Σήμερα λοιπόν θα μιλήσουμε για την ταπεινοφροσύνη.
Και, από όσα θα πούμε, θα αντιληφθούμε ότι η ταπεινοφροσύνη είναι απαραίτητη—βασική— αν θέλουμε “να θεωρούμε τους άλλους ανώτερους από εμάς”.
Είναι εύκολο να μιλάμε για ταπεινοφροσύνη.
Το δύσκολο είναι να αποκτήσουμε ταπεινοφροσύνη.
Αυτό δεν είναι εύκολο.
Προσέξτε, παρακαλώ κάτι που αναφέρεται στην 1 Πέτρου 5:5, στη μέση του εδαφίου. 1 Πέτρου 5:5: «Όλοι σας όμως ντυθείτε την ταπεινοφροσύνη ο ένας προς τον άλλον».
Η χρήση αυτού του ρήματος, «ντυθείτε», έχει σημασία επειδή δείχνει ότι αυτό είναι κάτι που πρέπει να το κάνουμε μόνοι μας.
Εμείς πρέπει να προσπαθήσουμε να αποκτήσουμε ταπεινοφροσύνη.
Δεν την κληρονομούμε.
Και ασφαλώς δεν μας βγαίνει αυτόματα.
Εμείς πρέπει να την αναπτύξουμε, και πρέπει να είμαστε πρόθυμοι να το κάνουμε αυτό. Εκτός αυτού όμως, μια άλλη δυσκολία σε σχέση με την ταπεινοφροσύνη είναι ότι πρέπει να φοράμε το ένδυμα της ταπεινοφροσύνης κάθε στιγμή.
Και είναι δύσκολο γιατί η ταπεινοφροσύνη δεν προωθείται στον κόσμο μας σήμερα.
Οι άνθρωποι γύρω μας παροτρύνονται να είναι περήφανοι για τη φυλή τους, για τη μόρφωσή τους, για τις φυσικές τους ικανότητες, την κοινωνική τους θέση, να είναι «κάποιοι», να ξεχωρίζουν.
Και αυτό είναι σημείο των καιρών μας —του καιρού του τέλους.
Οι άνθρωποι «αγαπούν μόνο τον εαυτό τους», είναι «φουσκωμένοι από υπερηφάνεια».
Βέβαια, ο Ιεχωβά δεν εντυπωσιάζεται με τις ικανότητες, τα προνόμια ή τα ταλέντα που έχουμε.
Ας μην ξεχνάμε ότι εκείνος μας τα έδωσε.
Προσέξτε τι αναφέρεται στην 1 Κορινθίους 4:7 —1 Κορινθίους 4:7: «Ποιος σε κάνει διαφορετικό από τον άλλον;
Τι έχεις το οποίο δεν έλαβες;
Και αν όντως το έλαβες, γιατί καυχιέσαι σαν να μην το έλαβες;»
Για να το πούμε απλά, ό,τι έχουμε το έχουμε γιατί κάποιος μας το έδωσε.
Ωστόσο, εδώ υπάρχει ένα ενδιαφέρον σημείο.
Ο Ιεχωβά δεν μας δίνει ταπεινοφροσύνη.
Εμείς πρέπει να την αποκτήσουμε, γι’ αυτό και το εδάφιο έλεγε: «ντυθείτε».
Ο Ιεχωβά όμως αναμένει από εμάς να το κάνουμε αυτό.
Δεν είναι μια απλή παρότρυνση.
Έτσι λοιπόν, το πώς βλέπουμε τον εαυτό μας έχει σημασία για τον Ιεχωβά.
Επομένως, το να είμαστε ταπεινοί, το ”να θεωρούμε τους άλλους ανώτερους από εμάς” είναι σημαντικό.
Πρέπει όμως να εκδηλώνουμε γνήσια ταπεινοφροσύνη.
Αλλά γιατί λέμε γνήσια ταπεινοφροσύνη;
Επειδή υπάρχει και προσποιητή ταπεινοφροσύνη.
Αναφέρεται στους Κολοσσαείς, στο κεφάλαιο 2.
Η προσποιητή ταπεινοφροσύνη είναι η επιθυμία κάποιου να εξυψώνει τον εαυτό του πάνω από τους άλλους, δείχνοντας επίπλαστη ταπεινοφροσύνη μόνο και μόνο για να τους εντυπωσιάσει.
Αλλά με αυτόν τον τρόπο δεν δείχνει ότι θεωρεί τους άλλους ανώτερους από τον ίδιο.
Αλλά η δυσκολία σε σχέση με την ταπεινοφροσύνη είναι να φοράμε το ένδυμα της γνήσιας ταπεινοφροσύνης κάθε στιγμή.
Ναι, αυτό δεν είναι εύκολο.
Γιατί;
Επειδή κάποιες φορές οι περιστάσεις στη ζωή μας μπορεί να αλλάξουν προς το καλύτερο ή μπορεί τα πράγματα να μην εξελιχθούν όπως θα θέλαμε.
Και όταν συμβαίνει κάτι τέτοιο, επηρεάζονται τα συναισθήματά μας—το πώς νιώθουμε.
Σε σχέση με αυτό, ας δούμε ένα παράδειγμα από τη Γραφή.
Θα μιλήσουμε για την Άγαρ, τη Σάρρα και τον Αβραάμ.
Ας ανοίξουμε στη Γένεση στο κεφάλαιο 16. Γένεση 16:4: «Εκείνος λοιπόν [ο Αβραάμ] είχε σχέσεις με την Άγαρ, και αυτή έμεινε έγκυος.
Όταν η Άγαρ κατάλαβε ότι ήταν έγκυος, [όταν άλλαξαν οι περιστάσεις της προς το καλύτερο] άρχισε να καταφρονεί την κυρία της».
Προσέξατε πώς άλλαξαν τα αισθήματά της;
Η Άγαρ λοιπόν δυσκολευόταν πια να θεωρεί τη Σάρρα ανώτερη από την ίδια.
Σύμφωνα με τον Ιεχωβά όμως, ποια ήταν η λύση σε αυτό το πρόβλημα;
Ας πάμε παρακαλώ στο εδάφιο 9 του ίδιου κεφαλαίου. «Ο άγγελος του Ιεχωβά τής είπε:
“Γύρισε στην κυρία σου [και κάνε τι;] και ταπεινώσου κάτω από το χέρι της”».
Της είπε: “Ντύσου την ταπεινοφροσύνη”.
Ένα άλλο παράδειγμα που δείχνει τι επίδραση μπορεί να έχει η αλλαγή των περιστάσεων στην εκδήλωση ταπεινοφροσύνης είναι ο Κορέ.
Γνωρίζουμε ότι ο Κορέ ήταν πρώτος ξάδελφος του Μωυσή και του Ααρών.
Ήταν επιφανής άντρας στον Ισραήλ και είχε δει εκπληκτικές εκδηλώσεις της δύναμης και της δόξας του Ιεχωβά.
Φαίνεται όμως ότι οι δύσκολες περιστάσεις στην έρημο επηρέασαν το πώς έβλεπε τον εαυτό του.
Και ο Κορέ, μαζί με άλλους, δυσανασχετούσε για το γεγονός ότι δεν είχαν μπει ακόμη στην Υποσχεμένη Γη.
Αλλά δεν ήταν μόνο αυτό.
Όπως διαβάζουμε στον Ψαλμό 106:16, φαίνεται ότι ο Κορέ είχε αρχίσει να φθονεί τον Μωυσή και τον Ααρών και δυσανασχετούσε με τη θέση τους και το διορισμό τους. Δεν τους θεωρούσε ανώτερους από τον ίδιο.
Η ταπεινοφροσύνη θα είχε βοηθήσει τον Κορέ να αντιληφθεί ότι ο διορισμός του Μωυσή και του Ααρών προερχόταν από τον Ιεχωβά.
Εκείνος τους είχε δώσει το προνόμιο που είχαν.
Αλλά η έλλειψη ταπεινοφροσύνης του Κορέ δεν τον έκανε μόνο να φθονεί τον Μωυσή, τον οδήγησε και αλλού.
Και αυτό ήταν πολύ σοβαρό.
Προσέξτε τι αναφέρει το Βιβλικό υπόμνημα στους Αριθμούς, στο κεφάλαιο 16. Αριθμοί 16:3, λέει: «Συγκεντρώθηκαν λοιπόν [ο Κορέ και οι άλλοι] εναντίον του Μωυσή και του Ααρών και τους είπαν:
“Φτάνει πια με εσάς!
Ολόκληρη η σύναξη είναι άγια, όλοι τους, και ο Ιεχωβά βρίσκεται ανάμεσά τους.
Γιατί λοιπόν εξυψώνετε τον εαυτό σας πάνω από την εκκλησία του Ιεχωβά;”»
Σκεφτείτε τι είπε στους διορισμένους του Ιεχωβά!
Ναι, αυτό ήταν σοβαρό ζήτημα.
Η έλλειψη ταπεινοφροσύνης οδήγησε αυτά τα άτομα στον στασιασμό.
Και αυτό είναι ένα μάθημα για εμάς —πού μπορεί να οδηγήσει η έλλειψη ταπεινοφροσύνης.
Το τραγικό τέλος του Κορέ δείχνει πού μπορεί να οδηγήσει.
Από την άλλη πλευρά, βλέπουμε το υπέροχο παράδειγμα των γιων του Κορέ που εκδήλωσαν ταπεινό πνεύμα. Ήταν ευχαριστημένοι, ικανοποιημένοι, και μόνο που ήταν βοηθοί των ιερέων.
Και αυτό επίσης είναι ενδιαφέρον, η ταπεινοφροσύνη τούς βοήθησε να μη μιμηθούν τον πατέρα τους.
Καθώς λοιπόν εξετάσαμε το ζήτημα της ταπεινοφροσύνης, είναι ολοφάνερο ότι πρέπει να φοράμε το ένδυμα της ταπεινοφροσύνης κάθε στιγμή και ιδιαίτερα όταν οι περιστάσεις μας στη ζωή αλλάζουν προς το καλύτερο ή όταν οι προσδοκίες μας δεν εκπληρώνονται πλήρως.
Η ταπεινοφροσύνη όμως μας βοηθάει και στην καθημερινή μας ζωή. Στον Ψαλμό 15:4 λέει: «Δεν παίρνει πίσω την υπόσχεσή του, ακόμη και όταν αυτό είναι κακό για τον ίδιο».
Η ταπεινοφροσύνη λοιπόν θα μας βοηθάει να τηρούμε τις υποσχέσεις μας, να κρατάμε το λόγο μας, σε όποιον και αν έχουμε δώσει μια υπόσχεση.
Εξετάσαμε λοιπόν πόσο σημαντική είναι η γνήσια ταπεινοφροσύνη καθώς λατρεύουμε τον Ιεχωβά.
Και ποια θα είναι η ανταμοιβή αν ντυθούμε την ταπεινοφροσύνη;
Ανοίξτε παρακαλώ στις Παροιμίες στο κεφάλαιο 22, και ας διαβάσουμε το εδάφιο 4: «Το αποτέλεσμα της ταπεινοφροσύνης και του φόβου του Ιεχωβά είναι πλούτος και δόξα και ζωή».
Δεν είναι υπέροχο; Αξίζει όντως να ντυθούμε την ταπεινοφροσύνη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου