουκ. 10:25-28) Για παράδειγμα, ρωτήστε τον: «Πώς σε βοήθησε αυτό το εδάφιο να διακρίνεις μια από τις ιδιότητες του Ιεχωβά;» «Πώς μπορείς να ωφεληθείς από αυτή τη Βιβλική αλήθεια;» «Πώς νιώθεις για αυτό που έμαθες τώρα;» Το σημαντικότερο δεν είναι πόσα ξέρει ένας σπουδαστής, αλλά πόσο αγαπάει και εφαρμόζει αυτά που ξέρει. Να αφήνετε τη Γραφή να διδάσκει. Πρέπει να είστε ταπεινοί αν θέλετε να βελτιώσετε τις δεξιότητές σας ως δάσκαλοι. w20.10 σ. 15 ¶5, 6
All content is property of
Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.
https://drive.google.com/file/d/1__lY_ssyBAqOlCZjSFlBx-x8w5kPQcxI/view?usp=share_link
Παρασκευή 23 Δεκεμβρίου
Όπως φαίνεται στα λόγια του σημερινού εδαφίου, όταν αντιμετωπίζουμε δυσκολίες, ο Ιησούς θα μας στηρίζει. Μάλιστα, τα λόγια του Ιησού είναι πηγή δύναμης για εμάς. Γιατί; Επειδή κάποιες ημέρες μάς είναι δύσκολο να τις αντέξουμε. Λόγου χάρη, όταν πεθαίνει ένα αγαπημένο μας πρόσωπο, ο πόνος κρατάει, όχι λίγες ημέρες, αλλά πιθανώς πολλά χρόνια. Κάποιοι άλλοι προσπαθούν να τα βγάλουν πέρα με τις δύσκολες ημέρες που συνοδεύουν τα γηρατειά. Άλλοι πάλι περνούν δύσκολες ημέρες όταν συντρίβονται από αισθήματα κατάθλιψης. Παρ’ όλα αυτά, βρίσκουμε τη δύναμη να συνεχίζουμε επειδή ξέρουμε ότι ο Ιησούς είναι μαζί μας «όλες τις ημέρες» της ζωής μας, ακόμα και τις πιο σκοτεινές. (Ματθ. 11:28-30) Ο Λόγος του Θεού μάς διαβεβαιώνει ότι ο Ιεχωβά μάς βοηθάει μέσω των αγγέλων του. (Εβρ. 1:7, 14) Για παράδειγμα, οι άγγελοι μας στηρίζουν και μας οδηγούν καθώς κηρύττουμε «τα καλά νέα της Βασιλείας» σε ανθρώπους από «κάθε έθνος και φυλή και γλώσσα».—Ματθ. 24:13, 14· Αποκ. 14:6. w20.11 σ. 13, 14 ¶6, 7
All content is property of
Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.
https://drive.google.com/file/d/1uJcxGIMYJrkx-ST5i-XMONzJDHt82o4Y/view?usp=share_link
Πέμπτη 22 Δεκεμβρίου
Μερικοί στην εκκλησία διορίζονται ιεραπόστολοι, ειδικοί σκαπανείς ή τακτικοί σκαπανείς. Έχουν κάνει το έργο κηρύγματος και μαθήτευσης ολοχρόνια σταδιοδρομία τους. Παρότι αυτοί οι ολοχρόνιοι ευαγγελιστές έχουν συνήθως λίγα από υλική άποψη, ο Ιεχωβά τούς έχει ανταμείψει με μια ζωή γεμάτη ευλογίες. (Μάρκ. 10:29, 30) Θεωρούμε πολύτιμους αυτούς τους αδελφούς και τις αδελφές, και είμαστε ευγνώμονες που αποτελούν μέρος της εκκλησίας! Μήπως οι διορισμένοι αδελφοί και εκείνοι που βρίσκονται στην ολοχρόνια διακονία είναι οι μόνοι που έχουν θέση στην εκκλησία; Ούτε κατά διάνοια! Κάθε διαγγελέας των καλών νέων είναι σημαντικός για τον Θεό και για την εκκλησία. (Ρωμ. 10:15· 1 Κορ. 3:6-8) Μάλιστα, ένας από τους σημαντικότερους στόχους της εκκλησίας είναι να κάνει μαθητές του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. (Ματθ. 28:19, 20· 1 Τιμ. 2:4) Όλοι όσοι είναι συνταυτισμένοι με την εκκλησία, τόσο βαφτισμένοι όσο και αβάφτιστοι ευαγγελιζόμενοι, προσπαθούν να κάνουν αυτό το έργο προτεραιότητά τους.—Ματθ. 24:14. w20.08 σ. 21 ¶7, 8
All content is property of
Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.
https://drive.google.com/file/d/1i2sZejMqCQ3nOb7w0NQrlhDL1R2gl9YW/view?usp=share_link
Τετάρτη 21 Δεκεμβρίου
Μερικά άτομα που τρέχουν στον δρόμο προς τη ζωή παλεύουν με προσωπικές καταστάσεις που οι άλλοι δεν βλέπουν και ίσως δεν κατανοούν. Αν ζείτε με περιορισμούς και νιώθετε ότι οι άλλοι δεν σας καταλαβαίνουν, ίσως μπορείτε να αντλήσετε δύναμη από το παράδειγμα του Μεφιβοσθέ. (2 Σαμ. 4:4) Εκείνος αντιμετώπιζε μια αναπηρία, ενώ κάποια φορά τον έκρινε άδικα ο βασιλιάς Δαβίδ. Εντούτοις, δεν ανέπτυξε αρνητική στάση. Εκτιμούσε τα θετικά πράγματα στη ζωή του. Ήταν ευγνώμων για την καλοσύνη που του είχε δείξει ο Δαβίδ στο παρελθόν. (2 Σαμ. 9:6-10) Όταν λοιπόν ο Δαβίδ τον έκρινε άδικα, ο Μεφιβοσθέ είδε τα πράγματα σφαιρικά. Δεν επέτρεψε στο λάθος του Δαβίδ να τον γεμίσει πικρία. Ούτε κατηγόρησε τον Ιεχωβά για την πράξη του Δαβίδ. Ο Μεφιβοσθέ εστίασε στο πώς θα μπορούσε να υποστηρίξει τον βασιλιά που είχε διορίσει ο Ιεχωβά. (2 Σαμ. 16:1-4· 19:24-30) Ο Ιεχωβά φρόντισε να καταγραφεί στον Λόγο του το εξαίρετο παράδειγμα του Μεφιβοσθέ προς όφελός μας.—Ρωμ. 15:4. w20.04 σ. 26 ¶3· σ. 30 ¶18, 19
All content is property of
Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.
https://drive.google.com/file/d/1dQuxjA-kKp08Uq8I3LozO2T7qLk81kMh/view?usp=share_link
Τρίτη 20 Δεκεμβρίου
Ο προφήτης Δανιήλ απέβλεπε πάντα ταπεινά στον Ιεχωβά για καθοδηγία. Λόγου χάρη, όταν ο Ιεχωβά τον χρησιμοποίησε για να ερμηνεύσει το όνειρο του Ναβουχοδονόσορα, ο Δανιήλ αρνήθηκε να πάρει τα εύσημα. Αντίθετα, έδωσε με μετριοφροσύνη όλη τη δόξα και την τιμή στον Ιεχωβά. (Δαν. 2:26-28) Ποιο είναι το δίδαγμα για εμάς; Αν οι ομιλίες μας αρέσουν στους αδελφούς ή αν έχουμε επιτυχίες στη διακονία, πρέπει να θυμόμαστε να αποδίδουμε όλη τη δόξα στον Ιεχωβά. Πρέπει να αναγνωρίζουμε με μετριοφροσύνη ότι δεν θα μπορούσαμε να κάνουμε αυτά τα πράγματα χωρίς τη βοήθεια του Ιεχωβά. (Φιλιπ. 4:13) Όταν έχουμε αυτή τη στάση, μιμούμαστε επίσης το θαυμάσιο παράδειγμα του Ιησού. Ο Ιησούς πάντοτε στηριζόταν στον Ιεχωβά. (Ιωάν. 5:19, 30) Ποτέ δεν προσπάθησε να αρπάξει εξουσία από τον ουράνιο Πατέρα του. Το εδάφιο Φιλιππησίους 2:6 μας λέει ότι ο Ιησούς «δεν διανοήθηκε κάποια αρπαγή, δηλαδή το να είναι ίσος με τον Θεό». Ως υποτακτικός Γιος, ο Ιησούς κατανοούσε τους περιορισμούς του και σεβόταν την εξουσία του Πατέρα του. w20.08 σ. 11 ¶12, 13
All content is property of
Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.
https://drive.google.com/file/d/1xKQQsc7zeuls7GyT6ilTEgMGSs078HqN/view?usp=share_link
*** w84 15/5 σ. 20-21 παρ. 8-10 Καλλιέργεια της Χριστιανικής Μετριοφροσύνης ***
Το μεγαλύτερο και πιο ωραίο παράδειγμα μετριοφροσύνης, βέβαια, δεν είναι άλλο από του Ιησού Χριστού. Τι αντίθεση υπάρχει ανάμεσα στο Γιο του Θεού και σ’ εκείνον που έγινε ο Σατανάς ο Διάβολος! Ποτέ δεν έλειψε από το Χριστό η μετριοφροσύνη ώστε να επιδιώξει ισότητα με τον Ιεχωβά Θεό. (Ματθαίος 4:8-10· Φιλιππησίους 2:5-8) Μάλλον, ο Ιησούς ήταν απολύτως ευτυχισμένος να είναι βοηθός του Πατέρα του και εκπρόσωπος του. (Παροιμίαι 8:30· Ιωάννης 1:1) Όταν ήταν πάνω στη γη επανειλημμένα μίλησε για την κατώτερη θέση του σε σχέση με το Θεό. (Ιωάννης 5:19, 30· 7:28· 8:28, 42) Δεν δέχτηκε την απόδοση αίνου στον εαυτό του, αλλά κατεύθυνε την προσοχή στον Ιεχωβά. (Μάρκος 10:18) Και στον καιρό της πιο μεγάλης δοκιμασίας του Ιησού, η στάση του ήταν: «Πάτερ μου, εάν ήναι δυνατόν, ας παρέλθη απ’ εμού το ποτήριον τούτο· πλην ουχί ως εγώ θέλω, αλλ’ ως συ». (Ματθαίος 26:39) Αναμφισβήτητα, ο Ιησούς μάς έθεσε ένα καλό παράδειγμα μετριοφροσύνης. Ασφαλώς, λοιπόν, όλα τα πνευματικά πλάσματα του Θεού και όλοι οι άνθρωποι πρέπει να είναι μετριόφρονες.
Η Μετριοφροσύνη Έχει Νόημα
9 Για μας το να είμαστε μετριόφρονες είναι λογικό· έχει νόημα. Κατ’ αρχή, δεν είμαστε όλοι ατελείς; Ποιος μπορεί να το αρνηθεί αυτό! (1 Βασιλέων 8:46) Όλοι μας κάνουμε λάθη. Η πείρα μας είναι περιορισμένη και η γνώση μας κατά κανένα τρόπο δεν είναι άπειρη. Έχουμε λάβει όση γνώση γινόταν να λάβουμε. Έτσι ο απόστολος Παύλος παρότρυνε τους ομοπίστους του να μην πηγαίνουν πέρα από τα πράγματα που είναι γραμμένα προκειμένου, όπως τοποθέτησε το θέμα, «να μη επαίρησθε είς υπέρ του ενός κατά του άλλου. Διότι τις σε διακρίνει από του άλλου; και τι έχεις, το οποίον δεν έλαβες, εάν δε και έλαβες, τι καυχάσαι ως μη λαβών;» (1 Κορινθίους 4:6, 7) Προφανώς, σε μεγάλο βαθμό αυτό που είμαστε εξαρτάται από τη γενετική μας κληρονομιά, το περιβάλλον μας και ιδιαίτερα την πρόνοια του Θεού.
10 Επιπρόσθετα, δεν είναι γεγονός ότι ανεξάρτητα από την επιτυχία που θα μπορούσαμε να έχουμε στην ιερή μας υπηρεσία, τα πάντα εξαρτώνται από την ευλογία του Ιεχωβά; Για να το επεξηγήσουμε αυτό: Ανεξάρτητα από το πόσο σκληρά μπορεί να εργαστεί ένας αγρότης, ο καιρός είναι ένας πολύ σημαντικός παράγοντας για την ανάπτυξη της σοδειάς. Και ο ψαλμωδός σωστά παρατήρησε: «Εάν ο Κύριος δεν οικοδομήση οίκον, εις μάτην κοπιάζουσιν οι οικοδομούντες αυτόν εάν ο Κύριος δεν φυλάξη πόλιν, εις μάτην αγρυπνεί ο φυλάττων». Σύμφωνα με την ίδια λογική σχετικά με το έργο των Χριστιανών διακόνων, ο απόστολος Παύλος έγραψε: «Εγώ εφύτευσα, ο Απολλώς επότισεν, αλλ’ ο Θεός ηύξησεν· ώστε ούτε ο φυτεύων είναι τι ούτε ο ποτίζων, αλλ’ ο Θεός ο αυξάνων». (Ψαλμός 127:1· 1 Κορινθίους 3:6, 7) Ναι, αν κάνουμε σκέψεις πάνω στο θέμα, οφείλουμε να συμφωνήσουμε ότι η μετριοφροσύνη αρμόζει σε όλους μας, ανεξάρτητα από τις ικανότητες μας, τα επιτεύγματα ή αυτά που κατέχουμε.
Από τότε που οι πρώτοι
άνθρωποι απέρριψαν τον Ιεχωβά Θεό από
Κυβερνήτη τους, ο κόσμος μας είναι
γεμάτος βάσανα και κυριαρχεί το κακό. Αλλά
ο Ιησούς πρόσφερε ελπίδα.
Δίδαξε ότι ως Βασιλιάς της
Βασιλείας του Θεού θα επαναφέρει την
ειρήνη και τη δικαιοσύνη στη γη.
Πότε όμως θα άρχιζε να
κυβερνάει αυτή η Βασιλεία;
Σύμφωνα με την Αγία Γραφή, κυβερνάει τώρα.
Πώς το ξέρουμε αυτό;
Εξετάστε τι συνέβη πριν
από 2.600και πλέον χρόνια. Ο Ιεχωβά Θεός
έκανε τον βασιλιά της αρχαίας Βαβυλώνας Ναβουχοδονόσορα να δει ένα προφητικό όνειρο. Σε αυτό το όνειρο, ο Ναβουχοδονόσορ είδε ένα τεράστιο δέντρο που έφτανε μέχρι τον
ουρανό.
Το δέντρο κόπηκε, αλλά το
υπόλειμμα του κορμού του έμεινε στο έδαφος. Έπειτα από μια περίοδο “εφτά καιρών”, το δέντρο ξαναμεγάλωσε. Η Γραφή δείχνει ότι αυτό το όνειρο θα είχε δύο εκπληρώσεις.
Η πρώτη αφορούσε τον
ίδιοτον βασιλιά Ναβουχοδονόσορα. Ήταν
μεγαλοπρεπής βασιλιάς, όπως το δέντρο
που έφτανε μέχρι τον ουρανό. Αλλά κόπηκε
για “εφτά καιρούς”. Αυτό συνέβη όταν ο
Ναβουχοδονόσορ έχασε τα λογικά του για
εφτά χρόνια. Εκείνο το διάστημα, δεν
ήταν σε θέσηνα κυβερνάει ως βασιλιάς. Στο
τέλος των εφτά καιρών, ο Ναβουχοδονόσορ ξαναβρήκε τα λογικά του και άρχισε πάλι να κυβερνάει.
Αυτή ήταν η πρώτη
εκπλήρωση της προφητείας.
Η δεύτερη εκπλήρωση αφορούσε τη διακυβέρνηση του Θεού. Η Γραφή λέει ότι οι βασιλιάδες του αρχαίου
Ισραήλ “κάθονταν στον θρόνο του Ιεχωβά”. Με άλλα λόγια, εκπροσωπούσαν τον Θεό και τη
διακυβέρνησή του. Ωστόσο, οι
περισσότεροι από αυτούς τους βασιλιάδες έγιναν
ανυπάκουοι στον Ιεχωβά και οι
περισσότεροι υπήκοοί τους τούς μιμήθηκαν.
Λόγω αυτής της ανυπακοής, ο Θεός επέτρεψε στους Βαβυλωνίους να
κατακτήσουν τους Ισραηλίτες και να
καταστρέψουν την Ιερουσαλήμτο 607 Π.Κ.Χ.
Έκτοτε, δεν εκπροσωπούσαν πια τον Ιεχωβά βασιλιάδες
στην Ιερουσαλήμ.
Άρα, το 607 Π.Κ.Χ. άρχισαν
οι εφτά καιροί, δηλαδή η περίοδος κατά
την οποία θα γινότανδιακοπή στη διακυβέρνηση του Θεού. Αυτή η περίοδος θα συνεχιζόταν ωσότου ο
Ιεχωβά θα εγκαθιστούσε έναν νέο βασιλιά
για να τον εκπροσωπεί —αυτή τη φορά κάποιον στον ουρανό.
Πότε θα συνέβαινε αυτό;
Στη δεύτερη εκπλήρωση της
προφητείας, οι εφτά καιροί ήταν παραπάνω
από εφτά κατά γράμμα χρόνια. Πώς το
ξέρουμε; Πρώτον, δεν έγινε κάτι
σημαντικό σχετικάμε τη διακυβέρνηση του Θεού
εφτά χρόνια μετά την καταστροφή της Ιερουσαλήμ. Επίσης, αιώνες αργότερα, ο Ιησούς υποδήλωσε ότι οι εφτά καιροί δεν
είχαν τελειώσει ακόμα. Σε μια προφητεία
για τις τελευταίες ημέρες, ο Ιησούς είπε
ότι η Ιερουσαλήμ,δηλαδή η διακυβέρνηση του Θεού, «Οι προσδιορισμένοι καιροί των εθνών»είναι το
ίδιο με τους “εφτά καιρούς”.
Πότε θα τελείωναν αυτοί οι
«καιροί»; Το βιβλίο της Αποκάλυψης στη
Γραφή λέει ότι τρεισήμισι καιροί ισοδυναμούν
με 1.260 ημέρες. Άρα, οι εφτά καιροί
είναιτο διπλάσιο αυτού του αριθμού, δηλαδή
2.520 ημέρες.
Μερικές φορές στις
Βιβλικές προφητείες η μία ημέρα
αντιπροσωπεύει ένα έτος. Αυτό συμβαίνει
και στην προφητείαγια τους εφτά καιρούς.
Αντιπροσωπεύουν 2.520 χρόνια. Μετρώντας
2.520 χρόνια από το 607 Π.Κ.Χ. φτάνουμε στο 1914 το έτος κατά το οποίο τελείωσαν οι εφτά
καιροί και ο Ιησούς άρχισε να κυβερνάει
από τον ουρανό ως Βασιλιάς της Βασιλείας
του Θεού.
Τότε, ξεκίνησε μια
περίοδος που η Γραφή αποκαλεί «τελευταίες ημέρες». Σε λίγο, ο Ιησούς θα συγκεντρώσει και τους
υπόλοιπους από τους συγκυβερνήτες του για
να είναι μαζί του στον ουρανό.
Έπειτα, η Βασιλεία του
Θεού θα τερματίσει όλα τα προβλήματα που
βασανίζουν εμάς και την οικογένειά μας. Φανταστείτε
πώς θα είναι να ζείτε τότε υπό τη
διακυβέρνηση ενός Βασιλιά που
ενδιαφέρεται πραγματικά για εσάς!
ΠΩΣ ΝΑ ΖΟΥΜΕ ΩΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ
Οι Χριστιανοί αναμένουν ότι θα διωχθούν. (Ιωα 15:20) Αν και ο διωγμός μάς προκαλεί σε κάποιον βαθμό ανησυχία και μερικές φορές πόνο, μπορούμε να έχουμε χαρά όταν τον υπομένουμε.—Ματ 5:10-12· 1Πε 2:19, 20.
ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΧΑΙΡΟΜΑΣΤΕ ΠΑΡΑ ΤΟΝ ΔΙΩΓΜΟ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΑΠΑΝΤΗΣΤΕ ΣΤΙΣ ΑΚΟΛΟΥΘΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ:
Τι μάθατε από την εμπειρία του αδελφού Μπαζένοφ για το πόσο σημαντικό είναι
να διαβάζουμε τη Γραφή κάθε μέρα;
να έχουμε τη στήριξη των συγχριστιανών μας; a
να προσευχόμαστε τακτικά;
να ψάλλουμε ύμνους της Βασιλείας;
να μιλάμε για την πίστη μας;
a Μπορούμε να προσευχόμαστε για φυλακισμένους συγχριστιανούς μας, ακόμα και ονομαστικά. Δεν είναι όμως εφικτό να τους προωθεί το γραφείο τμήματος προσωπικές επιστολές.
Νωρίς ένα πρωί, ένοπλοι άντρες των ειδικών δυνάμεων εισέβαλαν στο σπίτι μου.
Μου πέρασαν χειροπέδες και έψαξαν παντού.
Με πήγαν στην ασφάλεια για ανάκριση.
Δύο μέρες αργότερα, το δικαστήριο διέταξε την προφυλάκισή μου.
Φοβόμουν γιατί δεν ήξερα τι θα αντιμετώπιζα στη φυλακή.
Απειλώντας ότι θα χειροτέρευε η θέση μου ο ανακριτής απαίτησε να ομολογήσω την ενοχή μου και να δώσω ονόματα ομοπίστων μου.
Επίσης, μου έλειπε πάρα πολύ η αγαπημένη μου σύζυγος.
Μου ήταν οδυνηρό να βρίσκομαι μακριά της.
Επί δύο μήνες, δεν είχα καθόλου πνευματική τροφή ούτε Γραφή οπότε αποφάσισα να φτιάξω μία μόνος μου.
Η γυναίκα μου μού έστειλε ένα τετράδιο και κάθε μέρα έγραφα όποια εδάφια θυμόμουν. Όταν είχα γράψει περίπου 500, μου έδωσαν μια Γραφή. Είχα τόση πνευματική πείνα, ώστε τη διάβασα όλη σε τέσσερις μήνες.
Παράλληλα, έγραφα γράμματα στη γυναίκα μου και στους φίλους μου και μοιραζόμουν μαζί τους ενδιαφέροντα σημεία από την ανάγνωσή μου.
