Ενημέρωση από το Κυβερνών Σώμα 2022 #5
Αδελφοί και αδελφές, καλώς ήρθατε σε αυτή την ενημέρωση!
Μετά την τελευταία ενημέρωση έχουν συμβεί κάποιες εκπληκτικές εξελίξεις. Στις 31 Μαΐου 2022, το Κυβερνών Σώμα ενημέρωσε όλες τις Επιτροπές Τμημάτων ότι θα ξαναρχίσουμε όλες τις μορφές δημόσιας διακονίας, εκτός από το έργο από σπίτι σε σπίτι.
Οι αδελφοί και οι αδελφές σε όλο τον κόσμο ενθουσιάστηκαν που ξανάρχισαν τη δημόσια μαρτυρία.
Μια αδελφή που άρχισε και πάλι το έργο με φυσική παρουσία, είπε: «Ήταν σαν να αναστηθήκαμε.
Είχαμε χαθεί, αλλά είμαστε και πάλι εδώ.
Μας ένωσε αυτό».
Και ένας αδελφός είπε: «Ήταν σαν το ποδήλατο.
Ξαναμπήκαμε αμέσως στο κλίμα, και περάσαμε υπέροχα».
Ένα μέλος της Επιτροπής του Τμήματος στις Ηνωμένες Πολιτείες συνεργάστηκε με έναν μικρό όμιλο που έκαναν επανεπισκέψεις σε άτομα που είχαν να δουν προσωπικά από πριν την πανδημία. Ο αδελφός είπε: «Ανησυχούσα ότι οι άνθρωποι θα ήταν αρνητικοί ή ότι θα φοβούνταν λόγω του ιού.
Αλλά τίποτα από αυτά δεν συνέβη!»
Μετά από μια πολύ ωραία συζήτηση που είχε σε μια επανεπίσκεψή του, ο αδελφός είπε: «Με αναζωογόνησε πολύ που έδωσα μαρτυρία σε κάποιον από κοντά, στην πόρτα του».
Πρόσφατα, είχα και εγώ μια παρόμοια εμπειρία στο έργο δρόμου. Μια κοπέλα πρόσεξε ότι ο συνεργάτης μου κρατούσε <i>Σκοπιές,</i> και μας σταμάτησε.
Μας είπε ότι χαιρόταν πάρα πολύ που έβλεπε Μάρτυρες του Ιεχωβά.
Είχαμε μια πολύ ωραία συζήτηση και έγιναν διευθετήσεις για να επικοινωνήσει μαζί της μια αδελφή. Πόσο το χαρήκαμε που κάναμε και πάλι έργο δρόμου!
Στη Ζάμπια, ένας οδηγός λεωφορείου σταμάτησε το λεωφορείο όταν είδε αδελφούς να κάνουν έργο δρόμου και πήρε ένα περιοδικό από τους αδελφούς.
Μετά, τους ζήτησε να κηρύξουν και στους επιβάτες.
Όλοι οι επιβάτες τούς άκουσαν ευχαρίστως και πήραν περιοδικά.
Το σαββατοκύριακο 25-26 Ιουνίου 2022 αποτέλεσε ορόσημο για το μεταφραστικό μας έργο.
Μέσα σε ένα σαββατοκύριακο, κυκλοφόρησαν εκδόσεις της <i>Μετάφρασης Νέου Κόσμου</i> σε 13 γλώσσες!
Σε μερικές γλώσσες κυκλοφόρησαν μεμονωμένα βιβλία της Γραφής, σε άλλες ολόκληρες οι Ελληνικές Γραφές και σε κάποιες άλλες ολόκληρη η Γραφή.
Το προηγούμενο ρεκόρ κυκλοφορίας Γραφών σε ένα σαββατοκύριακο ήταν σε έξι γλώσσες.
Ευχαριστούμε τον Ιεχωβά για αυτά τα πολύτιμα δώρα!
Στις 7 Ιουνίου 2022, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου αποφάνθηκε υπέρ των Μαρτύρων του Ιεχωβά σε 21 υποθέσεις —μάλιστα μέσα στην ίδια ημέρα!
Το προηγούμενο ρεκόρ δικαστικών νικών μέσα σε μία ημέρα ήταν στις 3 Μαΐου 1943, όταν κερδίσαμε 12 υποθέσεις στο Ανώτατο Δικαστήριο των Ηνωμένων Πολιτειών.
Δοξάζουμε τον Ιεχωβά για αυτές τις υπέροχες νίκες.
Οι 20 από τις 21 αυτές υποθέσεις συνθέτουν μια ιστορική καταδίκη της Ρωσίας για τον διωγμό των Μαρτύρων του Ιεχωβά.
Τι αποφάσισε το δικαστήριο;
Στο ακόλουθο βίντεο, αδελφοί που συνεργάζονται με το Νομικό Τμήματων Παγκόσμιων Κεντρικών Γραφείων μάς δίνουν τις απαντήσεις.
Αδελφοί, αυτή η απόφαση είναι πραγματικά ιστορική!
Το δικαστήριο έβγαλε για τις 20 από τις υποθέσεις μία συγκεντρωτική απόφαση, και αποφάνθηκε οριστικά υπέρ μας σε όλες.
Στην 196 σελίδων απόφασή του, το δικαστήριο αντικρούει διεξοδικά τα ψέματα που χρησιμοποιεί η Ρωσία για να διώκει τους αδελφούς μας και να απαγορεύει τη λατρεία μας.
Σέιν, για ποια συγκεκριμένα πράγματα καταδικάστηκε η Ρωσία;
Η απόφαση δηλώνει απερίφραστα ότι η Ρωσία είναι ένοχη μιας προσχεδιασμένης και ανελέητης επίθεσης εναντίον αθώων πιστών και αγνής λατρείας.
Για παράδειγμα, στην παράγραφο 254 της απόφασης, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο δηλώνει ότι οι ρωσικές αρχές ακολούθησαν «μια πολιτική μισαλλοδοξίας ... σχεδιασμένη να κάνει τους Μάρτυρες του Ιεχωβάνα εγκαταλείψουν την πίστη τους και να αποτρέψει άλλους να την ακολουθήσουν».
Φυσικά, αυτή η πολιτική απέτυχε εντελώς.
Μάλιστα, η απόφαση ανακηρύσσει εντελώς αθώους τους Μάρτυρες του Ιεχωβά.
Λόγου χάρη, η Ρωσία ισχυρίζεται ότι οι εκδόσεις και ο ιστότοπός μας είναι εξτρεμιστικά απλώς και μόνο επειδή πιστεύουμε ότι έχουμε την αλήθεια.
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι «κάθε θρησκευτική οντότητα και κάθε πιστός έχει το δικαίωμα να διακηρύττει ότι η θρησκεία του είναι η αληθινή και ότι είναι ανώτερη από τις άλλες και να την υπερασπίζεται».
Σέιν, τι άλλο είπε υπέρ μας το δικαστήριο;
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο επικυρώνει το δικαίωμά μας να κηρύττουμε από πόρτα σε πόρτα, το δικαίωμα των γονέων να διδάσκουντα παιδιά τους να λατρεύουν τον Ιεχωβά, το δικαίωμα κατοχής και χρήσης χώρων λατρείας, άρνησης της στρατιωτικής υπηρεσίας, άρνησης των μεταγγίσεων αίματος και επιλογής εναλλακτικών μεθόδων και το δικαίωμα να είμαστε πολιτικά ουδέτεροι.
Σε όλους αυτούς τους τομείς, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο καταλήγει ότι οι θρησκευτικές μας πεποιθήσεις και δραστηριότητες είναι απολύτως ειρηνικές και προστατεύονται από το δικαίωμα της ελευθερίας θρησκείας.
Μεταξύ άλλων, η απόφαση ορίζει ότι η Ρωσία πρέπει να σταματήσει τον διωγμό των Μαρτύρων του Ιεχωβά, να αποκαταστήσει τη νομική μας υπόσταση, να ελευθερώσει όσους είναι στη φυλακή, να επιτρέψει τη χρήση των εντύπων και του ιστοτόπου μας και είτε να επιστρέψει τα δημευμένα περιουσιακά μας στοιχεία είτε να μας αποζημιώσει με το ποσότων 65 εκατομμυρίων δολαρίων (Η.Π.Α.) και πλέον.
Εκπληκτικό!
Είμαστε πολύ ευγνώμονες στους πολλούς αδελφούς και αδελφές που εργάστηκαν ακούραστα για να φέρουμε αυτές τις υποθέσεις ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου.
Ο χρόνος θα δείξει αν η Ρωσία θα συμμορφωθεί με αυτή την απόφαση.
Ακόμη και αν δεν το κάνει όμως, αυτή η απόφαση είναι νομικά δεσμευτική για τις 46 χώρες που υπόκεινται στη δικαιοδοσία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου.
Επομένως, τα δικαιώματα ενάμισι και πλέον εκατομμυρίου Μαρτύρων του Ιεχωβά που ζουν σε αυτές τις χώρες προστατεύονται περισσότερο από ποτέ.
Και όχι μόνο αυτό.
Επειδή το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο χαίρει μεγάλου σεβασμού, αυτή η απόφαση θα ασκήσει μεγάλη επιρροή σε άλλα ανώτερα δικαστήρια σε όλο τον κόσμο.
Ευχαριστούμε τον Ιεχωβά για αυτή την ιστορική νίκη —αυτή τη θριαμβευτική νίκη—στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο!
Είμαστε απόλυτα βέβαιοι πως, ό,τι κι αν κάνουν οι κοσμικές αρχές, ο Ιεχωβά θα συνεχίσει να είναι μαζί με τους αδελφούς μας.
Γιατί είμαστε βέβαιοι;
Λόγω αυτού που δηλώνει το εδάφιο Ησαΐας 54:17. Εκεί διαβάζουμε: «“Κανένα όπλο που θα κατασκευαστεί εναντίον σου δεν θα έχει επιτυχία, και θα καταδικάσεις κάθε γλώσσα που θα εγερθεί εναντίον σου κατά την κρίση.
Αυτή είναι η κληρονομιά των υπηρετών του Ιεχωβά, και η δικαιοσύνη τους είναι από εμένα”, δηλώνει ο Ιεχωβά».
Ναι, η «κληρονομιά» μας από τον Ιεχωβά μάς διαβεβαιώνει για την αδιάκοπη υποστήριξή του τώρα και για πάντα.
Με αυτή τη βεβαιότητα, καμιά εναντίωση δεν θα εξασθενίσει την πίστη μας ούτε θα μας στερήσει την ειρήνη και την πνευματική ευημερία που απολαμβάνουμε ως υπηρέτες του Θεού.
Αυτό φαίνεται καθαρά στο πώς βοήθησε ο Ιεχωβά τούς αδελφούς μας όταν διώκονταν στην πρώην Σοβιετική Ένωση.
Στην υπόλοιπη ενημέρωση, θα δούμε μερικά παραδείγματα του πώς φρόντισε ο Ιεχωβά τον λαό του εκείνη την περίοδο.
Ξέρουμε ότι αυτό θα είναι ενθαρρυντικό, όχι μόνο για τους αδελφούς μας στη Ρωσία, αλλά για όλους μας, καθώς όλοι μας αντιμετωπίζουμε εναντίωσημε τον έναν ή με τον άλλον τρόπο. Καθώς θα βλέπουμε τις ακόλουθες συνεντεύξεις, αναρωτηθείτε:
“Αν μου συνέβαινε εμένα αυτό, τι θα έκανα;
Τι βοήθησε αυτούς τους αδελφούς και τις αδελφές να παραμείνουν όσιοι στον Ιεχωβά;”
Βαφτίστηκα όταν ήμουν 15 χρονών.
Λίγες εβδομάδες αργότερα, οι υπεύθυνοι του σχολείου ανακάλυψανότι είμαι Μάρτυρας του Ιεχωβά και προσπάθησαν να πείσουν εμένα και την οικογένειά μου να αποκηρύξουμε την πίστη μας.
Η πίεση συνεχίστηκε ασταμάτητα τρία χρόνια.
Στα 18 μου, με κάλεσαν να καταταχθώ στον σοβιετικό στρατό, αλλά αρνήθηκα και με καταδίκασαν σε δύο χρόνια φυλάκισης.
Αφού εξέτισα την ποινή μου, παντρεύτηκα μια όμορφη και πιστή αδελφή, τη Λίντια.
Έπειτα από λίγο καιρό με ξανακάλεσαν στον στρατό.
Αυτή τη φορά με καταδίκασαν σε τρία χρόνια σε κατάστημα αυστηρής κράτησης.
Γεννήθηκα στην Ουκρανία.
Όταν παντρεύτηκα, πήγα να μείνω με τον σύζυγό μου στη Λιθουανία.
Ύστερα από εφτά μήνες, ο σύζυγός μου καταδικάστηκε σε φυλάκιση.
Αυτό με τσάκισε τόσο πολύ συναισθηματικά που κατέληξα στο νοσοκομείο.
Μετά από λίγο απέβαλα.
Και βρέθηκα να είμαι μόνη μου σε μια ξένη χώρα χωρίς να ξέρω καθόλου τη γλώσσα.
Επειδή ο άντρας μου ήταν στη φυλακή, δεν μπορούσα να βρω δουλειά.
Οι φύλακες ήταν βάναυσοι, και πολύ συχνά χτυπούσαν τους κρατουμένους.
Δέχτηκα και εγώ την ίδια κακομεταχείριση.
Εκτός αυτού, ήμουν μακριά από την οικογένειά μου και από τους πνευματικούς αδελφούς και αδελφές μου.
Το πιο δύσκολο ήταν που είχα αποχωριστείτην αγαπημένη μου σύζυγο, τη Λίντια.
Παρ’ όλα αυτά, η Λίντια ήταν πηγή μεγάλης υποστήριξης για εμένα.
Σχεδόν κάθε μέρα μου έγραφε γράμματα.
Έπαιρνα περισσότερα γράμματα από ό,τι οι άλλοι 30 κρατούμενοι μαζί!
Για να στηρίξω πνευματικά τον σύζυγό μου, έγραφα στα γράμματά μου εδάφια και παραθέσεις από έντυπα.
Προσπαθούσα να τα γράφω με τέτοιον τρόπο που να μην μπορεί να τα εντοπίσει η λογοκρισία και να τα κόψει.
Οι συναθροίσεις μού έδιναν μεγάλη δύναμη.
Δεν έχανα ούτε μία.
Μια φορά που γινόταν η συνάθροιση στο σπίτι μας, έκανε έφοδο μια ομάδα στρατιωτών και η Κα-Γκε-Μπε.
Μου έδωσαν κλήση να παρουσιαστώ στο δικαστήριο.
Τη μέρα που θα γινόταν η δίκη είχα πολύ άγχος.
Αλλά ο Ιεχωβά μού έδωσε τέτοια ηρεμία που εξαφανίστηκε και ο φόβος μου και η νευρικότητα μου.
Με έβαλαν να πληρώσω πρόστιμο 50 ρούβλια.
Εκείνον τον καιρό ήταν σημαντικό ποσό, αλλά εγώ δεν πτοήθηκα ούτε σταμάτησα να πηγαίνω στις συναθροίσεις.
Εκμεταλλευόμουν ευκαιρίες για να δίνω μαρτυρία στη φυλακή.
Σε κάποιες περιπτώσεις, μαζεύονταν δεκάδες κρατούμενοι για να με ακούσουν.
Όταν μου έκαναν ερωτήσεις στις οποίες δυσκολευόμουν να απαντήσω, τις ανέλυα και καθόμουν και τις σκεφτόμουν για να μπορώ να εξηγήσω γιατί πιστεύω αυτά που πιστεύω.
Μόνιμη συντροφιά μου ήταν η προσευχή.
Έβλεπα πώς απαντούσε ο Ιεχωβά στις προσευχές μου.
Μερικές φορές, απαντούσε με εντελώς απρόσμενους τρόπους.
Επικεντρωνόμουν πάντα στον λόγο για τον οποίο θέλει ο Ιεχωβά να παραμείνω πιστός σε αυτόν μέσα σε όλες αυτές τις δυσκολίες, και αυτό με βοηθούσε πολύ.
Σε πολλές περιπτώσεις, η βοήθεια που λάβαινα δεν θα μπορούσε να προέρχεταιαπό άλλη πηγή πέρα από τον Ιεχωβά.
Έτσι ο Ιεχωβά έγινε ο καλύτερός μου Φίλος.
Έκανε πάντα κάτι για να με σώσει.
Όσο πιο αδύναμη ήμουν, τόσο πιο πολλή βοήθεια μου έδινε ο Ιεχωβά.
Ας μη σκεφτόμαστε πώς θα αντέξουμε τις δοκιμασίες.
Ας σκεφτόμαστε πώς θα μας βοηθήσει ο Ιεχωβά.
Εκείνος θα μας δώσει τη δύναμη για να αντέξουμε τα πάντα.
Η υπομονή που κάνουμε σε όσα επιτρέπει ο Ιεχωβά να περνάμε δεν πάει χαμένη, μας ωφελεί.
Ενισχύει την πίστη μας, τη σφυρηλατεί σαν να λέγαμε.
Εμείς χρειάζεται να έχουμε σωστήκαι θετική στάση στις δυσκολίες που περνάμε, και πρέπει να είμαστε αποφασισμένοινα μείνουμε πιστοί στον Ιεχωβά μέχρι το τέλος.
Εκτιμούμε την πιστή σας υπομονή, αδελφέ και αδελφή Πατζιούβις.
Μας υπενθυμίσατε πόσο ζωτικό είναι να παρακολουθούμε τακτικά τις συναθροίσεις και να συμμετέχουμε στη διακονία τόσο πριν τον διωγμό όσο και στη διάρκειά του.
Αυτά μας βοηθούν να μένουμε σταθεροί και να κρατάμε την πίστη μας ισχυρή.
Στην επόμενη συνέντευξη, δείτε πώς η εκπαίδευση των γονέων, η τακτική λήψη πνευματικής τροφής και η σταθερή απόφαση να μη συμβιβαστούν βοήθησε τον Ιωσήφ και τη Βέρα Ρούσου να υπομείνουν τον διωγμό.
Αντιμετώπισα διωγμό όταν ήμουν έξι χρονών.
Ο πατέρας μου και ο μεγαλύτερος αδελφός μου καταδικάστηκαν σε 25 χρόνια φυλάκισης ως αντιρρησίες συνείδησης.
Δεν ήξερα αν θα τους ξανάβλεπα ποτέ.
Ευτυχώς όμως, αποφυλακίστηκαν έπειτα από δύο χρόνια.
Το παράδειγμά τους μου έδωσε δύναμη
για να παραμείνω και εγώ πιστός στον Ιεχωβά.
Αντιμετώπισα και εγώ διωγμό όταν ήμουν παιδί.
Στο σχολείο, έτρωγα πολλές φορές ξύλο επειδή κήρυττα, επειδή δεν φορούσα το σοβιετικό άστρο και τη γραβάτα και επειδή δεν έλεγα πατριωτικά τραγούδια.
Οι γονείς μου με δίδασκαν από μικρό να αγαπώ τον Ιεχωβά, να διαβάζω τη Γραφή, να ψέλνω ύμνους και να μαθαίνω εδάφια απέξω.
Μας έπαιρναν μαζί τους στις συναθροίσεις που γίνονταν τρεις φορές την εβδομάδα.
Μου άρεσε πολύ να συμμετέχω.
Το χέρι μου ήταν όλη την ώρα πάνω.
Οι γονείς μου μού έμαθαν πώς να απαντάω σε εκείνους που μας πίεζαν να προδώσουμε τους αδελφούς ή τους γονείς μας.
Η αγάπη για τον Ιεχωβά και η εμπιστοσύνη σε αυτόν, που φύτεψαν οι γονείς μου στην καρδιά μου, με έκαναν να προσκολληθώ σε αυτόν, να θέλω να μείνω όσια.
Όταν ήμουν 15, η οικογένειά μου εξορίστηκε στη Σιβηρία και μας πήγαν εκεί με τρένο. Σε αυτές τις δύσκολες συνθήκες, μου έδινε παρηγοριά και χαρά η πνευματική τροφή που είχαμε καταφέρει να φέρουμε μαζί μας.
Αυτά ήταν τα πιο σημαντικά πράγματα.
Σε όλη τη διαδρομή με το τρένο ψέλναμε ύμνους.
Έπειτα από δέκα χρόνια, που ήμουν στο Καζακστάν, με συνέλαβαν και με καταδίκασαν σε πέντε χρόνια φυλάκισης. Πολύ συχνά, οι φρουροί με πίεζαν να συμβιβαστώ και να αποκηρύξω την πίστη μου. Αλλά στοχαζόμουν το ζήτημα της κυριαρχίας του Ιεχωβά, και αυτό με βοήθησε να μείνω σταθερός. Προσευχόμουν στον Ιεχωβά να μου δίνει δύναμη να υπομένω και να παραμείνω πιστός.
Το ότι διάβαζα τη Γραφή με βοήθησε να υπομείνω τις δοκιμασίες και να μην κάνω κανέναν συμβιβασμό, ό,τι και αν συνέβαινε.
Όταν αποφυλακίστηκα, επέστρεψα στη Μολδαβία.
Αργότερα, το 1967, παντρεύτηκα τη Βέρα.
Ύστερα από δύο χρόνια, ο Ιωσήφ δικάστηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο της Μολδαβίας και καταδικάστηκε σε δέκα χρόνια φυλάκισης σε στρατόπεδο υψίστης ασφαλείας.
Ξαφνικά, έμεινα μόνη μου στα 18 μου με ένα αγοράκι ενός έτους.
Κάθε τόσο με καλούσε η Κα-Γκε-Μπε και με ανέκρινε επί ώρες, μερικές φορές και πέντε ώρες.
Μου έλεγαν ένα σωρό ψέματα και προσπαθούσαν να μου βάλουν αμφιβολίες.
Για κάποια χρόνια, έβλεπα τον γιο μου να μεγαλώνει μόνο από φωτογραφίες και όταν ερχόταν να με επισκεφτεί η Βέρα δύο φορές το χρόνο.
Κάτι που περίμενα πώς και πώς να μου φέρει ήταν ένα καινούριο ζευγάρι μπότες.
Γράφαμε μαζί με κάποιους αδελφούς και αδελφές τα περιοδικά σε πολύ λεπτό χαρτί που είχε το σχήμα της σόλας. Βγάζαμε από τις μπότες τις σόλες, βάζαμε μέσα τα περιοδικά και μετά ξανακαρφώναμε τις σόλες.
Σε ένα ζευγάρι μπότες βάζαμε μέχρι και εφτά περιοδικά. Όταν περνάς διωγμό, η σχέση σου με τον Ιεχωβά γίνεται πιο στενή, πιο πραγματική.
Ο Ιεχωβά είναι πολύ καλός.
Μου δίνει «τη δύναμη που ξεπερνάει το φυσιολογικό».
Έχω δει στη ζωή μου ότι, όσο πιο μεγάλες ήταν οι δοκιμασίες, τόσο πιο πολλές ευκαιρίες μού έδινε ο Ιεχωβά να μιλήσω για τον σκοπό του και για τη Βασιλεία του. Το πώς με βοηθάει ο Ιεχωβά να εστιάζω στα όσα έχω και όχι στις δυσκολίες που περνάω μου δίνει πολύ μεγάλη χαρά και παρηγοριά.
Δεν έχω κανέναν λόγο να μην είμαι ευτυχισμένη.
Σας ευχαριστούμε, αδελφέ και αδελφή Ρούσου, που μοιραστήκατε μαζί μας την εμπειρία σας.
Προσέξατε τι τους βοήθησε να προετοιμαστούν για τον διωγμό και να τον υπομείνουν;
Εκτός από την καλή εκπαίδευση που τους έδωσαν οι γονείς τους, τρέφονταν τακτικά πνευματικά και μάθαιναν εδάφια απέξω. Επίσης, είχαν ξεκάθαρο στο μυαλό τους το ζήτημα της κυριαρχίας του Ιεχωβά και παρέμεναν αποφασισμένοι να μη συμβιβαστούν ποτέ.
Μπορούμε να κάνουμε και εμείς το ίδιο.
Τα δύο αντρόγυνα που ακούσαμε μας φέρνουν στον νου τα λόγια του εδαφίου Εβραίους 13:6: «Ο Ιεχωβά είναι βοηθός μου· δεν θα φοβηθώ. Τι μπορεί να μου κάνει άνθρωπος;»
Ο Ιεχωβά ήταν όντως ο Βοηθός των αδελφών μας στην πρώην Σοβιετική Ένωση.
Παρ’ όλα τα κύματα του διωγμού που αντιμετώπισαν, οι αδελφοί μας παρέμειναν πιστοί και αυξήθηκαν.
Λόγου χάρη, το 1949, υπήρχαν περίπου 10.000 Μάρτυρες στις χώρες που αποτελούσαν τη Σοβιετική Ένωση, οι περισσότεροι από τους οποίους στη δυτική Ουκρανία. Τώρα, ο αριθμός των ευαγγελιζομένων σε αυτές τις χώρες ξεπερνάει τις 380.000!
Ναι, ο Ιεχωβά τούς βοήθησε.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1970 και τη δεκαετία του 1980, συνεργάστηκα στενά με τους αδελφούς πίσω από το Σιδηρούν Παραπέτασμα.
Είδα την πίστη τους, αλλά και τους πολλούς τρόπους με τους οποίους τους βοηθούσε ο Ιεχωβά.
Ο Ιεχωβά φρόντιζε πάντα να έχουντην πνευματική τροφή που χρειάζονταν. Οι αδελφοί θεωρούσαν πολύ σημαντικήτην παρακολούθηση των συναθροίσεων, παρότι τότε τις έκαναν σε μικρούς ομίλους. Τους άρεσε πολύ να ψέλνουν ύμνους της Βασιλείας —μάλιστα μάθαιναν πολλούς απέξω.
Διακινδύνευαν την ελευθερία τους, ακόμη και την ασφάλειά τους, για να παρευρίσκονται στις συναθροίσεις, αλλά πάντα προσπαθούσαν να είναι εκεί.
Αν και ο Διάβολος προσπαθούσενα διαρρήξει την ακεραιότητά τους, είδα ξανά και ξανά πώς ο Ιεχωβά έκανε τους αδελφούς να αυξηθούν και τους βοήθησε να παραμείνουν πιστοί.
Η ρωσική κυβέρνηση μπορεί να διαλύσει ένα νομικό σωματείο, αλλά δεν μπορεί ποτέ να διαλύσει την οργάνωση του Ιεχωβά.
Τι θα συμβεί στον βασιλιά του βορρά; Το εδάφιο Δανιήλ 11:45 μας λέει: «Θα φτάσει στο τέλος του και δεν θα υπάρχει κανείς να τον βοηθήσει». «Κανείς δεν θα βοηθήσει» τον βασιλιά του βορρά.
Αλλά ποιος θα είναι ο δικός μας «βοηθός»;
Τι λέει στο εδάφιο Εβραίους 13:6; «Ο Ιεχωβά είναι βοηθός μου». Αδελφοί και αδελφές, να είστε αποφασισμένοι ό,τι και αν συμβεί να θέτετε την πλήρη εμπιστοσύνη σας στον Ιεχωβά και να είστε πιστοί.
Ο Ιεχωβά θα είναι Βοηθός σας!
Αγαπάμε πάρα πολύ τον καθέναν από εσάς.
Παρακολουθήσατε το JW Broadcasting® από τα Παγκόσμια Κεντρικά Γραφεία των Μαρτύρων του Ιεχωβά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου