Σάββατο 20 Απριλίου 2024

Γκάρι Μπρο: Προστατέψτε τον Εαυτό σας από την Παραπληροφόρηση (Δαν. 11:27)

 

 

https://www.jw.org/finder?locale=el&lank=pub-jwbvod24_19_VIDEO&docid=1011214&applanguage=G

Το σημερινό εδάφιο είναι από το Δανιήλ 11:27.  «Οι δύο βασιλιάδες ... θα καθίσουν στο ίδιο τραπέζι  και θα λένε ψέματα ο ένας στον άλλον».

Σε όλη τη διάρκεια της ιστορίας,  οι ανθρώπινοι βασιλιάδες λένε ψέματα στους υπηκόους τους.  Ο φιλόσοφος Πλάτων παρατήρησε το εξής:  «Στους κυβερνήτες της Πολιτείας ...  μπορεί να επιτρέπεται να λένε ψέματα  για το καλό της Πολιτείας».

Στο διάβα των αιώνων,  βασιλιάδες, άρχοντες,  καθώς επίσης και διπλωμάτες  έχουν γίνει αριστοτέχνες στη διπλωματία και στην εξαπάτηση.

Στην Αγία Γραφή αναφέρεται το ξεδιάντροπο ψέμα  που είπε κάποιος διπλωμάτης.

Αν ανοίξουμε στα εδάφια Ησαΐας 36:16, 17,  τα λόγια που διαβάζουμε εκεί είναι του Ραβσάκη.

Αυτός ήταν ο οινοχόος του βασιλιά Σενναχειρείμ.

Δείτε τι λέει στο εδάφιο 16,  μιλώντας στον λαό του Θεού:  «Μην ακούτε τον Εζεκία,  διότι αυτό λέει ο βασιλιάς της Ασσυρίας:

“Κάντε ειρήνη μαζί μου και παραδοθείτε,  και ο καθένας σας θα τρώει από το κλήμα του  και από τη συκιά του  και θα πίνει το νερό της στέρνας του,  μέχρι να έρθω  και να σας πάρω σε μια γη σαν τη δική σας,  γη με σιτηρά και καινούριο κρασί,  γη με ψωμί και αμπέλια”».

Υποσχόταν ειρήνη και ασφάλεια, σωστά;

Αλλά προϋπόθεση για να έχουν την ειρήνη και την ασφάλεια  που τους υποσχόταν,  θα ήταν να παραδοθούν στον βασιλιά.

Ο Ιεχωβά, όμως,  είχε υποσχεθεί ειρήνη και ασφάλεια στον λαό του  πολύ πριν από ό,τι εκείνος.

Στην ουσία,  αυτό που έκανε ο Ασσύριος  ήταν να τους προσφέρει ειρήνη και ασφάλεια  μακριά από τον Ιεχωβά Θεό.

Πιθανότατα, γνωρίζετε πώς μεταχειρίζονταν οι Ασσύριοι  τους αιχμαλώτους τους  —ήταν απάνθρωποι.

Όντως λοιπόν, ήταν μια κενή υπόσχεση  που προερχόταν από το τραπέζι όπου κάθονταν ψεύτες.

Προσέξτε ότι οι ψεύτες πολλές φορές συγκαλύπτουν,  ή αλλιώς κρύβουν, το ψέμα τους  μέσα σε αλήθειες.

Αυτό φαίνεται από τα μαθηματικά  —ίσως θυμάστε ότι μιλήσαμε για αυτό πρόσφατα,  πως ό,τι πολλαπλασιάζεται με το μηδέν  δίνει αποτέλεσμα μηδέν.

Επομένως, όσους αριθμούς και αν πολλαπλασιάσουμε,  αν υπάρχει μηδέν σε εκείνον τον πολλαπλασιασμό,  θα προκύψει μηδέν.

Το αποτέλεσμα είναι πάντα μηδέν.

Η τακτική που χρησιμοποιεί ο Σατανάς  είναι να εισάγει κάτι χωρίς αξία  ή κάτι ψευδές  μέσα σε κατά τα άλλα αληθινές δηλώσεις.

Ο Σατανάς είναι το μηδέν.

Είναι ένα τεράστιο μηδενικό.

Οτιδήποτε με το οποίο συνδυάζεται αυτός,  χάνει την αξία του,  γίνεται μηδέν.

Άρα, σε κάθε σειρά δηλώσεων,  να αναζητάτε το μηδέν  που ακυρώνει όλες τις άλλες αλήθειες.

Προσέξτε πώς συνέβη αυτό με τους Ισραηλίτες.

Γυρίζουμε στον Ησαΐα, κεφάλαιο 36.

Αυτή τη φορά θα διαβάσουμε τα εδάφια 18 και 19.  Είπε: «Μην αφήνετε τον Εζεκία να σας παροδηγεί, λέγοντας:

“Ο Ιεχωβά θα μας σώσει”.

Έσωσε κάποιος από τους θεούς των εθνών τη γη του  από το χέρι του βασιλιά της Ασσυρίας;

Πού είναι οι θεοί της Αιμάθ και της Αρφάδ;

Πού είναι οι θεοί της Σεφαρβαΐμ;

Έσωσαν τη Σαμάρεια από το χέρι μου;»

Προσέξατε ότι το ψέμα ήταν  έντεχνα κρυμμένο ανάμεσα σε αλήθειες;

Δείτε στο εδάφιο 18.

Ήταν αλήθεια ότι οι θεοί άλλων εθνών  δεν είχαν καταφέρει να σώσουν τον λαό τους.

Και στο εδάφιο 19,  ήταν αλήθεια ότι η Αιμάθ και η Αρφάδ είχαν κατακτηθεί.

Αλλά οι Ισραηλίτες δεν ξεγελάστηκαν  από αυτές τις δηλώσεις.

Διέκριναν την πραγματικότητα.

Νωρίτερα, στο Ησαΐας κεφάλαιο 10, εδάφιο 9,  είχε προφητευτεί ότι ο Ασσύριος βασιλιάς θα καυχιόταν  για αυτές ακριβώς τις πόλεις.

Η ιστορία επιβεβαιώνει ότι η Χαρκεμίς,  η Αρφάδ και η Δαμασκός κατακτήθηκαν  αφότου ο Ησαΐας εξήγγειλε αυτές τις προφητείες  και προτού ο Ραβσάκης  τις αναφέρει στην υπόσχεσή του.

Σε αυτή την περίπτωση,  ο Ιεχωβά βοήθησε τους πιστούς να διακρίνουν το ψέμα  που ήταν κρυμμένο ανάμεσα σε κατά τα άλλα αληθινές δηλώσεις.

Ας γυρίσουμε τώρα στο εδάφιό μας,  στον Δανιήλ κεφάλαιο 11.

Είναι συναρπαστικό κεφάλαιο.

Τα εδάφια 27 και 28  περιγράφουν την περίοδο ακριβώς πριν από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Εκεί λέει ότι ο βασιλιάς του βορρά και ο βασιλιάς του νότου  “θα καθίσουν στο τραπέζι και θα λένε ψέματα”,  και αυτό ακριβώς έγινε.

Στα τέλη του 19ου αιώνα,  η Γερμανία (ο βασιλιάς του βορρά)  και η Βρετανία (ο βασιλιάς του νότου)  έλεγαν η μία στην άλλη ότι ήθελαν ειρήνη.

Έλεγαν ψέματα η μία στην άλλη,  αλλά έλεγαν ψέματα και στους ανθρώπους  τους οποίους κυβερνούσαν.

Ένας Γερμανός στρατηγός  καυχήθηκε, λέγοντας:  «Σε δύο εβδομάδες θα κατατροπώσουμε τη Γαλλία».

Τι συνέβη τελικά;

Τα ψέματα και των δύο αυτών βασιλιάδων  προκάλεσαν μαζική καταστροφή  και εκατομμύρια θανάτους στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο  και αργότερα στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Αλλά τα κράτη σήμερα κάνουν ακριβώς το ίδιο.

Λένε ψέματα το ένα στο άλλο  και λένε ψέματα στους πολίτες τους.  Στο κοντινό μέλλον,  οι ψεύτες που κάθονται στο ίδιο τραπέζι  θα πουν στους ανθρώπους σε όλο τον κόσμο  ένα μεγάλο ψέμα,  όπως το ψέμα που είπε ο Ραβσάκης,  το οποίο διαβάσαμε προηγουμένως.

Ποιο είναι το ψέμα,  και πώς θα προστατέψουμε τον εαυτό μας;

Ας πάμε στην Πρώτη Θεσσαλονικείς,  όπου ο απόστολος Παύλος αναφέρθηκε σε αυτό,  στο κεφάλαιο 5 και στο εδάφιο 3:

«Όταν θα λένε: “Ειρήνη και ασφάλεια!”  τότε ξαφνική καταστροφή θα έρθει αμέσως πάνω τους».  <i>Η Νέα Αγγλική Βίβλος</i> αποδίδει αυτό το εδάφιο ως εξής:  «Ενώ μιλούν για ειρήνη και ασφάλεια,  εντελώς ξαφνικά έρχεται πάνω τους συμφορά».  Όταν λοιπόν η προσοχή των ανθρώπων  θα είναι στραμμένη σε αυτό το μεγάλο ψέμα,  δηλαδή στην πολυπόθητη ειρήνη και ασφάλεια,  τότε θα τους βρει καταστροφή  όταν δεν θα το περιμένουν.

Άρα, πώς θα προστατέψουμε τον εαυτό μας;  Στο εδάφιο 8, ο Παύλος λέει:  «Εμείς όμως που ανήκουμε στην ημέρα  ας διατηρούμε τη διανοητική μας διαύγεια  και ας φορέσουμε τον θώρακα της πίστης και της αγάπης,  καθώς και την ελπίδα της σωτηρίας ως περικεφαλαία».  Άρα, μας συστήνει δύο πράγματα:  «τον θώρακα της πίστης και της αγάπης»  —αυτός σχετίζεται με τη συμβολική μας καρδιά.

Αν συνδυάζουμε την πίστη στις υποσχέσεις του Θεού,  την κατανόηση των υποσχέσεών του,  με τη βαθιά μας αγάπη για εκείνον,  θα προστατεύουμε την πνευματική μας καρδιά.

Θα έχουμε έναν πνευματικό θώρακα.

Θα είναι εξαιρετικής ποιότητας.

Επίσης, «την ελπίδα της σωτηρίας ως περικεφαλαία»  —αυτή θα προστατεύει τη διάνοιά μας  ώστε να μην παρασυρόμαστε εδώ και εκεί  από αυτό το παλιό σύστημα  και τα ψέματα αυτού του συστήματος.

Θα παραμένουμε πνευματικά άγρυπνοι.

Στις ημέρες μας, υπάρχει μια άλλη ομάδα ανθρώπων  που κάθονται στο ίδιο τραπέζι  —το Κυβερνών μας Σώμα.

Αυτοί δεν λένε ποτέ ψέματα ούτε μας εξαπατούν.

Μπορούμε να έχουμε απόλυτη εμπιστοσύνη στο Κυβερνών Σώμα.

Ανταποκρίνονται σε όλα τα κριτήρια που μας έδωσε ο Ιησούς  για να τους αναγνωρίσουμε.

Ξέρουμε ακριβώς ποιους χρησιμοποιεί ο Ιησούς  για να προστατέψει τον λαό του από τα ψέματα.

Εμείς πρέπει απλώς να μένουμε άγρυπνοι.

Ανακεφαλαιώνοντας, πώς θα διακρίνουμε ένα ψέμα;

Να αναζητάτε το μηδέν  —κάθε στοιχείο σε μια δήλωση ή διδασκαλία  που ακυρώνει μια Βιβλική αλήθεια.

Πώς θα καταφέρουμε να μην εξαπατηθούμε από την κραυγή  «Ειρήνη και ασφάλεια»;

Ο Ιεχωβά έχει υποσχεθεί ήδη ειρήνη και ασφάλεια  και μας έχει προειδοποιήσει ξεκάθαρα  ότι σύντομα θα ακουστεί μια ψεύτικη κραυγή.

Και ποιο τραπέζι μπορούμε να εμπιστευόμαστε;

Το τραπέζι γύρω από το οποίο κάθονται  οι μελλοντικοί βασιλιάδες μας  —το Κυβερνών Σώμα.  

Τζέφρι Γ. Τζάκσον: Να Μεταμορφώνεστε, Όχι να Μεταμφιέζεστε (Ρωμ. 12:2)

 

https://www.jw.org/finder?locale=el&lank=pub-jwbvod24_18_VIDEO&docid=1011214&applanguage=G


Ξεκινώντας, θα ήθελα να σας κάνω μια ερώτηση.

Έχετε νιώσει ποτέ σας αυτό το σοκ  —την απογοήτευση—  του να ακούσετε ότι κάποιος που αγαπάτε και σέβεστε έχει μόλις αποκοπεί;  Και σοκαριστήκατε επειδή σκεφτήκατε:

“Πώς είναι δυνατόν να συνέβη κάτι τέτοιο;

Αυτό το άτομο έμοιαζε βράχος  —φαινόταν πολύ δυνατός στην αλήθεια”.

Και όμως, τώρα είναι αποκομμένος.

Αν έχετε νιώσει κάτι τέτοιο,  ίσως αισθάνεστε σαν έναν στρατιώτη  που βρίσκεται στο πεδίο της μάχης  και βλέπει τον διπλανό του να πέφτει από σφαίρα.

Εξίσου εύκολο μπορεί να είναι  και το να πέσει κάποιος,  να φύγει από την αλήθεια.  Παρ’ όλα αυτά,  εξακολουθεί να μας βασανίζει η ερώτηση:

“Πώς έγινε αυτό;”  <i>Η Σκοπιά,</i> στο τεύχος της 1ης Δεκεμβρίου 2001,  είχε κάνει μια πολύ ενδιαφέρουσα δήλωση  και θα ήθελα να σας τη διαβάσω.  Ακούστε, παρακαλώ, τι λέει εκεί:  «Συχνά, αυτό που φαίνεται ξαφνική πνευματική καταστροφή  αποδεικνύεται ότι είναι το αποτέλεσμα  ενός μακρόχρονου κρυφού ιστορικού εντρύφησης  σε πνευματικά επιζήμιες επιδιώξεις,  όπως η ενασχόληση με την πορνογραφία,  η υπερβολική ανησυχία γύρω από υλικά πράγματα  ή ο αγώνας για εξοχότητα ή δύναμη».

Όπως λέει λοιπόν <i>Η Σκοπιά</i>,  μερικές φορές αυτό ίσως οφείλεται σε μια πορεία  που συνεχιζόταν κρυφά για πολύ καιρό.

Δεν φανερώνει αυτό ότι χρειάζεται να εξετάζουμε συνεχώς  πώς τα πάμε από πνευματική άποψη;

Ας δούμε μαζί ένα εδάφιο  στην επιστολή προς τους Εβραίους  —Εβραίους 4:12—  και προσέξτε, παρακαλώ, τι μας λέει εδώ.  Εβραίους 4:12:  «Διότι ο λόγος του Θεού είναι ζωντανός  και ασκεί δύναμη  και είναι κοφτερότερος από κάθε δίκοπο σπαθί  και διεισδύει μέχρι διαχωρισμού της ψυχής από το πνεύμα  και των αρθρώσεων από τον μυελό,  και μπορεί να διακρίνει σκέψεις  και προθέσεις της καρδιάς».

Αυτή λοιπόν  είναι μια πολύ δυνατή σκέψη για εμάς.

Όταν εντρυφούμε στον Λόγο του Θεού  και επιτρέπουμε στη δύναμή του να μας βοηθήσει,  μπορούμε να δούμε  τι είδους άτομα είμαστε πραγματικά μέσα μας.

Μάλιστα, πολλές γλώσσες  δεν έχουν συγκεκριμένες λέξεις για την ψυχή και το πνεύμα,  και πολλές φορές  πρέπει απλώς να μεταφράζουν το νόημα αυτής της φράσης.

Λένε λόγου χάρη  «διεισδύει ώστε να μπορούμε να δούμε τη διαφορά  ανάμεσα στο τι άτομα φαίνεται να είμαστε εξωτερικά  και τι είμαστε πραγματικά μέσα μας».

Αυτή δεν είναι άλλωστε και η ουσία του εδαφίου;

Πρέπει να μας απασχολεί,  όχι μόνο το πώς φαινόμαστε εξωτερικά,  αλλά και το αν αναπτυσσόμαστε σωστά  ως Χριστιανοί μέσα μας.

Αν ανοίξουμε στο βιβλίο των Χρονικών,

1 Χρονικών, κεφάλαιο 28,  θα παρατηρήσουμε εκεί τα σοφά λόγια του Δαβίδ  προς τον Σολομώντα.

Εδάφιο 1 Χρονικών 28:9.  «Και εσύ, Σολομώντα γιε μου,  γνώρισε τον Θεό του πατέρα σου  και υπηρέτησέ τον με πλήρη καρδιά  [ή αλλιώς πλήρως αφοσιωμένη καρδιά]  και με ψυχή γεμάτη ευχαρίστηση,  διότι ο Ιεχωβά ερευνάει όλες τις καρδιές  και διακρίνει κάθε τάση των σκέψεων».

Ξαναγυρνώντας λοιπόν στην περίπτωση που αναφέραμε αρχικά,  ίσως το άτομο που γνωρίζαμε και σεβόμασταν  να έδινε εξωτερικά την εντύπωση  ότι τα έκανε όλα όπως έπρεπε,  αλλά εσωτερικά η κατάσταση διέφερε.

Και οφείλουμε να παραδεχτούμε  ότι κάτι τέτοιο συμβαίνει μερικές φορές.

Να γιατί πρέπει να προσευχόμαστε,  όπως έκανε και ο ψαλμωδός,  σύμφωνα με όσα αναφέρονται στο Ψαλμός 86:11.  Εκεί ο ψαλμωδός λέει:  «Δίδαξέ με, Ιεχωβά, την οδό σου.

Θα περπατώ στην αλήθεια σου.

Ενοποίησε την καρδιά μου  για να φοβάται το όνομά σου».

Προσέξτε την υποσημείωση  στο «ενοποίησε την καρδιά μου».

Λέει: «Δώσε μου αδιαίρετη καρδιά».

Άρα ο καθένας μας,  αφού ξέρει ότι όποιος στέκεται μπορεί και να πέσει,  χρειάζεται να κάνει μια αυτοεξέταση βαθιά μέσα του  για να βεβαιωθεί ότι από πνευματική άποψη  αναπτύσσεται καλά.

Έχοντας λοιπόν αυτά υπόψη,  ας δούμε μια προσαρμογή  που έγινε στο αναθεωρημένο κείμενο  στη <i>Μετάφραση Νέου Κόσμου</i>  και παρατηρήστε πώς σχετίζεται  με αυτά που εξετάζουμε σήμερα το πρωί.

Ανοίξτε λοιπόν τη Γραφή σας  στην επιστολή προς τους Ρωμαίους 12:2.

Αυτό το εδάφιο είναι πολύ γνωστό.

Πολλοί από εσάς, αδελφοί,  που κάνετε ομιλίες εκπροσωπώντας το Μπέθελ,  το έχετε χρησιμοποιήσει πολλές φορές.

Αλλά ας το διαβάσουμε πάλι.  Λέει:  «Και μη διαπλάθεστε από αυτό το σύστημα πραγμάτων,  αλλά να μεταμορφώνεστε ανακαινίζοντας τον νου σας».

Όσον αφορά τη λέξη «μεταμορφώνεστε»,  πολλοί αδελφοί από το Μπέθελ  επισημαίνουν στις ομιλίες τους  ότι αναφέρεται σε μια φυσική διαδικασία  που ονομάζεται «μεταμόρφωση»  και νομίζω ότι όλοι έχουμε χρησιμοποιήσει αυτό το παράδειγμα  του πώς η κάμπια μεταμορφώνεται σε πεταλούδα.

Τι ωραίο αυτό το παράδειγμα!

Τονίζει πολύ εύστοχα  τι σημαίνει εδώ η λέξη «μεταμορφώνεστε»,  δεδομένου ότι και η λέξη του πρωτότυπου κειμένου  σημαίνει την πλήρη αλλαγή  από ένα πράγμα σε κάτι άλλο!

Αλλά ας δούμε ένα δεύτερο εδάφιο  που θα μας βοηθήσει στη συζήτησή μας.

Βρίσκεται στη 2 Κορινθίους, κεφάλαιο 11.

Αν ανατρέξουμε στην προηγούμενη έκδοση της <i>Μετάφρασης Νέου Κόσμου</i>,  θα παρατηρήσουμε ότι σε αυτή την περικοπή  είχε χρησιμοποιηθεί μια παρόμοια λέξη, «μετασχηματίζονται».

Αυτή μάλιστα ήταν και η λέξη του πρωτότυπου ελληνικού κειμένου,  <i>μετασχηματιζόμενοι,</i>  που είναι συνώνυμη της λέξης <i>μεταμορφοῦσθε</i>,  η οποία χρησιμοποιείται  στην επιστολή προς τους Ρωμαίους, κεφάλαιο 12.

Δείτε όμως ότι, για λόγους σαφήνειας η απόδοση εδώ έχει αλλάξει.

Δεύτερη Κορινθίους 11:13, 14.

Λέει: «Τέτοιοι άνθρωποι είναι ψευδαπόστολοι,  δόλιοι εργάτες,  που μεταμφιέζονται  [όχι μετασχηματίζονται, αλλά μεταμφιέζονται]  σε αποστόλους του Χριστού.

Αυτό δεν είναι άξιο απορίας,  γιατί ο ίδιος ο Σατανάς  [όχι πλέον μετασχηματίζεται,  αλλά] μεταμφιέζεται σε άγγελο φωτός.

Δεν είναι λοιπόν παράξενο  [ας μην μας ξαφνιάζει δηλαδή]  αν και οι διάκονοί του  μεταμφιέζονται σε διακόνους δικαιοσύνης.

Το τέλος τους όμως  θα είναι σύμφωνα με τα έργα τους».  Χάριν σαφήνειας,  για να είμαστε σίγουροι  ότι μεταφέρεται το σωστό νόημα της λέξης εδώ,  χρησιμοποιήθηκε η απόδοση «μεταμφιέζονται».

Για ποιον λόγο;

Αν καλοσκεφτούμε αυτή τη διαδικασία,  μήπως ο Σατανάς αλλάζει όντως  για να γίνει άγγελος φωτός;

Πρόκειται άραγε για πραγματική αλλαγή  ή μήπως μετασχηματίζεται με την έννοια ότι μεταμφιέζεται  ή προσποιείται πως είναι άγγελος φωτός;

Αυτό έχει βαθιά σημασία για εμάς,  έτσι δεν είναι;

Καθώς διαβάζουμε τον Λόγο του Θεού  και κρίνουμε τα βαθύτερα κίνητρά μας,  τι είναι καλό να αναρωτιόμαστε;

“Μεταμορφώνομαι εγώ στ’ αλήθεια;

Με βοηθάει πραγματικά η δύναμη του Λόγου του Θεού  και το άγιο πνεύμα να γίνω καλύτερο άτομο  —διαφορετικό άτομο—  από ό,τι όταν γνώρισα την αλήθεια;”

Σίγουρα κανείς από εμάς δεν θα ήθελε να μεταμφιέζεται,  με άλλα λόγια  να ακολουθεί το φυσιολογικό πρόγραμμα ενός Χριστιανού  —συναθροίσεις, έργο και τα λοιπά—  χωρίς όμως να έχει όντως αλλάξει μέσα του.

Ποιο είναι λοιπόν το κλειδί  που μας βοηθάει να συνεχίζουμε να κάνουμε αυτή την αλλαγή;

Προφανώς χρειαζόμαστε τη δύναμη του αγίου πνεύματος.

Ας δούμε όμως ποια υπενθύμιση μας δίνουν οι Παροιμίες,

Παροιμίες 4:23.  Εκεί λέει:  «Περισσότερο από όλα όσα φυλάς  προφύλασσε την καρδιά σου.

Γιατί από αυτήν αναβλύζουν οι πηγές της ζωής».

Τι βαθιά σκέψη αυτή!

Από όλα όσα πρέπει να φυλάμε,  πρέπει πρωτίστως να φυλάμε την καρδιά μας  για να είμαστε σίγουροι ότι δεν θα είναι μισή ή διαιρεμένη,  αλλά ότι υπηρετούμε τον Ιεχωβά με πλήρη καρδιά.

Τι θα μας βοηθήσει σε αυτό;  Προσέξτε, παρακαλώ,  τι λένε τα δύο εδάφια  πριν από την προτροπή του εδαφίου 23.

Μιλώντας για τα λόγια του Ιεχωβά,  λένε τα εξής:  «Να τα έχεις πάντα μπροστά στα μάτια σου·  κράτησέ τα βαθιά μέσα στην καρδιά σου,  διότι είναι ζωή για εκείνους που τα βρίσκουν  και υγεία για όλο τους το σώμα».

Ποιο είναι λοιπόν το σημείο;

Για να προφυλάσσουμε την καρδιά μας,  χρειάζεται να σκεφτόμαστε  και να στοχαζόμαστε  τα λόγια του Ιεχωβά.

Ναι, αυτό που πρέπει να κάνουμε  είναι να αφιερώνουμε χρόνο  για να συλλογιζόμαστε αυτά που μας ζητάει ο Ιεχωβά.

Και όταν αυτά γίνουν ευχάριστα για εμάς,  θα υποκινούμαστε να τα εφαρμόζουμε.

Τότε μπορούμε να είμαστε σίγουροι  ότι με τη βοήθεια του αγίου πνεύματος  δεν θα μεταμφιεζόμαστε,  αλλά θα μεταμορφωνόμαστε  για να υπηρετούμε τον Ιεχωβά με πλήρη καρδιά.  

Παρασκευή 19 Απριλίου 2024

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Παρασκευή 19 Απριλίου 2024

 Παρασκευή 19 Απριλίου

Θα σας ακούσω.​—Ιερ. 29:12.

Καθώς διαβάζουμε πώς φρόντισε ο Ιεχωβά τούς οσίους του στο παρελθόν, η ελπίδα μας θα γίνεται ολοένα και πιο ισχυρή. Τα πάντα μέσα στον Λόγο του Θεού «γράφτηκαν για τη διδασκαλία μας, ώστε μέσω της υπομονής μας και μέσω της παρηγοριάς από τις Γραφές να έχουμε ελπίδα». (Ρωμ. 15:4) Να στοχάζεστε το πώς έχει κρατήσει ο Ιεχωβά τις υποσχέσεις του. Σκεφτείτε τι έκανε ο Θεός για τον Αβραάμ και τη Σάρρα. Λόγω ηλικίας, δεν μπορούσαν να κάνουν παιδιά. Εντούτοις, ο Θεός τούς υποσχέθηκε ότι θα αποκτήσουν ένα παιδί. (Γέν. 18:10) Πώς αντέδρασε ο Αβραάμ; Η Γραφή λέει: «Πίστεψε ότι θα γινόταν ο πατέρας πολλών εθνών». (Ρωμ. 4:18) Παρότι από ανθρώπινη άποψη η κατάσταση φαινόταν απελπιστική, ο Αβραάμ ήταν βέβαιος ότι ο Ιεχωβά θα εκπλήρωνε την υπόσχεσή Του. Εκείνος ο πιστός άνθρωπος δεν απογοητεύτηκε. (Ρωμ. 4:19-21) Τέτοιες αφηγήσεις μάς διδάσκουν ότι μπορούμε πάντα να είμαστε βέβαιοι πως ο Ιεχωβά θα εκπληρώσει τις υποσχέσεις του. w22.10 σ. 27 ¶13, 14

https://drive.google.com/file/d/1_LxCL5tLljPseVOfcpiCu69WAVf6Hszr/view?usp=sharing

Πέμπτη 18 Απριλίου 2024

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Πέμπτη 18 Απριλίου 2024

 Πέμπτη 18 Απριλίου

Η βασιλεία σου διαιρέθηκε και δόθηκε στους Μήδους και στους Πέρσες.​—Δαν. 5:28.

Ο Ιεχωβά έχει δείξει σαφώς την υπεροχή του σε σχέση με τις «ανώτερες εξουσίες». (Ρωμ. 13:1) Προσέξτε τρία παραδείγματα. Ο Φαραώ της Αιγύπτου υποδούλωσε τον λαό του Ιεχωβά και αρνήθηκε επανειλημμένα να τους αφήσει ελεύθερους. Αλλά ο Θεός τούς απελευθέρωσε και έπνιξε τον Φαραώ στην Ερυθρά Θάλασσα. (Έξοδ. 14:26-28· Ψαλμ. 136:15) Ο βασιλιάς Βαλτάσαρ της Βαβυλώνας έκανε συμπόσιο και “εξύψωσε τον εαυτό του αψηφώντας τον Κύριο των ουρανών” και “αίνεσε θεούς ασημένιους και χρυσούς” αντί για τον Ιεχωβά. (Δαν. 5:22, 23) Αλλά ο Θεός ταπείνωσε εκείνον τον αλαζόνα. «Την ίδια εκείνη νύχτα», ο Βαλτάσαρ θανατώθηκε και η βασιλεία του δόθηκε στα χέρια των Μήδων και των Περσών. (Δαν. 5:30, 31) Ο βασιλιάς Ηρώδης Αγρίππας Α΄ της Παλαιστίνης διέταξε να θανατωθεί ο απόστολος Ιάκωβος και κατόπιν φυλάκισε τον απόστολο Πέτρο με σκοπό να τον εκτελέσει. Αλλά ο Ιεχωβά δεν άφησε τον Ηρώδη να πραγματοποιήσει το σχέδιό του. «Ο άγγελος του Ιεχωβά τον έπληξε», και πέθανε.​—Πράξ. 12:1-5, 21-23. w22.10 σ. 15 ¶12

https://drive.google.com/file/d/1LyYW-on-uL9EbIr8sAoTqWvV3Ki63SzQ/view?usp=sharing

Τετάρτη 17 Απριλίου 2024

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Τετάρτη 17 Απριλίου 2024

 Τετάρτη 17 Απριλίου

[Να διατηρείτε] καθαρή συνείδηση ενώπιον Θεού και ανθρώπων.​—Πράξ. 24:16.

Πολλές από τις επιλογές που κάνουμε όσον αφορά την υγεία μας και την ιατρική περίθαλψη καθορίζονται ορθά από τη Βιβλικά εκπαιδευμένη συνείδησή μας. (1 Τιμ. 3:9) Όταν παίρνουμε αποφάσεις και τις συζητάμε με άλλους, είναι καλό να εφαρμόζουμε την αρχή του εδαφίου Φιλιππησίους 4:5: «Η λογικότητά σας ας γίνει γνωστή σε όλους τους ανθρώπους». Αν είμαστε λογικοί, δεν ανησυχούμε υπερβολικά για τη σωματική μας υγεία. Αγαπάμε και σεβόμαστε τους αδελφούς και τις αδελφές μας, ακόμα και αν οι αποφάσεις τους διαφέρουν από τις δικές μας. (Ρωμ. 14:10-12) Δείχνουμε την ευγνωμοσύνη μας στον Ιεχωβά, την Πηγή της ζωής, προφυλάσσοντας τη ζωή μας και δίνοντάς του ό,τι καλύτερο μπορούμε. (Αποκ. 4:11) Προς το παρόν, είμαστε αναγκασμένοι να αντιμετωπίζουμε αρρώστιες και συμφορές. Αλλά δεν ήταν σκοπός του Δημιουργού μας να ζούμε έτσι. Σύντομα, θα μας δώσει αιώνια ζωή χωρίς πόνο και θάνατο. (Αποκ. 21:4) Στο μεταξύ, είναι υπέροχο να είμαστε ζωντανοί και να υπηρετούμε τον στοργικό ουράνιο Πατέρα μας, τον Ιεχωβά! w23.02 σ. 25 ¶17, 18

https://drive.google.com/file/d/1mriMo7SOTjKgcBYc8tbJEjoGcZ3H1UDO/view?usp=sharing

Τρίτη 16 Απριλίου 2024

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Τρίτη 16 Απριλίου 2024

 Τρίτη 16 Απριλίου

Κρίθηκαν ατομικά σύμφωνα με τα έργα τους.​—Αποκ. 20:13.

Με βάση ποια «έργα» θα κριθούν οι αναστημένοι; Με βάση τα έργα που έκαναν προτού πεθάνουν; Όχι! Θυμηθείτε ότι απαλλάχτηκαν από τις προηγούμενες αμαρτίες τους όταν πέθαναν. Επομένως, «τα έργα τους» που αναφέρονται εδώ δεν μπορεί να είναι πράξεις από την προηγούμενη ζωή τους. Απεναντίας, πρέπει να αναφέρονται στα έργα που θα κάνουν έπειτα από την εκπαίδευσή τους στον νέο κόσμο. Ακόμα και πιστοί άνθρωποι όπως ο Νώε, ο Σαμουήλ, ο Δαβίδ και ο Δανιήλ θα πρέπει να μάθουν για τον Ιησού Χριστό και να εκδηλώσουν πίστη στη θυσία του. Πόσο μάλλον οι άδικοι! Ποια θα είναι η κατάληξη όσων απορρίψουν αυτή τη θαυμάσια ευκαιρία; Το εδάφιο Αποκάλυψη 20:15 μας λέει: «Όποιος δεν βρέθηκε γραμμένος στο βιβλίο της ζωής ρίχτηκε στη λίμνη της φωτιάς». Ναι, θα καταστραφούν εντελώς και για πάντα. Πόσο σημαντικό είναι λοιπόν να διασφαλίσουμε ότι το όνομά μας θα γραφτεί στο βιβλίο της ζωής και θα παραμείνει εκεί! w22.09 σ. 18, 19 ¶17-19

https://drive.google.com/file/d/1wXaiTRwmPJds0HDMEwGGC4ut2cgrgAPT/view?usp=sharing

Δευτέρα 15 Απριλίου 2024

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Δευτέρα 15 Απριλίου 2024

 Δευτέρα 15 Απριλίου

Η ανησυχία καταβαρύνει την καρδιά του ανθρώπου, αλλά ο καλός λόγος την κάνει χαρούμενη.​—Παρ. 12:25.

Όταν ο απόστολος Παύλος και ο Βαρνάβας ξαναπήγαν στα Λύστρα, στο Ικόνιο και στην Αντιόχεια, «διόρισαν για αυτούς πρεσβυτέρους σε κάθε εκκλησία». (Πράξ. 14:21-23) Αναμφίβολα, εκείνοι οι διορισμένοι άντρες αποδείχτηκαν πηγή παρηγοριάς για τις εκκλησίες, όπως είναι και οι πρεσβύτεροι σήμερα. Πρεσβύτεροι, να είστε άγρυπνοι για να βοηθάτε εκείνους που ίσως χρειάζονται έναν “καλό λόγο” ενθάρρυνσης. Ο Παύλος υπενθύμισε στους συλλάτρεις του ότι, με τη δύναμη του Ιεχωβά, ένα «μεγάλο σύννεφο μαρτύρων» είχε υπομείνει κακουχίες. (Εβρ. 12:1) Ο Παύλος αντιλαμβανόταν ότι οι εμπειρίες εκείνων που είχαν υπομείνει επιτυχώς κάθε είδους κακουχίες στο παρελθόν μπορούσαν να εμφυσήσουν θάρρος στους αδελφούς και στις αδελφές του και να τους βοηθήσουν να μείνουν προσηλωμένοι στην «πόλη του ζωντανού Θεού». (Εβρ. 12:22) Το ίδιο αληθεύει και σήμερα. Ποιος δεν έχει ενισχυθεί διαβάζοντας πώς βοήθησε ο Ιεχωβά τον Γεδεών, τον Βαράκ, τον Δαβίδ, τον Σαμουήλ και πολλούς άλλους;​—Εβρ. 11:32-35. w22.08 σ. 21, 22 ¶5, 6

https://drive.google.com/file/d/1z12MQG92b-FmKBMFqIxftXglOCriMI_2/view?usp=sharing

Κυριακή 14 Απριλίου 2024

Σάμιουελ Φ. Χερντ: “Δεν Πρόκειται Ποτέ να σε Εγκαταλείψω”

 

 

https://www.jw.org/open?docid=1011214&item=pub-jwb-097_8_VIDEO&wtlocale=G&appLanguage=G&prefer=content

Προσευχήθηκα στον Ιεχωβά πριν βγω στο βήμα  και του είπα: «Σε παρακαλώ, μη με εγκαταλείψεις.

Σε χρειάζομαι τώρα περισσότερο από ποτέ».

Και ο λόγος είναι όλα αυτά τα αγαπητά πρόβατα  στα οποία θα έχω το προνόμιο να απευθυνθώ  τα επόμενα 19 λεπτά.

Θέλω λοιπόν να αξιοποιήσω αυτά τα 19 λεπτά.

Μερικές φορές χρειάζεται να κάνουμε προσαρμογές.

Ίσως ακούσατε σήμερα κάποιες προσαρμογές  που έχουν γίνει στην κατανόησή μας.

Και μπορεί να χρειαστεί  να γίνουν και άλλες προσαρμογές στο μέλλον.

Ίσως θυμάστε ότι είχαμε μια συγκεκριμένη άποψη  πριν από περίπου δέκα χρόνια  για αυτό που θα σας πω τώρα.

Πιστεύαμε ότι μερικοί χρισμένοι θα περνούσαν ζωντανοί  από τον Αρμαγεδδώνα  και θα ζούσαν στον Παράδεισο  μαζί με τα άλλα πρόβατα για κάποιο διάστημα  και ότι μετά θα ανασταίνονταν  για να ζήσουν στον ουρανό.

Έχουμε διαπιστώσει όμως  ότι κάποια πράγματα ο Ιεχωβά δεν μας επιτρέπει να τα καταλάβουμε  παρότι τα έχουμε διαβάσει αμέτρητες φορές.

Δεν μπορούμε να τα καταλάβουμε  μέχρις ότου τα φωτίσει ο Ιεχωβά.

Και πίσω από αυτά που θα σας παρουσιάσω σήμερα  βρίσκεται ο Ιεχωβά-όχι το Κυβερνών Σώμα,  όχι κάποιος άνθρωπος εδώ στη γη, αλλά ο Ιεχωβά Θεός.

Αυτός μας αποκαλύπτει πράγματα.

Ίσως θυμάστε τι λέει στο Ματθαίος 24:29-31.

Τα έχετε διαβάσει πολλές φορές.

Το ίδιο και εγώ.

Δείτε όμως τι λέει,  παρότι όταν το διαβάζαμε παλιά  το κατανοούσαμε κάπως διαφορετικά.

Εδάφιο 29: «Αμέσως μετά τη θλίψη εκείνων των ημερών  [κρατήστε το αυτό,  αμέσως μετά τη θλίψη εκείνων των ημερών],  ο ήλιος θα σκοτεινιάσει  και η σελήνη δεν θα δώσει το φως της  και τα άστρα θα πέσουν από τον ουρανό  και οι δυνάμεις των ουρανών θα κλονιστούν.

Τότε θα εμφανιστεί στον ουρανό το σημείο του Γιου του ανθρώπου,  και όλες οι φυλές της γης θα χτυπούν το στήθος τους από λύπη  και θα δουν τον Γιο του ανθρώπου  να έρχεται πάνω στα σύννεφα του ουρανού  με δύναμη και μεγάλη δόξα.

Και θα στείλει τους αγγέλους του με μεγάλο σάλπισμα,  [και προσέξτε τώρα]  και αυτοί θα συγκεντρώσουν τους εκλεγμένους του  από τους τέσσερις ανέμους,  από τη μία άκρη των ουρανών ως την άλλη».

Προσέξατε το σημείο;

Πλέον κατανοούμε  ότι όλοι οι χρισμένοι αδελφοί του Χριστού  θα είναι μαζί του στον ουρανό  προτού αρχίσει ο Αρμαγεδδών.  Αυτή την κατανόηση έχουμε     σήμερα.

Και είναι συναρπαστική!

Έχουμε αρκετούς λόγους που το πιστεύουμε αυτό,  και διαβάσαμε μερικούς.