Τα γράμματα που λάβαινα από την αγαπημένη μου γυναίκα και τους φίλους μου με έκαναν να νιώθω τους αδελφούς τόσο κοντά μου λες και ήταν στα διπλανά κελιά. Δεν ήμουν μόνος. Ένιωθα ότι τους είχα εκεί μαζί μου.
Η προφυλάκιση σε απομονώνει από την κοινωνία. Αλλά είναι αδύνατον να απομονώσεις κάποιον από τον Ιεχωβά.
Την ημέρα, προσευχόμουν πολλές φορές αλλά περίμενα ιδιαίτερα την ώρα που πηγαίναμε για ύπνο.
Όταν όλοι κοιμούνταν και ήταν αναμμένο μόνο το νυχτερινό φως μπορούσα να μιλάω στον Ιεχωβά όση ώρα ήθελα.
Κάποιες στιγμές ήμουν ολομόναχος στο κελί μου και, φυσικά, το εκμεταλλευόμουν.
Έπεφτα στα γόνατα και προσευχόμουν στον Ιεχωβά με κλάματα.
Αποφάσισα να γράψω σε ένα χαρτί τα αιτήματά μου προς τον Θεό και μετά να σβήνω όσα απαντούσε.
Ήμουν πεπεισμένος ότι ο Ιεχωβά ήταν πολύ κοντά μου.
Επίσης, έψελνα σιγανά τους ύμνους μας στη διάρκεια της ημέρας. Αλλά όταν ήμουν ολομόναχος, έψελνα με όλη μου τη δύναμη.
Προσπαθούσα επίσης να δίνω μαρτυρία όποτε ήταν δυνατόν.
Συζητούσαμε πολλά και διάφορα θέματα από τα τατουάζ μέχρι «τον βασιλιά του βορρά».
Άδικα φοβόμουν και ανησυχούσα.
Έμεινα προφυλακισμένος 343 μέρες και «ούτε μία τρίχα» από το κεφάλι μου δεν χάθηκε.
Αυτός ήταν ο πιο ενδιαφέρων χρόνος της ζωής μου ένα εξαιρετικό σχολείο που βελτίωσε τις πνευματικές μου ιδιότητες.
Ποτέ πριν δεν είχα νιώσει τόσο κοντά στον Ιεχωβά.
Ήταν μεγάλη μου τιμή να υποστηρίξω την κυριαρχία του Θεού
με αυτόν τον τρόπο!
Δευτέρα 19 Δεκεμβρίου
Υπερασπίζεστε εσείς τις πνευματικές σας αδελφές όταν το χρειάζονται; Σκεφτείτε το ακόλουθο σενάριο. Μερικοί ευαγγελιζόμενοι βλέπουν ότι μια αδελφή που ζει σε διαιρεμένο σπιτικό έρχεται συχνά αργοπορημένη στη συνάθροιση και στο τέλος φεύγει αμέσως. Παρατηρούν ότι σπάνια φέρνει μαζί τα παιδιά της. Αναρωτιούνται λοιπόν γιατί δεν παίρνει πιο δυναμική θέση απέναντι στον μη ομόπιστο σύζυγό της και την επικρίνουν. Ωστόσο, η αλήθεια είναι ότι η αδελφή κάνει το καλύτερο που μπορεί. Δεν έχει απόλυτο έλεγχο του προγράμματός της ούτε τον τελευταίο λόγο όσον αφορά τα παιδιά της. Αν επαινείτε την αδελφή και αναφέρετε στους άλλους τα καλά πράγματα που κάνει, μπορεί να βάλετε τέλος στα αρνητικά σχόλια. Οι πρεσβύτεροι ξέρουν ότι για τον Ιεχωβά έχει σημασία το πώς φέρονται στις αδελφές. (Ιακ. 1:27) Ως εκ τούτου, μιμούνται τη λογικότητα του Ιησού και δεν θέτουν κανόνες εκεί όπου θα ήταν πιο σωστό να κάνουν εξαιρέσεις. (Ματθ. 15:22-28) Οι πρεσβύτεροι που παίρνουν την πρωτοβουλία να προσφέρουν βοήθεια κάνουν τις αδελφές να νιώθουν ότι έχουν στήριξη. w20.09 σ. 24, 25 ¶17-19
All content is property of
Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.
