Το εδάφιό μας λέει να είμαστε γρήγοροι στο να ακούμε.
Οπότε, θέλουμε να μιλήσουμε για το θέμα «Να Ακούτε με Πραότητα». Θα εξετάσουμε δύο σημεία:
Γιατί είναι απαραίτητη η πραότητα για να ακούμε;
Και πώς μπορεί να μας βοηθήσει η πραότητα να είμαστε καλύτεροι ακροατές;
Ας δούμε το πρώτο σημείο.
Πώς συνδέεται η πραότητα με το πώς ακούμε;
Ας δούμε το εδάφιο της ημέρας από τη Γραφή μας, Ιακώβου κεφάλαιο 1.
Στα εδάφια 19 ως 21, ο Ιάκωβος μας δείχνει πώς συνδέονται αυτά τα δύο. Ιακώβου 1:19—εδώ λέει: «Αυτό να γνωρίζετε, αγαπητοί μου αδελφοί:
Κάθε άνθρωπος πρέπει να είναι γρήγορος στο να ακούει, αργός στο να μιλάει, αργός σε θυμό, διότι ο θυμός του ανθρώπου δεν έχει ως αποτέλεσμα τη δικαιοσύνη του Θεού.
Γι’ αυτό, να αποβάλετε κάθε ακαθαρσία και κάθε ίχνος κακίας, και να δεχτείτε με πραότητα την εμφύτευση του λόγου ο οποίος μπορεί να σας σώσει».
Εδώ, ο Ιάκωβος αναφέρεται στο να ακούμε τον Λόγο του Θεού και λέει ότι πρέπει να είμαστε “γρήγοροι στο να ακούμε”.
Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να ελέγχουμε την αντίδρασή μας.
Πρέπει να είμαστε “αργοί στο να μιλάμε” γιατί, όταν αρχίσουμε να μιλάμε, σταματάμε να ακούμε.
Πρέπει επίσης να ελέγχουμε τα συναισθήματά μας γιατί, αν θυμώσουμε, το αποτέλεσμα δεν θα είναι η «δικαιοσύνη του Θεού».
Μάλλον τα πράγματα θα γίνουν χειρότερα.
Γι’ αυτό, το μυστικό είναι αυτό που λέει το εδάφιο 21.
Χρειάζεται να έχουμε πραότητα, η οποία θα μας βοηθήσει να ακούμε γρήγορα τον Λόγο του Θεού και να τον δεχόμαστε.
Γιατί το λέμε αυτό;
Επειδή η πραότητα προϋποθέτει εγκράτεια.
Το άτομο που είναι πράο είναι ταπεινό και υπομονετικό.
Έχει ήρεμη και ειρηνική διάθεση.
Οι Γραφές δείχνουν ότι το πράο άτομο είναι ευδίδακτο —είναι διατεθειμένο και πρόθυμονα υποταχθεί στο θέλημα του Θεού.
Η πραότητα λοιπόν είναι απαραίτητη για να ακούμε τον Λόγο του Θεού.
Και αυτό εξηγεί γιατί τόσο πολλοί άνθρωποι σήμερα δεν είναι γρήγοροι στο να ακούν αυτά που λέει η Γραφή. Το <i>Ενόραση</i> αναφέρει το εξής: «Η έλλειψη πραότητας είναι αποτέλεσμα ανασφάλειας, απογοήτευσης, έλλειψης πίστης και ελπίδας, ακόμη και απόγνωσης».
Δεν περιγράφει πολύ καλά αυτό τον κόσμο στον οποίο ζούμε;
Ο Σατανάς έχει κάνει τους ανθρώπουςνα νιώθουν τόσο πιεσμένοι που δεν έχουν πραότητα.
Τους κάνει να νιώθουν ανασφαλείς.
Νιώθουν να απειλούνται.
Φοβούνται ότι θα τους εκμεταλλευτούν.
Και για αυτόν τον λόγο γίνονται «αδιάλλακτοι».
Δεν εμπιστεύονται τους άλλους.
Ο Σατανάς έχει βυθίσει τους ανθρώπους στην απογοήτευση.
Η ζωή σε αυτό το σύστημα είναι πολύ άδικη και αυτό κάνει τους ανθρώπους σκληρούς.
Μέσα τους είναι γεμάτοι πικρία.
Και οι θεσμοί αυτού του συστήματος πραγμάτων έχουν στερήσει από τους ανθρώπουςτην πίστη και την ελπίδα τους.
Δεν είναι λοιπόν παράξενο που οι άνθρωποι είναι επιφυλακτικοί και καχύποπτοι.
Όλα αυτά έχουν οδηγήσει τους ανθρώπους στην απελπισία, στην απόγνωση και στο άγχος.
Και αυτό ακριβώς θέλει ο Σατανάς.
Θέλει να μην είναι οι άνθρωποι πράοι γιατί ξέρει ότι, αν δεν είναι πράοι, δεν θα είναι γρήγοροι στο να ακούν τον Λόγο του Θεού.
Αλλά με τη βοήθεια του Ιεχωβά όλοι μπορούν σιγά σιγά να γίνουν πράοι.
Ο Ιεχωβά με τον Λόγο του και το άγιο πνεύμα του μας δίνει και τους λόγους και την ικανότητα για να το πετύχουμε αυτό.
Μας δίνει την ικανότητα να ελέγχουμε την αντίδρασή μας.
Και μέσα στον Λόγο του μας δίνει λόγους για να νιώθουμε ασφαλείς, να νιώθουμε ήρεμοι, να έχουμε ισχυρή πίστη και ελπίδα.
Και ως αποτέλεσμα, τον εμπιστευόμαστε.
Δεν παίρνουμε τα πράγματα στα χέρια μας.
Η πραότητα λοιπόν είναι απαραίτητη για να ακούμε τον Λόγο του Θεού.
Είναι η ιδιότητα που μαλακώνει το έδαφος της καρδιάς μας για να γίνει εκεί η εμφύτευση του Λόγου του Θεού.
Αλλά η πραότητα μας βοηθάει να είμαστε και καλύτεροι ακροατές, όπως φαίνεται καθαρά από το θαυμάσιο παράδειγμα του Ιησού.
Ο Ιησούς ήταν πράος και αυτό τον έκανε προσιτό.
Δημιουργούσε ευκαιρίες για να ακούει τους άλλους.
Ανοίξτε αν θέλετε τη Γραφή σας στον Ματθαίο, κεφάλαιο 11.
Θα διαβάσουμε τα εδάφια 28 και 29.
Και προσέξτε τη θερμή πρόσκληση που απευθύνει ο Ιησούς —Ματθαίος 11:28, 29: «Ελάτε σε εμένα, όλοι εσείς που μοχθείτεκαι είστε καταφορτωμένοι, και εγώ θα σας αναζωογονήσω.
Βάλτε τον ζυγό μου πάνω σας και μάθετε από εμένα, διότι είμαι πράος και ταπεινός στην καρδιά, και θα νιώσετε αναζωογόνηση».
Ναι, ο Ιησούς ήταν πράος και αυτό τον έκανε προσιτό.
Οι άνθρωποι ένιωθαν άνετα να μιλήσουν στον Ιησού.
Δεν σκέφτονταν: “Τι διάθεση να έχει άραγε σήμερα;”
Ο Ιησούς δεν ήταν υπερευαίσθητος, δεν ήταν εύθικτος ούτε κυκλοθυμικός.
Οι άλλοι δεν φοβούνταν πώς θα αντιδράσει.
Ένιωθαν ότι ο Ιησούς ήθελε πραγματικά να τους ακούσει.
Σκεφτείτε μερικά παραδείγματα που το δείχνουν αυτό.
Η Μάρθα ένιωθε άνετα να πλησιάσει τον Ιησού και να του εκφράσει την αναστάτωσή της και τα παράπονά της για την αδελφή της, τη Μαρία.
Και η Μαρία και η Μάρθα δεν φοβήθηκαν να εκφράσουν τα συναισθήματά τους στον Ιησού όταν πέθανε ο Λάζαρος.
Και θυμάστε το πρώτο πράγμα που του είπαν;
Ήταν κάτι που θα μπορούσε να θεωρηθεί αγενές.
Του είπαν: “Αν ήσουν εδώ, ο αδελφός μας δεν θα είχε πεθάνει”.
Θυμηθείτε την περίπτωση που ο Ιάκωβος και o Ιωάννης ζήτησαν ειδική μεταχείριση από τον Ιησού.
Και το έκαναν αυτό λίγο αφότου τους είχε πει ο Ιησούς ότι επρόκειτο να υποφέρει και να πεθάνει.
Και ο Πέτρος, παρότι είχε λάθος σκεπτικό, ένιωσε άνετα να πάρει παράμερα τον Ιησού και να του δώσει συμβουλή.
Ποιο είναι το σημείο;
Οι άνθρωποι ένιωθαν άνετα να μιλούν στον Ιησού —να του ζητούν πράγματα, να του εκφράζουν τα αισθήματά τους, τις ανησυχίες τους.
