Σήμερα, θα εξετάσουμε το θέμα «Να Συλλογίζεστε τον Συμπονετικό Αρχιερέα Μας».
Το εδάφιο Ματθαίος 12:20 είναι μια Μεσσιανική προφητεία από τον Ησαΐα.
Βρίσκεται στο εδάφιο Ησαΐας 42:3.
Θα εξετάσουμε τρία ερωτήματα.
Πρώτα από όλα, ποιες εικόνες μάς φέρνουν στον νου ένα «τσακισμένο καλάμι» και ένα «φιτίλι που σιγοκαίει»;
Ήδη οι σχολιαστές μας μάς έδωσαν μια ιδέα για αυτό.
Δεύτερον, πώς έδειξε η εκπλήρωσηαυτής της προφητείας πόσο συμπονετικός Αρχιερέας είναι ο Ιησούς;
Και τρίτον, πώς ακολουθεί ο λαός του Θεού την κατεύθυνση του Ιησού σήμερα;
Αρχικά λοιπόν, ποιες εικόνες μάς φέρνουν στον νου ένα «τσακισμένο καλάμι» και ένα «φιτίλι που σιγοκαίει»;
Στις Εβραϊκές Γραφές, οι δυνατοί άνθρωποιπου ευημερούσαν παρομοιάζονταν με όμορφα λουλούδια ή με μεγάλα, επιβλητικά δέντρα.
Αλλά ο Ησαΐας δεν χρησιμοποίησε μια τέτοια εικόνα εδώ.
Αντίθετα, αναφέρεται σε ένα τσακισμένο καλάμι, όπως είναι ένα μεγάλο στέλεχος χορταριούπου έχει λυγίσει και κινδυνεύει να το συντρίψουν ή να το πατήσουν.
Μάλιστα, ο Ησαΐας χρησιμοποίησε αυτή την εικόνα στο εδάφιο 36:6.
Ήταν ένας υποτιμητικός ιδιωματισμός που υποδήλωνε αδυναμία.
Με όμοιο τρόπο, ο Ησαΐας δεν ανέφερετους λαμπερούς ουράνιους φωτοδότες που χρησιμοποιούνταν για να παρομοιάζονταιισχυροί άνθρωποι και έθνη.
Αντίθετα, χρησιμοποίησε την εικόναενός φιτιλιού που σιγοκαίει, σαν αυτά που υπήρχαν στα λυχνάριαενός συνηθισμένου σπιτικού.
Η αιτία για το αμυδρό φως από ένα φιτίλι που σιγόκαιγε ήταν η έλλειψη προσοχής ή η ανεπαρκής παροχή λαδιού.
Τελικά, η φλόγα έσβηνε, όπως φαίνεται στο λυχνάρι δεξιά.
Τα σπασμένα καλάμια θεωρούνταν άχρηστα, και τα φιτίλια που σιγόκαιγαν, όπως ήδη ακούσαμε, παρήγαν αμυδρό φως και μερικές φορές ενοχλητικό καπνό προτού σβήσουν τελικά.
Αυτές οι εικόνες αντιπροσωπεύουντους φτωχούς ανθρώπους οι οποίοι ένιωθαν συντετριμμένοι και θεωρούνταν ασήμαντοι.
Πώς λοιπόν δείχνει αυτή η προφητεία πόσο συμπονετικός Αρχιερέας είναι ο Ιησούς;
Ο Ματθαίος παρέθεσε αυτό το εδάφιο αφού ο Ιησούς είχε θεραπεύσειθαυματουργικά πολλούς ανθρώπους.
Ορισμένα από τα πιο συγκινητικά του θαύματα ήταν για ταλαιπωρημένα άτομα που πρέπεινα ένιωθαν σαν φιτίλι που έσβηνε —για παράδειγμα, ο άντρας που ήταν γεμάτος λέπρα, ο οποίος ήρθε σε εκείνον παρακαλώντας τον γονατιστός, ή ο κουφός τον οποίο ο Ιησούς πήρε ιδιαιτέρως, ίσως λόγω της ανασφάλειας που ένιωθε, ή η γυναίκα με την αιμορραγία που έτρεμε, η οποία είχε ξοδέψει όλα της τα χρήματαγια να θεραπευτεί αλλά όλο χειροτέρευε.
Οι ραβίνοι τους τούς δίδασκαν ότι δεν υπάρχουν βάσανα χωρίς φταίξιμο.
Με άλλα λόγια, οι ίδιοι ήταν κάπως υπεύθυνοι για τη σωματική τους κατάσταση επειδή είχαν αμαρτήσει.
Και αυτό πρέπει να τους έκανε να νιώθουνακόμη πιο ανάξιοι, σαν τσακισμένα καλάμια και φιτίλια που σιγόκαιγαν.
Και οι ιερείς τους δεν ενδιαφέρονταννα τους διδάξουν τίποτα.
Έλεγαν: “Αυτό το πλήθος (στο οποίο υπάρχουν και άτομα που δεν ξέρουν τον Νόμο) είναι καταραμένοι άνθρωποι”.
Αντίθετα, προσέξτε τι λέει η σημείωση μελέτης στο εδάφιο Ματθαίος 12:20: «Η προφητεία του εδαφίου Ησαΐας 42:3 προείπε τη συμπόνια του Ιησού —ότι εκείνος ποτέ δεν θα έσβηνετην τελευταία σπίθα ελπίδας των ταπεινών και ταλαιπωρημένων ανθρώπων».
Ναι, ο Ιησούς θεράπευσε αυτά τα άτομα σωματικά, αλλά επίσης αναζωπύρωσε την ελπίδα τους.
Το έλεος και η συμπόνια του Ιησού περιλαμβάνονται στα προσόντα που έχει ως Αρχιερέας.
Το εδάφιο Εβραίους 2:17 λέει ότι «έπρεπε να γίνει όμοιος μετους “αδελφούς” του από όλες τις απόψεις, ώστε να γίνει ελεήμων και πιστός αρχιερέας».
Και αν το σκεφτούμε, κάποιοι από αυτούς που θεράπευσε έγιναν αδελφοί του.
Προσέξτε πώς τονίζεται η συμπόνια του προς αυτούς στο εδάφιο Εβραίους 4:15. Θα διαβάσουμε μόνο το πρώτο μέρος του εδαφίου: «Διότι δεν έχουμε ως αρχιερέα κάποιον που δεν μπορεί να μας συμπονέσει για τις αδυναμίες μας». Εδώ, ο Παύλος χρησιμοποιεί διπλή άρνηση: «Δεν έχουμε ως αρχιερέα κάποιον που δεν μπορεί να μας συμπονέσει».
Αυτός είναι ένας τρόπος στην ελληνική για να δηλώσουμε με έμφαση ότι ο Αρχιερέας μας μάς συμπονάει πλήρως για τις αδυναμίες μας.
Ένα Βιβλικό λεξικό λέει για τη λέξη «συμπονώ» ότι περιγράφει ένα άτομο που επηρεάζεται όσο ένα άλλο από τα ίδια βάσανα, εντυπώσεις και συναισθήματα —κάποιον που έχει ενσυναίσθηση.
Ο Ιησούς απέκτησε τέτοια συμπόνιαγια τους αδελφούς του όταν τους έζησε από κοντά.
Ο Ιησούς δεν είχε λέπρα, αλλά η ενσυναίσθηση τον υποκίνησε να πλησιάσει και να αγγίξει τον λεπρό.
Δεν ήταν ο ίδιος κουφός ή βουβός, αλλά έβαλε τα δάχτυλά του μέσα στα αφτιά του κουφού και άγγιξε τη γλώσσα του.
Δεν διέπραξε αμαρτία, αλλά υπερασπίστηκε δυναμικά τη μετανοημένη γυναίκα όταν εκείνη έπλυνε τα πόδια του με τα δάκρυά της και τα σκούπισε με τα μαλλιά της.
Δεν ένιωθε αποστροφή για τιςανθρώπινες αδυναμίες και παθήσεις.
Καλοδεχόταν και καθησύχαζε με συμπόνια τέτοια άτομα, θέτοντας το υπόδειγμα για τους μαθητές του τότε, καθώς επίσης και για εμάς σήμερα. Το τρίτο ερώτημα είναι:
Πώς ακολουθεί ο λαός του Θεούτην κατεύθυνση του Ιησού σήμερα;
Μέσω του πιστού του δούλου, ο Αρχιερέας μας με μεταφορικό τρόπο ανοίγει διάπλατα τις πύλεςτου μεγάλου πνευματικού ναού.
Καλεί κάθε είδους ανθρώπους να λατρέψουν τον Πατέρα, ανάμεσά τους και άτομα που συχνάοι γύρω τους τα παραβλέπουν ή τα βάζουν στο περιθώριο. Για παράδειγμα, ο λαός του Ιεχωβά παράγει εκδόσεις σε 105 νοηματικές γλώσσες.
Οι εκδόσεις στην Μπράιγ για τους τυφλούς είναι διαθέσιμες σε 54 γλώσσες.
Και οι ηχητικές περιγραφές για τα βίντεό μας υπάρχουν σε 92 γλώσσες, και πάλι για να ωφελούνται τα τυφλά άτομα.
Ακριβώς όπως ο Ιησούς θεράπευε σε ατομική βάση, μερικές από αυτές τις εκδόσεις σε κάποιες γλώσσες παρέχονται για πολύ λίγα άτομα ώστε να αποκτούν και αυτά ελπίδα για το μέλλον, να αναζωπυρώνεται η φλόγα τους.
Επίσης, όπως συνέβαινε με τους λεπρούς στις μέρες του Ιησού, και σήμερα υπάρχουν ολόκληρες ομάδες ανθρώπων που υφίστανται περιφρόνηση και διακρίσεις εκεί όπου ζουν.
Για παράδειγμα, στα αριστερά, οι Ρομά ως λαός έχουν υπάρξει από παλιά θύματα παρεξήγησης και κακομεταχείρισης.
Οι Ναζί εξαπέλυσαν γενοκτονία εναντίον τους στην Ευρώπη, και ακόμη αντιμετωπίζουν μεγάλη προκατάληψη.
Αλλά είναι ευπρόσδεκτοι στις εκκλησίες του λαού του Ιεχωβά, όπως βλέπουμε στην εικόνα αριστερά.
Έχουμε μεταφράσει εκδόσεις σε πάνωαπό 25 γλώσσες ρομανί και βλέπουμε αυτά τα παιδιά Ρομά να μελετούν εκδόσεις στη γλώσσα τους.
Και χιλιάδες από ανάμεσά τους είναι τώρα αδελφοί και αδελφές μας.
Επίσης, παράγουμε εκδόσεις σε 160 γλώσσες των Αμερινδών της Νότιας, Κεντρικής και Βόρειας Αμερικής.
Οι Αμερινδοί συχνά είναι φτωχοί και περιθωριοποιούνται στην ίδια τους την πατρίδα, αλλά πολλές χιλιάδες έχουν ανταποκριθεί στα καλά νέα.
Και δεξιά, στην Ινδία και στη Νότια Ασία, ο όρος «Ντάλιτ» αναφέρεται σεκάποιον καταπιεσμένο ή συντετριμμένο.
Οι Ντάλιτ μέχρι πρότινος ήταν γνωστοί με τον απάνθρωπο όρο «ανέγγιχτοι».
Και αυτός ο πληθυσμός των 200 και πλέον εκατομμυρίων θεωρείται ότι ανήκει στο κατώτατο επίπεδο του Ινδουιστικού συστήματος των καστών.
Αν και υπάρχουν νόμοι που απαγορεύουντις διακρίσεις εναντίον τους, συχνά τους φέρονται όπως φέροντανστους λεπρούς στις μέρες του Ιησού.
Πολλοί τους αποφεύγουν και αρνούνται να φάνε μαζί τους ή ακόμη και να τους πλησιάσουν.
Αλλά οι αδελφοί μας καλωσορίζουν όλο καιπερισσότερους Ντάλιτ μέσα στην εκκλησία.
Μιμούνται τον Αρχιερέα τους καλωσορίζοντας όσους έχουν ένα υπόβαθρο που θα μπορούσε να τους κάνει να νιώθουν σαν τσακισμένο καλάμι ή φιτίλι που σιγοκαίει.
Αλλά τι θα λέγαμε για εμάς ως άτομα;
Κατά καιρούς, όπως ανέφεραν οι σχολιαστές μας, οι συνθήκες της ζωής θα μπορούσαν να μας κάνουν να νιώθουμε τη φλόγα της ελπίδας που είχαμε κάποτε και ήταν λαμπερή να σβήνει.
Ίσως αυτό να οφείλεται σε μια προσωπική αποτυχία, σε κάποιο θέμα υγείας ή στη διαταραγμένη σχέση μας με κάποιο μέλος της οικογένειας ή της εκκλησίας.
Ίσως αγωνιζόμαστε να δούμε πέρα από τον πόνο που έχουμε και να εστιάσουμε στην ελπίδα μας.
Αλλά να θυμάστε ότι ο Αρχιερέας μας, όπως έβλεπε την προσωπική κατάστασητου κάθε ατόμου στις μέρες του, έτσι βλέπει και τη δική μας προσωπική κατάσταση.
Ο Ιεχωβά τού έχει δώσει τη δύναμηνα παρέχει άγιο πνεύμα, καθώς επίσης και να χρησιμοποιεί «δώρασε μορφή ανθρώπων» στην εκκλησία για να αναζωπυρώσει τη φλόγα μας και να μας βοηθήσει να ξανασταθούμε στα πόδια μας.
