Το θέμα μας αυτόν τον μήνα είναι «Χριστιανική Ουδετερότητα—Τι Σημαίνει, Τι Περιλαμβάνει και Γιατί την Επιλέγουμε».
Ποια είναι η άποψή σας;
Τι πιστεύετε; Μπορεί ένας άνθρωπος να κάνει τη διαφορά στην καταπολέμηση της αδικίας;
Όταν ακούμε ανθρώπους να συζητούν για πολιτικά ίσως αρχικά να νομίζουμε ότι η συζήτησή τους είναι καθαρά φιλοσοφική όταν όμως η αδικία απειλεί τους αγαπημένους μας το θέμα γίνεται προσωπικό.
Είναι αναμενόμενο το ότι οι άνθρωποι θα διαιρούνται βάσει πολιτικής ιδεολογίας.
Στην Αποκάλυψη, κεφάλαια 8-13 έχει προλεχθεί ότι, στις τελευταίες ημέρες η διακυβέρνηση θα ήταν φλέγον ζήτημα στον κόσμο και ότι οι άνθρωποι θα δέχονταν πιέσεις να ταχθούν με κάποια πλευρά.
Ο καθένας μας πρέπει να αναρωτηθεί Πώς αντιδρώ εγώ όταν οι άνθρωποι λογομαχούν προτείνοντας λύσεις σε σοβαρές αδικίες;
Ως Χριστιανοί, ενδιαφερόμαστε βαθιά για το παράδειγμα του Ιησού.
Ο Σατανάς ευχαρίστως του πρόσφερε «όλα τα βασίλεια της κατοικημένης γης» σε αντάλλαγμα για μια πράξη λατρείας.
Ο Ιησούς όμως δεν δέχτηκε. Ούτε αμφισβήτησε τη δικαιοδοσία που είχε ο Σατανάς να κάνει μια τέτοια προσφορά.
Αργότερα, οι ίδιοι οι συμπατριώτες του Ιησού προσπάθησαν να τον κάνουν βασιλιά, αλλά εκείνος το απέρριψε και αυτό.
Στη συνέχεια μάλιστα, κάποιος τον ρώτησε αν ήταν νόμιμο να πληρώνουν φόρους στη ρωμαϊκή κυβέρνηση.
Και πάλι, ο Ιησούς δεν τάχθηκε με κάποια πλευρά. Αρνήθηκε να γίνει παγκόσμιος άρχοντας, εθνικός ηγέτης ή πολιτικός ακτιβιστής.
Μήπως αυτό σήμαινε ότι ο Ιησούς ήταν αδιάφορος;
Ότι δεν είχε άποψη; Αντιθέτως!
Ο Ιησούς ενδιαφερόταν πιο βαθιά από όσο χωράει ο νους μας.
Συμπεριφερόμενος δίκαια στους ανθρώπους προωθούσε τη δικαιοσύνη με τον πιο θεμελιώδη τρόπο. Ωστόσο, εστίαζε κυρίως στο να διδάσκει τους ανθρώπους για τη Βασιλεία του Θεού η οποία θα εξαλείψει την αδικία για πάντα.
Ποια στάση λοιπόν μας υπέδειξε ο Ιησούς ότι πρέπει να κρατάμε απέναντι στις ανθρώπινες κυβερνήσεις;
Αυτό το μαθαίνουμε από την απάντηση του Ιησού στην ερώτηση σχετικά με τη ρωμαϊκή φορολογία όπως είναι καταγραμμένη στα εδάφια Μάρκος 12:15-17
Ποια πράγματα είναι του Καίσαρα;
Στα εδάφια Ρωμαίους 13:1-7 ο απόστολος Παύλος απαριθμεί τον φόρο, τα τέλη, τον φόβο και την τιμή.
Προσέξτε επίσης ότι ο Ιησούς είπε “να αποδίδουμε αυτά που είναι του Καίσαρα στον Καίσαρα”.
Τι υποδηλώνει αυτό; Ότι ο Καίσαρας, η άρχουσα εξουσία της εποχής είχε εκδώσει πολύτιμα πράγματα —νομίσματα, για παράδειγμα. Επομένως, ο Καίσαρας είχε το δικαίωμα να ζητήσει πίσω μερικά από αυτά τα νομίσματα.
Αυτό έδινε τη δυνατότητα στο Κράτος να παρέχει τις απαραίτητες υπηρεσίες.
Ο Ιησούς το αναγνώριζε αυτό. Από την άλλη μεριά, τα πολυτιμότερα αποκτήματά μας είναι δωρεές από τον ίδιο τον Θεό τέτοια δώρα είναι η καρδιά μας, η ζωή μας, η διάνοιά μας και η δύναμή μας.
Δεν μπορούμε να αποδώσουμε αυτά τα πράγματα στον Καίσαρα επειδή δεν ήταν ο Καίσαρας αυτός που μας τα έδωσε αρχικά.
Δικαιωματικά αποδίδουμε αυτά τα πράγματα στον Θεό μέσω της αφιέρωσής μας και της αγάπης μας.
Όσον αφορά την αγάπη μας για τον Θεό ο Ιησούς είπε στο εδάφιο Μάρκος 12:30
Η αγάπη που αποδίδουμε στον Θεό είναι ολοκληρωτική δεν παραλείπεται κανένα μέλος του σώματος, καμία λειτουργία, ικανότητα ή επιθυμία.
Όσοι αγαπούν τον Θεό τάσσονται με τον Ιησού τον
οποίο ο Ιεχωβά έχρισε Βασιλιά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου