Τρίτη 23 Μαΐου 2023

Μπαλτασάρ Πέρλα: Αποκτήστε και Διατηρήστε Ταπεινοφροσύνη (1 Πέτρ. 5:5)

 

 


Σήμερα λοιπόν θα μιλήσουμε για την ταπεινοφροσύνη.

Και, από όσα θα πούμε, θα αντιληφθούμε ότι η ταπεινοφροσύνη  είναι απαραίτητη—βασική—  αν θέλουμε “να θεωρούμε τους άλλους ανώτερους από εμάς”.

Είναι εύκολο να μιλάμε για ταπεινοφροσύνη.

Το δύσκολο είναι να αποκτήσουμε ταπεινοφροσύνη.

Αυτό δεν είναι εύκολο.

Προσέξτε, παρακαλώ κάτι που αναφέρεται στην 1 Πέτρου 5:5,  στη μέση του εδαφίου.  1 Πέτρου 5:5:  «Όλοι σας όμως  ντυθείτε την ταπεινοφροσύνη ο ένας προς τον άλλον».

Η χρήση αυτού του ρήματος, «ντυθείτε»,  έχει σημασία επειδή δείχνει ότι αυτό είναι κάτι  που πρέπει να το κάνουμε μόνοι μας.

Εμείς πρέπει να προσπαθήσουμε να αποκτήσουμε ταπεινοφροσύνη.

Δεν την κληρονομούμε.

Και ασφαλώς δεν μας βγαίνει αυτόματα.

Εμείς πρέπει να την αναπτύξουμε,  και πρέπει να είμαστε πρόθυμοι να το κάνουμε αυτό.  Εκτός αυτού όμως,  μια άλλη δυσκολία σε σχέση με την ταπεινοφροσύνη είναι  ότι πρέπει να φοράμε το ένδυμα της ταπεινοφροσύνης κάθε στιγμή.

Και είναι δύσκολο  γιατί η ταπεινοφροσύνη δεν προωθείται στον κόσμο μας σήμερα.

Οι άνθρωποι γύρω μας  παροτρύνονται να είναι περήφανοι για τη φυλή τους,  για τη μόρφωσή τους,  για τις φυσικές τους ικανότητες,  την κοινωνική τους θέση,  να είναι «κάποιοι», να ξεχωρίζουν.

Και αυτό είναι σημείο των καιρών μας  —του καιρού του τέλους.

Οι άνθρωποι «αγαπούν μόνο τον εαυτό τους»,  είναι «φουσκωμένοι από υπερηφάνεια».

Βέβαια, ο Ιεχωβά δεν εντυπωσιάζεται  με τις ικανότητες, τα προνόμια ή τα ταλέντα που έχουμε.

Ας μην ξεχνάμε ότι εκείνος μας τα έδωσε.

Προσέξτε τι αναφέρεται στην 1 Κορινθίους 4:7  —1 Κορινθίους 4:7:  «Ποιος σε κάνει διαφορετικό από τον άλλον;

Τι έχεις το οποίο δεν έλαβες;

Και αν όντως το έλαβες,  γιατί καυχιέσαι σαν να μην το έλαβες;»

Για να το πούμε απλά,  ό,τι έχουμε το έχουμε γιατί κάποιος μας το έδωσε.

Ωστόσο, εδώ υπάρχει ένα ενδιαφέρον σημείο.

Ο Ιεχωβά δεν μας δίνει ταπεινοφροσύνη.

Εμείς πρέπει να την αποκτήσουμε,  γι’ αυτό και το εδάφιο έλεγε: «ντυθείτε».

Ο Ιεχωβά όμως αναμένει από εμάς να το κάνουμε αυτό.

Δεν είναι μια απλή παρότρυνση.

Έτσι λοιπόν,  το πώς βλέπουμε τον εαυτό μας έχει σημασία για τον Ιεχωβά.

Επομένως, το να είμαστε ταπεινοί,  το ”να θεωρούμε τους άλλους ανώτερους από εμάς”  είναι σημαντικό.

Πρέπει όμως να εκδηλώνουμε γνήσια ταπεινοφροσύνη.

Αλλά γιατί λέμε γνήσια ταπεινοφροσύνη;

Επειδή υπάρχει και προσποιητή ταπεινοφροσύνη.

Αναφέρεται στους Κολοσσαείς, στο κεφάλαιο 2.

Η προσποιητή ταπεινοφροσύνη  είναι η επιθυμία κάποιου να εξυψώνει τον εαυτό του πάνω από τους άλλους,  δείχνοντας επίπλαστη ταπεινοφροσύνη μόνο και μόνο για να τους εντυπωσιάσει.

Αλλά με αυτόν τον τρόπο  δεν δείχνει ότι θεωρεί τους άλλους ανώτερους από τον ίδιο.

Αλλά η δυσκολία σε σχέση με την ταπεινοφροσύνη  είναι να φοράμε το ένδυμα της γνήσιας ταπεινοφροσύνης  κάθε στιγμή.

Ναι, αυτό δεν είναι εύκολο.

Γιατί;

Επειδή κάποιες φορές οι περιστάσεις στη ζωή μας  μπορεί να αλλάξουν προς το καλύτερο  ή μπορεί τα πράγματα να μην εξελιχθούν όπως θα θέλαμε.

Και όταν συμβαίνει κάτι τέτοιο,  επηρεάζονται τα συναισθήματά μας—το πώς νιώθουμε.

Σε σχέση με αυτό, ας δούμε ένα παράδειγμα από τη Γραφή.

Θα μιλήσουμε για την Άγαρ, τη Σάρρα και τον Αβραάμ.

Ας ανοίξουμε στη Γένεση στο κεφάλαιο 16.  Γένεση 16:4:  «Εκείνος λοιπόν [ο Αβραάμ] είχε σχέσεις με την Άγαρ,  και αυτή έμεινε έγκυος.

Όταν η Άγαρ κατάλαβε ότι ήταν έγκυος,  [όταν άλλαξαν οι περιστάσεις της προς το καλύτερο]  άρχισε να καταφρονεί την κυρία της».

Προσέξατε πώς άλλαξαν τα αισθήματά της;

Η Άγαρ λοιπόν δυσκολευόταν πια  να θεωρεί τη Σάρρα ανώτερη από την ίδια.

Σύμφωνα με τον Ιεχωβά όμως,  ποια ήταν η λύση σε αυτό το πρόβλημα;

Ας πάμε παρακαλώ στο εδάφιο 9 του ίδιου κεφαλαίου.  «Ο άγγελος του Ιεχωβά τής είπε:

“Γύρισε στην κυρία σου [και κάνε τι;]  και ταπεινώσου κάτω από το χέρι της”».

Της είπε: “Ντύσου την ταπεινοφροσύνη”.

Ένα άλλο παράδειγμα που δείχνει  τι επίδραση μπορεί να έχει η αλλαγή των περιστάσεων  στην εκδήλωση ταπεινοφροσύνης είναι ο Κορέ.

Γνωρίζουμε ότι ο Κορέ  ήταν πρώτος ξάδελφος του Μωυσή και του Ααρών.

Ήταν επιφανής άντρας στον Ισραήλ  και είχε δει εκπληκτικές εκδηλώσεις της δύναμης και της δόξας του Ιεχωβά.

Φαίνεται όμως ότι οι δύσκολες περιστάσεις στην έρημο  επηρέασαν το πώς έβλεπε τον εαυτό του.

Και ο Κορέ, μαζί με άλλους,  δυσανασχετούσε για το γεγονός  ότι δεν είχαν μπει ακόμη στην Υποσχεμένη Γη.

Αλλά δεν ήταν μόνο αυτό.

Όπως διαβάζουμε στον Ψαλμό 106:16,  φαίνεται ότι ο Κορέ είχε αρχίσει να φθονεί  τον Μωυσή και τον Ααρών  και δυσανασχετούσε με τη θέση τους και το διορισμό τους.  Δεν τους θεωρούσε ανώτερους από τον ίδιο.

Η ταπεινοφροσύνη θα είχε βοηθήσει τον Κορέ  να αντιληφθεί ότι ο διορισμός του Μωυσή και του Ααρών  προερχόταν από τον Ιεχωβά.

Εκείνος τους είχε δώσει το προνόμιο που είχαν.

Αλλά η έλλειψη ταπεινοφροσύνης του Κορέ  δεν τον έκανε μόνο να φθονεί τον Μωυσή,  τον οδήγησε και αλλού.

Και αυτό ήταν πολύ σοβαρό.

Προσέξτε τι αναφέρει το Βιβλικό υπόμνημα  στους Αριθμούς, στο κεφάλαιο 16.  Αριθμοί 16:3, λέει:  «Συγκεντρώθηκαν λοιπόν [ο Κορέ και οι άλλοι]  εναντίον του Μωυσή και του Ααρών και τους είπαν:

“Φτάνει πια με εσάς!

Ολόκληρη η σύναξη είναι άγια, όλοι τους,  και ο Ιεχωβά βρίσκεται ανάμεσά τους.

Γιατί λοιπόν εξυψώνετε τον εαυτό σας  πάνω από την εκκλησία του Ιεχωβά;”»

Σκεφτείτε τι είπε στους διορισμένους του Ιεχωβά!

Ναι, αυτό ήταν σοβαρό ζήτημα.

Η έλλειψη ταπεινοφροσύνης  οδήγησε αυτά τα άτομα στον στασιασμό.

Και αυτό είναι ένα μάθημα για εμάς  —πού μπορεί να οδηγήσει η έλλειψη ταπεινοφροσύνης.

Το τραγικό τέλος του Κορέ δείχνει πού μπορεί να οδηγήσει.

Από την άλλη πλευρά,  βλέπουμε το υπέροχο παράδειγμα των γιων του Κορέ  που εκδήλωσαν ταπεινό πνεύμα.  Ήταν ευχαριστημένοι, ικανοποιημένοι,  και μόνο που ήταν βοηθοί των ιερέων.

Και αυτό επίσης είναι ενδιαφέρον,  η ταπεινοφροσύνη τούς βοήθησε να μη μιμηθούν τον πατέρα τους.

Καθώς λοιπόν εξετάσαμε το ζήτημα της ταπεινοφροσύνης,  είναι ολοφάνερο  ότι πρέπει να φοράμε το ένδυμα της ταπεινοφροσύνης  κάθε στιγμή  και ιδιαίτερα  όταν οι περιστάσεις μας στη ζωή αλλάζουν προς το καλύτερο  ή όταν οι προσδοκίες μας δεν εκπληρώνονται πλήρως.

Η ταπεινοφροσύνη όμως  μας βοηθάει και στην καθημερινή μας ζωή.  Στον Ψαλμό 15:4 λέει:  «Δεν παίρνει πίσω την υπόσχεσή του,  ακόμη και όταν αυτό είναι κακό για τον ίδιο».

Η ταπεινοφροσύνη λοιπόν  θα μας βοηθάει να τηρούμε τις υποσχέσεις μας,  να κρατάμε το λόγο μας,  σε όποιον και αν έχουμε δώσει μια υπόσχεση.

Εξετάσαμε λοιπόν πόσο σημαντική είναι η γνήσια ταπεινοφροσύνη  καθώς λατρεύουμε τον Ιεχωβά.

Και ποια θα είναι η ανταμοιβή  αν ντυθούμε την ταπεινοφροσύνη;

Ανοίξτε παρακαλώ στις Παροιμίες στο κεφάλαιο 22,  και ας διαβάσουμε το εδάφιο 4:  «Το αποτέλεσμα της ταπεινοφροσύνης και του φόβου του Ιεχωβά  είναι πλούτος και δόξα και ζωή».

Δεν είναι υπέροχο;  Αξίζει όντως να ντυθούμε την ταπεινοφροσύνη.

 


Ντέιβιντ Χ. Σπλέιν: «Όλη η Γραφή Είναι Θεόπνευστη» (2 Τιμ. 3:16)


 

 

«Όλη η Γραφή είναι θεόπνευστη».  Ας σταθούμε λίγο εδώ και ας αναλύσουμε αυτή τη δήλωση  γιατί υπάρχουν πολλά που μπορούμε να αναλύσουμε.

Ας ασχοληθούμε λίγο με το τελευταίο μέρος  που λέει ότι είναι «θεόπνευστη».

Ξέρουμε τι σημαίνει αυτό.

Σημαίνει ότι ο Θεός  έβαλε τις σκέψεις του στη διάνοια των ανθρώπων,  και οι άνθρωποι τις κατέγραψαν.

Εμπνεύστηκαν από τον Θεό.

Αν όμως πούμε σε έναν οικοδεσπότη στο έργο από σπίτι σε σπίτι  ότι η Γραφή είναι εμπνευσμένη από τον Θεό,  θα καταλάβει σίγουρα τι εννοούμε;

Όχι απαραιτήτως.

Γιατί όχι;

Επειδή η λέξη «εμπνευσμένος»  χρησιμοποιείται για ένα σωρό πράγματα σήμερα.  Για παράδειγμα:  «Αυτή η ταινία είναι εμπνευσμένη από πραγματικά γεγονότα».

Δεν έχει κάποια σχέση με τον Θεό αυτό.

Ένας ποιητής ή ένας στιχουργός εμπνέεται από ένα ηλιοβασίλεμα.

Αν λοιπόν ο οικοδεσπότης  δεν είναι καλά εξοικειωμένος με τη Γραφή,  πιθανότατα δεν θα καταλάβει τι εννοούμε  όταν θα του πούμε ότι η Γραφή είναι θεόπνευστη  και θα χρειαστεί να του εξηγήσουμε  ότι η Γραφή είναι οι σκέψεις του Θεού για τους ανθρώπους  και όχι οι σκέψεις των ανθρώπων για τον Θεό.  Αλλά τώρα θα ασχοληθούμε με το πρώτο μέρος του εδαφίου:  «Όλη η Γραφή».  Προκύπτει λοιπόν το ερώτημα:

Πώς καθόρισαν ο Παύλος και οι άλλοι Βιβλικοί συγγραφείς  και οι άλλοι Χριστιανοί τον πρώτο αιώνα  —πώς καθόρισαν—  ποια συγγράμματα ήταν θεόπνευστα και ποια όχι;

Ας εξετάσουμε τρία εδάφια από τη Γραφή  που δείχνουν γιατί χρειαζόταν να γίνει αυτό.

Πάμε στον Λουκά 1:1.

Βρείτε το αν θέλετε.

Και, καθώς θα διαβάζουμε αυτό το εδάφιο,  ας προσπαθήσουμε να δούμε  αν ήταν όντως δύσκολο να καθοριστεί  αν ένα σύγγραμμα ήταν θεόπνευστο ή όχι.

Λουκάς 1:1.  Ο Λουκάς γράφει:  «Επειδή πολλοί  επιχείρησαν να συντάξουν μια αφήγηση των γεγονότων  που έχουν πιστοποιηθεί πλήρως μεταξύ μας».

Τι λέει ο Λουκάς εδώ;

Υπήρχαν πολλά ευαγγέλια για τον Ιησού Χριστό τον πρώτο αιώνα,  και όμως μόνο τέσσερα θεωρήθηκαν ότι ήταν θεόπνευστα.

Πώς καθορίστηκε αυτό;

Μήπως έβαλαν οι Χριστιανοί  ένα σωρό χειρόγραφα πάνω στο τραπέζι και είπαν:  «Α, αυτό μου αρέσει, αυτό δεν μου αρέσει και πολύ».

Αυτός δεν θα ήταν και πολύ σωστός τρόπος  για να καθορίσουν ποια βιβλία ήταν κανονικά και ποια όχι.

Τώρα θα δούμε ένα δεύτερο παράδειγμα.

Η πρώτη επιστολή του Παύλου προς τους Κορινθίους  δεν ήταν η πρώτη επιστολή του Παύλου προς τους Κορινθίους.

Αν ανοίξουμε στην 1 Κορινθίους 5:9,  θα καταλάβετε τι εννοώ.

Εδώ, στην 1 Κορινθίους 5:9,  ο Παύλος γράφει στην πρώτη του επιστολή προς τους Κορινθίους:  «Στην επιστολή μου σας έγραψα  να πάψετε να συναναστρέφεστε σεξουαλικά ανήθικους ανθρώπους».

Άρα, τους είχε γράψει και άλλη επιστολή,  πριν από αυτήν που αποκαλούμε σήμερα  πρώτη επιστολή προς τους Κορινθίους.

Και, αν θέλουμε να είμαστε ακριβείς,  θα αποκαλέσουμε αυτήν εδώ  πρώτη θεόπνευστη επιστολή του Παύλου προς τους Κορινθίους.

Η προηγούμενη επιστολή όμως δεν έγινε ποτέ αποδεκτή  ως μέρος του Βιβλικού κανόνα.

Γιατί;

Δεν ήταν καλή επιστολή;

Φυσικά και ήταν.

Ήταν απόλυτα σωστά όσα έλεγε;

Μπορεί ναι.

Μπορεί και όχι.

Δεν ήταν θεόπνευστη.

Γιατί όμως λέμε μπορεί και όχι;

Το <i>Ενόραση</i> κάνει ένα πολύ ενδιαφέρον σχόλιο  σε σχέση με τα συγγράμματα των Βιβλικών συγγραφέων  όταν δεν έγραφαν υπό θεϊκή έμπνευση.

Μιλώντας για αυτά τα συγγράμματα, το <i>Ενόραση</i> λέει  ότι «ίσως να αντανακλούσαν σε κάποιον βαθμό  την ατελή κατανόηση  που υπήρχε τα πρώτα χρόνια της Χριστιανικής εκκλησίας».

Έτσι λοιπόν,  μπορεί κάποιος να έγραφε από μόνος του μια επιστολή  σε μια εκκλησία ή σε έναν αδελφό—

Ίσως ο μαθητής Ιάκωβος να έγραψε σε κάποιον  αρκετά πριν από την απόφαση για την περιτομή  και να του είπε κάτι όπως:

“Το καλύτερο μάλλον είναι  να περιτέμνονται οι Εθνικοί Χριστιανοί”.

Ίσως να είπε κάτι τέτοιο.

Αλλά φυσικά αργότερα, όταν πάρθηκε η απόφαση  υπό την επιρροή του αγίου πνεύματος,  αυτά που έγραψε και είπε ο Ιάκωβος  ήταν σε αρμονία με το άγιο πνεύμα.

Η επιστολή του, η επιστολή του Ιακώβου, ήταν θεόπνευστη.

Όταν λοιπόν οι Βιβλικοί συγγραφείς έγραφαν υπό θεϊκή έμπνευση,  οι επιστολές τους και τα συγγράμματά τους ήταν αλάνθαστα.

Ας δούμε ένα τελευταίο παράδειγμα.

Ας ανοίξουμε στους Κολοσσαείς 4:16.  Ο Παύλος γράφει:  «Όταν διαβαστεί αυτή η επιστολή μεταξύ σας,  διευθετήστε να διαβαστεί και στην εκκλησία των Λαοδικέων,  και εσείς να διαβάσετε την επιστολή από τη Λαοδίκεια».

Η επιστολή προς τους Κολοσσαείς ήταν θεόπνευστη,  η επιστολή προς τους Λαοδικείς δεν ήταν θεόπνευστη.

Πώς πήραν λοιπόν την απόφαση οι πρώτοι Χριστιανοί;

Η Καθολική Εκκλησία ισχυρίζεται  ότι οι αποκαλούμενοι πατέρες της εκκλησίας πήραν την απόφαση  —αυτοί συνέθεσαν τον Βιβλικό κανόνα  στη Σύνοδο της Καρχηδόνας το 397 Κ.Χ.

Ωστόσο, η απόφαση είχε παρθεί πολύ πριν από τότε.

Ένα στοιχείο ως προς αυτό  μας δίνει το εδάφιο 2 Πέτρου 3:16.

Συνήθως διαβάζουμε αυτό το εδάφιο για άλλον λόγο,  αλλά ας το διαβάσουμε τώρα  έχοντας στον νου μας τον Βιβλικό κανόνα.

Εδώ ο Πέτρος μιλάει για τον Παύλο.  Και λέει:  «Μιλώντας για αυτά τα θέματα  όπως κάνει σε όλες τις επιστολές του».

Ο Πέτρος το έγραψε αυτό εδώ το 64 Κ.Χ.

Αυτό σημαίνει  ότι τουλάχιστον 13 από τις 14 επιστολές του Παύλου  είχαν ήδη κυκλοφορήσει.

Οπότε μιλάει εδώ για τον Παύλο και όλες τις επιστολές του.  Και συνεχίζει:  «Ωστόσο, μερικά πράγματα σε αυτές είναι δυσνόητα,  και οι αδαείς και ασταθείς τα διαστρέφουν,  όπως και τις υπόλοιπες Γραφές».

Τι βλέπουμε λοιπόν εδώ;

Ότι το 64 Κ.Χ. είχε ήδη παρθεί απόφαση  να αποτελούν οι επιστολές του Παύλου μέρος των Γραφών.

Πώς έγινε αυτό;

Δεν έχουμε απαντήσει ακόμα στην ερώτηση.

Την κάνουμε συνέχεια, αλλά δεν έχουμε απαντήσει ακόμα σε αυτήν.

Η απάντηση υπάρχει στην 1 Κορινθίους 12:10.

Και θυμηθείτε γιατί το διαβάζουμε αυτό.

Θέλουμε να δούμε  πώς μπόρεσαν να καθορίσουν οι Χριστιανοί τον πρώτο αιώνα  ποια βιβλία της Γραφής και επιστολές  ήταν θεόπνευστα και ποια όχι.

Ο Παύλος μιλάει εδώ για τα χαρίσματα του πνεύματος  και λέει ότι δόθηκε «σε κάποιον άλλον  εκτέλεση δυναμικών έργων,  σε άλλον προφητεία,  σε άλλον διάκριση εμπνευσμένων εκφράσεων».

Ορισμένοι Χριστιανοί τον πρώτο αιώνα  είχαν ένα θαυματουργικό χάρισμα του πνεύματος  που τους επέτρεπε να καθορίζουν, να διακρίνουν,  ποια συγγράμματα ήταν θεόπνευστα και ποια όχι.

Και έτσι συντάχθηκε ο Βιβλικός κανόνας.

Και αν το σκεφτούμε είναι απόλυτα λογικό, έτσι δεν είναι;

Το άγιο πνεύμα κατηύθυνε τη συγγραφή της Γραφής,  και το άγιο πνεύμα  κατηύθυνε να συγκεντρωθούν όλα τα θεόπνευστα συγγράμματα μαζί  και να αποτελέσουν αυτό που σήμερα αποκαλούμε «όλη η Γραφή».  Ναι, «όλη η Γραφή είναι θεόπνευστη».  


Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Τρίτη 23 Μαΐου 2023

 Τρίτη 23 Μαΐου

Αν έχουμε τροφή και ρούχα, θα είμαστε ικανοποιημένοι με αυτά.​—1 Τιμ. 6:8.

Ο Παύλος λέει ότι πρέπει να είμαστε ικανοποιημένοι με ό,τι έχουμε από υλική άποψη. (Φιλιπ. 4:12) Το πιο πολύτιμο απόκτημά μας είναι η σχέση μας με τον Θεό μας και όχι κάποιο υλικό πράγμα που ίσως έχουμε. (Αββακ. 3:17, 18) Προσέξτε τι είπε ο Μωυσής στους Ισραηλίτες όταν είχαν μείνει 40 χρόνια στην έρημο: «Ο Ιεχωβά ο Θεός σου σε ευλόγησε σε όλα όσα έκανες. . . . Σαράντα χρόνια τώρα ο Ιεχωβά ο Θεός σου είναι μαζί σου και δεν σου έλειψε τίποτα». (Δευτ. 2:7) Εκείνα τα 40 χρόνια, ο Ιεχωβά παρείχε στους Ισραηλίτες μάννα ως τροφή. Τα ρούχα τους​—τα ίδια εκείνα ρούχα με τα οποία είχαν φύγει από την Αίγυπτο—​δεν φθάρηκαν. (Δευτ. 8:3, 4) Ο Ιεχωβά θα ευαρεστείται αν μάθουμε να είμαστε ικανοποιημένοι​—να εκτιμούμε ακόμα και τις απλές προμήθειες που κάνει διαθέσιμες, θεωρώντας τες ευλογία και ευχαριστώντας τον για αυτές. w22.01 σ. 5 ¶10, 11

https://drive.google.com/file/d/10yDzDRDKSt8n53oyl4lgoYBqcYTc82OP/view?usp=share_link

Δευτέρα 22 Μαΐου 2023

Γκέριτ Λος: Μην Κρατάτε Μνησικακία (1 Κορ. 13:8)

 

 

 


 

Ο Παύλος συμβούλεψε τους Χριστιανούς της Εφέσου  στο εδάφιο Εφεσίους 4:26, 27

«Ο ήλιος ας μη δύει βρίσκοντάς σας σε κατάσταση θυμού  ούτε να αφήνετε τόπο για τον Διάβολο».

Ορισμένοι έχουν φτάσει στο σημείο να αλλάξουν εκκλησία  επειδή έτρεφαν μνησικακία και είχαν υποστεί κάποια προσβολή.

Τι θα μπορούσε να προκαλέσει την ανάπτυξη αισθημάτων μνησικακίας;

Μπορεί κάποιος να μην έλαβε κάποια προνόμια που ίσως ανέμενε να λάβει  ή ίσως αισθάνεται πληγωμένος επειδή έλαβε κάποια επίπληξη που του φάνηκε  ή ίσως και να ήταν, άδικη ή υπερβολικά αυστηρή. Άλλοι κρατούν μνησικακία επειδή δέχονται κριτική  ειδικά αν αυτό συμβαίνει επανειλημμένα.

Μπορούμε να βοηθήσουμε τους άλλους να μην κρατούν μνησικακία  με το να μη λέμε πράγματα που πληγώνουν  και με το να μη μας απασχολεί το να βγάζουμε, σαν να λέγαμε  το άχυρο από το μάτι του άλλου.

Τι γίνεται, λοιπόν, σε περίπτωση που μας προσβάλει κάποιος; Όλοι μας από καιρό σε καιρό σφάλουμε  κάνοντας ένα αδιάκριτο ή και αγενές σχόλιο  και, συνεπώς, πρέπει και εμείς να συγχωρούμε τους άλλους.

Δεν θέλουμε οι άλλοι να συγχωρούν τα αγενή μας λόγια; Δεν υπάρχει κανείς που να μην αμαρτάνει με τη γλώσσα του.

Μη συζητάτε με άλλους αυτό που σας έχει πληγώσει  παρά μόνο με έναν έμπιστο φίλο. Αν το συζητήσετε με άλλους  ίσως προκαλέσετε διαίρεση στην εκκλησία ή στην οικογένεια. Ας δούμε τι έχει να μας πει η Αγία Γραφή στο εδάφιο Παροιμίες 17:9  «Όποιος καλύπτει παράβαση επιζητεί αγάπη  και αυτός που εξακολουθεί να μιλάει για κάποιο ζήτημα  χωρίζει εκείνους που έχουν οικειότητα μεταξύ τους».

Το άγιο πνεύμα μπορεί να μας βοηθήσει να συγχωρούμε.

Αν δεν μπορείτε να συγχωρέσετε και να ξεχάσετε  συζητήστε το πρόβλημα με αυτόν που σας πλήγωσε. Η μνησικακία μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή αμαρτία.

Έχουμε Γραφικά παραδείγματα όπως αυτό του Κάιν  που, λόγω της μνησικακίας του εναντίον του Άβελ  έφτασε στο σημείο να τον δολοφονήσει. Τα αδέλφια του Ιωσήφ έτρεφαν μνησικακία εναντίον του  λόγω των ονείρων του και επειδή ήταν ο αγαπημένος γιος του πατέρα του. Κάποιοι από αυτούς ήθελαν μάλιστα να τον σκοτώσουν. Αντίθετα, ο Ιωσήφ δεν κράτησε μνησικακία εναντίον των αδελφών του. Ο Ησαύ έτρεφε δολοφονική μνησικακία εναντίον του Ιακώβ  επειδή ο Ιακώβ έλαβε την ευλογία του πρωτότοκου. Ο Ησαύ σκέφτηκε μάλιστα να σκοτώσει τον Ιακώβ  μετά τον θάνατο του πατέρα του.

Η Ηρωδιάδα έτρεφε μνησικακία εναντίον του Ιωάννη  επειδή εξέθετε τη μοιχεία της  και αυτό οδήγησε στη δολοφονία του.

Ευτυχώς, όμως, έχουμε και πολλά καλά παραδείγματα στην Αγία Γραφή.

Ο Ιώβ προσευχήθηκε για χάρη των τριών συντρόφων του  που του είχαν προκαλέσει μεγάλη θλίψη. Αντί να κρατήσει μνησικακία, προσευχήθηκε για χάρη τους. Ο Ιωνάθαν δεν κράτησε μνησικακία  όταν έμαθε ότι ο Δαβίδ θα κληρονομούσε το βασίλειο  παρότι ο Δαβίδ ήταν περίπου 30 χρόνια νεότερός του.

Ο Πέτρος δεν κράτησε μνησικακία εναντίον του Ιησού  που τον αποκάλεσε «Σατανά», ή «Εναντιούμενο».

Επίσης, μετά την επίπληξη που δέχτηκε από τον Παύλο  και μάλιστα δημόσια  ο Πέτρος συνέχισε να εκφράζει την αγάπη του για τον Παύλο.

Η Μάρθα δεν έτρεφε μνησικακία εναντίον του Ιησού  για τη στοργική συμβουλή που της έδωσε  σχετικά με την προετοιμασία ενός γεύματος. Ο Ιωάννης Μάρκος δεν κράτησε μνησικακία  όταν ο Παύλος δεν ήθελε να τον πάρει μαζί του  στην ιεραποστολική του περιοδεία. Συνέχισε να υπηρετεί δραστήρια  ταξιδεύοντας με τον Βαρνάβα. Και τι μπορούμε να πούμε για την αποκαλούμενη  «περιφρονητική σιωπή»; Η περιφρονητική σιωπή αποτελεί εμπόδιο για την επικοινωνία.

Και μερικές φορές το θύμα τη χρησιμοποιεί σαν τιμωρία.

Βέβαια, Η Σκοπιά 15 Σεπτεμβρίου του 2006  στη σελίδα 23 και στην παράγραφο 16, λέει

«Αυτό δεν γίνεται πάντοτε ως τιμωρία για το σύντροφο  διότι μπορεί να είναι και αποτέλεσμα απογοήτευσης ή αποθάρρυνσης».

Θα μπορούσε να αγγίξει ακόμη και τα όρια της κατάθλιψης. Κάποιος μπορεί απλά να μην ξέρει τι να πει  δίχως να έχει αισθήματα μνησικακίας. Ορισμένοι μπορεί να είναι υπερβολικά ευθείς  και να προσβάλλουν επανειλημμένα τους άλλους. Το εδάφιο Παροιμίες 12:18 λέει  «Υπάρχει εκείνος που μιλάει αστόχαστα  σαν να δίνει χτυπήματα με σπαθί».

Η αστόχαστη ομιλία δεν είναι θεμιτή μορφή επικοινωνίας. Πρέπει να επικοινωνούμε με στοργικό τρόπο. Ακόμη και αν κάποιος δεν θέλει να πληγώσει κάποιον άλλον  η αστόχαστη ομιλία, οι υπερβολές και ούτω καθεξής, πληγώνουν. Αν κάποιος σας μαχαιρώσει δίχως να το θέλει  με ένα πραγματικό σπαθί, δεν πονάτε; Επομένως, μη χρησιμοποιείτε έντονη ομιλία. Οι έντονες εκφράσεις προσβάλλουν. Λογικό δεν είναι, άλλωστε;

Η έντονη ομιλία μοιάζει με θύελλα  η ήπια ομιλία μοιάζει με ευχάριστο αεράκι. Η έντονη ομιλία μοιάζει με ροκ συναυλία  η ήπια ομιλία μοιάζει με ευχάριστη μουσική. Η έντονη ομιλία μοιάζει με χιονοστιβάδα ή με χιονοθύελλα  η ήπια ομιλία μοιάζει με μια όμορφη, ήσυχη χιονόπτωση.

Η έντονη ομιλία είναι σαν να χύνουμε έναν κουβά νερό  σε ένα φρεσκοφυτεμένο λουλούδι  η ήπια ομιλία μοιάζει με απαλή βροχή. Όλοι μας λοιπόν, άντρες και γυναίκες  ας συμπεριφερόμαστε με ήπιο τρόπο. Το πώς λέγεται κάτι είναι πολύ σημαντικό. Ο Παύλος έγραψε κάτι που μπορούμε να το διαβάσουμε  στο εδάφιο Κολοσσαείς 4:6  είναι πολύ γνωστό εδάφιο

«Ο λόγος σας ας είναι πάντοτε με χάρη  καρυκευμένος με αλάτι  για να γνωρίζετε πώς πρέπει να απαντάτε στον καθένα».

Κάντε προσπάθεια να χρησιμοποιείτε ευχάριστο τόνο και ευχάριστες λέξεις. Αν σας μιλήσουν άστοργα  αντισταθείτε στην τάση να απαντήσετε με σαρκασμό  και διατηρήστε χαμηλή την ένταση της φωνής σας. Από την άλλη, όπως ανέφερε ένα τεύχος της Σκοπιάς πριν από καιρό  «Ακόμη και όταν κάτι λέγεται ψιθυριστά  μπορεί να είναι εριστικό αν εκνευρίζει ή υποβιβάζει». Αποφύγετε κατηγορίες που πληγώνουν, όπως  «Δεν νοιάζεσαι για εμένα» ή «Ποτέ δεν ακούς». Ορισμένοι είναι εριστικοί από τη φύση τους  ή λόγω του τρόπου με τον οποίο ανατράφηκαν. Το να εκφράζετε απότομα τις απόψεις ή τα συναισθήματά σας  μπορεί να πληγώσει τους άλλους. Ναι, η απότομη ομιλία κάποια στιγμή θα προξενήσει πόνο.

Κάποιο λεξικό ορίζει την απότομη ομιλία ως εξής  «Το να λέει κάποιος ξαφνικά κάτι  και δίχως να σκεφτεί πώς θα αντιδράσουν οι άλλοι».

Συνεπώς, βάλτε το μυαλό σας να δουλέψει  προτού ανοίξετε το στόμα σας.

«Αν πληγωθείτε, ζητήστε ευγενικά συγνώμη  και αποχωρήστε για λίγο προκειμένου να ηρεμήσετε. Πηγαίνετε σε ένα άλλο δωμάτιο  ή βγείτε να περπατήσετε μέχρις ότου ανακτήσετε την αυτοκυριαρχία σας.

Αυτό δεν ταυτίζεται με την περιφρονητική σιωπή». Αυτά τα λόγια είναι από το Ξύπνα! του Δεκεμβρίου του 2015, σελίδα 4.

Μην επιτρέψετε στη μνησικακία να σας βυθίσει στον βούρκο της. Η μνησικακία είναι και κλέφτης. Κλέβει την ειρήνη της διάνοιάς μας.

Μοιάζει με τη σκουριά που διαβρώνει σιγά σιγά  το αμάξωμα ενός αυτοκινήτου.

Το αμάξι μπορεί να φαίνεται όμορφο εξωτερικά  αλλά κάτω από την μπογιά υπάρχει πρόβλημα. Η αγάπη κρατάει μακριά την πικρία και τα αισθήματα μνησικακίας  όπως μια καλή στέγη κρατάει μακριά τη βροχή. Και «η αγάπη ποτέ δεν χάνεται». Στην πραγματικότητα, η αγάπη μας για τον Ιεχωβά  δοκιμάζεται από την αγάπη μας για τους αδελφούς μας. Το βιβλίο Ενόραση, Τόμος 1, σελίδα 882 αναφέρει

«Ο Θεός καταδικάζει το άτομο που μνησικακεί  ή που επιδιώκει να πάρει προσωπικά εκδίκηση για πραγματικά  ή υποθετικά αδικήματα σε βάρος του εαυτού του ή κάποιου άλλου». Το ζήτημα είναι πολύ σοβαρό. Σημαίνει ότι λυπούμε το άγιο πνεύμα. Να θυμάστε, πρέπει να συγχωρούμε τους άλλους. Αυτό λέει η Αγία Γραφή στο Λευιτικό 19:18  «Δεν πρέπει να παίρνεις εκδίκηση  ούτε να μνησικακείς εναντίον των γιων του λαού σου». Αλλά δεν σταματάει εκεί.

Το δεύτερο τμήμα του εδαφίου είναι εξίσου σημαντικό. Συνεχίζει λέγοντας  «Πρέπει να αγαπάς το συνάνθρωπό σου  όπως τον εαυτό σου. Εγώ είμαι ο Ιεχωβά». Συνειδητοποιούμε λοιπόν ότι «η αγάπη ποτέ δεν χάνεται»  και θα υπερνικήσει οποιαδήποτε αισθήματα μνησικακίας  που ίσως τρέφουμε εναντίον κάποιου.  


Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Δευτέρα 22 Μαΐου 2023

 Δευτέρα 22 Μαΐου

Στις τελευταίες ημέρες οι καιροί θα είναι δύσκολοι και επικίνδυνοι.​—2 Τιμ. 3:1.

Σήμερα, αν και πολλοί από τους άρχοντες των εθνών ισχυρίζονται ότι υπηρετούν τον Θεό, δεν θέλουν να παραδώσουν τη δική τους εξουσία. Γι’ αυτό, όπως οι άρχοντες της εποχής του Ιησού, εναντιώνονται στον Χρισμένο του Ιεχωβά με το να επιτίθενται στους όσιους ακολούθους του. (Πράξ. 4:25-28) Ποια είναι η απάντηση του Ιεχωβά; Τα εδάφια Ψαλμός 2:10-12 αναφέρουν: «Τώρα λοιπόν, βασιλιάδες, εκδηλώστε ενόραση· δεχτείτε διόρθωση, κριτές της γης. Υπηρετήστε τον Ιεχωβά με φόβο και χαρείτε νιώθοντας δέος. Τιμήστε τον γιο, αλλιώς ο Θεός θα αγανακτήσει και θα αφανιστείτε από την οδό, διότι ο θυμός Του φουντώνει γρήγορα. Ευτυχισμένοι είναι όλοι όσοι καταφεύγουν σε Αυτόν». Ο Ιεχωβά δίνει με καλοσύνη σε αυτούς τους εναντιουμένους μια ευκαιρία. Μπορούν ακόμα να αλλάξουν γνώμη και να αποδεχτούν τη Βασιλεία του Ιεχωβά. Εντούτοις, ο χρόνος τελειώνει. (Ησ. 61:2) Είναι πιο επείγον από ποτέ να μάθουν οι άνθρωποι τα γεγονότα και να κάνουν τη σωστή επιλογή. w21.09 σ. 15, 16 ¶8, 9

https://drive.google.com/file/d/1-Gr1uJUkLc-4LKkHAuVv9o9VYN9r2yQ-/view?usp=share_link

Κυριακή 21 Μαΐου 2023

Η Εσθήρ Είχε Θάρρος

JW.ORG › βιβλιοθήκη › μουσική-ύμνοι › ρουθ-μια-αληθινή-φίλη
Εικόνα μικρογραφίας
... Η Εσθήρ Είχε Θάρρος · Η Αγάπη Είναι το Κλειδί · Οι Δώδεκα Απόστολοι—Τους Θυμάσαι; · Μαρία—Ταπεινή και Πρόθυμη · Ρουθ—Μια Αληθινή Φίλη · Μικρoύλι Μου.

https://www.jw.org/finder?locale=el&category=LatestVideos&item=pub-pkon_19_VIDEO&docid=1011214&applanguage=G

 

Η Εσθήρ από παιδί  ζούσε απλή ζωή  και τον Θεό διδάχτηκε  πιστά ν’ ακολουθεί.  Μια μέρα ξαφνικά,  τη διαλέγει ο βασιλιάς  να γίνει αυτή σύζυγός του,  κι υπάκουσε πιστά.

Θέλω να έχω θάρρος  όπως είχε η Εσθήρ,  γενναία να υποστηρίζω  μόνο τον Ιεχωβά.

Θέλω να έχω θάρρος  και ν’ ακούω τον Θεό.

Θέλω σαν την Εσθήρ  με θάρρος να μιλώ.

Η Εσθήρ τον βασιλιά  σεβότανε βαθιά  αν και αυτός δεν γνώριζε  ποιος είν’ ο Ιεχωβά.

Μια μέρα της ζητήθηκε  ένα σχέδιο κακό  να σταματήσει με θάρρος.

Κι υπάκουσε πιστά.

Θέλω να έχω θάρρος  όπως είχε η Εσθήρ.

Γενναία να υποστηρίζω  μόνο τον Ιεχωβά.

Θέλω να έχω θάρρος  και ν’ ακούω τον Θεό.

Θέλω σαν την Εσθήρ  με θάρρος να μιλώ.
 


Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Κυριακή 21 Μαΐου 2023

 Κυριακή 21 Μαΐου

Πηγαίνετε, λοιπόν, και κάντε μαθητές από όλα τα έθνη, βαφτίζοντάς τους . . . , διδάσκοντάς τους.​—Ματθ. 28:19, 20.

Πολλοί σήμερα σκανδαλίζονται εξαιτίας της ουδέτερης στάσης μας όσον αφορά την πολιτική. Αναμένουν να ψηφίζουμε στις εκλογές. Εντούτοις, εμείς αντιλαμβανόμαστε ότι, από την άποψη του Ιεχωβά, αν επιλέξουμε έναν ανθρώπινο ηγέτη να μας κυβερνάει, απορρίπτουμε Εκείνον. (1 Σαμ. 8:4-7) Επίσης, οι άνθρωποι ίσως πιστεύουν ότι θα έπρεπε να χτίζουμε σχολεία και νοσοκομεία καθώς και να κάνουμε άλλα φιλανθρωπικά έργα. Σκανδαλίζονται επειδή εστιάζουμε τις προσπάθειές μας στο έργο κηρύγματος και όχι στην επίλυση των άμεσων προβλημάτων του κόσμου. Πώς θα αποφύγουμε να σκανδαλιστούμε; (Ματθ. 7:21-23) Πρώτιστο μέλημά μας πρέπει να είναι το έργο που μας πρόσταξε ο Ιησούς να κάνουμε. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε ποτέ στα πολιτικά και στα κοινωνικά ζητήματα αυτού του κόσμου να αποσπάσουν την προσοχή μας. Αγαπάμε τους ανθρώπους και νοιαζόμαστε για τα προβλήματά τους, αλλά ξέρουμε ότι ο καλύτερος τρόπος για να βοηθήσουμε τους συνανθρώπους μας είναι το να τους διδάσκουμε για τη Βασιλεία του Θεού και να τους βοηθάμε να καλλιεργήσουν φιλία με τον Ιεχωβά. w21.05 σ. 6, 7 ¶19, 20

https://drive.google.com/file/d/1Mwjxb14EBFwokwpxHD10HlQd150e4mDF/view?usp=share_link

JW.ORG › βιβλιοθήκη › περιοδικά
Εικόνα μικρογραφίας
Η Βασιλεία του Θεού—Μια Αδιάφθορη Κυβέρνηση. Έξι χαρακτηριστικά της Βασιλείας αποδεικνύουν ότι θα είναι πάντοτε εντελώς αδιάφθορη.

Πέμπτη 18 Μαΐου 2023

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Πέμπτη 18 Μαΐου 2023

 Πέμπτη 18 Μαΐου

Στην όσια αγάπη του Ιεχωβά οφείλεται το ότι δεν φτάσαμε στο τέλος μας, διότι τα ελέη του δεν εξαντλούνται ποτέ.​—Θρ. 3:22.

Όταν αντιμετωπίζουμε μια δοκιμασία, μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι ο Ιεχωβά θα ενεργήσει υπέρ μας δίνοντάς μας την υποστήριξη που χρειαζόμαστε για να κρατήσουμε την ακεραιότητά μας. (2 Κορ. 4:7-9) Μπορούμε να έχουμε την πεποίθηση ότι η όσια αγάπη του Ιεχωβά όντως θα αναπαύεται πάνω μας επειδή, όπως μας διαβεβαίωσε ο ψαλμωδός, «το μάτι του Ιεχωβά προσέχει εκείνους που τον φοβούνται, εκείνους που προσμένουν την όσια αγάπη του». (Ψαλμ. 33:18-22) Προτού αρχίσουμε να υπηρετούμε τον Ιεχωβά, λαβαίναμε την αγάπη που δείχνει ο Θεός στην ανθρωπότητα γενικά. Ως λάτρεις του όμως, ωφελούμαστε επίσης από την όσια αγάπη του. Ωθούμενος από αυτή την αγάπη, ο Ιεχωβά μάς αγκαλιάζει με τους προστατευτικούς του βραχίονες. Θα μας κρατάει πάντοτε κοντά του και θα εκπληρώσει τον σκοπό του σχετικά με εμάς. Θέλει να τα καταφέρουμε! (Ψαλμ. 46:1, 2, 7) Γι’ αυτό, όποια δοκιμασία και αν αντιμετωπίσουμε, ο Ιεχωβά θα μας δώσει τη δύναμη που χρειαζόμαστε για να κρατήσουμε την ακεραιότητά μας. w21.11 σ. 7 ¶17, 18

https://drive.google.com/file/d/1wccoP2s5bAM1V0kZ-g8eH_B3x8TFiC9U/view?usp=share_link

Τετάρτη 17 Μαΐου 2023

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Τετάρτη 17 Μαΐου 2023

 Τετάρτη 17 Μαΐου

Πάρτε τη θέση σας, σταθείτε και δείτε τη σωτηρία του Ιεχωβά για λογαριασμό σας.​—2 Χρον. 20:17.

Ο βασιλιάς Ιωσαφάτ αντιμετώπισε μια σοβαρή πρόκληση. Ένα μεγάλο στράτευμα Αμμωνιτών, Μωαβιτών και κατοίκων της ορεινής περιοχής του Σηείρ απείλησε εκείνον, την οικογένειά του και τον λαό του. (2 Χρον. 20:1, 2) Τι έκανε ο Ιωσαφάτ; Στράφηκε στον Ιεχωβά για βοήθεια και δύναμη. Η ταπεινή προσευχή του Ιωσαφάτ, η οποία είναι καταγραμμένη στα εδάφια 2 Χρονικών 20:5-12, φανερώνει πόσο εμπιστευόταν στον στοργικό ουράνιο Πατέρα του. Ο Ιεχωβά μίλησε στον Ιωσαφάτ μέσω ενός Λευίτη, του Ιααζιήλ, λέγοντας τα λόγια του σημερινού εδαφίου. Με πλήρη εμπιστοσύνη στον Θεό του, ο Ιωσαφάτ έκανε αυτό που του ειπώθηκε. Όταν εκείνος και ο λαός βγήκαν να συναντήσουν τον εχθρό, έβαλε στην εμπροσθοφυλακή, όχι τους πιο ικανούς στρατιώτες, αλλά τους άοπλους υμνωδούς. Ο Ιεχωβά δεν απογοήτευσε τον Ιωσαφάτ. Κατατρόπωσε το εχθρικό στράτευμα.​—2 Χρον. 20:18-23. w21.11 σ. 15, 16 ¶6, 7

https://drive.google.com/file/d/129kxTDuFPDxbwTsSFmEHVpb88ZplMlmV/view?usp=share_link

Τρίτη 16 Μαΐου 2023

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Τρίτη 16 Μαΐου 2023

 

Τρίτη 16 Μαΐου

Δεν θα μπει στη Βασιλεία των ουρανών ο καθένας που μου λέει: «Κύριε, Κύριε».​—Ματθ. 7:21.

Σήμερα, ακολουθούμε το πρότυπο λατρείας που έθεσε η Χριστιανική εκκλησία του πρώτου αιώνα. Για παράδειγμα, η οργανωτική μας δομή, η οποία περιλαμβάνει περιοδεύοντες επισκόπους, πρεσβυτέρους και διακονικούς υπηρέτες, αντικατοπτρίζει τη διευθέτηση που θέσπισαν οι απόστολοι τον πρώτο αιώνα. (Φιλιπ. 1:1· Τίτο 1:5) Η άποψή μας για το σεξ και τον γάμο, ο σεβασμός μας για την ιερότητα του αίματος και η επιθυμία μας να προστατεύουμε την εκκλησία από τους αμετανόητους παραβάτες είναι όλα πράγματα που βασίζονται στο πρότυπο που τέθηκε τον πρώτο αιώνα. (Πράξ. 15:28, 29· 1 Κορ. 5:11-13· 6:9, 10· Εβρ. 13:4) Η Γραφή μάς λέει ευθέως ότι υπάρχει μόνο «μία πίστη» που έχει την επιδοκιμασία του Θεού. (Εφεσ. 4:4-6) Τι προνόμιο έχουμε να ανήκουμε στον λαό του Ιεχωβά και να γνωρίζουμε την αλήθεια σχετικά με τον Ιεχωβά και τους σκοπούς του! Ας συνεχίσουμε να κρατάμε γερά την αλήθεια με ισχυρή πεποίθηση. w21.10 σ. 23 ¶15-17

https://drive.google.com/file/d/1gz5ofhXFJuZv1LQcXr2ZfYMIjyn8VXUV/view?usp=share_link

Δευτέρα 15 Μαΐου 2023

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Δευτέρα 15 Μαΐου 2023

 Δευτέρα 15 Μαΐου

Αυτούς που αγαπάει ο Ιεχωβά τούς διαπαιδαγωγεί.​—Εβρ. 12:6.

Όταν ένας Χριστιανός αποκόπτεται, θα μπορούσαμε να τον παρομοιάσουμε με ένα άρρωστο πρόβατο που μπορεί να μολύνει τα υπόλοιπα. Ο Χριστιανός είναι άρρωστος με πνευματική έννοια. (Ιακ. 5:14) Η πνευματική αρρώστια, όπως και κάποιες σωματικές ασθένειες, μπορεί να είναι πολύ μεταδοτική. Γι’ αυτό, σε ορισμένες περιπτώσεις, είναι απαραίτητο να απομονωθεί το πνευματικά άρρωστο άτομο από την εκκλησία. Αυτή η διαπαιδαγώγηση αποτελεί έκφραση της αγάπης του Ιεχωβά για τα πιστά μέλη του ποιμνίου Του, ενώ μπορεί να αγγίξει την καρδιά του παραβάτη και να τον οδηγήσει σε μετάνοια. Ενόσω είναι αποκομμένος, μπορεί να παρακολουθεί τις συναθροίσεις, όπου θα τρέφεται και θα εποικοδομείται πνευματικά. Έχει επίσης τη δυνατότητα να λαβαίνει έντυπα για προσωπική χρήση και να παρακολουθεί το JW Broadcasting®. Καθώς οι πρεσβύτεροι παρατηρούν την πρόοδό του, ίσως του δίνουν κατά καιρούς προσωπικές συμβουλές και κατεύθυνση για να τον βοηθήσουν να ανακτήσει την πνευματική του υγεία ώστε να μπορέσει να επανενταχθεί στις τάξεις των Μαρτύρων του Ιεχωβά. w21.10 σ. 10 ¶9, 11

https://drive.google.com/file/d/1Gaq_GFp-NvOZBNyhTNdg6osmwtsblSyA/view?usp=share_link

Σάββατο 13 Μαΐου 2023

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Σάββατο 13 Μαΐου 2023

 Σάββατο 13 Μαΐου

Ιεχωβά, η καρδιά μου δεν είναι υπεροπτική . . . δεν επιδιώκω πράγματα πολύ μεγάλα.​—Ψαλμ. 131:1.

Οι γονείς πρέπει να προσέχουν να μη συγκρίνουν ένα παιδί με κάποιο άλλο ούτε να ζητούν από ένα παιδί να κάνει περισσότερα από όσα μπορεί. Οι δυσμενείς συγκρίσεις και οι παράλογες απαιτήσεις μπορούν να εξοργίσουν το παιδί. (Εφεσ. 6:4) Μια αδελφή ονόματι Σάτσικο λέει: «Η μητέρα μου ήθελε να γράφω τέλεια στις εξετάσεις χωρίς να κάνω το παραμικρό λάθος, πράγμα που μου ήταν αδύνατον. Αν και έχουν περάσει χρόνια από τότε που τελείωσα το σχολείο, μερικές φορές ακόμα αναρωτιέμαι αν το καλύτερο που μπορώ να κάνω είναι αρκετό για τον Ιεχωβά». Ο βασιλιάς Δαβίδ είπε ότι “δεν επιδίωκε πράγματα πολύ μεγάλα” ή πράγματα πέρα από τις δυνάμεις του. Η ταπεινοφροσύνη και η μετριοφροσύνη του “τον ηρεμούσαν και τον ησύχαζαν”. (Ψαλμ. 131:2) Τι μαθαίνουν οι γονείς από τα λόγια του Δαβίδ; Οι γονείς μπορούν να είναι ταπεινοί και μετριόφρονες, όχι μόνο σε ό,τι αναμένουν από τον εαυτό τους, αλλά και σε ό,τι αναμένουν από το παιδί τους. Μπορούν να καθησυχάζουν το παιδί τους αναγνωρίζοντας τα δυνατά του σημεία και τις αδυναμίες του όταν το βοηθούν να βάζει εφικτούς στόχους. w21.07 σ. 21, 22 ¶5, 6

https://drive.google.com/file/d/1jFqVCFxK6k1dIVA-7Lj0BVEuhs571I0h/view?usp=share_link

Παρασκευή 12 Μαΐου 2023

Πνευματικά Πετράδια 2 Χρονικών 22-24

 


https://drive.google.com/file/d/1MPMgp7bjCw_KRNmAUEUOG5ngdfHhqJAL/view?usp=share_link

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Παρασκευή 12 Μαΐου 2023

 Παρασκευή 12 Μαΐου

Τα γκρίζα μαλλιά είναι στεφάνι ωραιότητας.​—Παρ. 16:31.

Οι ηλικιωμένοι έχουν πολλά να προσφέρουν. Παρότι μπορεί να μην έχουν τη δύναμη που είχαν άλλοτε, διαθέτουν πλούσια πείρα την οποία συσσώρευσαν στο διάβα των ετών. Ο Ιεχωβά μπορεί να συνεχίσει να τους χρησιμοποιεί με διάφορους τρόπους. Για παράδειγμα, στην Αγία Γραφή διαβάζουμε για πιστά άτομα που συνέχισαν να υπηρετούν δραστήρια τον Ιεχωβά στα γηρατειά τους. Λόγου χάρη, ο Μωυσής ήταν περίπου 80 χρονών όταν άρχισε να υπηρετεί ως προφήτης και εκπρόσωπος του Ιεχωβά στο έθνος του Ισραήλ. Ο Ιεχωβά χρησιμοποιούσε ακόμα τον Δανιήλ ως εκπρόσωπό του όταν ο προφήτης είχε πιθανότατα περάσει τα 90. Και ο απόστολος Ιωάννης είχε πιθανότατα περάσει τα 90 όταν έγραψε υπό θεϊκή έμπνευση το βιβλίο της Αποκάλυψης. Ο «δίκαιος και ευλαβής» Συμεών αναφέρεται πολύ σύντομα στη Γραφή, αλλά ο Ιεχωβά ήξερε ποιος ήταν και του έδωσε το προνόμιο να δει τον μικρό Ιησού και να προφητεύσει σχετικά με το παιδί και τη μητέρα του.​—Λουκ. 2:22, 25-35. w21.09 σ. 3, 4 ¶5-7

https://drive.google.com/file/d/15exhsff4D6Sj4AV8F3JakMyzZmgd7Cz8/view?usp=share_link

Κολάζ: 1. Ένα αντρόγυνο δείχνει σε μια ηλικιωμένη αδελφή πώς να χρησιμοποιεί το τάμπλετ της κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19. Είναι σε εξωτερικό χώρο και φορούν όλοι μάσκες και γάντια. 2. Αργότερα, ένθετες εικόνες δείχνουν πόσοι συγγενείς της ηλικιωμένης αδελφής παρακολούθησαν την Ανάμνηση μέσω βιντεοδιάσκεψης.

Μια πράξη αγάπης μπορεί να φέρει ευλογίες σε πολλούς άλλους (Βλέπε παραγράφους 15, 16)

15, 16. Ποιες ευλογίες προκύπτουν όταν δείχνουμε αγάπη στους άλλους, όπως δείχνει η αναπαράσταση στις εικόνες;

15 Όταν δείχνουμε αγάπη στους αδελφούς μας, δεν ωφελούμαστε μόνο εμείς. Όταν ξεκίνησε η πανδημία COVID-19, ένας αδελφός, ο Πάολο, και η σύζυγός του βοήθησαν πολλές ηλικιωμένες αδελφές να μάθουν πώς να χρησιμοποιούν τις ηλεκτρονικές τους συσκευές προκειμένου να δίνουν μαρτυρία. Μια αδελφή που στην αρχή δυσκολευόταν τελικά τα κατάφερε. Μπόρεσε να χρησιμοποιήσει τη συσκευή της για να προσκαλέσει τους συγγενείς της στην Ανάμνηση. Εξήντα από αυτούς παρακολούθησαν μέσω βιντεοδιάσκεψης! Η αδελφή και οι συγγενείς της ωφελήθηκαν από τις προσπάθειες του Πάολο και της συζύγου του. Αργότερα, η αδελφή έγραψε στον Πάολο: «Σε ευχαριστώ που διδάσκεις εμάς τους ηλικιωμένους. Ποτέ δεν θα ξεχάσω το ενδιαφέρον του Ιεχωβά και τις ακούραστες προσπάθειές σου».

16 Τέτοιες εμπειρίες δίδαξαν στον Πάολο ένα σημαντικό μάθημα. Του υπενθύμισαν ότι η αγάπη είναι πιο σημαντική από τη γνώση ή τις ικανότητες. Ο Πάολο θυμάται: «Παλιότερα, υπηρετούσα ως επίσκοπος περιοχής. Τώρα συνειδητοποιώ ότι, αν και οι ευαγγελιζόμενοι ίσως έχουν ξεχάσει τις ομιλίες μου, εξακολουθούν να θυμούνται την πρακτική βοήθεια που τους έδωσα».

Πέμπτη 11 Μαΐου 2023

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Πέμπτη 11 Μαΐου 2023

 Πέμπτη 11 Μαΐου

Ας πετάξουμε και εμείς από πάνω μας κάθε βάρος και την αμαρτία που μας μπλέκει εύκολα.​—Εβρ. 12:1.

Όσα χρόνια και αν υπηρετούμε τον Ιεχωβά, πρέπει να συνεχίσουμε να οικοδομούμε και να διατηρούμε την πίστη μας σε αυτόν. Γιατί; Επειδή αν δεν προσέχουμε, η πίστη μας μπορεί να εξασθενήσει. Θυμηθείτε ότι η πίστη περιλαμβάνει αποδείξεις για αόρατες πραγματικότητες. Αυτά που δεν βλέπουμε είναι εύκολο να τα ξεχάσουμε. Γι’ αυτό, ο Παύλος αποκάλεσε την έλλειψη πίστης «αμαρτία που μας μπλέκει εύκολα». Πώς μπορούμε λοιπόν να αποφεύγουμε αυτή την παγίδα; (2 Θεσ. 1:3) Πρώτον, να ικετεύετε τον Ιεχωβά για το άγιο πνεύμα του και να το κάνετε αυτό συχνά. Γιατί; Επειδή η πίστη είναι πτυχή του καρπού του πνεύματος. (Γαλ. 5:22, 23) Δεν μπορούμε να οικοδομούμε πίστη στον Δημιουργό μας και να τη διατηρούμε χωρίς τη βοήθεια του αγίου πνεύματός του. Αν ζητάμε από τον Ιεχωβά το πνεύμα του, θα μας το δίνει. (Λουκ. 11:13) Μάλιστα, μπορούμε να προσευχόμαστε: «Δώσε μας περισσότερη πίστη». (Λουκ. 17:5) Επιπρόσθετα, να κάνετε τακτικά προσωπική μελέτη του Λόγου του Θεού.​—Ψαλμ. 1:2, 3. w21.08 σ. 18, 19 ¶16-18

https://drive.google.com/file/d/1CAmbz_JC-31L8-fp2WBGx7CVgnneFzN7/view?usp=sharing



Τετάρτη 10 Μαΐου 2023

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Τετάρτη 10 Μαΐου 2023

 Τετάρτη 10 Μαΐου

Αν δεν αποκάμουμε, θα θερίσουμε.​—Γαλ. 6:9.

Ο προφήτης Ιερεμίας κήρυττε επί δεκαετίες παρά την απάθεια και την εναντίωση. Αποθαρρύνθηκε τόσο πολύ από “τις προσβολές και τους χλευασμούς” των εναντιουμένων ώστε σκέφτηκε να εγκαταλείψει τον διορισμό του. (Ιερ. 20:8, 9) Αλλά ο Ιερεμίας δεν παραιτήθηκε! Τι τον βοήθησε να υπερνικήσει τις αρνητικές σκέψεις του και να βρει χαρά στη διακονία του; Εστίασε σε δύο σημαντικές αλήθειες. Πρώτον, το άγγελμα του Θεού το οποίο ο Ιερεμίας μετέδιδε στον λαό περιλάμβανε «μέλλον και ελπίδα». (Ιερ. 29:11) Δεύτερον, ο Ιεχωβά είχε θέσει το όνομά του πάνω στον Ιερεμία. (Ιερ. 15:16) Και εμείς μεταδίδουμε ένα άγγελμα ελπίδας σε έναν ζοφερό κόσμο και φέρουμε το όνομα του Ιεχωβά ως Μάρτυρές του. Όταν εστιάζουμε την προσοχή μας σε αυτές τις αλήθειες, μπορούμε να βρίσκουμε χαρά ανεξάρτητα από την αντίδραση των ανθρώπων. Γι’ αυτό, μην αποθαρρύνεστε και μην παραιτείστε αν η πρόοδος του σπουδαστή σας παίρνει περισσότερο χρόνο από όσο αναμένατε. Η μαθήτευση απαιτεί υπομονή.​—Ιακ. 5:7, 8. w21.10 σ. 27 ¶12, 13

https://drive.google.com/file/d/1X4akqtn-vhOYeYr43e_wQgUKwsp_6Bgl/view?usp=share_link

*** w21 Ιούλιος σ. 7 Μπορείτε να Βοηθήσετε στο Έργο Μαθήτευσης; ***
ΓΕΥΤΕΙΤΕ ΤΗ ΧΑΡΑ ΤΗΣ ΜΑΘΗΤΕΥΣΗΣ
https://www.jw.org/finder?wtlocale=G&docid=2021480&srctype=wol&srcid=share&par=23

ΓΕΥΤΕΙΤΕ ΤΗ ΧΑΡΑ ΤΗΣ ΜΑΘΗΤΕΥΣΗΣ

Κολάζ: Ένας άντρας γίνεται μαθητής. 1. Κάθεται στο σπίτι του έπειτα από μια εξαντλητική ημέρα στη δουλειά. 2. Ένα αντρόγυνο που κάνει έργο νωρίς το βράδυ τού δίνει μαρτυρία. 3. Μελετάει τη Γραφή με τον αδελφό που του έδωσε μαρτυρία αρχικά. 4. Βαφτίζεται. 5. Ο νεοβαφτισμένος αδελφός κηρύττει σε κάποιον άλλον. 6. Το αντρόγυνο, ο αδελφός και ο άλλος άντρας απολαμβάνουν ένα γεύμα μαζί στον Παράδεισο.

Δείτε πώς μπορεί να βοηθήσει ένα άτομο το έργο κηρύγματος και διδασκαλίας (Βλέπε παραγράφους 15-17)c

  • ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΕΙΚΟΝΑΣ: Δείτε πώς μπορεί να αλλάξει η Γραφική μελέτη τη ζωή ενός ατόμου: Στην αρχή, αυτός ο άνθρωπος φαίνεται να είναι χωρίς σκοπό στη ζωή, αποξενωμένος από τον Ιεχωβά. Κατόπιν, τον βρίσκουν οι Μάρτυρες στο έργο κηρύγματος και εκείνος δέχεται να κάνει μελέτη. Τα όσα μαθαίνει τον οδηγούν στην αφιέρωση και στο βάφτισμα. Αργότερα, συμμετέχει και εκείνος στο έργο μαθήτευσης. Τελικά, όλοι τους απολαμβάνουν τη ζωή στον Παράδεισο.

Τρίτη 9 Μαΐου 2023

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Τρίτη 9 Μαΐου 2023

 Τρίτη 9 Μαΐου

Τον στεφάνωσες με δόξα και λαμπρότητα.​—Ψαλμ. 8:5.

Σύντομα οι υπάκουοι άνθρωποι θα απολαμβάνουν τη μεγαλύτερη τιμή που υπάρχει​—το προνόμιο να αγαπούν και να λατρεύουν τον Ιεχωβά για πάντα! Ο Ιησούς θα αντιστρέψει τις συνθήκες που προέκυψαν όταν ο Αδάμ και η Εύα αποφάσισαν να εγκαταλείψουν την οικογένεια του Θεού. Ο Ιεχωβά θα αναστήσει εκατομμύρια ανθρώπους και θα τους δώσει την ευκαιρία της αιώνιας ζωής με τέλεια υγεία σε μια γη που θα έχει γίνει παράδεισος. (Λουκ. 23:42, 43) Καθώς το επίγειο τμήμα της οικογένειας των λάτρεων του Ιεχωβά θα προχωρεί σε τελειότητα, ο καθένας θα αντανακλά τη «δόξα και [τη] λαμπρότητα» που ανέφερε ο Δαβίδ. Αν ανήκετε στο «μεγάλο πλήθος», έχετε μια θαυμάσια προοπτική. (Αποκ. 7:9) Ο Θεός σάς αγαπάει. Θέλει να είστε μέλος της οικογένειάς του. Γι’ αυτό, να κάνετε ό,τι μπορείτε για να τον ευαρεστείτε. Να ζείτε την κάθε μέρα έχοντας στον νου και στην καρδιά σας τις υποσχέσεις του Θεού. Να εκτιμάτε το προνόμιο που έχετε να λατρεύετε τον αγαπητό ουράνιο Πατέρα μας και να θεωρείτε πολύτιμη την προοπτική να τον αινείτε για πάντα! w21.08 σ. 7 ¶18, 19

https://drive.google.com/file/d/1BdlzsgDbd2bBGV5GFPsjW51ozyGxsw5I/view?usp=sharing