Σάββατο 24 Φεβρουαρίου 2024

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Σάββατο 24 Φεβρουαρίου 2024

 Σάββατο 24 Φεβρουαρίου

Εγώ, ο Ιεχωβά ο Θεός σου, πιάνω σφιχτά το δεξί σου χέρι και σου λέω: «Μη φοβάσαι. Εγώ θα σε βοηθήσω».​—Ησ. 41:13.

Σκεφτείτε το παράδειγμα του Ιωσήφ από την Αριμαθαία. Έχαιρε σεβασμού στην ιουδαϊκή κοινωνία. Ήταν μέλος του Σάνχεδριν, του ιουδαϊκού ανώτατου δικαστηρίου. Εντούτοις, στη διάρκεια της επίγειας διακονίας του Ιησού, ο Ιωσήφ δεν ήταν καθόλου θαρραλέος. Ο Ιωάννης είπε ότι «ήταν μαθητής του Ιησού αλλά κρυφός εξαιτίας του φόβου που είχε για τους Ιουδαίους». (Ιωάν. 19:38) Αν και ο Ιωσήφ ενδιαφερόταν για το άγγελμα της Βασιλείας, έκρυβε από τους άλλους ότι είχε πίστη στον Ιησού. Αναμφίβολα, φοβόταν ότι θα έχανε την εξέχουσα θέση του στην κοινωνία. Όπως και αν έχουν τα πράγματα, η Γραφή μάς λέει ότι μετά τον θάνατο του Ιησού ο Ιωσήφ τελικά «βρήκε το θάρρος να παρουσιαστεί στον Πιλάτο και να ζητήσει το σώμα του Ιησού». (Μάρκ. 15:42, 43) Ο Ιωσήφ δεν προσπαθούσε πλέον να κρύψει ότι υποστήριζε τον Ιησού. Μήπως κάποιες φορές νιώθετε και εσείς τον φόβο του ανθρώπου, όπως ο Ιωσήφ; w23.01 σ. 30 ¶13, 14

https://drive.google.com/file/d/1RVI_2duydoTLahEfaHVlktZ3fjf_IYnO/view?usp=sharing

Παρασκευή 23 Φεβρουαρίου 2024

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Παρασκευή 23 Φεβρουαρίου 2024

 Παρασκευή 23 Φεβρουαρίου

Να δεχτείτε με πραότητα την εμφύτευση του λόγου ο οποίος μπορεί να σας σώσει.​—Ιακ. 1:21.

Αν είμαστε πράοι, θα αφήνουμε τον Λόγο του Θεού να ριζώνει στην καρδιά μας. Μόνο αν αποφεύγουμε το επικριτικό ή υπερήφανο πνεύμα θα μπορούν τα διδάγματα της Γραφής για το έλεος, τη συμπόνια και την αγάπη να μας διαπλάσουν. Ο τρόπος με τον οποίο φερόμαστε στους άλλους μπορεί να δείξει αν αφήνουμε τον Λόγο του Θεού να μας διαπλάθει. Οι Φαρισαίοι δεν άφηναν τον Λόγο του Θεού να αγγίξει την καρδιά τους και, ως αποτέλεσμα, “καταδίκαζαν αυτούς που δεν ήταν ένοχοι”. (Ματθ. 12:7) Παρόμοια, η άποψή μας για τους άλλους και η συμπεριφορά μας απέναντί τους αποκαλύπτουν αν έχουμε αφήσει τον Λόγο του Θεού να μας διαπλάσει. Για παράδειγμα, έχουμε τη συνήθεια να αναφέρουμε ό,τι καλό βλέπουμε στους άλλους ή μήπως σπεύδουμε να στρέφουμε την προσοχή στα ελαττώματά τους; Είμαστε ελεήμονες και πρόθυμοι να συγχωρούμε ή μήπως είμαστε επικριτικοί και τείνουμε να κρατάμε μνησικακία; Μια τέτοια αυτοεξέταση μπορεί να αποκαλύψει αν αφήνουμε τα όσα διαβάζουμε να επηρεάζουν τις σκέψεις, τα αισθήματα και τις πράξεις μας.​—1 Τιμ. 4:12, 15· Εβρ. 4:12. w23.02 σ. 12 ¶13, 14

https://drive.google.com/file/d/1RcayRiqhYRjqqJN28Fgom6VlqD6lqSC-/view?usp=sharing

Πέμπτη 22 Φεβρουαρίου 2024

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Πέμπτη 22 Φεβρουαρίου 2024

 Πέμπτη 22 Φεβρουαρίου

Είναι καλό το να πλησιάζω τον Θεό.​—Ψαλμ. 73:28.

Φυσικά, η μάθηση για τον Ιεχωβά αρχίζει με τα βασικά. Στην επιστολή του προς τους Εβραίους, ο απόστολος Παύλος αναφέρθηκε στις βασικές διδασκαλίες ως «τα στοιχειώδη πράγματα». Με αυτά τα λόγια, δεν μείωνε τα «αρχικά δόγματα». Μάλιστα, τα παρομοίασε με το γάλα που τρέφει ένα μωρό. (Εβρ. 5:12· 6:1) Αλλά επίσης πρότρεψε όλους τους Χριστιανούς να συνεχίσουν να προχωρούν πέρα από εκείνες τις βασικές διδασκαλίες και να μαθαίνουν τις βαθύτερες αλήθειες του Λόγου του Θεού. Έχετε αναπτύξει εσείς δίψα για τις βαθύτερες διδασκαλίες της Γραφής; Είστε πρόθυμοι να συνεχίσετε να αναπτύσσεστε, να συνεχίσετε να μαθαίνετε για τον Ιεχωβά και τους σκοπούς του; Ωστόσο, για πολλούς από εμάς η μελέτη δεν είναι εύκολη υπόθεση. Τι θα πούμε για εσάς; Στο σχολείο, μάθατε να διαβάζετε και να μελετάτε αποτελεσματικά; Σας άρεσε το διάβασμα; Νιώθατε ότι αποκομίζατε κάτι από αυτό; Ή μήπως βγάλατε το συμπέρασμα ότι δεν είστε του διαβάσματος; Αν συμβαίνει αυτό, δεν είστε οι μόνοι. Ο Ιεχωβά όμως μπορεί να σας βοηθήσει. Εκείνος είναι τέλειος και είναι ο καλύτερος Δάσκαλος που υπάρχει. w23.03 σ. 9, 10 ¶8-10

https://drive.google.com/file/d/112yD4nJMQZItL_G9ceAaGdZLFivNIJVx/view?usp=sharing

Τετάρτη 21 Φεβρουαρίου 2024

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Τετάρτη 21 Φεβρουαρίου 2024

 Τετάρτη 21 Φεβρουαρίου

Ευτυχισμένοι είναι όσοι έχουν υποστεί διωγμό για χάρη της δικαιοσύνης.​—Ματθ. 5:10.

Στις ημέρες μας, οι αδελφοί και οι αδελφές μας σε αρκετές χώρες αντιμετωπίζουν ό,τι υπέμειναν και οι απόστολοι τον πρώτο αιώνα όταν υπέστησαν διωγμό επειδή κήρυτταν για τον Ιησού. Επανειλημμένα, οι δικαστές του ιουδαϊκού ανώτατου δικαστηρίου «τούς πρόσταξαν να μη μιλούν με βάση το όνομα του Ιησού». (Πράξ. 4:18-20· 5:27, 28, 40) Αλλά οι απόστολοι ήξεραν ότι κάποιος με ανώτερη εξουσία τούς είχε “προστάξει να κηρύξουν στον λαό και να δώσουν πλήρη μαρτυρία” για τον Χριστό. (Πράξ. 10:42) Γι’ αυτό, ο Πέτρος και ο Ιωάννης, ενεργώντας ως εκπρόσωποί τους, είπαν με τόλμη ότι θα υπάκουαν στον Θεό και όχι σε εκείνους τους δικαστές, και δήλωσαν ότι δεν θα έπαυαν να μιλούν για τον Ιησού. (Πράξ. 5:29) Αφού υπέστησαν ξυλοδαρμό επειδή κράτησαν την ακεραιότητά τους, οι απόστολοι έφυγαν από το ιουδαϊκό ανώτατο δικαστήριο «χαρούμενοι, επειδή είχαν θεωρηθεί άξιοι να υποστούν κακομεταχείριση για χάρη του ονόματος» του Ιησού, και συνέχισαν να κηρύττουν!​—Πράξ. 5:41, 42. w22.10 σ. 12, 13 ¶2-4

https://drive.google.com/file/d/1V4MX8sPxh3fvNe-kVZrqHsRGNT4QYXtJ/view?usp=sharing

Τρίτη 20 Φεβρουαρίου 2024

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Τρίτη 20 Φεβρουαρίου 2024

 Τρίτη 20 Φεβρουαρίου

Είναι στασιαστικός λαός, . . . που δεν θέλουν να ακούσουν τον νόμο του Ιεχωβά.​—Ησ. 30:9.

Επειδή ο λαός αρνούνταν να ακούσει, ο Ησαΐας προείπε ότι ο Ιεχωβά θα επέτρεπε να υποστούν συμφορές. (Ησ. 30:5, 17· Ιερ. 25:8-11) Όντως, οδηγήθηκαν σε αιχμαλωσία από τους Βαβυλωνίους. Ωστόσο, μεταξύ των Ιουδαίων υπήρχαν κάποια πιστά άτομα, και ο Ησαΐας τούς είπε ότι κάποια μέρα ο Ιεχωβά θα τους έδειχνε ξανά εύνοια. (Ησ. 30:18, 19) Και ακριβώς αυτό συνέβη. Ο Ιεχωβά τερμάτισε την αιχμαλωσία τους. Ωστόσο, η απελευθέρωσή τους δεν θα ερχόταν αμέσως. Τα λόγια «ο Ιεχωβά περιμένει υπομονετικά για να σας δείξει εύνοια» υποδήλωναν ότι θα περνούσε κάποιο διάστημα προτού διασωθούν τα πιστά άτομα. Στην πραγματικότητα, οι Ισραηλίτες έμειναν 70 χρόνια σε εξορία στη Βαβυλώνα προτού επιτραπεί σε ένα υπόλοιπο να επιστρέψει στην Ιερουσαλήμ. (Ησ. 10:21· Ιερ. 29:10) Όταν επέστρεψαν στην πατρίδα τους, τα δάκρυα λύπης αντικαταστάθηκαν με δάκρυα χαράς. w22.11 σ. 9 ¶4

https://drive.google.com/file/d/14B-8uIMH_aU4K56KKdpA7cACy8OxlzOG/view?usp=sharing



Δευτέρα 19 Φεβρουαρίου 2024

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Δευτέρα 19 Φεβρουαρίου 2024

 Δευτέρα 19 Φεβρουαρίου

Έλπιζε στον Ιεχωβά.​—Ψαλμ. 27:14.

Ο Ιεχωβά μάς έχει δώσει την υπέροχη ελπίδα της αιώνιας ζωής. Μερικοί ελπίζουν να ζήσουν για πάντα στον ουρανό ως αθάνατα πνευματικά πλάσματα. (1 Κορ. 15:50, 53) Οι περισσότεροι όμως ελπίζουν να ζήσουν για πάντα στη γη με τέλεια υγεία και ευτυχία. (Αποκ. 21:3, 4) Είτε αποβλέπουμε σε αιώνια ζωή στον ουρανό είτε στη γη, η ελπίδα μας είναι πολύτιμη για εμάς. Η ελπίδα μας για το μέλλον είναι εγγυημένη επειδή προέρχεται από τον Ιεχωβά. (Ρωμ. 15:13) Ξέρουμε τι έχει υποσχεθεί και ξέρουμε επίσης ότι πάντοτε κρατάει τον λόγο του. (Αριθ. 23:19) Είμαστε πεπεισμένοι ότι ο Ιεχωβά έχει τόσο την επιθυμία όσο και τη δύναμη να επιτελέσει οτιδήποτε λέει ότι θα κάνει. Ο ουράνιος Πατέρας μας μάς αγαπάει και θέλει να θέτουμε την εμπιστοσύνη μας σε εκείνον. Αν η ελπίδα μας στον Ιεχωβά είναι ισχυρή, θα μπορούμε να υπομένουμε δοκιμασίες και να ατενίζουμε το μέλλον με θάρρος και χαρά. w22.10 σ. 24 ¶1-3

https://drive.google.com/file/d/1ogSdEN0vz7AggrOb31W9aqjMjeymm_Ap/view?usp=sharing

Κυριακή 18 Φεβρουαρίου 2024

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Κυριακή 18 Φεβρουαρίου 2024

 Κυριακή 18 Φεβρουαρίου

Διατήρησε τη διανοητική σου διαύγεια στα πάντα.​—2 Τιμ. 4:5.

Όταν αντιμετωπίζουμε αντιξοότητες, η οσιότητά μας στον Ιεχωβά και στην οργάνωσή του μπορεί να δοκιμαστεί. Πώς μπορούμε να υπερνικούμε τέτοιες δυσκολίες; Χρειάζεται να διατηρούμε τη διανοητική μας διαύγεια και να μένουμε άγρυπνοι, να στεκόμαστε σταθεροί στην πίστη. Διατηρούμε τη διανοητική μας διαύγεια όταν μένουμε ήρεμοι, σκεφτόμαστε καθαρά και προσπαθούμε να βλέπουμε τα πράγματα από την άποψη του Ιεχωβά. Αν ενεργούμε έτσι, οι σκέψεις μας δεν θα ελέγχονται από τα συναισθήματα. Ίσως νιώθουμε ότι μας έχει αδικήσει κάποιος συγχριστιανός μας, ίσως κάποιος σε θέση ευθύνης. Πιθανώς ο αδελφός δεν είχε πρόθεση να σας πληγώσει. (Ρωμ. 3:23· Ιακ. 3:2) Παρ’ όλα αυτά, οι πράξεις του ίσως να σας έχουν στενοχωρήσει. Ίσως μάλιστα να έχετε αναρωτηθεί: “Αν ένας αδελφός μπορεί να φερθεί έτσι, είναι όντως αυτή η οργάνωση του Θεού;” Έτσι ακριβώς θέλει ο Σατανάς να αντιδράσουμε. (2 Κορ. 2:11) Ένας τέτοιος αρνητικός τρόπος σκέψης θα μπορούσε να μας κάνει να απομακρυνθούμε από τον Ιεχωβά και από την οργάνωσή του. Πρέπει λοιπόν να προσέχουμε να μη γεμίσουμε πικρία. w22.11 σ. 20 ¶1, 3· σ. 21 ¶4

https://drive.google.com/file/d/1kv0-z01XUZt3dT8Q7b3WX1MlKxQJJD9B/view?usp=sharing

Σάββατο 17 Φεβρουαρίου 2024

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Σάββατο 17 Φεβρουαρίου 2024

 Σάββατο 17 Φεβρουαρίου

Να γίνεστε . . . μιμητές του Θεού, ως αγαπητά παιδιά.​—Εφεσ. 5:1.

Όταν τηρούμε τους κανόνες του Ιεχωβά περί ορθού και εσφαλμένου, ωφελούμαστε. Καταλαβαίνετε γιατί; Φανταστείτε τι θα συνέβαινε αν η κάθε τράπεζα είχε τους δικούς της κανόνες για να καθορίζει την αξία των νομισμάτων ή αν κάθε κατασκευαστική εταιρία έκανε μετρήσεις με βάση δικούς της κανόνες. Το αποτέλεσμα θα ήταν χάος. Επίσης, αν το ιατρικό προσωπικό δεν τηρούσε κάποιους καθορισμένους κανόνες περίθαλψης, ίσως να πέθαιναν κάποιοι ασθενείς. Σαφώς, οι αξιόπιστοι κανόνες είναι προστασία. Παρόμοια, οι κανόνες του Θεού περί ορθού και εσφαλμένου μάς προστατεύουν. Ο Ιεχωβά ευλογεί εκείνους που προσπαθούν να ζουν σύμφωνα με τους κανόνες του. Έχει δώσει την υπόσχεση: «Οι δίκαιοι θα γίνουν κάτοχοι της γης και θα ζουν για πάντα σε αυτήν». (Ψαλμ. 37:29) Μπορείτε να φανταστείτε την ενότητα, την ειρήνη και την ευτυχία που θα απολαμβάνει η ανθρωπότητα όταν όλοι θα ακολουθούν τους κανόνες του Ιεχωβά; Ο Ιεχωβά θέλει να απολαύσετε και εσείς αυτή τη ζωή. Ασφαλώς, ο καθένας μας έχει βάσιμους λόγους να αγαπάει τη δικαιοσύνη! w22.08 σ. 27, 28 ¶6-8

https://drive.google.com/file/d/1M5UCT0e0FfY1q-q32KhIMkK-kwHqTFmy/view?usp=sharing

Παρασκευή 16 Φεβρουαρίου 2024

Κένεθ Γκόντμπερν: Να Ακούτε με Πραότητα (Ιακ. 1:19-21)

 

 

https://www.jw.org/finder?locale=el&lank=pub-jwbvod24_8_VIDEO&docid=1011214&applanguage=G

Το εδάφιό μας λέει να είμαστε γρήγοροι στο να ακούμε.