https://drive.google.com/file/d/1yVjwCtsrCvc6dIyaIWJFIbYaBzmAyJbJ/view?usp=share_link
Κυριακή 18 Δεκεμβρίου
Όλοι οι Χριστιανοί, μικροί και μεγάλοι, πρέπει να αντιστέκονται στην πίεση να ζουν διπλή ζωή. Ο απόστολος Ιωάννης επισήμανε ότι δεν μπορούμε να περπατάμε στην αλήθεια και ταυτόχρονα να ζούμε ανήθικη ζωή. (1 Ιωάν. 1:6) Αν θέλουμε να έχουμε την επιδοκιμασία του Θεού τώρα και στο μέλλον, χρειάζεται να συμπεριφερόμαστε σαν να είναι ένας προβολέας στραμμένος πάνω σε καθετί που κάνουμε. Κατά μία έννοια, δεν υπάρχει κρυφή αμαρτία επειδή ο Ιεχωβά βλέπει όλα όσα κάνουμε. (Εβρ. 4:13) Πρέπει να απορρίπτουμε την άποψη του κόσμου για την αμαρτία. Στις ημέρες του Ιωάννη, οι αποστάτες ισχυρίζονταν ότι κάποιος μπορούσε εσκεμμένα να ακολουθεί μια αμαρτωλή πορεία και παρ’ όλα αυτά να συνεχίζει να έχει καλή σχέση με τον Θεό. Σήμερα, οι άνθρωποι γύρω μας έχουν παρόμοια άποψη. Πολλοί ισχυρίζονται μεν ότι πιστεύουν στον Θεό, αλλά δεν συμφωνούν με την άποψη του Ιεχωβά για την αμαρτία, κυρίως όσον αφορά το σεξ. Αυτό που ο Ιεχωβά θεωρεί αμαρτωλή διαγωγή εκείνοι το αποκαλούν προσωπική προτίμηση ή εναλλακτικό τρόπο ζωής. w20.07 σ. 22 ¶7, 8
All content is property of
Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.
https://drive.google.com/file/d/1D3KeeFscRFNgpEuC8nRjIkhEXC-CMXED/view?usp=share_link
Σάββατο 17 Δεκεμβρίου
Ένας σπουδαστής είναι πιθανότερο να προοδεύσει σταθερά προς το βάφτισμα όταν λαβαίνει βοήθεια από άλλους στην εκκλησία. Κάθε ευαγγελιζόμενος μπορεί να συμβάλλει στην αύξηση της εκκλησίας. Μια σκαπάνισσα σχολιάζει: «Λένε ότι το παιδί το μεγαλώνει όλο το χωριό. Νομίζω ότι το ίδιο ισχύει και για τη μαθήτευση. Συνήθως, ολόκληρη η εκκλησία βοηθάει ώστε να έρθει κάποιος στην αλήθεια». Η οικογένεια, οι φίλοι και οι δάσκαλοι παίζουν όλοι τους ρόλο στο να βοηθηθεί ένα παιδί να προοδεύσει ως την ωριμότητα. Το κάνουν αυτό ενθαρρύνοντας το παιδί και δίνοντάς του σημαντικά διδάγματα. Παρόμοια, οι ευαγγελιζόμενοι μπορούν να συμβουλεύουν και να ενθαρρύνουν τους σπουδαστές, καθώς και να τους δίνουν το καλό παράδειγμα, βοηθώντας τους να προοδεύσουν ως το βάφτισμα. (Παρ. 15:22) Γιατί πρέπει ο ευαγγελιζόμενος που διεξάγει τη μελέτη να χαίρεται όταν άλλοι ευαγγελιζόμενοι βοηθούν τον σπουδαστή; Επειδή πολλοί μπορούν να συμβάλουν στην πνευματική πρόοδο του σπουδαστή. w21.03 σ. 8 ¶1-3
All content is property of
Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.
https://drive.google.com/file/d/1NwHUykwRIQDArdQ5ZbUTHMXqQBRHPbY1/view?usp=share_link

Έχετε στον νου σας τη σπουδαιότητα του βαφτίσματος, και το μεταδίδετε αυτό στον σπουδαστή σας; (Βλέπε παράγραφο 13)
13. Όταν διδάσκουμε άλλους, γιατί πρέπει να θυμόμαστε ότι το βάφτισμα αποτελεί Χριστιανική απαίτηση;
13 Καθώς βοηθάμε τα παιδιά μας και άλλους σπουδαστές να κάνουν τα αναγκαία βήματα, πρέπει να θυμόμαστε ότι για να γίνει κάποιος γνήσιος μαθητής χρειάζεται και να βαφτιστεί. Αν το έχουμε αυτό ξεκάθαρα στον νου μας, θα επικοινωνούμε πιο αποτελεσματικά με τους σπουδαστές μας. Δεν θα διστάζουμε να συζητάμε σε κατάλληλες στιγμές για τη σπουδαιότητα της αφιέρωσης και του βαφτίσματος. Ναι, θέλουμε να προοδεύσουν τα παιδιά μας και οι άλλοι σπουδαστές ως το βάφτισμα!
14. Γιατί δεν πιέζουμε κανέναν να βαφτιστεί;
14 Εννοείται πως κανείς δεν πρέπει να νιώθει ότι ο γονέας του, το άτομο που του κάνει μελέτη ή οποιοσδήποτε μέσα στην εκκλησία τον πιέζει να βαφτιστεί. Δεν είναι αυτός ο τρόπος του Ιεχωβά. (1 Ιωάν. 4:8) Απεναντίας, καθώς διδάσκουμε ένα άτομο, πρέπει να τονίζουμε τη σπουδαιότητα της προσωπικής σχέσης με τον Θεό. Αυτό που θα υποκινήσει τον σπουδαστή να βαφτιστεί είναι η εγκάρδια εκτίμησή του για την αλήθεια και η επιθυμία του να επωμιστεί τον ζυγό του Χριστιανού μαθητή.—2 Κορ. 5:14, 15.
15, 16. (α) Υπάρχει καθορισμένη ηλικία βαφτίσματος; Εξηγήστε. (β) Γιατί πρέπει ένας σπουδαστής της Γραφής να βαφτιστεί ως Μάρτυρας του Ιεχωβά έστω και αν στο παρελθόν είχε βαφτιστεί ως μέλος άλλου θρησκεύματος;
15 Δεν υπάρχει καθορισμένη ηλικία βαφτίσματος. Κάθε σπουδαστής αναπτύσσεται και ωριμάζει με διαφορετικό ρυθμό. Πολλοί βαφτίζονται σε νεαρή ηλικία και κατόπιν παραμένουν πιστοί στον Ιεχωβά. Άλλοι γνωρίζουν την αλήθεια και αντιλαμβάνονται τη σπουδαιότητα του βαφτίσματος σε προχωρημένη ηλικία—μερικοί έχοντας μάλιστα περάσει τα 100!
16 Μια ηλικιωμένη σπουδάστρια της Γραφής ρώτησε την αδελφή με την οποία έκανε μελέτη αν ήταν όντως απαραίτητο να βαφτιστεί ξανά, εφόσον είχε βαφτιστεί σε διάφορα θρησκεύματα στο παρελθόν. Οι δυο τους εξέτασαν μαζί σχετικά εδάφια από τη Γραφή. Η σπουδάστρια αντιλήφθηκε ποια είναι η Γραφική απαίτηση και λίγο αργότερα βαφτίστηκε. Παρότι κόντευε τα 80, δεν θεωρούσε ότι ήταν περιττό να βαφτιστεί. Το έγκυρο βάφτισμα λοιπόν βασίζεται σε ακριβή γνώση του θελήματος του Ιεχωβά. Επομένως, οι νέοι μαθητές πρέπει να βαφτίζονται έστω και αν στο παρελθόν είχαν βαφτιστεί ως μέλη άλλου θρησκεύματος.—Διαβάστε Πράξεις 19:3-5.
17. Ποιες σκέψεις αρμόζει να κάνει κάποιος την ημέρα του βαφτίσματός του;
17 Η ημέρα του βαφτίσματος είναι καιρός αληθινής χαράς. Είναι όμως και καιρός βαθιάς περισυλλογής. Για να ζει κάποιος σύμφωνα με την αφιέρωσή του, χρειάζεται σκληρή προσπάθεια. Να γιατί ο Ιησούς παρομοίασε την ιδιότητα του Χριστιανού μαθητή με ζυγό. Οι μαθητές του Ιησού πρέπει «να μη ζουν πια για τον εαυτό τους αλλά για αυτόν που πέθανε για εκείνους και αναστήθηκε».—2 Κορ. 5:15· Ματθ. 16:24.
18. Ποια ερωτήματα θα εξετάσουμε στο επόμενο άρθρο;
18 Αυτά είχε στον νου της η μητέρα της Μαρίας όταν έκανε τις ερωτήσεις που αναφέραμε στην αρχή. Αν είστε γονέας, ίσως έχετε αναρωτηθεί: “Είναι το παιδί μου όντως έτοιμο να βαφτιστεί; Έχει επαρκή γνώση για να κάνει έγκυρη αφιέρωση; Μήπως πρέπει πρώτα να σπουδάσει και να αρχίσει μια σταδιοδρομία; Τι γίνεται αν βαφτιστεί και αργότερα διαπράξει σοβαρή αμαρτία;” Στο επόμενο άρθρο, θα εξετάσουμε αυτά τα ζητήματα και θα δούμε πώς μπορούν οι Χριστιανοί γονείς να διατηρούν ισορροπημένη άποψη για το βάφτισμα.