Μερικοί όμως από τα άλλα πρόβατα  έχουν εκφράσει κάποιους προβληματισμούς σε σχέση με αυτό.  Έχουν πει:  «Μήπως αυτή η νέα κατανόηση σημαίνει  ότι θα χάσουμε όλους τους χρισμένους Χριστιανούς,  και το Κυβερνών Σώμα,  τη στιγμή που θα τους έχουμε περισσότερο ανάγκη;

Μήπως θα νιώθουμε εγκαταλειμμένοι  την πιο δύσκολη στιγμή;»

Σας διαβεβαιώνω ότι δεν θα είστε καθόλου εγκαταλειμμένοι.

Με αυτό θα ασχοληθεί αυτή η ομιλία.

Δεν πρέπει να σκέφτεστε ότι θα είστε εγκαταλειμμένοι  επειδή οι χρισμένοι δεν θα είναι πλέον ανάμεσά σας.

Θα εξετάσουμε τρία ερωτήματα.

Αν κρατάτε σημειώσεις, θα σας τα πω τώρα.

Πρώτον,  τι δεν θα συμβεί όταν φύγουν από την επίγεια σκηνή  και οι τελευταίοι χρισμένοι;  Το δεύτερο είναι:

Πώς είμαστε βέβαιοι  ότι δεν θα συμβούν αυτά τα πράγματα;

Και, τι θα συμβεί;

Θα απαντήσουμε σε αυτά τα ερωτήματα.

Πρώτον, τι δεν θα συμβεί;

Θα ήθελα να σας αφηγηθώ πολύ σύντομα δύο θλιβερές ιστορίες  που δείχνουν τι δεν θα συμβεί.

Η πρώτη θλιβερή ιστορία: Θυμάστε τον Ιωδαέ;

Ήταν ένας πιστός αρχιερέας, από τους καλύτερους.

Όταν πέθανε, του αποδόθηκε ασυνήθιστη τιμή.

Τον έθαψαν μαζί με τους βασιλιάδες.

Όταν ζούσε, προστάτεψε τον νεαρό βασιλιά Ιωάς  και τον βοήθησε να είναι καλός βασιλιάς  και να μείνει πιστός στον Ιεχωβά.

Αλλά όταν ο ηλικιωμένος Ιωδαέ πέθανε,  ο νεαρός βασιλιάς άρχισε να παρεκτρέπεται,  να ακούει τους κακούς άρχοντες,  και απομακρύνθηκε από τον Ιεχωβά.

Αυτή ήταν η πρώτη θλιβερή ιστορία.

Πάμε τώρα να δούμε τη δεύτερη θλιβερή ιστορία.

Θα θυμάστε ότι ο απόστολος Ιωάννης χαιρόταν πολύ  με τα πνευματικά παιδιά του.

Ήταν θετική επιρροή για αυτά.

Βοήθησε πολλούς Χριστιανούς να μείνουν πιστοί.

Τι συνέβη όμως όταν πέθανε ο Ιωάννης;

Ήταν ο τελευταίος απόστολος που είχε απομείνει.

Ήταν ο τελευταίος ανασταλτικός παράγοντας για την αποστασία.

Όταν λοιπόν ο Ιωάννης έφυγε από το προσκήνιο,  πολύ γρήγορα, προτού περάσει πολύς καιρός, συνέβη κάτι.

Τι έγινε; Τι συνέβη όταν πέθανε ο Ιωάννης;

Ήταν ο τελευταίος ανασταλτικός παράγοντας.

Για σκεφτείτε, ο τελευταίος.

Μετά δεν υπήρχε άλλος.

Όταν λοιπόν ο Ιωάννης έφυγε από την επίγεια σκηνή,  πολύ γρήγορα η αποστασία άρχισε να απλώνεται  σαν πυρκαγιά.

Μέσα σε λίγες δεκαετίες,  η Χριστιανική εκκλησία οδηγήθηκε σε αιχμαλωσία  στη Βαβυλώνα τη Μεγάλη,  στην παγκόσμια αυτοκρατορία της ψεύτικης θρησκείας.

Αλλά γιατί αναφέραμε αυτές τις θλιβερές ιστορίες;  Για τον εξής λόγο:

Μερικοί ανάμεσά μας,  μέσα στη Χριστιανική εκκλησία, ίσως αναρωτιούνται:

“Τι θα συμβεί  όταν όλοι οι χρισμένοι παρθούν στον ουρανό;

Θα μείνει το μεγάλο πλήθος αβοήθητο;

Μήπως αρχίσουν να δημιουργούνται προβλήματα  ή γίνει αποστασία;”

Εσείς τι λέτε;

Έχετε δει μέχρι τώρα τέτοια σημάδια;

Η απάντηση είναι μία: Όχι.

Το μεγάλο πλήθος δεν πρόκειται να αποστατήσει.

Δεν υπάρχει περίπτωση.

Αυτές οι Βιβλικές αφηγήσεις  στην ουσία μας δείχνουν τι δεν θα συμβεί.  Και αυτό μας φέρνει στο δεύτερο ερώτημα:

Πώς είμαστε βέβαιοι ότι αυτό δεν πρόκειται να συμβεί;

Η απάντηση έχει άμεση σχέση  με τον καιρό στον οποίο ζούμε.

Δεν ζούμε στον αρχαίο Ισραήλ.

Δεν βλέπω κανέναν ντυμένο σαν Ισραηλίτη εδώ μέσα.

Κανένας από εσάς τους αδελφούς δεν φοράει χιτώνα.

Α, να ένας! Όχι, πλάκα κάνω.

Επομένως, δεν ζούμε στον αρχαίο Ισραήλ.

Αλλά ίσως αναρωτιέστε: “Γιατί έχει σημασία αυτό;”

Επειδή αυτό το έθνος είχε κακές τάσεις  από τότε που ξεκίνησε.

Στο εδάφιο Δευτερονόμιο 31:29,  ο Μωυσής είπε την εξής θεόπνευστη προφητεία  για εκείνον τον στασιαστικό λαό.  Ακούστε τα λόγια του:  «Ξέρω καλά ότι μετά τον θάνατό μου  θα ενεργήσετε με πονηρία  και θα παρεκκλίνετε από την οδό  που σας διέταξα να ακολουθείτε».

Τα λόγια του Μωυσή επαληθεύτηκαν πολλές φορές,  όχι μόνο μία.

Τελικά, ο Ιεχωβά αναγκάστηκε  να απορρίψει εκείνον τον κακό λαό.

Όταν λοιπόν ο βασιλιάς Ιωάς έγινε κακός,  έκανε απλώς ό,τι είχαν κάνει  και πολλοί άλλοι βασιλιάδες του Ιούδα και του Ισραήλ.

Στον λαό του Θεού σήμερα τα πράγματα είναι διαφορετικά.

Επίσης, εμείς δεν ζούμε στο τέλος του πρώτου αιώνα Κ.Χ.

Γιατί έχει και αυτό σημασία;

Θυμηθείτε ότι στο 13ο κεφάλαιο του Ματθαίου,  στην παραβολή για το σιτάρι και τα ζιζάνια,  ο Ιησούς προείπε ότι θα γινόταν μια μεγάλη αποστασία.

Στη 2 Θεσσαλονικείς, κεφάλαιο 2,  ο Παύλος επιβεβαίωσε ότι η προφητεία του Ιησού  είχε ήδη αρχίσει να εκπληρώνεται τον πρώτο αιώνα.

Ο Πέτρος και ο Ιωάννης είπαν το ίδιο στα συγγράμματά τους.

Τον δεύτερο αιώνα Κ.Χ.,  η Χριστιανική εκκλησία διαφθάρηκε  και οδηγήθηκε σε πνευματική αιχμαλωσία  στη Βαβυλώνα τη Μεγάλη.

Έτσι λοιπόν,  η θεόπνευστη προφητεία του Ιησού εκπληρώθηκε,  βγήκε αληθινή.

Ωστόσο, σήμερα τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά  στον λαό του Θεού -πολύ διαφορετικά.

Σε ποιον καιρό ζούμε εμείς;

Όπως είπαμε, δεν ζούμε σε εκείνον τον καιρό.

Ξέρετε πολύ καλά ότι έχουμε το προνόμιο να ζούμε  σε μια πολύ ξεχωριστή χρονική περίοδο,  η οποία ξεκίνησε το 1914.  Αυτή η περίοδος δεν είναι μόνο οι «τελευταίες ημέρες» αυτού του παλιού συστήματος πραγμάτων.

Γιατί το λέμε αυτό;

Επειδή η Γραφή στο εδάφιο Πράξεις 3:21  λέει ότι αποκαλείται επίσης  “ο καιρός της αποκατάστασης όλων των πραγμάτων”.

Κρατήστε τη λέξη «αποκατάσταση» στο μυαλό σας.

Γιατί έχει σημασία αυτό;

Ζούμε στον «καιρό της αποκατάστασης όλων των πραγμάτων»  επειδή η αγνή λατρεία έχει αποκατασταθεί.

Είναι ολοφάνερο αυτό.

Και η λατρεία του Ιεχωβά  δεν πρόκειται ποτέ να διαφθαρεί,  ποτέ ξανά σε όλη την αιωνιότητα.

Αυτή η σκέψη μάς γεμίζει ευχαρίστηση,  πολύ μεγάλη ευχαρίστηση.

Ας διαβάσουμε τώρα το εδάφιο Ησαΐας 54:17.

Μέσω του Ησαΐα ο Ιεχωβά είπε μια προφητεία  που η εκπλήρωσή της θα είχε μακρά διάρκεια.  «“Κανένα όπλο που θα κατασκευαστεί εναντίον σου  δεν θα έχει επιτυχία,  και θα καταδικάσεις κάθε γλώσσα  που θα εγερθεί εναντίον σου κατά την κρίση.

Αυτή είναι η κληρονομιά των υπηρετών του Ιεχωβά,  και η δικαιοσύνη τους είναι από εμένα”,  δηλώνει ο Ιεχωβά».  Σκεφτείτε λίγο αυτό που λέει:  «Κανένα όπλο που θα κατασκευαστεί εναντίον σου  δεν θα έχει επιτυχία».

Η προφητεία λέει ότι αυτή είναι «η κληρονομιά» μας.

Τα θεόπνευστα λόγια της εκπληρώνονται τώρα-σήμερα.

Τίποτα δεν μπορεί να μας στερήσει αυτή την κληρονομιά,  ούτε καν «ο θεός αυτού του συστήματος πραγμάτων»,  ο ίδιος ο Σατανάς.

Θυμάστε ποιο ήταν το δεύτερο ερώτημα;

Πώς είμαστε βέβαιοι  ότι όταν οι χρισμένοι παρθούν στον ουρανό  το μεγάλο πλήθος δεν θα ξεμακρύνει από τον Ιεχωβά;

Πώς είμαστε βέβαιοι ότι δεν θα στασιάσει  όπως στασίασε ο Ιωάς όταν πέθανε ο Ιωδαέ  ή ότι δεν θα αποστατήσει  όπως οι Χριστιανοί του δεύτερου αιώνα  όταν πέθανε και ο τελευταίος απόστολος, ο Ιωάννης;

Είμαστε βέβαιοι, αρκεί πρώτα να γυρίσω τη σελίδα.

Και η απάντηση είναι  επειδή δεν ζούμε στον αρχαίο Ισραήλ  και δεν ζούμε στον δεύτερο αιώνα Κ.Χ.

Ζούμε στον υπέροχο καιρό της αποκατάστασης  για τον οποίο ο Ιεχωβά μας έχει εγγυηθεί  ότι “κανένα όπλο που θα κατασκευαστεί εναντίον μας δεν θα έχει επιτυχία”.  Τώρα το τρίτο ερώτημα:

Τι θα συμβεί όταν οι χρισμένοι παρθούν στον ουρανό;

Προσπαθήστε να φανταστείτε εκείνον τον καιρό.

Σας δίνω λίγο χρόνο.

Τέλος χρόνου.

Η μεγάλη θλίψη είναι σε εξέλιξη.

Πρώτα καταστρέφεται η Βαβυλώνα η Μεγάλη,  η ψεύτικη θρησκεία.

Για σκεφτείτε!

Γεγονότα για τα οποία η οργάνωση του Θεού  μάς προετοίμαζε επί δεκαετίες  τώρα εκτυλίσσονται ακριβώς μπροστά στα μάτια μας.

Τότε γίνεται και κάτι άλλο που περιμέναμε ότι θα γίνει.

Τι;

Κάποια στιγμή, μέσα στη μεγάλη θλίψη  και πριν από τον πόλεμο του Αρμαγεδδώνα,  οι χρισμένοι που έχουν απομείνει παίρνονται στον ουρανό.

Τι πιστεύετε ότι θα γίνει μετά;

Μήπως το μεγάλο πλήθος θα περιπλανιέται σε κατάσταση σύγχυσης  σαν πρόβατα χωρίς ποιμένα;

Όχι βέβαια.

Μην ξεχνάτε, ο Ιησούς είναι ο Ποιμένας.

Κάνει πάντα σωστά τη δουλειά του.  Να θυμάστε:

Δεν είναι οι χρισμένοι η κεφαλή της οργάνωσής μας.

Ο Ιησούς είναι.

Και ελπίζουμε όλοι οι γονείς  που μεγαλώνουν παιδιά σήμερα  να τους το διδάξουν αυτό.

Αφού ο ίδιος ο Γιος του Ιεχωβά είναι επικεφαλής,  οι ακόλουθοι του Χριστού εδώ στη γη  δεν έχουν τίποτα να φοβηθούν.

Φυσικά, δεν ξέρουμε με κάθε λεπτομέρεια  πώς θα ηγηθεί ο Χριστός του λαού του εκείνη την περίοδο.

Υπάρχουν όμως κάποια παραδείγματα στην Αγία Γραφή  που μας καθησυχάζουν.

Όταν ο Μωυσής πέθανε  προτού ο λαός Ισραήλ μπει στην Υποσχεμένη Γη,  τι συνέβη στον λαό του Θεού;

Όταν δεν υπήρχε αυτός ο πιστός άντρας,  μήπως έμειναν αβοήθητοι;

Η απάντηση είναι όχι βέβαια.

Όσον καιρό ήταν ο λαός του Ιεχωβά,  ο Ιεχωβά τούς φρόντιζε και τους φρόντιζε καλά.

Με το παραπάνω μάλιστα.

Προτού πεθάνει ο Μωυσής,  ο Ιεχωβά τού είπε  να διορίσει τον Ιησού του Ναυή ηγέτη του λαού.

Ο Μωυσής εκπαίδευε τον Ιησού επί δεκαετίες.

Υπήρχαν και πολλοί άλλοι ικανοί άντρες  που ασκούσαν την ηγεσία  —“χιλίαρχοι, εκατόνταρχοι, πεντηκόνταρχοι, δέκαρχοι”.

Ο Θεός φρόντιζε καλά τον λαό του.

Τους έδωσε τον Μωυσή και τον Ιησού του Ναυή.

Υπάρχει επίσης το παράδειγμα του Ηλία  ο οποίος ηγούνταν στην αγνή λατρεία στον Ισραήλ επί δεκαετίες.

Αλλά κάποια στιγμή ο Ιεχωβά ήθελε να τον μεταφέρει  σε έναν άλλον διορισμό νότια, στον Ιούδα.

Μήπως έμειναν οι πιστοί στο δεκάφυλο βασίλειο του Ισραήλ αβοήθητοι;

Όχι βέβαια.

Ο Ηλίας εκπαίδευε τον Ελισαιέ επί χρόνια.

Υπήρχαν επίσης «οι γιοι των προφητών»,  οι οποίοι προφανώς ήταν οργανωμένοι  σε κάποιου είδους σχολές, δεν ξέρουμε ακριβώς.

Άρα, βοηθούσαν πολλοί πιστοί άντρες  στην ηγεσία του λαού του Θεού.

Ο Ιεχωβά συνέχισε να εκπληρώνει τον σκοπό του  και να φροντίζει τον πιστό λαό του.

Με αυτά τα παραδείγματα υπόψη,  τι πιστεύετε ότι θα συμβεί  όταν παρθούν οι χρισμένοι στον ουρανό;

Δεν χρειάζεται να αναρωτιόμαστε.

Ανοίξτε τη Γραφή σας ή το τάμπλετ σας  στο εδάφιο Εβραίους 13:5,  στο δεύτερο μέρος.

Εδώ λέει: «Δεν πρόκειται ποτέ να σε αφήσω  ούτε πρόκειται ποτέ να σε εγκαταλείψω».  Μια απλή, καθησυχαστική αλήθεια:

Ο Ιεχωβά δεν θα “εγκαταλείψει ποτέ” τους πιστούς του.

Όπως ο Μωυσής και ο Ηλίας,  οι πιστοί χρισμένοι που ασκούν την ηγεσία σήμερα  αντιλαμβάνονται πόσο σημαντικό είναι  να εκπαιδεύουν άλλους.  Επί δεκαετίες,  το Κυβερνών Σώμα εκπαιδεύει άντρες από τα άλλα πρόβατα  για να ασκούν την ηγεσία.

Υπάρχουν πολλές σχολές που εκπαιδεύουν πρεσβυτέρους,  ιεραποστόλους, επισκόπους περιοχής  και προσωπικό γραφείων τμήματος.  Εκτός αυτού,  το Κυβερνών Σώμα εκπαιδεύει προσωπικά βοηθούς  για τις διάφορες επιτροπές του Κυβερνώντος Σώματος.

Αυτοί οι πιστοί άντρες σηκώνουν ήδη πολύ βαρύ φορτίο ευθύνης.  Πιστέψτε με,  σας το λέω εκ μέρους όλων μας στο Κυβερνών Σώμα,  έχουμε ανάγκη αυτούς τους βοηθούς  που μας έχει δώσει ο Ιεχωβά.

Προσευχόμαστε για αυτούς κάθε μέρα.

Και είναι καλά προετοιμασμένοι  για να συνεχίσουν αυτό το έργο  -να φροντίζουν τα πρόβατα του Χριστού  υπό την κατεύθυνση του ίδιου του Ιησού,  που είναι η κεφαλή της εκκλησίας.

Γιατί τα λέμε όλα αυτά;  Πολύ απλά:

Όταν οι χρισμένοι παρθούν στον ουρανό  προς το τέλος της μεγάλης θλίψης  αλλά πριν τον Αρμαγεδδώνα,  δεν πρόκειται να σταματήσει η αγνή λατρεία εδώ στη γη.

Θα συνεχιστεί χωρίς καμιά διακοπή.

Ευχαριστούμε λοιπόν τον Ιεχωβά  για την ηγεσία του Ιησού Χριστού.

Κανένας λάτρης του Θεού στον ουρανό ή στη γη  δεν θα νιώσει χαμένος ούτε στιγμή.

Θα γίνει βέβαια η επίθεση από τον Γωγ του Μαγώγ,  αλλά δεν θα έχει επιτυχία.

Θα αποτύχει.

Δεν θα εμποδίσει το μεγάλο πλήθος  να λατρεύει τον Ιεχωβά  και να αποβλέπει σε Αυτόν για σωτηρία.

Και τι Σωτήρας θα αποδειχτεί ο Ιεχωβά!

Ποια είναι λοιπόν η απάντηση στο τρίτο ερώτημα;

Ξέρουμε πάνω κάτω τι θα συμβεί στο μεγάλο πλήθος  όταν οι χρισμένοι παρθούν στον ουρανό.  Αλλά μερικοί μπορεί να αναρωτιόμαστε:

“Με τους χρισμένους τι θα γίνει;

Τι θα κάνουν αυτοί όταν φύγουν από την επίγεια σκηνή;

Θέλουμε να μάθουμε”.

Η Αγία Γραφή απαντάει ξεκάθαρα.

Στο 17ο κεφάλαιο της Αποκάλυψης, εδάφιο 14,  μαθαίνουμε ότι τα πολιτικά στοιχεία αυτού του κόσμου,  ενεργώντας ανόητα, θα πολεμήσουν με το Αρνί.

Και φυσικά θα χάσουν.

Το εδάφιο λέει ότι «το Αρνί θα τους νικήσει».

Ποιοι θα το βοηθήσουν;  Το εδάφιο συνεχίζει:  «Το ίδιο θα κάνουν και οι καλεσμένοι  και εκλεγμένοι και πιστοί που είναι μαζί του».

Ποιοι είναι οι καλεσμένοι και εκλεγμένοι και πιστοί;

Εκείνον τον καιρό θα είναι οι αναστημένοι χρισμένοι.

Όταν λοιπόν οι χρισμένοι κληθούν στον ουρανό,  ένας από τους πρώτους τους διορισμούς θα είναι να πολεμήσουν.

Ναι!

Ενδιαφέρον αυτό!

Κάποιοι από εμάς είχαμε πολεμήσει  προτού γίνουμε αληθινοί Χριστιανοί.

Μερικοί μάλιστα υπηρετήσαμε σε σώματα του στρατού.

Έτσι δεν είναι, αδελφέ Μόρις;

Κάποιοι ήταν στις ειδικές δυνάμεις  —όχι ο αδελφός Μόρις.

Αλλά μετά γίναμε Χριστιανοί.

Μάθαμε «την οδό της ειρήνης»,  και σταματήσαμε αυτούς τους πολέμους.  Μεταφορικά μιλώντας,  τραβήξαμε την περόνη από την τελευταία μας χειροβομβίδα  και την πετάξαμε στον αέρα,  χωρίς να σκοτώσουμε κανέναν και τίποτα.

Ακούστηκε μόνο ένα μεγάλο «μπουμ».

Στον ουρανό όμως  θα υπηρετήσουμε μαζί με τον Χριστό  και τους αγίους αγγέλους  πολεμώντας τους εχθρούς του Θεού στην τελική μάχη.

Αν σας έχει περάσει από το μυαλό  ότι μπορεί να μείνετε αβοήθητοι  όταν παρθούν οι χρισμένοι στον ουρανό, σκεφτείτε:

Στη γη, κανένας Χριστιανός δεν επιτρέπεται να πολεμάει.

Πολλοί από εμάς τους χρισμένους παραείμαστε μεγάλοι  για να πολεμήσουμε, και να μας επιτρεπόταν δηλαδή.  Αλλά στον ουρανό,  θα είμαστε κραταιά πνευματικά πλάσματα  που θα πολεμάμε στο πλευρό του Πολεμιστή  -Βασιλιά Ιησού Χριστού.

Πιστέψτε με, μπορούμε να κάνουμε  και θα κάνουμε πολύ περισσότερα για εσάς από τον ουρανό  από όσα θα μπορούσαμε ποτέ να κάνουμε  ως ατελείς άνθρωποι εδώ στη γη!  Τώρα-δεν τελείωσα ακόμη αν και θα έπρεπε-  εσείς τα άλλα πρόβατα,  τι θα χρειαστεί να κάνετε εκείνον τον συνταρακτικό καιρό;

Αυτό μόνο: Να κρυφτείτε.

Καλά ακούσατε.

Στο Ησαΐας 26:20 λέει:  «Μπες στα εσωτερικά σου δωμάτια  και κλείσε τις πόρτες σου πίσω σου.

Κρύψου για μια στιγμή μόνο,  μέχρι να παρέλθει η οργή».

Θα είναι σαν το κρυφτό.

Εσείς θα κρυφτείτε και εκείνοι θα ψάχνουν να σας βρουν,  αλλά δεν θα σας βρουν.

Χρειάζεται να ανησυχείτε για κάτι;

Δεν χρειάζεται να ανησυχείτε για τίποτα  -τίποτα απολύτως-  επειδή ο Ιεχωβά ποτέ δεν θα σας εγκαταλείψει.

Δεν υπάρχει κανένας βάσιμος λόγος  να ανησυχείτε για το μέλλον.

Απλώς φροντίστε να είστε εκεί, αδελφοί και αδελφές,  για να το χαρείτε.

Να θυμάστε ότι ο Ιεχωβά σάς αγαπάει  και ποτέ δεν θα σας εγκαταλείψει.

Σας παρακαλώ, πιστέψτε το.  Και δεν πρόκειται να απογοητευτείτε.

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Κυριακή 14 Απριλίου 2024

 Κυριακή 14 Απριλίου

Πρόσφερε τον [Ισαάκ] εκεί ως ολοκαύτωμα.​—Γέν. 22:2.

Ο Αβραάμ ήξερε ότι ο Ιεχωβά δεν θα έκανε ποτέ κάτι άδικο ή άστοργο. Σύμφωνα με τον απόστολο Παύλο, ο Αβραάμ σκέφτηκε ότι ο Ιεχωβά μπορούσε να αναστήσει τον αγαπημένο του γιο. (Εβρ. 11:17-19) Άλλωστε, ο Ιεχωβά είχε υποσχεθεί ότι ο Ισαάκ θα γινόταν πατέρας ενός έθνους, και τότε ο Ισαάκ δεν είχε ακόμη παιδιά. Ο Αβραάμ αγαπούσε τον Ιεχωβά, οπότε ήταν πεπεισμένος ότι ο Πατέρας του θα ενεργούσε με δικαιοσύνη. Υπάκουσε με πίστη, όσο δύσκολο και αν του ήταν αυτό. (Γέν. 22:1-12) Πώς μπορούμε να μιμούμαστε τον Αβραάμ; Όπως εκείνος, έτσι και εμείς χρειάζεται να συνεχίσουμε να μαθαίνουμε για τον Ιεχωβά. Καθώς το κάνουμε αυτό, θα τον πλησιάζουμε περισσότερο και θα τον αγαπάμε ακόμα πιο πολύ. (Ψαλμ. 73:28) Η συνείδησή μας θα εκπαιδευτεί να αντανακλά τον τρόπο σκέψης του Θεού. (Εβρ. 5:14) Ως αποτέλεσμα, αν κάποιος προσπαθήσει να μας δελεάσει να κάνουμε κάτι κακό, θα αρνηθούμε. Θα απεχθανόμαστε ακόμα και τη σκέψη να κάνουμε κάτι που θα έφερνε πόνο στον Πατέρα μας και θα έβλαπτε τη σχέση μας μαζί του. w22.08 σ. 28, 29 ¶11, 12

https://drive.google.com/file/d/1BdavuHtBtEp0YSu8ZwJKy4HLVg3aLG8w/view?usp=sharing

Σάββατο 13 Απριλίου 2024

Τρόι Σνάιντερ: Βοήθεια για τους Αποθαρρυμένους (Ψαλμ. 34:18)

 

 

https://www.jw.org/finder?locale=el&lank=pub-jwbvod24_17_VIDEO&docid=1011214&applanguage=G

Πότε ήταν η τελευταία φορά που νιώσατε αποθαρρυμένοι;

Όλοι μας έχουμε τις κακές μας στιγμές,  που νιώθουμε ότι θέλουμε να τα παρατήσουμε,  να εγκαταλείψουμε τον αγώνα.

Βέβαια, δεν μιλάμε για τη βαριά κατάθλιψη  που, σύμφωνα με το <i>Ξύπνα!</i> του Οκτωβρίου 2013,  πρόκειται για μια κατάσταση “που έχει διάρκεια  και επηρεάζει την καθημερινότητά μας”.

Η αποθάρρυνση είναι μια άσχημη φάση στη ζωή μας,  ένα συναίσθημα που μπορεί να μας κυριεύσει ξαφνικά.

Ίσως γίνει αιτία να χάσουμε τον ζήλο μας για πνευματικές δραστηριότητες.

Και προκαλείται από διάφορους παράγοντες  —για παράδειγμα, ανεκπλήρωτες προσδοκίες, επικρίσεις,  προσωπικές αστοχίες, φτωχά αποτελέσματα στη διακονία.

Βέβαια, η αποθάρρυνση  δεν είναι ένδειξη πνευματικής αδυναμίας.

Η Αγία Γραφή μιλάει για πολλά πιστά άτομα  που είχαν βιώσει αποθάρρυνση.

Ωστόσο, είναι κάτι που πρέπει να πάρουμε στα σοβαρά  επειδή, όπως δείχνει το σημερινό εδάφιο,  “αν αποθαρρυνθούμε, η δύναμή μας θα είναι λιγοστή”.

Ο Ιεχωβά παίρνει στα σοβαρά την αποθάρρυνσή μας.

Πώς το ξέρουμε αυτό;

Ας ανοίξουμε τη Γραφή μας στον 34 Ψαλμό,  Ψαλμός 34,  και προσέξτε τι κάνει ο Ιεχωβά  όταν εμείς είμαστε αποθαρρυμένοι.  Ψαλμός 34:18:  «Ο Ιεχωβά είναι κοντά σε εκείνουςπου έχουν συντετριμμένη καρδιά,  σώζει εκείνους που έχουν καταθλιμμένο πνεύμα»  ή, όπως αναφέρει η υποσημείωση, «είναι αποθαρρυμένοι».

Ναι, ο Ιεχωβά έρχεται κοντά μας  όταν είμαστε αποθαρρυμένοι.

Για να μας βοηθήσει, μας πλησιάζει.

Τι ωραία σκέψη!

Επειδή μας αγαπάει, έρχεται κοντά μας.

Γιατί όμως το κάνει αυτό;

Γιατί μας υπενθυμίζει ότι είναι κοντά μας;

Ένας λόγος ίσως είναι ότι όταν είμαστε αποθαρρυμένοι  νιώθουμε πως έχουμε απογοητεύσει τον Ιεχωβά  ή ότι δεν μας βοηθάει πια.

Ή μπορεί να διστάζουμε να τον πλησιάσουμε  για να του μιλήσουμε μέσω προσευχής.

Αλλά ο Ιεχωβά μάς υπενθυμίζει ότι είναι κοντά μας,  και αυτό διώχνει τέτοια αρνητικά συναισθήματα.

Ένας άλλος λόγος που ίσως έρχεται κοντά μας  φαίνεται στο εδάφιο 1 Πέτρου 5:8  που λέει ότι ο Σατανάς  είναι “σαν λιοντάρι που βρυχιέται,ζητώντας να μας καταβροχθίσει”.

Ναι, μας καταδιώκει.

Και όταν αποθαρρυνόμαστε  και η δύναμή μας λιγοστεύει, γινόμαστε πιο ευάλωτοι.

Και, όπως ένα πραγματικό λιοντάρι,  ο Σατανάς προσπαθεί να εκμεταλλευτεί  αυτούς που είναι αδύναμοι.

Αλλά ο Ιεχωβά δεν θέλει να τα παρατήσουμε.

Γι’ αυτό, επειδή μας αγαπάει, έρχεται κοντά μας.

Εφόσον λοιπόν ο Ιεχωβά είναι κοντά μαςόταν είμαστε αποθαρρυμένοι,  τι μπορούμε να κάνουμε εμείς για να λάβουμε τη βοήθειά του;

Ας δούμε τρία πράγματα που μπορούμε να κάνουμε.

Το πρώτο είναι οι προσευχές μας και τι να λέμε σε αυτές.

Δεύτερον, η ανάγνωση της Γραφής και πώς μας βοηθάει.

Και τρίτον, οι συναναστροφές μας.

Το πρώτο λοιπόν είναι οι προσευχές μας  —προσευχόμαστε στον Ιεχωβά με πεποίθηση.

Ξέρουμε ότι ακούει τις προσευχές μας  και ενεργεί για χάρη μας.

Η προσευχή δεν είναι κάτι που απλώς μας κάνει να νιώθουμε καλύτερα.

Μιλάμε στον Ιεχωβά, αυτόν που μας αγαπάει  και θέλει να μας σώσει.

Τι μπορούμε όμως να λέμε στις προσευχές μας;

Θυμάστε τι μας παρότρυνε ο Ιησούςνα κάνουμε στα εδάφια Λουκάς 11:9-13;

Είπε να ζητάμε άγιο πνεύμα.

Γιατί; Επειδή το άγιο πνεύμα μάς παρηγορεί και μας ενισχύει.

Προφανώς, υπήρχαν στιγμές  που και ο απόστολος Παύλος ένιωθε αποθαρρυμένος,  και τότε ζητούσε και εκείνος άγιο πνεύμα.

Γι’ αυτό, στο Φιλιππησίους 4:13 είπε ότι  μπορούσε να αντέξει τα πάνταχάρη σε Αυτόν που του έδινε δύναμη.

Ναι, όταν ζητάμε άγιο πνεύμα,  η δύναμή μας ανανεώνεται πνευματικά και συναισθηματικά.

Κάτι άλλο που μπορούμε να περιλαμβάνουμε στις προσευχές μας  τονίζεται στον Ψαλμό 61.

Ανοίξτε στον Ψαλμό 61 και προσέξτε, παρακαλώ,  τι λέει ο ψαλμωδός στο εδάφιο 2.

Εκεί λέει: «Από τα πέρατα της γης θα κραυγάζω προς εσένα  όταν η καρδιά μου βρίσκεται σε απόγνωση.

Οδήγησέ με σε βράχο ψηλότερο από εμένα».

Μπορούμε να ζητάμε από τον Ιεχωβά  “να μας οδηγήσει σε έναν βράχο  που είναι ψηλότερος από εμάς”,  να μας δώσει ένα αίσθημα σιγουριάς  που δεν θα μπορούσαμε να νιώσουμε ποτέ από μόνοι μας.

Αυτό δεν έκανε και για τον Ηλία;

Θυμάστε την αφήγηση για τον Ηλία;

Όπως βλέπετε στην εικόνα,  είχε το προνόμιο να δει το χέρι του Ιεχωβά  να κατατροπώνει τους προφήτες του Βάαλ.

Πολύ σύντομα όμως  αποθαρρύνθηκε επειδή άκουσε κάποια άσχημα νέα.

Ένιωσε πως ήταν μόνος του  και γι’ αυτό άνοιξε την καρδιά τουστον Ιεχωβά μέσω προσευχής.

Πώς “τον οδήγησε ο Ιεχωβά σε βράχοπου ήταν ψηλότερος από αυτόν”,  δηλαδή πώς του έδωσε αυτό το αίσθημα σιγουριάς;

Ο Ιεχωβά τον βοήθησε να αλλάξει οπτική.

Του υπενθύμισε ότι υπήρχαν άλλα 7.000 άτομα  που παρέμεναν πιστά στον Ιεχωβά.

Δεν ήταν μόνος του.

Αυτή η σκέψη ενίσχυσε τον Ηλία.

Ναι, όταν προσευχόμαστε στον Ιεχωβά  “να μας οδηγήσει σε βράχο ψηλότερο από εμάς”,  θα κάνει για εμάς ό,τι έκανε και για τον Ηλία.

Κάτι άλλο που μπορούμε να κάνουμε  είναι να διαβάζουμε τη Γραφή πιο στοχευμένα.

Εσάς ποια εδάφια σας παρηγορούν όταν νιώθετε πεσμένοι;

Πολλοί ενθαρρύνονται διαβάζοντας τους Ψαλμούς.

Ίσως όμως μπορεί να μας ενθαρρύνει  και το κεφάλαιο 12 στην επιστολή Προς Εβραίους.

Και προσέξτε τι λέει αυτό το κεφάλαιο  σχετικά με το πώς να τρέχουμε τον αγώνα με υπομονή.

Τι μπορεί να μας βοηθήσει;

Ας δούμε το εδάφιο 2.  Μιλώντας για το πώς να τρέχουμε με υπομονή λέει:  «Καθώς προσηλώνουμε το βλέμμα μας στον Πρώτιστο Παράγοντα  και Τελειοποιητή της πίστης μας, τον Ιησού.

Για τη χαρά που είχε τεθεί μπροστά τουαυτός υπέμεινε ξύλο βασανισμού,  καταφρονώντας την ντροπή,  και έχει καθίσει στα δεξιά του θρόνου του Θεού».

Σε ποιον «προσηλώνουμε το βλέμμα μας»;

Στον «Πρώτιστο Παράγοντα», τον Ιησού,

Ο τίτλος «Πρώτιστος Παράγοντας»  περιγράφει τον σημαντικό ρόλο που παίζει ο Ιησούς  βοηθώντας τους ανθρώπους.

Και ποιο θα είναι το αποτέλεσμααν εστιάζουμε σταθερά σε αυτόν;  Εδάφιο 3:  «Αναλογιστείτε λοιπόν εκείνον ο οποίος έχει υπομείνειτόσα εχθρικά λόγια που είπαν αμαρτωλοί  βλάπτοντας τον ίδιο τους τον εαυτό,  ώστε να μην κουραστείτε και παραιτηθείτε».

Για να το πετύχουμε αυτό,  μπορούμε να διαβάζουμε τις αφηγήσεις των Ευαγγελίων.

Όταν διαβάζουμε τα Ευαγγέλια,  νιώθουμε την αναζωογόνηση που προέρχεταιαπό τον Ιεχωβά και τον Ιησού.

Και εφόσον ο Ιησούς αποτελείτέλεια αντανάκλαση του Πατέρα του,  μπορούμε να διακρίνουμε την αγάπη του Ιεχωβά  καθώς διαβάζουμε στις αφηγήσεις  πώς φρόντιζε ο Ιησούς τους καταπιεσμένους  και βοηθούσε τους ασήμαντους.

Η Επί του Όρους ομιλία, για παράδειγμα, μας ηρεμεί  επειδή μας βοηθάει να επαναπροσδιορίζουμετις προτεραιότητές μας.

Ναι, διαβάζοντας τα Ευαγγέλια  παραμένουμε προσηλωμένοιστον «Πρώτιστο Παράγοντα», τον Ιησού,  και λαβαίνουμε βοήθεια σε καιρούς αποθάρρυνσης.

Για να λάβουμε τη βοήθεια του Ιεχωβά  σε καιρούς αποθάρρυνσης,  μπορούμε επίσης να επιδιώκουμε συναναστροφή  με τους αδελφούς και τις αδελφές μας.

Όταν συναναστρεφόμαστε τους αδελφούς μας,  ο Ιεχωβά μπορεί να τους υποκινήσει  να μας βοηθήσουν και να μας ενισχύσουν,  ίσως χωρίς καν να το καταλαβαίνουν.

Προσέξτε τι επίδραση μπορεί να έχει  η συναναστροφή με τους αδελφούς μας.

Ας ανοίξουμε στις Πράξεις, κεφάλαιο 28,  για να δούμε πώς επηρέασε η συναναστροφή τον απόστολο Παύλο.

Περνούσε μια δύσκολη περίοδο,  ήταν υπό κράτηση,  τον μετέφεραν από τη μια φυλακή στην άλλη.

Ο Παύλος ένιωθε αποθαρρυμένος.

Και δείτε στο εδάφιο 15 τι έκανε ο Ιεχωβά για αυτόν.  Πράξεις 28:15:  «Από εκεί οι αδελφοί, όταν άκουσαν τα νέα για εμάς,  ήρθαν να μας προϋπαντήσουν ωςτην Αγορά του Αππίου και τις Τρεις Ταβέρνες».

Και προσέξτε: «Μόλις ο Παύλος τούς είδε,  ευχαρίστησε τον Θεό και πήρε θάρρος».

Ναι, και μόνο που είδε τους αδελφούς του ο Παύλος ενθαρρύνθηκε  και έλαβε εσωτερική δύναμη για να μην τα παρατήσει  και να συνεχίσει τον αγώνα.

Συνοψίζοντας, όταν αποθαρρυνόμαστε από καιρό σε καιρό,  ο Ιεχωβά μάς καταλαβαίνει.

Καταλαβαίνει επίσης ότι είναι σημαντικό  να μην το αγνοήσουμε αυτό,  γι’ αυτό μας πλησιάζει και στέκεται πλάι μας  για να μας βοηθήσει να μην τα παρατήσουμε.

Εμείς τον πλησιάζουμε μέσω των προσευχών μας  —ζητώντας του άγιο πνεύμα,  καθώς και να μας οδηγήσει σε “βράχο ψηλότερο από εμάς”.

Επίσης, μέσω της ανάγνωσης της Γραφής  (εστιάζοντας ιδιαίτερα στα αναζωογονητικά Ευαγγέλια).

Και τέλος, μέσω της συναναστροφής μας  με τους αδελφούς και τις αδελφές μας.

Ακόμη και αν θέλουμε να εγκαταλείψουμε τον αγώνα,  ο Ιεχωβά δεν θα εγκαταλείψει εμάς.

Μας πλησιάζει  επειδή μας αγαπάει και θέλει να μας βοηθήσει.