Οπότε, θέλουμε να μιλήσουμε για το θέμα  «Να Ακούτε με Πραότητα».  Θα εξετάσουμε δύο σημεία:

Γιατί είναι απαραίτητη η πραότητα για να ακούμε;

Και πώς μπορεί να μας βοηθήσει η πραότητα  να είμαστε καλύτεροι ακροατές;

Ας δούμε το πρώτο σημείο.

Πώς συνδέεται η πραότητα με το πώς ακούμε;

Ας δούμε το εδάφιο της ημέρας από τη Γραφή μας,  Ιακώβου κεφάλαιο 1.

Στα εδάφια 19 ως 21, ο Ιάκωβος  μας δείχνει πώς συνδέονται αυτά τα δύο.  Ιακώβου 1:19—εδώ λέει:  «Αυτό να γνωρίζετε, αγαπητοί μου αδελφοί:

Κάθε άνθρωπος πρέπει να είναι γρήγορος στο να ακούει,  αργός στο να μιλάει, αργός σε θυμό,  διότι ο θυμός του ανθρώπου  δεν έχει ως αποτέλεσμα τη δικαιοσύνη του Θεού.

Γι’ αυτό, να αποβάλετε κάθε ακαθαρσία και κάθε ίχνος κακίας,  και να δεχτείτε με πραότητα την εμφύτευση του λόγου  ο οποίος μπορεί να σας σώσει».

Εδώ, ο Ιάκωβος αναφέρεται στο να ακούμε τον Λόγο του Θεού  και λέει ότι πρέπει να είμαστε “γρήγοροι στο να ακούμε”.

Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να ελέγχουμε την αντίδρασή μας.

Πρέπει να είμαστε “αργοί στο να μιλάμε”  γιατί, όταν αρχίσουμε να μιλάμε, σταματάμε να ακούμε.

Πρέπει επίσης να ελέγχουμε τα συναισθήματά μας  γιατί, αν θυμώσουμε,  το αποτέλεσμα δεν θα είναι η «δικαιοσύνη του Θεού».

Μάλλον τα πράγματα θα γίνουν χειρότερα.

Γι’ αυτό, το μυστικό είναι αυτό που λέει το εδάφιο 21.

Χρειάζεται να έχουμε πραότητα,  η οποία θα μας βοηθήσει να ακούμε γρήγορα  τον Λόγο του Θεού και να τον δεχόμαστε.

Γιατί το λέμε αυτό;

Επειδή η πραότητα προϋποθέτει εγκράτεια.

Το άτομο που είναι πράο είναι ταπεινό και υπομονετικό.

Έχει ήρεμη και ειρηνική διάθεση.

Οι Γραφές δείχνουν ότι το πράο άτομο είναι ευδίδακτο  —είναι διατεθειμένο και πρόθυμονα υποταχθεί στο θέλημα του Θεού.

Η πραότητα λοιπόν είναι απαραίτητη  για να ακούμε τον Λόγο του Θεού.

Και αυτό εξηγεί γιατί τόσο πολλοί άνθρωποι σήμερα  δεν είναι γρήγοροι στο να ακούν αυτά που λέει η Γραφή.  Το <i>Ενόραση</i> αναφέρει το εξής:  «Η έλλειψη πραότητας είναι αποτέλεσμα ανασφάλειας,  απογοήτευσης, έλλειψης πίστης και ελπίδας,  ακόμη και απόγνωσης».

Δεν περιγράφει πολύ καλά αυτό τον κόσμο στον οποίο ζούμε;

Ο Σατανάς έχει κάνει τους ανθρώπουςνα νιώθουν τόσο πιεσμένοι  που δεν έχουν πραότητα.

Τους κάνει να νιώθουν ανασφαλείς.

Νιώθουν να απειλούνται.

Φοβούνται ότι θα τους εκμεταλλευτούν.

Και για αυτόν τον λόγο γίνονται «αδιάλλακτοι».

Δεν εμπιστεύονται τους άλλους.

Ο Σατανάς έχει βυθίσει τους ανθρώπους στην απογοήτευση.

Η ζωή σε αυτό το σύστημα είναι πολύ άδικη  και αυτό κάνει τους ανθρώπους σκληρούς.

Μέσα τους είναι γεμάτοι πικρία.

Και οι θεσμοί αυτού του συστήματος πραγμάτων  έχουν στερήσει από τους ανθρώπουςτην πίστη και την ελπίδα τους.

Δεν είναι λοιπόν παράξενο  που οι άνθρωποι είναι επιφυλακτικοί και καχύποπτοι.

Όλα αυτά έχουν οδηγήσει τους ανθρώπους στην απελπισία,  στην απόγνωση και στο άγχος.

Και αυτό ακριβώς θέλει ο Σατανάς.

Θέλει να μην είναι οι άνθρωποι πράοι  γιατί ξέρει ότι, αν δεν είναι πράοι,  δεν θα είναι γρήγοροι στο να ακούν τον Λόγο του Θεού.

Αλλά με τη βοήθεια του Ιεχωβά  όλοι μπορούν σιγά σιγά να γίνουν πράοι.

Ο Ιεχωβά με τον Λόγο του και το άγιο πνεύμα του  μας δίνει και τους λόγους  και την ικανότητα για να το πετύχουμε αυτό.

Μας δίνει την ικανότητα να ελέγχουμε την αντίδρασή μας.

Και μέσα στον Λόγο του  μας δίνει λόγους για να νιώθουμε ασφαλείς,  να νιώθουμε ήρεμοι,  να έχουμε ισχυρή πίστη και ελπίδα.

Και ως αποτέλεσμα, τον εμπιστευόμαστε.

Δεν παίρνουμε τα πράγματα στα χέρια μας.

Η πραότητα λοιπόν είναι απαραίτητη  για να ακούμε τον Λόγο του Θεού.

Είναι η ιδιότητα που μαλακώνει το έδαφος της καρδιάς μας  για να γίνει εκεί η εμφύτευση του Λόγου του Θεού.

Αλλά η πραότητα  μας βοηθάει να είμαστε και καλύτεροι ακροατές,  όπως φαίνεται καθαρά από το θαυμάσιο παράδειγμα του Ιησού.

Ο Ιησούς ήταν πράος και αυτό τον έκανε προσιτό.

Δημιουργούσε ευκαιρίες για να ακούει τους άλλους.

Ανοίξτε αν θέλετε τη Γραφή σας στον Ματθαίο, κεφάλαιο 11.

Θα διαβάσουμε τα εδάφια 28 και 29.

Και προσέξτε τη θερμή πρόσκληση που απευθύνει ο Ιησούς  —Ματθαίος 11:28, 29:  «Ελάτε σε εμένα, όλοι εσείς που μοχθείτεκαι είστε καταφορτωμένοι,  και εγώ θα σας αναζωογονήσω.

Βάλτε τον ζυγό μου πάνω σας και μάθετε από εμένα,  διότι είμαι πράος και ταπεινός στην καρδιά,  και θα νιώσετε αναζωογόνηση».

Ναι, ο Ιησούς ήταν πράος και αυτό τον έκανε προσιτό.

Οι άνθρωποι ένιωθαν άνετα να μιλήσουν στον Ιησού.

Δεν σκέφτονταν: “Τι διάθεση να έχει άραγε σήμερα;”

Ο Ιησούς δεν ήταν υπερευαίσθητος,  δεν ήταν εύθικτος ούτε κυκλοθυμικός.

Οι άλλοι δεν φοβούνταν πώς θα αντιδράσει.

Ένιωθαν ότι ο Ιησούς ήθελε πραγματικά να τους ακούσει.

Σκεφτείτε μερικά παραδείγματα που το δείχνουν αυτό.

Η Μάρθα ένιωθε άνετα να πλησιάσει τον Ιησού  και να του εκφράσει την αναστάτωσή της και τα παράπονά της  για την αδελφή της, τη Μαρία.

Και η Μαρία και η Μάρθα  δεν φοβήθηκαν να εκφράσουν τα συναισθήματά τους  στον Ιησού όταν πέθανε ο Λάζαρος.

Και θυμάστε το πρώτο πράγμα που του είπαν;

Ήταν κάτι που θα μπορούσε να θεωρηθεί αγενές.

Του είπαν: “Αν ήσουν εδώ,  ο αδελφός μας δεν θα είχε πεθάνει”.

Θυμηθείτε την περίπτωση που ο Ιάκωβος και o Ιωάννης  ζήτησαν ειδική μεταχείριση από τον Ιησού.

Και το έκαναν αυτό λίγο αφότου τους είχε πει ο Ιησούς  ότι επρόκειτο να υποφέρει και να πεθάνει.

Και ο Πέτρος, παρότι είχε λάθος σκεπτικό,  ένιωσε άνετα να πάρει παράμερα τον Ιησού  και να του δώσει συμβουλή.

Ποιο είναι το σημείο;

Οι άνθρωποι ένιωθαν άνετα να μιλούν στον Ιησού  —να του ζητούν πράγματα,  να του εκφράζουν τα αισθήματά τους, τις ανησυχίες τους.

Και, παρότι αυτά που έλεγαν μπορεί να φαίνονταν μικροπρεπή,  αγενή, άστοχα ή και λάθος,  ο Ιησούς δεν παραφέρθηκε ποτέ.

Τους φερόταν πάντα με αξιοπρέπεια, με πραότητα,  ακόμη και όταν έπρεπε να τους δώσει ισχυρή διόρθωση ή συμβουλή.

Και το φοβερό είναι ότι ο Ιησούς  πιθανότατα ήξερε τις περισσότερες φορές τι θα του έλεγαν.

Παρ’ όλα αυτά, δεν τελείωνε εκείνος τις προτάσεις τους.

Δεν τους διέκοπτε.

Τους έδινε αξιοπρέπεια.

Και τους άφηνε να εκφραστούν.

Τι ωραίο μάθημα είναι αυτό για εμάς!

Αν έχουμε πραότητα, αυτό θα μας κάνει προσιτούς,  θα δημιουργεί ευκαιρίες για να είμαστεγρήγοροι στο να ακούμε τους άλλους.  Και ανόμοια με τον Ιησού,  εμείς χρειάζεται να ακούμε τι έχουν να πουν οι άλλοι.

Αυτός είναι ο μόνος τρόπος  για να δούμε πώς μπορούμε να τους βοηθήσουμε.

Και είναι ο μόνος τρόπος για να παραμένουμε προσιτοί  ώστε να λαβαίνουμε τις συμβουλές καιτις εισηγήσεις που ίσως χρειαζόμαστε.

Και ένας δεύτερος τρόπος με τον οποίο ο Ιησούς  ήταν παράδειγμα πραότητας  είναι ότι δεν αντιδρούσε υπερβολικά σε όσα άκουγε.

Γιατί ενεργούσε έτσι;

Ανοίξτε, παρακαλώ, τη Γραφή σας στην 1 Πέτρου 2:23  και προσέξτε μια δήλωση που γίνεται σχετικά με τον Ιησού  —1 Πέτρου 2:23:  «Όταν τον πρόσβαλλαν, δεν ανταπέδιδε προσβάλλοντας.

Όταν υπέφερε, δεν απειλούσε,  αλλά εμπιστεύτηκε τον εαυτό τουσε Εκείνον που κρίνει δίκαια».

Άρα, ο Ιησούς συγκρατούνταν  επειδή εμπιστευόταν τον εαυτό του στον Ιεχωβά.

Ήξερε ότι ο Ιεχωβά θα χειριζότανόλες τις αδικίες που αντιμετώπιζε.

Ο Ιησούς ήξερε πως ό,τι και αν έλεγεοποιοσδήποτε σε εκείνον ή για εκείνον  δεν θα άλλαζε το πώς ένιωθε o Ιεχωβά για αυτόν,  και αυτό τον έκανε να νιώθει ασφαλής.

Δεν αποπροσανατολιζόταν.

Δεν έπαιρνε τα πράγματα στα χέρια του.

Δεν παραφερόταν.

Ο στοχασμός γύρω από το παράδειγμα του Ιησού  μπορεί να μας βοηθήσει.

Μπορεί να μας βοηθήσει όταν δεχόμαστε  προσβλητικά λόγια από εναντίους  ή κακεντρεχή σχόλια από εναντίους.

Αλλά μπορεί να μας βοηθήσει  και στις καθημερινές μας επαφές.

Κάποιες φορές, μπορεί κάποιος να πει κάτι  που δείχνει ότι μας έχει παρεξηγήσει ή κρίνει άδικα.

Ή, να διατυπώσει με τέτοιον τρόπο αυτό που λέει  που να φαίνεται ότι δεν σέβεται την εξουσία μας.

Ή, μπορεί να πει ένα υποτιμητικό αστείο για εμάς.

Όλα αυτά μπορεί να μας γεμίσουν ανασφάλεια  και απογοήτευση,  αλλά, αν έχουμε πραότητα που βασίζεται στη σχέση μας με τον Ιεχωβά,  θα νιώθουμε ήρεμοι και ασφαλείς.  Δεν θα αποπροσανατολιζόμαστε,  δεν θα αντιδρούμε υπερβολικά.

Ναι, η πραότητα είναι απαραίτητη για να ακούμε.

Μας βοηθάει να είμαστε γρήγοροι στο να ακούμε  τον Λόγο του Θεού,  ώστε να εμφυτευτεί στην καρδιά μας.

Και μας κάνει καλύτερους ακροατές,  καθώς μας βοηθάει να είμαστε προσιτοί  και να μην αντιδρούμε υπερβολικά σε όσα ακούμε.  

Ντόναλντ Γκόρντον: “Να Δίνεις Συνεχώς Προσοχή . . . στη Διδασκαλία Σου” (1 Τιμ. 4:16)

 


 https://www.jw.org/finder?locale=el&lank=pub-jwbvod24_7_VIDEO&docid=1011214&applanguage=G

“Να δίνεις συνεχώς προσοχή στη διδασκαλία σου”.  Στη διακονία μας,  όταν κάνουμε επανεπισκέψεις ή Γραφικές μελέτες,  είναι πολύ σημαντικό να ακούμε.

Φυσικά, ακούμε τον σπουδαστή μας.

Αλλά ακούμε και τη διδασκαλία μας;

Ας πούμε ένα παράδειγμα.

Ας υποθέσουμε ότι είμαστε στην Αίθουσα Βασιλείας  και δίπλα μας κάθεται ο σπουδαστής μας  που έχει έρθει για πρώτη φορά στη συνάθροιση.

Καθώς ακούμε τη δημόσια ομιλία,  ακούμε κάθε σημείο, κάθε πρόταση, ακόμα και κάθε λέξη,  με τα αφτιά του σπουδαστή μας.

Κάποιες φορές, ίσως δαγκωνόμαστε με αυτό που ακούμε,  άλλες φορές όμως λέμε: “Α, ωραίο σημείο αυτό!

Ταιριάζει γάντι στον σπουδαστή μου”.  Και είμαστε σε θέση να το κάνουμε αυτόγιατί ξέρουμε τον σπουδαστή μας—  τι καταλαβαίνει, τι δεν καταλαβαίνει,  κάποια ευαίσθητα θέματα για αυτόν,  και τα λοιπά.

Επειδή τα έχουμε όλα αυτά υπόψη,  ακούμε τον ομιλητή με τα αφτιά του σπουδαστή μας.

Όταν διδάσκουμε εμείς  σε μια μελέτη, σε μια επανεπίσκεψη,  ακούμε τον εαυτό μας με τα αφτιά του σπουδαστή;

Καθώς διδάσκουμε, ακούμε, δίνουμε προσοχή,  στο πώς ακούγονται αυτά που λέμε στον σπουδαστή μας;

Ποια πράγματα ίσως εντοπίσουμε ότι πρέπει να βελτιώσουμε;

Δύο έμπειροι επίσκοποι περιοχής,  που τους αρέσει πάρα πολύ να πηγαίνουνσε Γραφικές μελέτες με αδελφούς και αδελφές,  ανέφεραν κάποια πράγματα που παρατήρησαν τελευταία.

Ένας είπε: «Μια έλλειψη που βλέπω συχνά  είναι ότι οι ευαγγελιζόμενοι σπανίως καλούν άλλους στη μελέτη  ή λένε πάντα στο ίδιο άτομο να έρθει στη μελέτη».  «Άλλοι ξεχνούν ότι ο σπουδαστήςέχει κάποια κενά στην κατανόησή του  και υποθέτουν ότι ξέρει ή καταλαβαίνει όλα όσα μαθαίνει».  Ένας άλλος είπε:  «Χρειάζεται να ρωτάμε περισσότερα “γιατί;” τον σπουδαστή  για να κάνει λογικές σκέψεις».  Και κάποιος άλλος:  «Πολλοί αδελφοί ακόμη μιλούν οι ίδιοι πάρα πολύ στη μελέτη  ή υπεραναλύουν τις εισαγωγικές παραγράφουςστο βιβλίο <i>Ευτυχισμένη Ζωή».</i>

Ίσως έχουμε ακούσει τον εαυτό μας  και έχουμε διαπιστώσει ότι κάνουμε  κάποια από αυτά τα πράγματα ή κάποια άλλα.

Τι θα μας βοηθήσει;

Όταν μιλάμε για εκπαίδευση στη διακονία,  πολλές φορές ανατρέχουμε στο υπέροχο παράδειγμα  του Ακύλα και της Πρίσκιλλας καθώς βοηθούσαν τον Απολλώ.

Ας ανοίξουμε τη Γραφή μας για ναθυμηθούμε την περίπτωσή τους  στο βιβλίο των Πράξεων 18:24—

Πράξεις 18:24.

Λέει: «Και έφτασε στην Έφεσο κάποιος Ιουδαίος  που καταγόταν από την Αλεξάνδρεια και λεγόταν Απολλώς,  ένας εύγλωττος άντρας, καλά καταρτισμένος στις Γραφές.

Αυτός είχε διδαχτεί την οδό του Ιεχωβά  και, καθώς φλεγόταν με το πνεύμα,  μιλούσε και δίδασκε επακριβώς τα σχετικά με τον Ιησού,  αλλά γνώριζε μόνο το βάφτισμα του Ιωάννη.

Άρχισε λοιπόν να μιλάει με τόλμη στη συναγωγή  και, όταν η Πρίσκιλλα και ο Ακύλας τον άκουσαν,  τον πήραν μαζί τους  και του εξήγησαν ακριβέστερα την οδό του Θεού».

Έτσι λοιπόν, από αυτό το παράδειγμα  καταλαβαίνουμε πόσο σημαντικό είναι  να ακούσει κάποιος άλλος τη διδασκαλία μας  ώστε να μας δώσει τη βοήθεια που χρειαζόμαστε  και να βελτιωθούμε.

Θυμάστε τι παρατήρησε ένας επίσκοπος περιοχής;  Είπε:  «Μια έλλειψη που βλέπω συχνά είναι ότι οι ευαγγελιζόμενοι  σπανίως καλούν άλλους στη μελέτη  ή λένε πάντα στο ίδιο άτομο να έρθει στη μελέτη».

Καταλαβαίνουμε γιατί είναι πρόβλημα αυτό.

Αλλά δεν βλέπουμε το ίδιο εδώ.

Ο Ακύλας και η Πρίσκιλλα ήταν στη συναγωγή,  άκουσαν τον Απολλώ  και με αγάπη τον πήραν μαζί τους  και του έδωσαν τη βοήθεια που χρειαζόταν.

Και δεν μας εκπλήσσει που εδώ αναφέρεται και η Πρίσκιλλα  γιατί συνεργάστηκε με πολύ σεβασμό με τον σύζυγό της  και συνέβαλε και εκείνη στο να βοηθηθεί ο Απολλώς.

Αντιλαμβανόμαστε ότι η Πρίσκιλλαήταν πολύ πνευματική γυναίκα.

Και σήμερα ισχύει το ίδιο.

Στις εκκλησίες μας και στην οικογένεια Μπέθελ,  έχουμε αδελφές με μεγάλη πνευματικότητα,  με πολλές γνώσεις, βαθυστόχαστες αδελφές.

Και είναι μεγάλη ευλογία αυτό.

Και όταν διδάσκουν τη Γραφή στις επανεπισκέψεις  ή στις Γραφικές μελέτες,  πολλές από τις αδελφές μας προσπαθούννα γίνονται όλο και καλύτερες  και τα πάνε εξαιρετικά.

Γι’ αυτό, ρώτησα κάποιες από τις αδελφές  πώς εφαρμόζουν το σημερινό εδάφιο—  πώς “δίνουν συνεχώς προσοχή στη διδασκαλία τους”.

Χαίρομαι που ρώτησα  γιατί μου είπαν πολύ ωραία πράγματα.

Ακούστε μερικά από αυτά.  Όλες ανέφεραν πόσο σημαντική είναι η προετοιμασία—  η προετοιμασία με τον σπουδαστή υπόψη.

Από ό,τι φαίνεται εφαρμόζουν αυτά που μαθαίνουμε στη μεσοβδόμαδη συνάθροιση.

Πιο συγκεκριμένα,  μια από τις αδελφές είπε τα εξήςσε σχέση με την αξία της προετοιμασίας.  Είπε:  «Το Α και το Ω είναι η καλή προετοιμασίαγια την επανεπίσκεψη ή τη μελέτη,  μην πω η υπερβολική προετοιμασία.

Έτσι, όταν είμαι στην επανεπίσκεψη ή στη μελέτη  δεν κοιτάζω όλη την ώρα την ύλη  ούτε σκέφτομαι συνεχώς ποιο σημείο θα δούμε μετά.  Έτσι μπορώ να εστιάζω στο άτομο και το παρατηρώ—  το πρόσωπό του, τα μάτια του.

Μήπως έχει μπερδευτεί; Μήπως νιώθει άβολα;

Μήπως γουρλώνει τα μάτια του με αυτό που μαθαίνει; Ουάου!»

Άρα, η αδελφή μας,  επειδή είναι τόσο καλά εξοικειωμένη με την ύλη,  μπορεί να εστιάζει στη σπουδάστριά της  και να ακούει ουσιαστικά τη δική της διδασκαλία  παρατηρώντας τη σπουδάστριά της.  Μια άλλη αδελφή ανέφερε κάτι παρόμοιο:  «Έχω διαπιστώσει πως, όταν προετοιμάζομαι  έχοντας υπόψη την οικοδέσποινα και σκέφτομαι:

“Τι θα ήθελα να ακούσω αν ήμουν στη θέση της  και είχα τις δικές της περιστάσεις;”,  αυτό με βοηθάει να ξέρω τι να διδάξω και πώς».

Βλέπουμε λοιπόν ότι η αδελφή,  στη διάρκεια της προετοιμασίας της,  αφιερώνει χρόνο για να ακούσει την ύλη  μέσα από τα αφτιά της σπουδάστριάς της, θα λέγαμε.

Και μετά ξέρει πώς να διδάξει πιο αποτελεσματικά.

Και πώς μας βοηθάει το να είναικαι κάποιος άλλος μαζί μας στη μελέτη;  Ακούστε τι είπε μια αδελφή μας:  «Όταν έχω μαζί μου μια άλλη αδελφή  και μετά τη μελέτη μού λέει τη γνώμη τηςγια το πώς πήγε η μελέτη,  αυτό με βοηθάει να δω σημεία που ίσως μου ξέφυγαν.

Με βοηθάει πάρα πολύ όταν ρωτάω τη συνεργάτιδά μου  τι πιστεύει ότι θα μπορούσα να πω την επόμενη φορά,  πώς να το πω ή τι να αποφύγω να πω».

Παίρνουμε λοιπόν μαζί μας έναν Ακύλα, μία Πρίσκιλλα,  και ίσως να έχουμε διαφορετικόΑκύλα και Πρίσκιλλα κάθε φορά μαζί μας,  όπως πρότεινε ο επίσκοπος περιοχής.

Και για να τονίσουμε πάλι αυτό,  δεν θέλουμε να μας λένε πώς τα πήγε ο σπουδαστής μας  αλλά πώς τα πήγαμε εμείς.  «Εγώ, ως δάσκαλος, πώς μπορώ να βελτιωθώ;

Γίνε τα αφτιά μου, άκουσε αντί για εμένα.

Δώσε προσοχή στη διδασκαλία μου, βοήθησέ με να βελτιωθώ».

Υπέροχο παράδειγμα.

Και τέλος, μια άλλη αδελφή μας  τόνισε τι προσπαθεί να εφαρμόζει  για να διδάσκει αποτελεσματικά.

Κατ’ αρχάς, όπως θα περιμέναμε,ανέφερε και εκείνη τα ίδια πράγματα  σε σχέση με την αξία της προετοιμασίας,  και πρόσθεσε:  «Θεωρώ πολύ σημαντικό να δίνω στον σπουδαστή χρόνο  για να εκφράζεται.

Έμαθα να μη με ενοχλούν οι στιγμές αμήχανης σιωπής,  που επιτρέπουν στον σπουδαστή να κάνει σκέψεις.

Δεν νιώθει την πίεση ότι πρέπει να δώσει  μια γρήγορη απάντηση,  αλλά απαντάει από την καρδιά του».  Δεν είναι υπέροχο να αναπτύξουμε αυτή την ικανότητα—  να δίνουμε στον σπουδαστή χρόνο  να απαντάει από την καρδιά του;  Και μετά σχολίασε:  «Προσπαθώ να δείχνω γνήσιο ενδιαφέρον  και να μην ξεχνάω ότι αυτή η ώρα είναι δική τους,  είναι η μελέτη τους.

Όταν το θυμάμαι αυτό,  υποκινούμαι να κάνω το καλύτερο που μπορώ  καθώς τις διδάσκω και τις βοηθάω».

Αυτή η ώρα είναι δική τους,  είναι η μελέτη τους—  πράγματι, πολύ υποκινητικό!

Όλα αυτά που είπαν οι αδελφές μας με βοήθησαν να καταλάβω  ότι κάνουν το καλύτερο που μπορούν  για να διδάσκουν τον Λόγο του Θεού.

Είμαστε περήφανοι για όλους εσάς  που προσπαθείτε και κάνετε το καλύτερο  για να δίνετε συνεχώς προσοχή στη διδασκαλία σας.

Όλα αυτά που σας ανέφερα  τα είπαν τρεις αδελφές που τυχαίνει να γνωρίζω.  Αλλά σκεφτείτε: Παγκόσμια,  υπάρχουν εκατομμύρια αδελφές μας  που κηρύττουν και διδάσκουν επιδέξια  τα καλά νέα της Βασιλείας.

Και αυτό σίγουρα μας εμπνέει όλους μας  να δίνουμε συνεχώς προσοχή στη διδασκαλία μας.  

Πνευματικά πετράδια ΨΑΛΜΟΙ 8-10

Κολάζ: Τρόποι με τους οποίους μπορούμε να εξυμνούμε τον Ιεχωβά. 1. Μια ηλικιωμένη αδελφή δίνει μαρτυρία στη γυναίκα που τη φροντίζει. 2. Αδελφοί και αδελφές ψάλλουν στη συνάθροιση. 3. Ένα αγόρι σηκώνει το χέρι για να απαντήσει στη συνάθροιση. 4. Ένας νεαρός βοηθάει στην καθαριότητα της Αίθουσας Βασιλείας. 5. Μια νεαρή αδελφή δίνει μαρτυρία σε μια συμμαθήτριά της.

ΑΝΑΡΩΤΗΘΕΙΤΕ: “Με ποιους άλλους τρόπους μπορώ να εξυμνώ τον Ιεχωβά;”

https://drive.google.com/file/d/1Ackc2q4inFxl-dot9sisb4URn61EDMwS/view?usp=sharing

Αντιλαμβάνεστε Εσείς τις Αόρατες Ιδιότητες του Θεού;

 

Αντιλαμβάνεστε Εσείς τις Αόρατες Ιδιότητες του Θεού;

Όταν κοιτάζετε ένα πολύχρωμο λουλούδι, τον έναστρο ουρανό ή έναν εκκωφαντικό καταρράκτη, βλέπετε το έργο των χεριών του Δημιουργού; Η δημιουργία γύρω μας αποκαλύπτει ξεκάθαρα τις αόρατες ιδιότητες του Ιεχωβά. (Ρω 1:20) Όταν σταματάμε για να στοχαστούμε αυτά που βλέπουμε με τα μάτια μας, μπορούμε να αντιληφθούμε τη δύναμη, την αγάπη, τη σοφία, τη δικαιοσύνη και τη γενναιοδωρία του Θεού.​—Ψλ 104:24.

Ποια είναι μερικά από τα δημιουργικά έργα του Ιεχωβά που βλέπετε κάθε μέρα; Ακόμα και αν ζείτε σε πόλη, ίσως βλέπετε πουλιά ή δέντρα. Αν παρατηρούμε προσεκτικά τη δημιουργία του Ιεχωβά, θα μπορούμε να μειώνουμε την ανησυχία μας, να βλέπουμε τα προβλήματά μας στη σωστή τους διάσταση και να αυξάνουμε την πίστη μας στην ικανότητα που έχει ο Ιεχωβά να μας φροντίζει σε όλη την αιωνιότητα. (Ματ 6:25-32) Αν έχετε παιδιά, βοηθήστε τα να αντιληφθούν τις απαράμιλλες ιδιότητες του Ιεχωβά. Καθώς μεγαλώνει η εκτίμησή μας για τη δημιουργία γύρω μας, θα πλησιάζουμε περισσότερο τον Δημιουργό.​—Ψλ 8:3, 4.

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΤΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΥΝ ΤΗ ΔΟΞΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ​—ΦΩΣ ΚΑΙ ΧΡΩΜΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΑΠΑΝΤΗΣΤΕ ΣΤΙΣ ΑΚΟΛΟΥΘΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ:

  • Πώς μπορούμε να βλέπουμε χρώματα χάρη στις χρωστικές;

  • Τι προκαλεί τον ιριδισμό;

  • Γιατί βλέπουμε διάφορα χρώματα στον ουρανό;

  • Ποια εντυπωσιακά χρώματα της δημιουργίας έχετε δει κοντά στο σπίτι σας;

  • Γιατί πρέπει να αφιερώνουμε χρόνο για να παρατηρούμε προσεκτικά τον φυσικό κόσμο;

Ροζ τριαντάφυλλο, μπλε πεταλούδα, φρούτα διαφόρων χρωμάτων και ο ήλιος στον ορίζοντα

Τι αποκαλύπτει το φως και το χρώμα για τις ιδιότητες του Ιεχωβά;

Τα Θαύματα της Δημιουργίας Αποκαλύπτουν τη Δόξα του Θεού—Φως και Χρώμα

Το έργο του κάθε καλλιτέχνη αντανακλά την προσωπικότητά του  και αποτελεί έκφραση του δημιουργικού ταλέντου και της φαντασίας του. Μήπως όμως αυτές οι εκφράσεις περιορίζονται στα ανθρώπινα έργα τέχνης; Ή συναντώνται και στο φυσικό κόσμο; Ζούμε σ’ έναν κόσμο που βρίθει από εντυπωσιακά χρώματα. Όπου κι αν κοιτάξουμε, διάφορα χρώματα και αποχρώσεις αιχμαλωτίζουν το βλέμμα μας. Μερικά αποτελούν αμυδρές παραλλαγές. Άλλα παρουσιάζουν χτυπητές αντιθέσεις. Όλα μαζί στρέφουν την προσοχή μας στην εξαιρετική ομορφιά  που υπάρχει ολόγυρά μας στη δημιουργία. Από πού, όμως, προέρχονται όλα αυτά τα χρώματα; Η απάντηση σχετίζεται με τη φύση του φωτός  και με το πώς αυτό αλληλεπιδρά με τις διάφορες επιφάνειες. Συνήθως το φως φαίνεται λευκό στα μάτια μας. Ωστόσο, το λευκό φως  μπορεί στην πραγματικότητα να διαχωριστεί σε όλα τα χρώματα του ορατού φάσματος  που το καθένα αντιστοιχεί σε διαφορετικό μήκος κύματος. Τα περισσότερα αντικείμενα περιέχουν χημικές ουσίες—τις λεγόμενες χρωστικές  οι οποίες απορροφούν ορισμένα μήκη κύματος και αντανακλούν άλλα. Ό,τι αντανακλάται στα μάτια μας από κάθε αντικείμενο  φαίνεται ως η υπέροχη ποικιλία των χρωμάτων που βλέπουμε. Ωστόσο, ανάμεσα στα πιο εξαίσια χρώματα που υπάρχουν στη φύση  είναι τα χρώματα ενός φαινομένου το οποίο είναι γνωστό ως ιριδισμός. Τα λαμπερά αυτά χρώματα μπορούν να διαφοροποιούνται  ανάλογα με την οπτική σας γωνία. Πώς παράγονται αυτά τα λαμπυρίζοντα χρώματα; Στις περισσότερες περιπτώσεις, ο ιριδισμός δεν προκαλείται από χρωστικές ουσίες  αλλά από ακριβή δομικά σχήματα στην επιφάνεια ενός αντικειμένου. Για παράδειγμα, τα φτερά των πεταλούδων Μορφώ  καλύπτονται από πολύ μικρά ημιδιαφανή λέπια. Σε καθένα από αυτά, βρίσκουμε στρώματα  από μικροσκοπικές, ομοιόμορφα κατανεμημένες προεξοχές  που κι αυτές έχουν στις δύο πλευρές τους μικρότερες προεξοχές. Η απόσταση ανάμεσα σε αυτές τις μικροσκοπικές προεξοχές  είναι μικρότερη από το μήκος κύματος του φωτός. Αυτές, λοιπόν, διασπούν τα κύματα φωτός και προκαλούν συμβολή του φωτός. Ως αποτέλεσμα, μερικά χρώματα αποσβαίνονται  ενώ άλλα ενισχύονται. Αυτά τα ενισχυμένα κύματα φωτός αντανακλώνται πίσω στα μάτια μας  ως αστραφτερό μπλε χρώμα. Ναι, αυτά τα λαμπρά «έργα τέχνης»  είναι προϊόν μεγαλοφυούς και περίπλοκου σχεδιασμού. Εντυπωσιακά χρώματα μπορούν να βρεθούν  όχι μόνο σε αντικείμενα ολόγυρά μας, αλλά και πάνω από εμάς. Καθώς ο ήλιος δύει, υπέροχα ηλιοβασιλέματα  ζωγραφίζουν τον ουρανό με καταπληκτικά χρώματα. Τι βρίσκεται πίσω από αυτά τα ουράνια αριστουργήματα; Καθώς το ηλιακό φως ταξιδεύει προς τη γη  προσκρούει σε μόρια του αέρα και σε σωματίδια σκόνης  και έτσι διαχέεται. Ο βαθμός διάχυσης ενός κύματος φωτός, όμως  εξαρτάται από το μήκος του. Τα κύματα του μπλε φωτός έχουν μικρότερο μήκος  και διαχέονται εκτενώς μέσα στην ατμόσφαιρα. Γι’ αυτό βλέπουμε γαλανό ουρανό  όταν ο ήλιος βρίσκεται ψηλά σε μια καθαρή μέρα. Εντούτοις, όταν ο ήλιος είναι κοντά στον ορίζοντα  το φως ταξιδεύει μέσα από μεγαλύτερο μέρος της ατμόσφαιρας  για να φτάσει στα μάτια μας. Το μπλε φως, που έχει μικρότερο μήκος κύματος  διασκορπίζεται πριν καν φτάσει σε μας. Απεναντίας, τα μεγαλύτερου μήκους κύματα του κόκκινου και του πορτοκαλί φωτός  ταξιδεύουν πιο μακριά στην ατμόσφαιρα  κοσμώντας τον ουρανό με τα χρυσαφένια και κοκκινωπά χρώματα του ηλιοβασιλέματος. Τι μεγάλη ποικιλία χρωμάτων  έχουν χρησιμοποιηθεί για να «ζωγραφίσουν» το σπίτι μας—τη γη! Όταν αφιερώνουμε χρόνο για να παρατηρούμε την ομορφιά τους  ελκυόμαστε πιο κοντά στον Ιεχωβά Θεό, τον Μεγαλύτερο Καλλιτέχνη. Διότι όπως το έργο του κάθε καλλιτέχνη αντανακλά την προσωπικότητά του  έτσι και τα πανέμορφα χρώματα που διάλεξε ο Ιεχωβά για κάθε δημιούργημά του  μας υπενθυμίζουν καθημερινά τη βαθιά του αγάπη για εμάς.


Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Παρασκευή 16 Φεβρουαρίου 2024

 Παρασκευή 16 Φεβρουαρίου

Καθετί που κάνει [ο Ιεχωβά] είναι αξιόπιστο.​—Ψαλμ. 33:4.

Ο προφήτης Δανιήλ έθεσε εξαίρετο παράδειγμα αξιοπιστίας. Παρότι οι Βαβυλώνιοι τον είχαν πάρει αιχμάλωτο, εκείνος σύντομα απέκτησε τη φήμη αξιόπιστου ατόμου. Η φήμη του μεγάλωσε όταν, με τη βοήθεια του Ιεχωβά, ερμήνευσε τα όνειρα του Βαβυλώνιου βασιλιά Ναβουχοδονόσορα. (Δαν. 4:20-22, 25) Έπειτα από πολλά χρόνια, ο Δανιήλ αποδείχτηκε και πάλι αξιόπιστος όταν ερμήνευσε με ακρίβεια ένα μυστηριώδες άγγελμα που εμφανίστηκε στον τοίχο του ανακτόρου στη Βαβυλώνα. (Δαν. 5:5, 25-29) Αργότερα, ο Δαρείος ο Μήδος και οι αξιωματούχοι του επίσης πρόσεξαν το «εξαίρετο πνεύμα» του Δανιήλ. Αναγνώρισαν ότι ο Δανιήλ «ήταν αξιόπιστος και δεν μπορούσε να του καταλογιστεί ούτε αμέλεια ούτε διαφθορά». (Δαν. 6:3, 4) Ας αναρωτηθούμε: “Έχω τη φήμη ατόμου που είναι αξιόπιστο;” Όταν είμαστε αξιόπιστοι φέρνουμε αίνο στον Ιεχωβά. w22.09 σ. 8, 9 ¶2-4

https://drive.google.com/file/d/1k8WWueNvMMZtSBYkUKVKFH4R8k6QDOkh/view?usp=sharing

Πέμπτη 15 Φεβρουαρίου 2024

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Πέμπτη 15 Φεβρουαρίου 2024

 Πέμπτη 15 Φεβρουαρίου

Έρχεται η ώρα κατά την οποία όλοι όσοι είναι στα μνήματα θα ακούσουν τη φωνή του και θα βγουν​—όσοι έκαναν καλά πράγματα σε ανάσταση ζωής.​—Ιωάν. 5:​28, 29.

Οι δίκαιοι, οι οποίοι έκαναν καλά πράγματα προτού πεθάνουν, θα λάβουν «ανάσταση ζωής» επειδή τα ονόματά τους θα είναι ήδη γραμμένα στο βιβλίο της ζωής. Αυτό σημαίνει ότι η ανάσταση “όσων έκαναν καλά πράγματα”, η οποία περιγράφεται στο εδάφιο Ιωάννης 5:29, είναι η ίδια με την ανάσταση “των δικαίων”, η οποία αναφέρεται στο εδάφιο Πράξεις 24:15. Αυτή η κατανόηση εναρμονίζεται με τη δήλωση του εδαφίου Ρωμαίους 6:7: «Αυτός που έχει πεθάνει έχει απαλλαχτεί από την αμαρτία του». Οι αμαρτίες τις οποίες διέπραξαν αυτοί οι δίκαιοι ακυρώθηκαν με τον θάνατό τους, αλλά το ιστορικό της πιστότητάς τους παραμένει. (Εβρ. 6:10) Βέβαια, αυτοί οι δίκαιοι αναστημένοι θα χρειαστεί να παραμείνουν πιστοί προκειμένου τα ονόματά τους να παραμείνουν στο βιβλίο της ζωής. w22.09 σ. 18 ¶13, 15

https://drive.google.com/file/d/1w-qckCX7P4xED016-c3VutGCCfQ3RZa_/view?usp=sharing

Τετάρτη 14 Φεβρουαρίου 2024

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Τετάρτη 14 Φεβρουαρίου 2024

 Τετάρτη 14 Φεβρουαρίου

Σε όλα τα έθνη, πρέπει . . . να κηρυχτούν τα καλά νέα.​—Μάρκ. 13:10.

Σήμερα είναι θέλημα του Θεού να κηρυχτούν τα καλά νέα της Βασιλείας σε όλη τη γη. (1 Τιμ. 2:3, 4) Αυτό το έργο είναι του Ιεχωβά, και είναι τόσο σημαντικό ώστε το έχει θέσει υπό την κατεύθυνση του αγαπημένου του Γιου. Μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι, υπό την επιδέξια επίβλεψη του Ιησού, το έργο κηρύγματος θα ολοκληρωθεί σε βαθμό που ικανοποιεί τον Ιεχωβά προτού έρθει το τέλος. (Ματθ. 24:14) Πώς μπορούμε να είμαστε βέβαιοι για αυτό; Λίγο προτού αναληφθεί στον ουρανό, ο Ιησούς συναντήθηκε με κάποιους πιστούς ακολούθους του σε ένα βουνό στη Γαλιλαία. Τους είπε: «Μου έχει δοθεί όλη η εξουσία στον ουρανό και στη γη». Προσέξτε τι είπε αμέσως μετά: «Πηγαίνετε, λοιπόν, και κάντε μαθητές από όλα τα έθνη». (Ματθ. 28:18, 19) Άρα λοιπόν, μεταξύ άλλων, στον Ιησού έχει δοθεί η εξουσία να κατευθύνει το έργο κηρύγματος. Και αυτό το έργο θα συνεχιζόταν υπό την επίβλεψη του Ιησού μέχρι και τις ημέρες μας. w22.07 σ. 8 ¶1, 3· σ. 9 ¶4

https://drive.google.com/file/d/10CPvIDVSAB2kNWzAwUd5M8N5plDJ4CjC/view?usp=sharing

Τρίτη 13 Φεβρουαρίου 2024

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Τρίτη 13 Φεβρουαρίου 2024

 Τρίτη 13 Φεβρουαρίου

Να βεβαιώνεστε για τα πιο σπουδαία πράγματα.​—Φιλιπ. 1:10.

Ο απόστολος Παύλος αγαπούσε τους αδελφούς του πάρα πολύ. Ήξερε πολύ καλά τι θα πει να περνάς κακουχίες και γι’ αυτό μπορούσε να δείχνει συμπόνια και ευσπλαχνία στους ομοπίστους του όταν περνούσαν δοκιμασίες. Κάποια φορά, ο Παύλος έμεινε χωρίς καθόλου χρήματα και χρειάστηκε να βρει δουλειά για να συντηρείται ο ίδιος και οι συνεργάτες του. (Πράξ. 20:34) Ήξερε το επάγγελμα του σκηνοποιού. Όταν έφτασε στην Κόρινθο, αρχικά εργαζόταν μαζί με τον Ακύλα και την Πρίσκιλλα που ήταν και αυτοί σκηνοποιοί. Αλλά «κάθε σάββατο» κήρυττε στους Ιουδαίους και στους Έλληνες. Έπειτα, όταν ήρθαν ο Σίλας και ο Τιμόθεος, «ο Παύλος άρχισε να ασχολείται εντατικά με τον λόγο». (Πράξ. 18:2-5) Ο Παύλος δεν ξέχασε ποτέ ποιος ήταν ο κύριος σκοπός του στη ζωή: να υπηρετεί τον Ιεχωβά. Επειδή και ο ίδιος ήταν φιλόπονος, ήταν σε θέση να ενθαρρύνει τους αδελφούς και τις αδελφές του. Τους υπενθύμιζε να μην επιτρέπουν στις πιέσεις της ζωής και στην ανάγκη να συντηρούν την οικογένειά τους να τους κάνουν να παραμελούν «τα πιο σπουδαία πράγματα»​—όλες τις πτυχές της λατρείας του Ιεχωβά. w22.08 σ. 20 ¶3

https://drive.google.com/file/d/1T01n43dBkRLUqAblliUT0fR3WNFma1gd/view?usp=sharing

Δευτέρα 12 Φεβρουαρίου 2024

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Δευτέρα 12 Φεβρουαρίου 2024

 Δευτέρα 12 Φεβρουαρίου

Τότε ο Ιεχωβά Θεός είπε στο φίδι: «Επειδή έκανες αυτό το πράγμα, καταραμένο να είσαι».​—Γέν. 3:14.

Οι χαρακτήρες της προφητείας που έχει καταγραφεί στα εδάφια Γένεση 3:14, 15 είναι ένα «φίδι» και ο “απόγονος” του φιδιού. Ένα κυριολεκτικό φίδι δεν θα μπορούσε να καταλάβει τα όσα είπε ο Ιεχωβά στον κήπο της Εδέμ. Επομένως, το αντικείμενο της κρίσης του Ιεχωβά πρέπει να ήταν κάποιο νοήμον πλάσμα. Ποιος; Το εδάφιο Αποκάλυψη 12:9 δεν αφήνει καμιά αμφιβολία. Εκεί, «το αρχικό φίδι» προσδιορίζεται σαφώς ως ο Σατανάς ο Διάβολος. Όταν η Γραφή μιλάει για απογόνους με μεταφορική έννοια, αναφέρεται σε εκείνους που σκέφτονται και ενεργούν σαν τον συμβολικό τους πατέρα. Άρα λοιπόν, ο απόγονος του φιδιού αποτελείται από πνευματικά πλάσματα και ανθρώπους που, σαν τον Σατανά, αντιστέκονται στον Ιεχωβά Θεό και εναντιώνονται στον λαό Του. Μεταξύ αυτών είναι οι άγγελοι που εγκατέλειψαν τους διορισμούς τους στον ουρανό στις ημέρες του Νώε, καθώς και πονηροί άνθρωποι που συμπεριφέρονται σαν τον πατέρα τους τον Διάβολο.​—Γέν. 6:1, 2· Ιωάν. 8:44· 1 Ιωάν. 5:19· Ιούδα 6. w22.07 σ. 14, 15 ¶4, 5

https://drive.google.com/file/d/1CIlcxHHSj53h-zA91z63sHEGPbsZYVJN/view?usp=sharing

Κυριακή 11 Φεβρουαρίου 2024

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Κυριακή 11 Φεβρουαρίου 2024

 Κυριακή 11 Φεβρουαρίου

Το βάφτισμα . . . σώζει . . . εσάς τώρα.​—1 Πέτρ. 3:21.

Προκειμένου να προετοιμαστούμε για το βάφτισμα, ένα από τα πρώτα πράγματα που πρέπει να κάνουμε είναι να μετανοήσουμε ειλικρινά για τις αμαρτίες μας. (Πράξ. 2:37, 38) Η γνήσια μετάνοια οδηγεί σε γνήσια αλλαγή. Έχετε πάψει να κάνετε πράγματα που δυσαρεστούν τον Ιεχωβά, όπως είναι η ανήθικη ζωή, η χρήση καπνού ή η χρήση χυδαίας ή υβριστικής γλώσσας; (1 Κορ. 6:9, 10· 2 Κορ. 7:1· Εφεσ. 4:29) Συνεχίστε να προσπαθείτε να κάνετε αλλαγές. Μιλήστε με το άτομο που μελετάει μαζί σας τη Γραφή ή ζητήστε από τους πρεσβυτέρους να σας βοηθήσουν και να σας καθοδηγήσουν. Αν είστε σε νεαρή ηλικία και ζείτε με τους γονείς σας, να τους ζητάτε να σας βοηθήσουν να κόψετε οποιεσδήποτε κακές συνήθειες οι οποίες σας εμποδίζουν να βαφτιστείτε. Είναι επίσης σημαντικό να ακολουθούμε ένα καλό πνευματικό πρόγραμμα. Αυτό περιλαμβάνει την παρακολούθηση των συναθροίσεων και τη συμμετοχή σε αυτές. (Εβρ. 10:24, 25) Επίσης, όταν αποκτήσετε τα προσόντα για να συμμετέχετε στη Χριστιανική διακονία, κάντε την και αυτήν μέρος του προγράμματός σας. w23.03 σ. 10, 11 ¶14-16

https://drive.google.com/file/d/1jcEpuwEJBpoU10YM0jImfEv4xYqIw2Hj/view?usp=sharing