Και, παρότι αυτά που έλεγαν μπορεί να φαίνονταν μικροπρεπή, αγενή, άστοχα ή και λάθος, ο Ιησούς δεν παραφέρθηκε ποτέ.
Τους φερόταν πάντα με αξιοπρέπεια, με πραότητα, ακόμη και όταν έπρεπε να τους δώσει ισχυρή διόρθωση ή συμβουλή.
Και το φοβερό είναι ότι ο Ιησούς πιθανότατα ήξερε τις περισσότερες φορές τι θα του έλεγαν.
Παρ’ όλα αυτά, δεν τελείωνε εκείνος τις προτάσεις τους.
Δεν τους διέκοπτε.
Τους έδινε αξιοπρέπεια.
Και τους άφηνε να εκφραστούν.
Τι ωραίο μάθημα είναι αυτό για εμάς!
Αν έχουμε πραότητα, αυτό θα μας κάνει προσιτούς, θα δημιουργεί ευκαιρίες για να είμαστεγρήγοροι στο να ακούμε τους άλλους. Και ανόμοια με τον Ιησού, εμείς χρειάζεται να ακούμε τι έχουν να πουν οι άλλοι.
Αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να δούμε πώς μπορούμε να τους βοηθήσουμε.
Και είναι ο μόνος τρόπος για να παραμένουμε προσιτοί ώστε να λαβαίνουμε τις συμβουλές καιτις εισηγήσεις που ίσως χρειαζόμαστε.
Και ένας δεύτερος τρόπος με τον οποίο ο Ιησούς ήταν παράδειγμα πραότητας είναι ότι δεν αντιδρούσε υπερβολικά σε όσα άκουγε.
Γιατί ενεργούσε έτσι;
Ανοίξτε, παρακαλώ, τη Γραφή σας στην 1 Πέτρου 2:23 και προσέξτε μια δήλωση που γίνεται σχετικά με τον Ιησού —1 Πέτρου 2:23: «Όταν τον πρόσβαλλαν, δεν ανταπέδιδε προσβάλλοντας.
Όταν υπέφερε, δεν απειλούσε, αλλά εμπιστεύτηκε τον εαυτό τουσε Εκείνον που κρίνει δίκαια».
Άρα, ο Ιησούς συγκρατούνταν επειδή εμπιστευόταν τον εαυτό του στον Ιεχωβά.
Ήξερε ότι ο Ιεχωβά θα χειριζότανόλες τις αδικίες που αντιμετώπιζε.
Ο Ιησούς ήξερε πως ό,τι και αν έλεγεοποιοσδήποτε σε εκείνον ή για εκείνον δεν θα άλλαζε το πώς ένιωθε o Ιεχωβά για αυτόν, και αυτό τον έκανε να νιώθει ασφαλής.
Δεν αποπροσανατολιζόταν.
Δεν έπαιρνε τα πράγματα στα χέρια του.
Δεν παραφερόταν.
Ο στοχασμός γύρω από το παράδειγμα του Ιησού μπορεί να μας βοηθήσει.
Μπορεί να μας βοηθήσει όταν δεχόμαστε προσβλητικά λόγια από εναντίους ή κακεντρεχή σχόλια από εναντίους.
Αλλά μπορεί να μας βοηθήσει και στις καθημερινές μας επαφές.
Κάποιες φορές, μπορεί κάποιος να πει κάτι που δείχνει ότι μας έχει παρεξηγήσει ή κρίνει άδικα.
Ή, να διατυπώσει με τέτοιον τρόπο αυτό που λέει που να φαίνεται ότι δεν σέβεται την εξουσία μας.
Ή, μπορεί να πει ένα υποτιμητικό αστείο για εμάς.
Όλα αυτά μπορεί να μας γεμίσουν ανασφάλεια και απογοήτευση, αλλά, αν έχουμε πραότητα που βασίζεται στη σχέση μας με τον Ιεχωβά, θα νιώθουμε ήρεμοι και ασφαλείς. Δεν θα αποπροσανατολιζόμαστε, δεν θα αντιδρούμε υπερβολικά.
Ναι, η πραότητα είναι απαραίτητη για να ακούμε.
Μας βοηθάει να είμαστε γρήγοροι στο να ακούμε τον Λόγο του Θεού, ώστε να εμφυτευτεί στην καρδιά μας.
Και μας κάνει καλύτερους ακροατές, καθώς μας βοηθάει να είμαστε προσιτοί και να μην αντιδρούμε υπερβολικά σε όσα ακούμε.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου