Καλώς ήρθατε στο JW Broadcasting®!
Αυτόν τον μήνα θα εξετάσουμε τη θαυμάσια ιδιότητα της ταπεινοφροσύνης —τους πολλούς τρόπους με τους οποίους βελτιώνει τη ζωή μας και κάνει τον Ιεχωβά να χαίρεται.
Θα δούμε πώς οι σύζυγοι μπορούν να συνεργάζονται εκδηλώνοντας ταπεινοφροσύνη όταν προκύπτουν διαφωνίες, ώστε να αποκαθιστούν την ειρήνη στον γάμο τους.
Δυσκολεύεστε να πορευτείτε σε έναν κόσμο που διχάζεται ολοένα και περισσότερο;
Θα ακούσουμε τι έχουν να πουν νεαροί ευαγγελιζόμενοι που έμαθαν να μιμούνται ταπεινά τη λογικότητα του Ιεχωβά.
Νιώθετε μερικές φορές απογοητευμένοι από τα ελαττώματά σας;
Το μουσικό βίντεο αυτού του μήνα μας προτρέπει να είμαστε σαν μαλακός πηλός τον οποίο ο Ιεχωβά διαπλάθει σε ένα όμορφο πνευματικό άτομο.
Παρακολουθείτε το JW Broadcasting για τον Φεβρουάριο του 2025!
Σκεφτήκατε ποτέ ποιος είναι το μεγαλύτερο παράδειγμα ταπεινοφροσύνης;
Αν απαντήσατε ο Ιεχωβά, έχετε δίκιο.
Γιατί;
Επειδή, αν και κάθε ζωντανό, νοήμον πλάσμα είναι κατώτερό του, εκείνος έχει επιλέξει να περιλαμβάνει και άλλους σε ό,τι κάνει.
Η ταπεινοφροσύνη ορίζεται ως “ταπεινότητα φρονήματος και έλλειψη υπερηφάνειας και αλαζονείας”.
Το ταπεινό άτομο χαίρεται να περιλαμβάνει και άλλους στη ζωή του και στις δραστηριότητές του.
Αυτή η ιδιότητα έχει πολλά οφέλη.
Γι’ αυτό, το θέμα μας αυτόν τον μήνα είναι «Ταπεινοφροσύνη —Μια Ιδιότητα που θα Βελτιώνει τη Ζωή μας για Πάντα».
Το πόσο μεγάλη είναι η ταπεινοφροσύνη του Ιεχωβά φάνηκε όταν συνεργάστηκε με τον μονογενή του Γιο συμπεριλαμβάνοντάς τον ως τον “δεξιοτέχνη εργάτη” του στη δημιουργία.
Αργότερα, όταν δημιουργήθηκαν οι άγγελοι, αυτά τα ισχυρά πνευματικά πλάσματα μιμούνταν την ταπεινοφροσύνη που εκδήλωνε ήδη ο Ιεχωβά.
Αυτοί οι πιστοί άγγελοι δεν εκδήλωναν ούτε υπερηφάνεια ούτε αλαζονεία. Ως αποτέλεσμα, όλοι στον ουρανό απολάμβαναν ειρήνη αμέτρητους αιώνες.
Η ταπεινοφροσύνη στον ουρανό είναι σαν το λάδι στον κινητήρα —κάνει τα πάντα να λειτουργούν ομαλά.
Ο Σατανάς ήταν ο πρώτος που υπέκυψε στον πειρασμό της υπερηφάνειας και της αλαζονείας, απορρίπτοντας τη θεοειδή ιδιότητα της ταπεινοφροσύνης.
Λίγο μετά, στασίασαν και άλλοι.
Το αποτέλεσμα ήταν να χαθεί η ειρήνη.
Αλλά είναι αξιοσημείωτο ότι η ανάγκη για ταπεινοφροσύνη δεν προέκυψε λόγω της αμαρτίας, του στασιασμού και της ατέλειας.
Η ταπεινοφροσύνη υπήρχε και πριν από αυτές τις άσχημες καταστάσεις.
Είναι επίσης απαραίτητο να καταλάβουμε ότι, ενώ ο Ιεχωβά είναι ανώτερος από όλους, δεν αληθεύει το ίδιο για εμάς.
Ο Ιεχωβά γνωρίζει ότι η ταπεινοφροσύνη θα μας βοηθήσει στην ατελή μας κατάσταση.
Για παράδειγμα, θα μας βοηθήσει να τον μιμούμαστε, να τον υπηρετούμε πιστά και να επιβιώσουμε από το τέλος αυτού του συστήματος πραγμάτων.
Ναι, ο Ιεχωβά γνωρίζει ότι η ταπεινοφροσύνη θα βελτιώσει τη ζωή μας τώρα και για πάντα.
Βλέπουμε πόσο σημαντική είναι για τον Ιεχωβά αυτή η επιθυμητή ιδιότητα όταν διαβάζουμε το Ψαλμός 45:3, 4.
Στον Γιο του, που θα ήταν βασιλιάς, ο Ιεχωβά έδωσε αυτές τις προφητικές οδηγίες πριν από τη μεγάλη μάχη στον ουρανό: «Ζώσε το σπαθί σου πάνω στο πλευρό σου, κραταιέ, με όλη τη μεγαλοπρέπεια και τη λαμπρότητά σου.
Και μέσα στη λαμπρότητά σου προχώρα προς τη νίκη· ίππευε για την υπόθεση της αλήθειας, της ταπεινοφροσύνης και της δικαιοσύνης».
Αυτά τα εδάφια περιγράφουν τον Ιησού Χριστό ως βασιλιά που ιππεύει στη μάχη για να υπερασπιστεί την αλήθεια, την ταπεινοφροσύνη και τη δικαιοσύνη.
Η μεγαλύτερη αλήθεια που υπερασπίζεται είναι ο αγιασμός του μεγαλειώδους ονόματος του Ιεχωβά.
Σε σχέση με τη δικαιοσύνη, υποστηρίζει τους κανόνες του Ιεχωβά για το σωστό και το λάθος.
Και όσον αφορά την ταπεινοφροσύνη, την αποκαθιστά στη δικαιωματική της θέση ανάμεσα σε όλα τα νοήμονα πλάσματα.
Ο Ιησούς έχει ήδη εδραιώσει και πάλι αυτούς τους διαχρονικούς κανόνες στον ουρανό.
Σύντομα θα κάνει το ίδιο και για τη γη, έχοντας την αποστολή να σώσει μόνο όσους είναι ταπεινοί και υπάκουοι.
Άρα, το να καλλιεργούμε και να εκδηλώνουμε ταπεινοφροσύνη είναι ζωτικό για την επιβίωσή μας. Για να διαπιστώσετε αν είστε όντως ταπεινοί, αναρωτηθείτε:
“Πώς με βλέπουν οι άλλοι;”
Αν έχετε διοριστεί να υπηρετείτε ως πρεσβύτερος, νιώθουν οι συμπρεσβύτεροί σας άνετα να σας δώσουν συμβουλή;
Πότε ήταν η τελευταία φορά που έγινε αυτό;
Πώς αντιδράσατε εσείς;
Αν υπηρετείτε ως σκαπανέας, επιδιώκετε να μαθαίνετε από άτομα με λιγότερη πείρα;
Νιώθουν τα μέλη της οικογένειάς μας ότι πραγματικά τους λαβαίνουμε υπόψη σε διάφορα ζητήματα;
Γιατί είναι σημαντικές τέτοιες ερωτήσεις;
Επειδή, με τέτοιου είδους ερωτήσεις, ένα γνήσια ταπεινό άτομο μπορεί να αξιολογήσει ρεαλιστικά τον εαυτό του.
Γιατί;
Επειδή η ταπεινοφροσύνη συνδέεται άμεσα με την εντιμότητα.
Με γνήσια ταπεινοφροσύνη, μπορούμε να βλέπουμε τον εαυτό μας όπως είναι πραγματικά και να παραδεχόμαστε ειλικρινά όλες τις αδυναμίες και τις αποτυχίες μας.
Αντίθετα, η υπερηφάνεια και η αλαζονεία συνδέονται άμεσα με την απάτη.
Το αλαζονικό άτομο καλύπτει τις αδυναμίες και τις αποτυχίες του.
Και αυτό δεν κρατάει πολύ, επειδή τελικά “η υπερηφάνεια οδηγεί στη συντριβή”, όπως μας προειδοποιεί το Παροιμίες 16:18.
Ας δούμε πέντε τρόπους με τους οποίους η ταπεινοφροσύνη βελτιώνει τη ζωή μας.
Πρώτον, η Γραφή διδάσκει σαφώς ότι οι ταπεινοί λαβαίνουν τη βοήθεια του Θεού.
Ένα παράδειγμα είναι ο Δαβίδ.
Έγινε ισχυρός βασιλιάς στον Ισραήλ.
Αλλά προσέξτε σε ποιον απέδωσε την υψηλή του θέση στο Ψαλμός 18:35: «Μου δίνεις την ασπίδα της σωτηρίας σου, το δεξί σου χέρι με στηρίζει, και η ταπεινοφροσύνη σου με εξυψώνει».
Επειδή ο Ιεχωβά είναι ταπεινός, χαμήλωνε για να βοηθήσει τον Δαβίδ, και έτσι αυτός ο ταπεινός άνθρωπος έγινε ισχυρός βασιλιάς.
Μέχρι και σήμερα, ο Ιεχωβά χαίρεται να στηρίζει τους ταπεινούς υπηρέτες του.
Δεν έχετε νιώσει να «σκύβει», σαν να λέγαμε, για να σας βοηθήσει;
Ένα δεύτερο όφελος είναι ότι το να είμαστε ταπεινοί μας προστατεύει όπως ένα ζεστό παλτό μάς προστατεύει από το κρύο.
Επίσης, κάνει την προσωπικότητά μας πιο ελκυστική για τον Ιεχωβά και για τους άλλους.
Προσέξτε τη λεκτική εικόνα που υπάρχει στο εδάφιο 1 Πέτρου 5:5β: «Όλοι σας όμως ντυθείτε την ταπεινοφροσύνη ο ένας προς τον άλλον, επειδή ο Θεός εναντιώνεται στους υπερηφάνους αλλά δίνει παρ’ αξίαν καλοσύνη στους ταπεινούς».
Τα ρούχα μάς προσφέρουν προστασία και αξιοπρέπεια.
Αν δεν έχουμε φορέσει κάτι απαραίτητο ή αν είμαστε ντυμένοι με παλιά ρούχα, οι άλλοι σίγουρα το βλέπουν.
Παρόμοια, οι άλλοι συνήθως το βλέπουν αν δεν έχουμε ντυθεί πλήρως την ταπεινοφροσύνη.
Αντίθετα, όσο περισσότερη ταπεινοφροσύνη εκδηλώνουμε τόσο περισσότερο ελκυστικοί θα είμαστε για τον Ιεχωβά και για τους άλλους.
Όπως φοράμε ένα αγαπημένο ρούχο σε κάθε περίσταση, έτσι πρέπει επίσης να εκδηλώνουμε πάντα ταπεινοφροσύνη.
Το τρίτο όφελος της ταπεινοφροσύνης είναι ότι προάγει το ομαδικό πνεύμα.
Όταν οι συνεργάτες εφαρμόζουν το εδάφιο Φιλιππησίους 2:3, τα αποτελέσματα που προκύπτουν είναι πολύ καλά. Εκεί διαβάζουμε: «Μην κάνετε τίποτα από φιλόνικη διάθεση ή από εγωισμό, αλλά με ταπεινοφροσύνη να θεωρείτε τους άλλους ανώτερους από εσάς».
Όταν πιστεύουμε πράγματι ότι όλοι είναι ανώτεροι από εμάς με κάποιον τρόπο, θα είμαστε πιο πρόθυμοι να ακούμε τις υποδείξεις τους.
Η ταπεινοφροσύνη προάγει τη συνεργασία, όχι τον ανταγωνισμό.
Οι ταπεινοί θεωρούν τους άλλους ως άτομα που προσφέρουν και συνεισφέρουν, όχι ως αντιπάλους.
Σκεφτείτε έναν μουσικό.
Μόνος του, συνήθως μπορεί να αναπαράγει τον ήχο ενός μόνο οργάνου.
Αλλά όταν παίζει σε μια ορχήστρα, όλη η μουσική εκτέλεση είναι πολύ πιο εντυπωσιακή.
Ένας ταπεινός μουσικός είναι ικανοποιημένος με τη συνεργασία, ακόμα και αν αυτό σημαίνει ότι θα βρεθεί πιο πίσω.
Δεν επιδιώκει να τραβάει όλη την προσοχή πάνω του, παίζοντας ως σολίστας, ούτε να παίζει τόσο δυνατά ώστε να επισκιάζει τους άλλους μουσικούς.
Μια μετάφραση αποδίδει τη λέξη «ταπεινοφροσύνη» στο Φιλιππησίους 2:3 λέγοντας ότι πρέπει να είμαστε «αφανείς».
Αυτό σημαίνει να μην προβάλλουμε τον εαυτό μας, να εργαζόμαστε χωρίς να φαινόμαστε και να μην επιζητούμε την προσοχή —όπως κάποιος που φωτογραφίζει τους άλλους και όχι τον εαυτό του.
Καθώς εστιάζει στους άλλους, προσπαθεί να τους φωτογραφίσει από την καλύτερη γωνία, αναδεικνύοντας τα χαρακτηριστικά τους, ώστε να φαίνονται όσο πιο ωραίοι γίνεται.
Η ίδια αρχή εφαρμόζεται και στην ιερή μας υπηρεσία.
Σε όλες τις πτυχές της λατρείας μας, ας θυμόμαστε ότι ανήκουμε στην ομάδα του Ιεχωβά.
Αν συνεργαζόμαστε όλοι εκδηλώνοντας ταπεινοφροσύνη, θα είμαστε χρήσιμοι στα χέρια του Ιεχωβά κάνοντας το θέλημά του.
Η ταπεινοφροσύνη μας θα κάνει τους άλλους ελκυστικούς τόσο στα μάτια του Θεού όσο και των ανθρώπων.
Το τέταρτο όφελος της ταπεινοφροσύνης είναι ότι το ταπεινό άτομο χαίρεται ειλικρινά βλέποντας τα επιτεύγματα των άλλων ή τα προνόμια που παίρνουν.
Ο Ιωάννης ο Βαφτιστής είναι καλό παράδειγμα σε αυτόν τον τομέα.
Αναγνώρισε ταπεινά ότι η διακονία του Ιησού “θα αυξανόταν”, ενώ ταυτόχρονα το δικό του έργο “θα ελαττωνόταν”.
Πώς ένιωθε ο Ιωάννης για αυτό;
Βλέποντας τα επιτεύγματα του Ιησού, υποκινήθηκε να πει στο Ιωάννης 3:29: «Η δική μου χαρά ... έχει γίνει πλήρης».
Όπως ο Ιωάννης, έτσι και ένας ταπεινός αδελφός δέχεται ότι άλλοτε θα είναι ο ίδιος επίσκοπος και άλλοτε κάποιος άλλος θα είναι ο δικός του επίσκοπος.
Αν έχετε το προνόμιο να υπηρετείτε ως πρεσβύτερος, καταλαβαίνετε πώς αυτό το πνεύμα θα ωφελούσε ολόκληρο το πρεσβυτέριο της εκκλησίας σας;
Το πέμπτο όφελος της ταπεινοφροσύνης είναι ότι μας βοηθάει να υπομένουμε εναντίωση και να μη θεωρούμε ότι δεν μπορούμε να ανεχτούμε την κακομεταχείριση.
Αντίθετα, υπομένουμε δυσάρεστες καταστάσεις χωρίς να αντεκδικούμαστε αν ο Ιεχωβά επιτρέψει να υποστούμε αντιξοότητες.
Έχουμε το παράδειγμα του Ιησού, όπως τονίζεται στο 1 Πέτρου 2:23. Διαβάζουμε: «Όταν τον πρόσβαλλαν, δεν ανταπέδιδε προσβάλλοντας.
Όταν υπέφερε, δεν απειλούσε, αλλά εμπιστεύτηκε τον εαυτό του σε Εκείνον που κρίνει δίκαια».
Τι βοήθησε τον Ιησού να υπομείνει;
Η ταπεινοφροσύνη. Δεν σκέφτηκε:
“Ξέρετε ποιος είμαι εγώ;
Είναι απαράδεκτο να υποφέρω έτσι!”
Παρόμοια, το να διατηρούμε ταπεινή στάση μπορεί να αποτελέσει προστασία για εμάς, ίσως ακόμα και να υποκινήσει κάποιους να μας βοηθήσουν όταν άλλοι μας εναντιώνονται.
Εξετάσαμε πέντε οφέλη της ταπεινοφροσύνης, και υπάρχουν πολλά ακόμη.
Αλλά τι γίνεται αν διαπιστώσουμε ότι μας είναι ιδιαίτερο δύσκολο να καλλιεργήσουμε ταπεινοφροσύνη λόγω του παρελθόντος ή της κουλτούρας μας;
Αν εσείς νιώθετε έτσι, ίσως σας ενθαρρύνει το παράδειγμα ενός Ρωμαίου αξιωματικού που αναφέρεται στον Ματθαίο, κεφάλαιο 8.
Ένας Ρωμαίος εκατόνταρχος είχε υπό τις διαταγές του περίπου 100 στρατιώτες.
Πιθανότατα είχε εμπλακεί σε πολλές πράξεις βίας και αιματοχυσίας.
Σπάνια θα μπορούσες να βρεις έναν αξιωματικό με αυτόν τον βαθμό που να είναι ταπεινός. Ας διαβάσουμε την αφήγηση στο Ματθαίος 8:5-8: «Όταν [ο Ιησούς] μπήκε στην Καπερναούμ, ήρθε σε αυτόν κάποιος εκατόνταρχος, ικετεύοντάς τον και λέγοντας:
“Κύριε, ο υπηρέτης μου είναι κατάκοιτος στο σπίτι.
Είναι παράλυτος και βασανίζεται τρομερά”. Αυτός του είπε:
“Όταν έρθω εκεί, θα τον θεραπεύσω”. Ο εκατόνταρχος αποκρίθηκε:
“Κύριε, δεν είμαι άξιος να σε δεχτώ στο σπίτι μου, αλλά μόνο πες έναν λόγο και ο υπηρέτης μου θα γιατρευτεί”».
Είναι αξιοσημείωτο το ότι ο εκατόνταρχος αποκάλεσε δύο φορές τον Ιησού “Κύριο”, εφόσον οι Ρωμαίοι γενικά απεχθάνονταν τους Ιουδαίους. Στο εδάφιο 8, αυτός ο αξιωματικός είπε επίσης: «Δεν είμαι άξιος». Με άλλα λόγια: «Είμαι πολύ ασήμαντος για να σε δεχτώ στο σπίτι μου».
Αν και δεν κατονομάζεται στη Γραφή, αποδείχτηκε ότι ήταν εξαιρετικό παράδειγμα ταπεινοφροσύνης.
Προσέξτε τι είπε ο Ιησούς για αυτόν τον αξιωματικό στο Ματθαίος 8:10: «Όταν ο Ιησούς το άκουσε αυτό, έμεινε έκπληκτος και είπε σε εκείνους που τον ακολουθούσαν:
“Αλήθεια σας λέω, σε κανέναν στον Ισραήλ δεν βρήκα τόσο μεγάλη πίστη”».
Πώς μας ενθαρρύνει αυτή η αφήγηση;
Παρά το παρελθόν μας, όπως ο εκατόνταρχος, όλοι μας μπορούμε να αναπτύξουμε ταπεινοφροσύνη.
Με ποιον τρόπο;
Καλλιεργήστε την επιθυμία να είστε ταπεινοί με όλο σας το είναι.
Να υπενθυμίζετε συχνά στον εαυτό σας ότι, για να ευαρεστείτε τον Θεό, πρέπει να είστε ταπεινοί.
Να θυμάστε επίσης ότι η υπερηφάνεια και η αλαζονεία είναι χαρακτηριστικά του Σατανά.
Να διατηρείτε τη σωστή άποψη αναλογιζόμενοι πόσο ασήμαντοι είστε σε σύγκριση με τον Ιεχωβά.
Και να προσεύχεστε στον Ιεχωβά για βοήθεια ώστε να εκδηλώνετε ταπεινοφροσύνη όπως εκείνος.
Για να είναι ένας γάμος ευτυχισμένος, απαιτείται ταπεινοφροσύνη, ιδίως όταν οι σύζυγοι δεν έχουν την ίδια άποψη για κάτι.
Όταν μια διαφωνία προκαλεί πληγωμένα αισθήματα, μήπως δυσκολευόμαστε να ζητήσουμε συγνώμη;
Δείτε τι θα μας βοηθήσει σε αυτό το επεισόδιο της σειράς <i>Για έναν Ευτυχισμένο Γάμο.</i>
Ένας ισχυρός γάμος μπορεί να είναι μια όαση ειρήνης μέσα σε έναν σκληρό κόσμο.
Αλλά ανεξάρτητα από το πόσο ισχυρός είναι ο δεσμός σας, κάθε γάμος είναι η ένωση ενός ατελούς άντρα και μιας ατελούς γυναίκας που μένουν μαζί στο ίδιο σπίτι.
Ακόμη και σε έναν ευτυχισμένο γάμο, μπορεί να προκύψουν διαφωνίες —ως αποτέλεσμα, αγαπημένα αντρόγυνα μπορεί να πουν λόγια που πληγώνουν.
Στο τέλος, ίσως να μην θυμάστε καν από πού ξεκίνησε η διαφωνία.
Παρόλα αυτά, η ένταση κλιμακώνεται.
Σας έχει συμβεί ποτέ κάτι τέτοιο;
Ζητήσατε συγνώμη και προσπαθήσατε να διορθώσετε την κατάσταση;
Οι πληγές δεν θα εξαφανιστούν απλώς με το πέρασμα του χρόνου.
Μόνο μια ειλικρινής συγνώμη μπορεί να οδηγήσει στην πραγματική νίκη, στην ειρήνη. «Μην κάνετε τίποτα από φιλόνικη διάθεση ή από εγωισμό, αλλά με ταπεινοφροσύνη να θεωρείτε τους άλλους ανώτερους από εσάς».
Προσπαθήστε να δείτε τα πράγματα με τα μάτια του συντρόφου σας.
Πώς θα νιώθατε εσείς αν σας ζητούσαν ειλικρινά συγνώμη;
Μην αφήσετε τον εγωισμό σας να σταθεί εμπόδιο.
Να παραδέχεστε το δικό σας μερίδιο ευθύνης στη διαφωνία, ακόμη και αν νομίζετε ότι δεν έχετε κάνει κάποιο λάθος.
Να αναγνωρίζετε ότι πληγώσατε τον σύντροφό σας και να δέχεστε χωρίς καθυστέρηση την ειλικρινή συγνώμη του.
Το να έχουμε ειρηνικές σχέσεις αξίζει πολύ περισσότερο από την υπερηφάνεια ή το να κερδίζουμε λογομαχίες.
Για να διατηρηθεί όμως η ειρήνη στην οικογένεια απαιτείται προσπάθεια. Είναι εύκολο να επικεντρώνεστε στα ελαττώματα του συντρόφου σας.
Όταν λοιπόν νιώθετε ότι φτάνετε στα όριά σας, να θυμάστε το εδάφιο Ιακώβου 3:2 λέει: «Όλοι σφάλλουμε πολλές φορές».
Όσο πιο γρήγορα ζητήσετε συγνώμη, ανεξάρτητα από το ποιος φταίει, τόσο πιο γρήγορα θα αποκατασταθεί η ειρήνη και η ευτυχία στην οικογένειά σας.
Όταν ζητάτε ειλικρινά συγνώμη και δέχεστε τη συγνώμη του συντρόφου σας, τότε βάζετε τον γάμο σας πάνω από τον εαυτό σας και συνεχίζετε να ενισχύετε τον δεσμό της αγάπης σας.
Όλα τα ζευγάρια έχουν διαφωνίες.
Αφιερώστε λοιπόν χρόνο τώρα για να προετοιμαστείτε ώστε να επιλύετε ειρηνικά τις διαφορές σας.
Νωρίτερα τονίσαμε ότι η ταπεινοφροσύνη συνδέεται με την εντιμότητα.
Αν είμαστε έντιμοι με τον εαυτό μας σχετικά με τις αδυναμίες και τα λάθη μας, θα δείχνουμε μεγαλύτερη κατανόηση για τον σύντροφό μας και θα μας είναι πιο εύκολο να ζητήσουμε και να δεχτούμε μια ειλικρινή συγνώμη.
Το να επιδιώκουμε ειρήνη έξω από το σπίτι μπορεί να είναι ακόμη πιο δύσκολο σε αυτόν τον βαθιά διαιρεμένο κόσμο.
Οι άνθρωποι είναι ιδεολογικά διχασμένοι.
Κάποιοι λένε ότι πρέπει να αποδεχόμαστε κάθε τρόπο ζωής και κάθε άποψη χωρίς εξαιρέσεις.
Άλλοι εκδηλώνουν μίσος σε όσους είναι διαφορετικοί.
Η Αγία Γραφή δείχνει πώς πρέπει να φερόμαστε στους άλλους από την άποψη του Ιεχωβά.
Στο επόμενο βίντεο, δείτε πώς αυτή η πληροφορία ενίσχυσε την πίστη δύο νεαρών ατόμων.
Με ποιους τρόπους έχεις δει να φέρονται οι άνθρωποι σε άτομα που είναι διαφορετικά;
Στο σχολείο, πολλοί συμμαθητές μου θεωρούσαν ότι πρέπει να αποδέχεσαι όποιον τρόπο ζωής επιλέγει ο καθένας για τον εαυτό του.
Οι δάσκαλοι μάς παρότρυναν να υποστηρίζουμε όσους είχαν διαφορετικό σεξουαλικό προσανατολισμό.
Όταν ήμουν στην τρίτη λυκείου, ήρθε στο σχολείο ένας καινούριος καθηγητής.
Ήταν διαφορετικός.
Αυτός είχε έρθει από την πρωτεύουσα, ενώ εγώ ζούσα σε μια μικρή πόλη.
Είχε περάσει πολλά χρόνια στο πανεπιστήμιο και δεν πίστευε στον Θεό.
Στα κοινωνικά δίκτυα, συνήθως υπήρχαν ακραίες απόψεις για όσους είχαν διαφορετικό τρόπο ζωής.
Συχνά έβλεπα να γίνονται επιθετικά σχόλια σε κάποια άτομα για τον τρόπο ζωής τους.
Αυτός ο καθηγητής ήταν πολύ διαφορετικός.
Φαινόταν ότι χαιρόταν να προσβάλλει τους μαθητές και να τους φέρνει σε δύσκολη θέση.
Έκανε στην τάξη ερωτήσεις πάνω σε αμφιλεγόμενα θέματα και μάλιστα έκανε σχόλια του τύπου: «Εσάς εδώ μόνο η μόρφωση σας έλειπε».
Φυσικά, οι μαθητές δεν τον είχαν πάρει από καλό μάτι.
Πολλοί δεν δέχονταν καν να παρακολουθήσουν το μάθημά του ή, αν έμπαιναν στην τάξη, αρνούνταν να του μιλήσουν. Θυμάμαι που έλεγαν: «Σιγά μη μιλήσω σε αυτόν τον αθεϊστή». Θυμάμαι κάποιους συμμαθητές μου να μου λένε: «Μα οι Μάρτυρες του Ιεχωβά μισούν τους γκέι».
Φαίνεται πως πολλοί μαθητές θεωρούσαν ότι εμείς έχουμε ακραία άποψη και ότι απορρίπτουμε εντελώς όσους δεν συμφωνούν με τις πεποιθήσεις μας.
Τι σε βοήθησε να ακολουθήσεις την άποψη της Αγίας Γραφής;
Οι γονείς μου πάντα με βοηθούσαν να έχω μία ισορροπημένη άποψη.
Καθώς μεγάλωνα, με βοήθησαν να καταλάβω ότι, αν και απορρίπτουμε εντελώς κάποια είδη διαγωγής, δεν μισούμε τα άτομα που ζουν με αυτόν τον τρόπο.
Έμαθα πολλά από το παράδειγμα της μαμάς μου.
Δούλευε σε ένα ινστιτούτο ομορφιάς, και έβλεπα με πόση καλοσύνη φερόταν πάντα στους άλλους, άσχετα με τον σεξουαλικό προσανατολισμό τους.
Σκέφτηκα το παράδειγμα του Ιησού —πώς εκείνος μετέδιδε το άγγελμα σε όλους ανεξάρτητα από τον τρόπο σκέψης τους ή το παρελθόν τους.
Αφιέρωνε χρόνο να μιλήσει μαζί τους, άσχετα από το ποιοι ήταν ή τι πίστευαν οι άλλοι για αυτούς.
Αγαπώ το εδάφιο Ματθαίος 5:45, όπου λέει ότι ο Ιεχωβά κάνει τον ήλιο να λάμπει και τη βροχή να πέφτει σε όλους τους ανθρώπους.
Αυτό είναι έκφραση της αγάπης του —να παρέχει στον καθέναν ό,τι χρειάζεται άσχετα με το ποιος είναι.
Καθώς σκεφτόμουν το παράδειγμα του Ιησού, θυμήθηκα τα λόγια του που καταγράφονται στο Ευαγγέλιο του Ματθαίου: «Όσα θέλετε ... να κάνουν οι άλλοι σε εσάς πρέπει να κάνετε και εσείς σε αυτούς».
Αυτό με βοήθησε να σκεφτώ πώς θα έπρεπε να αντιμετωπίζω τον καθηγητή μου.
Με έκανε να του φέρομαι διαφορετικά.
Βλέπεις, αν ο Ιεχωβά, ο Παντοδύναμος Θεός, δείχνει καλοσύνη, αγαθότητα και σεβασμό σε όλους, ποια είμαι εγώ να μην το κάνω;
Και αυτό περιλαμβάνει και άτομα με διαγωγή που δεν εγκρίνω.
Ο Ιεχωβά μάς δείχνει τον καλύτερο τρόπο για να αγαπάμε τους πλησίον μας —τους βοηθάμε να τον γνωρίσουν.
Ποιο ήταν το αποτέλεσμα όταν εφάρμοσες τις Βιβλικές αρχές;
Στην προηγούμενη δουλειά μου, σε ένα ξενοδοχείο, υπήρχε ένας σερβιτόρος που ήταν γκέι.
Κάποιοι συνάδελφοι του φέρονταν άσχημα.
Φρόντισα λοιπόν να μην κάνω και εγώ το ίδιο, και του φερόμουν όπως σε όλους τους άλλους.
Κατάφερα να κάνω μερικές συζητήσεις με τον καθηγητή μου για την Αγία Γραφή και να του δείξω εδάφια.
Εντυπωσιάστηκε από τα όσα λέει η Γραφή για επιστημονικά θέματα και είπε ότι ήθελε να μάθει περισσότερα.
Μια μέρα, ο σερβιτόρος με πλησίασε και με ευχαρίστησε που του φερόμουν διαφορετικά από ό,τι οι άλλοι.
Ακόμα και μερικοί άλλοι σερβιτόροι με ρώτησαν γιατί το έκανα.
Έτσι μου δόθηκε η ευκαιρία να εξηγήσω ότι προσπαθώ να εφαρμόζω Βιβλικές αρχές στη ζωή μου, όπως στη συμπεριφορά μου προς τους άλλους.
Είδαμε αισθητή αλλαγή στον καθηγητή μέσα στη χρονιά.
Μου είπε ότι τον είχε εντυπωσιάσει η διαγωγή μου και το ότι του μίλησα ενώ κανείς άλλος μαθητής δεν το έκανε.
Το μάθημά του βελτιώθηκε πολύ επειδή άρχισε να είναι πιο καλός με τους μαθητές.
Σιγά σιγά, τα παιδιά άρχισαν να ξανάρχονται στην τάξη και, ως το τέλος της χρονιάς, αυτό είχε γίνει ένα από τα αγαπημένα μας μαθήματα.
Όταν σκέφτομαι πώς φέρεται ο Ιεχωβά στους ανθρώπους και τους δίνει την ευκαιρία να τον γνωρίσουν, ελκύομαι κοντά του ακόμα περισσότερο.
Το να ζούμε σύμφωνα με τους κανόνες της Γραφής δεν σημαίνει ότι συμφωνούμε με κάθε πεποίθηση ή άποψη των άλλων.
Σημαίνει όμως ότι φερόμαστε σε όλους με αξιοπρέπεια και σεβασμό, ανεξάρτητα από τις επιλογές που κάνουν.
Ο Ιεχωβά θέλει όλοι οι άνθρωποι να έχουν την ευκαιρία να τον γνωρίσουν.
Εδώ και πολλά χρόνια, η δημόσια μαρτυρία εξυπηρετεί αυτόν τον σκοπό με δυναμικό τρόπο.
Ωστόσο, πολλές πτυχές αυτού του έργου έχουν αλλάξει με τον καιρό, όπως θα δούμε σε αυτό το επεισόδιο της σειράς <i>Η Ιστορία μας Εν Κινήσει.</i>
Ως Μάρτυρες του Ιεχωβά κηρύττουμε στους ανθρώπους όπου μπορούν να βρεθούν.
Σήμερα τα σταντ με τα έντυπα μας είναι κοινό θέαμα σε όλο τον κόσμο.
Αλλά πώς ξεκίνησε η δημόσια μαρτυρία;
Σε αυτό το επεισόδιο της σειράς <i>Η Ιστορία μας Εν Κινήσει</i> θα εξερευνήσουμε αυτή την ιστορία θάρρους και δημιουργικότητας.
Ο Ιησούς έθεσε το προηγούμενο για τη δημόσια μαρτυρία.
Δίδασκε «στους κεντρικούς δρόμους» και «καθ’ οδόν».
Ο απόστολος Παύλος και άλλοι Χριστιανοί του πρώτου αιώνα ακολούθησαν το θαρραλέο υπόδειγμά του.
Ο λαός του Ιεχωβά σήμερα κάνει κάτι παρόμοιο.
Το 1899, οι Σπουδαστές της Γραφής, όπως ονομαζόμασταν τότε, δημοσίευσαν ένα βιβλιάριο με τίτλο <i>Η Βίβλος Εναντίον της Εξελίξεως</i>.
Ποιος ήταν ο στόχος;
Να διανείμουν πάνω από 300.000 αντίτυπα.
Αλλά υπήρχε μόνο μια μικρή ομάδα Σπουδαστών της Γραφής εκείνον τον καιρό.
Πώς θα μπορούσαν να διανείμουν τόσο πολλά έντυπα;
Το τεύχος της <i>Σκοπιάς</i> 15 Απριλίου 1899 απηύθυνε την εξής πρόσκληση: «Ζητούνται Εθελοντές!»
Το σχέδιο ήταν να στέκονται στις γωνίες των δρόμων έξω από τις εκκλησίες και να διανέμουν το βιβλιάριο σε όσους ενδιαφέρονταν.
Οι κληρικοί δεν χάρηκαν με αυτό.
Μάλιστα, προσπάθησαν να συλλάβουν τους ευαγγελιζομένους επειδή διένεμαν δωρεάν έντυπα.
Ωστόσο, οι Σπουδαστές της Γραφής συνέχισαν με θάρρος.
Μέσα σε μόλις έναν χρόνο, διένειμαν πάνω από 900.000 φυλλάδια στις γωνίες των δρόμων σε όλη τη Βόρεια Αμερική και την Ευρώπη.
Το έργο δημόσιας μαρτυρίας μόλις είχε ξεκινήσει.
Την δεκαετία του 1920, κάναμε μια τεράστια εκστρατεία κηρύγματος με το έντυπο και τη σειρά ομιλιών «Εκατομμύρια Ζώντων Ήδη Ουδέποτε θα Αποθάνωσιν».
Αλλάξαμε την προσέγγισή μας και δοκιμάσαμε νέες μεθόδους για να ελκύσουμε την προσοχή του κοινού.
Και είχαν αποτέλεσμα!
Τα επόμενα χρόνια αναπτύξαμε ακόμη περισσότερες μεθόδους για να προσεγγίζουμε τους ανθρώπους.
Μάλιστα, οι αδελφοί και οι αδελφές φορούσαν εξοπλισμό για τη δημόσια μαρτυρία με τη μορφή πλακάτ, γνωστά ως πινακίδες σάντουιτς, και κρατούσαν τσάντες που διαφήμιζαν τα περιοδικά.
Κάναμε πορείες πληροφόρησης.
Φανταστείτε να είστε και εσείς εκεί!
Ο αδελφός Ρόδερφορντ ήταν ειδήμων στη στενογραφία και όποτε του μιλούσες πάντα κάτι έγραφε.
Κρατούσε σημειώσεις και τις αρχειοθετούσε.
Αυτό έκανε και εκείνη την ημέρα.
Έσκισε μια σελίδα και μου την έδωσε, λέγοντας: «Πώς σου φαίνεται αυτό;»
Έγραφε: «Η Θρησκεία Είναι Παγίδα και Απάτη».
Είπα λοιπόν: «Ωχ, αυτό είναι πολύ δυνατό!
Αυτό είναι φωτιά!»
Αυτός είπε: «Αυτό ακριβώς ήθελα και εγώ.
Δεν είναι καλή ιδέα;
Θα κάνουμε μια μεγάλη πορεία πληροφόρησης σε δυο μέρες.
Θα μπορούσε ο αδελφός Κλέι στο τυπογραφείο να φτιάξει τέτοιες πινακίδες και να τις έχουμε στην παρέλαση;»
Αυτό ακριβώς κάναμε.
Ο αδελφός Νορ ήταν και αυτός στο Λονδίνο και οι δυο μας πηγαίναμε μπροστά στην παρέλαση.
Η παρέλαση είχε μήκος δέκα χιλιόμετρα.
Συμμετείχαν χίλιοι αδελφοί.
Ήταν απίστευτο θέαμα!
Τα επόμενα χρόνια, έλαβαν χώρα και άλλες τέτοιες πορείες πληροφόρησης σε πολλά μέρη του κόσμου.
Τον Ιανουάριο του 1940, ανακοινώθηκε στον <i>Πληροφορητή</i> ότι θα ξεκινούσε το έργο δρόμου με περιοδικά, με έμφαση στα πιο πολυσύχναστα μέρη των πόλεων.
Μετά από αυτό, πολλοί εξοικειώθηκαν με τους Μάρτυρες του Ιεχωβά καθώς μας έβλεπαν να προσφέρουμε περιοδικά στους δρόμους σε όλο τον κόσμο.
Ωστόσο, δεν εκτίμησαν όλοι τις προσπάθειές μας.
Σε κάποιες περιπτώσεις ολόκληροι όχλοι επιτίθονταν στους αδελφούς και στις αδελφές μας.
Εκείνοι όμως συνέχισαν θαρραλέα το έργο κηρύγματος, παρά τις συνεχείς απειλές βίας.
Μάλιστα, το ότι ενέμειναν στις προσπάθειές τους, εκδηλώνοντας προσωπικό ενδιαφέρον, έκανε κάποιους να αλλάξουν άποψη για τους Μάρτυρες του Ιεχωβά.
Ίσως γνωρίζετε κάποιον αδελφό ή αδελφή που γνώρισε την αλήθεια επειδή στάθηκε σε ένα σταντ με έντυπα στο πανεπιστήμιο, σε κάποιο εμπορικό κέντρο ή στο αεροδρόμιο.
Ένα μεγάλο ορόσημο ήταν όταν το 2001 το Κυβερνών Σώμα ενέκρινε να δοκιμάσουν οι αδελφοί μας στη Γαλλία διάφορες μεθόδους επίδοσης δημόσιας μαρτυρίας, μεταξύ των οποίων τη χρήση σταντ παρουσίασης εντύπων, τα οποία όμως διέφεραν αρκετά από τα σημερινά.
Μετά από χρόνια επιτυχημένων προσπαθειών, το Κυβερνών Σώμα συνέχισε να κάνει βελτιώσεις σε σχέση με τη δημόσια μαρτυρία και διευθέτησε την ειδική δραστηριότητα για επίδοση δημόσιας μαρτυρίας σε μεγαλουπόλεις.
Έτσι ερχόμαστε σε επαφή με ανθρώπους που δεν θα μπορούσαμε να τους βρούμε στο έργο από σπίτι σε σπίτι.
Σήμερα η δημόσια μαρτυρία είναι πλέον βασική πτυχή της διακονίας μας.
Τα σταντ έχουν γίνει μέρος της ζωής μας και μάλιστα έχουμε γράψει και ένα τραγούδι για αυτά.
Αλλά είτε είστε ένας από τους χιλιάδες που συμμετείχαν στις πορείες πληροφόρησης, είτε απλώς ένας ευαγγελιζόμενος στη γωνία ενός δρόμου, ο στόχος μας παραμένει ο ίδιος —να εκδηλώνουμε την αγάπη μας για τον Ιεχωβά και να αγγίζουμε τις καρδιές των ανθρώπων.
Θα τα ξαναπούμε στο επόμενο επεισόδιο της σειράς <i>Η Ιστορία μας Εν Κινήσει.</i>
Φαντάζεστε τον εαυτό σας ανάμεσα στους 1.000 Μάρτυρες σε εκείνη την πορεία πληροφόρησης των 10 χιλιομέτρων;
Χρειάζεται θάρρος και ταπεινοφροσύνη για να βγει κάποιος έξω και να διακηρύξει τα καλά νέα σε δημόσια θέα.
Με τη δημόσια μαρτυρία, έχουμε ρίξει παντού αμέτρητους σπόρους της αλήθειας.
Ίσως πάρει χρόνο μέχρι να δούμε τα καλά αποτελέσματα της απόφασης να υπηρετούμε τους άλλους και τον Ιεχωβά.
Αυτό συνέβη με τον Μάικλ και τη Λίντα Ντιγκριγκόριο.
Ας ακούσουμε την εμπειρία τους.
Μας αρέσει πολύ να περνάμε χρόνο με άτομα που θέλουν να κάνουν περισσότερα στην υπηρεσία του Ιεχωβά.
Η προθυμία να υπηρετούμε άλλους οδηγεί σε μια ζωή γεμάτη ευλογίες.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1970, και η Λίντα και εγώ διοριστήκαμε ειδικοί σκαπανείς στη Μινεσότα.
Εκεί γνωριστήκαμε.
Μετά προσκλήθηκα στη Γαλαάδ και διορίστηκα στη Δομινικανή Δημοκρατία, στο γραφείο τμήματος.
Έπειτα παντρευτήκαμε, και ήρθε και η Λίντα εκεί.
Το τοπικό γραφείο τμήματος ήταν πολύ μικρό τότε.
Έτσι, όταν παντρευτήκαμε, το πρώτο μας δωμάτιο ήταν η βιβλιοθήκη του Μπέθελ.
Και μας είπαν: «Εδώ είναι η βιβλιοθήκη, γι’ αυτό η πόρτα πρέπει να μένει ανοιχτή μέχρι τις εννιά το βράδυ —κάθε βράδυ».
Αυτό δεν ήταν και το πιο εύκολο πράγμα.
Ήταν ένα μάθημα ζωής για εμάς.
Είδαμε πόσο σημαντικό είναι να μη χάνεις το χιούμορ σου.
Είμαι αρκετά ντροπαλή εκ φύσεως, αλλά οι Δομινικανοί είναι ευχάριστοι και χαλαροί, είναι έξω καρδιά.
Αυτό με βοήθησε πάρα πολύ γιατί έμαθα να μην παίρνω τα πράγματα τόσο στα σοβαρά.
Επίσης έμαθα ότι όλα αυτά που εμείς θεωρούσαμε απαραίτητα δεν ήταν στ’ αλήθεια απαραίτητα.
Μπορούσες να είσαι ευτυχισμένος και με πολύ λιγότερα.
Αυτό ήταν πολύ καλή εκπαίδευση για μένα.
Ήμασταν λοιπόν μερικά χρόνια στη Δομινικανή Δημοκρατία, υπήρχε μεγάλη αύξηση στο έργο, χτιζόταν καινούριο Μπέθελ.
Μάλιστα, φαινόταν ότι επιτέλους θα αποκτούσαμε δωμάτιο με θέα στη θάλασσα.
Αλλά όλα αυτά σε λίγο θα άλλαζαν.
Αυτό ξαναπές το!
Το 1989, έπεσε το Τείχος του Βερολίνου και αυτό προκάλεσε ένα ντόμινο εξελίξεων.
Πολλές χώρες στην Ανατολική Ευρώπη ανεξαρτητοποιήθηκαν και είχαν τώρα περισσότερη θρησκευτική ελευθερία από ποτέ.
Εμάς μας ενδιέφερε ιδιαίτερα αυτό επειδή ο Μάικ είχε συγγενείς στην Αλβανία, όπου το έργο ήταν υπό απαγόρευση επί πολλά χρόνια.
Σκεφτήκαμε ότι μπορούσαμε να πάμε στην Αλβανία για δυο τρεις μέρες, αν δεν ήταν πολύ επικίνδυνο, ώστε να γνωρίσουμε τους συγγενείς του Μάικ από κοντά. Λίγο μετά, λάβαμε εντελώς αναπάντεχα μια επιστολή από το Κυβερνών Σώμα η οποία έλεγε: «Μάθαμε ότι θα πάτε στην Αλβανία για δυο τρεις μέρες.
Αναρωτιόμαστε αν θα ήσασταν πρόθυμοι να μείνετε δυο τρεις μήνες για να βοηθήσετε στο έργο εκεί».
Δεν ξέραμε τι σήμαινε αυτό, αλλά θέλαμε να το προσπαθήσουμε.
Το Κυβερνών Σώμα ήξερε ελάχιστα πράγματα για την κατάσταση στην Αλβανία.
Το έργο ήταν υπό απαγόρευση.
Δεν υπήρχε γραφείο τμήματος.
Δεν υπήρχαν εκκλησίες.
Πολλοί δεν ήξεραν καν αν υπήρχαν άλλοι αδελφοί.
Οι αδελφοί δεν γνώριζαν αν θα μπορούσαμε να βρούμε κατάλυμα εκεί, αν θα υπήρχαν επαρκή τρόφιμα.
Η χώρα ήταν σε βαθιά οικονομική κρίση.
Αν και ήταν βουτιά στο άγνωστο, χαιρόμασταν που θα πηγαίναμε.
Άλλωστε ήταν μόνο για δυο τρεις μήνες.
Ό,τι και αν βρίσκαμε εκεί, θα τα καταφέρναμε.
Θα βάζαμε τα δυνατά μας. Βέβαια, μόλις φτάσαμε, είδαμε πώς ήταν πραγματικά η κατάσταση.
Όλες οι υποδομές είχαν καταρρεύσει.
Γίνονταν απεγνωσμένες προσπάθειες να σχηματιστεί νέα κυβέρνηση.
Τα πράγματα ήταν πολύ δύσκολα.
Αλλά κάθε διορισμός που είχαμε λάβει μας προετοίμαζε για τον επόμενο.
Το ότι είχαμε ζήσει στη Δομινικανή Δημοκρατία, όπου δεν υπήρχαν πολλές υλικές ανέσεις, μας έκανε να μη φοβόμαστε τόσο πολύ.
Έκανε λίγο πιο εύκολη την προσαρμογή μας εκεί.
Μια από τις προτεραιότητές μας ήταν να προσπαθήσουμε να βρούμε τους παλιούς αδελφούς και αδελφές.
Ήταν μετρημένοι στα δάχτυλα.
Ταυτόχρονα, έπρεπε να καταβάλουμε κάθε προσπάθεια για να συναντηθούμε με αξιωματούχους και να δούμε τι θα μπορούσε να γίνει για τη νομική αναγνώριση του έργου μας.
Καθώς προσπαθούσαμε να αποκτήσουμε νομική αναγνώριση, ακούσαμε ότι ένας αδελφός από τις Ηνωμένες Πολιτείες που είχε αλβανική καταγωγή θα ερχόταν να επισκεφτεί τους συγγενείς του. Μια μέρα λοιπόν, του είπα: «Αύριο έχω συνάντηση με τον υπουργό που είναι αρμόδιος για τη νομιμοποίησή μας.
Θέλεις να έρθεις μαζί μου;» «Ευχαρίστως», μου είπε.
Πήγαμε στο υπουργείο και ο υπουργός απουσίαζε, αλλά είχε στείλει τη νομική του σύμβουλο να μας συναντήσει. Αφού μας συστήθηκε, κοίταξε τον αδελφό και τον ρώτησε: «Από πού είσαι;»
Εκείνος είπε: «Από το τάδε χωριό». Η σύμβουλος είπε: «Και εγώ από εκεί είμαι!»
Τελικά αποδείχτηκε ότι ήταν ξαδέλφια.
Μας κοίταξε έναν έναν και είπε: «Απίστευτο!
Ούτως ή άλλως σκόπευα να σας βοηθήσω επειδή δεν έχω δει ποτέ πιο καλογραμμένο καταστατικό από το δικό σας.
Αλλά τώρα έχω και οικογενειακή υποχρέωση». Λίγες μέρες αργότερα, μας τηλεφώνησαν και μας παρέδωσαν το επίσημο έγγραφο.
Έπειτα από 50 χρόνια απαγόρευσης, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά στην Αλβανία είχαν λάβει επιτέλους νομική αναγνώριση.
Αφού νομιμοποιήθηκε το έργο μας, είδαμε το πνεύμα του Ιεχωβά να επιδρά δυναμικά.
Η πρόοδος ήταν τέτοια που δεν την είχαμε καν φανταστεί.
Οι άνθρωποι συνέρρεαν στις συναθροίσεις.
Νέοι, ηλικιωμένοι, άτομα που διψούσαν για την αλήθεια.
Αφού πέρασαν οι τρεις μήνες, το Κυβερνών Σώμα μάς ρώτησε: «Τώρα που έχουμε νομική αναγνώριση, θα θέλατε να παραμείνετε εκεί;»
Πλέον είχαμε δεθεί τόσο πολύ με τους αδελφούς, που μας ήταν αδύνατον να φύγουμε.
Δεν μπορούσαμε να αφήσουμε την οικογένειά μας και ενθουσιαστήκαμε που θα μέναμε μαζί τους.
Τελικά υπηρετήσαμε στην Αλβανία περίπου 30 χρόνια.
Και αυτά τα 30 χρόνια πέρασαν χωρίς να το καταλάβουμε.
Πού να ξέραμε ότι ένα τριήμερο ταξίδι θα κατέληγε τελικά να είναι διορισμός ζωής!
Όταν βγαίνεις από τη ζώνη άνεσής σου, μαθαίνεις πολλά για τον εαυτό σου, αλλά είσαι και πιο χρήσιμος στον Ιεχωβά.
Επίσης, είσαι σε καλύτερη θέση για να βοηθήσεις άλλους.
Και αυτή είναι μια ευκαιρία που δεν πρέπει να τη χάσεις.
Και δεν πρέπει να λέμε ποτέ όχι σε έναν διορισμό απλώς και μόνο από φόβο για το άγνωστο.
Όταν αφήνουμε τον εαυτό μας στα χέρια του Ιεχωβά, αυτός αναλαμβάνει την ευθύνη να μας βοηθήσει.
Ας τον δοκιμάσουμε λοιπόν, ας τον αφήσουμε να μας βοηθήσει.
Εκείνος ξέρει πού να μας στείλει και πότε. Στην πραγματικότητα, εμείς δεν είμαστε παρά ένα μολύβι στα χέρια του Ιεχωβά.
Εκείνος είναι που γράφει.
Ο Μάικλ και η Λίντα επέλεξαν να υπηρετήσουν στην Αλβανία επί δεκαετίες, ακόμα και όταν αυτό ήταν δύσκολο.
Σήμερα, πάνω από 5.000 Μάρτυρες υπηρετούν τον Ιεχωβά εκεί.
Τώρα θα δούμε πώς δύο άντρες με το όνομα Σαούλ αποδείχτηκαν αντίθετα παραδείγματα ως προς την ταπεινοφροσύνη.
Απολαύστε αυτή την Πρωινή Λατρεία από τον αδελφό Τζέφρι Τζάκσον, μέλος του Κυβερνώντος Σώματος.
Όσον αφορά το θέμα της ταπεινοφροσύνης, διαπιστώνουμε ότι υπάρχουν πολλά παραδείγματα στην Αγία Γραφή που μας βοηθούν —κάποια θετικά, κάποια αρνητικά.
Ίσως θα μπορούσαμε να σκεφτούμε για λίγο ένα αρνητικό και ένα θετικό παράδειγμα.
Πρόκειται για δύο άντρες με το όνομα Σαούλ.
Ο πρώτος για τον οποίο θα μιλήσουμε είναι εκείνος που έγινε γνωστός ως ο βασιλιάς Σαούλ του Ισραήλ.
Θα ήθελα να ανοίξετε τη Γραφή σας, παρακαλώ, και να δούμε την αρχή του βιβλίου Πρώτο Σαμουήλ.
Η περίληψη των περιεχομένων μας δίνει μια γενική εικόνα των γεγονότων που λάβαιναν χώρα εκείνη την εποχή.
Στην περίληψη των περιεχομένων, λοιπόν, βλέπουμε ότι στο κεφάλαιο 10 αναφέρει: «Ο Σαούλ χρίεται βασιλιάς».
Πώς ήταν τα πράγματα τότε;
Μήπως ήταν υπερήφανος ο Σαούλ;
Μήπως παρουσιαζόταν ως «ο ήρωας», εκείνος που θα άλλαζε σελίδα στην ιστορία του έθνους;
Όχι.
Θυμόμαστε ότι η Γραφή αναφέρει ότι “κρυβόταν στις αποσκευές”.
Άρα δεν ήθελε να έχει εξέχουσα θέση.
Δίσταζε να αναλάβει αυτόν τον ρόλο.
Αλλά ο Ιεχωβά τον ευλόγησε, και χρίστηκε βασιλιάς.
Και αν κοιτάξουμε λίγο παρακάτω, βλέπουμε στο κεφάλαιο 11 ότι «νικάει τους Αμμωνίτες».
Σε αυτό το σημείο, λέγεται συγκεκριμένα ότι το πνεύμα του Ιεχωβά ήταν μαζί του.
Αναφέρεται επίσης ότι, εκδηλώνοντας ταπεινοφροσύνη, δεν εκδικήθηκε εκείνους που του εναντιώθηκαν.
Αλλά όταν κοιτάξουμε στο κεφάλαιο 13, τι λέει εκεί; «Ο Σαούλ ενεργεί με αυθάδεια», άρα είχε πάψει να είναι ταπεινός και είχε χάσει την εύνοια του Ιεχωβά.
Πόσον καιρό αφότου έγινε βασιλιάς συνέβη αυτό;
Αν δούμε το κεφάλαιο 13, εδάφιο 1, μας λέει ότι συνέβη από την αρχή κιόλας, ίσως είχαν περάσει μόλις δύο ή τρία χρόνια από τότε.
Τι μας λέει αυτό;
Έπαψε να είναι ταπεινός πολύ σύντομα αφότου χρίστηκε βασιλιάς.
Και όχι μόνο αυτό, αλλά ο Ιεχωβά τού επέτρεψε να παραμείνει σε αυτή τη θέση, ίσως 35 και πλέον χρόνια.
Επομένως, τι διδάγματα παίρνουμε για εμάς προσωπικά; Πρώτο δίδαγμα:
Προτού διοριστούμε πρεσβύτεροι ή αναλάβουμε κάποιο άλλο προνόμιο υπηρεσίας, μπορεί να ήμασταν διστακτικοί, να ήμασταν ταπεινοί, να μη θέλαμε τη συγκεκριμένη θέση, να θεωρούσαμε ότι δεν έχουμε τα προσόντα.
Ίσως νομίζαμε ότι είμαστε πολύ ταπεινοί.
Αλλά να θυμάστε τον βασιλιά Σαούλ.
Πόσο σύντομα αφότου διορίστηκε σε εκείνη τη θέση— Πόσο σύντομα έπαψε να είναι ταπεινός!
Το δεύτερο δίδαγμα είναι ότι απλώς και μόνο το ότι παραμένουμε σε κάποιον ρόλο ή θέση εξουσίας δεν αποδεικνύει κατ’ ανάγκην ότι ο Ιεχωβά μάς επιδοκιμάζει ή ότι εμείς παραμένουμε ταπεινοί.
Γι’ αυτό λοιπόν είναι πολύ σημαντικό να εξετάζουμε συνεχώς τον εαυτό μας για να διαπιστώσουμε αν παραμένουμε ταπεινοί και αν διαθέτουμε ακόμα την ταπεινοφροσύνη που μπορεί να εκδηλώναμε πριν από χρόνια.
Το δεύτερο παράδειγμα που θα εξετάσουμε είναι του Σαούλ ή Σαύλου, που έγινε γνωστός ως απόστολος Παύλος.
Πώς ήταν ο Σαύλος στην αρχή;
Ήταν ταπεινός σαν εκείνον που έγινε ο βασιλιάς Σαούλ;
“Κρυβόταν στις αποσκευές”;
Όχι. Ήταν στην πρώτη σειρά.
Μάλιστα, στο εδάφιο 1 Τιμόθεο 1:13, ο απόστολος Παύλος λέει ότι εκείνη την εποχή ήταν «θρασύς», και αυτή η λέξη ίσως υποδηλώνει κάποιον που μιλάει πολύ υποτιμητικά στους άλλους. Τους ταπεινώνει, και αυτό φανερώνει σίγουρα έναν πολύ υπερήφανο, αλαζόνα άνθρωπο.
Και όμως, τι έγινε με τον Σαύλο;
Σημείωσε πρόοδο, έγινε Χριστιανός, και το πνεύμα του Ιεχωβά τον βοήθησε να εξελιχθεί σε ένα πολύ ταπεινό άτομο.
Αλλά πώς ξέρουμε ότι ο απόστολος Παύλος ήταν όντως πολύ ταπεινός;
Θα μπορούσαμε να πούμε πολλά σχετικά με αυτό.
Ας μιλήσουμε όμως μόνο για ένα από αυτά.
Θα σας κάνω μια ερώτηση και δώστε εσείς την απάντηση.
Θεωρείτε ότι ο απόστολος Παύλος ήταν εύγλωττος ομιλητής;
Εκφωνούσε καλές ομιλίες;
Η πρώτη σας σκέψη θα ήταν ίσως να πείτε όχι.
Αλλά ας το σκεφτούμε λίγο περισσότερο πριν δώσουμε οριστική απάντηση.
Όταν διαβάζουμε το βιβλίο των Πράξεων, τι βλέπουμε;
Εκεί βρίσκουμε πολλές από τις ομιλίες που εκφώνησε ο απόστολος Παύλος.
Στην Αντιόχεια έδωσε πολύ αποτελεσματική μαρτυρία.
Στα Λύστρα —θυμάστε όταν ήταν εκεί μαζί με τον Βαρνάβα;
Οι άνθρωποι νόμιζαν ότι ήταν ο Ερμής επειδή μιλούσε κυρίως αυτός σε εκείνη την περίπτωση.
Και πόσες φορές έχουμε αναφερθεί στο Πράξεις 17, όπου ο Παύλος, με πολύ επιδέξιο τρόπο, σε μια πολύ δύσκολη κατάσταση, κήρυξε σε κάποιους χρησιμοποιώντας έναν βωμό αφιερωμένο «Στον Άγνωστο Θεό».
Παρέθεσε μάλιστα και λόγια που είχαν πει κάποιοι από τους δικούς τους ποιητές.
Αυτό λοιπόν μας βοηθάει να καταλάβουμε ότι ήταν πολύ αποτελεσματικός όταν μιλούσε σε άλλους.
Στα σκαλοπάτια του ναού, όταν τον πήραν από εκεί και το πλήθος ήθελε να τον σκοτώσει, εκφώνησε και πάλι μια πολύ αποτελεσματική ομιλία, και ας μην ξεχνάμε, φυσικά, πόσες φορές απευθύνθηκε σε διάφορους Εθνικούς άρχοντες και τους έδωσε πολύ αποτελεσματική μαρτυρία.
Τι θα λέγαμε λοιπόν;
Ήταν καλός ομιλητής ο απόστολος Παύλος; Ίσως σκεφτόμαστε:
“Πρέπει να ήταν πολύ εύγλωττος ομιλητής.
Μετέδιδε αποτελεσματικά το άγγελμα και έπειθε τους άλλους”.
Γιατί λοιπόν ήμασταν κάπως επιφυλακτικοί να πούμε ότι ο Παύλος ήταν θαυμάσιος ομιλητής;
Ίσως αυτό οφείλεται σε ένα εδάφιο.
Ας δούμε το 2 Κορινθίους 11:6.
Εδώ βρίσκουμε τον απόστολο Παύλο να λέει στους αδελφούς της Κορίνθου: «Αλλά ακόμη και αν είμαι αδέξιος στον λόγο, σίγουρα δεν είμαι στη γνώση».
Έλεγε εδώ ο Παύλος ότι όντως δεν ήταν ικανός στην ομιλία; Όχι, απαντούσε στους «υπερέξοχους αποστόλους» που τον επέκριναν, που μιλούσαν πολύ απαξιωτικά για εκείνον.
Έλεγαν μάλιστα ότι ο λόγος του ήταν «αξιοκαταφρόνητος». Επομένως εδώ, όταν ο Παύλος λέει «αλλά ακόμη και αν είμαι αδέξιος», όντως εννοεί ότι δεν ήταν επιδέξιος στον λόγο; Όχι, τους απαντούσε σύμφωνα με τα κριτήρια που είχαν θέσει αυτοί οι ίδιοι. Έχοντας αυτά υπόψη, ίσως αναρωτηθούμε:
Γιατί μπορεί να είχαν οι αδελφοί της Κορίνθου αυτή την εντύπωση, παρά τα όσα εξετάσαμε σχετικά με το υπόβαθρο του Παύλου;
Ας δούμε κάτι στην Πρώτη Κορινθίους, και αυτό θα μας επαναφέρει στο θέμα της ταπεινοφροσύνης. 1 Κορινθίους, κεφάλαιο 2— και θα διαβάσουμε τα εδάφια 1-5: «Γι’ αυτό, όταν ήρθα σε εσάς, αδελφοί, δεν ήρθα κάνοντας επίδειξη στα λόγια ή στη σοφία ενώ διακήρυττα σε εσάς το ιερό μυστικό του Θεού».
Άρα, ο Παύλος εσκεμμένα δεν χρησιμοποίησε τις μεθόδους επιχειρηματολογίας με τις οποίες ήταν εξοικειωμένοι οι Κορίνθιοι. Προσέξτε τι λέει το εδάφιο 2: «Διότι ... αποφάσισα να μη σας μιλήσω για τίποτα άλλο παρά μόνο για τον Ιησού Χριστό, και αυτόν κρεμασμένο στο ξύλο».
Ήταν συνειδητή η απόφαση του αποστόλου Παύλου να μην κάνει επίδειξη στα λόγια, να μη χρησιμοποιήσει τη σοφία που διέθετε. Προσέξτε πώς συνεχίζει στα εδάφια 3-5: «Και ήρθα σε εσάς με αδυναμία, με φόβο και με πολύ τρόμο· ο λόγος μου και ό,τι κήρυξα δεν ήταν με πειστικά λόγια σοφίας, αλλά με εκδήλωση πνεύματος και δύναμης, ώστε η πίστη σας να μη βασίζεται στη σοφία των ανθρώπων, αλλά στη δύναμη του Θεού».
Τι μας λέει ο Παύλος εδώ;
Κατάλαβε ότι οι αδελφοί της Κορίνθου είχαν πρόβλημα.
Έδιναν υπερβολική σημασία στην κοσμική σοφία και στην εικόνα που παρουσίαζαν κάποιοι για τον εαυτό τους. Αναμφίβολα, οι διαιρέσεις στην εκκλησία οφείλονταν και σε αυτό.
Ο Παύλος, λοιπόν, για να τα αποφύγει όλα αυτά και να δώσει τη σημασία που έπρεπε στο άγιο πνεύμα του Ιεχωβά και στη δύναμη του αγγέλματος, αποφάσισε να μη χρησιμοποιήσει τη λεγόμενη σοφία που διέθετε.
Δεν έδειξε μεγάλη ταπεινοφροσύνη ενεργώντας έτσι;
Δεν τον πείραζε να έχουν οι άλλοι κακή γνώμη για αυτόν —να λένε ότι δεν ήταν και τόσο ικανός ομιλητής— αρκεί η δόξα να πήγαινε στον Ιεχωβά.
Τι μαθαίνουμε από αυτό το παράδειγμα;
Μαθαίνουμε ότι κάποιος που είναι αλαζόνας μπορεί να γίνει ταπεινός.
Αλλά και ότι, αν είμαστε ταπεινοί, μπορεί μερικές φορές να αποφασίσουμε να μη φανερώσουμε πλήρως τη σοφία και τα ταλέντα που έχουμε, ίσως ακόμα και να τα υποβαθμίσουμε, ώστε η δόξα να πάει στον Ιεχωβά.
Δεν είχαν μεγάλο ενδιαφέρον αυτά τα παραδείγματα;
Ας μη γίνουμε ποτέ σαν τον βασιλιά Σαούλ, που έπαψε να είναι ταπεινός, και ας είμαστε σαν τον απόστολο Παύλο, που συνέχισε να είναι ταπεινός, πρόθυμος να υποβιβάζει τον εαυτό του, ώστε να στρέφεται ο προβολέας στη δόξα του Ιεχωβά.
Ένα ταπεινό άτομο μπορεί να γίνει υπερήφανο.
Αλλά ευτυχώς ο Παύλος απέδειξε πως ένα υπερήφανο και αλαζονικό άτομο μπορεί να γίνει ταπεινό.
Άφησε με ταπεινοφροσύνη τον Ιεχωβά να τον διαπλάσει.
Το να αφήνουμε ταπεινά τον εαυτό μας στα στοργικά χέρια του Ιεχωβά είναι το θέμα του νέου μουσικού βίντεο, που περιγράφει πώς κάποιο άτομο γνωρίζει την αλήθεια ενόσω βρίσκεται στη φυλακή.
Θεέ μου, μπορείς να δεις καλά, βαθιά μέσα στην κρυφή καρδιά.
Προσπαθώ να σε υπηρετώ.
Όμως είναι στιγμές που δεν μπορώ, φοβάμαι πως σε στενοχωρώ. Δεν ξεχνάς, χώμα είμαι κι εγώ.
Αφήνομαι σ’ εσένα.
Είμαι πηλός, με διαπλάθεις.
Κάνε με να διαμορφωθώ σ’ έναν νέο εαυτό που αναζητάς και χαμογελάς.
Ξέρω πόσο μ’ αγαπάς.
Mε στηρίζεις, μου απαντάς.
Πατέρα, είμ’ εδώ!
Μες στα χέρια σου.
Μες στα χέρια σου.
Τις στιγμές που για σένα μελετώ μου φέρνεις εικόνες στο μυαλό.
Στοργικά, ξανά μ’ εξαγνίζεις.
Καρδιά θέλω να ’χω ταπεινή.
Ναι, ήρθ’ ο καιρός για νέα αρχή.
Τα παλιά λάθη δεν με ορίζουν.
Αφήνομαι σ’ εσένα.
Είμαι πηλός, με διαπλάθεις.
Κάνε με να διαμορφωθώ σ’ έναν νέο εαυτό που αναζητάς και χαμογελάς.
Ξέρω πόσο μ’ αγαπάς.
Mε στηρίζεις, μου απαντάς.
Πατέρα, είμ’ εδώ!
Μες στα χέρια σου.
Μες στα χέρια σου.
Θα ’μαι εύπλαστος πηλός.
Ξέρω θα ’σαι βοηθός.
Πατέρα, είμ’ εδώ!
Μες στα χέρια σου.
Μες στα χέρια σου.
Αν κάποιες φορές απογοητεύεστε από τα ελαττώματά σας ή δυσκολεύεστε να κάνετε αλλαγές στη ζωή σας, να είστε βέβαιοι ότι ο Ιεχωβά βοηθάει όσους τον πλησιάζουν με ταπεινή καρδιά.
Όπως εξετάσαμε στο πρόγραμμά μας, η ταπεινοφροσύνη είναι μια επιθυμητή ιδιότητα που βελτιώνει τη ζωή μας.
Μας βοηθάει να επιλύουμε με αγάπη τις διαφορές στον γάμο, να φερόμαστε στους άλλους όπως θέλει ο Ιεχωβά και να είμαστε πρόθυμοι να δοκιμάζουμε άλλες μεθόδους κηρύγματος.
Αυτόν τον μήνα θα ταξιδέψουμε στη Μιανμάρ, ή αλλιώς Βιρμανία, στη νοτιοανατολική Ασία.
Μερικοί λένε ότι η Μιανμάρ μοιάζει με χαρταετό που η ουρά του διατρέχει τη Μαλαϊκή Χερσόνησο.
Οι πρώτοι κάτοικοι της Μιανμάρ την αποκαλούσαν «Χρυσή Χώρα».
Διαθέτει άφθονους φυσικούς πόρους.
Τα δάση της παράγουν πολύτιμη ξυλεία, όπως το τικ και το ροδόξυλο.
Η χώρα είναι πλούσια σε ασήμι, χαλκό, ζαφείρια και ρουμπίνια.
Οι κάτοικοι φημίζονται για την ηρεμία, την ευγένεια και τη φιλοξενία τους.
Στη Μιανμάρ ζουν οχτώ κύριες εθνότητες, καθεμιά με τη δική της γλώσσα και κουλτούρα.
Τα ονόματα συνήθως σχηματίζονται από αρκετές περιγραφικές λέξεις.
Για παράδειγμα, το όνομα Τσο Σάντα Μγιν σημαίνει «Γλυκό Φεγγάρι Πάνω».
Οι επισκέπτες στη Μιανμάρ προσέχουν αμέσως την κίτρινη κρέμα που βάζουν στο πρόσωπό τους πολλές γυναίκες και παιδιά. Λέγεται <i>θάνακα</i> και φτιάχνεται από τον φλοιό του δέντρου <i>θάνακα.</i>
Αυτό το φυσικό καλλυντικό δροσίζει και προστατεύει το δέρμα από τον τροπικό ήλιο, και χρησιμοποιείται εδώ και τουλάχιστον 2.000 χρόνια.
Το έργο κηρύγματος άρχισε εδώ το 1914, όταν ήρθαν δύο Σπουδαστές της Γραφής.
Ακολούθησαν ιεραπόστολοι και, μέχρι το 1939, υπήρχαν τρεις εκκλησίες όπου υπηρετούσαν συνολικά 28 Μάρτυρες. Τη δεκαετία του 1940, μια σκαπάνισσα κήρυξε σε κάποια άτομα που ανήκαν στην εθνότητα Κάρεν.
Η Νιν Μέι, γνωστή και ως Λίλι, και η αδελφή της η Τσου Μέι, ή Ντέζι, γνώρισαν την αλήθεια από εκείνη.
Η Λίλι ήταν η πρώτη Κάρεν που βαφτίστηκε ως Μάρτυρας του Ιεχωβά.
Βαφτίστηκε και η Ντέζι, και έγιναν και οι δύο ζηλώτριες σκαπάνισσες.
Σήμερα υπάρχουν εκατοντάδες απόγονοί τους και άτομα με τα οποία μελετούσαν τη Γραφή ανάμεσα στους χιλιάδες Μάρτυρες του Ιεχωβά στη Μιανμάρ.
Έχουν υπομείνει παρά τη φτώχεια, τις πολιτικές αναταραχές, τον θρησκευτικό διωγμό και τον πόλεμο.
Οι αδελφοί μας κηρύττουν σε πάνω από 20 γλώσσες. Το 2024, σημειώθηκε ανώτατος αριθμός όλων των εποχών σε ευαγγελιζομένους.
Στην Ανάμνηση παρευρέθηκαν σχεδόν 12.000 άτομα.
Η εκκλησία Παντό βρίσκεται σε ένα μικρό χωριό της περιφέρειας Μπαγκό.
Εδώ υπηρετούν 86 ευαγγελιζόμενοι και τέσσερις ειδικοί σκαπανείς.
Οι αδελφοί και οι αδελφές μας της εκκλησίας Παντό και του απομακρυσμένου μεταφραστικού γραφείου στο Λάινγκ σάς στέλνουν την αγάπη τους.
Παρακολουθήσατε το JW Broadcasting από τα Παγκόσμια Κεντρικά Γραφεία των Μαρτύρων του Ιεχωβά!
