Σάββατο 27 Σεπτεμβρίου 2025

Ντόναλντ Γκόρντον: «Ο Ιεχωβά Είναι στο Πλευρό Μου» (Ψαλμ. 118:6)

 Ντόναλντ Γκόρντον: «Ο Ιεχωβά Είναι στο Πλευρό Μου» (Ψαλμ. 118:6)

https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwbvod25_39_VIDEO





«Ο Ιεχωβά είναι στο πλευρό μου· δεν θα φοβηθώ»— μια από τις πιο ενθαρρυντικές φράσεις στον Λόγο του Θεού: «Ο Ιεχωβά είναι στο πλευρό μου».

Μου θυμίζει κάτι από το σχολείο, όταν φτιάχναμε ομάδες για να παίξουμε μπάσκετ ή άλλα παιχνίδια στην αυλή, και δύο μαθητές ήταν οι αρχηγοί των ομάδων.

Εκείνοι διάλεγαν συμπαίκτες, εναλλάξ, για να φτιάξουν την ομάδα τους.

Ο ένας αρχηγός ήταν συνήθως καλύτερος από τον άλλον, και ευχόσουν να μπεις στη δική του ομάδα.

Αν σε διάλεγε, ήταν η καλύτερή σου.

Η ζωή ήταν ωραία!

Το σημερινό εδάφιο μας λέει ότι έχουμε τον Ιεχωβά στο πλευρό μας.

Είμαστε στην ομάδα του.

Η νίκη, η επιτυχία, είναι εξασφαλισμένη.

Αποκλείεται να χάσουμε!

Στη Γραφή, έχουμε πολλά θαυμάσια παραδείγματα ανθρώπων που νίκησαν με τον Ιεχωβά στο πλευρό τους: τον Δαβίδ που αντιμετώπισε τον Γολιάθ— μια συναρπαστική και ξεκάθαρη νίκη.

Αλλά ο Στέφανος; Ένας όχλος τον λιθοβόλησε μέχρι θανάτου.

Αρχικά, αυτό που συνέβη μπορεί να μη φαινόταν σαν νίκη.

Αλλά πού είναι ο Στέφανος τώρα; Τι φοβερή νίκη ήταν αυτή!

Αυτό είναι το αποτέλεσμα της υπόσχεσης του Ιεχωβά στο Ησαΐας 54:17.

Ησαΐας 54:17— το πρώτο μέρος του είναι πολύ παρηγορητικό: «Κανένα όπλο που θα κατασκευαστεί εναντίον σου δεν θα έχει επιτυχία».

Άρα, με τον Ιεχωβά στο πλευρό μας, νικάμε.

Δυστυχώς όμως δεν νιώθουμε πάντα ότι θα βγούμε νικητές.

Μερικοί ίσως νιώθουμε έτσι όταν περιμένουμε την απάντηση του Ιεχωβά στην προσευχή μας.

Ίσως αρχίσουμε να ανυπομονούμε ή να αναρωτιόμαστε αν μας άκουσε καν: “Παραμένει στο πλευρό μου ή έχει στρέψει αλλού την προσοχή του;” Ή ίσως δεν αμφιβάλλουμε ότι ο Ιεχωβά είναι στο πλευρό μας.

Του έχουμε απόλυτη εμπιστοσύνη.

Αλλά περιμένουμε μια απάντηση στις προσευχές μας.

Έχουμε παρουσιάσει την κατάσταση στον Ιεχωβά και τώρα περιμένουμε να διακρίνουμε την απάντησή του.

Και ίσως δεν είναι τόσο ξεκάθαρη όσο θα θέλαμε ή νομίζαμε ότι θα είναι και αρχίζουμε να αμφιβάλλουμε για το αν μπορούμε καν να αντιληφθούμε την απάντησή του.

Παύουμε να εμπιστευόμαστε, όχι Εκείνον, αλλά τον εαυτό μας— θα διακρίνουμε τη βοήθειά του; Τι θα μας βοηθήσει; Πρέπει να θυμόμαστε ότι ο Ιεχωβά βλέπει πιο σφαιρικά τα ζητήματα και αντιλαμβάνεται πράγματα που εμείς δεν διακρίνουμε.

Πρέπει να είμαστε πνευματικοί άνθρωποι και να εστιάζουμε σε ό,τι έχει πραγματική αξία.

Μερικές φορές, όταν μας πνίγει το άγχος, αρχίζουμε να φοβόμαστε ότι θα χάσουμε.

Αλλά και τότε, ο Ιεχωβά παραμένει στο πλευρό μας.

Βλέπει τι υπάρχει στην επόμενη στροφή του δρόμου.

Βλέπει τη νίκη.

Άρα, τι μαθαίνουμε; Απλώς, ας μένουμε ήρεμοι και ας περιμένουμε τον Ιεχωβά.

Η νίκη είναι εξασφαλισμένη.

Άλλες φορές, ίσως μας φαίνεται ότι δεν μπορούμε να σηκώσουμε κεφάλι.

Κάνουμε συνέχεια λάθη, είμαστε ατελείς άνθρωποι, έρχεται ένα πρόβλημα υγείας ή μας βρίσκουν “καιρός και απρόβλεπτες” καταστάσεις και λυγίζουμε.

Τέτοιες στιγμές, μας φαίνεται ότι δεν θα νικήσουμε.

Αλλά μισό λεπτό!

Ο Ιεχωβά παραμένει στο πλευρό μας.

Δεν κοιτάζει ποιο είναι το σκορ σήμερα, σαν να λέγαμε.

Και πάλι, κοιτάζει προς το μέλλον, το τελικό σκορ, τη μελλοντική νίκη που θα έχουμε.

Μην παραιτείστε, λοιπόν!

Κρατήστε τον Ιεχωβά στο πλευρό σας!

Εμπιστευτείτε τον!

Φυσικά, θέλουμε τον Ιεχωβά στο πλευρό μας κάθε στιγμή της μέρας.

Αλλά υπάρχουν φορές που τον χρειαζόμαστε ακόμα περισσότερο στο πλευρό μας; Πολλοί λένε πως, όταν πρέπει να πάρουν μια σοβαρή απόφαση, χρειάζονται πραγματικά τον Ιεχωβά στο πλευρό τους.

Δηλαδή τη σιγουριά ότι ο Ιεχωβά επιδοκιμάζει αυτή την απόφαση.

Χρειαζόμαστε αυτή τη σιγουριά ώστε να διαλυθούν τυχόν φόβοι που έχουμε ότι θα πάρουμε λάθος απόφαση ή ότι θα έχουμε επιπτώσεις επειδή δεν κρίναμε σωστά, επειδή η απόφασή μας δεν ήταν καλή.

Ή ίσως φοβόμαστε ότι δεν θα εφαρμόσουμε σωστά τις αρχές.

Ξέρουμε ποιες αρχές σχετίζονται με την απόφασή μας, αλλά πώς θα τις εφαρμόσουμε; Η εφαρμογή τους μας φαίνεται δύσκολη.

Ελπίζουμε ότι ο Θεός είναι μαζί μας; Όχι!

Σίγουρα ο Ιεχωβά είναι στο πλευρό μας.

Άρα, με προσευχή, στοχασμό και έρευνα, είμαστε βέβαιοι ότι θα πάρουμε τη σωστή απόφαση.

Αν βασίζεται στις αρχές του, η απόφαση θα φέρει τη νίκη.

Επίσης, νιώθετε κάποιες φορές μόνοι όταν πρέπει να πάρετε μια σοβαρή απόφαση; Μου άρεσαν πολύ τα λόγια μιας πιστής αδελφής: «Είδα ότι χρειάζομαι τον Ιεχωβά σε όλους τους τομείς της ζωής μου. Ως άγαμη αδελφή, που δεν έχει κεφαλή, θεωρώ πως για ό,τι κάνω και για ό,τι αποφασίζω πρέπει να συμβουλεύομαι τον Ιεχωβά. Και επειδή το κάνω αυτό, όταν παρουσιάζονται δυσκολίες, δεν διστάζω να μιλήσω στον Ιεχωβά για αυτές».

Επειδή νιώθει ότι ο Ιεχωβά είναι στο πλευρό της, μιλάει σε Εκείνον για τις αποφάσεις που παίρνει.

Και, όταν τα πράγματα δεν πάνε καλά, της είναι εύκολο να μιλήσει και πάλι στον Ιεχωβά ώστε να ξεπεράσει όποιες δυσκολίες προκύψουν.

Μια άλλη κατάσταση: Λόγω του διορισμού μας, είμαστε μακριά από τους δικούς μας— στο Μπέθελ, στην οικοδόμηση, στο έργο περιοχής.

Καθώς περνάει ο καιρός, ίσως χρειαστούν πιο πολλή βοήθεια, προσοχή, στήριξη.

Θα πάρουμε τις σωστές αποφάσεις για το πόσο θα συμβάλουμε στη φροντίδα τους; Αυτή είναι δύσκολη ερώτηση.

Και πάλι, ας νιώθουμε ασφαλείς με τη σκέψη ότι ο Ιεχωβά είναι στο πλευρό μας.

Πάντοτε ήταν και θα είναι εκεί την κατάλληλη στιγμή, με την κατάλληλη βοήθεια, όποια δυσκολία και αν προκύψει, ιδίως σε καταστάσεις πέρα από τον έλεγχό μας.

Είναι στο πλευρό μας.

Φυσικά, ο Ιεχωβά μάς βοηθάει μόνο όσο του επιτρέπουμε.

Επομένως, ας φροντίζουμε να αξιοποιούμε το ότι είναι στο πλευρό μας.

Τι σημαίνει αυτό; Ας ρίξουμε μια ματιά στον Ψαλμό 25, στον 25ο Ψαλμό.

Θα δούμε το εδάφιο 15.

Ψαλμός 25:15: «Τα μάτια μου είναι πάντοτε στραμμένα στον Ιεχωβά, γιατί αυτός θα ελευθερώσει τα πόδια μου από το δίχτυ».

Ας φανταστούμε λοιπόν τα πόδια μας μπλεγμένα σε ένα δίχτυ.

Μπορεί να σας έχει τύχει.

Ίσως δεν ήταν δίχτυ, ίσως ήταν ένα σχοινί ή κάτι άλλο.

Αλλά ας μείνουμε στο εδάφιο, που αναφέρεται σε δίχτυ.

Φανταστείτε το!

Αν είστε μόνοι σας, πώς θα ξεμπλέξετε—από το δίχτυ, σαν να λέγαμε; Μπορείτε να κοιτάξετε κάτω, να κουνήσετε τα πόδια σας και να ελευθερωθείτε.

Αλλά θα αξιοποιούσαμε έτσι το ότι ο Ιεχωβά είναι στο πλευρό μας; Προσέξτε, το εδάφιο λέει ότι τα μάτια σας πρέπει να είναι «στραμμένα στον Ιεχωβά», όχι προς τα πόδια μας για να λύσουμε εμείς το πρόβλημα, αλλά ψηλά, στον Ιεχωβά.

Δώστε του πάσα, όπως λέμε.

Εκείνος είναι ο καλύτερος Παίκτης στην ομάδα.

Ας τον αφήνουμε να βοηθήσει.

Εκείνος μπορεί να μας ξεμπλέξει από οτιδήποτε.

Πριν τελειώσουμε, να θυμάστε ότι ο Ιεχωβά δεν είναι μόνο στο δικό σας πλευρό.

Με πιο δυναμικό τρόπο, είναι στο πλευρό “του πιστού και φρόνιμου δούλου”, του Κυβερνώντος Σώματος.

Γι’ αυτό, προσκολλούμαστε σε αυτούς, επειδή ο Ιεχωβά είναι στο πλευρό τους και έτσι θα βγαίνουν πάντα νικητές.

Για παράδειγμα, όταν ξέσπασε η πανδημία, μας ειπώθηκε να μην πηγαίνουμε στην Αίθουσα Βασιλείας.

Λάβαμε οδηγίες που αφορούσαν τη δημόσια διακονία μας.

Άλλαξε εντελώς ο τρόπος διεξαγωγής της.

Τι θαρραλέες αποφάσεις πήρε το Κυβερνών Σώμα!

Αλλά ο Ιεχωβά ήταν στο πλευρό τους.

Ευλόγησε τις προσαρμογές και, ως οργάνωση, βγήκαμε νικητές.

Ασφαλώς, “κανένα όπλο εναντίον τους δεν θα έχει επιτυχία”.

Αλλά ας φανταστούμε κάτι ακόμα πιο δυναμικό: Ο Ιεχωβά στέκεται με κραταιό τρόπο στο πλευρό του Γιου του— του ανάσσοντος Βασιλιά μας, του Χριστού Ιησού.

Όλοι θα θέλαμε πάρα πολύ να έχουμε τον Ιησού στο πλευρό μας.

Αλλά ο Ιεχωβά στέκεται ακριβώς εκεί, δίπλα στον Κύριο και Βασιλιά μας, τον Ιησού.

Το βλέπετε αυτό; Είναι μία ομάδα.

Πόση δύναμη έχουν!

Η σιγουριά που έχουμε για το μέλλον βασίζεται σε τεράστια δύναμη.

Δύσκολα τη φανταζόμαστε ή την περιγράφουμε.

Εγώ προσπάθησα, αλλά δεν έχω αρκετή φαντασία.

Πόσο μας ενθαρρύνει, λοιπόν, το σημερινό εδάφιο— Ψαλμός 118:6: «Ο Ιεχωβά είναι στο πλευρό μου· δεν θα φοβηθώ»!




jwbvod25-39.v   Greek
www.jw.org © 2025 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Σάββατο 27 Σεπτεμβρίου 2025

 

Σάββατο 27 Σεπτεμβρίου

Η αγάπη του Θεού έχει εκχυθεί μέσα στην καρδιά μας μέσω του αγίου πνεύματος, το οποίο μας δόθηκε.​—Ρωμ. 5:5.

Προσέξτε την έκφραση «έχει εκχυθεί» στο σημερινό εδάφιο. Ένα σύγγραμμα το περιγράφει αυτό ως εξής: «Έχει έρθει πάνω μας σαν χείμαρρος». Πόσο δυναμικά τονίζει αυτή η εικόνα την άφθονη αγάπη του Ιεχωβά για τους χρισμένους! Οι χρισμένοι ξέρουν ότι τους έχει «αγαπήσει ο Θεός». (Ιούδα 1) Ο απόστολος Ιωάννης εξέφρασε τα αισθήματά τους όταν έγραψε: «Δείτε πόσο μεγάλη αγάπη μάς έχει δείξει ο Πατέρας, να αποκληθούμε παιδιά του Θεού!» (1 Ιωάν. 3:1) Μήπως η αγάπη του Ιεχωβά περιορίζεται στους χρισμένους; Όχι, ο Ιεχωβά έχει αποδείξει την αγάπη του για όλους εμάς. Ποια είναι η μεγαλύτερη επιβεβαίωση της αγάπης του Ιεχωβά; Το λύτρο​—η πιο εξαιρετική πράξη αγάπης στο σύμπαν!​—Ιωάν. 3:16· Ρωμ. 5:8w24.01 σ. 28 ¶9, 10

https://drive.google.com/file/d/1YXbr1LAlJRyxLmZmEbxnVUFRmtq4a0eJ/view?usp=sharing

Ενημέρωση από το Κυβερνών Σώμα 2025 #6

 Ενημέρωση από το Κυβερνών Σώμα 2025 #6

https://www.jw.org/finder?wtlocale=G&docid=1112024039&srcid=share





Καλώς ήλθατε!

Με πολλή χαρά, θα θέλαμε να μοιραστούμε μαζί σας κάποια ενθαρρυντικά νέα.

Μετά την τελευταία μας ενημέρωση, διεξάχθηκαν δύο ειδικές συνελεύσεις στη Χαράρε της Ζιμπάμπουε και μία στο Κολόμπο της Σρι Λάνκα.

Ο συνολικός ανώτατος αριθμός παρόντων σε αυτές τις συνελεύσεις ήταν πάνω από 64.600 και βαφτίστηκαν 1.330 άτομα.

Παρευρέθηκαν πάνω από 7.000 εκπρόσωποι από 20 και πλέον χώρες.

Αρχίζοντας από τις συνελεύσεις του 2026, ο όρος «ειδικές συνελεύσεις», θα αντικατασταθεί από τον όρο «διεθνείς συνελεύσεις».

Κάθε χρόνο, θα έχουμε μεγαλύτερες ή μικρότερες διεθνείς συνελεύσεις.

Όπως ανακοινώθηκε στην τελευταία μας ενημέρωση, το 2026 θα διεξαχθούν 19 διεθνείς συνελεύσεις σε όλο τον κόσμο.

Οι εκπρόσωποι θα έχουν τη χαρά να συμμετάσχουν στη διακονία αγρού, να γνωριστούν με τους ντόπιους αδελφούς και αδελφές και να κάνουν διάφορες άλλες δραστηριότητες.

Τον Αύγουστο του 2025, εγκαινιάστηκε ένα νέο κέντρο επισκεπτών στο γραφείο τμήματος της Κεντρικής Ευρώπης, που βρίσκεται στο Ζέλτερς της Γερμανίας.

Ας ρίξουμε μια ματιά!

Κάτι που ξεχωρίζει στο κέντρο επισκεπτών είναι το νέο μουσείο της Αγίας Γραφής με θέμα: «Και έγινε φως—Η ιστορία της Αγίας Γραφής στη Γερμανική».

Αυτό το μοναδικό μουσείο αφηγείται την πλούσια ιστορία της Αγίας Γραφής στη γερμανική και την ισχυρή επίδραση που άσκησε.

Οι επισκέπτες μπορούν να δουν σπάνιες και εντυπωσιακές εκδόσεις της Αγίας Γραφής από τα πρώτα κιόλας χρόνια της εκτύπωσής της.

Επίσης, θα μάθουν πώς η Αγία Γραφή τυπωνόταν αρχικά στη λατινική, αλλά αργότερα άρχισε να τυπώνεται στη γερμανική γλώσσα.

Επιπλέον, εξηγείται πώς η εκτύπωση και διανομή της Αγίας Γραφής στη γερμανική έδωσε ώθηση στην παραγωγή της Γραφής σε άλλες γλώσσες στην Ευρώπη.

Τα τοπικά μέσα ενημέρωσης κάλυψαν τα εγκαίνια του μουσείου και τόνισαν την εκπαιδευτική του αξία.

Σας προσκαλούμε να επισκεφτείτε αυτό το νέο μουσείο στο γραφείο τμήματος της Κεντρικής Ευρώπης.

Μπορείτε να ζητήσετε ξενάγηση μέσω του jw.org.

Για εμάς, τον λαό του Ιεχωβά, η Αγία Γραφή δεν είναι μόνο ένα σημαντικό κομμάτι της ιστορίας.

Δεν είναι απλώς ένα καλό βιβλίο.

Χρειαζόμαστε την κατεύθυνση του Ιεχωβά —όπως ακριβώς χρειαζόμαστε τροφή, ρουχισμό και στέγη.

Έτσι μας δημιούργησε ο Ιεχωβά.

Ο Ιησούς τόνισε αυτή την αλήθεια με μια απλή αλλά πολύ δυναμική δήλωση που καταγράφεται στο Ματθαίος 5:3: «Ευτυχισμένοι είναι όσοι έχουν συναίσθηση της πνευματικής τους ανάγκης, επειδή σε αυτούς ανήκει η Βασιλεία των ουρανών».

Για να είμαστε αληθινά ευτυχισμένοι, πρέπει να έχουμε συναίσθηση της πνευματικής μας ανάγκης και να κάνουμε βήματα για να την ικανοποιούμε.

Τι σημαίνει όμως να έχουμε “συναίσθηση της πνευματικής μας ανάγκης”; Η φράση του πρωτότυπου ελληνικού κειμένου μεταδίδει την ιδέα του να είναι κάποιος ζητιάνος για το πνεύμα.

Φανταστείτε έναν άνθρωπο με κουρέλια, κουλουριασμένο στη γωνιά του δρόμου.

Είναι αδύναμος από την ασιτία και εκτεθειμένος στη ζέστη και στο κρύο.

Ικετεύει για βοήθεια για να έχει μια καλύτερη ζωή.

Ποιο είναι το σημείο λοιπόν; Κάποιος που έχει συναίσθηση της πνευματικής του ανάγκης γνωρίζει ότι χρειάζεται τη βοήθεια του Ιεχωβά και την αναζητάει με λαχτάρα.

Ποιες ιδιότητες είναι απαραίτητες για να έχουμε συναίσθηση της πνευματικής μας ανάγκης; Ας δούμε τι μαθαίνουμε από την αφήγηση για τη Φοίνισσα.

Αναφέρεται στο Ματθαίος 15:22-28.

Προσέξτε πώς πλησίασε τον Ιησού και πώς του ζήτησε να τη βοηθήσει.

Εκεί λέει: «Και μια Φοίνισσα από εκείνη την περιοχή ήρθε και φώναζε δυνατά: “Ελέησέ με, Κύριε, Γιε του Δαβίδ! Η κόρη μου βασανίζεται από δαίμονα”.

Αλλά αυτός δεν της απαντούσε λέξη.

Οι μαθητές του λοιπόν ήρθαν και άρχισαν να τον παρακαλούν: “Πες της να φύγει, επειδή μας ακολουθεί και φωνάζει”.

Αυτός αποκρίθηκε: “Εγώ στάλθηκα μόνο στα χαμένα πρόβατα του οίκου του Ισραήλ”.

Αλλά η γυναίκα ήρθε και τον προσκύνησε, λέγοντας: “Κύριε, βοήθησέ με!” Αυτός της απάντησε: “Δεν είναι σωστό να πάρει κανείς το ψωμί των παιδιών και να το ρίξει στα σκυλάκια”.

Εκείνη είπε: “Ναι, Κύριε· αλλά και τα σκυλάκια τρώνε από τα ψίχουλα που πέφτουν από το τραπέζι των κυρίων τους”.

Τότε ο Ιησούς τής απάντησε: “Ω! γυναίκα, μεγάλη είναι η πίστη σου· ας γίνει για εσένα αυτό που θέλεις”.

Και από εκείνη την ώρα η κόρη της γιατρεύτηκε».

Αυτή η γυναίκα ήταν Εθνική από τη Φοινίκη.

Ωστόσο, πλησίασε τον Ιησού ικετεύοντάς τον απελπισμένα: «Ελέησέ με».

Στην αρχή, ο Ιησούς δεν αποκρίθηκε, αλλά μετά είπε ότι “στάλθηκε μόνο στα χαμένα πρόβατα του οίκου του Ισραήλ”.

Και τελικά, χρησιμοποίησε ένα παράδειγμα που την παρομοίασε με σκυλάκι.

Πώς θα αντιδρούσατε εσείς; Μήπως θα θιγόσασταν και δεν θα θέλατε πια τη βοήθειά του; Η γυναίκα δεν αντέδρασε έτσι.

Εκδήλωσε τρεις υπέροχες ιδιότητες που μπορούν να βοηθήσουν και εμάς να ικανοποιούμε την πνευματική μας ανάγκη.

Αυτές είναι η ταπεινοφροσύνη, η επιμονή και η πίστη.

Επειδή ήταν ταπεινή, δεν λογομάχησε ούτε προσβλήθηκε.

Αποδέχτηκε τη θέση της και συνέχισε να ζητάει από τον Ιησού να την ελεήσει.

Ήταν επίμονη.

Συνέχισε να ζητάει βοήθεια, ακόμη και όταν οι μαθητές άρχισαν να παρακαλούν τον Ιησού “να της πει να φύγει”.

Επίσης, είχε ισχυρή πίστη.

Πίστευε ότι ο Ιησούς μπορούσε να τη βοηθήσει, ακόμη και αν το μόνο που θα λάβαινε θα ήταν τα «ψίχουλα» της προσοχής του.

Ο Ιησούς συγκινήθηκε τόσο βαθιά από την πίστη της, ώστε έκανε κάτι απρόσμενο.

Θεράπευσε την κόρη της, παρόλο που δεν ήταν Ισραηλίτισσα.

Αυτή η αφήγηση μας διδάσκει ότι ο Ιεχωβά και ο Ιησούς είναι πρόθυμοι να βοηθούν αυτούς που έχουν πραγματική συναίσθηση της πνευματικής τους ανάγκης.

Όπως η Φοίνισσα, πρέπει να καλλιεργούμε ταπεινοφροσύνη, επιμονή και πίστη.

Νωρίτερα, παρομοιάσαμε την πνευματική μας ανάγκη με τις υλικές μας ανάγκες —όπως την τροφή, τον ρουχισμό και τη στέγη.

Αλλά πώς μπορούμε να λάβουμε πνευματική τροφή, ρουχισμό και στέγη; Ας δούμε με ποιον τρόπο μας τα παρέχει ο Ιεχωβά όλα αυτά.

Πρώτα, ας μιλήσουμε για την πνευματική τροφή.

Προτού ο Ιησούς αναληφθεί στον ουρανό, είπε στον απόστολο Πέτρο: «Βόσκε τα προβατάκια μου».

Και ο Πέτρος το έκανε αυτό.

Μάλιστα, ο Ιεχωβά τον χρησιμοποίησε για να γράψει δύο επιστολές που έγιναν μέρος της Αγίας Γραφής.

Αλλά ο Πέτρος χρειαζόταν να τρέφεται και ο ίδιος με πνευματική τροφή.

Για παράδειγμα, μελέτησε τις θεόπνευστες επιστολές που είχε γράψει ο απόστολος Παύλος.

Ο Πέτρος αναγνώρισε ότι κάποια από τα πράγματα που έγραψε ο Παύλος ήταν «δυσνόητα».

Και όντως ήταν!

Ο Πέτρος όμως δεν τα παράτησε.

Είχε πίστη ότι ο Ιεχωβά θα τον βοηθούσε να κατανοήσει και να εφαρμόσει τη «στερεή τροφή» που περιείχαν εκείνες οι θεόπνευστες επιστολές.

Όπως ο Πέτρος, έτσι και εμείς πρέπει να τρεφόμαστε τακτικά με τις αλήθειες του Λόγου του Θεού.

Πρέπει επίσης να μάθουμε να λαχταράμε τη στερεή πνευματική τροφή, δηλαδή αλήθειες που ίσως είναι πιο δυσνόητες αρχικά.

Φυσικά, κάτι τέτοιο απαιτεί χρόνο και προσπάθεια, αλλά αξίζει τον κόπο.

Ενισχύει την αγάπη μας για τον Ιεχωβά και μας υποκινεί να μιλάμε και σε άλλους για αυτόν.

Τι θα πούμε για τον πνευματικό ρουχισμό; Στο Κολοσσαείς 3:9,10, ο απόστολος Παύλος έγραψε: «Βγάλτε από πάνω σας την παλιά προσωπικότητα με τις συνήθειές της και ντυθείτε τη νέα προσωπικότητα».

Ο Παύλος ζούσε αυτά τα λόγια.

Προτού γίνει Χριστιανός, ο Παύλος ήταν πολύ ευέξαπτος.

Στο Πράξεις 9:1 αναφέρει ότι ήταν τόσο οργισμένος με τους μαθητές του Ιησού, ώστε είχε «απειλητικές και δολοφονικές διαθέσεις» εναντίον τους!

Αφού είδε σε θαυματουργικό όραμα τον Ιησού, ο Σαύλος υποκινήθηκε να μετανοήσει.

Αλλά οι προσπάθειές του δεν σταμάτησαν εκεί.

Ο Παύλος συνέχισε να “γρονθοκοπάει το σώμα του”, να καταπολεμάει τις ατέλειές του.

Και με τη βοήθεια του Ιεχωβά έβγαλε από πάνω του τα αρνητικά χαρακτηριστικά του.

Ο Παύλος λοιπόν ντύθηκε τη νέα προσωπικότητα.

Θέλουμε να κάνουμε και εμείς το ίδιο.

Όσα χρόνια και αν υπηρετούμε τον Ιεχωβά, χρειάζεται να συνεχίσουμε να προσπαθούμε.

Κατά καιρούς, ίσως αποθαρρυνόμαστε.

Ίσως νομίζαμε ότι είχαμε ήδη βγάλει από πάνω μας την παλιά προσωπικότητα, αλλά μετά διαπιστώνουμε ότι κάποιο μέρος της επανεμφανίζεται.

Τι κάνουμε τότε; Συνεχίζουμε να τη βγάζουμε από πάνω μας και συνεχίζουμε να ντυνόμαστε τη νέα προσωπικότητα.

Αυτός είναι ο υπέροχος πνευματικός ρουχισμός που παρέχει ο Ιεχωβά.

Για να είμαστε αληθινά ευτυχισμένοι δεν αρκεί να έχουμε πνευματική τροφή και πνευματικό ρουχισμό.

Τι άλλο χρειαζόμαστε; Χρειαζόμαστε και πνευματική στέγη.

Ο βασιλιάς Δαβίδ μίλησε για αυτό στον Ψαλμό 27:5.

Μιλώντας για τον Ιεχωβά, ο Δαβίδ έγραψε: «Διότι θα με κρύψει στο καταφύγιό του την ημέρα της συμφοράς· θα με καλύψει στον μυστικό τόπο της σκηνής του· ψηλά σε βράχο θα με βάλει».

Όταν ο Δαβίδ υπάκουε στον Ιεχωβά, προστατευόταν από τη βλάβη που υφίστανται εκείνοι που αμαρτάνουν εσκεμμένα.

Αλλά όταν ο Δαβίδ αψηφούσε τους κανόνες του Θεού, ο Ιεχωβά δεν τον προστάτευε από τις συνέπειες των πράξεών του.

Μπορούμε να μιμούμαστε τον Δαβίδ επιζητώντας τη συμβουλή του Ιεχωβά, όταν παίρνουμε αποφάσεις.

Κάποιες φορές μπορεί να υποφέρουμε, όχι επειδή ο Ιεχωβά δεν μας προστάτεψε, αλλά επειδή εμείς πήραμε κακές αποφάσεις.

Άλλες φορές μπορεί να αντιμετωπίζουμε δοκιμασίες χωρίς να φταίμε εμείς οι ίδιοι.

Τι κάνουμε τότε; Ανοίγουμε την καρδιά μας στον Ιεχωβά μέσω προσευχής.

Και τι κάνει ο Ιεχωβά; Περιφρουρεί την καρδιά μας και τις σκέψεις μας.

Θα μας προστατεύει από οτιδήποτε θα μπορούσε να βλάψει μόνιμα την πίστη μας.

Είμαστε ευγνώμονες που ο Ιεχωβά μάς παρέχει πνευματική τροφή, ρουχισμό και στέγη.

Χάρη στον Ιεχωβά, έχουμε όλα όσα χρειαζόμαστε για να επιβιώνουμε και να είμαστε αληθινά ευτυχισμένοι.

Θυμηθείτε τα λόγια του Ιησού στο Ματθαίος 5:3: «Ευτυχισμένοι είναι όσοι έχουν συναίσθηση της πνευματικής τους ανάγκης».

Για να θυμόμαστε αυτό το κλειδί για την ευτυχία, έχει επιλεχθεί ως εδάφιο του έτους για το 2026 το Ματθαίος 5:3.

Ας μην ξεχάσουμε ποτέ αυτά τα σημαντικά λόγια: «Ευτυχισμένοι είναι όσοι έχουν συναίσθηση της πνευματικής τους ανάγκης».

Επίσης, με χαρά σας ανακοινώνουμε την κυκλοφορία ενός νέου ύμνου που βασίζεται στο Ματθαίος 5:3.

Έχει τον τίτλο «Η Πνευματική μου Ανάγκη».

Αυτός ο νέος ύμνος εκφράζει πολύ όμορφα την επιθυμία μας να συνεχίσουμε να τρέφουμε την πίστη μας και να περπατάμε μαζί με τον Ιεχωβά.

Ανυπομονούμε να ψάλλουμε μαζί αυτόν τον νέο ύμνο στην προσεχή ετήσια συνέλευση.

Θα είναι ο ύμνος 162 στο υμνολόγιό μας.

Είναι πλέον διαθέσιμος για λήψη στην αγγλική και σε πολλές άλλες γλώσσες.

Αυτός ο ύμνος θα είναι σύντομα διαθέσιμος σε περισσότερες γλώσσες.

Να θυμάστε, αδελφοί: Για να έχουμε συναίσθηση της πνευματικής μας ανάγκης, πρέπει να παραμένουμε ταπεινοί, να είμαστε επίμονοι και να έχουμε ισχυρή πίστη στον Θεό μας, τον Ιεχωβά.

Με τη βοήθεια αυτών των υπέροχων ιδιοτήτων θα ικανοποιούμε την πνευματική μας ανάγκη καθημερινά.

Και ακόμη περισσότερο, θα είμαστε αληθινά ευτυχισμένοι.

Αδελφοί και αδελφές, σας αγαπάμε όλους πάρα πολύ!

Παρακολουθήσατε το JW Broadcasting® από τα Παγκόσμια Κεντρικά Γραφεία των Μαρτύρων του Ιεχωβά.




1112024039   Ελληνική
www.jw.org © 2025 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.

Παρασκευή 26 Σεπτεμβρίου 2025

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Παρασκευή 26 Σεπτεμβρίου 2025

 

Παρασκευή 26 Σεπτεμβρίου

Νωρίς το πρωί, [ο Ιησούςπήγε σε έναν ερημικό τόπο όπου άρχισε να προσεύχεται.​—Μάρκ. 1:35.

Με τις δικές του προσευχές στον Ιεχωβά, ο Ιησούς έθεσε το παράδειγμα για τους μαθητές του. Σε όλη τη διάρκεια της διακονίας του, προσευχόταν συχνά. Χρειαζόταν να ξεχωρίζει χρόνο για προσευχή, επειδή συχνά ήταν πολυάσχολος και είχε πολύ κόσμο γύρω του. (Μάρκ. 6:31, 45, 46) Σηκωνόταν νωρίς το πρωί ώστε να έχει χρόνο για να μείνει μόνος του και να προσευχηθεί. Τουλάχιστον σε μία περίπτωση, προσευχόταν όλη τη νύχτα προτού πάρει μια σημαντική απόφαση. (Λουκ. 6:12, 13) Επίσης, ο Ιησούς προσευχήθηκε επανειλημμένα τη νύχτα προτού πεθάνει, καθώς επρόκειτο να ολοκληρώσει την πιο δύσκολη πτυχή του επίγειου διορισμού του. (Ματθ. 26:39, 42, 44) Το παράδειγμα του Ιησού μάς διδάσκει ότι, όσο πολυάσχολοι και αν είμαστε, χρειάζεται να ξεχωρίζουμε χρόνο για να προσευχόμαστε. Όπως ο Ιησούς, έτσι και εμείς ίσως χρειάζεται να προγραμματίζουμε συγκεκριμένο χρόνο για αυτό​—να σηκωνόμαστε νωρίτερα το πρωί ή να πέφτουμε για ύπνο λίγο αργότερα το βράδυ. Όταν ενεργούμε έτσι, δείχνουμε στον Ιεχωβά ότι εκτιμούμε αυτό το ξεχωριστό δώρο. w23.05 σ. 3 ¶4, 5

https://drive.google.com/file/d/1G1uNH8QDlR8xyH7Y5IgBGJYiQtI09UGh/view?usp=sharing

Πέμπτη 25 Σεπτεμβρίου 2025

Εισαγωγή στο Βιβλίο του Εκκλησιαστή

 Εισαγωγή στο Βιβλίο του Εκκλησιαστή

https://www.jw.org/finder?wtlocale=G&docid=1001071943&srcid=share





Εισαγωγή στο βιβλίο του Εκκλησιαστή.

Συγγραφέας του βιβλίου είναι ο βασιλιάς Σολομών...

ο οποίος κυβερνούσε τον Ισραήλ από την Ιερουσαλήμ.

Ο Σολομών ολοκλήρωσε το βιβλίο του Εκκλησιαστή...

ενώ ήδη βασίλευε επί πολλά χρόνια...

αλλά πριν ενδώσει στην ειδωλολατρία.

Το βιβλίο του Εκκλησιαστή περιέχει 12 κεφάλαια.

Στο 1ο κεφάλαιο, ο Σολομών περιγράφει τη ματαιότητα των ανθρώπινων πράξεων.

Στο 2ο κεφάλαιο, αναζητάει το νόημα της ζωής αξιολογώντας τις πολλές επιδιώξεις του.

Ο Σολομών γράφει ότι η επιδίωξη πλούτου και σπουδαίων επιτευγμάτων...

είναι σαν «κυνήγι του ανέμου».

Στα κεφάλαια 3-6, ο Σολομών καταγράφει κάποιες παρατηρήσεις...

που μας βοηθούν να καλλιεργούμε θεϊκή σοφία.

Δείχνει ότι «για το καθετί υπάρχει προσδιορισμένος καιρός».

Ενθαρρύνει τη σκληρή εργασία και εξυμνεί τα οφέλη της φιλίας.

Αναφέρει ότι η απόλαυση του φαγητού...

και η χαρά της εργασίας είναι «δώρο Θεού».

Τα κεφάλαια 7-11 περιέχουν αφυπνιστικές σκέψεις...

για τη ζωή σε αυτόν τον κόσμο.

Ο Σολομών παρατηρεί ότι η ζωή είναι σύντομη...

και ότι ο άνθρωπος χρειάζεται να χρησιμοποιεί τον χρόνο...

τις δυνάμεις και τους πόρους του με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Έτσι θα μπορέσει να αποκτήσει “καλό όνομα”...

δηλαδή καλή φήμη, ενώπιον του Θεού.

Το γνωρίζατε; Ο Σολομών έκανε νύξη για τον κύκλο του νερού της γης...

αιώνες πριν κατανοήσουν οι επιστήμονες αυτή τη διαδικασία.

Στο 12ο κεφάλαιο...

παροτρύνει τους νεαρούς να κάνουν σοφές επιλογές...

προτού έρθουν οι δυσκολίες των γηρατειών.

Κατόπιν συνοψίζει όλα όσα περιέγραψε με τα εξής λόγια...

«Να φοβάσαι τον αληθινό Θεό και να τηρείς τις εντολές του. Διότι αυτή είναι όλη η υποχρέωση του ανθρώπου».

Καθώς στοχάζεστε το βιβλίο του Εκκλησιαστή...

προσέξτε ποιες επιδιώξεις είναι μάταιες και ποιες αξιόλογες...

πώς η θεϊκή σοφία μάς βοηθάει να απολαμβάνουμε το δώρο της ζωής...

και πώς το να καλλιεργούμε μια σχέση με τον Θεό...

οδηγεί σε ζωή με ουσιαστικό νόημα...

υπό τη διακυβέρνηση της Βασιλείας του Θεού.




1001071943   Ελληνική
www.jw.org © 2025 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Πέμπτη 25 Σεπτεμβρίου 2025

 

Πέμπτη 25 Σεπτεμβρίου

Εκείνος συγχώρησε με καλοσύνη όλα μας τα παραπτώματα.​—Κολ. 2:13.

Ο ουράνιος Πατέρας μας υπόσχεται να μας συγχωρεί αν μετανοούμε. (Ψαλμ. 86:5) Επομένως, αν λυπόμαστε αληθινά για τις αμαρτίες που έχουμε διαπράξει, μπορούμε να πιστέψουμε αυτό που λέει ο Ιεχωβά​—μας έχει συγχωρήσει. Να θυμάστε ότι ο Ιεχωβά δεν είναι υπερβολικά απαιτητικός ούτε άκαμπτος. Ποτέ δεν αναμένει από εμάς περισσότερα από όσα μπορούμε λογικά να κάνουμε. Εκτιμάει οτιδήποτε κάνουμε για εκείνον αν κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε. Επίσης, να συλλογίζεστε Βιβλικά παραδείγματα ατόμων που υπηρετούσαν τον Ιεχωβά ολόψυχα. Σκεφτείτε τον απόστολο Παύλο. Εργάστηκε σκληρά με ζήλο επί χρόνια, διανύοντας χιλιάδες χιλιόμετρα και ιδρύοντας πολλές εκκλησίες. Όταν όμως οι περιστάσεις περιόρισαν τη συμμετοχή του στο έργο κηρύγματος, μήπως έχασε την επιδοκιμασία του Θεού; Όχι. Συνέχισε να κάνει ό,τι μπορούσε και ο Ιεχωβά τον ευλογούσε. (Πράξ. 28:30, 31) Παρόμοια, το τι μπορούμε να δώσουμε στον Ιεχωβά ίσως ποικίλλει κατά καιρούς. Αλλά αυτό που έχει σημασία για εκείνον είναι γιατί το κάνουμε αυτό. w24.03 σ. 27 ¶7, 9

https://drive.google.com/file/d/1cRvT9s5CKtuUgrBDG8AMXt9X1kW9KdTV/view?usp=sharing

Τετάρτη 24 Σεπτεμβρίου 2025

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Τετάρτη 24 Σεπτεμβρίου 2025

 

Τετάρτη 24 Σεπτεμβρίου

Στον βαθμό στον οποίο έχουμε κάνει πρόοδο, ας συνεχίσουμε να περπατάμε εύτακτα στην ίδια πορεία.​—Φιλιπ. 3:16.

Κατά καιρούς, θα ακούτε εμπειρίες αδελφών που επιδίωξαν να διευρύνουν την ιερή τους υπηρεσία. Πιθανώς παρακολούθησαν τη Σχολή για Ευαγγελιστές της Βασιλείας ή μετακόμισαν εκεί όπου η ανάγκη είναι μεγαλύτερη. Αν μπορείτε να θέσετε και εσείς έναν τέτοιον στόχο, μη διστάσετε να το κάνετε. Οι υπηρέτες του Ιεχωβά είναι πρόθυμοι να διευρύνουν τη διακονία τους. (Πράξ. 16:9) Τι γίνεται όμως αν αυτή τη στιγμή δεν μπορείτε να το κάνετε αυτό; Μη θεωρείτε ότι είστε κατώτεροι από όσους μπορούν. Ο Χριστιανικός αγώνας είναι αγώνας υπομονής. (Ματθ. 10:22) Μην υποτιμάτε την αξία τού να υπηρετείτε τον Ιεχωβά σύμφωνα με τις δικές σας ικανότητες και περιστάσεις. Αυτός είναι ένας σημαντικός τρόπος με τον οποίο μπορείτε να ακολουθείτε συνεχώς τον Ιησού μετά το βάφτισμα.​—Ψαλμ. 26:1w24.03 σ. 10 ¶11

https://drive.google.com/file/d/1F1aBrZLwFAUhrFJbm8ynFICWys0d5fAp/view?usp=sharing

Τρίτη 23 Σεπτεμβρίου 2025

Να Μιμείστε Γυναίκες με Ισχυρή Πίστη!—Μάρθα

 Να Μιμείστε Γυναίκες με Ισχυρή Πίστη!—Μάρθα

https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-mwbv_202509_3_VIDEO





Τις πρώτες λίγες μέρες, όλα ήταν θολά.

Η αδελφή μου, η Μαρία, και εγώ δεν είχαμε νιώσει ποτέ τόσο άδειες, τόσο απελπισμένες.

Ήξερα ότι αν ο Κύριός μας ήταν εδώ, ο αδελφός μας δεν θα είχε πεθάνει.

Αλλά παρά τα δάκρυα και τον πόνο, δεν είχα καμιά αμφιβολία ότι η ανάσταση ήταν αληθινή, ότι κάποια μέρα—κάποια μέρα—θα ξαναζούσε.

Ποιος να το φανταζόταν ότι αυτό θα γινόταν εκείνη τη μέρα και μπροστά στα μάτια μας!

Κλαίγαμε από χαρά και ευχαριστούσαμε τον στοργικό ουράνιο Πατέρα μας, τον Ιεχωβά.

Όταν έχασα τον γιο μου, έχασα ένα κομμάτι από τον εαυτό μου.

Προσπαθούσα να μένω απασχολημένη, αλλά όλα φαίνονταν μάταια.

Στις πιο οδυνηρές μου στιγμές, τα λόγια του Ιεχωβά με παρηγορούσαν.

Δεν περνάει ούτε μία μέρα που να μη σκεφτώ τον Μπράντον —όχι μόνο τα παλιά αλλά ακόμα περισσότερο πόσο υπέροχο θα είναι να τον δω σύντομα στον νέο κόσμο του Θεού.




mwbv.202509-3.v   Greek
www.jw.org © 2025 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Τρίτη 23 Σεπτεμβρίου 2025

 

Τρίτη 23 Σεπτεμβρίου

Έχεις εγκαρτερήσει για χάρη του ονόματός μου.​—Αποκ. 2:3.

Είναι πραγματική ευλογία να ανήκουμε στην οργάνωση του Ιεχωβά σε αυτές τις ταραχώδεις τελευταίες ημέρες. Καθώς οι παγκόσμιες συνθήκες χειροτερεύουν, ο Ιεχωβά μάς παρέχει μια ενωμένη, πνευματική οικογένεια από αδελφούς και αδελφές. (Ψαλμ. 133:1) Μας βοηθάει να έχουμε ισχυρούς οικογενειακούς δεσμούς. (Εφεσ. 5:33–6:1) Και μας δίνει τη διάκριση και τη σοφία που χρειαζόμαστε για να έχουμε πραγματική εσωτερική ειρήνη. Ωστόσο, πρέπει να προσπαθούμε σκληρά για να συνεχίσουμε να υπηρετούμε τον Ιεχωβά πιστά. Γιατί; Επειδή μερικές φορές ίσως προσβαλλόμαστε από τις ατέλειες των άλλων. Επίσης, μπορεί να δυσκολευόμαστε να ανεχτούμε τα δικά μας ελαττώματα, ιδίως αν κάνουμε τα ίδια λάθη ξανά και ξανά. Χρειάζεται να εγκαρτερούμε στην υπηρεσία του Ιεχωβά (1) όταν ένας ομόπιστός μας μάς προσβάλλει, (2) όταν ο σύντροφός μας μάς απογοητεύει και (3) όταν απογοητευόμαστε με τον εαυτό μας. w24.03 σ. 14 ¶1, 2

https://drive.google.com/file/d/1JSmFwcPs-mtes70srKSVqVPBLJMFkALH/view?usp=sharing

Δευτέρα 22 Σεπτεμβρίου 2025

Πνευματικά Πετράδια ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ 1, 2


Ένας νεότερος πρεσβύτερος διεξάγει τη Μελέτη «Σκοπιάς» ενώ ο αναγνώστης, που είναι ηλικιωμένος, τον κοιτάζει χαμογελώντας.

Ένας νεότερος πρεσβύτερος διεξάγει τη Μελέτη «Σκοπιάς» ενώ ο αναγνώστης, που είναι ηλικιωμένος, τον κοιτάζει χαμογελώντας.

Αν και μπορεί να απολαμβάνετε τους διορισμούς σας, μην αμελείτε να εκπαιδεύετε νεότερους αδελφούς ώστε να αναλαμβάνουν περισσότερες ευθύνες

 https://drive.google.com/file/d/1_3wkF4--bnW1UQsL52SQmRKsVCmOjRp3/view?usp=sharing

Έχει Όνομα ο Θεός;

 Έχει Όνομα ο Θεός;

https://www.jw.org/finder?wtlocale=G&docid=502014331&srcid=share





Έχει όνομα ο Θεός; Η Αγία Γραφή αναφέρει τα ονόματα πολλών θεών.

Τα έθνη γύρω από τον αρχαίο Ισραήλ λάτρευαν θεότητες όπως η Αστορέθ, ο Βάαλ και ο Μολόχ.

Οι Χριστιανοί του πρώτου αιώνα ζούσαν μεταξύ ανθρώπων που λάτρευαν θεότητες όπως η Αρτεμις, ο Ερμής και ο Δίας, και τα ονόματα αυτών των θεών βρίσκονται στην Αγία Γραφή.

Η Γραφή αναγνωρίζει ότι υπάρχουν «πολλοί “θεοί” ».

Αλλά το όνομα ενός Θεού εμφανίζεται στα αρχαία χειρόγραφα της Γραφής πολύ περισσότερες φορές από ότι τα ονόματα όλων των άλλων θεών μαζί.

Στις σύγχρονες μεταφράσεις της Γραφής υπάρχουν ακόμη τα ονόματα των άλλων θεών.

Σε πολλές Γραφές όμως, έχει αφαιρεθεί το όνομα του Θεού που αναφέρεται πιο συχνά από όλους τους άλλους.

Το όνομα αυτού του Θεού εμφανίζεται περίπου 7.000 φορές στις παλαιότερες μεταφράσεις της Γραφής.

Ποιος είναι ο Θεός του οποίου το όνομα έχει αφαιρεθεί από τη Γραφή; Το πρώτο τμήμα της Γραφής, γνωστό και ως Παλαιά Διαθήκη, γράφτηκε στην εβραϊκή και σε μια συγγενική της γλώσσα, την αραμαϊκή.

Στην εβραϊκή, το όνομα του Θεού αντιπροσωπεύεται από τέσσερα γράμματα.

Η εβραϊκή διαβάζεται από τα δεξιά προς τα αριστερά.

Στην ελληνική, αυτά τα τέσσερα γράμματα αποδίδονται με τα σύμφωνα ΓΧΒΧ.

Δεν γνωρίζουμε τους αρχικούς ήχους των φωνηέντων που χρησιμοποιούνταν για το όνομα του Θεού, αλλά τα τέσσερα γράμματα που αντιπροσωπεύουν το όνομα του Θεού εμφανίζονται επανειλημμένα σε αρχαία Βιβλικά χειρόγραφα.

Υπάρχουν επίσης και σε πολλά άλλα μέρη.

Στην ελληνική, μία πολύ γνωστή απόδοση του ονόματος του Θεού είναι Ιεχωβά.

Μία άλλη απόδοση είναι Γιαχβέ.

Μερικές Γραφές χρησιμοποιούν μία από αυτές τις μορφές του ονόματος του Θεού στο εδάφιο Έξοδος 6:3 και σε αρκετά άλλα σημεία.

Αρκετές άλλες μεταφράσεις, όπως η Μετάφραση Νέου Κόσμου της Αγίας Γραφής, αποκαθιστούν το όνομα του Θεού στα σημεία που εμφανιζόταν αρχικά.

Εφόσον ο Θεός φρόντισε να περιληφθεί το προσωπικό του όνομα στη Γραφή περίπου 7.000 φορές, είναι βέβαιο ότι θέλει να το γνωρίζουμε και να το χρησιμοποιούμε.

Στον Νόμο που έδωσε ο Θεός στον Ισραήλ, είπε στον Μωυσή να γράψει: «Άκου, Ισραήλ: Ο Ιεχωβά ο Θεός μας είναι ένας Ιεχωβά.».

Ο Ιησούς παρέθεσε αυτή την περικοπή από τον Νόμο.

Προφανώς λοιπόν γνώριζε και χρησιμοποιούσε το προσωπικό όνομα του Θεού.

Σε μία από τις τελευταίες προσευχές του προτού πεθάνει, είπε στον Ιεχωβά Θεό: «Τους γνωστοποίησα το όνομά σου».

Κάποιος μπορεί να έχει πολλούς τίτλους: σύζυγος, πατέρας, αρχιτέκτονας, και ένα προσωπικό όνομα όπως Γιάννης.

Παρόμοια, ο Θεός έχει πολλούς κατάλληλους τίτλους: Παντοδύναμος, Δημιουργός και Κύριος.

Έχει επίσης και ένα μοναδικό όνομα που δεν το έχει κανένας άλλος θεός.

Αυτό το όνομα είναι Ιεχωβά.

Ίσως αναρωτιέστε: “Τι προσωπικότητα έχει ο Θεός; Ενδιαφέρεται ο Θεός για εσάς; Πώς μπορείτε να γνωρίσετε προσωπικά τον Θεό;” Για να μάθετε τι λέει η Γραφή για αυτό και για πολλά άλλα θέματα, μπείτε στο jw.org.



Ελληνική   502014331
www.jw.org © 2025 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.

 

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Δευτέρα 22 Σεπτεμβρίου 2025

 

Δευτέρα 22 Σεπτεμβρίου

Κάντε μαθητές από όλα τα έθνη, βαφτίζοντάς τους στο όνομα του Πατέρα και του Γιου.​—Ματθ. 28:19.

Ήθελε ο Ιησούς να χρησιμοποιούν άλλοι το προσωπικό όνομα του Πατέρα του; Σαφώς. Μερικοί ευσεβοφανείς θρησκευτικοί ηγέτες των ημερών του ίσως θεωρούσαν ότι το όνομα του Θεού ήταν τόσο ιερό ώστε έπρεπε να αποφεύγουν να το προφέρουν για να μην το βεβηλώσουν. Αλλά ο Ιησούς ποτέ δεν επέτρεψε σε τέτοιες αντιγραφικές παραδόσεις να τον εμποδίσουν να τιμάει το όνομα του Πατέρα του. Σκεφτείτε την περίπτωση κατά την οποία θεράπευσε έναν δαιμονισμένο στην περιοχή των Γερασηνών. Οι άνθρωποι φοβήθηκαν και ικέτευαν τον Ιησού να φύγει, οπότε εκείνος δεν έμεινε σε αυτή την περιοχή. (Μάρκ. 5:16, 17) Ο Ιησούς όμως ήθελε να γίνει γνωστό το όνομα του Ιεχωβά εκεί. Γι’ αυτό, έδωσε στον άντρα που είχε θεραπεύσει την οδηγία να πει στους ανθρώπους, όχι τι έκανε ο Ιησούς, αλλά τι έκανε ο Ιεχωβά. (Μάρκ. 5:19) Το ίδιο θέλει και σήμερα​—να κάνουμε το όνομα του Πατέρα του γνωστό σε όλο τον κόσμο! (Ματθ. 24:14· 28:20) Όταν κάνουμε το μέρος μας, ευαρεστούμε τον Βασιλιά μας, τον Ιησού. w24.02 σ. 10 ¶10

https://drive.google.com/file/d/1SN9YFZi5y174hcBL6320Cg1MpNwB3xa_/view?usp=sharing

Κυριακή 21 Σεπτεμβρίου 2025

Γκέιτζ Φλιγκλ: Ο Ιεχωβά Ενοποιεί τον Λαό Του (Ιωάν. 10:16)

 Γκέιτζ Φλιγκλ: Ο Ιεχωβά Ενοποιεί τον Λαό Του (Ιωάν. 10:16)

https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwbvod25_36_VIDEO







Ποιες ιδιότητες λέει η Γραφή ότι θα χαρακτήριζαν τους ανθρώπους των τελευταίων ημερών; Η ενότητα και η ειρήνη; Ή η διχόνοια και η ιδιοτέλεια; Στην ουσία, ισχύουν και τα δύο.

Εξαρτάται σε ποια ομάδα ανθρώπων αναφερόμαστε.

Στη Δεύτερη Τιμόθεο 3:1-5, ο Παύλος έγραψε υπό θεϊκή έμπνευση ότι οι άνθρωποι γενικά “θα αγαπούσαν μόνο τον εαυτό τους” και θα ήταν «αδιάλλακτοι» και «άγριοι».

Αλλά ο προφήτης Μιχαίας έγραψε, επίσης υπό θεϊκή έμπνευση, για τις τελευταίες ημέρες κάτι που εκπληρώνεται στην εποχή μας.

Τι έγραψε; Ανοίξτε, παρακαλώ, στον Μιχαία, κεφάλαιο 2.

Προσέξτε τι λέει το εδάφιο 12—Μιχαίας 2:12.

Εδώ βρίσκουμε τον λόγο του Ιεχωβά που ήρθε στον Μιχαία.

Τι είπε ο Ιεχωβά; «Οπωσδήποτε θα σας συγκεντρώσω όλους, Ιακώβ· ασφαλώς θα συνάξω όσους θα έχουν απομείνει από τον Ισραήλ. Σε ενότητα θα τους φέρω, σαν πρόβατα στο μαντρί, σαν κοπάδι στον βοσκότοπό του· θα γίνεται θόρυβος εκεί από το πλήθος των ανθρώπων».

«Σε ενότητα θα τους φέρω».

Από το 1919, οι χρισμένοι έχουν συγκεντρωθεί «σαν πρόβατα στο μαντρί».

Και, μαζί με τα άλλα πρόβατα, αποτελούν ένα «πλήθος» που κάνει “θόρυβο”.

Ναι, προάγουμε με ζήλο την αγνή λατρεία και μας αρέσει να βρισκόμαστε μαζί.

Και, εφόσον ο λαός του Ιεχωβά είναι σχεδόν εννιά εκατομμύρια, είμαστε ένα χαρούμενο μελίσσι.

Παρακολουθήσατε τη φετινή συνέλευση; Θα ενθουσιαστείτε!

Θα απολαύσετε ένα συμπόσιο πνευματικής τροφής, και την ειρήνη και την ενότητα που χαρακτηρίζουν τον ευτυχισμένο λαό του Ιεχωβά.

Αλλά σε ποιον οφείλεται η ειρήνη και η ενότητα που απολαμβάνουμε; Αν ξαναδούμε το εδάφιο, ο Ιεχωβά λέει για τον εαυτό του: «Σε ενότητα θα τους φέρω, σαν πρόβατα στο μαντρί».

Άρα, οφείλεται στον Ιεχωβά.

Πώς μας ενοποιεί όμως; Πάλι στον Μιχαία, γυρίστε στο κεφάλαιο 4.

Βρίσκουμε την απάντηση στο πρώτο εδάφιο που λέει: «Στο τελικό διάστημα των ημερών [άρα στην εποχή που ζούμε τώρα εμείς. Εδάφιο 2] . . . πολλά έθνη θα πάνε και θα πουν: “Ελάτε, ας ανεβούμε στο βουνό του Ιεχωβά και στον οίκο του Θεού του Ιακώβ. Αυτός θα μας διδάξει τις οδούς του”».

Ναι, περιλαμβάνεται θεϊκή εκπαίδευση—διδασκαλία.

«Αυτός θα μας διδάξει τις οδούς του και εμείς θα περπατήσουμε στους δρόμους του».

Άρα, πρέπει και να εφαρμόζουμε όσα μαθαίνουμε.

Το αποτέλεσμα; Εδάφιο 3: «Θα σφυρηλατήσουν τα σπαθιά τους σε υνιά και τα δόρατά τους σε δρεπάνια. Δεν θα σηκώσει σπαθί έθνος εναντίον έθνους ούτε θα μάθουν πια τον πόλεμο».

Συμμετέχουμε στην εκπλήρωση αυτής της προφητείας τώρα!

Σήμερα, που έθνη και άτομα είναι οπλισμένα σαν αστακοί, ο λαός του Ιεχωβά αρνείται “να μάθει τον πόλεμο” —εκπαίδευση και εφαρμογή.

Και ο Ιεχωβά διδάσκει πρόθυμα ανθρώπους από όλα τα έθνη.

Δεν βάζει φράχτη γύρω από το μαντρί, το πνευματικό έθνος του, κρατώντας έξω κάποιες εθνικότητες.

Όχι!

Ο Ιεχωβά ενοποιεί στο μαντρί άτομα από κάθε έθνος, που είναι πρόθυμα να ακολουθούν τους κανόνες του.

Η ειρήνη και η ενότητα του λαού του Ιεχωβά είναι ένα σύγχρονο θαύμα.

Το εκτιμούμε αυτό; Δείτε δύο παραδείγματα.

Ο Λόταρ από τη Γερμανία (και έμαθα ότι «Λόταρ» σημαίνει «Ξακουστός Πολεμιστής») ανήκε στη γερμανική Χιτλερική Νεολαία.

Και ο Χέρμπερτ από τη Βρετανία (και έμαθα ότι «Χέρμπερτ» σημαίνει «Λαμπρός Πολεμιστής») ήταν στη βρετανική Βασιλική Αεροπορία.

Λόγω της προπαγάνδας αυτού του κόσμου, ήταν εχθροί στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Αλλά ο Ιεχωβά τούς εκπαίδευσε, και βαφτίστηκαν ως Μάρτυρές του.

Εφάρμοσαν τα πράγματα που έμαθαν.

Κατόπιν, ως ιεραπόστολοι στη Βενεζουέλα, δίδασκαν από κοινού άλλους να ζουν με ειρήνη —πρώτα πρώτα με τον Θεό, αλλά και μεταξύ τους.

Ο Λόταρ και ο Χέρμπερτ ήταν και συγκάτοικοι για λίγο, μας λέει το Βιβλίο Έτους 1996.

Επίσης, κάποιος άλλος (ας τον ονομάσουμε Ρόμπερτ), ένας πιστός Προτεστάντης, στα 19 του, μπήκε στον βρετανικό στρατό.

Τον έστειλαν στη Βόρεια Ιρλανδία.

Κάποια γυναίκα (ας την ονομάσουμε Τερέζα) ήταν από Καθολική οικογένεια και εντάχθηκε από μικρή στο τοπικό πολιτικό κόμμα Σιν Φέιν.

Έδινε πληροφορίες στον Ιρλανδικό Δημοκρατικό Στρατό, τον IRA, για την περιοχή της.

Τελικά, τόσο ο Ρόμπερτ όσο και η Τερέζα έμαθαν τη Βιβλική αλήθεια από τους Μάρτυρες του Ιεχωβά.

Γνωρίστηκαν σε μια συνάθροιση στη Βόρεια Ιρλανδία.

Η Τερέζα είπε: «Όταν γνώρισα τον Ρόμπερτ, δυσκολευόμουν να πιστέψω ότι μιλούσα τόσο ήρεμα και ειρηνικά με κάποιον που . . . θεωρούσα μέρος της βρετανικής πολεμικής μηχανής. Ο Λόγος του Θεού με είχε βοηθήσει να ξεριζώσω βαθιά μίση και προκαταλήψεις».

Εκείνη και ο Ρόμπερτ διαπίστωσαν ότι είχαν πολλά κοινά σημεία και παντρεύτηκαν.

Ο Λόταρ και ο Χέρμπερτ, ο Ρόμπερτ και η Τερέζα, όπως και πολλοί άλλοι, “σφυρηλάτησαν τα σπαθιά τους σε υνιά και τα δόρατά τους σε δρεπάνια”.

Μόνο ο Ιεχωβά το επιτελεί αυτό με το ισχυρό άγιο πνεύμα του.

Αλλά γιατί μπορεί να είναι δύσκολο μερικές φορές να διατηρούμε τη Χριστιανική ενότητα; Ας δούμε το σημερινό εδάφιο.

Αν πάμε τώρα στον Ιωάννη, κεφάλαιο 10 (Ιωάννης 10:16), διαβάζουμε τι λέει ο Ιησούς —η κεφαλή της εκκλησίας, «ο καλός ποιμένας».

Προσέξτε—Ιωάννης 10:16: «Και άλλα πρόβατα έχω, που δεν είναι από αυτή τη μάντρα· και εκείνα πρέπει να τα βάλω μέσα, και θα ακούσουν τη φωνή μου και θα γίνουν ένα ποίμνιο, ένας ποιμένας».

Άρα, αυτό είναι δύσκολο, όχι μόνο επειδή ο Ιησούς έχει συγκεντρώσει μέσα στο ποίμνιο πάρα πολλά πρόβατα, αλλά και επειδή όλοι έχουν διαφορετικό παρελθόν.

Σκεφτείτε τα κυριολεκτικά πρόβατα.

Πόσες διαφορετικές ποικιλίες προβάτων υπάρχουν; Και εγώ, καθώς ετοίμαζα αυτό το μέρος το έμαθα.

Οι περισσότερες πηγές αναφέρουν ότι υπάρχουν πάνω από 200 ράτσες προβάτων σε όλο τον κόσμο.

Ενδεικτικά, υπάρχουν πρόβατα με μαύρο πρόσωπο, με λευκό, με γαλαζωπό, με κόκκινο δέρμα, πρόβατα με μαύρη κοιλιά ή με κέρατα.

Κάθε ποικιλία διακρίνεται για κάτι.

Μερικές είναι γνωστές για το μαλλί τους.

Άλλες για το κρέας τους ή και για το γάλα τους.

Και οι χαρακτήρες διαφέρουν.

Κάποια πρόβατα είναι πιο ήρεμα από άλλα.

Αλλά ούτε μία ποικιλία δεν έχει όλα τα επιθυμητά χαρακτηριστικά.

Πόσο εύστοχη ήταν η παραβολή του Ιησού!

Αυτό το ένα ενωμένο ποίμνιο προβάτων από πού προέρχεται; Από 230 και πλέον χώρες σε όλη τη γη —“από κάθε έθνος, φυλή, λαό και γλώσσα”.

Όλοι έχουμε προτερήματα και μειονεκτήματα.

Άρα, η ενότητα θέλει δουλειά.

Και ποιο είναι το μυστικό; Θυμάστε τι είπαμε; Εκπαίδευση και εφαρμογή.

Και τι είπε ο Ιησούς ότι θα κάνουν τα πρόβατα, τα «άλλα πρόβατά» του, όλα αυτά που είναι μαζί; «Θα ακούσουν τη φωνή μου».

Όλοι—«μικρό ποίμνιο» και «άλλα πρόβατα»— αγωνίζονται να εφαρμόζουν τις διδασκαλίες του Ιησού.

Δείτε μερικές από την Επί του Όρους Ομιλία του.

Προσπαθούμε σκληρά να κάνουμε ειρήνη με τον αδελφό μας αν τον προσβάλαμε με κάποιον τρόπο.

Κάνουμε ό,τι μπορούμε για να αγαπάμε τους εχθρούς μας.

Συγχωρούμε τα σφάλματα των άλλων.

Καταβάλλουμε κάθε προσπάθεια να μην κρίνουμε τους άλλους για τις πράξεις ή τα κίνητρά τους.

Κατά βάση, φερόμαστε στους άλλους όπως θα θέλαμε να φέρονται εκείνοι σε εμάς.

Η άφθονη πνευματική τροφή παράγει ειρηνικές ιδιότητες, ειρηνικό καρπό.

Η εκπαίδευση και η εφαρμογή οδηγούν στην ειρήνη.

Με ποιο αποτέλεσμα; Τι είπε ο Ιησούς; Γινόμαστε «ένα ποίμνιο, ένας ποιμένας».

Ως σύνολο, είμαστε ενωμένοι.

Αλλά τι θα πούμε για εμάς ως άτομα στην εργασία μας ή στην καθημερινότητά μας; Ποια ευθύνη έχουμε; Δείτε, παρακαλώ, πώς τόνισε ο απόστολος Παύλος τις ιδιότητες που πρέπει να καλλιεργούμε συνεχώς.

Εφεσίους, κεφάλαιο 4—προσέξτε, παρακαλώ, τα εδάφια 1 ως 3.

Στα εδάφια Εφεσίους 4:1-3, έγραψε: «Εγώ λοιπόν, ο φυλακισμένος σε σχέση με τον Κύριο, σας παρακαλώ να περπατάτε αντάξια της κλήσης με την οποία κληθήκατε, με κάθε ταπεινοφροσύνη και πραότητα, με μακροθυμία, με το να ανέχεστε ο ένας τον άλλον με αγάπη, προσπαθώντας ένθερμα να διατηρείτε την ενότητα του πνεύματος με τον ενωτικό δεσμό της ειρήνης».

Οπότε, ποιες ιδιότητες δεν παράγονται στον πνευματικό παράδεισο; Τι δεν είδατε σε αυτά τα εδάφια; Η υπερηφάνεια, το πείσμα, ο ανεξάρτητος τρόπος σκέψης —αυτά δεν υπάρχουν στον πνευματικό παράδεισο.

Αν μεγαλώνει μέσα μας ένα τέτοιο “ζιζάνιο”, ας το ξεριζώσουμε ζητώντας το άγιο πνεύμα του Ιεχωβά.

Αντίθετα, ποιες ιδιότητες αναπτύσσονται εκεί; Ο Παύλος είπε ότι η ταπεινοφροσύνη, η πραότητα, η μακροθυμία, η συγχωρητικότητα συμβάλλουν στον «ενωτικό δεσμό της ειρήνης».

Απαιτείται ένθερμη προσπάθεια και αγώνας, αλλά με την ευλογία του Ιεχωβά θα εκδηλώνουμε αυτές τις ιδιότητες.

Άρα, τι είδαμε σήμερα; Αν και ο κόσμος γίνεται όλο και πιο διαιρεμένος, ο λαός του Ιεχωβά γίνεται όλο και πιο ενωμένος.

Ο Ιεχωβά ενοποιεί τον λαό του.

Μας διδάσκει να ζούμε μαζί με ειρήνη, και εμείς αγωνιζόμαστε να καλλιεργούμε ιδιότητες που ενισχύουν τη Χριστιανική μας ενότητα.

Σήμερα, λοιπόν, στις μεταξύ μας επαφές, ας αφήσουμε το πνεύμα του Ιεχωβά να καθοδηγεί τις σκέψεις και τις πράξεις μας και να μας ωθεί να διατηρούμε ανάμεσά μας ειρήνη και ενότητα.




jwbvod25-36.v   Ελληνική
www.jw.org © 2025 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.

Νίκος Αχλαδής: Γιατί Ήταν ο Παύλος «Εκλεγμένο Σκεύος»; (Πράξ. 9:15)

 Νίκος Αχλαδής: Γιατί Ήταν ο Παύλος «Εκλεγμένο Σκεύος»; (Πράξ. 9:15)

https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwbvod25_37_VIDEO





Σήμερα θα ασχοληθούμε με δύο ερωτήματα: Γιατί ήταν ο Παύλος εκλεγμένος σκεύος; Και πώς μπορούμε να τον μιμούμαστε; Καθώς πήγαινε στη Δαμασκό, ο Σαύλος, ο αμείλικτος διώκτης των Χριστιανών, ξαφνικά τυφλώθηκε.

Και όταν ζητήθηκε από τον μαθητή Ανανία να πάει να τον θεραπεύσει, εκείνος αναρωτήθηκε μεγαλόφωνα: “Μα γιατί να γιατρέψω αυτόν τον εχθρό που κατατρέχει τις Xριστιανικές εκκλησίες;” Η απάντηση του Ιησού άφησε άναυδο τον Ανανία: «Πήγαινε, επειδή αυτός είναι για εμένα σκεύος εκλεγμένο».

Άραγε τι ήταν αυτό που έκανε τον Σαύλο, τον μετέπειτα Παύλο, εκλεγμένο σκεύος για τον Ιησού; Μήπως οι τεράστιες γνώσεις του για τις Εβραϊκές Γραφές ή ο φλογερός του ζήλος για τον Θεό; Σίγουρα και αυτά έπαιξαν κάποιον ρόλο, αλλά τώρα θα εξετάσουμε κάποιες ιδιότητες του Παύλου που μπορούμε να μιμηθούμε.

Πρώτα, θα ασχοληθούμε με την ευελιξία και τη λογικότητα που επιδείκνυε στη διακονία του, και κατόπιν με τον ανοιχτό και αποτελεσματικό τρόπο επικοινωνίας του.

Αρχικά, ας ασχοληθούμε με την ευελιξία και τη λογικότητά του.

Ο Σαύλος δεν ήταν εκ φύσεως ευέλικτο άτομο.

Στο εδάφιο Πράξεις 26:11, είπε για τον τρόπο με τον οποίο δίωκε τους Χριστιανούς: «Είχα ασυγκράτητη μανία εναντίον τους».

Και η λέξη που χρησιμοποίησε μπορεί να αναφέρεται σε τόσο μεγάλη οργή που παραπέμπει σε παραφροσύνη ή παράνοια.

Και στην 1 Τιμόθεο 1:13, αποκάλεσε τον εαυτό του “θρασύ”.

Η λέξη του πρωτότυπου κειμένου που αποδίδεται «θρασύς» περιγράφει «κάποιον που φέρεται με σκληρότητα από αλαζονική περιφρόνηση για τους άλλους».

Μόνο ευέλικτο δεν θα τον λέγαμε!

Για να γίνει αυτή η μεταμόρφωση θα απαιτήθηκε βαθιά αυτοεξέταση, ίσως στο διάστημα που ο Παύλος ήταν στην Αραβία και τα χρόνια που ήταν στην Ταρσό, πριν από την πρώτη του ιεραποστολική περιοδεία.

Είχε όλο τον χρόνο να σκεφτεί τη σκληρή αλήθεια: Υπήρξε ένας πεισματάρης, ένας παράλογος εχθρός του Ιησού.

Όσο επώδυνο και αν ήταν, ο Παύλος επέτρεψε στον Θεό να τον διαπλάσει: Από μανιώδης, θρασύς άνθρωπος έγινε εκλεκτό σκεύος που φερόταν με «γλυκύτητα, όπως . . . φροντίζει τρυφερά τα παιδιά της η μητέρα που θηλάζει».

Η διάπλαση του Ιεχωβά δίδαξε τον Παύλο να είναι ευέλικτος, λογικός και ρεαλιστής.

Έμαθε ότι ακόμα και τα καλύτερα σχέδια, όπως το προσεκτικά οργανωμένο ταξίδι που έκανε στη Δαμασκό έχοντας στα χέρια του επιστολές από τον αρχιερέα, μπορούσαν να ανατραπούν.

Και αργότερα είπε στους Θεσσαλονικείς ότι “δύο φορές προσπάθησε να τους επισκεφτεί, αλλά ο Σατανάς τού έφραξε τον δρόμο”.

Και προφανώς δεν επρόκειτο για κάποιο μικρό εμπόδιο, επειδή το ρήμα του πρωτότυπου κειμένου που αποδίδεται «έφραξε» μπορεί να εννοεί ένα βαθύ χαντάκι που έχει σκαφτεί στον δρόμο για να εμποδίσει την προέλαση των στρατευμάτων του αντιπάλου και να κάνει τον δρόμο απροσπέλαστο.

Επίσης, στις Πράξεις 16:6-10, ο Παύλος δεν επέμεινε να ακολουθήσει το αρχικό του δρομολόγιο όταν το άγιο πνεύμα τον έστειλε σε άλλη κατεύθυνση.

Με άλλα λόγια, δεν επέμενε να χτυπάει κλειστές πόρτες τη στιγμή που υπήρχαν ανοιχτές πόρτες διαθέσιμες για αυτόν.

Επιπλέον, όταν αναγκάστηκε να περιμένει στην Αθήνα, ο Παύλος αξιοποίησε τον χρόνο αναμονής για να βοηθήσει κάποιους Αθηναίους να αλλάξουν τη ζωή τους και τελικά να ιδρύσει μια εκκλησία εκεί.

Ακόμα και όταν ήταν φυλακισμένος στη Ρώμη και στους Φιλίππους, εκείνος επικεντρώθηκε στη μετάδοση των καλών νέων και στην ενίσχυση των αδελφών.

Αυτό ακριβώς τονίζει το σημερινό μας εδάφιο.

Παρά τους περισπασμούς, ο Παύλος παρέμενε επικεντρωμένος στη διακονία του, ακόμη και όταν οι περισπασμοί προέκυπταν επειδή τον απογοήτευαν άλλοι.

Για παράδειγμα, είπε στον Τιμόθεο ότι ο Δημάς και όλοι στην επαρχία της Ασίας τον είχαν εγκαταλείψει.

Αλλά το γεγονός ότι κάποιοι τον είχαν απογοητεύσει δεν τον έκανε καχύποπτο ή δύσπιστο απέναντι στους άλλους.

Και έτσι, συνέχισε να εκπαιδεύει και να συνεργάζεται με άλλους, όπως με τον Τιμόθεο, τον Λουκά, τον Τίτο και πολλούς ακόμα που αναφέρει στις επιστολές του.

Ήταν επίσης πρόθυμος να προσαρμόσει την άποψή του για τον Μάρκο, που κάποτε τον είχε απογοητεύσει τόσο πολύ ώστε ο Παύλος αρνήθηκε να τον πάρει μαζί του σε μια ιεραποστολική περιοδεία.

Αργότερα όμως, είπε στον Τιμόθεο να φέρει μαζί του τον Μάρκο επειδή “του ήταν χρήσιμος στη διακονία”.

Είναι λοιπόν ολοφάνερο ότι ο Παύλος επέτρεψε στον Ιεχωβά να διαμορφώσει τον τρόπο σκέψης του και να τον μετατρέψει σε ένα σκεύος ευέλικτο και λογικό.

Για να μιμoύμαστε τον Παύλο, χρειάζεται και εμείς να είμαστε έτοιμοι να αλλάξουμε πορεία.

Οι δυσκολίες που βιώσαμε στη διάρκεια της πανδημίας ίσως αποδειχτούν πολύ μικρές σε σύγκριση με μελλοντικές αλλαγές που θα χρειαστεί να κάνουμε.

Πρέπει λοιπόν να είμαστε έτοιμοι για αυτές.

Και ας μην ξεχνάμε ότι οι απογοητεύσεις είναι μέρος της ζωής σε αυτό το σύστημα.

Κάποιοι συνεργάτες θα μας στενοχωρήσουν, ίσως και να μας πληγώσουν.

Αντί όμως να τους αποφεύγουμε και να αναμασάμε ό,τι έγινε, κάνουμε ό,τι και ο Παύλος: ανεχόμαστε «ο ένας τον άλλον με αγάπη» για να μπορούμε να επιτελούμε τη διακονία μας.

Και οι υπεύθυνοι αδελφοί πρέπει να συνεχίσουν να αναθέτουν ευθύνες, ακόμη και αν κάποια άτομα δεν ανταποκριθούν τελικά στις προσδοκίες τους.

Δεύτερον, πώς μπορούμε να μιμούμαστε τον αποτελεσματικό τρόπο επικοινωνίας του Παύλου; Για τη λέξη «σκεύος» στη φράση “εκλεγμένο σκεύος”, κάποια πηγή είπε ότι «συνήθως σημαίνει “ποτήρι ή δοχείο”», αλλά μπορεί να αναφέρεται σε «οποιοδήποτε μέσο χρησιμοποιείται για την επιτέλεση ενός σκοπού, ιδιαίτερα σε σχέση με τη μετάδοση κάποιου μηνύματος ή πληροφορίας».

Ο Ιησούς χρησιμοποίησε δυναμικά αυτό το εκλεγμένο σκεύος για να μεταδώσει θεόπνευστες οδηγίες στις εκκλησίες τον πρώτο αιώνα, και αυτές οι οδηγίες συνεχίζουν να μας ωφελούν μέχρι σήμερα.

Ο Παύλος ήξερε ότι η ειλικρινής επικοινωνία ήταν ζήτημα ζωής και θανάτου από πνευματική άποψη.

Γι’ αυτό και είπε στους πρεσβυτέρους της Εφέσου ότι “δεν δίστασε να τους πει όλη τη βουλή του Θεού”.

Καθώς διαβάζουμε όμως τις επιστολές του, βλέπουμε ότι, εκτός από την κατεύθυνση που έδινε, άνοιγε και την καρδιά του στους αδελφούς.

Όχι μόνο τους εξέφραζε την αγάπη του και τον έπαινό του, αλλά και μοιραζόταν μαζί τους τα βαθύτερα αισθήματά του, ακόμα και τις ίδιες του τις αδυναμίες.

Στην Επιστολή προς τους Ρωμαίους γράφει: «Όταν θέλω να κάνω το σωστό, το κακό είναι παρόν σε εμένα. [Χρησιμοποιεί πρώτο πρόσωπο.] . . . Ταλαίπωρος άνθρωπος που είμαι!» Αυτά τα λόγια έχουν βοηθήσει αμέτρητους υπηρέτες του Θεού να μην το βάλουν κάτω μετά από κάποια αποτυχία.

Η ταπεινότητα και η ειλικρίνειά του δημιουργούσαν ένα κλίμα εμπιστοσύνης και τον έκαναν αγαπητό.

Όπως διαβάζουμε στις επιστολές του, ο Παύλος έδινε ξεκάθαρες συμβουλές, τον απασχολούσε όμως και το πώς ένιωθαν οι άλλοι με αυτές τις συμβουλές.

Και αυτό είναι βασική πτυχή της καλής επικοινωνίας.

Για παράδειγμα, αφού έδωσε πολύ ισχυρή συμβουλή στην πρώτη επιστολή του προς τους Κορινθίους, τους έστειλε τον Τίτο, εν μέρει για να διαπιστώσει πώς είχαν αντιδράσει σε αυτήν.

Αναγνώρισε ότι ίσως χρειαζόταν να τους ξαναγράψει για ορισμένα ζητήματα ώστε να γίνουν πλήρως κατανοητά.

Αν θέλουμε να μιμούμαστε τον Παύλο, θα προσπαθούμε να εκφράζουμε την αγάπη μας αλλά και τον έπαινό μας σε αυτούς που αγαπάμε, ιδιαίτερα στους αδελφούς μας.

Δεν θέλουμε να αναρωτιούνται πώς νιώθουμε για αυτούς.

Επίσης, όταν παραδεχόμαστε τα δικά μας λάθη, είναι πιο εύκολο να αναφέρουμε κάτι που παρατηρήσαμε και να δώσουμε συμβουλή όπου είναι απαραίτητο.

Και έπειτα από μια ειλικρινή συζήτηση με έναν συνεργάτη μας, συχνά χρειάζεται να επανέλθουμε στο ζήτημα, όπως ο Παύλος, για να βεβαιωθούμε ότι οι προθέσεις και τα λόγια μας δεν παρερμηνεύτηκαν.

Τώρα που εξετάσαμε αυτές τις ιδιότητες του Παύλου, δεν μας έρχεται στον νου ο τρόπος που ασκεί την ηγεσία ο πιστός δούλος σήμερα; Σαν τις επιστολές του Παύλου, η πνευματική τροφή που λαβαίνουμε είναι γεμάτη, όχι μόνο από οδηγίες και συμβουλές, αλλά και από ειλικρινείς εκφράσεις αδελφών (περιλαμβανομένων και μελών του Κυβερνώντος Σώματος) τόσο σε βίντεο όσο και σε άρθρα μελέτης και βιογραφίες.

Ακούστε κάποια σχόλια από τη βιογραφία του Καρλ Κλάιν που μας θυμίζουν πολύ τα λόγια του Παύλου στην Προς Ρωμαίους Επιστολή, κεφάλαιο 7.

Είπε: “Είμαι ευγνώμων στον Ιεχωβά που, όταν ήμουν πνευματικά αδύναμος, η ευκαιρία να υποχωρήσω στον πειρασμό δεν βρισκόταν πολύ κοντά, και όταν βρισκόταν, ήμουν αρκετά ισχυρός πνευματικά για να μην υποχωρήσω”.

Και καταλήγει: «Γιατί ο Ιεχωβά γνώριζε ότι στην καρδιά μου πραγματικά ήθελα να κάνω το σωστό».

Αυτά τα ταπεινά, ειλικρινή λόγια κάποιου που υπηρέτησε στο Κυβερνών Σώμα έχουν ενθαρρύνει αμέτρητους αδελφούς και αδελφές σε όλη τη γη.

Και όσον αφορά την ευελιξία και τη λογικότητα, θυμηθείτε ότι, μόλις ξέσπασε η πανδημία, ο πιστός δούλος προσάρμοσε τον τρόπο διεξαγωγής της διακονίας και των συναθροίσεών μας σχεδόν αμέσως.

Δεν υπήρχε ίχνος απογοήτευσης για τις πόρτες που είχαν κλείσει, για όσα δεν μπορούσαμε να κάνουμε, αλλά μια ρεαλιστική προσέγγιση η οποία εστίαζε στις πόρτες που ήταν ακόμα ανοιχτές για τον λαό του Θεού.

Είναι προφανές ότι το πνεύμα του Θεού έχει ενεργοποιήσει τον πιστό δούλο, όπως είχε κάνει με τον Παύλο, για να προωθήσει τα καλά νέα παρά τις όποιες αντιξοότητες.

Ας κάνουμε λοιπόν όλοι αυτό που λέει ο Παύλος στην 1 Κορινθίους 11:1: “Να γινόμαστε μιμητές του [του Παύλου, του εκλεγμένου σκεύους], όπως και εκείνος ήταν του Χριστού”.




jwbvod25-37.v   Greek
www.jw.org © 2025 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Κυριακή 21 Σεπτεμβρίου 2025

 

Κυριακή 21 Σεπτεμβρίου

Οι γυναίκες πρέπει να είναι . . . μετριοπαθείς στις συνήθειες, πιστές σε όλα.​—1 Τιμ. 3:11.

Είναι εκπληκτικό το πόσο γρήγορα μεγαλώνει ένα παιδί. Μας φαίνεται ότι η ανάπτυξη λαβαίνει χώρα αυτόματα. Ωστόσο, η ανάπτυξη προς τη Χριστιανική ωριμότητα δεν είναι σε καμιά περίπτωση αυτόματη. (1 Κορ. 13:11· Εβρ. 6:1) Για να πετύχουμε αυτόν τον στόχο, χρειαζόμαστε μια βαθιά προσωπική σχέση με τον Ιεχωβά. Χρειαζόμαστε επίσης το άγιο πνεύμα του καθώς καλλιεργούμε θεοσεβείς ιδιότητες, αποκτούμε πρακτικές δεξιότητες και προετοιμαζόμαστε για μελλοντικές ευθύνες. (Παρ. 1:5) Ο Ιεχωβά δημιούργησε τους ανθρώπους ως άντρες και γυναίκες. (Γέν. 1:27) Πέρα από τις προφανείς σωματικές τους διαφορές, οι άντρες και οι γυναίκες διαφέρουν και από άλλες απόψεις. Για παράδειγμα, ο Ιεχωβά δημιούργησε τους άντρες και τις γυναίκες έτσι ώστε να αναλαμβάνουν συγκεκριμένες ευθύνες, οπότε χρειάζονται ιδιότητες και δεξιότητες οι οποίες θα τους βοηθούν να ανταποκρίνονται στους αντίστοιχους ρόλους τους.​—Γέν. 2:18w23.12 σ. 18 ¶1, 2

https://drive.google.com/file/d/1ZmgkZ8dFWS8khLA6tIjl7GYERtrGz-kc/view?usp=sharing

Σάββατο 20 Σεπτεμβρίου 2025

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Σάββατο 20 Σεπτεμβρίου 2025

 

Σάββατο 20 Σεπτεμβρίου

Να αγαπάτε ο ένας τον άλλον.​—Ιωάν. 13:34.

Δεν μπορούμε να υπακούμε στην εντολή του Ιησού σχετικά με την αγάπη αν δείχνουμε αγάπη σε μερικούς στην εκκλησία αλλά όχι σε κάποιους άλλους. Ομολογουμένως, ίσως νιώθουμε πιο κοντά σε κάποιους από ό,τι σε άλλους, όπως και ο Ιησούς. (Ιωάν. 13:23· 20:2) Αλλά ο απόστολος Πέτρος μάς υπενθυμίζει ότι πρέπει να αγωνιζόμαστε να έχουμε «αδελφική στοργή» για όλους τους αδελφούς και τις αδελφές μας, να είμαστε δεμένοι σαν μια οικογένεια. (1 Πέτρ. 2:17) Ο Πέτρος μάς πρότρεψε να “αγαπήσουμε ο ένας τον άλλον έντονα, από καρδιάς”. (1 Πέτρ. 1:22) Σε αυτά τα συμφραζόμενα, το να αγαπάμε «έντονα» περιλαμβάνει το να εκτείνουμε τα όρια της φυσικής τάσης που έχουμε να αγαπάμε. Για παράδειγμα, τι γίνεται αν ένας αδελφός μάς προσβάλει ή μας πληγώσει με κάποιον τρόπο; Η ενστικτώδης αντίδρασή μας ίσως είναι να ανταποδώσουμε τα ίσα αντί να δείξουμε αγάπη. Εντούτοις, ο Πέτρος έμαθε από τον Ιησού ότι αυτό δεν ευαρεστεί τον Θεό. (Ιωάν. 18:10, 11) Ο Πέτρος έγραψε: «Μην ανταποδίδετε κακό αντί κακού ή προσβολή αντί προσβολής. Αντίθετα, να ανταποδίδετε με ευλογία». (1 Πέτρ. 3:9) Να επιτρέπετε στην έντονη αγάπη να σας ωθεί να δείχνετε καλοσύνη και περίσκεψη. w23.09 σ. 28, 29 ¶9-11

https://drive.google.com/file/d/1ReiCnIsTtSpHwCc-_10Wf-VOeaKkzWkZ/view?usp=sharing

Παρασκευή 19 Σεπτεμβρίου 2025

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Παρασκευή 19 Σεπτεμβρίου 2025

 

Παρασκευή 19 Σεπτεμβρίου

Ας αγαπάμε ο ένας τον άλλον.​—1 Ιωάν. 4:7.

Όλοι μας θέλουμε να «αγαπάμε ο ένας τον άλλον». Εντούτοις, είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι ο Ιησούς προειδοποίησε πως «η αγάπη των περισσοτέρων [επρόκειτο να] ψυχρανθεί». (Ματθ. 24:12) Ο Ιησούς δεν εννοούσε ότι αυτό θα συνέβαινε σε μεγάλη κλίμακα μεταξύ των μαθητών του. Παρ’ όλα αυτά, πρέπει να παραμένουμε άγρυπνοι ώστε να μην επηρεαστούμε από την έλλειψη αγάπης στον κόσμο που μας περιβάλλει. Με αυτό υπόψη, ας εξετάσουμε το εξής σημαντικό ερώτημα: Υπάρχει τρόπος να δοκιμάσουμε αν η αγάπη μας για τους αδελφούς μας είναι ισχυρή; Ένας τρόπος να εξακριβώσουμε τη δύναμη της αγάπης μας είναι να εξετάσουμε πώς χειριζόμαστε κάποιες συγκεκριμένες καταστάσεις στη ζωή. (2 Κορ. 8:8) Μια τέτοια κατάσταση αναφέρει ο απόστολος Πέτρος: «Πάνω από όλα, να έχετε έντονη αγάπη ο ένας για τον άλλον, επειδή η αγάπη καλύπτει πλήθος αμαρτιών». (1 Πέτρ. 4:8) Συνεπώς, οι αδυναμίες και οι ατέλειες των άλλων μπορούν να δοκιμάσουν την αγάπη μας. w23.11 σ. 10 ¶12, 13

https://drive.google.com/file/d/1bodh6lIJ7vXROL_ZwKwR9ei_rWfw75VM/view?usp=sharing

Πέμπτη 18 Σεπτεμβρίου 2025

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Πέμπτη 18 Σεπτεμβρίου 2025

 

Πέμπτη 18 Σεπτεμβρίου

Ας προσφέρουμε πάντοτε στον Θεό θυσία αίνου, δηλαδή τον καρπό των χειλιών μας που κάνουν δημόσια διακήρυξη για το όνομά του.​—Εβρ. 13:15.

Σήμερα, όλοι οι Χριστιανοί έχουν το προνόμιο να προσφέρουν θυσίες στον Ιεχωβά χρησιμοποιώντας τον χρόνο, τις δυνάμεις και τους πόρους τους για την προώθηση των συμφερόντων της Βασιλείας του Θεού. Μπορούμε να δείχνουμε ότι θεωρούμε πολύτιμο το προνόμιο να λατρεύουμε τον Ιεχωβά προσφέροντάς του όσο καλύτερες θυσίες μπορούμε. Ο απόστολος Παύλος επισημαίνει διάφορες πτυχές της λατρείας μας τις οποίες δεν πρέπει ποτέ να παραμελούμε. (Εβρ. 10:22-25) Μεταξύ αυτών είναι το να πλησιάζουμε τον Ιεχωβά με προσευχή, το να κάνουμε δημόσια διακήρυξη της ελπίδας μας, το να συναθροιζόμαστε ως εκκλησία και το να ενθαρρύνουμε ο ένας τον άλλον «τόσο περισσότερο όσο [βλέπουμε] την ημέρα [του Ιεχωβά] να πλησιάζει». Στο τέλος της Αποκάλυψης, ο άγγελος του Ιεχωβά λέει δύο φορές για έμφαση: «Τον Θεό λάτρεψε!» (Αποκ. 19:10· 22:9) Ας μην ξεχνάμε ποτέ αυτή τη βαθιά πνευματική αλήθεια όσον αφορά τον μεγάλο πνευματικό ναό του Ιεχωβά και το πολύτιμο προνόμιο που έχουμε να λατρεύουμε τον μεγάλο Θεό μας! w23.10 σ. 29 ¶17, 18

https://drive.google.com/file/d/1WTKCsT44wTvKucCQASzmV-IIvq82QLB_/view?usp=sharing