https://drive.google.com/file/d/1ACdElq5Pi2KKN7Qu1-XhfKBkBWL_9CjD/view?usp=sharing
Σάββατο 5 Απριλίου 2025
Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Σάββατο 5 Απριλίου 2025
Σάββατο 5 Απριλίου
Η σοφία είναι με τους μετριόφρονες.—Παρ. 11:2.
Η Ρεβέκκα ήταν μια έξυπνη και αποφασιστική γυναίκα, η οποία έπαιρνε κατάλληλες πρωτοβουλίες σε όλη τη διάρκεια της ζωής της. (Γέν. 24:58· 27:5-17) Ωστόσο, έδειχνε σεβασμό και ήταν υποτακτική. (Γέν. 24:17, 18, 65) Αν υποστηρίζετε ταπεινά τις διευθετήσεις του Ιεχωβά όπως η Ρεβέκκα, θα αποτελείτε θετική επιρροή για την οικογένειά σας και για την εκκλησία. Η μετριοφροσύνη είναι μια ιδιότητα που χρειάζονται όλοι οι ώριμοι Χριστιανοί. Η Εσθήρ ήταν μετριόφρων, θεοσεβής. Η μετριοφροσύνη της την προστάτευε από το να ενεργεί με αυθάδεια. Άκουγε τις συμβουλές του μεγαλύτερου εξαδέλφου της, του Μαροδοχαίου, και τις ακολουθούσε. (Εσθήρ 2:10, 20, 22) Μπορείτε να εκδηλώνετε παρόμοια μετριοφροσύνη ζητώντας και εφαρμόζοντας καλές συμβουλές. (Τίτο 2:3-5) Η Εσθήρ έδειξε μετριοφροσύνη και με έναν άλλον τρόπο. «Είχε όμορφη διάπλαση και ελκυστική εμφάνιση», αλλά δεν τραβούσε υπερβολικά την προσοχή στον εαυτό της.—Εσθήρ 2:7, 15. w23.12 σ. 19, 20 ¶6-8
https://drive.google.com/file/d/13kzBrkfY_Vx_pnTNdEAGkYU1hnx4tKMP/view?usp=sharing
Πρωινή Λατρεία της Ανάμνησης 2025—Γκέιτζ Φλιγκλ: Τα Δώρα της Συγχώρησης και της Αιώνιας Ζωής (Ρωμ. 6:23)
Με χαρά, σας καλωσορίζουμε όλους, όπου και αν βρίσκεστε, στην πρωινή λατρεία για την πιο σημαντική ημέρα του 2025 —την Aνάμνηση του θανάτου του Χριστού.
Kαλώς ήρθατε!
Αρχικά, ο αδερφός Μπόμπ Μπάτλερ, βοηθός της Επιτροπής Εκδόσεων, θα διαβάσει το εδάφιο της ημέρας.
Ημέρα Ανάμνησης, Σάββατο 12 Απριλίου. «Το δώρο που δίνει ο Θεός είναι αιώνια ζωή μέσω του Χριστού Ιησού του Κυρίου μας».
Ρωμαίους 6:23.
Σε ευχαριστούμε, Μπομπ.
Απόψε, θα εξετάσουμε πώς μπορούμε να δείχνουμε εκτίμηση για τις δύο μεγαλύτερες εκδηλώσεις αγάπης που έγιναν ποτέ.
Ας μιλήσουμε εν συντομία για τα δώρα της συγχώρησης και της αιώνιας ζωής.
Η συγχώρηση του Ιεχωβά καθιστά εφικτή την αιώνια ζωή.
Πόσες αμαρτίες έχετε διαπράξει στη διάρκεια της ζωής σας;
Υπάρχουν στιγμές που σκεφτήκατε, είπατε ή κάνατε κάτι που δεν έπρεπε ή που δεν σκεφτήκατε, δεν είπατε ή δεν κάνατε κάτι που έπρεπε;
Όλοι έχουμε κάνει αμέτρητα λάθη στη ζωή μας.
Για να το κατανοήσουμε καλύτερα, φανταστείτε ότι κάποιος διαπράττειδέκα αμαρτίες την ημέρα, ίσως βέβαια οι δέκα είναι λίγες αν θελούμε να είμαστε ειλικρινείς με τον εαυτό μας.
Αλλά ας πούμε δέκα αμαρτίες την ημέρα επί 365 μέρες τον χρόνο.
Πόσες αμαρτίες θα έχει κάνει κάποιος σε 25 χρόνια;
Ενενήντα μία χιλιάδες διακόσιες πενήντα.
Και αν υπολογίσουμε και τα δίσεκτα έτη είναι άλλες έξι μέρες, άρα συνολικά 91.310 αμαρτίες.
Και αυτό μόνο με δέκα αμαρτίες την ημέρα.
Σε 50 χρόνια, θα ήταν πάνω από 180.000.
Αυτό είναι ένα τεράστιο χρέος αμαρτιών.
Ασφαλώς, οι αμαρτίες που κάνουν οι άλλοι εναντίον μας δεν είναι τίποτα μπροστά σε αυτό.
Το πρώτο μέρος του σημερινού εδαφίου στο Ρωμαίους 6:23 αναφέρει: «Ο μισθός που πληρώνει η αμαρτία είναι θάνατος».
Λόγω της αμαρτίας, είμαστε καταδικασμένοι σε θάνατο.
Μπορούμε όμως να κάνουμε εξιλέωση για τις αμαρτίες μας ή να τις καλύψουμε;
Στον Ψαλμό 49:7, 8 βρίσκουμε την απάντηση. Εκεί λέει ξεκάθαρα: «Κανείς τους δεν μπορεί ποτέ να απολυτρώσει [ή να εξαγοράσει, να απελευθερώσει] αδελφό ούτε να δώσει στον Θεό λύτρο για αυτόν (το λυτρωτικό αντίτιμο για τη ζωή τους είναι τόσο υψηλό ώστε δεν θα μπορέσουν να το καταβάλουν ποτέ)».
Η κατάστασή μας ήταν απελπιστικήαπό ανθρώπινη άποψη.
Δεν μπορούμε να απολυτρώσουμε τον εαυτό μας.
Είναι απογοητευτικό όταν αυτόπου χρειαζόμαστε απεγνωσμένα είναι κάτι άπιαστο.
Αλλά εκεί είναι που επενέβη ο Ιεχωβά. Το δεύτερο μέρος του εδαφίου Ρωμαίους 6:23 λέει: «Το δώρο που δίνει ο Θεός είναι αιώνια ζωή μέσω του Χριστού Ιησού του Κυρίου μας».
Η απελπιστική μας κατάσταση αναδεικνύει ακόμη πιο πολύ την αξία του δώρου που δίνει ο Θεός —αιώνια ζωή μέσω της συγχώρησης των αμαρτιών.
Η λέξη «χάρισμα» του πρωτότυπου κειμένου συνδέεται στενά με την έννοια της «παρ’ αξίαν καλοσύνης».
Άρα, η λέξη «χάρισμα» αναφέρεται σε ένα δώρο που προσφέρεταιμε καλοσύνη σε κάποιον χωρίς να το αξίζει.
Φυσικά, αυτό που τονίζεται δεν είναι η αναξιότητα του αποδέκτη, αλλά η γενναιοδωρία του Δότη.
Ο Ιεχωβά σάς αγάπησε τόσο πολύ ώστε έδωσε τον μονογενή του Γιο ως λυτρωτική θυσία. «Το δώρο που δίνει ο Θεός είναι αιώνια ζωή».
Μήπως σας βασανίζουν λάθη του παρελθόντος, και αναρωτιέστε αν ο Ιεχωβά σάς έχει όντως συγχωρήσει;
Σε ποιον βαθμό η θυσία του Ιησού καλύπτει τις αμαρτίες μας;
Ο Ιεχωβά προμήθευσε ένα οπτικό βοήθημα στην ετήσια Ημέρα της Εξιλέωσης στον αρχαίο Ισραήλ, το οποίο μας παρηγορεί και σήμερα.
Η Ημέρα της Εξιλέωσης στην εβραϊκή σημαίνει κυριολεκτικά «ημέρα των καλύψεων». Στο λήμμα «Ημέρα της Εξιλέωσης» του Ενόραση λέει:
“Οραματιζόμενοι τα γεγονότα εκείνης της ημέρας, καταλαβαίνουμε καλύτερα τη σημασία της για τους Ισραηλίτες.
Αποκτούσαν μεγαλύτερη συναίσθηση της αμαρτωλότητάς τους και της ανάγκης για απολύτρωση, καθώς και περισσότερη εκτίμηση για το άφθονο έλεος που εκδήλωνε ο Ιεχωβά προμηθεύοντας αυτή τη διευθέτηση ώστε να καλύπτονται οι αμαρτίες που είχαν διαπράξει το προηγούμενο έτος”.
Το δέκατο έκτο κεφάλαιο του Λευιτικού περιγράφει λεπτομερώς την Ημέρα της Εξιλέωσης.
Πολλά από τα χαρακτηριστικά της αναπαριστώνται σε ένα εξαιρετικό βίντεο της οργάνωσης με τίτλο <i>Η Σκηνή της Μαρτυρίας</i>.
Μπορείτε να το ξαναδείτε.
Αλλά υπάρχει και ένα άλλο χαρακτηριστικό της Ημέρας της Εξιλέωσης.
Στο Λευιτικό 16:5 λέει ότι ο Ααρών, ο αρχιερέας, «πρέπει να πάρει από τη σύναξη των Ισραηλιτών δύο αρσενικά κατσικάκια ως προσφορά για αμαρτία».
Σε αυτή την περίπτωση λοιπόν αυτά τα δύο κατσικάκια αποτελούσαν μία προσφορά για αμαρτία.
Ας διαβάσουμε τώρα τα εδάφια 7-10 —Λευιτικό 16:7-10.
Εκεί λέει: «Μετά [ο Ααρών] θα πάρει τα δύο κατσίκια και θα τα βάλει να σταθούν ενώπιον του Ιεχωβά στην είσοδο της σκηνής της συνάντησης.
Ο Ααρών θα τραβήξει κλήρους για τα δύο κατσίκια, τον έναν κλήρο για τον Ιεχωβά και τον άλλον για τον Αζαζήλ.
Ο Ααρών θα φέρει το κατσίκι το οποίο κληρώθηκε για τον Ιεχωβά και θα το χρησιμοποιήσει ως προσφορά για αμαρτία.
Αλλά το κατσίκι το οποίο κληρώθηκε για τον Αζαζήλ πρέπει να φερθεί ζωντανό ενώπιον του Ιεχωβά, προκειμένου να επιτελεστεί η εξιλέωση πάνω του και κατόπιν να σταλεί για τον Αζαζήλ στην έρημο».
Εδώ γίνεται αναφορά στο κατσίκι για τον Αζαζήλ.
Η υποσημείωση λέει ότι Αζαζήλ πιθανόν σημαίνει «Κατσίκι που Εξαφανίζεται».
Όπως φαίνεται στα επόμενα εδάφια, αφού ο Ααρών θυσίαζε τον ταύροτης προσφοράς για αμαρτία και έκανε εξιλέωση για τον εαυτό του και για το σπιτικό του, περιλαμβανομένης και της φυλής του Λευί, κατόπιν θυσίαζε το πρώτο κατσίκι —το κατσίκι για τον Ιεχωβά.
Με αυτό έκανε εξιλέωση για το δεύτερο κατσίκι, το κατσίκι για τον Αζαζήλ που θα στελνόταν στην έρημο, καθώς και για τις αμαρτίες όλου του λαού.
Η εξιλέωση για το ζωντανό κατσίκι προερχόταν από το αίμα του κατσικιού που είχε μόλις θανατωθεί ως προσφορά για αμαρτία εφόσον η ζωή της σάρκας είναι στο αίμα.
Η αξία του αίματος ή αλλιώς της ζωής του σφαγμένου κατσικιού μεταφερόταν έτσι στο ζωντανό κατσίκι,στο κατσίκι για τον Αζαζήλ.
Τι γινόταν μετά;
Δείτε παρακαλώ τα εδάφια 20-22, εδάφιο 20: «Αφού τελειώσει [ο Ααρών]την εξιλέωση για τον άγιο τόπο, τη σκηνή της συνάντησης και το θυσιαστήριο, θα φέρει και το ζωντανό κατσίκι.
Ο Ααρών θα βάλει και τα δυο του χέριαπάνω στο κεφάλι του ζωντανού κατσικιού και θα ομολογήσει πάνω σε αυτόόλα τα σφάλματα των Ισραηλιτών, όλες τις παραβάσεις τους και όλες τις αμαρτίες τους και, αφού τα θέσει αυτά πάνω στο κεφάλι του κατσικιού, θα το στείλει στην έρημο με οδηγό κάποιονπου έχει διοριστεί για αυτό.
Το κατσίκι θα μεταφέρει σε ερημική γη όλα τα σφάλματά τους που έχει πάνω του, και αυτός θα στείλει το κατσίκι στην έρημο».
Ο αρχιερέας ομολογούσε πάνω στο κατσίκι όλα τα σφάλματα των Ισραηλιτών και όλες τις παραβάσεις και τις αμαρτίες τους.
Καθώς ο λαός άκουγε τα λόγια του, αναμφίβολα έκαναν σκέψειςγια τη δική τους αμαρτωλή κατάσταση και για τα σφάλματα που ο καθένας τους είχε κάνει το προηγούμενο έτος παραβαίνοντας τον Μωσαϊκό Νόμο.
Φανταστείτε να βλέπετε να οδηγούν το κατσίκι όλο και πιο μακριά από τη σκηνή της συνάντησης την ετήσια Ημέρα της Εξιλέωσης.
Στα μετέπειτα χρόνια, έριχναν το κατσίκι σε έναν γκρεμό για να διασφαλίσουν ότι δεν θα επέστρεφε.
Ο λαός παρακολουθούσε με προσοχή καθώς το κατσίκι με μεταφορική έννοια έπαιρνε τις αμαρτίες τους στην έρημο, και δεν θα το ξαναέβλεπαν ποτέ.
Πρέπει να ένιωθαν τεράστια ανακούφιση καθώς το έβλεπαν να οδηγείται έξω από το στρατόπεδο για να μην επιστρέψει ποτέ.
Πόσο παραστατικά εξεικόνιζε αυτότη συγχώρηση του Ιεχωβά!
Φυσικά, υπήρχαν περιπτώσεις που η Ημέρα της Εξιλέωσης είχε ξεχωριστή σημασία για κάποιους Ισραηλίτες.
Για παράδειγμα, φανταστείτε ότι είστε ο βασιλιάς Δαβίδ μετά τη σοβαρή αμαρτία του με τη Βηθ-σαβεέ και τον επακόλουθο φόνο του Ουρία.
Αν και ο προφήτης Νάθαν είπε στον μετανοημένο Δαβίδ ότι ο Ιεχωβά τον συγχώρησε, ο Δαβίδ πρέπει να ένιωσε τεράστια ανακούφιση όταν είδε το κατσίκι για τον Αζαζήλ να χάνεται στην έρημο την Ημέρα της Εξιλέωσης.
Ή σκεφτείτε τον μετανοημένο Μανασσή.
Ή τι θα λέγαμε για τους Ιουδαίους την εποχή του Ιωσία ή την εποχή του Νεεμία που συνειδητοποίησαν πόσο είχαν παρεκκλίνει από τον νόμο του Θεού;
Αναμφίβολα, η Ημέρα της Εξιλέωσης τούς παρηγορούσε πολύ και τους καθησύχαζε καθώς έκαναν ευθείς δρόμους για τα πόδια τους και στοχάζονταν το μεγάλο έλεος του Ιεχωβά.
Γιατί αυτό μας παρηγορεί και μας καθησυχάζει και εμάς χιλιάδες χρόνια αργότερα;
Ας ανοίξουμε στον Ησαΐα κεφάλαιο 53, και ας διαβάσουμε τα εδάφια 4 και 5 —Ησαΐας 53:4, 5. Σχετικά με τον Μεσσία, ο Ησαΐας προφήτευσε: «Ναι, πράγματι, αυτός βάσταξε τις αρρώστιες μας και επιφορτίστηκε τους πόνους μας.
Αλλά εμείς νομίζαμε ότι τον είχε πλήξει, τον είχε χτυπήσει και τον είχε ταλαιπωρήσει ο Θεός.
Αυτός όμως τρυπήθηκε με δόρυ για την παράβασή μας· συντρίφτηκε για τα σφάλματά μας.
Υπέστη την τιμωρία για να έχουμε εμείς ειρήνη, και λόγω των πληγών του γιατρευτήκαμε».
Παρότι η Ημέρα της Εξιλέωσης δεν οδηγούσε σε πλήρη και μόνιμη αφαίρεση αμαρτιών, ακόμη και για τον Ισραήλ, τα διάφορα στοιχεία αυτής της ετήσιας γιορτής έστρεφαν την προσοχή στη μεγαλειώδη εξιλέωση που επιτέλεσε ο Ιησούς Χριστός.
Έγινε ο αποδιοπομπαίος τράγος. «Βάσταξε τις αρρώστιες μας . . . τρυπήθηκε με δόρυ για την παράβασή μας».
Ναι, ο Ιεχωβά κάλυψε το τεράστιο χρέος των αμαρτιών μας με τη λυτρωτική θυσία του Ιησού. Φανταστείτε το εξής σκηνικό:
Είστε έξω για φαγητό με φίλους, και το ίδιο άτομο πληρώνει το λογαριασμό κάθε φορά.
Λέει: «Μην ανησυχείς. Έχω πληρώσει εγώ».
Την επόμενη φορά ξανά: «Εγώ θα πληρώσω».
Την άλλη μέρα, λέει πάλι: «Εγώ πληρώνω».
Αισθανόμαστε άβολα όταν κάποιοςκαλύπτει επανειλημμένα το χρέος μας, αλλά αισθανόμαστε βαθιά εκτίμηση για την καλοσύνη και τη γενναιοδωρία του.
Ακριβώς αυτό δεν κάνει ο Ιεχωβά κάθε μέρα και για εμάς;
Σε κάθε μας αμάρτημα, σε κάθε σφάλμα, σε κάθε μας παράβαση —αν μετανοούμε, ο Ιεχωβά μας συγχωρεί πρόθυμα. Είναι σαν να μας λέει ο Ιεχωβά: «Πλήρωσα εγώ τον λογαριασμό». Γι’ αυτόν τον λόγο, ο απόστολος Παύλοςέγραψε στην 1 Τιμόθεο 1:15: «Αυτός ο λόγος είναι αληθινός και άξιος πλήρους αποδοχής:
Ο Χριστός Ιησούς ήρθε στον κόσμογια να σώσει αμαρτωλούς».
Η θυσία του Χριστού μπορεί να καλύψει ακόμη και σοβαρές αμαρτίες.
Αλλά γιατί είναι τόσο σημαντικό να αποδεχτούμε τη διδασκαλία του λύτρου;
Επειδή είναι βασικό για να είμαστε χαρούμενοι και ικανοποιημένοι.
Ο Ιεχωβά θέλει να τον υπηρετούμε με χαρά.
Με καθαρή συνείδηση μπορούμενα υπηρετούμε τον Ιεχωβά με τρόπο που τον ευαρεστεί.
Η Ημέρα της Εξιλέωσης ήταν στις 10 του μήνα Τισρί.
Είναι ενδιαφέρον ότι η Γιορτή των Σκηνών άρχιζε μετά από λίγες μέρες στις 15 Τισρί.
Σύμφωνα με το Δευτερονόμιο 16:15, όλες τις μέρες αυτής της γιορτής, ο λαός έπρεπε να είναι «γεμάτος χαρά».
Εφόσον η Ημέρα της Εξιλέωσης τηρούνταν μόλις πέντε μέρες νωρίτερα και οι αμαρτίες τους είχαν καλυφτεί, ο λαός αισθανόταν ότι βρισκόταν σε ειρήνη με τον Ιεχωβά.
Η χαρούμενη απόδοση ευχαριστιών ήταν το χαρακτηριστικό γνώρισμα της Γιορτής των Σκηνών.
Τι θα πούμε για εμάς;
Την περίοδο της Ανάμνησης πρέπει να αφιερώνουμε χρόνο για να στοχαζόμαστε όσα έκαναν ο Ιεχωβά και ο Ιησούς για εμάς.
Υποκινούμαστε να καλλιεργούμε και να δείχνουμε την εκτίμησή μας για το παρ’ αξίαν δώρο της αιώνιας ζωής.
Επίσης, συγχωρούμε τους άλλους.
Δεν θέλουμε να δεχτούμετην παρ’ αξίαν καλοσύνη του Ιεχωβά και να μας διαφύγει ο σκοπός της.
Ωστόσο, χαιρόμαστε επίσης για το έλεος και τη συγχώρηση του Ιεχωβά.
Εκδηλώνουμε τη χαρά του αγίου πνεύματος. Νιώθουμε όπως ο Δαβίδ, ο οποίος είπε στον Ψαλμό 32:1: «Ευτυχισμένος είναι εκείνος του οποίου η παράβαση έχει συγχωρηθεί, του οποίου η αμαρτία έχει καλυφτεί».
Τι είδαμε λοιπόν; «Ο μισθός που πληρώνει η αμαρτία είναι θάνατος, αλλά το δώρο που δίνει ο Θεός είναι αιώνια ζωή μέσω του Χριστού Ιησού του Κυρίου μας», και η Ημέρα της Εξιλέωσης στον αρχαίο Ισραήλ μάς διαβεβαιώνει ότι η θυσία του Χριστούαφαιρεί πλήρως τις αμαρτίες μας —καθησυχαστικές σκέψεις καθώς ετοιμάζουμε την καρδιά μας για την Ανάμνηση.
Καθώς ο αδελφός Μπάτλερ διαβάζει τα τυπωμένα σχόλια, προσέξτε πώς πρόσφερε ο Ιησούς ένα αντίστοιχο λύτρο. «Από μόνοι μας δεν θα μπορούσαμε ποτένα απολυτρώσουμε τον εαυτό μας από την αμαρτία και τον θάνατο.
Γι’ αυτό, με μεγάλο κόστος για τον ίδιοκαι για τον αγαπητό του Γιο, ο Ιεχωβά διευθέτησε να δώσει ο Ιησούς τη ζωή του για χάρη μας.
Όσο περισσότερο στοχαζόμαστε τι θυσίασαν ο Ιεχωβά και ο Ιησούς για εμάς, τόσο περισσότερο θα εκτιμούμε το λύτρο.
Όταν ο Αδάμ αμάρτησε, έχασε την προοπτική της αιώνιας ζωής, όχι μόνο για τον εαυτό του, αλλά και για όλα τα παιδιά του.
Προκειμένου να εξαγοραστεί αυτό που έχασε ο Αδάμ, ο Ιησούς πρόσφερε τη δική του τέλεια ζωή ως θυσία.
Σε όλη τη διάρκεια της επίγειας ζωής του, ο Ιησούς «δεν διέπραξε αμαρτία ούτε βρέθηκε απάτη στο στόμα του».
Τη στιγμή του θανάτου του, η τέλεια ζωή του Ιησού αντιστοιχούσε ακριβώς στη ζωή που έχασε ο Αδάμ.
Σε ευχαριστούμε, Μπομπ.
Τώρα, ας ακούσουμε την ανάγνωσητης Γραφής για την Ανάμνηση διαβάζοντας τα γεγονότα με χρονολογική σειρά.
Ας παρακολουθήσουμε από τη Γραφή μας.
Είμαστε πολύ χαρούμενοι που όλοι ενωμένοι ως ο ευτυχισμένος λαός του Ιεχωβά θα τηρήσουμε απόψε τηνΑνάμνηση του θανάτου του Χριστού.
Να είστε βέβαιοι ότι το Κυβερνών Σώμα αγαπάει τον καθένα σας ξεχωριστά.
Ευχόμαστε ο Ιεχωβά να ευλογείόλο τον λαό του παγκόσμια αυτήν την ιδιαίτερη ημέρα.
Παρασκευή 4 Απριλίου 2025
Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Παρασκευή 4 Απριλίου 2025
Παρασκευή 4 Απριλίου
[Θα] καταλάβεις ότι ο Ύψιστος είναι Άρχοντας στη βασιλεία των ανθρώπων και ότι τη δίνει σε όποιον θέλει.—Δαν. 4:25.
Ο βασιλιάς Ναβουχοδονόσορ θα μπορούσε εύκολα να θεωρήσει εκείνο το άγγελμα ανατρεπτικό και να διατάξει τον θάνατο του Δανιήλ. Αλλά ο Δανιήλ έδειξε θάρρος και μετέδωσε το άγγελμά του. Τι μπορεί να τον βοήθησε να είναι θαρραλέος σε όλη τη διάρκεια της ζωής του; Στην παιδική του ηλικία, ασφαλώς διδάχτηκε από το παράδειγμα της μητέρας του και του πατέρα του. (Δευτ. 6:6-9) Ο Δανιήλ ήξερε, όχι μόνο τα στοιχειώδη του Νόμου, όπως τις Δέκα Εντολές, αλλά και τις λεπτομέρειες σχετικά με το τι μπορούσε και τι δεν μπορούσε να τρώει ένας Ισραηλίτης. (Λευιτ. 11:4-8· Δαν. 1:8, 11-13) Έμαθε επίσης την ιστορία του λαού του Θεού και ήξερε τι τους συνέβαινε όταν δεν τηρούσαν τους κανόνες του Ιεχωβά. (Δαν. 9:10, 11) Χάρη στις εμπειρίες που είχε σε όλη τη διάρκεια της ζωής του, ο Δανιήλ ήταν βέβαιος ότι ο Ιεχωβά και οι κραταιοί άγγελοί Του τον στήριζαν.—Δαν. 2:19-24· 10:12, 18, 19. w23.08 σ. 3 ¶5, 6
https://drive.google.com/file/d/1vLNUXUAKsZTpeVF12FlY50Tk8Pk0nxSd/view?usp=sharing
Πέμπτη 3 Απριλίου 2025
Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Πέμπτη 3 Απριλίου 2025
Πέμπτη 3 Απριλίου
Ο φόβος για τους ανθρώπους αποτελεί παγίδα, αλλά αυτός που εμπιστεύεται στον Ιεχωβά θα προστατευτεί.—Παρ. 29:25.
Ο αρχιερέας Ιωδαέ φοβόταν τον Ιεχωβά. Αυτό έγινε φανερό όταν η κόρη της Ιεζάβελ, η Γοθολία, σφετερίστηκε τον θρόνο στον Ιούδα. Ήταν αμείλικτη και διψούσε τόσο για εξουσία ώστε αποπειράθηκε να δολοφονήσει όλους τους βασιλικούς κληρονόμους—τα ίδια της τα εγγόνια! (2 Χρον. 22:10, 11) Ένα από εκείνα τα παιδιά, ο Ιωάς, επέζησε επειδή το έσωσε η σύζυγος του Ιωδαέ, η Ιωσαβέθ. Εκείνη και ο σύζυγός της έκρυψαν το παιδί και το φρόντισαν. Με αυτόν τον τρόπο, ο Ιωδαέ και η Ιωσαβέθ συνέβαλαν στη διατήρηση της Δαβιδικής γραμμής βασιλιάδων. Ο Ιωδαέ ήταν όσιος στον Ιεχωβά και δεν έτρεμε από φόβο για τη Γοθολία. Όταν ο Ιωάς ήταν εφτά χρονών, ο Ιωδαέ απέδειξε ξανά την οσιότητά του στον Ιεχωβά. Κατέστρωσε ένα σχέδιο. Αν πετύχαινε, ο Ιωάς θα γινόταν βασιλιάς, ο δικαιωματικός κληρονόμος του Δαβίδ. Αν όμως το σχέδιο αποτύχαινε, ο Ιωδαέ πιθανότατα θα έχανε τη ζωή του. Με την ευλογία του Ιεχωβά, το σχέδιο πέτυχε. w23.06 σ. 17 ¶12, 13
https://drive.google.com/file/d/1XHUgacjSTLYU7vyU430o6tEg5N24HckT/view?usp=sharing
Τετάρτη 2 Απριλίου 2025
Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Τετάρτη 2 Απριλίου 2025
Τετάρτη 2 Απριλίου
Να ανοίγετε σε αυτόν την καρδιά σας.—Ψαλμ. 62:8.
Σε ποιον μπορούμε να στραφούμε όταν χρειαζόμαστε παρηγοριά και καθοδηγία; Ξέρουμε την απάντηση. Μπορούμε να πλησιάσουμε τον Ιεχωβά Θεό με προσευχή. Ο Ιεχωβά μάς καλεί να κάνουμε αυτό ακριβώς. Θέλει να προσευχόμαστε συχνά—να “προσευχόμαστε διαρκώς”. (1 Θεσ. 5:17) Μπορούμε να τον πλησιάζουμε ελεύθερα μέσω προσευχής και να ζητάμε την καθοδηγία του σε κάθε πτυχή της ζωής μας. (Παρ. 3:5, 6) Ως γενναιόδωρος Θεός, ο Ιεχωβά μάς επιτρέπει να προσευχόμαστε σε εκείνον όσες φορές θέλουμε. Ο Ιησούς κατανοούσε ότι ο Ιεχωβά θεωρεί πολύτιμη την προσευχή. Πολύ προτού έρθει στη γη, έβλεπε τον Πατέρα του να απαντάει στις προσευχές πιστών αντρών και γυναικών. Για παράδειγμα, ο Ιησούς ήταν στο πλευρό του Πατέρα του όταν Εκείνος απάντησε στις ειλικρινείς προσευχές της Άννας, του Δαβίδ, του Ηλία και πολλών άλλων. (1 Σαμ. 1:10, 11, 20· 1 Βασ. 19:4-6· Ψαλμ. 32:5) Να γιατί ο Ιησούς δίδαξε τους μαθητές του να προσεύχονται συχνά και με πεποίθηση!—Ματθ. 7:7-11. w23.05 σ. 2 ¶1, 3
https://drive.google.com/file/d/10hwPhaPSoXpxK_ea2CHX5kSHtun33C-Y/view?usp=sharing
Να Ακολουθείτε το Υπόδειγμα του Ιησού—Εξακολουθήστε να Ζητάτε, να Ψάχνετε και να Χτυπάτε!
Φίλε!
Έι, Φίλε!
Φίλε!
Έι, Φίλε!
Φίλε!
Φίλε!
Τι; Ποιος είναι;
Φίλε, δάνεισέ μου τρία ψωμιά...
επειδή μόλις ήρθε σε εμένα
κάποιος φίλος μου από ταξίδι...
και δεν έχω τίποτα να του προσφέρω.
-Πάψε να μου δημιουργείς προβλήματα.
-Όχι, όχι, όχι.
Περίμενε! Περίμενε!
Μη φεύγεις. Σε ικετεύω!
Η πόρτα είναι ήδη κλειδωμένη.
Τα παιδιά μου είναι στο κρεβάτι.
Δεν μπορώ να σηκωθώ.
Είναι πολύ αργά
για να σου δώσω κάτι.
Όχι, όχι!
Μη φεύγεις! Όχι!
Βοήθησέ με, σε παρακαλώ!
Δεν έχω κανέναν άλλον!
Σε παρακαλώ! Σε παρακαλώ!
Καλά, καλά. Κατεβαίνω.Τρίτη 1 Απριλίου 2025
Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Τρίτη 1 Απριλίου 2025
Τρίτη 1 Απριλίου
Τι είναι αυτό που μου έκανες; . . . Γιατί με εξαπάτησες;—Γέν. 29:25.
Κάποιοι υπηρέτες του Ιεχωβά στους Βιβλικούς χρόνους αντιμετώπισαν δυσκολίες τις οποίες δεν περίμεναν. Πάρτε για παράδειγμα τον Ιακώβ. Ο πατέρας του τού έδωσε την εντολή να πάρει σύζυγο από τις κόρες του Λάβαν, ενός ομόπιστου συγγενούς, και τον διαβεβαίωσε ότι ο Ιεχωβά θα τον ευλογούσε πλούσια. (Γέν. 28:1-4) Ο Ιακώβ έκανε το σωστό. Έφυγε από τη γη Χαναάν και ταξίδεψε ως τον τόπο του Λάβαν, ο οποίος είχε δύο κόρες—τη Λεία και τη Ραχήλ. Ο Ιακώβ ερωτεύτηκε τη μικρότερη κόρη του Λάβαν, τη Ραχήλ, και συμφώνησε να εργαστεί για τον πατέρα της εφτά χρόνια προτού την παντρευτεί. (Γέν. 29:18) Αλλά τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν όπως έλπιζε ο Ιακώβ. Ο Λάβαν τον ξεγέλασε και τον πάντρεψε με τη μεγαλύτερη κόρη του, τη Λεία. Του επέτρεψε να παντρευτεί τη Ραχήλ μια εβδομάδα αργότερα, αλλά μόνο υπό την προϋπόθεση ότι θα εργαζόταν άλλα εφτά χρόνια. (Γέν. 29:26, 27) Επίσης, ο Λάβαν υπήρξε άδικος στις επαγγελματικές του δοσοληψίες με τον Ιακώβ. Συνολικά, τον εκμεταλλευόταν επί 20 χρόνια!—Γέν. 31:41, 42. w23.04 σ. 15 ¶5
https://drive.google.com/file/d/1ln-vwuLjyuAXIw91xrSauy4ygh-zGBCz/view?usp=sharing
Δευτέρα 31 Μαρτίου 2025
Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Δευτέρα 31 Μαρτίου 2025
Δευτέρα 31 Μαρτίου
Η σοφία που κατεβαίνει από πάνω είνα ι . . . πρόθυμη να υπακούει.—Ιακ. 3:17.
Όταν ο Γεδεών διορίστηκε κριτής, δοκιμάστηκε η υπακοή και το θάρρος του. Έλαβε τον επικίνδυνο διορισμό να καταστρέψει το θυσιαστήριο του Βάαλ που είχε ο πατέρας του. (Κριτ. 6:25, 26) Αργότερα, όταν συγκέντρωσε ένα στράτευμα, του δόθηκε δύο φορές η οδηγία να μειώσει το μέγεθός του. (Κριτ. 7:2-7) Τελικά, του δόθηκε η εντολή να επιτεθεί στο στρατόπεδο του εχθρού μέσα στη νύχτα. (Κριτ. 7:9-11) Οι πρεσβύτεροι πρέπει να είναι “πρόθυμοι να υπακούν”. Ένας υπάκουος πρεσβύτερος υποτάσσεται πρόθυμα σε όσα λένε οι Γραφές και στην κατεύθυνση που παρέχει η οργάνωση του Θεού. Δίνει έτσι το καλό παράδειγμα στους άλλους. Ωστόσο, μπορεί να δοκιμαστεί η υπακοή του. Μπορεί λόγου χάρη να δυσκολεύεται να συμβαδίσει με τις οδηγίες που λαβαίνει. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ίσως αναρωτιέται αν μια συγκεκριμένη οδηγία είναι όντως πρακτική ή σοφή. Ή μπορεί να του ζητηθεί να αναλάβει έναν διορισμό με τον οποίο θα διακινδύνευε την ελευθερία του. Πώς μπορούν οι πρεσβύτεροι να μιμούνται την υπακοή του Γεδεών σε τέτοιες περιπτώσεις; Να ακούτε προσεκτικά τις οδηγίες και να τις εφαρμόζετε. w23.06 σ. 4, 5 ¶9-11
https://drive.google.com/file/d/1Vrpp8sZwaS_84miu3FpHTRaiBofrWOmN/view?usp=sharing
Κυριακή 30 Μαρτίου 2025
Ρόμπερτ Λουτσιόνι: Κάποιον Άλλον Κατάλληλο Καιρό (Λουκ. 4:6)
7. Κάποιον Άλλον Κατάλληλο Καιρό (Λου 4:6)
(15 λεπτά) Συζήτηση.
Βάλτε να παίξει το ΒΙΝΤΕΟ. Μετά ρωτήστε:
Πώς προσπάθησε ο Διάβολος να βάλει τον Ιησού σε πειρασμό, και πώς μπορεί και εμείς να αντιμετωπίσουμε παρόμοιους πειρασμούς;
Πώς μπορούμε να αντισταθούμε στους πειρασμούς του Διαβόλου;
https://www.jw.org/open?docid=1011214&item=pub-jwb_202010_16_VIDEO&wtlocale=G&appLanguage=G&prefer=content
Ποιος θα είναι ο κατάλληλος καιρός για εσάς;
Το εδάφιό μας σήμερα μιλάει για έναν από τους πειρασμούς που έβαλε ο Σατανάς στον Ιησού.
Στο Λουκάς 4:13 λέει ότι μετά ο Σατανάς έφυγε με σκοπό να επιστρέψει σε «κάποιον άλλον κατάλληλο καιρό» για να βάλει σε πειρασμό τον Ιησού.
Με αυτά υπόψη, θα εξετάσουμε τρεις ερωτήσεις τώρα. (1) Τι ήταν στην ουσία αυτοί οι τρεις πειρασμοί; (2) Βρήκε ποτέ ο Σατανάς κάποιον κατάλληλο καιρό για να ξαναβάλει σε πειρασμό τον Ιησού;
Και (3) χρησιμοποιεί ο Σατανάς αυτούς τους πειρασμούς σήμερα;
Θα διαβάσουμε αυτούς τους τρεις πειρασμούς από την αφήγηση του Ματθαίου και θα προσπαθήσουμε να απαντήσουμε σε αυτές τις ερωτήσεις.
Ας διαβάσουμε αρχικά Ματθαίος 4:2, 3. «Αφού νήστεψε 40 ημέρες και 40 νύχτες, πείνασε.
Και ο Πειραστής τον πλησίασε και του είπε “Αν είσαι γιος του Θεού, πες σε αυτές τις πέτρες να γίνουν ψωμιά”».
Η πρώτη μας ερώτηση: Πού στόχευε αυτός ο πειρασμός;
Ο Σατανάς ήξερε πολύ καλά ότι ο Ιησούς ήταν ο πρωτότοκος Γιος του Ιεχωβά αλλά ήθελε να κάνει τον Ιησού να αμφιβάλλει για το αν ήταν αυτός που ο Ιεχωβά έλεγε ότι ήταν.
“Αν είσαι γιος του Θεού γιατί δεν σου δίνει να φας ο Πατέρας σου;
Είσαι όντως βέβαιος ότι ο Ιεχωβά σε φροντίζει;”
Άρα, ο Σατανάς ήθελε να κάνει τον Ιησού να αμφιβάλλει για τη φροντίδα του Ιεχωβά και να χρησιμοποιήσει τη θέση του για προσωπικό του όφελος.
Αλλά ο Ιησούς κατάλαβε ότι αυτό ήταν πειρασμός και δεν υπέκυψε.
Δεύτερη ερώτηση: Επέστρεψε ποτέ ο Σατανάς για να βάλει τον ίδιο πειρασμό στον Ιησού;
Μήπως ένας κατάλληλος καιρός θα ήταν όταν συνέλαβαν τον Ιησού;
Θυμηθείτε, ο Ιησούς είπε ότι θα μπορούσε να καλέσει «12 λεγεώνες αγγέλων» για να τον σώσουν.
Θα μπορούσε να είναι αυτός ένας πειρασμός για να σώσει τον εαυτό του;
Ή, θυμηθείτε, όταν ήταν στο ξύλο του βασανισμού οι άρχοντες και οι στρατιώτες τον χλεύαζαν λέγοντας “Αν είσαι γιος του Θεού, κατέβα από το ξύλο του βασανισμού”.
Ενδιαφέρον που χρησιμοποίησαν την ίδια φρασεολογία.
Υπέκυψε ο Ιησούς στον πειρασμό; Όχι.
Εμπιστεύτηκε στον Ιεχωβά να τον φροντίσει. Η τρίτη μας ερώτηση είναι: Χρησιμοποιεί ο Σατανάς αυτόν τον πειρασμό σήμερα;
Ζούμε σε καιρούς αβεβαιότητας.
Μήπως αυτός είναι ο κατάλληλος καιρός για τον Σατανά;
Ίσως η οικογένειά μας και οι φίλοι μας να έχουν ανάγκη.
Μήπως μπούμε στον πειρασμό να αμφιβάλλουμε για το αν ο Ιεχωβά όντως θα τους φροντίσει; Μήπως μας πείσει κάποιος ή πείσουμε εμείς τον εαυτό μας ότι πρέπει να πάρουμε τα πράγματα στα χέρια μας; Μήπως μπαίνουμε στον πειρασμό να χρησιμοποιήσουμε τα προνόμια υπηρεσίας μας για προσωπικό μας όφελος; Ας δούμε τον δεύτερο πειρασμό. Ματθαίος 4:5, 6. «Τότε ο Διάβολος τον πήγε στην άγια πόλη και τον έβαλε πάνω στην έπαλξη του ναού και του είπε “Αν είσαι γιος του Θεού, πέσε από εδώ, διότι είναι γραμμένο «Θα δώσει στους αγγέλους του εντολή σχετικά με εσένα» και «Θα σε σηκώσουν στα χέρια τους για να μη σκοντάψει το πόδι σου σε πέτρα»”».
Και πάλι, πού στόχευε ο πειρασμός;
Ο Σατανάς προσπαθούσε πάλι να σπείρει αμφιβολίες στον Ιησού για το ποιος ήταν.
“Αν είσαι αυτός που λες ότι είσαι, απόδειξέ το. Για να δούμε, θα σε βοηθήσει ο Ιεχωβά; Αυτός σε αγαπάει πολύ.
Θα σε σώσει, επειδή στον Ψαλμό λέει ότι ο Θεός θα σώσει τον Γιο του”.
Ο Ιησούς κατάλαβε ότι αυτό ήταν πειρασμός και δεν υπέκυψε.
Χρησιμοποίησε ποτέ ξανά ο Σατανάς τον ίδιο πειρασμό;
Ίσως να το έκανε στην περίπτωση που αναφέρεται στο Μάρκος 8:11 όπου οι Φαρισαίοι ήρθαν και, η αφήγηση λέει ότι, «άρχισαν να λογομαχούν μαζί του απαιτώντας από αυτόν σημείο από τον ουρανό, για να τον δοκιμάσουν».
Ο Ιησούς είχε μόλις θεραπεύσει έναν άνθρωπο κουφό και βουβό και είχε θρέψει θαυματουργικά πάνω από 4.000 ανθρώπους, αλλά δεν τους έφτανε αυτό.
Ήθελαν κάτι θεαματικό.
“Πέσε από τον ναό ή κάτι παρόμοιο.
Απόδειξε ότι είσαι αυτός που λες ότι είσαι. Για να δούμε, σε αγαπάει ο Ιεχωβά;” Πότε θα μπορούσαμε να αντιμετωπίσουμε εμείς έναν παρόμοιο πειρασμό;
Μερικοί αδελφοί και αδελφές μας ίσως νιώθουν ότι δεν τους αγαπάει κανείς λόγω πραγμάτων που έχουν συμβεί στη ζωή τους.
Μια περίοδος απομόνωσης και κατάθλιψης μπορεί να είναι ο κατάλληλος καιρός για να τους επιτεθεί ο Σατανάς.
“Πώς ξέρω ότι με αγαπάει όντως ο Ιεχωβά; Πώς ξέρω ότι είμαι πολύτιμος για τον Ιεχωβά; Έχω καμιά αξία;”
Τέτοια αισθήματα έχουν κάνει κάποιους να σταματήσουν να υπηρετούν τον Ιεχωβά ή να προσπαθήσουν να επιβεβαιώσουν την αξία τους με αντιγραφικούς τρόπους. Ας δούμε και τον τρίτο πειρασμό. Ματθαίος 4:8, 9. «Έπειτα ο Διάβολος τον πήγε σε ένα πολύ ψηλό βουνό και του έδειξε όλα τα βασίλεια του κόσμου και τη δόξα τους.
Και του είπε: “Όλα αυτά θα σου τα δώσω αν πέσεις κάτω και με προσκυνήσεις”».
Τι του προσφέρει εδώ ο Σατανάς; “Τι περιμένεις; Μπορείς να το έχεις τώρα. Ξέρεις τι πρόκειται να σου συμβεί—τι θα τραβήξεις.
Εγώ σου κάνω καλύτερη προσφορά από τον Ιεχωβά”.
Ο Ιησούς όμως κατάλαβε και πάλι τι έκανε ο Σατανάς και αντιστάθηκε στον πειρασμό.
Βρήκε ο Σατανάς άλλον κατάλληλο καιρό για να ξαναπροσπαθήσει;
Ίσως ένας άλλος κατάλληλος καιρός να ήταν η περίπτωση που αναφέρεται στον Ιωάννη 6:15.
Θυμάστε; Οι άνθρωποι ήθελαν να κάνουν τον Ιησού βασιλιά εκείνη τη στιγμή. Θα έμπαινε στον πειρασμό να αρχίσει να βασιλεύει τότε χωρίς να χρειαστεί να βασανιστεί μέχρι θανάτου;
Ο Ιησούς, γνωρίζοντας τι είχαν σκοπό να κάνουν οι άνθρωποι, έφυγε.
Αντιμετωπίζουμε εμείς παρόμοιους πειρασμούς σήμερα;
Κάνουμε πρόθυμα και έχουμε κάνει θυσίες για να υπηρετούμε τον Ιεχωβά.
Αλλά μπορεί να βλέπουμε τι κάνουν ή τι έχουν οι άλλοι και να αναρωτιόμαστε: “Αξίζουν οι θυσίες που κάνουμε;
Μήπως κάποια πράγματα μπορώ να τα έχω και τώρα;
Ίσως υπάρχει ένας τρόπος και να βγάλω περισσότερα χρήματα και να υπηρετώ τον Ιεχωβά”.
Είδατε; Τρεις μεγάλοι πειρασμοί.
Εμπιστεύεστε στον Πατέρα σας για να σας φροντίζει;
Είστε βέβαιοι ότι ο Ιεχωβά σάς αγαπάει και ότι έχετε αξία;
Γιατί να περιμένετε για κάτι που μπορείτε να έχετε τώρα;
Το ερώτημα λοιπόν πάλι είναι
Ποιος είναι ο κατάλληλος καιρός για εσάς;
Ποιος είναι ο κατάλληλος καιρός για εμένα;
Ο Σατανάς θα βρει κατάλληλο καιρό για να μας βάλει σε πειρασμό—αυτό είναι σίγουρο. Στην 1 Πέτρου 5:8 λέει ότι “γυρίζει σαν λιοντάρι που βρυχιέται, ζητώντας να μας καταβροχθίσει”.
Αν βρήκε πολλές φορές κατάλληλο καιρό για να βάλει σε πειρασμό τον Ιησού σίγουρα θα κάνει το ίδιο και για εμάς.
Τι χρειάζεται να κάνουμε;
Χρειάζεται να αντιστεκόμαστε στους πειρασμούς του.
Πώς το κάνουμε; Όπως το έκανε και ο Ιησούς.
Προσέξατε τα δύο πράγματα που έκανε; (1) Καταλάβαινε πότε τον έβαζε ο Σατανάς σε πειρασμό και (2) εκείνη τη στιγμή, προσηλωνόταν στον Ιεχωβά. Είναι ενδιαφέρον ότι σε όλες τις απαντήσεις που έδωσε στον Σατανά χρησιμοποίησε το όνομα του Ιεχωβά.
Το όνομα του Ιεχωβά αποτελεί ισχυρή προστασία στις επιθέσεις του Σατανά.
Να γιατί, όταν ο Ιησούς δίδαξε στους μαθητές του πώς να προσεύχονται ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα που ανέφερε είναι να προσευχόμαστε στον Ιεχωβά να μας βοηθάει να αντιστεκόμαστε στον πειρασμό, στον πονηρό.
Να γιατί γνωστοποίησε το όνομα του Ιεχωβά στους ακολούθους του.
Να γιατί στο Παροιμίες 18:10 μας λέει ότι «το όνομα του Ιεχωβά είναι ισχυρός πύργος», στον οποίο μπορούμε να σπεύσουμε για προστασία. Το να μιλάμε με τον Ιεχωβά, να χρησιμοποιούμε το όνομά του να στοχαζόμαστε το όνομά του και όλα όσα αυτό σημαίνει θα μας βοηθήσει όταν μας βάζει σε πειρασμό ο Σατανάς
όταν βρίσκει κατάλληλο καιρό για να μας επιτεθεί.
Και αν το κάνουμε αυτό, ποιο θα είναι το αποτέλεσμα;
Προσέξτε την εγγύηση που μας δίνει το εδάφιο Ψαλμός 44:5.
Ψαλμός 44:5. «Με τη δική σου δύναμη θα απωθήσουμε τους αντιδίκους μας στο όνομά σου θα ποδοπατήσουμε όσους ξεσηκώνονται εναντίον μας».
Ναι, όλοι μας θα βρεθούμε σε καταστάσεις τις οποίες ο Σατανάς θα τις θεωρήσει κατάλληλες για να μας βάλει σε πειρασμό. Όταν συμβαίνει αυτό, ας καταλαβαίνουμε αμέσως ότι πρόκειται για πειρασμό και μετά ας στρεφόμαστε στον Ιεχωβά και ας εστιάζουμε στο όνομά του. Τότε θα είμαστε βέβαιοι, όπως λέει και αυτός ο ψαλμός ότι το όνομα του Ιεχωβά θα μας βοηθάει να απωθούμε και να ποδοπατούμε όσους ξεσηκώνονται εναντίον μας είτε ατομικά είτε εναντίον της οργάνωσης.
Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Κυριακή 30 Μαρτίου 2025
Κυριακή 30 Μαρτίου
Άντρες, . . . να κατοικείτε μαζί [με τις συζύγους σας] σύμφωνα με τη γνώση.—1 Πέτρ. 3:7.
Σε μια περίπτωση, η Σάρρα ήταν αναστατωμένη και εξέφρασε έντονα τα αισθήματά της στον Αβραάμ, ρίχνοντας μάλιστα το φταίξιμο σε εκείνον. Ο Αβραάμ ήξερε ότι η Σάρρα ήταν υποτακτική και υποστηρικτική σύζυγος. Την άκουσε προσεκτικά και προσπάθησε να λύσει το ζήτημα. (Γέν. 16:5, 6) Τι μαθαίνουμε από αυτό; Άντρες, έχετε την εξουσία να παίρνετε αποφάσεις για την οικογένειά σας. (1 Κορ. 11:3) Εντούτοις, το στοργικό θα ήταν να ακούτε προσεκτικά και να λαβαίνετε υπόψη τη γνώμη της συζύγου σας προτού αποφασίσετε, ιδίως αν η απόφαση θα την επηρεάσει. (1 Κορ. 13:4, 5) Σε μια άλλη περίπτωση, ο Αβραάμ αποφάσισε να φιλοξενήσει κάποιους απρόσμενους επισκέπτες. Ζήτησε από τη Σάρρα να αφήσει ό,τι έκανε εκείνη τη στιγμή και να ετοιμάσει μια μεγάλη ποσότητα ψωμιού. (Γέν. 18:6) Η Σάρρα ενήργησε γρήγορα και υποστήριξε την απόφαση του Αβραάμ. Γυναίκες, μπορείτε να μιμείστε τη Σάρρα υποστηρίζοντας τις αποφάσεις του συζύγου σας. Όταν το κάνετε αυτό, ενισχύετε τον γάμο σας.—1 Πέτρ. 3:5, 6. w23.05 σ. 24, 25 ¶16, 17
https://drive.google.com/file/d/12eloukVZoqbbwy3Rx3objIKAeewii2AM/view?usp=sharing
Σάββατο 29 Μαρτίου 2025
Ρόναλντ Κέρζαν: Ο Ιεχωβά Μάς Βοηθάει να Ξεπερνάμε Γιγάντιες Δυσκολίες (Μάρκ. 1:11)
https://www.jw.org/finder?locale=el&lank=pub-jwbvod25_15_VIDEO&docid=1011214&applanguage=G
Μερικές φορές, μας ανατίθεταιένας διορισμός ή μια ευθύνη και νιώθουμε σίγουροι ότι μπορούμε να τα
καταφέρουμε.
Ίσως το έχουμε ξανακάνει στο παρελθόν.
Ίσως έχουμε λάβει και εκπαίδευση, γι’ αυτό και το αναλαμβάνουμε χωρίς δεύτερη σκέψη.
Υπάρχουν όμως και άλλοι διορισμοί και ευθύνες που μας φαίνονται βουνό.
Νιώθουμε πολύ μικροί μπροστά σε τέτοιους διορισμούς και εκείνοι φαντάζουν γιγάντιοι στα μάτια μας. Ας σταματήσουμε για λίγο και ας σκεφτούμε:
“Ίσως έχω ξανακάνει κάτι τέτοιο στο παρελθόν, ίσως και όχι.
Αλλά τις φορές που τα κατάφερα, τι ήταν αυτό που με βοήθησε να έχω επιτυχία;
Και πώς μπορώ να το αξιοποιήσω ξανά στο μέλλον;”
Το σημερινό μας εδάφιο, που είναι το Μάρκος 1:11, μας δίνει κάποια βασικά συστατικά —τη συνταγή, το μυστικό— για να έχουμε επιτυχία στο μέλλον. Θα το διαβάσουμε, αλλά πρώτα ας δούμε τα συμφραζόμενα για να θυμηθούμε το περιστατικό.
Οποιαδήποτε δυσκολία και αν αντιμετωπίσουμε, είτε μικρή είτε μεσαία είτε μεγάλη ή ακόμη και γιγάντια, θα δούμε το μυστικό για να έχουμε επιτυχία.
Ας αρχίσουμε από τον Μάρκο 1:9.
Είναι η περίπτωση που ο Ιωάννης βαφτίζει τον Ιησού στον Ιορδάνη, και στο εδάφιο 10 διαβάζουμε: «Και αμέσως, καθώς ανέβαινε από το νερό, είδε τους ουρανούς να χωρίζονται και το πνεύμα [το πνεύμα του Θεού] σαν περιστέρι να κατεβαίνει πάνω του.
Και μια φωνή [δηλαδή η φωνή του Θεού] ήρθε από τους ουρανούς:
“Εσύ είσαι ο Γιος μου ο αγαπητός· σε έχω επιδοκιμάσει”.
Και αμέσως το πνεύμα τον ώθησε [να κάνει τι;] να πάει στην έρημο.
Παρέμεινε λοιπόν στην έρημο 40 ημέρες, όπου ο Σατανάς τον υπέβαλλε σε πειρασμό.
Και ήταν μαζί με τα θηρία».
Πολύ δύσκολος διορισμός —αλλά δείτε τι έκανε ο Ιεχωβάγια τον Γιο του, τον οποίο αγαπούσε.
Το εδάφιο λέει ότι έστειλε “αγγέλους οι οποίοι άρχισαν να τον υπηρετούν”.
Φανταστείτε πώς ένιωσε ο Ιησούς όταν άκουσε με τα ίδια του τα αφτιά τον Πατέρα του να του λέει:
“Σε αγαπώ, Γιε μου.
Έχεις την επιδοκιμασία μου, τη στήριξή μου.
Είμαι στο πλευρό σου”.
Αυτό πρέπει να τον άγγιξε βαθιά.
Του έδωσε χαρά, του έδωσε την πεποίθηση ότι μπορούσε να επιτελέσει την αποστολή του, τον διορισμό του.
Είναι ενδιαφέρουσα η σημείωση μελέτης για τη φράση «σε έχω επιδοκιμάσει». Λέει ότι μπορεί να σημαίνει: «Είμαι πολύ ευχαριστημένος μαζί σου» ή «Μου δίνεις μεγάλη χαρά». Είναι σαν να έλεγε ο Ιεχωβά στον Ιησού:
“Γιε μου, σε αγαπάω πάρα πολύ.
Είμαι περήφανος για σένα.
Σε στηρίζω.
Πάντα το έκανα και πάντα θα το κάνω.
Είμαι δίπλα σου”.
Και πράγματι ήταν.
Από την αρχή της επίγειας διακονίας του Ιησού μέχρι που άφησε την τελευταία του πνοή και πέθανε θυσιάζοντας τη ζωή του για εμάς, ο Ιησούς αντιμετώπισε πάρα πολλέςδύσκολες καταστάσεις που δοκίμασαν την πίστη του —πολύ μεγάλες δοκιμασίες.
Ό,τι και αν πέρασε όμως, το αντιμετώπισε με επιτυχία.
Πώς;
Αν και τέλειος, δεν ήταν σαν ένα νησίστη μέση του πελάγους.
Δεν στηριζόταν στον εαυτό του.
Στηριζόταν στον Ιεχωβά για ενίσχυση.
Ναι, λάβαινε δύναμη από τη φωνή του Ιεχωβά, καθώς και από τον γραπτό του Λόγο και από το πανίσχυρο άγιο πνεύμα.
Και ενισχυόταν και από τους αδελφούς τουστον ουρανό, τους αγγέλους.
Τι μαθαίνουμε λοιπόν από αυτό;
Πολλά πράγματα.
Μαθαίνουμε ότι, όπως οι άγγελοι, έτσι και εσείς δεν χρειάζεται να έχετε περάσει κάποια δοκιμασία ή να έχετε βιώσει κάτι για να ενθαρρύνετε και να ενισχύσετε άλλους.
Μαθαίνουμε ότι ο Ιεχωβά βοήθησε πολύ τον Ιησού επειδή ήταν δίπλα του για να τον στηρίζει και να τον γεμίζει πεποίθηση.
Και πόσο ενθαρρυντικό είναι όταν κάποιος παρατηρεί το καλό έργο που κάνετε στο Μπέθελ, στην εκκλησίαή σε άλλους τομείς της ζωής σας, και σας επαινεί!
Οι συμπεθελίτες μας, οι αδελφοί μας στην εκκλησία, τα μέλη της οικογένειάς μας, όλοι χρειάζονται αγάπη, καθώς και ενθάρρυνση.
Και όταν επαινούμε άλλους, τους ενισχύουμε, τους ενθαρρύνουμε ώστε να συνεχίζουν να υπηρετούν τον Ιεχωβά όσια και με χαρά, παρά τις όποιες δυσκολίες ίσως αντιμετωπίζουν.
Είναι σημαντικό να εκφράζουμετα αισθήματα εκτίμησής μας με λόγια.
Αυτό ακριβώς έκανε ο Ιεχωβά για τον Γιο του.
Ξέρουμε ότι και ο Ιησούς το έκανε αυτό συνεχώς όταν ήταν στη γη.
Ναι, τα λόγια εκτίμησης δείχνουν στους άλλους ότι νοιαζόμαστε για αυτούς, ότι τους εκτιμάμε πραγματικά και ότι έχουμε προσέξει τι έχουν κάνει.
Οι αδελφοί και οι αδελφές μας έχουν ανάγκη να ακούν τέτοια καθησυχαστικά λόγια. Για παράδειγμα, μια αδελφή είπε: «Στη δουλειά μου σπάνια ακούω μια καλή κουβέντα.
Επικρατεί ψυχρό και ανταγωνιστικό πνεύμα.
Έτσι λοιπόν, όταν ένας πρεσβύτερος με επαινεί για κάτι που έκανα στην εκκλησία, [αυτό] μου δίνει δύναμη και κουράγιο, με κάνει να νιώθω ότι ο ουράνιος Πατέρας μου με αγαπάει».
Αυτή η αδελφή εξέφρασε πολύ καλά τα συναισθήματα όλων μας.
Αφιερώνουμε χρόνο για να κάνουμε τις σκέψεις μας λόγια και τα λόγια μας πράξεις;
Αν δείτε κάτι που αξίζει έπαινο, πείτε κάτι επαινετικό.
Αυτό το παράδειγμα έθεσε για εμάς ο Ιεχωβά.
Ο ειλικρινής έπαινος μπορεί να ενισχύσει τους άλλους, να αναπτερώσει το ηθικό τους, να μεγαλώσει τη χαρά τους και να τους βοηθήσει να ξεπεράσουν γιγάντια εμπόδια και προβλήματα.
Μιλώντας για γιγάντια προβλήματα, σας έρχεται στο μυαλό κάποιος από τη Γραφή που αντιμετώπισε όντως έναν γίγαντα;
Και βέβαια—ο Δαβίδ.
Ξέρουμε τι είχε συμβεί όταν ήταν νεαρός.
Με τη βοήθεια του Ιεχωβά μπόρεσε να σκοτώσει τον γίγαντα Γολιάθ.
Ωστόσο, χρόνια αργότερα, όταν ο Δαβίδ και οι άντρες του πολεμούσαν με τους Φιλισταίους, ο Δαβίδ αντιμετώπισε άλλο ένα γιγάντιο πρόβλημα.
Αυτή τη φορά, το πρόβλημα ήταν ένας άλλος γίγαντας που λεγόταν Ισβί-Βενώβ.
Ίσως έχετε ξανακούσει για αυτόν —ήταν πολύ τρομακτικός γίγαντας.
Εύκολο για τον Δαβίδ, τον εξολοθρευτή γιγάντων, σωστά;
Λάθος.
Ας δούμε τι συνέβη στο 2 Σαμουήλ, κεφάλαιο 21, αρχίζοντας από το εδάφιο 15.
Δείτε τι συνέβη αυτή τη φορά όταν ο Δαβίδ πολέμησε με έναν γίγαντα —2 Σαμουήλ 21:15: «Έγινε δε πάλι πόλεμος μεταξύτων Φιλισταίων και του Ισραήλ.
Ο Δαβίδ . . . και οι υπηρέτες του κατέβηκαν και πολέμησαν τους Φιλισταίους, αλλά [προσέξτε] ο Δαβίδ εξαντλήθηκε.
Κάποιος απόγονος των Ρεφαΐμ που λεγόταν Ισβί-βενώβ, του οποίου το χάλκινο δόρυ ζύγιζε 300 σίκλους [3,5 κιλά περίπου] και ήταν οπλισμένος με ένα καινούριο σπαθί, θέλησε να σκοτώσει τον Δαβίδ. [Ωστόσο] αμέσως ο Αβισαί, ο γιος της Σερουίας, πρόστρεξε σε βοήθειά του και χτύπησε τον Φιλισταίο και τον θανάτωσε».
Τώρα τα πράγματα ήταν διαφορετικά.
Ο Δαβίδ παραλίγο να χάσει τη ζωή του πολεμώντας τον γίγαντα.
Γιατί;
Δεν είναι ότι ο Δαβίδ είχε χάσει το θάρρος του.
Απλώς έχασε τη δύναμή του.
Το εδάφιο αναφέρει ότι ο Δαβίδ «εξαντλήθηκε».
Και μόλις αυτός ο γίγαντας αντιλήφθηκε τη στιγμή αδυναμίας του Δαβίδ, άρπαξε το καινούριο του σπαθί για να σκοτώσει τον Δαβίδ.
Ήθελε να ξεκάνει τον φημισμένο βασιλιά και εξολοθρευτή γιγάντων.
Ο Δαβίδ χρειαζόταν απεγνωσμένα βοήθεια και τη χρειαζόταν επειγόντως. Ευτυχώς, όπως λέει το εδάφιο 17: «Αμέσως ο Αβισαί . . . πρόστρεξε σε βοήθεια [του Δαβίδ]». Για σκεφτείτε:
Ο Δαβίδ πρέπει να ένιωσε ευγνωμοσύνη που ο Αβισαί τον είχε στον νου του και τον γλίτωσε από το γιγάντιο πρόβλημά του.
Τα εδάφια 16-22 αναφέρουν τέσσερις διαφορετικούς γίγαντες από τους Ρεφαΐμ της Γαθ, μια φυλή γιγάντων.
Υπήρχε ο Ισβί-Βενώβ, ο Σαφ, και μετά υπήρχε και ένας Γολιάθ.
Δεν ξέρουμε αν ήταν αδελφός του Γολιάθ ή κάποιος άλλος γίγαντας.
Και τέλος υπήρχε ένας πολύ ασυνήθιστος γίγαντας που δεν κατονομάζεται.
Το μόνο που αναφέρεται είναιότι ήταν «ένας υπερμεγέθης άντρας».
Και τι τον έκανε ασυνήθιστο;
Είχε «6 δάχτυλα σε κάθε του χέρι και 6 . . . σε κάθε του πόδι, συνολικά 24».
Οι γίγαντες ήταν τρομακτικοί.
Όμως ξέρουμε ότι οι γίγαντες δεν είναι τίποτα μπροστά στον Ιεχωβά.
Τι μπορούμε να μάθουμε λοιπόν από αυτή την αφήγηση;
Οι γίγαντες είναι ανίσχυροι μπροστά στον Ιεχωβά, ανίσχυροι μπροστά στους όσιους υπηρέτες του τους οποίους στηρίζει ο Ιεχωβά. Μάλιστα, το εδάφιο 22 λέει: «Αυτοί οι τέσσερις [γίγαντες] . . . έπεσαν από το χέρι του Δαβίδ και από το χέρι των υπηρετών του».
Ωστόσο, καθώς παλεύουμε διαρκώς με τις πιέσεις και τις ανησυχίες αυτού του πονηρού κόσμου, ίσως και εμείς κάποιες φορές κουραζόμαστε.
Ίσως αποθαρρυνόμαστε.
Αν βρεθούμε σε μια τέτοια κατάσταση, μπορεί να είμαστε πιο ευάλωτοι και ίσως να μας καταβάλει μια γιγάντια δυσκολία, ένα πρόβλημα, ένας διορισμός ή μια ευθύνη.
Κάτι που μπορεί παλιά να είχαμε φέρει σε πέρας με επιτυχία ίσως τώρα να μας δυσκολεύει πάρα πολύ.
Όταν αντιμετωπίζουμε τέτοιες δυσκολίες, πόσο παρηγορητικό είναι να ξέρουμε ότι έχουμε την αγάπη, την επιδοκιμασία και τη στήριξη του Ιεχωβά!
Έχουμε επίσης και τη στήριξη των αδελφών μας οι οποίοι, όπως ο Αβισαί, μας έχουν στον νου τους και είναι έτοιμοι να προστρέξουν σε βοήθειά μας. Μπορούμε να ενισχύσουμε τους άλλουςμε απλά πράγματα: ακούγοντάς τους, στέλνοντας ένα μήνυμα, τηλεφωνώντας τους —για να δείξουμε ότι νοιαζόμαστε για αυτούς.
Ναι, πρέπει να κάνουμε τις σκέψεις μας λόγια και τα λόγια μας πράξεις.
Με την αγάπη, την επιδοκιμασία και τη στήριξη του Ιεχωβά, ο Ιησούς “νίκησε τον κόσμο”, και ο Δαβίδ με τους άντρες του νίκησαν γίγαντες.
Με τη βοήθεια του Ιεχωβά, μπορούμε και εμείς να νικάμε κάθε πρόβλημα, ακόμη και τα γιγάντια. Ο Ιεχωβά θα μας βοηθήσει να έχουμε επιτυχία.
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)