2 ΣΑΜΟΥΗΛ 23, 24
https://drive.google.com/file/d/1LwSpt7dBGLeQ7O_8_GQAD9dVfzeF3D-B/view?usp=sharing
Δεχτείτε την περικεφαλαία της σωτηρίας και το σπαθί του πνεύματος, δηλαδή τον λόγο του Θεού.—Εφεσ. 6:17.
https://drive.google.com/file/d/1sCHTI1wp0dMZIcEIrR_SsItHqr0vwsuv/view?usp=sharing
Όπως μια περικεφαλαία προστατεύει το κεφάλι του στρατιώτη, έτσι και η «περικεφαλαία της σωτηρίας» περιφρουρεί τις διανοητικές δυνάμεις του Χριστιανού από τις ασεβείς επιρροές. (Εφ 6:17) Το να φοράει κανείς «ως περικεφαλαία την ελπίδα της σωτηρίας» σημαίνει να έχει «το βλέμμα του προσηλωμένο στην απόδοση της ανταμοιβής», όπως ο Μωυσής.—1Θε 5:8· Εβρ 11:26.
“Το σπαθί του πνεύματος, δηλαδή ο λόγος του Θεού”, είναι απαραίτητο για να αποκρούει ο Χριστιανός τις ψεύτικες διδασκαλίες και τις παραδόσεις των ανθρώπων, καθώς επίσης για να διδάσκει την αλήθεια και να “ανατρέπει ισχυρά οχυρωμένα πράγματα”.—Εφ 6:17· 2Κο 10:4, 5.
Ο Ιεχωβά . . . δίνει προσοχή στον ταπεινό.—Ψαλμ. 138:6.
Αν δεν λαβαίνετε έναν συγκεκριμένο διορισμό, να σκέφτεστε το παράδειγμα των πιστών αγγέλων. Στη διάρκεια της βασιλείας του Αχαάβ, ο Ιεχωβά ζήτησε από τους αγγέλους να προτείνουν τρόπους για να ξεγελαστεί ο πονηρός βασιλιάς. Αρκετοί άγγελοι έδωσαν ιδέες. Αλλά ο Θεός επέλεξε έναν άγγελο και του είπε ότι η πρότασή του θα είχε επιτυχία. (1 Βασ. 22:19-22) Μήπως οι άλλοι άγγελοι αποθαρρύνθηκαν, κάνοντας ίσως τη σκέψη: “Άδικα έχασα τον χρόνο μου”; Δεν έχουμε λόγο να πιστεύουμε κάτι τέτοιο. Οι άγγελοι είναι αληθινά ταπεινοί και θέλουν να αποδίδεται όλη η τιμή στον Ιεχωβά. (Κριτ. 13:16-18· Αποκ. 19:10) Να θυμάστε ότι το μεγαλύτερο προνόμιο που έχουμε είναι να φέρουμε το όνομα του Θεού και να αναγγέλλουμε τη Βασιλεία του. Δεν μας καθιστούν οι διορισμοί πολύτιμους για τον Θεό. Όταν είμαστε μετριόφρονες και ταπεινοί, τότε γινόμαστε πραγματικά αξιαγάπητοι για τον Ιεχωβά και τους αδελφούς μας. Γι’ αυτό, να ικετεύετε τον Ιεχωβά να σας βοηθάει να παραμένετε μετριόφρονες και ταπεινοί. Να συλλογίζεστε τα πολλά θαυμάσια παραδείγματα μετριοφροσύνης και ταπεινοφροσύνης που έχουν καταγραφεί στον Λόγο του. Να υπηρετείτε πρόθυμα τους αδελφούς σας με όποιον τρόπο μπορείτε.—1 Πέτρ. 5:5. w20.12 σ. 26 ¶16, 17
https://drive.google.com/file/d/1HILINRV3Ta0Cw8ekVDdWOlvB844kd4qj/view?usp=sharing
*** w62 1/8 σ. 473-476 «Η Σοφία Είναι μετά των Ταπεινών» ***
«Η Σοφία Είναι μετά των Ταπεινών»
ΘΑ ΘΕΛΑΤΕ να διαφύγετε πολλές από τις παγίδες και στενοχώριες της ζωής; Θα θέλατε ν’ αποφύγετε το να θίξετε τους άλλους χωρίς να υπάρχη ανάγκη, αλλά μάλλον να αγαπάσθε από τους γύρω σας; Προ πάντων δε, θα θέλατε να μειώσετε την πιθανότητα να πταίσετε στον Δημιουργό σας; Τότε καλλιεργήστε την αρετή της ταπεινότητος, διότι αυτή πολύ θα σας βοηθήση απ’ όλες αυτές τις απόψεις.
Πολλά έχουν γραφή προς έπαινον της ταπεινότητος. Το καλύτερο, όμως, απ’ όλα σ’ αυτό το θέμα βρίσκεται στον λόγον του Θεού, την Αγία Γραφή. Η Γραφή, με την παροιμία και τα παραδείγματα—που τονίζουν και τ’ αγαθά αποτελέσματα του να είναι κανείς ταπεινός και το κακό που προκύπτει από την έλλειψι αυτής—μας διδάσκει την αρετή του να είμεθα ταπεινοί.
«Ταπεινότης» και «ταπεινός» έχουν διάφορες σημασίες, τρεις από τις οποίες χρησιμοποιούνται γενικώτερα. Μια σημασία του ταπεινού σχετίζεται με το μέγεθος. Ομιλούμε για ένα ταπεινό εισόδημα, μια ταπεινή κατοικία ή μια ταπεινή Αίθουσα Βασιλείας. Μ’ αυτή την έννοια ταπεινός σημαίνει εκείνον που είναι μετριόφρων και αφιλόδοξος. Οι αρχές είναι συνήθως μετριοπαθείς, και γι’ αυτό ο Θεός ερώτησε τους Ιουδαίους που επέστρεψαν από τη Βαβυλωνιακή αιχμαλωσία: «Τις κατεφρόνησε την ημέραν των μικρών πραγμάτων;» Η ανοικοδόμησις του ναού του Ιεχωβά στην Ιερουσαλήμ είχε μια μετριοπαθή αρχή, αλλά δεν έπρεπε να καταφρονηθή. Άλλως τε, εμπεριέκλειε την αγνή λατρεία του Ιεχωβά Θεού.—Ζαχ. 4:10.
«Ταπεινός» και «ταπεινότης» χρησιμοποιούνται, επίσης, με την έννοια της αγνότητος, ευπρεπείας και κοσμιότητος. Γενικά οι άνθρωποι είναι ανάγκη να φυλάγονται από ασέμνους λόγους, οι γυναίκες από άσεμνη αμφίεσι. Όταν ο απόστολος Παύλος συνεβούλευσε τις γυναίκες να ντύνονται με την πρέπουσα μετριότητα, εχρησιμοποίησε τον όρον με αυτήν την έννοια: «Ωσαύτως και αι γυναίκες με στολήν σεμνήν, με αιδώ και σωφροσύνην να στολίζωσιν εαυτάς.» Η λέξις «αιδώς» προέρχεται από μια ρίζα, που ενέχει τη σκέψι των κατηφών οφθαλμών ή της κατηφείας. Η παρούσα χορευτική φρενίτις «το τουίστ» αντιπροσωπεύει το άκρως αντίθετον αυτού του είδους της ταπεινότητος.—1 Τιμ. 2:9.
Η τρίτη κοινή σημασία που αποδίδεται στη λέξι ταπεινότης και εκείνη, για την οποία ειδικά ασχολούμεθα στην παρούσα μελέτη, είναι «επίγνωσις των ορίων ικανότητος που έχει κανείς· αποφυγή κάθε μη ορθής αυτοπεποιθήσεως· έλλειψις ματαιότητος ή υπεροψίας». Το να είναι κανείς ταπεινός με αυτή την έννοια σημαίνει να έχη μια «περιορισμένη και όχι υπερβολική εκτίμησι των ικανοτήτων ή της αξίας του». (Ουέμπστερ) Σημαίνει άσκησιν επιφυλακτικότητος και είναι το ακριβώς αντίθετον της υπερβολικής υπερηφανείας: «Όπου εισέλθη υπερηφανία, εισέρχεται και καταισχύνη· η δε σοφία είναι μετά των ταπεινών».—Παροιμ. 11:2.
Η Εβραϊκή λέξις, που αποδίδεται ενταύθα «ταπεινός», βρίσκεται, επίσης, στον Μιχαία 6:8, όπου συνήθως μεταφράζεται «ταπεινώς». Αλλ’ η Γραφή Σονσίνο για τη φράσι αυτή «να περιπατής ταπεινώς» λέγει τα εξής: «Είναι επιφυλακτικός κανείς ν’ αμφισβητήση μια φράσι που έχει βαθιά βυθισθή στο θρησκευτικό αίσθημα του ανθρωπίνου γένους· ωστόσο είναι αμφίβολο αν το ταπεινώς είναι μια ικανοποιητική μετάφρασις από το Εβραϊκό. Στη Γραφή η ρίζα τσάνα βρίσκεται μόνον εδώ και στις Παροιμίες 11:2 (αλλού χρησιμοποιείται η λέξις ανάβ για να εκφράση ταπεινότητα). Το λεξικό στρέφεται στη Ραββινική Εβραϊκή για διευκρίνισι της σημασίας της, και η λέξις εκεί σημαίνει ‘μετριοφροσύνη’, . . .» Αλλ’ είναι «μετριοφροσύνη με την έννοια της ευπρεπείας και σεμνότητος, όπως προχωρώντας λέγει το Ραββινικό Εβραϊκό κείμενο; Όχι, διότι τα συμφραζόμενα του Μιχαίας 6:8 καθιστούν πολύ πρόδηλον ότι ενταύθα, όπως και στις Παροιμίες 11:2, εκείνο που τονίζεται δεν είναι η μετριοφροσύνη με την έννοια της σεμνότητος και κοσμιότητος, αλλά μετριοφροσύνη με την έννοια της ενημερότητος των περιορισμών ενός ατόμου, της σχέσεως ενός ατόμου προς τον Πλάστη του. Έτσι λοιπόν σωστά, και ίσως μοναδικά, η Μετάφρασις Νέου Κόσμου λέγει: «Αυτός σοι είπεν, ω γήινε άνθρωπε, τι είναι καλόν. Και τι ζητεί ο Ιεχωβά παρά σου, ειμή να πράτης το δίκαιον και να αγαπάς έλεος και να ήσαι ταπεινός όταν περιπατής μετά του Θεού σου;»
ΜΕΤΡΙΟΦΡΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΤΑΠΕΙΝΟΤΗΣ
Μετριοφροσύνη και ταπεινότης είναι στενά συνδεδεμένα, αλλά δεν σημαίνουν το ίδιο. Το αντίθετο της ταπεινότητος είναι υπερηφάνεια· το αντίθετον της μετριοφροσύνης είναι η πολλή υπεροψία, η ματαιότης και η αλαζονεία.
Η μετριοφροσύνη μπορεί να λεχθή ότι είναι μια άποψις της ταπεινότητος, η οποία είναι η βασικώτερη ιδιότης. Ένα ταπεινό άτομο, που έχει καλή νόησι, που είναι συνετό, που χρησιμοποιεί ένα υγιαίνοντα νουν, θα είναι, επίσης, μετριόφρον. Ένα ταπεινό άτομο δεν θ’ αποστραφή τις υποδείξεις ή την κριτική, αλλ’ ένα μετριόφρον άτομο είναι πιο πιθανό να ρωτήση, Πού μπορώ να βελτιωθώ; Έχετε τίποτα να προσφέρετε;
Εφόσον μετριοφροσύνη σημαίνει επίγνωσις των ορίων ικανότητος ενός ατόμου, είναι μια ιδιότης ατόμων που είναι πεπερασμένα. Όλα τα πλάσματα έχουν τους περιορισμούς των, κι επομένως η μετριοφροσύνη τούς αρμόζει. Αλλ’ ο Δημιουργός, ως απέραντος, δεν έχει περιορισμούς, και γι’ αυτό πουθενά δεν αναγινώσκομε στον λόγον του για ένα τέτοιο πράγμα, αλλ’ αναγινώσκομε για την αγαθότητά του: «Και η αγαθότης σου με εμεγάλυνεν.» «Τις ως Ιεχωβά ο Θεός ημών; ο κατοικών εν υψηλοίς; ο συγκαταβαίνων δια να επιβλέπη τα εν τω ουρανώ και τα εν τη γη.»—Ψαλμ. 18:35· 113:5, 6, ΜΝΚ.
Σημαίνει αυτό ότι ο Θεός στερείται κοσμιότητος; Όχι, διόλου. Σημαίνει απλώς ότι η μετριοφροσύνη είναι μια αρετή που δεν έχει εφαρμογή σ’ αυτόν.
Η μετριοφροσύνη, ως μορφή της ταπεινότητος, που εμπερικλείει υγιαίνοντα στοχασμό, θεωρείται ως υπονοούμενη στη συμβουλή του Παύλου προς Ρωμαίους: «Διότι λέγω . . . προς πάντα όστις είναι μεταξύ σας, να μη φρονή υψηλότερα παρ’ ό,τι πρέπει να φρονή, αλλά να φρονή ώστε να σωφρονή.» Ναι, ακριβώς όπως είναι ανάγκη ν’ αγαπούμε τον εαυτό μας, κι ωστόσο να μην τον αγαπούμε πάρα πολύ, έτσι είναι ανάγκη και να σκεπτώμεθα κάτι για τον εαυτό μας, αλλ’ όχι και πάρα πολλά.—Ρωμ. 12:3.
Για να εκτιμήσωμε τη διάκρισι μεταξύ μετριοφροσύνης και ταπεινότητος μάς βοηθεί το Γραφικό υπόμνημα, που τονίζει ότι, ενώ οι πιστοί δούλοι του Θεού ήσαν πάντοτε ταπεινοί, κατά καιρούς έσφαλλαν ως προς το να είναι μετριόφρονες. Εν πρώτοις, μπορεί να έσφαλλαν, επειδή δεν ήσαν ενήμεροι των αδυναμιών των. Ο απόστολος Πέτρος ήταν βέβαια ένας ταπεινός άνθρωπος, αλλ’ ωστόσο κατ’ επανάληψιν εσκέφθη να βελτιωθή σε ό,τι ο τέλειος Διδάσκαλός του είπε και έπραξε. Την έλλειψι μετριοφροσύνης του ιδιαίτερα την επρόδωσε, όταν είπε: «Και εάν πάντες σκανδαλισθώσιν, εγώ όμως ουχί.» Ταπεινός ήταν, αλλ’ έσφαλλε ως προς τη μετριοφροσύνη, διότι δεν ήταν ενήμερος των ιδίων του περιορισμών.—Μάρκ. 14:29.
Κατά καιρούς, μεγάλη πίεσις μπορεί να κάμη έναν ταπεινό δούλο του Θεού να πλανηθή σ’ αυτό το ζήτημα. Ο Μωυσής, μολονότι ήταν ο πιο πράος άνθρωπος όλης της γης, σε μια περίπτωσι, όταν οδυνηρά εδοκιμάσθη, επήρθη πάρα πολύ: «Ακούσατε τώρα, σεις οι απειθείς· να σας εκβάλωμεν ύδωρ εκ της πέτρας ταύτης;» Ο Θεός έκρινε σοβαρά το σφάλμα του Μωυσέως: ‘Επειδή δεν . . . με αγιάσατε έμπροσθεν των υιών Ισραήλ’, αλλά χωρίς μετριοφροσύνη ελάβατε τον έπαινο για τον εαυτό σας, «δεν θέλετε φέρει την συναγωγήν ταύτην» στη Γη της Επαγγελίας.—Αριθμ. 20:10, 12.
Ο ΘΕΟΣ ΕΥΝΟΕΙ ΤΟΥΣ ΜΕΤΡΙΟΦΡΟΝΑΣ
Γιατί λέγεται ότι «η σοφία είναι μετά των ταπεινών»; Πρώτ’ απ’ όλα, διότι ο Ιεχωβά Θεός μπορεί κάλλιστα να χρησιμοποιήση εκείνους, που είναι μετριόφρονες, που δεν εμπιστεύονται στον εαυτό τους, που είναι ενήμεροι των περιορισμένων ικανοτήτων τους. Οι τοιούτοι δεν αποσπούν την προσοχή από τον Ιεχωβά Θεό στον εαυτό τους, και είναι πιθανότερο ν’ αποβλέπουν στον Ιεχωβά Θεό για καθοδηγία κι ενίσχυσι.
Όπως πρέπει ν’ αναμένεται, ο Ιησούς Χριστός αποτελεί το πιο εξέχον παράδειγμα μετριοφροσύνης που βρίσκεται στις Γραφές. Γι’ αυτό ο Πατήρ του μπόρεσε ν’ αναθέση τόσο πολλά πράγματα στα χέρια του. Μολονότι κανείς δεν μπορούσε να τον επικρίνη για αμαρτία, ο δε Θεός έκαμε αυτόν να είναι η μόνη οδός πλησιάσματος προς τον Πατέρα του, ο Ιησούς παρέμεινε μετριόφρων, κατευθύνοντας πάντοτε τη δόξα στον Πατέρα του: «Τι με λέγεις αγαθόν; ουδείς αγαθός, ειμή είς, ο Θεός». «Δεν δύναται ο Υιός να πράττη ουδέν αφ’ εαυτού». «Δεν ζητώ το θέλημα το εμόν, αλλά το θέλημα του πέμψαντός με».—Λουκ. 18:18, 19· Ιωάν. 5:19, 30· 8:46·14:6.
Ο Μωυσής, που προεσκίαζε τον Ιησού Χριστό, ήταν επίσης γενικά μετριόφρων. Πραγματικά, ήταν οδυνηρά ενήμερος των περιορισμένων ικανοτήτων του. (Έξοδ. 3:11, 12· 4:10-13) Ο Γεδεών είχε την ίδια διανοητική διάθεσι: «Ω Ιεχωβά, με τι θέλω σώσει τον Ισραήλ; Ιδού, η οικογένειά μου είναι η ταπεινότερα μεταξύ του Μανασσή, και εγώ ο μικρότερος εν τω οίκω του πατρός μου». Η αλαζονεία του Βασιλέως Σαούλ τον έκαμε να έχη κακό τέλος, αλλά στην αρχή ήταν μετριόφρων: «Ενώ συ ήσο μικρός έμπροσθεν των οφθαλμών σου, δεν έγεινες η κεφαλή των φυλών του Ισραήλ, και σε έχρισεν ο Ιεχωβά βασιλέα επί τον Ισραήλ;»—Κριτ. 6:15, ΜΝΚ· 1 Σαμ. 15:17, ΜΝΚ.
Ο Βασιλεύς Σολομών, επίσης, ξεκίνησε με μετριοφροσύνη: «Κύριε Θεέ μου, συ έκαμες τον δούλόν σου βασιλέα αντί Δαβίδ του πατρός μου· και εγώ είμαι παιδάριον μικρόν· δεν γνωρίζω πώς να εξέρχομαι και να εισέρχομαι». Ο Ιερεμίας, όταν απεστάλη ως προφήτης στα έθνη, εξεφράσθη με τον ίδιο τρόπο: «Ω, Ιεχωβά Θεέ! ιδού, δεν εξεύρω να λαλήσω· διότι είμαι παιδίον.» Ας σημειωθή δε ότι σε όλες αυτές τις περιπτώσεις ο Ιεχωβά Θεός συμπλήρωσε τις ελλείψεις των, και τους έδινε ενθάρρυνσι.—1 Βασ. 3:7· Ιερεμ. 1:6, ΜΝΚ.
Δεν υπάρχει αμφισβήτησις ότι η μετριοφροσύνη είναι ένα προσόν στις σχέσεις μας με τον Δημιουργό μας. Εκείνος που θα εχρησιμοποιείτο πληρέστερα από αυτόν πρέπει να είναι μετριόφρων περιπατώντας με τον Θεόν του. Αληθινά, είναι αξιέπαινο πράγμα να επιζητή κανείς τη θέσι του επισκόπου, αλλ’ αυτό πρέπει να γίνεται, όχι με φιλοδοξία, αλλά με την πρέπουσα επίγνωσι των περιωρισμένων ικανοτήτων που έχει το άτομο.—1 Τιμ. 3:1.
Η ΜΕΤΡΙΟΦΡΟΣΥΝΗ ΚΑΝΕΙ ΦΙΛΟΥΣ
Η σοφία, επίσης, είναι με τους μετριόφρονας, διότι η μετριοφροσύνη βοηθεί στην αποφυγή πταισμάτων και στην απόκτησι φίλων. Λίγα πράγματα επιδρούν τόσο οχληρά στους άλλους όσο η έλλειψις μετριοφροσύνης, και λίγα πράγματα αντισταθμίζουν την καλή θέλησι όσο η μετριοφροσύνη. Ένας που μεγαλαυχεί πολύ σπεύδει να υπεισέλθη στα δικαιώματα των άλλων κι έτσι εγείρει φόβο κι ανταγωνισμό. Ένας, που δεν είναι ενήμερος των ορίων του, θα παρενοχλή τους άλλους. Αν είμεθα μετριόφρονες, δεν θα μιλούμε πάρα πολύ, δεν θα μονοπωλούμε τις συνομιλίες, δεν θα υπερβαίνωμε την ώρα όταν δίνωμε μια προγραμματισμένη ομιλία. Επίσης, δεν θα φαίνωμεθα σκληροί, τραχείς ή υψηλόφωνοι χωρίς λόγο, αλλ’ ο ίδιος ο τόνος της φωνής μας θα είναι μετριοπαθής, μετριόφρων.
Επίσης, δεν θα αποξενώσωμε τους γνωρίμους μας, εγείροντας φθόνο, ανταγωνισμό ή το πνεύμα της αμίλλης με τους γείτονάς μας με λόγο ή πράξι. Μάλλον, θα είμεθα μετριόφρονες στα ρούχα που φοράμε, στο αυτοκίνητο που οδηγούμε και στο σπίτι που κατέχομε. Δεν θα επισύρωμε την προσοχή στα κατορθώματά μας, είτε στην εργασία μας, είτε σε αθλήματα, είτε σε τέχνες, είτε στη Χριστιανική διακονία. Όπως μας υπενθυμίζουν οι παροιμίες: «Δεν είναι ένδοξον να ζητή [τις] την ιδίαν αυτού δόξαν». Ας σε επαινή άλλος, και μη το στόμα σου· ξένος, και μη τα χείλη σου». Ο μετριόφρων άνθρωπος δεν σαλπίζει για να επισύρη την προσοχή στα καλά του έργα, αλλά θα φυλάξη το δεξί του χέρι από το να γνωρίση τι κάνει το αριστερό του.—Παροιμ. 25:27· 27:2· Ματθ. 6:1-6.
Μπορούμε ακόμη να ειρηνεύσωμε με φιλοδόξους αντιπάλους παρεκκλίνοντας από την οδόν μας για να εκδηλώσωμε μετριοφροσύνη. Αυτό έκαμε ο Γεδεών, όταν οι Εφραϊμίται «ελογομάχησαν σφόδρα μετ’ αυτού». Καθησύχασε την ταραχή τους λέγοντας: «Τι έκαμα τώρα ως προς εσάς; . . . παρέδωκεν ο Θεός εις τας χειράς σας τους αρχηγούς του Μαδιάμ . . .;» Η μετριοφροσύνη του Γεδεών τα εξομάλυνε, διότι «το πνεύμα αυτών ησύχασε προς αυτόν, ότε ελάλησε τον λόγον τούτον».—Κριτ. 8:1-3.
Η ΜΕΤΡΙΟΦΡΟΣΥΝΗ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΦΥΛΑΞΙΣ
Η μετριοφροσύνη είναι επίσης η πορεία της σοφίας διότι ενεργεί ως προφύλαξις. Εν πρώτοις, βοηθεί στην προστασία από τις παγίδες του Διαβόλου. Αν ο Ιησούς δεν ήταν μετριόφρων, θα ήταν δυνατόν να υποχωρήση σ’ έναν από τους πειρασμούς του Σατανά. Ο Σατανάς επαγίδευσε πολλούς στη μεταποστολική Χριστιανική εκκλησία, λόγω ελλείψεως μετριοφροσύνης απ’ αυτούς.
Η μετριοφροσύνη προστατεύει επίσης κι από τους πειρασμούς που φέρνει ο κόσμος. Ούτε ο Γεδεών ούτε ο Ιησούς επέτρεψαν στον λαό να τους κάμουν βασιλείς. Ένα λιγώτερο μετριόφρον άτομο θα υπέκυπτε. Η μετριοφροσύνη προστατεύει έναν από την κοσμική ‘επιθυμίαν των οφθαλμών, και την αλαζονείαν του βίου.’—1 Ιωάν. 2:16.
Η μετριοφροσύνη, επίσης, μας προστατεύει κι από τις δικές μας αδυναμίες. Μας φυλάττει από το ν’ απατηθούμε ή ν’ απογοητευθούμε αποβλέποντας πολύ ψηλά στις φιλοδοξίες ή τους σκοπούς μας. Οι δύο μαθηταί που παρακάλεσαν να καθήσουν δεξιά κι αριστερά του Ιησού στη βασιλεία του δυσαρεστήθηκαν κι εχρειάσθη να τους πη ο Ιησούς: «Δεν εξεύρετε τι ζητείτε».—Μάρκ. 10:38.
Η μετριοφροσύνη μάς φυλάγει από το να επηρεασθούμε χωρίς λόγο είτε από δημόσιο έπαινο είτε από δημοσία επίκρισι. Κάνει ευκολώτερο για τα τέκνα να είναι ευπειθή στους γονείς των· οι σύζυγοι στους συζύγους των· τα μέλη μιας εκκλησίας στους επισκόπους των. Η μετριοφροσύνη μάς φυλάγει από το να καυχηθούμε για την αύριο. Μας φυλάγει, επίσης, από άσκοπη στενοχωρία, όπως όταν έχωμε κατά νουν να λάβωμε την πιο εξέχουσα θέσι σ’ ένα γεύμα και κατόπιν να χρειασθή να την παραχωρήσουμε σ’ έναν πιο διακεκριμένον από μας.—Λουκ. 14:8-10.
Αληθινά «η σοφία είναι μετά των ταπεινών», ο δε λόγος του Θεού μάς δίνει πολλές συμβουλές περί μετριοφροσύνης. Η μετριοφροσύνη μάς κάνει καταλλήλους να χρησιμοποιηθούμε περισσότερο από τον Δημιουργό μας, επιφέρει καλύτερες σχέσεις με τον συνάνθρωπό μας, μας προφυλάσσει από τους πειρασμούς του Σατανά, του κόσμου και της σαρκός και μας βοηθεί ν’ αποφεύγωμε άσκοπες απογοητεύσεις, απάτες και στενοχώριες. Κάμετε λοιπόν φίλους με τη μετριοφροσύνη. Περιβληθήτε μετριοφροσύνη.
Ο θάνατος ήρθε μέσω ενός ανθρώπου.—1 Κορ. 15:21.
https://drive.google.com/file/d/1MTPoT2jGg2WKQ08CArnn-vM1WUl-_6Xs/view?usp=sharing
Οι εκκλησίες σταθεροποιούνταν στην πίστη και αύξαναν σε αριθμό κάθε ημέρα.—Πράξ. 16:5.
https://drive.google.com/file/d/12ODaUZhNjh4uhTWqWGBDsoA0RP2RoxkS/view?usp=sharing
*** w08 15/12 σ. 18 παρ. 7-8 Αποφασισμένοι να Δίνουμε Πλήρη Μαρτυρία ***
Χάρη στο κήρυγμα που έκανε ο Παύλος σε δημόσιους χώρους και από σπίτι σε σπίτι, πολλοί άκουσαν το άγγελμά του. Το θεωρείτε πιθανό να παρέμειναν στην Έφεσο όλοι όσοι άκουσαν, να μη μετακόμισε κανείς αλλού για δουλειές, για να είναι κοντά σε συγγενείς ή για να ξεφύγει από τη φασαρία της μεγάλης πόλης; Μάλλον όχι. Πολλοί σήμερα έχουν μετακομίσει για τέτοιους λόγους, ίσως μάλιστα και εσείς. Επίσης, εκείνη την εποχή, άνθρωποι από άλλα μέρη επισκέπτονταν την Έφεσο για κοινωνικούς ή εμπορικούς λόγους. Ενόσω βρίσκονταν εκεί, ίσως γνώρισαν τον Παύλο ή τον άκουσαν να δίνει μαρτυρία. Τι θα συνέβαινε όταν θα επέστρεφαν στο σπίτι τους; Εκείνοι που είχαν δεχτεί την αλήθεια θα έδιναν μαρτυρία. Άλλοι μπορεί να μην είχαν γίνει πιστοί, αλλά πιθανότατα μιλούσαν για όσα είχαν ακούσει ενόσω βρίσκονταν στην Έφεσο. Ως εκ τούτου, συγγενείς, γείτονες ή πελάτες άκουσαν την αλήθεια, και μερικοί ίσως τη δέχτηκαν. (Παράβαλε Μάρκος 5:14.) Τι δείχνει αυτό για την επίδραση που μπορεί να έχει η επίδοση πλήρους μαρτυρίας από εσάς;
8 Αναφορικά με τη διακονία του παλιότερα στην Έφεσο, ο Παύλος έγραψε ότι “του είχε ανοιχτεί μεγάλη πόρτα που οδηγούσε σε δραστηριότητα”. (1 Κορ. 16:8, 9) Τι πόρτα ήταν αυτή, και πώς του είχε ανοιχτεί; Η συνεχιζόμενη διακονία του Παύλου στην Έφεσο οδήγησε στην εξάπλωση των καλών νέων. Αναλογιστείτε τις Κολοσσές, τη Λαοδίκεια και την Ιεράπολη, τρεις πόλεις πέρα από την Έφεσο, προς την κατεύθυνση της ενδοχώρας. Ο Παύλος δεν τις επισκέφτηκε ποτέ, αλλά τα καλά νέα έφτασαν εκεί. Ο Επαφράς ήταν από εκείνη την περιοχή. (Κολ. 2:1· 4:12, 13) Άκουσε άραγε ο Επαφράς τον Παύλο να δίνει μαρτυρία στην Έφεσο και έγινε Χριστιανός; Η Γραφή δεν αναφέρει κάτι συγκεκριμένο. Καθώς, όμως, μετέδιδε την αλήθεια στον τόπο του, ο Επαφράς ίσως ενεργούσε ως εκπρόσωπος του Παύλου. (Κολ. 1:7) Το Χριστιανικό άγγελμα μπορεί να έφτασε και σε πόλεις όπως η Φιλαδέλφεια, οι Σάρδεις και τα Θυάτειρα στη διάρκεια των ετών κατά τα οποία ο Παύλος έδινε μαρτυρία στην Έφεσο.
Να γίνεστε εκτελεστές του λόγου και όχι μόνο ακροατές.—Ιακ. 1:22.
https://drive.google.com/file/d/1YZEaMrGbhlrzR1cpMwvaOadoeL7DEwDw/view?usp=sharing
*** w05 15/4 σ. 27-28 Σας Υποκινεί η Πίστη σας σε Δράση; ***
«Να Γίνεστε Εκτελεστές του Λόγου»
Ο απόστολος Παύλος είπε ότι «η πίστη . . . έρχεται ως επακόλουθο αυτού που ακούει κανείς». (Ρωμαίους 10:17) Αυτή η φυσιολογική εξέλιξη, από το να ακούμε το Λόγο του Θεού στο να ασκήσουμε πίστη στον Γιο του, τον Ιησού Χριστό, μας προσφέρει την προοπτική της αιώνιας ζωής. Ναι, απαιτείται κάτι περισσότερο από το να λέμε απλώς: “Πιστεύω στον Θεό και στον Χριστό”.
Ο Ιησούς παρότρυνε τους ακολούθους του να έχουν το είδος της πίστης που θα τους υποκινούσε σε δράση: «Με αυτό δοξάζεται ο Πατέρας μου, με το να κάνετε πολύ καρπό και να αποδεικνύεστε μαθητές μου». (Ιωάννης 15:8) Αργότερα ο ετεροθαλής αδελφός του Ιησού, ο Ιάκωβος, έγραψε: «Να γίνεστε εκτελεστές του λόγου και όχι μόνο ακροατές». (Ιακώβου 1:22) Πώς, όμως, μπορούμε να γνωρίζουμε τι να κάνουμε; Με τα λόγια και το παράδειγμά του, ο Ιησούς έδειξε τι χρειάζεται να κάνουμε για να ευαρεστούμε τον Θεό.
Ενόσω ήταν στη γη, ο Ιησούς εργαζόταν σκληρά για να προωθεί τα συμφέροντα της Βασιλείας και να δοξάζει το όνομα του Πατέρα του. (Ιωάννης 17:4-8) Με ποιον τρόπο; Πολλοί άνθρωποι μπορεί να θυμούνται τα θαύματα που έκανε ο Ιησούς θεραπεύοντας τους αρρώστους και τους αναπήρους. Αλλά το Ευαγγέλιο του Ματθαίου καθιστά σαφές ποιος ήταν ο κυριότερος τρόπος: «Ο Ιησούς άρχισε περιοδεία σε όλες τις πόλεις και τα χωριά, διδάσκοντας στις συναγωγές τους και κηρύττοντας τα καλά νέα της βασιλείας». Είναι αξιοσημείωτο ότι ο Ιησούς δεν περιόρισε τη διακονία του σε ανεπίσημες συζητήσεις με μερικούς φίλους και γνωστούς ή με εκείνους τους οποίους συναντούσε τοπικά. Αγωνίστηκε σθεναρά, χρησιμοποιώντας οποιαδήποτε μέσα είχε στη διάθεσή του για να επισκέπτεται τους ανθρώπους σε «ολόκληρη τη Γαλιλαία».—Ματθαίος 4:23, 24· 9:35.
Ο Ιησούς έδωσε και στους ακολούθους του την οδηγία να συμμετάσχουν στο έργο μαθήτευσης. Μάλιστα, έθεσε τέλειο παράδειγμα προς μίμηση. (1 Πέτρου 2:21) Ο Ιησούς είπε στους πιστούς μαθητές του: «Πηγαίνετε, λοιπόν, και κάντε μαθητές από όλα τα έθνη, βαφτίζοντάς τους στο όνομα του Πατέρα και του Γιου και του αγίου πνεύματος, διδάσκοντάς τους να τηρούν όλα όσα σας έχω παραγγείλει».—Ματθαίος 28:19, 20.
Ομολογουμένως, η συμμετοχή στο έργο κηρύγματος αποτελεί πραγματική πρόκληση. Ο ίδιος ο Ιησούς είπε: «Σας αποστέλλω σαν αρνιά ανάμεσα σε λύκους». (Λουκάς 10:3) Όταν αντιμετωπίζουμε εναντίωση, η φυσική τάση είναι να οπισθοχωρούμε για να γλιτώσουμε από άσκοπη οδύνη ή αγωνία. Αυτό συνέβη το βράδυ της σύλληψης του Ιησού. Οι απόστολοι έφυγαν κυριευμένοι από φόβο. Αργότερα εκείνο το βράδυ, ο Πέτρος αρνήθηκε τρεις φορές ότι γνώριζε τον Ιησού.—Ματθαίος 26:56, 69-75.
Επιπλέον, ίσως εκπλαγείτε αν μάθετε ότι ακόμη και ο απόστολος Παύλος είπε πως έκανε αγώνα για να κηρύττει τα καλά νέα. Ο ίδιος έγραψε στην εκκλησία της Θεσσαλονίκης: «Πήραμε θάρρος μέσω του Θεού μας για να σας πούμε τα καλά νέα του Θεού με μεγάλο αγώνα».—1 Θεσσαλονικείς 2:1, 2.
Ο Παύλος και οι άλλοι απόστολοι κατάφεραν να υπερνικήσουν κάθε φόβο που μπορούσε να τους παρεμποδίσει να μιλούν σε άλλους για τη Βασιλεία του Θεού, και το ίδιο είναι δυνατόν να κάνετε και εσείς. Πώς; Το πιο σημαντικό βήμα είναι να βασίζεστε στον Ιεχωβά. Αν πιστεύουμε ανεπιφύλακτα στον Ιεχωβά, αυτή η πίστη θα μας υποκινεί σε δράση και θα μπορούμε να κάνουμε το θέλημά του.—Πράξεις 4:17-20· 5:18, 27-29.
Να διατηρείτε την ενότητα του πνεύματος με τον ενωτικό δεσμό της ειρήνης.—Εφεσ. 4:3.
https://drive.google.com/file/d/14VeLG6iVciCOBG4JDVxj4ejJtb7rYu6H/view?usp=sharing
*** w22 Απρίλιος σ. 14 Να Βρίσκετε Χαρά Δίνοντας στον Ιεχωβά το Καλύτερο που Μπορείτε Εσείς Προσωπικά ***
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΙ ΚΑΘΩΣ ΥΠΗΡΕΤΕΙΤΕ ΤΟΝ ΙΕΧΩΒΑ
15 Για να προωθούμε την ειρήνη και την ενότητα στην εκκλησία, χρειάζεται ο καθένας μας να δίνει το καλύτερο που μπορεί προσωπικά. Ας σκεφτούμε τους Χριστιανούς του πρώτου αιώνα. Είχαν ποικιλία χαρισμάτων και διορισμών. (1 Κορ. 12:4, 7-11) Αλλά αυτό δεν αποτελούσε αιτία για ανταγωνισμό και διαιρέσεις. Αντίθετα, ο Παύλος πρότρεψε τον καθέναν τους να παρέχει ό,τι ήταν αναγκαίο «για να εποικοδομείται το σώμα του Χριστού». Ο Παύλος έγραψε στους Εφεσίους: «Όταν το κάθε μέλος λειτουργεί σωστά, αυτό συμβάλλει στην αύξηση του σώματος καθώς το σώμα εποικοδομείται με αγάπη». (Εφεσ. 4:1-3, 11, 12, 16) Εκείνοι που το έκαναν αυτό προωθούσαν την ειρήνη και την ενότητα, χαρακτηριστικά που παρατηρούμε στις εκκλησίες μας σήμερα.
16 Να είστε αποφασισμένοι να μη συγκρίνετε τον εαυτό σας με τους άλλους. Απεναντίας, να μαθαίνετε από τον Ιησού και να αγωνίζεστε να μιμείστε τις ιδιότητές του. Να ωφελείστε από Βιβλικά παραδείγματα και από σύγχρονα παραδείγματα πίστης. Καθώς συνεχίζετε να κάνετε το καλύτερο που μπορείτε, να είστε βέβαιοι ότι ο Ιεχωβά «δεν είναι άδικος ώστε να ξεχάσει το έργο σας». (Διαβάστε Εβραίους 6:10) Συνεχίστε να χαίρεστε καθώς υπηρετείτε τον Ιεχωβά, γνωρίζοντας ότι εκείνος εκτιμάει τις ολόψυχες προσπάθειες που κάνετε για να τον ευαρεστείτε.
https://drive.google.com/file/d/1jHnoL_o3fS_PeqlkAZaZ89BM8TvK7Kbv/view?usp=sharing
Δεν έχουμε πάψει να προσευχόμαστε για εσάς.—Κολ. 1:9.
https://drive.google.com/file/d/1o8cXqGovw_kqc_PtQtSfQF4BAJBTVT_W/view?usp=sharing
*** wp17 Αρ. 1 σ. 4 Πώς να Κάνω την Αρχή; ***
Πώς να Κάνω την Αρχή;
https://www.jw.org/finder?wtlocale=G&docid=2017006&srctype=wol&srcid=share&par=2
Αδελφοί και αδελφές, καλώς ήρθατε σε αυτή την ενημέρωση!
Μετά την τελευταία ενημέρωση έχουν συμβεί κάποιες εκπληκτικές εξελίξεις. Στις 31 Μαΐου 2022, το Κυβερνών Σώμα ενημέρωσε όλες τις Επιτροπές Τμημάτων ότι θα ξαναρχίσουμε όλες τις μορφές δημόσιας διακονίας, εκτός από το έργο από σπίτι σε σπίτι.
Οι αδελφοί και οι αδελφές σε όλο τον κόσμο ενθουσιάστηκαν που ξανάρχισαν τη δημόσια μαρτυρία.
Μια αδελφή που άρχισε και πάλι το έργο με φυσική παρουσία, είπε: «Ήταν σαν να αναστηθήκαμε.
Είχαμε χαθεί, αλλά είμαστε και πάλι εδώ.
Μας ένωσε αυτό».
Και ένας αδελφός είπε: «Ήταν σαν το ποδήλατο.
Ξαναμπήκαμε αμέσως στο κλίμα, και περάσαμε υπέροχα».
Ένα μέλος της Επιτροπής του Τμήματος στις Ηνωμένες Πολιτείες συνεργάστηκε με έναν μικρό όμιλο που έκαναν επανεπισκέψεις σε άτομα που είχαν να δουν προσωπικά από πριν την πανδημία. Ο αδελφός είπε: «Ανησυχούσα ότι οι άνθρωποι θα ήταν αρνητικοί ή ότι θα φοβούνταν λόγω του ιού.
Αλλά τίποτα από αυτά δεν συνέβη!»
Μετά από μια πολύ ωραία συζήτηση που είχε σε μια επανεπίσκεψή του, ο αδελφός είπε: «Με αναζωογόνησε πολύ που έδωσα μαρτυρία σε κάποιον από κοντά, στην πόρτα του».
Πρόσφατα, είχα και εγώ μια παρόμοια εμπειρία στο έργο δρόμου. Μια κοπέλα πρόσεξε ότι ο συνεργάτης μου κρατούσε <i>Σκοπιές,</i> και μας σταμάτησε.
Μας είπε ότι χαιρόταν πάρα πολύ που έβλεπε Μάρτυρες του Ιεχωβά.
Είχαμε μια πολύ ωραία συζήτηση και έγιναν διευθετήσεις για να επικοινωνήσει μαζί της μια αδελφή. Πόσο το χαρήκαμε που κάναμε και πάλι έργο δρόμου!
Στη Ζάμπια, ένας οδηγός λεωφορείου σταμάτησε το λεωφορείο όταν είδε αδελφούς να κάνουν έργο δρόμου και πήρε ένα περιοδικό από τους αδελφούς.
Μετά, τους ζήτησε να κηρύξουν και στους επιβάτες.
Όλοι οι επιβάτες τούς άκουσαν ευχαρίστως και πήραν περιοδικά.
Το σαββατοκύριακο 25-26 Ιουνίου 2022 αποτέλεσε ορόσημο για το μεταφραστικό μας έργο.
Μέσα σε ένα σαββατοκύριακο, κυκλοφόρησαν εκδόσεις της <i>Μετάφρασης Νέου Κόσμου</i> σε 13 γλώσσες!
Σε μερικές γλώσσες κυκλοφόρησαν μεμονωμένα βιβλία της Γραφής, σε άλλες ολόκληρες οι Ελληνικές Γραφές και σε κάποιες άλλες ολόκληρη η Γραφή.
Το προηγούμενο ρεκόρ κυκλοφορίας Γραφών σε ένα σαββατοκύριακο ήταν σε έξι γλώσσες.
Ευχαριστούμε τον Ιεχωβά για αυτά τα πολύτιμα δώρα!
Στις 7 Ιουνίου 2022, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου αποφάνθηκε υπέρ των Μαρτύρων του Ιεχωβά σε 21 υποθέσεις —μάλιστα μέσα στην ίδια ημέρα!
Το προηγούμενο ρεκόρ δικαστικών νικών μέσα σε μία ημέρα ήταν στις 3 Μαΐου 1943, όταν κερδίσαμε 12 υποθέσεις στο Ανώτατο Δικαστήριο των Ηνωμένων Πολιτειών.
Δοξάζουμε τον Ιεχωβά για αυτές τις υπέροχες νίκες.
Οι 20 από τις 21 αυτές υποθέσεις συνθέτουν μια ιστορική καταδίκη της Ρωσίας για τον διωγμό των Μαρτύρων του Ιεχωβά.
Τι αποφάσισε το δικαστήριο;
Στο ακόλουθο βίντεο, αδελφοί που συνεργάζονται με το Νομικό Τμήματων Παγκόσμιων Κεντρικών Γραφείων μάς δίνουν τις απαντήσεις.
Αδελφοί, αυτή η απόφαση είναι πραγματικά ιστορική!
Το δικαστήριο έβγαλε για τις 20 από τις υποθέσεις μία συγκεντρωτική απόφαση, και αποφάνθηκε οριστικά υπέρ μας σε όλες.
Στην 196 σελίδων απόφασή του, το δικαστήριο αντικρούει διεξοδικά τα ψέματα που χρησιμοποιεί η Ρωσία για να διώκει τους αδελφούς μας και να απαγορεύει τη λατρεία μας.
Σέιν, για ποια συγκεκριμένα πράγματα καταδικάστηκε η Ρωσία;
Η απόφαση δηλώνει απερίφραστα ότι η Ρωσία είναι ένοχη μιας προσχεδιασμένης και ανελέητης επίθεσης εναντίον αθώων πιστών και αγνής λατρείας.
Για παράδειγμα, στην παράγραφο 254 της απόφασης, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο δηλώνει ότι οι ρωσικές αρχές ακολούθησαν «μια πολιτική μισαλλοδοξίας ... σχεδιασμένη να κάνει τους Μάρτυρες του Ιεχωβάνα εγκαταλείψουν την πίστη τους και να αποτρέψει άλλους να την ακολουθήσουν».
Φυσικά, αυτή η πολιτική απέτυχε εντελώς.
Μάλιστα, η απόφαση ανακηρύσσει εντελώς αθώους τους Μάρτυρες του Ιεχωβά.
Λόγου χάρη, η Ρωσία ισχυρίζεται ότι οι εκδόσεις και ο ιστότοπός μας είναι εξτρεμιστικά απλώς και μόνο επειδή πιστεύουμε ότι έχουμε την αλήθεια.
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι «κάθε θρησκευτική οντότητα και κάθε πιστός έχει το δικαίωμα να διακηρύττει ότι η θρησκεία του είναι η αληθινή και ότι είναι ανώτερη από τις άλλες και να την υπερασπίζεται».
Σέιν, τι άλλο είπε υπέρ μας το δικαστήριο;
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο επικυρώνει το δικαίωμά μας να κηρύττουμε από πόρτα σε πόρτα, το δικαίωμα των γονέων να διδάσκουντα παιδιά τους να λατρεύουν τον Ιεχωβά, το δικαίωμα κατοχής και χρήσης χώρων λατρείας, άρνησης της στρατιωτικής υπηρεσίας, άρνησης των μεταγγίσεων αίματος και επιλογής εναλλακτικών μεθόδων και το δικαίωμα να είμαστε πολιτικά ουδέτεροι.
Σε όλους αυτούς τους τομείς, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο καταλήγει ότι οι θρησκευτικές μας πεποιθήσεις και δραστηριότητες είναι απολύτως ειρηνικές και προστατεύονται από το δικαίωμα της ελευθερίας θρησκείας.
Μεταξύ άλλων, η απόφαση ορίζει ότι η Ρωσία πρέπει να σταματήσει τον διωγμό των Μαρτύρων του Ιεχωβά, να αποκαταστήσει τη νομική μας υπόσταση, να ελευθερώσει όσους είναι στη φυλακή, να επιτρέψει τη χρήση των εντύπων και του ιστοτόπου μας και είτε να επιστρέψει τα δημευμένα περιουσιακά μας στοιχεία είτε να μας αποζημιώσει με το ποσότων 65 εκατομμυρίων δολαρίων (Η.Π.Α.) και πλέον.
Εκπληκτικό!
Είμαστε πολύ ευγνώμονες στους πολλούς αδελφούς και αδελφές που εργάστηκαν ακούραστα για να φέρουμε αυτές τις υποθέσεις ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου.
Ο χρόνος θα δείξει αν η Ρωσία θα συμμορφωθεί με αυτή την απόφαση.
Ακόμη και αν δεν το κάνει όμως, αυτή η απόφαση είναι νομικά δεσμευτική για τις 46 χώρες που υπόκεινται στη δικαιοδοσία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου.
Επομένως, τα δικαιώματα ενάμισι και πλέον εκατομμυρίου Μαρτύρων του Ιεχωβά που ζουν σε αυτές τις χώρες προστατεύονται περισσότερο από ποτέ.
Και όχι μόνο αυτό.
Επειδή το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο χαίρει μεγάλου σεβασμού, αυτή η απόφαση θα ασκήσει μεγάλη επιρροή σε άλλα ανώτερα δικαστήρια σε όλο τον κόσμο.
Ευχαριστούμε τον Ιεχωβά για αυτή την ιστορική νίκη —αυτή τη θριαμβευτική νίκη—στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο!
Είμαστε απόλυτα βέβαιοι πως, ό,τι κι αν κάνουν οι κοσμικές αρχές, ο Ιεχωβά θα συνεχίσει να είναι μαζί με τους αδελφούς μας.
Γιατί είμαστε βέβαιοι;
Λόγω αυτού που δηλώνει το εδάφιο Ησαΐας 54:17. Εκεί διαβάζουμε: «“Κανένα όπλο που θα κατασκευαστεί εναντίον σου δεν θα έχει επιτυχία, και θα καταδικάσεις κάθε γλώσσα που θα εγερθεί εναντίον σου κατά την κρίση.
Αυτή είναι η κληρονομιά των υπηρετών του Ιεχωβά, και η δικαιοσύνη τους είναι από εμένα”, δηλώνει ο Ιεχωβά».
Ναι, η «κληρονομιά» μας από τον Ιεχωβά μάς διαβεβαιώνει για την αδιάκοπη υποστήριξή του τώρα και για πάντα.
Με αυτή τη βεβαιότητα, καμιά εναντίωση δεν θα εξασθενίσει την πίστη μας ούτε θα μας στερήσει την ειρήνη και την πνευματική ευημερία που απολαμβάνουμε ως υπηρέτες του Θεού.
Αυτό φαίνεται καθαρά στο πώς βοήθησε ο Ιεχωβά τούς αδελφούς μας όταν διώκονταν στην πρώην Σοβιετική Ένωση.
Στην υπόλοιπη ενημέρωση, θα δούμε μερικά παραδείγματα του πώς φρόντισε ο Ιεχωβά τον λαό του εκείνη την περίοδο.
Ξέρουμε ότι αυτό θα είναι ενθαρρυντικό, όχι μόνο για τους αδελφούς μας στη Ρωσία, αλλά για όλους μας, καθώς όλοι μας αντιμετωπίζουμε εναντίωσημε τον έναν ή με τον άλλον τρόπο. Καθώς θα βλέπουμε τις ακόλουθες συνεντεύξεις, αναρωτηθείτε:
“Αν μου συνέβαινε εμένα αυτό, τι θα έκανα;
Τι βοήθησε αυτούς τους αδελφούς και τις αδελφές να παραμείνουν όσιοι στον Ιεχωβά;”
Βαφτίστηκα όταν ήμουν 15 χρονών.
Λίγες εβδομάδες αργότερα, οι υπεύθυνοι του σχολείου ανακάλυψανότι είμαι Μάρτυρας του Ιεχωβά και προσπάθησαν να πείσουν εμένα και την οικογένειά μου να αποκηρύξουμε την πίστη μας.
Η πίεση συνεχίστηκε ασταμάτητα τρία χρόνια.
Στα 18 μου, με κάλεσαν να καταταχθώ στον σοβιετικό στρατό, αλλά αρνήθηκα και με καταδίκασαν σε δύο χρόνια φυλάκισης.
Αφού εξέτισα την ποινή μου, παντρεύτηκα μια όμορφη και πιστή αδελφή, τη Λίντια.
Έπειτα από λίγο καιρό με ξανακάλεσαν στον στρατό.
Αυτή τη φορά με καταδίκασαν σε τρία χρόνια σε κατάστημα αυστηρής κράτησης.
Γεννήθηκα στην Ουκρανία.
Όταν παντρεύτηκα, πήγα να μείνω με τον σύζυγό μου στη Λιθουανία.
Ύστερα από εφτά μήνες, ο σύζυγός μου καταδικάστηκε σε φυλάκιση.
Αυτό με τσάκισε τόσο πολύ συναισθηματικά που κατέληξα στο νοσοκομείο.
Μετά από λίγο απέβαλα.
Και βρέθηκα να είμαι μόνη μου σε μια ξένη χώρα χωρίς να ξέρω καθόλου τη γλώσσα.
Επειδή ο άντρας μου ήταν στη φυλακή, δεν μπορούσα να βρω δουλειά.
Οι φύλακες ήταν βάναυσοι, και πολύ συχνά χτυπούσαν τους κρατουμένους.
Δέχτηκα και εγώ την ίδια κακομεταχείριση.
Εκτός αυτού, ήμουν μακριά από την οικογένειά μου και από τους πνευματικούς αδελφούς και αδελφές μου.
Το πιο δύσκολο ήταν που είχα αποχωριστείτην αγαπημένη μου σύζυγο, τη Λίντια.
Παρ’ όλα αυτά, η Λίντια ήταν πηγή μεγάλης υποστήριξης για εμένα.
Σχεδόν κάθε μέρα μου έγραφε γράμματα.
Έπαιρνα περισσότερα γράμματα από ό,τι οι άλλοι 30 κρατούμενοι μαζί!
Για να στηρίξω πνευματικά τον σύζυγό μου, έγραφα στα γράμματά μου εδάφια και παραθέσεις από έντυπα.
Προσπαθούσα να τα γράφω με τέτοιον τρόπο που να μην μπορεί να τα εντοπίσει η λογοκρισία και να τα κόψει.
Οι συναθροίσεις μού έδιναν μεγάλη δύναμη.
Δεν έχανα ούτε μία.
Μια φορά που γινόταν η συνάθροιση στο σπίτι μας, έκανε έφοδο μια ομάδα στρατιωτών και η Κα-Γκε-Μπε.
Μου έδωσαν κλήση να παρουσιαστώ στο δικαστήριο.
Τη μέρα που θα γινόταν η δίκη είχα πολύ άγχος.
Αλλά ο Ιεχωβά μού έδωσε τέτοια ηρεμία που εξαφανίστηκε και ο φόβος μου και η νευρικότητα μου.
Με έβαλαν να πληρώσω πρόστιμο 50 ρούβλια.
Εκείνον τον καιρό ήταν σημαντικό ποσό, αλλά εγώ δεν πτοήθηκα ούτε σταμάτησα να πηγαίνω στις συναθροίσεις.
Εκμεταλλευόμουν ευκαιρίες για να δίνω μαρτυρία στη φυλακή.
Σε κάποιες περιπτώσεις, μαζεύονταν δεκάδες κρατούμενοι για να με ακούσουν.
Όταν μου έκαναν ερωτήσεις στις οποίες δυσκολευόμουν να απαντήσω, τις ανέλυα και καθόμουν και τις σκεφτόμουν για να μπορώ να εξηγήσω γιατί πιστεύω αυτά που πιστεύω.
Μόνιμη συντροφιά μου ήταν η προσευχή.
Έβλεπα πώς απαντούσε ο Ιεχωβά στις προσευχές μου.
Μερικές φορές, απαντούσε με εντελώς απρόσμενους τρόπους.
Επικεντρωνόμουν πάντα στον λόγο για τον οποίο θέλει ο Ιεχωβά να παραμείνω πιστός σε αυτόν μέσα σε όλες αυτές τις δυσκολίες, και αυτό με βοηθούσε πολύ.
Σε πολλές περιπτώσεις, η βοήθεια που λάβαινα δεν θα μπορούσε να προέρχεταιαπό άλλη πηγή πέρα από τον Ιεχωβά.
Έτσι ο Ιεχωβά έγινε ο καλύτερός μου Φίλος.
Έκανε πάντα κάτι για να με σώσει.
Όσο πιο αδύναμη ήμουν, τόσο πιο πολλή βοήθεια μου έδινε ο Ιεχωβά.
Ας μη σκεφτόμαστε πώς θα αντέξουμε τις δοκιμασίες.
Ας σκεφτόμαστε πώς θα μας βοηθήσει ο Ιεχωβά.
Εκείνος θα μας δώσει τη δύναμη για να αντέξουμε τα πάντα.
Η υπομονή που κάνουμε σε όσα επιτρέπει ο Ιεχωβά να περνάμε δεν πάει χαμένη, μας ωφελεί.
Ενισχύει την πίστη μας, τη σφυρηλατεί σαν να λέγαμε.
Εμείς χρειάζεται να έχουμε σωστήκαι θετική στάση στις δυσκολίες που περνάμε, και πρέπει να είμαστε αποφασισμένοινα μείνουμε πιστοί στον Ιεχωβά μέχρι το τέλος.
Εκτιμούμε την πιστή σας υπομονή, αδελφέ και αδελφή Πατζιούβις.
Μας υπενθυμίσατε πόσο ζωτικό είναι να παρακολουθούμε τακτικά τις συναθροίσεις και να συμμετέχουμε στη διακονία τόσο πριν τον διωγμό όσο και στη διάρκειά του.
Αυτά μας βοηθούν να μένουμε σταθεροί και να κρατάμε την πίστη μας ισχυρή.
Στην επόμενη συνέντευξη, δείτε πώς η εκπαίδευση των γονέων, η τακτική λήψη πνευματικής τροφής και η σταθερή απόφαση να μη συμβιβαστούν βοήθησε τον Ιωσήφ και τη Βέρα Ρούσου να υπομείνουν τον διωγμό.
Αντιμετώπισα διωγμό όταν ήμουν έξι χρονών.
Ο πατέρας μου και ο μεγαλύτερος αδελφός μου καταδικάστηκαν σε 25 χρόνια φυλάκισης ως αντιρρησίες συνείδησης.
Δεν ήξερα αν θα τους ξανάβλεπα ποτέ.
Ευτυχώς όμως, αποφυλακίστηκαν έπειτα από δύο χρόνια.
Το παράδειγμά τους μου έδωσε δύναμη
για να παραμείνω και εγώ πιστός στον Ιεχωβά.
Αντιμετώπισα και εγώ διωγμό όταν ήμουν παιδί.
Στο σχολείο, έτρωγα πολλές φορές ξύλο επειδή κήρυττα, επειδή δεν φορούσα το σοβιετικό άστρο και τη γραβάτα και επειδή δεν έλεγα πατριωτικά τραγούδια.
Οι γονείς μου με δίδασκαν από μικρό να αγαπώ τον Ιεχωβά, να διαβάζω τη Γραφή, να ψέλνω ύμνους και να μαθαίνω εδάφια απέξω.
Μας έπαιρναν μαζί τους στις συναθροίσεις που γίνονταν τρεις φορές την εβδομάδα.
Μου άρεσε πολύ να συμμετέχω.
Το χέρι μου ήταν όλη την ώρα πάνω.
Οι γονείς μου μού έμαθαν πώς να απαντάω σε εκείνους που μας πίεζαν να προδώσουμε τους αδελφούς ή τους γονείς μας.
Η αγάπη για τον Ιεχωβά και η εμπιστοσύνη σε αυτόν, που φύτεψαν οι γονείς μου στην καρδιά μου, με έκαναν να προσκολληθώ σε αυτόν, να θέλω να μείνω όσια.
Όταν ήμουν 15, η οικογένειά μου εξορίστηκε στη Σιβηρία και μας πήγαν εκεί με τρένο. Σε αυτές τις δύσκολες συνθήκες, μου έδινε παρηγοριά και χαρά η πνευματική τροφή που είχαμε καταφέρει να φέρουμε μαζί μας.
Αυτά ήταν τα πιο σημαντικά πράγματα.
Σε όλη τη διαδρομή με το τρένο ψέλναμε ύμνους.
Έπειτα από δέκα χρόνια, που ήμουν στο Καζακστάν, με συνέλαβαν και με καταδίκασαν σε πέντε χρόνια φυλάκισης. Πολύ συχνά, οι φρουροί με πίεζαν να συμβιβαστώ και να αποκηρύξω την πίστη μου. Αλλά στοχαζόμουν το ζήτημα της κυριαρχίας του Ιεχωβά, και αυτό με βοήθησε να μείνω σταθερός. Προσευχόμουν στον Ιεχωβά να μου δίνει δύναμη να υπομένω και να παραμείνω πιστός.
Το ότι διάβαζα τη Γραφή με βοήθησε να υπομείνω τις δοκιμασίες και να μην κάνω κανέναν συμβιβασμό, ό,τι και αν συνέβαινε.
Όταν αποφυλακίστηκα, επέστρεψα στη Μολδαβία.
Αργότερα, το 1967, παντρεύτηκα τη Βέρα.
Ύστερα από δύο χρόνια, ο Ιωσήφ δικάστηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο της Μολδαβίας και καταδικάστηκε σε δέκα χρόνια φυλάκισης σε στρατόπεδο υψίστης ασφαλείας.
Ξαφνικά, έμεινα μόνη μου στα 18 μου με ένα αγοράκι ενός έτους.
Κάθε τόσο με καλούσε η Κα-Γκε-Μπε και με ανέκρινε επί ώρες, μερικές φορές και πέντε ώρες.
Μου έλεγαν ένα σωρό ψέματα και προσπαθούσαν να μου βάλουν αμφιβολίες.
Για κάποια χρόνια, έβλεπα τον γιο μου να μεγαλώνει μόνο από φωτογραφίες και όταν ερχόταν να με επισκεφτεί η Βέρα δύο φορές το χρόνο.
Κάτι που περίμενα πώς και πώς να μου φέρει ήταν ένα καινούριο ζευγάρι μπότες.
Γράφαμε μαζί με κάποιους αδελφούς και αδελφές τα περιοδικά σε πολύ λεπτό χαρτί που είχε το σχήμα της σόλας. Βγάζαμε από τις μπότες τις σόλες, βάζαμε μέσα τα περιοδικά και μετά ξανακαρφώναμε τις σόλες.
Σε ένα ζευγάρι μπότες βάζαμε μέχρι και εφτά περιοδικά. Όταν περνάς διωγμό, η σχέση σου με τον Ιεχωβά γίνεται πιο στενή, πιο πραγματική.
Ο Ιεχωβά είναι πολύ καλός.
Μου δίνει «τη δύναμη που ξεπερνάει το φυσιολογικό».
Έχω δει στη ζωή μου ότι, όσο πιο μεγάλες ήταν οι δοκιμασίες, τόσο πιο πολλές ευκαιρίες μού έδινε ο Ιεχωβά να μιλήσω για τον σκοπό του και για τη Βασιλεία του. Το πώς με βοηθάει ο Ιεχωβά να εστιάζω στα όσα έχω και όχι στις δυσκολίες που περνάω μου δίνει πολύ μεγάλη χαρά και παρηγοριά.
Δεν έχω κανέναν λόγο να μην είμαι ευτυχισμένη.
Σας ευχαριστούμε, αδελφέ και αδελφή Ρούσου, που μοιραστήκατε μαζί μας την εμπειρία σας.
Προσέξατε τι τους βοήθησε να προετοιμαστούν για τον διωγμό και να τον υπομείνουν;
Εκτός από την καλή εκπαίδευση που τους έδωσαν οι γονείς τους, τρέφονταν τακτικά πνευματικά και μάθαιναν εδάφια απέξω. Επίσης, είχαν ξεκάθαρο στο μυαλό τους το ζήτημα της κυριαρχίας του Ιεχωβά και παρέμεναν αποφασισμένοι να μη συμβιβαστούν ποτέ.
Μπορούμε να κάνουμε και εμείς το ίδιο.
Τα δύο αντρόγυνα που ακούσαμε μας φέρνουν στον νου τα λόγια του εδαφίου Εβραίους 13:6: «Ο Ιεχωβά είναι βοηθός μου· δεν θα φοβηθώ. Τι μπορεί να μου κάνει άνθρωπος;»
Ο Ιεχωβά ήταν όντως ο Βοηθός των αδελφών μας στην πρώην Σοβιετική Ένωση.
Παρ’ όλα τα κύματα του διωγμού που αντιμετώπισαν, οι αδελφοί μας παρέμειναν πιστοί και αυξήθηκαν.
Λόγου χάρη, το 1949, υπήρχαν περίπου 10.000 Μάρτυρες στις χώρες που αποτελούσαν τη Σοβιετική Ένωση, οι περισσότεροι από τους οποίους στη δυτική Ουκρανία. Τώρα, ο αριθμός των ευαγγελιζομένων σε αυτές τις χώρες ξεπερνάει τις 380.000!
Ναι, ο Ιεχωβά τούς βοήθησε.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1970 και τη δεκαετία του 1980, συνεργάστηκα στενά με τους αδελφούς πίσω από το Σιδηρούν Παραπέτασμα.
Είδα την πίστη τους, αλλά και τους πολλούς τρόπους με τους οποίους τους βοηθούσε ο Ιεχωβά.
Ο Ιεχωβά φρόντιζε πάντα να έχουντην πνευματική τροφή που χρειάζονταν. Οι αδελφοί θεωρούσαν πολύ σημαντικήτην παρακολούθηση των συναθροίσεων, παρότι τότε τις έκαναν σε μικρούς ομίλους. Τους άρεσε πολύ να ψέλνουν ύμνους της Βασιλείας —μάλιστα μάθαιναν πολλούς απέξω.
Διακινδύνευαν την ελευθερία τους, ακόμη και την ασφάλειά τους, για να παρευρίσκονται στις συναθροίσεις, αλλά πάντα προσπαθούσαν να είναι εκεί.
Αν και ο Διάβολος προσπαθούσενα διαρρήξει την ακεραιότητά τους, είδα ξανά και ξανά πώς ο Ιεχωβά έκανε τους αδελφούς να αυξηθούν και τους βοήθησε να παραμείνουν πιστοί.
Η ρωσική κυβέρνηση μπορεί να διαλύσει ένα νομικό σωματείο, αλλά δεν μπορεί ποτέ να διαλύσει την οργάνωση του Ιεχωβά.
Τι θα συμβεί στον βασιλιά του βορρά; Το εδάφιο Δανιήλ 11:45 μας λέει: «Θα φτάσει στο τέλος του και δεν θα υπάρχει κανείς να τον βοηθήσει». «Κανείς δεν θα βοηθήσει» τον βασιλιά του βορρά.
Αλλά ποιος θα είναι ο δικός μας «βοηθός»;
Τι λέει στο εδάφιο Εβραίους 13:6; «Ο Ιεχωβά είναι βοηθός μου». Αδελφοί και αδελφές, να είστε αποφασισμένοι ό,τι και αν συμβεί να θέτετε την πλήρη εμπιστοσύνη σας στον Ιεχωβά και να είστε πιστοί.
Ο Ιεχωβά θα είναι Βοηθός σας!
Αγαπάμε πάρα πολύ τον καθέναν από εσάς.
Παρακολουθήσατε το JW Broadcasting® από τα Παγκόσμια Κεντρικά Γραφεία των Μαρτύρων του Ιεχωβά.
Κάντε μαθητές . . . , διδάσκοντάς τους να τηρούν όλα όσα σας έχω παραγγείλει.—Ματθ. 28:19, 20.
https://drive.google.com/file/d/1CbT5HZ-Wdcv1eHeM83pNGO4N29ZZYk4e/view?usp=sharing
(Ματθαίος 28:19) Πηγαίνετε, λοιπόν, και κάντε μαθητές από όλα τα έθνη, βαφτίζοντάς τους στο όνομα του Πατέρα και του Γιου και του αγίου πνεύματος,
nwtsty—σημειώσεις μελέτης για Ματ 28:19
κάντε μαθητές: Το ρήμα μαθητεύω του πρωτότυπου κειμένου μπορεί να αποδοθεί «διδάσκω» με την πρόθεση να κάνω μαθητές. (Παράβαλε τη χρήση του στο εδάφιο Ματ 13:52, όπου αποδίδεται «διδάσκεται».) Οι ρηματικοί τύποι «βαφτίζοντας» και «διδάσκοντας» δείχνουν τι περιλαμβάνεται στην εντολή να “κάνουμε μαθητές”.
μαθητές από όλα τα έθνη: Το πρωτότυπο κείμενο λέει μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη, αλλά τα συμφραζόμενα δείχνουν ότι αυτή η φράση αναφέρεται σε ανθρώπους από όλα τα έθνη, εφόσον η αντωνυμία στη φράση βαπτίζοντες αὐτοὺς είναι αρσενικού γένους και αναφέρεται στους ανθρώπους, όχι στα «έθνη», που είναι ουδέτερου γένους. Η εντολή του Ιησού στους μαθητές του να πλησιάσουν ανθρώπους «από όλα τα έθνη» ήταν καινούρια. Πριν από τη διακονία του Ιησού, οι Γραφές δείχνουν ότι οι Εθνικοί ήταν ευπρόσδεκτοι στον Ισραήλ αν έρχονταν για να υπηρετήσουν τον Ιεχωβά. (1Βα 8:41-43) Με αυτή την εντολή όμως, ο Ιησούς αναθέτει στους μαθητές του την αποστολή να επεκτείνουν το έργο κηρύγματος και σε όσους δεν ήταν φυσικοί Ιουδαίοι, δίνοντας έμφαση στον παγκόσμιο χαρακτήρα του Χριστιανικού έργου μαθήτευσης.—Ματ 10:1, 5-7· Απ 7:9.
(Ματθαίος 28:20) διδάσκοντάς τους να τηρούν όλα όσα σας έχω παραγγείλει. Και εγώ είμαι μαζί σας όλες τις ημέρες μέχρι την τελική περίοδο του συστήματος πραγμάτων».
nwtsty—σημείωση μελέτης για Ματ 28:20
διδάσκοντάς τους: Το ρήμα διδάσκω του πρωτότυπου κειμένου περιλαμβάνει καθοδηγία, εξήγηση, ανάλυση με επιχειρήματα και παροχή αποδείξεων. (Βλέπε σημειώσεις μελέτης για Ματ 3:1· 4:23.) Το να διδάσκει κάποιος τους άλλους να τηρούν όλα όσα είχε παραγγείλει ο Ιησούς θα ήταν συνεχής διαδικασία, που θα περιλάμβανε να διδάσκουν όσα δίδαξε ο Ιησούς, να εφαρμόζουν τις διδασκαλίες του και να ακολουθούν το παράδειγμά του.—Ιωα 13:17· Εφ 4:21· 1Πε 2:21.
Να γίνεστε μιμητές μου, όπως είμαι και εγώ του Χριστού.—1 Κορ. 11:1.
https://drive.google.com/file/d/1jsbD-KgaY3Vlub1aB_q3do6ATD2UVJa1/view?usp=sharing
15-17. (α) Πώς φανέρωναν οι πράξεις του Ιησού το αίσθημά του περί δικαιοσύνης; (β) Πώς μπορούμε να μιμούμαστε τον Ιησού;
15 Όπως χρησιμοποιείται στην Αγία Γραφή, ο όρος «δικαιοσύνη» κατά βάση σημαίνει να κάνουμε αυτό που ο Θεός θεωρεί σωστό και να το κάνουμε με αμερόληπτο τρόπο. Γιατί μπορούμε να πούμε ότι ο νόμος του Χριστού προωθεί τη δικαιοσύνη;
Ο Ιησούς έδειχνε σεβασμό και καλοσύνη στις γυναίκες, ακόμα και σε εκείνες που η κοινωνία περιφρονούσε (Βλέπε παράγραφο 16)*
16 Πρώτον, σκεφτείτε πώς φανέρωναν οι πράξεις του Ιησού το αίσθημά του περί δικαιοσύνης. Στις ημέρες του, οι Ιουδαίοι θρησκευτικοί ηγέτες μισούσαν τους μη Ιουδαίους, καταφρονούσαν τους κοινούς Ιουδαίους και δεν είχαν κανέναν απολύτως σεβασμό για τις γυναίκες. Ο Ιησούς όμως ήταν δίκαιος και αμερόληπτος προς όλους. Δεχόταν τους μη Ιουδαίους που τον πλησίαζαν με πίστη. (Ματθ. 8:5-10, 13) Κήρυττε χωρίς προκατάληψη σε όλους, πλούσιους και φτωχούς. (Ματθ. 11:5· Λουκ. 19:2, 9) Ποτέ δεν φερόταν σκληρά ή βάναυσα στις γυναίκες. Αντίθετα, έδειχνε σεβασμό και καλοσύνη σε αυτές, ακόμα και σε κάποιες που η κοινωνία περιφρονούσε.—Λουκ. 7:37-39, 44-50.
17 Διδάγματα: Μπορούμε να μιμούμαστε τον Ιησού αν φερόμαστε αμερόληπτα στους άλλους και κηρύττουμε σε όλους όσους είναι πρόθυμοι να ακούσουν—ανεξάρτητα από την κοινωνική τους θέση ή τη θρησκεία τους. Οι Χριστιανοί άντρες ακολουθούν το παράδειγμά του συμπεριφερόμενοι στις γυναίκες με σεβασμό. Όταν ενεργούμε έτσι σε αυτούς τους τομείς, υπακούμε στον νόμο του Χριστού.