Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Τετάρτη 21 Σεπτεμβρίου 2022

 

Τετάρτη 21 Σεπτεμβρίου

Μην προχωρείτε πέρα από όσα είναι γραμμένα.​—1 Κορ. 4:6.

Ο Ιάκωβος και ο Ιωάννης μαζί με τη μητέρα τους πλησίασαν τον Ιησού και του ζήτησαν ένα προνόμιο που δεν ήταν εξουσιοδοτημένος να δώσει. Χωρίς δισταγμό, ο Ιησούς δήλωσε ότι μόνο ο ουράνιος Πατέρας του μπορούσε να αποφασίσει ποιος θα καθόταν στα δεξιά του και στα αριστερά του στη Βασιλεία. (Ματθ. 20:20-23) Ο Ιησούς έδειξε ότι σεβόταν τους περιορισμούς του. Ήταν μετριόφρων. Ποτέ δεν προχώρησε πέρα από τις εντολές που του έδινε ο Ιεχωβά. (Ιωάν. 12:49) Πώς μπορούμε να μιμούμαστε το θαυμάσιο παράδειγμα του Ιησού; Μιμούμαστε το παράδειγμα μετριοφροσύνης του Ιησού όταν εφαρμόζουμε τη νουθεσία που μας δίνει η Γραφή στο σημερινό εδάφιο. Όταν λοιπόν κάποιος μας ζητάει συμβουλή, δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να προάγουμε τις δικές μας απόψεις ή απλώς να λέμε το πρώτο πράγμα που μας έρχεται στο μυαλό. Αντίθετα, πρέπει να στρέφουμε την προσοχή στις συμβουλές που βρίσκονται στη Γραφή και στις Βιβλικές εκδόσεις μας. Με αυτόν τον τρόπο, δείχνουμε ότι έχουμε συναίσθηση των περιορισμών μας. Με μετριοφροσύνη, δίνουμε αναγνώριση στα «δίκαια διατάγματα» του Παντοδυνάμου.​—Αποκ. 15:3, 4. w20.08 σ. 11 ¶14, 15

All content is property of
Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.

https://drive.google.com/file/d/1tCN7h7w2EBXWpRaO8PGFkywxCr53QcuI/view?usp=sharing

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Τρίτη 20 Σεπτεμβρίου 2022

 Τρίτη 20 Σεπτεμβρίου

Όλοι τον εγκατέλειψαν και έφυγαν.​—Μάρκ. 14:50.

Πώς φέρθηκε ο Ιησούς στους αποστόλους του όταν είχαν αποθαρρυνθεί προσωρινά; Σύντομα μετά την ανάστασή του, ο Ιησούς είπε σε κάποιους από τους ακολούθους του: «Μη φοβάστε! Πηγαίνετε, αναφέρετέ το στους αδελφούς μου [ότι αναστήθηκα]». (Ματθ. 28:10α) Ο Ιησούς δεν τους θεώρησε χαμένη υπόθεση. Παρότι εκείνοι τον είχαν εγκαταλείψει, αυτός τους αποκάλεσε «αδελφούς» του. Όπως ο Ιεχωβά, έτσι και ο Ιησούς ήταν ελεήμων και συγχωρητικός. (2 Βασ. 13:23) Παρόμοια, νοιαζόμαστε βαθιά για εκείνους που έχουν πάψει να συμμετέχουν στη διακονία. Είναι αδελφοί και αδελφές μας, και τους αγαπάμε! Ακόμα θυμόμαστε τους κόπους που κατέβαλαν με αγάπη αυτοί οι ομόπιστοί μας στο παρελθόν, μερικοί μάλιστα επί δεκαετίες. (Εβρ. 6:10) Μας λείπουν πάρα πολύ! (Λουκ. 15:4-7) Γι’ αυτό, να προτρέπετε τους αδρανείς να παρακολουθούν τις συναθροίσεις. Και όταν κάποιος αδρανής έρθει στην Αίθουσα Βασιλείας, πρέπει να πάρουμε την πρωτοβουλία να τον καλωσορίσουμε θερμά. w20.11 σ. 6 ¶14-17

All content is property of
Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.

https://drive.google.com/file/d/1dVAVg6mu6mBaFVw8niQEXUCyPMjMGO0C/view?usp=sharing

Πνευματικά Πετράδια 1 Βασιλέων 13,14

 

https://drive.google.com/file/d/1klRSU_W3lOhgAisvQUkexwY3unZIkfgC/view?usp=sharing

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Δευτέρα 19 Σεπτεμβρίου 2022

 Δευτέρα 19 Σεπτεμβρίου

Ποιος εκπαιδευτής είναι όμοιος [με τον Θεό];​—Ιώβ 36:22.

Το πνεύμα του Θεού θα σας βοηθάει να κάνετε πρακτική εφαρμογή όσων διαβάζετε και μελετάτε στον Λόγο Του. Να προσεύχεστε όπως ο ψαλμωδός: «Δίδαξέ με, Ιεχωβά, την οδό σου. Θα περπατώ στην αλήθεια σου. Ενοποίησε την καρδιά μου για να φοβάται το όνομά σου». (Ψαλμ. 86:11) Συνεχίστε λοιπόν να προσλαμβάνετε την πνευματική τροφή που παρέχει ο Ιεχωβά μέσω του Λόγου του και της οργάνωσής του. Βέβαια, ο στόχος σας δεν είναι απλώς να αποκτήσετε γνώση. Πρέπει να εντυπώνετε την αλήθεια στην καρδιά σας και να την εφαρμόζετε στη ζωή σας. Το πνεύμα του Ιεχωβά μπορεί να σας βοηθήσει να το κάνετε αυτό. Πρέπει επίσης να ενθαρρύνετε τους αδελφούς και τις αδελφές σας. (Εβρ. 10:24, 25) Γιατί; Επειδή αυτοί αποτελούν την πνευματική σας οικογένεια. Να προσεύχεστε να σας βοηθάει το πνεύμα του Θεού ώστε να κάνετε εγκάρδια σχόλια στις συναθροίσεις και να δίνετε τον καλύτερο εαυτό σας όταν έχετε μέρος στο πρόγραμμα. Με αυτούς τους τρόπους, δείχνετε στον Ιεχωβά και στον Γιο του ότι αγαπάτε τα πολύτιμα “πρόβατά” τους. (Ιωάν. 21:15-17) Να ακούτε λοιπόν τον Μεγάλο Εκπαιδευτή σας επωφελούμενοι πλήρως από το πνευματικό συμπόσιο που προσφέρει. w20.10 σ. 24, 25 ¶15-17

All content is property of
Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.

https://drive.google.com/file/d/1AFRhcJSrh4CROg1gQpOkWQJglAFj9Tgk/view?usp=sharing

https://www.jw.org/finder?wtlocale=G&docid=1102001056&srctype=wol&srcid=share

*** be σ. 27-σ. 28 Η Μελέτη Ανταμείβει ***

Να Έχετε την Κατάλληλη Διανοητική Διάθεση

Για να ωφελείστε πλήρως από την προσωπική σας μελέτη, να ετοιμάζετε την καρδιά σας

Όταν ετοιμάζεστε να μελετήσετε, παίρνετε τη Γραφή σας, τα έντυπα που σκοπεύετε να χρησιμοποιήσετε, ένα μολύβι ή στυλό και ίσως ένα σημειωματάριο. Ετοιμάζετε, όμως, και την καρδιά σας; Η Αγία Γραφή μάς λέει ότι ο Έσδρας «είχε ετοιμάσει την καρδιά του ώστε να συμβουλεύεται το νόμο του Ιεχωβά και να τον εκτελεί και να διδάσκει στον Ισραήλ διάταξη και δικαιοσύνη». (Έσδρ. 7:10) Τι περιλαμβάνει αυτή η προετοιμασία της καρδιάς;

Η προσευχή μάς επιτρέπει να έχουμε την κατάλληλη διάθεση καθώς ξεκινάμε να μελετήσουμε το Λόγο του Θεού. Η καρδιά μας—ο ενδόμυχος εαυτός μας—θέλουμε να είναι δεκτική στην εκπαίδευση που μας παρέχει ο Ιεχωβά. Κάθε φορά, προτού αρχίσετε τη μελέτη σας, να παρακαλείτε τον Ιεχωβά να σας βοηθήσει με το πνεύμα του. (Λουκ. 11:13) Να του ζητάτε να σας βοηθήσει να συλλάβετε το νόημα αυτών που θα μελετήσετε, το πώς συσχετίζονται με το σκοπό του, πώς μπορούν να σας βοηθήσουν να διακρίνετε το καλό από το κακό, πώς θα πρέπει να εφαρμόζετε τις αρχές του στη ζωή σας και πώς επηρεάζει η συγκεκριμένη ύλη τη σχέση σας μαζί του. (Παρ. 9:10) Στη διάρκεια της μελέτης σας, εξακολουθήστε να “ζητάτε από τον Θεό” σοφία. (Ιακ. 1:5) Να αξιολογείτε έντιμα τον εαυτό σας υπό το φως αυτών που μαθαίνετε, καθώς επιζητείτε τη βοήθεια του Ιεχωβά για να αποβάλετε εσφαλμένες σκέψεις ή βλαβερές επιθυμίες. Πάντοτε να “αποκρίνεστε στον Ιεχωβά με ευχαριστία” για τα πράγματα που αποκαλύπτει. (Ψαλμ. 147:7) Αν προσεγγίζουμε το ζήτημα της μελέτης με προσευχή, αποκτούμε μια εγκάρδια σχέση με τον Ιεχωβά, εφόσον θα μας δοθεί η δυνατότητα να του αποκρινόμαστε καθώς εκείνος μας μιλάει μέσω του Λόγου του.—Ψαλμ. 145:18.

Αυτή η δεκτική διάθεση διαφοροποιεί το λαό του Ιεχωβά από άλλους μελετητές. Εκείνοι που στερούνται θεοσεβούς αφοσίωσης συνηθίζουν να αμφιβάλλουν και να δυσπιστούν για τα όσα έχουν γραφτεί. Η δική μας στάση, όμως, διαφέρει. Εμείς εμπιστευόμαστε τον Ιεχωβά. (Παρ. 3:5-7) Αν δεν καταλαβαίνουμε κάτι, δεν συμπεραίνουμε αλαζονικά ότι είναι λάθος. Ενώ ερευνούμε και σκάβουμε για να βρούμε τις απαντήσεις, προσμένουμε τον Ιεχωβά. (Μιχ. 7:7) Σαν τον Έσδρα, έχουμε στόχο να εφαρμόζουμε και να διδάσκουμε αυτά που μαθαίνουμε. Με τέτοια προδιάθεση στην καρδιά μας, έχουμε την προοπτική να δρέψουμε πλούσιες ανταμοιβές από τη μελέτη μας.

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Κυριακή 18 Σεπτεμβρίου 2022

 Κυριακή 18 Σεπτεμβρίου

Θα εξυμνώ τον Ιεχωβά με όλη μου την καρδιά στη σύναξη των ευθέων και στην εκκλησία.​—Ψαλμ. 111:1.

Όλοι θέλουμε να προοδεύσουν οι σπουδαστές μας ως το βάφτισμα. Ένας σημαντικός τρόπος με τον οποίο μπορούμε να τους βοηθήσουμε είναι το να τους παρακινούμε να παρακολουθούν τις συναθροίσεις. Συνήθως οι σπουδαστές που αρχίζουν αμέσως να παρακολουθούν τις συναθροίσεις κάνουν την πιο γρήγορη πρόοδο. Μερικοί δάσκαλοι εξηγούν στους σπουδαστές τους ότι θα λάβουν τη μισή Βιβλική τους εκπαίδευση από τη μελέτη και την άλλη μισή από τις συναθροίσεις. Συζητήστε με τον σπουδαστή σας τα εδάφια Εβραίους 10:24, 25 και εξηγήστε του πώς θα ωφεληθεί αν παρακολουθεί τις συναθροίσεις. Μιλήστε του με ενθουσιασμό για κάτι που μάθατε σε μια πρόσφατη συνάθροιση. Αυτό είναι πιο υποκινητικό από το να του λέτε απλώς να έρθει. Αυτό που θα ζήσει ο σπουδαστής σας στην πρώτη του συνάθροιση θα ξεπεράσει κατά πολύ οποιαδήποτε εμπειρία του σε άλλου είδους θρησκευτικές συνάξεις. (1 Κορ. 14:24, 25) Θα γνωρίσει και άλλους των οποίων το καλό παράδειγμα μπορεί να μιμηθεί και οι οποίοι θα τον βοηθήσουν να προοδεύσει ως το βάφτισμα. w20.10 σ. 10, 11 ¶14, 15

All content is property of
Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.

https://drive.google.com/file/d/10mgrp1QKXO3kw4xGswgLFQOQect59yAA/view?usp=sharing

Άιζακ Μαρέι_ Να Ωφελείστε από τη Στοργική Διαπαιδαγώγηση του Ιεχωβά (Εβρ. 12_6)

 

 

https://www.jw.org/finder?locale=el&category=LatestVideos&item=pub-jwb-090_12_VIDEO&docid=1011214&applanguage=G

Εύκολα παραδεχόμαστε ότι είμαστε ατελείς.

Αλλά γιατί μας πονάει τόσο πολύ όταν λαβαίνουμε διόρθωση;

Όλοι μας ξέρουμε ποια είναι η σωστή στάση.

Τονίζεται εδώ στο εδάφιο Ψαλμός 141:5.  Ας το διαβάσουμε μαζί—Ψαλμός 141:5:  «Αν με χτυπήσει ο δίκαιος, αυτό θα είναι πράξη όσιας αγάπης·  αν με ελέγξει αυτό θα είναι σαν λάδι πάνω στο κεφάλι μου,  που το κεφάλι μου δεν θα αρνηθεί ποτέ».

Άρα, ίσως  επηρεαζόμαστε από την κοσμική άποψη για τη διαπαιδαγώγηση.

Ένα λεξικό λέει ότι διαπαιδαγωγώ σημαίνει  «τιμωρώ κάποιον προκειμένου να τον ελέγχω».

Ένα άλλο λέει ότι η διαπαιδαγώγηση  «έχει σκοπό να κάνει τους ανθρώπους να υπακούν  και να τους τιμωρεί αν δεν το κάνουν».

Μεγάλη διαφορά από την άποψη του Ιεχωβά Θεού,  έτσι δεν είναι;

Στο εδάφιό μας σήμερα, εδώ στην Προς Εβραίους,  λέει ότι ο Ιεχωβά απευθύνεται σε εμάς ως παιδιά του.

Στο εδάφιο 5, μας λέει «γιε μου».  Και μετά, το εδάφιο 6 λέει:  «Αυτούς που αγαπάει ο Ιεχωβά τους διαπαιδαγωγεί».  Άρα,  η διαπαιδαγώγηση παρουσιάζεται με έναν πολύ θετικό τρόπο.

Το συμπέρασμα λοιπόν είναι  ότι η διαπαιδαγώγηση είναι μια μορφή εκπαίδευσης.

Στην πραγματικότητα, είναι πολύ συναρπαστική διαδικασία,  επειδή μας βοηθάει να γνωρίσουμε τον Ιεχωβά ακόμη καλύτερα.

Θα θέλαμε λοιπόν τώρα  να ασχοληθούμε με τρεις συνηθισμένες αντιδράσεις στη διαπαιδαγώγηση.

Πιστεύω όλοι μας έχουμε αντιδράσει κάποτε με έναν από αυτούς τους τρόπους.

Ο πρώτος είναι να νιώθουμε καταρρακωμένοι  —να νιώθουμε ντροπή—  και να έχουμε, έτσι, έναν πόνο στην καρδιά.

Αυτό είναι φυσιολογικό.

Το βλέπουμε ακόμη και στα μικρά παιδιά  —βλέπουμε ότι μπορεί να καταρρακώνονται  όταν νιώθουν την αποδοκιμασία των γονιών τους.

Ίσως συννεφιάζει το πρόσωπό τους ή τρέμουν τα χειλάκια τους.

Αλλά εμείς ως Χριστιανοί, ως ώριμοι ενήλικες,  δεν αντιδρούμε έτσι, σωστά;  Το ερώτημα λοιπόν είναι:

Πώς πρέπει να αντιδρούμε;

Ποια είναι η σωστή αντίδραση;

Πρώτα απ’ όλα, φροντίστε να μη σας καταβάλει το συναίσθημα.

Μη νιώθετε αυτολύπηση.

Επίσης, πρέπει να θυμόμαστε ότι η διαπαιδαγώγηση πονάει  επειδή φέρνει στην επιφάνεια μια αδυναμία μας  για την οποία αισθανόμαστε ευάλωτοι.

Είναι πολύ καλύτερο να ανταποκρινόμαστε θετικά στη διαπαιδαγώγηση,  επειδή η συμβουλή μάς δίνεται για το καλό μας.

Ας διαβάσουμε τα λόγια του εδαφίου Παροιμίες 15:32.  Στις Παροιμίες 15:32 λέει:  «Όποιος απορρίπτει τη διαπαιδαγώγηση περιφρονεί τη ζωή του».

Ναι, θα είμαστε δυστυχισμένοι  αν απορρίπτουμε τη διόρθωση και τη διαπαιδαγώγηση.  Και στη συνέχεια λέει:  «Αλλά όποιος ακούει έλεγχο αποκτάει κατανόηση.

Ο φόβος του Ιεχωβά αποτελεί εκπαίδευση στη σοφία  και πριν από τη δόξα υπάρχει ταπεινοφροσύνη».

Ας παίρνουμε λοιπόν μαθήματα  και ας εκπαιδευόμαστε από τον Ιεχωβά.

Ας αντιλαμβανόμαστε το νόημα  προτού δεχτούμε πιο ισχυρή συμβουλή  και προτού έρθουν πάνω μας κάποιες κακές συνέπειες.

Η δεύτερη αρνητική αντίδραση που μπορεί να έχουμε  είναι να απορρίψουμε τη συμβουλή.

“Αυτή η συμβουλή δεν είναι για εμένα, είναι εντελώς άκυρη.

Δεν έχω τόσο μεγάλο πρόβλημα,  και το άτομο που με συμβούλεψε δεν έχει την πλήρη εικόνα.

Και, εδώ που τα λέμε,  πρέπει να μάθει να δίνει συμβουλή με καλύτερο τρόπο”.

Συνήθως, όταν έχουμε αυτή την αντίδραση,  είναι επειδή η συμβουλή έφερε στην επιφάνεια  ότι αγαπάμε κάτι που είναι κακό.

Και προσπαθούμε να το καλύψουμε αυτό,  λέγοντας ότι αυτός που μας έδωσε τη συμβουλή  δεν είναι σε θέση να το κάνει αυτό.

Στην πραγματικότητα, <i>εμείς</i> δεν έχουμε την πλήρη εικόνα.

Και ίσως δεν θέλουμε να δούμε την πλήρη εικόνα.

Μήπως επίσης στηριζόμαστε στη δική μας κατανόηση  και όχι στην άποψη του Ιεχωβά;

Πόσο ωραίο είναι όταν κάποιος μας δίνει συμβουλή  να έχουμε τη στάση που περιγράφεται εδώ  στο εδάφιο Παροιμίες 25:12.

Παροιμίες 25:12.  Εδώ λέει:  «Σαν χρυσό σκουλαρίκι και σαν στολίδι από εκλεκτό χρυσάφι  είναι για το δεκτικό αφτί ο σοφός που παρέχει έλεγχο».

Μπορούμε να δείξουμε ότι εκτιμούμε αυτή τη διαδικασία  στολίζοντας το άτομο που μας δίνει τη συμβουλή με χρυσάφι,  σαν να λέγαμε.

Άρα, πρέπει να ανταποκρινόμαστε με αγάπη,  να βλέπουμε την αγάπη του Θεού και να αγαπάμε  τη διόρθωση και τη διαπαιδαγώγηση που λαβαίνουμε.

Τώρα, η τρίτη αντίδραση είναι ότι μπορεί να εκνευριστούμε  ή να θυμώσουμε με τη συμβουλή.

“Ποιος νομίζει ότι είναι;”

Ίσως είναι συνομήλικός μας.

Μπορεί να είναι κάποιος που, κατά τη γνώμη μας,  είναι σε κατώτερη θέση από εμάς.

“Είναι λιγότερα χρόνια στην αλήθεια από εμένα”.

“Δεν ξέρει όσα ξέρω εγώ”.

“Είναι μικρότερος από εμένα”,  και άλλα τέτοια που μπορεί να πιστεύουμε.

Μπορεί να μην έχουμε κάποιον σε υπόληψη  επειδή δεν είναι καλός δάσκαλος.  Το ερώτημα είναι:

Είμαστε πρόθυμοι να παραδεχτούμε ότι ο Ιεχωβά ξέρει καλύτερα  —ότι, στην πραγματικότητα,  ο Ιεχωβά είναι αυτός που μας μιλάει;

Και μπορεί να υπάρχει ένας πολύ σημαντικός λόγος  που ο Ιεχωβά επέλεξε το συγκεκριμένο άτομο  για να έρθει και να μας δώσει συμβουλή.

Το εδάφιο της ημέρας σήμερα, το Εβραίους 12:5, λέει  ότι δεν πρέπει να καταφρονούμε τη συμβουλή του Ιεχωβά.

Λέει ότι δεν πρέπει “να παραιτούμαστε  όταν μας διορθώνει εκείνος”.  Αλλά μπορεί να πούμε:

“Αν έρθει ο Ιεχωβά και μου δώσει απευθείας συμβουλή,  φυσικά και θα τον ακούσω!”

Αυτός δεν είναι όμως ο τρόπος του Ιεχωβά  για να μας μιλήσει απευθείας;

Σκεφτείτε την περίπτωση του Δαβίδ.

Όταν πήγε σε αυτόν ο Νάθαν, ο Δαβίδ δεν επαναστάτησε.

Δεν θύμωσε με τον Νάθαν.  Δέχτηκε τη συμβουλή και είπε:  «Αμάρτησα εναντίον του Ιεχωβά».

Ποιο είναι λοιπόν το σημείο;

Μην απορρίπτετε τη συμβουλή.

Να δέχεστε τη συμβουλή με όλη σας την καρδιά.

Ανακεφαλαιώνοντας, να βλέπετε τη μεγάλη εικόνα!

Εφόσον ανήκουμε στην οικογένεια του Ιεχωβά,  όπως ισχύει για όλους μας πιστεύω,  όλοι μας θα λάβουμε αρκετές φορές πολλές συμβουλές.  Όλες οι συμβουλές,  όλες οι νουθεσίες που προέρχονται από τον Ιεχωβά  είναι για το καλό μας.

Ο Ιεχωβά διαπλάθει ατομικά τον καθένα μας  για να γίνουμε το είδος του ατόμου που θέλει να γίνουμε.

Έτσι λοιπόν, βλέπουμε  ότι το θέμα δεν είναι αν χρειαζόμαστε διαπαιδαγώγηση,  αλλά το θέμα είναι  ποια είναι η στάση μας απέναντι στη διαπαιδαγώγηση.

Ο Παύλος  παραθέτει εδώ στο δωδέκατο κεφάλαιο της Προς Εβραίους από τις Παροιμίες.

Το κεφάλαιο 3 των Παροιμιών ασχολείται με τη διαπαιδαγώγηση,  αλλά εκεί προς το τέλος όσων λέει για τη διαπαιδαγώγηση  στο κεφάλαιο 3, εδάφιο 18,  απευθύνει μια υπέροχη πρόσκληση προς όλους μας.

Παροιμίες 3:18 λέει για τη διαπαιδαγώγηση.  «Είναι δέντρο ζωής για όσους την αγκαλιάζουν,  και όσοι την κρατούν σφιχτά θα αποκαλούνται ευτυχισμένοι».

Επομένως, ας δεχόμαστε με χαρά τη συμβουλή,  να τη θεωρούμε σαν μια αγκαλιά από τον Ιεχωβά Θεό.

 

Κένεθ Κουκ_ «Κρατήστε Γερά Αυτό που Έχετε Μέχρι να Έρθω» (Αποκ. 2_25)

 

https://www.jw.org/finder?locale=el&category=LatestVideos&item=pub-jwb-090_11_VIDEO&docid=1011214&applanguage=G

Σε όλη την επίγεια διακονία του,  ο Ιησούς εκδήλωνε ευγνωμοσύνη με τα λόγια  και με τα έργα του.

Ας δούμε τι μπορούμε να διδαχτούμε από την ευγνωμοσύνη  που έδειχνε με όσα έλεγε και έκανε.  Κατ’ αρχάς,  οι εγκάρδιες ευχαριστήριες προσευχές του Ιησού επηρέαζαν τους άλλους.

Σκεφτείτε τι συνέβη μια μέρα  αφότου o Ιησούς έθρεψε θαυματουργικά χιλιάδες άτομα  κοντά στη Βηθσαϊδά, στη θάλασσα της Γαλιλαίας.

Στο Ιωάννης 6:23 λέει ότι  «έφτασαν ... πλοιάρια από την Τιβεριάδα κοντά στο μέρος  όπου το πλήθος είχε φάει το ψωμί  μετά την ευχαριστήρια προσευχή του Κυρίου».  Αυτό το επιπρόσθετο σχόλιο,  «μετά την ευχαριστήρια προσευχή του Κυρίου»,  βρίσκεται στο εδάφιο για κάποιον λόγο.  Το εδάφιο  δεν μας λέει απλώς ότι τα πλοιάρια έφτασαν κοντά στο μέρος  όπου είχε γίνει ένα θαύμα την προηγούμενη ημέρα,  αλλά μας λέει επίσης ότι έφτασαν κοντά στο μέρος  όπου ο Κύριος είχε κάνει μια ευχαριστήρια προσευχή.

Αυτό το γεγονός καταγράφηκε υπό θεϊκή έμπνευση  πολλά χρόνια αργότερα από τον απόστολο Ιωάννη.

Και αυτό μας δείχνει ότι οι αληθινοί ακόλουθοι του Ιησού είχαν δει  και θυμούνταν πολύ περισσότερα από το θαύμα αυτό καθαυτό.

Είχαν ακούσει και θυμούνταν  τις εγκάρδιες ευχαριστήριες προσευχές του Ιησού.

Αναμφίβολα, οι μαθητές του Ιησού  ακολούθησαν το καλό του παράδειγμα.

Ας εξετάσουμε δύο από τις πολλές υπέροχες ιδιότητες  τις οποίες εκδηλώνουν οι Χριστιανοί που μιμούνται το καλό παράδειγμα του Ιησού  —το θάρρος και την ταπεινοφροσύνη.

Ας ξεκινήσουμε με το θάρρος.

Ο Ιησούς υποκινούνταν να είναι θαρραλέος  από ένα βαθύ αίσθημα ευγνωμοσύνης.

Πώς το ξέρουμε αυτό;

Κατ’ αρχάς  από κάτι που είπε σε μια πολύ κρίσιμη στιγμή για αυτόν.

Ίσως θυμάστε ότι, στον κήπο της Γεθσημανή,  ο Ιησούς προσευχήθηκε  επειδή τον απασχολούσε πάρα πολύ η μομφή  που θα έφερνε στον ουράνιο Πατέρα του  το γεγονός ότι τον καταδίκασαν σε θάνατο ως βλάσφημο και στασιαστή.

Μάλιστα, ο Ιησούς ικέτευσε τον Ιεχωβά  να μην τον αφήσει να πεθάνει με αυτόν τον τρόπο.  Παρά τα έντονα συναισθήματα που τον κατέκλυζαν όμως, είπε:  «Ας μη γίνει όπως θέλω εγώ, αλλά όπως θέλεις εσύ».

Τι βοήθησε τον Ιησού να κάνει αυτή τη θαρραλέα δήλωση,  αν και ήξερε ποια θα ήταν η κατάληξη;

Βρίσκουμε την απάντηση στο εδάφιο Εβραίους 12:2,  όπου εν μέρει λέει για τον Ιησού  ότι «για τη χαρά που είχε τεθεί μπροστά του  αυτός υπέμεινε ξύλο βασανισμού, καταφρονώντας την ντροπή».

Τι βοήθησε λοιπόν τον Ιησού να δεχτεί το θέλημα του Θεού για αυτόν;

“Η χαρά που είχε τεθεί μπροστά του”.

Αυτή η χαρά περιλάμβανε την ελπίδα του, ναι,  αλλά πάνω από όλα περιλάμβανε το προνόμιο  να δοξάσει τον Ιεχωβά διακρατώντας την ακεραιότητά του.

Όσο και αν του εναντιώνονταν οι εχθροί του,  όσο και αν τον χλεύαζαν  ή προσπαθούσαν να επισωρεύσουν ντροπή πάνω σε εκείνον και στον ουράνιο Πατέρα του,  ο Ιησούς δεν επηρεαζόταν.

Καταφρονούσε τη ντροπή και έβρισκε χαρά.  «Για τη χαρά που είχε τεθεί μπροστά του»  δέχτηκε με ευγνωμοσύνη και θάρρος  το προνόμιο να βάλει το θέλημα του Θεού πάνω από το δικό του.  «Ας μη γίνει όπως θέλω εγώ, αλλά όπως θέλεις εσύ», είπε.

Μιμείται ο λαός του Θεού σήμερα  την ευγνωμοσύνη και το θάρρος του Ιησού;

Ασφαλώς!

Οι αληθινοί ακόλουθοι του Ιησού σήμερα  πασχίζουν να κάνουν το θέλημα του Θεού  παρά τις απειλές για φυλάκιση, τη φυλάκιση, τα βασανιστήρια,  τη φραστική κακομεταχείριση, την απώλεια εργασίας  και τόσα άλλα.

Και, όταν οι αδελφοί μας φυλακίζονται άδικα,  κάνουμε ό,τι μπορούμε για αυτούς  —για παράδειγμα, τους υπερασπιζόμαστε στο δικαστήριο  και προσευχόμαστε για αυτούς.

Σαν τον Ιησού,  η ευγνωμοσύνη μας για το προνόμιο να γνωρίζουμε  και να λατρεύουμε τον Ιεχωβά  και για την ευλογία να υπηρετούμε σε αυτή τη θαυμάσια αδελφότητα  πρέπει να μας υποκινεί να εκδηλώνουμε θάρρος  καθώς κάνουμε το θέλημα του Θεού.

Και αφήνουμε να ριζώνει μέσα μας  και να αναπτύσσεται η ευγνωμοσύνη, όχι η ντροπή.  Ας δούμε τώρα τη δεύτερη ιδιότητα:

Οι Χριστιανοί που έχουν ευγνωμοσύνη είναι ταπεινοί.

Θα ασχοληθούμε και πάλι με το παράδειγμα του Ιησού.

Κάθε θαύμα που έκανε,  κάθε διδασκαλία που μετέδωσε στους μαθητές του,  όλα αυτά τα έκανε με ταπεινοφροσύνη.

Ο Ιησούς δεν ήθελε ποτέ να τραβάει την προσοχή πάνω του,  έτσι δεν είναι;

Απεναντίας, βλέπουμε ότι ήταν ευγνώμων για το προνόμιο  που είχε να υπηρετεί τους άλλους  και ήταν ευγνώμων για κάθε θετική ανταπόκριση  που έβλεπε στους άλλους.

Και ο Ιησούς μπορούσε να δει και μέσα στην καρδιά των ανθρώπων.

Με αυτό υπόψη,  ας αναλογιστούμε τι συνέβη την τελευταία νύχτα  που πέρασε ο Ιησούς με τους πιστούς αποστόλους του,  όταν θα λέγαμε ότι οι ατέλειές τους φάνηκαν σε όλο τους το μεγαλείο.

Για παράδειγμα, από όλους τους,  μόνο Ιησούς έπλυνε τα πόδια των άλλων.

Παρ όλα αυτά όμως, τι έβλεπε ο Ιησούς;

Έβλεπε το καλό σε αυτούς  και αυτό τον υποκίνησε να κάνει κάτι εκπληκτικό για χάρη τους.

Προσέξτε τι έβλεπε ο Ιησούς σε αυτούς,  καθώς διαβάζουμε τα εδάφια Λουκάς 22:28, 29,  όπου ο Ιησούς τούς λέει τα εξής:  «Εσείς είστε που έχετε παραμείνει προσκολλημένοι σε εμένα κατά τις δοκιμασίες μου·  και εγώ κάνω διαθήκη με εσάς,  όπως ο Πατέρας μου έχει κάνει διαθήκη με εμένα,  για μια βασιλεία».

Τι υποκίνησε τον Ιησού να το κάνει αυτό;

Η ευγνωμοσύνη.

Ναι, ο Ιησούς έβλεπε το καλό σε αυτούς και το θυμόταν.

“Εσείς παραμείνατε προσκολλημένοι σε εμένα κατά τις δοκιμασίες μου”, τους είπε.

Τι υπέροχο δώρο τούς πρόσφερε  προσκαλώντας τους να συμμετέχουν στη Βασιλεία του,  και πόσο μεγάλη ταπεινοφροσύνη έδειξε κάνοντάς το αυτό!

Ο Ιησούς δεν είχε τόσο μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του  ώστε να μην παρατηρεί το καλό που υπήρχε στους μαθητές του.

Ήταν ταπεινός, εκτιμούσε το καλό σε αυτούς  και, πράγματι, «τους αγάπησε ως το τέλος».

Δείχνουμε και εμείς ταπεινοφροσύνη και ευγνωμοσύνη  όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με τις ατέλειες των αδελφών μας;

Πρέπει να θυμόμαστε  ότι ο Ιησούς ποτέ δεν αντέδρασε υπερβολικά στα χτυπητά λάθη των μαθητών του.

Αντίθετα, ήταν ευγνώμων για την υποστήριξή τους  και πάντα έψαχνε και έβρισκε—έβρισκε—το καλό σε αυτούς.

Και εμείς θέλουμε να κάνουμε το ίδιο μεταξύ μας  —όλοι μας το χρειαζόμαστε.

Μάλιστα, χρειαζόμαστε ο ένας τον άλλον τώρα περισσότερο από ποτέ.

Η ευγνωμοσύνη που νιώθουμε για το ότι είμαστε στην αγνή λατρεία  πρέπει να μας υποκινεί να αναζητούμε  πάντα το καλό στους άλλους.

Παράλληλα, πρέπει να παίρνουμε την πρωτοβουλία  για να ενθαρρύνουμε ο ένας τον άλλον  με όποιον τρόπο μπορούμε.

Αυτό περιλαμβάνει να δίνουμε ειλικρινή έπαινο,  ο οποίος πηγάζει από την ευγνωμοσύνη.  Ο Ιησούς είπε:  «Εσείς είστε που έχετε παραμείνει προσκολλημένοι σε εμένα κατά τις δοκιμασίες μου».

Τους επαινούσε, αναγνώριζε το καλό σε αυτούς.

Ήταν ευγνώμων.

Και εμείς πρέπει να δίνουμε ειλικρινή έπαινο στους άλλους  όταν είναι κατάλληλο,  και να το κάνουμε αυτό από ευγνωμοσύνη.

Να πηγάζει από την καρδιά μας.

Τι εξετάσαμε λοιπόν σήμερα;

Είδαμε ότι οι μαθητές του Ιησού θυμούνταν για καιρό  τις ευχαριστήριες προσευχές του Ιησού.

Μάλιστα τις θυμούνταν όπως θυμούνταν και τα θαύματά του.

Ένα ακόμη παράδειγμα αυτού υπάρχει στο εδάφιο Ιωάννης 11:41  όπου, όταν ανέστησε τον Λάζαρο,  ο Ιησούς έκανε μια προσευχή και ξεκίνησε με τα λόγια:  «Πατέρα, σε ευχαριστώ που με άκουσες».

Εκείνη η ανάσταση ήταν κάτι το εκπληκτικό!

Αλλά θυμούνταν επίσης και την ευχαριστήρια προσευχή του Ιησού.

Είδαμε επίσης ότι χριστοειδείς ιδιότητες  όπως το θάρρος και η ταπεινοφροσύνη  πηγάζουν από μια καρδιά γεμάτη ευγνωμοσύνη.

Εξετάσαμε πώς μπορούμε να δείχνουμε τέτοιες ιδιότητες.

Και ο λαός του Ιεχωβά είναι σίγουρο ότι το κάνει αυτό.

Ακούμε ότι παρακολουθούν όλο και περισσότερα άτομα τις συναθροίσεις μας.

Αυτό αποδεικνύει ότι υπάρχει πνεύμα ευγνωμοσύνης και στον λαό του Θεού,  αλλά και σε όσους αντιλαμβάνονται  ότι είναι σοφό να επιστρέψουν όσο είναι ακόμη καιρός.

Δεν γνωρίζουμε πότε θα τελειώσει αυτό το παρόν σύστημα,  αλλά αυτό που ξέρουμε είναι ότι  ο σκοπός του Ιεχωβά δεν θα αποτύχει.

Ο Ιεχωβά και ο Γιος του θα φροντίσουν  ώστε όλα όσα προξενούν βλάβη να εξαφανιστούν για πάντα.

Δεν είμαστε ευγνώμονες για αυτό;  Εμείς πρέπει να κάνουμε το εξής:

Να είμαστε έτοιμοι  να εκμεταλλευόμαστε κάθε ευκαιρία που παρουσιάζεται  για να κάνουμε το θέλημα του Ιεχωβά  προτού έρθει το οριστικό τέλος.

Αυτό περιλαμβάνει να κάνουμε το καλύτερο  για να βοηθάμε άλλους να ταχθούν με το μέρος του Ιεχωβά.

Η ταπεινοφροσύνη και το θάρρος  που πηγάζουν από μια καρδιά γεμάτη ευγνωμοσύνη  θα μας βοηθούν να το κάνουμε αυτό.

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Παρασκευή 16 Σεπτεμβρίου 2022

 Παρασκευή 16 Σεπτεμβρίου

[Να] παρακαλείς . . . τις γεροντότερες σαν μητέρες, τις νεότερες σαν αδελφές, με κάθε αγνότητα.​—1 Τιμ. 5:1, 2.

Για μερικές αδελφές, οι συναθροίσεις είναι η βασική ευκαιρία που έχουν να συναναστραφούν τους συλλάτρεις τους. Επομένως, πρέπει να αξιοποιούμε αυτές τις περιστάσεις για να τις καλοδεχόμαστε, να συζητάμε μαζί τους και να τους δείχνουμε ότι νοιαζόμαστε. Όπως ο Ιησούς, έτσι και εμείς μπορούμε να αφιερώνουμε χρόνο για να κάνουμε παρέα με τις αδελφές. (Λουκ. 10:38-42) Ίσως μπορούμε να τις προσκαλέσουμε για ένα απλό γεύμα ή για αναψυχή. Σε αυτές τις περιστάσεις, ας φροντίζουμε να είναι η συζήτησή μας εποικοδομητική. (Ρωμ. 1:11, 12) Οι πρεσβύτεροι είναι καλό να έχουν κατά νου τη στάση του Ιησού. Εκείνος ήξερε ότι η αγαμία θα παρουσίαζε δυσκολίες για μερικούς, αλλά κατέστησε σαφές πως ούτε ο γάμος ούτε η τεκνοποίηση είναι το μυστικό της διαρκούς ευτυχίας. (Λουκ. 11:27, 28) Απεναντίας, η μόνιμη ευτυχία έρχεται όταν βάζουμε την υπηρεσία του Ιεχωβά στην πρώτη θέση. (Ματθ. 19:12) Ιδιαίτερα οι πρεσβύτεροι χρειάζεται να φέρονται στις Χριστιανές ως πνευματικές τους αδελφές και μητέρες. Είναι καλό να αφιερώνουν χρόνο πριν ή μετά τις συναθροίσεις για να συζητούν με τις αδελφές. w20.09 σ. 21, 22 ¶7-9

All content is property of
Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.

https://drive.google.com/file/d/1yuQqCwGCse-n7E1mJAvRL36rtRt8r_Pu/view?usp=sharing

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Πέμπτη 15 Σεπτεμβρίου 2022

 Πέμπτη 15 Σεπτεμβρίου

Ο λόγος του Ιεχωβά έγινε αιτία προσβολών και χλευασμών όλη την ημέρα.​—Ιερ. 20:8.

Στον προφήτη Ιερεμία είχε ανατεθεί ένας τρομερά δύσκολος τομέας. Κάποια στιγμή αποθαρρύνθηκε τόσο πολύ ώστε ήθελε να τα παρατήσει. Δεν το έκανε όμως. Γιατί; «Ο λόγος του Ιεχωβά» ήταν σαν φωτιά μέσα στον Ιερεμία, και δεν μπορούσε να τον κρατήσει μέσα του! (Ιερ. 20:9) Το ίδιο ισχύει και για εμάς όταν γεμίζουμε τη διάνοια και την καρδιά μας με τον Λόγο του Θεού. Αυτός είναι ένας ακόμα λόγος για να μελετάμε καθημερινά τη Γραφή με στοχασμό. Ως αποτέλεσμα, η χαρά μας θα συνεχίσει να αυξάνει, και η διακονία μας ίσως γίνει πιο παραγωγική. (Ιερ. 15:16) Όταν λοιπόν νιώθετε αποθαρρυμένοι, ικετέψτε τον Ιεχωβά να σας στηρίξει. Εκείνος θα σας βοηθήσει να αντιμετωπίσετε τις ατέλειες, τις αδυναμίες ή την ασθένειά σας. Θα σας βοηθάει να διατηρείτε ισορροπημένη άποψη για τους διορισμούς υπηρεσίας. Και θα σας βοηθάει να έχετε θετική άποψη για τη διακονία σας. Επιπρόσθετα, να ανοίγετε την καρδιά σας στον ουράνιο Πατέρα σας μιλώντας του για τις ανησυχίες σας. Με τη βοήθειά του, μπορείτε να νικήσετε την αποθάρρυνση. w20.12 σ. 27 ¶20, 21

All content is property of
Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.

https://drive.google.com/file/d/1vlfJnGzsXkYIMveNUdsbjSfaJX8uxis7/view?usp=sharing

*** w09 1/12 σ. 24-25 Ο Ιερεμίας Δεν τα Παράτησε ***

Πριν ακόμη γεννηθεί ο Ιερεμίας, ο αληθινός Θεός, ο Ιεχωβά, τον επέλεξε για να είναι προφήτης. Του ανέθεσε να προειδοποιεί το λαό ότι δεν Τον έκαναν να χαίρεται. Ξέρεις τι είπε ο Ιερεμίας στον Ιεχωβά έπειτα από χρόνια;​— «Εγώ δεν ξέρω πώς να μιλήσω, γιατί είμαι παιδί».

Τι νομίζεις ότι απάντησε ο Ιεχωβά στον Ιερεμία;​— Με καλοσύνη αλλά και σταθερότητα, του είπε: «Μη λες: “Είμαι παιδί”. Αλλά σε όλους όσους σε στείλω πρέπει να πας· και οτιδήποτε σε διατάξω πρέπει να το πεις. Μη φοβηθείς». Γιατί δεν έπρεπε να φοβηθεί; «Εγώ είμαι μαζί σου για να σε ελευθερώνω», είπε ο Ιεχωβά.​—Ιερεμίας 1:4-8.

Ωστόσο, όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, ο Ιερεμίας αργότερα αποθαρρύνθηκε. Αυτό συνέβη επειδή τον γελοιοποιούσαν για το ότι υπηρετούσε τον Θεό. “Οι πάντες με περιγελούν όλη την ημέρα και με κοροϊδεύουν”, είπε ο Ιερεμίας. Έτσι λοιπόν, αποφάσισε να τα παρατήσει. «Δεν πρόκειται να κάνω μνεία για [τον Ιεχωβά] και δεν θα μιλήσω πια στο όνομά του», είπε. Αλλά τα παράτησε στ’ αλήθεια;

«Στην καρδιά μου», είπε ο Ιερεμίας, «ο λόγος του [Ιεχωβά] έγινε σαν φωτιά που καίει, κλεισμένη μέσα στα κόκαλά μου· και κουράστηκα να τον κρατώ μέσα μου». (Ιερεμίας 20:7-9) Μολονότι φοβόταν μερικές φορές, η αγάπη του για τον Ιεχωβά δεν τον άφηνε να τα παρατήσει. Ας δούμε πώς προστατεύτηκε ο Ιερεμίας επειδή δεν τα παράτησε.

Ο Ιεχωβά είπε στον Ιερεμία να προειδοποιήσει το λαό ότι η Ιερουσαλήμ θα καταστρεφόταν, αν δεν άλλαζαν τις κακές οδούς τους. Όταν ο Ιερεμίας έδωσε τη συγκεκριμένη προειδοποίηση, εκείνοι θύμωσαν και είπαν: «Σε αυτόν τον άνθρωπο αρμόζει η κρίση του θανάτου». Ο Ιερεμίας, ωστόσο, τους παρακάλεσε να  “υπακούσουν στη φωνή του Ιεχωβά” και συνέχισε: “Να ξέρετε ότι, αν με θανατώσετε, θα σκοτώσετε έναν αθώο, γιατί ο Θεός με έστειλε να σας μιλήσω”. Ξέρεις τι συνέβη τότε;​—

Η Αγία Γραφή λέει: «Οι άρχοντες και όλος ο λαός είπαν στους ιερείς και στους προφήτες: “Δεν αρμόζει κρίση θανάτου σε αυτόν τον άνθρωπο, γιατί στο όνομα του Ιεχωβά του Θεού μας μίλησε σε εμάς”». Επομένως, όταν ο Ιερεμίας δεν άφησε το φόβο να τον κάνει να τα παρατήσει, ο Ιεχωβά τον προστάτεψε.

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Τετάρτη 14 Σεπτεμβρίου2022

 Τετάρτη 14 Σεπτεμβρίου

Αυτά τα καλά νέα της Βασιλείας θα κηρυχτούν σε όλη την κατοικημένη γη.​—Ματθ. 24:14.

Η Αγία Γραφή είναι ένα στοργικό δώρο από τον Θεό. Ο ουράνιος Πατέρας μας ενέπνευσε ανθρώπους να τη γράψουν επειδή ενδιαφέρεται βαθιά για τα επίγεια παιδιά του. Μέσω της Γραφής, ο Ιεχωβά απαντάει στα σημαντικότερα ερωτήματα που θα μπορούσαμε να θέσουμε, όπως: Από πού προήλθαμε; Ποιος είναι ο σκοπός της ζωής; Τι επιφυλάσσει το μέλλον; Ο Ιεχωβά θέλει να μάθουν όλα τα παιδιά του τις απαντήσεις, γι’ αυτό ανά τους αιώνες έχει υποκινήσει ανθρώπους να μεταφράσουν τη Γραφή σε πολλές γλώσσες. Σήμερα, η Γραφή είναι διαθέσιμη ολόκληρη ή εν μέρει σε πάνω από 3.000 γλώσσες! Είναι το πιο ευρέως μεταφρασμένο και διαδεδομένο βιβλίο στην ιστορία. Αποδεικνύουμε ότι εκτιμούμε τη Γραφή αν τη διαβάζουμε κάθε μέρα, κάνουμε στοχασμούς γύρω από τις διδασκαλίες της και προσπαθούμε όσο το δυνατόν καλύτερα να εφαρμόζουμε όσα μαθαίνουμε. Επιπρόσθετα, δείχνουμε την ευγνωμοσύνη μας στον Θεό κάνοντας ό,τι μπορούμε για να μεταδίδουμε το άγγελμά της σε όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους.​—Ψαλμ. 1:1-3· Ματθ. 28:19, 20. w20.05 σ. 24, 25 ¶15, 16

All content is property of
Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.

https://drive.google.com/file/d/1VsKXPgM8d7uJDTNmrYSJlFxgWCXx9iGk/view?usp=sharing

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Τρίτη 13 Σεπτεμβρίου 2022

 Τρίτη 13 Σεπτεμβρίου

Τα παλιά έχουν παρέλθει.​—Αποκ. 21:4.

Ο Ιεχωβά θα περιμένει μακρόθυμα ως το τέλος των χιλίων ετών και μόνο τότε θα αναμένει τελειότητα από εμάς. Μέχρι εκείνον τον καιρό, είναι πρόθυμος να παραβλέπει τις αμαρτίες μας. Ασφαλώς λοιπόν έχουμε λόγους να αναζητούμε το καλό στους άλλους και να είμαστε μακρόθυμοι μαζί τους. Ο Ιησούς και οι άγγελοι ήταν χαρούμενοι όταν δημιουργήθηκε η γη. Φανταστείτε όμως πόσο ευτυχισμένοι θα είναι όταν θα βλέπουν τη γη γεμάτη τέλειους ανθρώπους που αγαπούν τον Ιεχωβά και τον υπηρετούν. Φανταστείτε πόσο θα χαίρονται εκείνοι που πάρθηκαν από τη γη στον ουρανό για να κυβερνήσουν με τον Χριστό καθώς θα βλέπουν την ανθρωπότητα να ωφελείται από το έργο τους. (Αποκ. 4:4, 9-11· 5:9, 10) Και φανταστείτε να ζείτε όταν τα δάκρυα χαράς θα αντικαταστήσουν τα δάκρυα πόνου, όταν η αρρώστια, η λύπη και ο θάνατος θα έχουν χαθεί για πάντα. Μέχρι τότε, να είστε αποφασισμένοι να μιμείστε την αγάπη, τη σοφία και τη μακροθυμία του Πατέρα σας. Αν το κάνετε αυτό, θα διατηρείτε τη χαρά σας, όποιες δοκιμασίες και αν αντιμετωπίζετε. (Ιακ. 1:2-4) Πόσο ευγνώμονες μπορούμε να είμαστε για την υπόσχεση του Ιεχωβά ότι «θα γίνει ανάσταση»!​—Πράξ. 24:15. w20.08 σ. 19 ¶18, 19

All content is property of
Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.

https://drive.google.com/file/d/1VTgHfaGA5NEU94bfT2mIUg1IbuAWaCPr/view?usp=sharing

Η Αγνή Λατρεία του Ιεχωβά Αποκαθίσταται

εισαγωγικό βίντεο, πλαίσιο 19Α  ΔΙΔΑΚΤΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ 19Α: Ποταμοί Ευλογιών από τον Ιεχωβά

*** rr κεφ. 19 «Τα Πάντα θα Είναι Ζωντανά Εκεί Όπου θα Πηγαίνει ο Ποταμός» ***
1, 2. Σύμφωνα με τα εδάφια Ιεζεκιήλ 47:1-12, τι βλέπει και τι μαθαίνει ο Ιεζεκιήλ; (Βλέπε εικόνα στην αρχή του κεφαλαίου.)
https://www.jw.org/finder?wtlocale=G&docid=1102017179&srctype=wol&srcid=share&par=34

εισαγωγικό βίντεο, πλαίσιο 21Α

*** w21 Φεβρουάριος σ. 28 Πώς να Διατηρούμε τη Χαρά μας Όταν Υπομένουμε Δοκιμασίες ***

ΑΠΟ ΠΟΥ ΠΗΓΑΖΕΙ Η ΧΑΡΑ ΕΝΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥ;

Όπως μια φλόγα προστατευμένη μέσα σε φανάρι καίει σταθερά, έτσι και η βαθιά χαρά που δίνει ο Ιεχωβά καίει σταθερά μέσα στην καρδιά του Χριστιανού (Βλέπε παράγραφο 6)

6. Σύμφωνα με τα εδάφια Λουκάς 6:22, 23, γιατί είναι δυνατόν να νιώθει χαρά ένας Χριστιανός όταν περνάει δοκιμασίες;

6 Οι άνθρωποι μπορεί να νομίζουν ότι θα είναι ευτυχισμένοι μόνο αν έχουν καλή υγεία, πολλά χρήματα και ειρηνικές οικογενειακές σχέσεις. Αλλά η χαρά για την οποία έγραψε ο Ιάκωβος είναι πτυχή του καρπού του πνεύματος του Θεού και δεν εξαρτάται από τις περιστάσεις ενός ατόμου. (Γαλ. 5:22) Ο Χριστιανός βρίσκει χαρά, δηλαδή μια βαθιά αίσθηση ευτυχίας, όταν γνωρίζει ότι ευαρεστεί τον Ιεχωβά και ακολουθεί το παράδειγμα του Ιησού. (Διαβάστε Λουκάς 6:22, 23· Κολ. 1:10, 11) Όπως η φλόγα που καίει προστατευμένη μέσα σε ένα φανάρι, έτσι και αυτό το είδος χαράς καίει μέσα στην καρδιά του Χριστιανού. Δεν τρεμοπαίζει όταν κλονίζεται η υγεία του ή λιγοστεύουν τα χρήματά του. Και δεν τη σβήνει ο χλευασμός ή η εναντίωση από την οικογένεια ή άλλους. Αντίθετα, η φλόγα θεριεύει κάθε φορά που οι εναντιούμενοι προσπαθούν να τη σβήσουν. Οι δοκιμασίες που αντιμετωπίζουμε λόγω της πίστης μας επιβεβαιώνουν ότι είμαστε αληθινοί μαθητές του Χριστού. (Ματθ. 10:22· 24:9· Ιωάν. 15:20) Εύλογα, ο Ιάκωβος έγραψε: «Να το θεωρήσετε απόλυτη χαρά, αδελφοί μου, όταν αντιμετωπίσετε διάφορες δοκιμασίες».​—Ιακ. 1:2.

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Δευτέρα 12 Σεπτεμβρίου 2022

 Δευτέρα 12 Σεπτεμβρίου

Ο Γιος του ανθρώπου ήρθε να αναζητήσει και να σώσει αυτό που ήταν χαμένο.​—Λουκ. 19:10.

Πώς θέλει ο Ιεχωβά να νιώθουμε για τα χαμένα πρόβατά του; Ο Ιησούς έθεσε το υπόδειγμα για εμάς. Ήξερε ότι ο Ιεχωβά θεωρεί πολύτιμα όλα τα πρόβατά του, οπότε έκανε ό,τι μπορούσε για να βοηθήσει τα «χαμένα πρόβατα του οίκου του Ισραήλ» να επιστρέψουν στον Ιεχωβά. (Ματθ. 15:24) Ως ο καλός ποιμένας, ο Ιησούς έκανε επίσης το παν για να μη χάσει κανένα από τα πρόβατα του Ιεχωβά. (Ιωάν. 6:39) Ο απόστολος Παύλος πρότρεψε τους πρεσβυτέρους στην εκκλησία της Εφέσου να μιμούνται το παράδειγμα του Ιησού. «Πρέπει να βοηθάτε εκείνους που είναι αδύναμοι και . . . πρέπει να θυμάστε τα λόγια του Κυρίου Ιησού, ο οποίος είπε: “Μεγαλύτερη ευτυχία νιώθει κάποιος όταν δίνει παρά όταν λαβαίνει”». (Πράξ. 20:17, 35) Σαφώς, οι πρεσβύτεροι σήμερα έχουν μια ιδιαίτερη ευθύνη σε αυτόν τον τομέα. «Όταν σκέφτομαι πόσο πολύ νοιάζεται ο Ιεχωβά για τα χαμένα πρόβατά του, υποκινούμαι να κάνω ό,τι περνάει από το χέρι μου για να τα βοηθήσω», εξηγεί ο Σαλβαδόρ, ένας πρεσβύτερος στην Ισπανία. «Είμαι πεπεισμένος ότι ο Ιεχωβά θέλει να τα φροντίζω». w20.06 σ. 23 ¶15, 16

All content is property of
Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.

https://drive.google.com/file/d/1LbwjwfjLthU_uTzQwJ3oARU01l0yrtu_/view?usp=sharing

Πώς νομίζεις ότι νιώθει αυτό το χαμένο προβατάκι;

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Κυριακή 11 Σεπτεμβρίου 2022

 Κυριακή 11 Σεπτεμβρίου

Ο Πατέρας σας ευαρεστήθηκε να σας δώσει τη βασιλεία.​—Λουκ. 12:32.

Παρ’ όλο που ο Ιεχωβά είναι παντοδύναμος, παραχωρεί εξουσία σε άλλους. Λόγου χάρη, διόρισε τον Ιησού Βασιλιά της Βασιλείας του, ενώ θα δώσει κάποια εξουσία και στους 144.000 ανθρώπους που θα γίνουν συγκυβερνήτες του Ιησού. Βέβαια, ο Ιεχωβά εκπαίδευσε τον Ιησού για να γίνει Βασιλιάς και Αρχιερέας. (Εβρ. 5:8, 9) Εκπαιδεύει επίσης τους συγκυβερνήτες του Ιησού, αλλά αφού τους δώσει αυτόν τον διορισμό, δεν παρεμβαίνει για να ελέγξει κάθε λεπτομέρεια του έργου τους. Απεναντίας, τους εμπιστεύεται, βέβαιος ότι θα κάνουν το θέλημά του. (Αποκ. 5:10) Αν ο ουράνιος Πατέρας μας, ο οποίος δεν χρειάζεται τη βοήθεια κανενός, παραχωρεί εξουσία σε άλλους, πόσο μάλλον πρέπει εμείς να κάνουμε το ίδιο! Για παράδειγμα, μήπως είστε οικογενειάρχης ή πρεσβύτερος στην εκκλησία; Να ακολουθείτε το παράδειγμα του Ιεχωβά αναθέτοντας εργασίες σε άλλους και αντιστεκόμενοι έπειτα στην παρόρμηση να ελέγχετε την κάθε τους κίνηση. Όταν μιμείστε τον Ιεχωβά, όχι μόνο θα γίνεται η εργασία, αλλά θα εκπαιδεύετε και άλλους και θα τονώνετε την αυτοπεποίθησή τους.​—Ησ. 41:10. w20.08 σ. 9 ¶5, 6

All content is property of
Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.
[ language: G]

https://drive.google.com/file/d/1ZUNBBZvJpB6ADW2Fti_RacmdsDla6gWT/view?usp=sharing

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Σάββατο 10 Σεπτεμβρίου 2022

 Σάββατο 10 Σεπτεμβρίου

Προηγουμένως ήμουν βλάσφημος, διώκτης και θρασύς. Παρ’ όλα αυτά, μου δείχτηκε έλεος επειδή ενήργησα από άγνοια.​—1 Τιμ. 1:13.

Προτού ο απόστολος Παύλος γίνει μαθητής του Χριστού, ήταν ένας θρασύς νεαρός που δίωκε τους ακολούθους του Ιησού. (Πράξ. 7:58) Χρειάστηκε η παρέμβαση του ίδιου του Ιησού προκειμένου να σταματήσει ο Παύλος, τότε γνωστός ως Σαύλος, να τρομοκρατεί τη Χριστιανική εκκλησία. Ο Ιησούς τού μίλησε από τον ουρανό και τον τύφλωσε. Για να ξαναβρεί το φως του, ο Παύλος αναγκάστηκε να ζητήσει τη βοήθεια εκείνων ακριβώς των ανθρώπων που δίωκε. Δέχτηκε ταπεινά βοήθεια από τον μαθητή Ανανία, ο οποίος αποκατέστησε την όρασή του. (Πράξ. 9:3-9, 17, 18) Ο Παύλος αργότερα έγινε σημαίνον μέλος της Χριστιανικής εκκλησίας, αλλά ποτέ δεν ξέχασε το δίδαγμα που πήρε από τον Ιησού καθ’ οδόν προς τη Δαμασκό. Παρέμεινε ταπεινός και δεχόταν πρόθυμα βοήθεια από τους αδελφούς και τις αδελφές του. Αναγνώρισε ότι αυτοί ήταν «ενισχυτική βοήθεια» για εκείνον.​—Κολ. 4:10, 11, υποσ. w20.07 σ. 18, 19 ¶16, 17

All content is property of
Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.

https://drive.google.com/file/d/1MMDvp8kxdNssiSCdu10jXJnjaB8Cu3kA/view?usp=sharing

Πνευματικά Πετράδια 1 Βασιλέων 11.12

 

Ωστόσο, ο βασιλιάς απέρριψε τη συμβουλή που του έδωσαν οι πρεσβύτεροι και συμβουλεύτηκε τους νέους που είχαν μεγαλώσει μαζί του και οι οποίοι ήταν τώρα υπηρέτες του. (1 Βασιλέων 12:8)

https://drive.google.com/file/d/1tBr73KP4SAKvSijo3qCSwtBeUNKVfVHo/view?usp=sharing