Καλώς ήρθατε στο JW Broadcasting®.
Στο πρόγραμμα αυτού του μήνα θα δούμε πόσο πολύ μπορεί να βελτιώσει η Αγία Γραφή τη ζωή μας, πώς μπορεί να μας γλιτώσει από μόνιμη βλάβη, πώς μπορεί να μας βοηθήσει να τα πηγαίνουμε καλά μεταξύ μας και πώς μας διαβεβαιώνει ότι, ακόμη και αν σκοντάψουμε, ο Ιεχωβά θα μας βοηθήσει να επιστρέψουμε σε αυτόν.
Από τη ζωή του Ιωάννη του Βαφτιστή, θα μάθουμε πώς να διαχειριζόμαστε τον φόβο, πώς να χαιρόμαστε με τις ευλογίες των άλλων και πώς να διατηρούμε θετική στάση ακόμη και όταν αντιμετωπίζουμε προβλήματα.
Από την εμπειρία του αδελφού Γκόρντον Μακέι, θα δούμε ότι ο Ιεχωβά θέλει να “τον πλησιάσουμε” ακόμη και αν έχουμε απομακρυνθεί από αυτόν.
Και το καινούριο μας μουσικό βίντεο απευθύνει μια θερμή πρόσκληση προς όλους όσους έχουν αποξενωθεί από τον Ιεχωβά και από την ατελή μεν αλλά πιστή του οικογένεια.
Θα μας υπενθυμίσει πόσο μεγάλη ευλογία είναι το πνευματικό μας σπίτι.
Παρακολουθείτε το JW Broadcasting για τον Φεβρουάριο του 2024. Όταν ήμουν μικρός, μια από τις αγαπημένες μου λιχουδιές ήταν μια τάρτα που έφτιαχνε η μαμά μου.
Είχε πάντα την ίδια γεύση.
Εμένα κάθε φορά μου φαινόταν τέλεια.
Πολλές φορές, τη ρωτούσα: «Βρε μαμά, τι βάζεις μέσα και είναι τόσο νόστιμη;» Και εκείνη μου απαντούσε πάντα: «Αγόρι μου, τα ίδια βάζω κάθε φορά».
Με άλλα λόγια, πρώτον, δεν θα μου έλεγε τι βάζει.
Και δεύτερον, η συνταγή της ήταν πολύ καλή, γι’ αυτό δεν την άλλαζε ποτέ.
Παρόμοια, η Αγία Γραφή είναι σαν ένα βιβλίο μαγειρικής, γεμάτη πετυχημένες συνταγές, συνταγές που χαρίζουν στη ζωή μας πνευματική επιτυχία.
Προσέξτε, παρακαλώ, πώς αναλύει ο Παύλος τα οφέλη αυτών των συνταγών στα εδάφια 2 Τιμόθεο 3:16, 17: «Όλη η Γραφή είναι θεόπνευστη και ωφέλιμη για διδασκαλία, για έλεγχο, για τακτοποίηση ζητημάτων, για διαπαιδαγώγηση στη δικαιοσύνη, ώστε ο άνθρωπος του Θεού να είναι πλήρως ικανός, απόλυτα εξοπλισμένος για κάθε καλό έργο».
Μερικές φορές, η συνταγή από τον Λόγο του Θεού είναι το παράδειγμα ενός Βιβλικού προσώπου.
Καθώς το μελετούμε, εντοπίζουμε ιδιότητες και χαρακτηριστικά τα οποία μπορούμε να μιμηθούμε.
Άλλες φορές, υπάρχει μία λίστα με ιδιότητες, όπως οι διάφορες πτυχές του καρπού του πνεύματος του Θεού που αναφέρονται στους Γαλάτες, κεφάλαιο 5 ή μία λίστα με τα καλά πράγματα που πρέπει να συλλογιζόμαστε στους Φιλιππησίους 4:8, 9.
Και, φυσικά, υπάρχουν αναρίθμητες Βιβλικές αρχές
οι οποίες μας βοηθούν να παίρνουμε καλές αποφάσεις.
Όταν στοχαζόμαστε και εφαρμόζουμε αυτές τις αρχές και μιμούμαστε αυτές τις ιδιότητες και τα παραδείγματα, ακολουθούμε τη συνταγή για πνευματική επιτυχία.
Ας εξετάσουμε ένα παράδειγμα.
Είναι τα λόγια στην 1 Πέτρου 3:8.
Προσέξτε τα συστατικά εδώ. «Να έχετε όλοι σας την ίδια γνώμη, κατανόηση για τους άλλους, αδελφική στοργή, τρυφερή συμπόνια και ταπεινοφροσύνη».
Αυτή είναι μια συνταγή με πέντε υπέροχες ιδιότητες που συμβάλλουν στην πνευματική μας επιτυχία.
Πώς συμβαίνει αυτό;
Ας δούμε αναλυτικά τα συστατικά.
Αρχικά, ο Πέτρος αναφέρει “να έχουμε την ίδια γνώμη”.
Η υποσημείωση λέει «να σκέφτεστε όλοι αρμονικά».
Άρα, ο τρόπος σκέψης του ενός πρέπει να εναρμονίζεται με του άλλου.
Ειδικά όμως να εναρμονίζεται με τον τρόπο σκέψης του Ιεχωβά και της οργάνωσής του.
Με ποιον τρόπο; Το τελευταίο μέρος του εδαφίου Ησαΐας 30:15 λέει: «Μείνετε ήρεμοι και δείξτε εμπιστοσύνη —αυτό θα είναι η δύναμή σας».
Αυτό ακριβώς κάνει ο πιστός δούλος.
Ας έχουμε λοιπόν «την ίδια γνώμη» με αυτούς, δηλαδή ας δείχνουμε ηρεμία και εμπιστοσύνη στον Ιεχωβά καθώς αντιμετωπίζουμε τις δυσκολίες της ζωής.
Στο 2 Βασιλέων κεφάλαιο 4, μιλάει για μια Σουναμίτισσα που εμπιστευόταν τον προφήτη Ελισαιέ.
Αυτή η γυναίκα πέρασε μια τεράστια τραγωδία στη ζωή της.
Ωστόσο, παρέμεινε ήρεμη και έδειξε εμπιστοσύνη στον «άνθρωπο του αληθινού Θεού», τον Ελισαιέ. Το παράδειγμα που έθεσε καθώς εμπιστεύτηκε στον εκπρόσωπο του Ιεχωβά είναι άξιο μίμησης.
Μάλιστα, στο κεφάλαιο 4, υπάρχει μια φράση της που δείχνει τον βαθμό της εμπιστοσύνης που θέλουμε να έχουμε στον Ιεχωβά και στους επίγειους εκπροσώπους του σήμερα.
Ας μιλήσουμε λίγο για αυτή τη γυναίκα.
Μαζί με τον σύζυγό της ζούσαν στη Σουνάμ.
Ο Ελισαιέ τούς επισκεπτόταν τακτικά όταν βρισκόταν σε εκείνη την πόλη για να τους ενθαρρύνει.
Ο Ελισαιέ εκτιμούσε τη φιλοξενία τους και ήθελε να κάνει μια καλή πράξη για αυτούς.
Τι θα έκανε;
Στο 2 Βασιλέων, κεφάλαιο 4, στα εδάφια 14-16, φαίνεται ότι αυτή η γυναίκα δεν είχε γιο και ο άντρας της ήταν γέρος.
Ο Ελισαιέ λοιπόν της είπε ότι την επόμενη χρονιά θα κρατούσε στην αγκαλιά της έναν γιο.
Και όντως, όπως προείπε ο Ελισαιέ, τον επόμενο χρόνο γέννησε.
Δυστυχώς, όμως, συνέβη κάτι τρομερό.
Το αγόρι μεγάλωσε και πήγε να εργαστεί μαζί με τον πατέρα του.
Στο εδάφιο 19, το αγόρι παραπονιόταν ότι πονούσε το κεφάλι του και τελικά το αγόρι πέθανε.
Τραγικό!
Τι θα έκανε αυτή η γυναίκα;
Ήταν ο μοναχογιός της.
Είχε εμπιστοσύνη στον «άνθρωπο του αληθινού Θεού», τον Ελισαιέ, γι’ αυτό είπε στον σύζυγό της στο εδάφιο 22: «Στείλε μου, σε παρακαλώ, έναν υπηρέτη και ένα γαϊδούρι για να πάω γρήγορα στον άνθρωπο του αληθινού Θεού και να επιστρέψω». Στο εδάφιο 23, ο σύζυγός της τη ρωτάει: «Γιατί πηγαίνεις να τον δεις σήμερα;» Με άλλα λόγια, τη ρώτησε:
“Τι μπορεί να κάνει για εμάς;”
Αλλά δείτε τι του απάντησε εκείνη στο τελευταίο μέρος του εδαφίου 23 και στο εδάφιο 24: «Αλλά του απάντησε:
“Μην ανησυχείς, όλα είναι καλά”.
Σαμάρωσε λοιπόν το γαϊδούρι και είπε στον υπηρέτη της:
“Προχώρα γρήγορα.
Μην επιβραδύνεις για χάρη μου αν δεν σου πω”».
Αυτή λοιπόν, η γυναίκα ήρεμη και γεμάτη εμπιστοσύνη ταξιδεύει με το γαϊδούρι 30 χιλιόμετρα για να συναντήσει τον Ελισαιέ.
Και τελικά εκείνος ανέστησε τον γιο της.
Η σχέση εμπιστοσύνης που είχε με τον Ελισαιέ και η συναναστροφή μαζί του την είχαν γεμίσει πεποίθηση.
Παρότι περνούσε μια τραγωδία, δεν ανησυχούσε.
Για εκείνη όλα ήταν καλά.
Αλλά και η πίστη και η εμπιστοσύνη του Ελισαιέ στον Ιεχωβά βοήθησαν εκείνη την αφοσιωμένη γυναίκα να παραμείνει ήρεμη και να δείξει εμπιστοσύνη παρά τις δοκιμασίες.
Προσέξτε τη διαβεβαίωση του Ιεχωβά στο εδάφιο Ησαΐας 41:10: «Μη φοβάσαι, γιατί εγώ είμαι μαζί σου.
Μην ανησυχείς, γιατί εγώ είμαι ο Θεός σου.
Θα σε ενδυναμώσω, ναι, θα σε βοηθήσω· θα σε κρατήσω γερά με το δεξί μου χέρι της δικαιοσύνης».
Ας αγωνιζόμαστε λοιπόν να έχουμε την ίδια γνώμη με την οργάνωση του Ιεχωβά μένοντας ήρεμοι, δείχνοντας εμπιστοσύνη στον Ιεχωβά και έχοντας την πεποίθηση ότι με τη βοήθεια του Ιεχωβά όλα θα πάνε καλά.
Αυτό είναι ένα θαυμάσιο συστατικό της συνταγής για πνευματική επιτυχία.
Στην 1 Πέτρου 3:8, ο Πέτρος αναφέρει κατόπιν τρία ακόμη συστατικά.
Και τα τρία είναι πτυχές της αγάπης: «Κατανόηση για τους άλλους, αδελφική στοργή, τρυφερή συμπόνια».
Και οι τρεις αυτές πτυχές της αγάπης ουσιαστικά προϋποθέτουν τη συμπόνια.
Συμπόνια είναι «η ικανότητα να καταλαβαίνεις και να συναισθάνεσαι τον πόνο του άλλου».
Καθώς αυτό το σύστημα πλησιάζει στο τέλος του, ο Σατανάς θα προσπαθεί να μας διαιρεί εκ των έσω. Οπότε, η αγάπη μας για τους αδελφούς μας και η συμπόνια μας για αυτούς θα είναι όλο και πιο σημαντικές.
Θα συμβάλλουν στην ενότητά μας.
Σκεφτείτε πώς δείχνει συμπόνια η οργάνωση του Ιεχωβά.
Όλοι μας έχουμε πολλά προβλήματα, αλλά και οι επίσκοποί μας έχουν, αυτοί που ασκούν την ηγεσία στο επίγειο τμήμα της οργάνωσης.
Κάποιοι από αυτούς έχουν χάσει δικούς τους ανθρώπους, όπως και εμείς.
Κάποιοι έχουν αρρώστιες και άγχη, όπως και εμείς.
Τους αγαπάμε για τη συμπόνια που μας δείχνουν.
Σκεφτείτε τώρα το ουράνιο τμήμα της οργάνωσης του Ιεχωβά.
Από τότε που στασίασε ο Σατανάς, ο Ιεχωβά έχει νιώσει απογοήτευση, λύπη και θυμό με τις ενέργειες των ατελών ανθρώπων.
Άρα, και ο συμπονετικός ουράνιος Πατέρας μας νιώθει τέτοια αισθήματα.
Και ο Ιησούς ένιωσε επίσης απογοήτευση και λύπη όταν είδε τον στασιασμό του Σατανά, του Αδάμ και της Εύας, και πού οδήγησε αυτό.
Αλλά, όταν ο Ιησούς έγινε άνθρωπος και άρχισε να νιώθει ανθρώπινα συναισθήματα, η κατανόησή του για τους άλλους έγινε ακόμη μεγαλύτερη.
Το άρθρο της <i>Σκοπιάς</i> 15 Απριλίου 2002 με τίτλο «Συμπόνια—Κλειδί για την Καλοσύνη και τη Σπλαχνικότητα» ανέφερε τρεις τρόπους με τους οποίους μπορούμε να γίνουμε πιο ευαίσθητοι ως προς τις ανάγκες και τα αισθήματα των άλλων.
Πρώτον: “Να ακούμε.
Ακούγοντας προσεκτικά, μαθαίνουμε τι είδους προβλήματα αντιμετωπίζουν οι άλλοι.
Μάλιστα, όσο καλύτερα ακούμε, τόσο πιο πολλές πιθανότητες υπάρχουν για να ανοίξουν οι άλλοι την καρδιά τους και να αποκαλύψουν τα αισθήματά τους”.
Δεύτερον: “Να παρατηρούμε.
Δεν μας λένε όλοι ξεκάθαρα πώς αισθάνονται ή τι αντιμετωπίζουν.
Ένας καλός παρατηρητής θα προσέξει πότε κάποιος συγχριστιανός του χρειάζεται ενθάρρυνση ή πρακτική βοήθεια”.
Τρίτον: «Να χρησιμοποιούμε τη φαντασία μας.
Ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για να υποκινούμαστε να εκδηλώνουμε συμπόνια είναι το να ρωτάμε τον εαυτό μας:
“Αν βρισκόμουν εγώ σε αυτή την κατάσταση, πώς θα αισθανόμουν;
Πώς θα αντιδρούσα;
Τι θα χρειαζόμουν;”»
Άρα, η κατανόηση για τους άλλους, η αδελφική στοργή και η τρυφερή συμπόνια είναι πτυχές της αγάπης.
Είναι πολύτιμα συστατικά για την πνευματική μας επιτυχία και θα ωφελούν και τους άλλους.
Η τελευταία ιδιότητα που τονίζεται στην 1 Πέτρου 3:8 είναι η ταπεινοφροσύνη.
Γιατί χρειαζόμαστε ταπεινοφροσύνη;
Γιατί πρέπει να δείχνουμε εμπιστοσύνη.
Για να εμπιστευόμαστε στον Ιεχωβά και στην οργάνωσή του χρειάζεται ταπεινοφροσύνη —να μη στηριζόμαστε στις δικές μας δυνάμεις ή σοφία.
Η ταπεινοφροσύνη μάς βοηθάει να υπομένουμε οτιδήποτε επιτρέπει ο Θεός.
Όταν αντιμετωπίζουμε ανησυχίες ή πιέσεις στη ζωή, θέλουμε να απαλλαχτούμε αμέσως από αυτά.
Η ταπεινοφροσύνη όμως μας βοηθάει να έχουμε εμπιστοσύνη ότι ο Ιεχωβά γνωρίζει ακριβώς πότε και πώς να ενεργήσει για χάρη μας.
Και έτσι περιμένουμε υπομονετικά.
Ο Ιεχωβά ανταποκρίνεται πάντα στις ανάγκες μας στον δικό του καιρό και με τον δικό του τρόπο.
Η ταπεινοφροσύνη μάς βοηθάει να αναγνωρίζουμε ότι οι σκέψεις του Ιεχωβά είναι απείρως ανώτερες από τις δικές μας.
Αναγνωρίζουμε πόσο περιορισμένη είναι η δική μας κατανόηση σε σύγκριση με την πλήρη αντίληψη των πραγμάτων που έχει ο Ιεχωβά.
Εκείνος βλέπει πράγματα που εμείς δεν μπορούμε να δούμε.
Γι’ αυτό, έχουμε εμπιστοσύνη ότι ο τρόπος που ενεργεί ο Ιεχωβά είναι πάντα ο καλύτερος.
Καθώς λοιπόν η μεγάλη θλίψη πλησιάζει, ας εμπιστευόμαστε ταπεινά τον Ιεχωβά και την οργάνωσή του. Στην 1 Πέτρου 5:6 λέει το εξής: «Ταπεινωθείτε λοιπόν κάτω από το κραταιό χέρι του Θεού, ώστε αυτός να σας εξυψώσει στον ορισμένο καιρό».
Αδελφοί, το καλύτερο μέρος για να βρισκόμαστε είναι «κάτω από το κραταιό χέρι του Θεού».
Η ταπεινοφροσύνη είναι ένα θαυμάσιο συστατικό που μας βοηθάει να παραμένουμε εκεί.
Ποια είναι λοιπόν τα συστατικά της συνταγής για να έχουμε πνευματική επιτυχία;
Πρώτον, το να έχουμε όλοι την ίδια γνώμη.
Να έχουμε τον ίδιο τρόπο σκέψης με την οργάνωση του Ιεχωβά σήμερα παραμένοντας ήρεμοι και δείχνοντας εμπιστοσύνη.
Και, σύμφωνα με τα λόγια της Σουναμίτισσας, όταν αντιμετωπίζουμε αντιξοότητες, ας είμαστε πάντα βέβαιοι ότι κοντά στον Ιεχωβά «όλα είναι καλά».
Δεύτερον, να έχουμε κατανόηση για τους άλλους, αδελφική στοργή και τρυφερή συμπόνια.
Όλα αυτά είναι πτυχές της αγάπης.
Να θυμάστε, δεν είμαστε μόνοι μας.
Το ουράνιο τμήμα της οργάνωσης μας συμπονάει για όσα περνάμε και θα ανταποκρίνεται και στις προσωπικές μας ανάγκες και στις ανάγκες της οργάνωσης.
Τελικά, να προσπαθείτε πάντα να προσθέτετε ταπεινοφροσύνη στη συνταγή για επιτυχία.
Η ταπεινοφροσύνη χρειάζεται εμπιστοσύνη, γι’ αυτό να έχετε εμπιστοσύνη ότι ο τρόπος ενέργειας του Ιεχωβά είναι πάντοτε ο καλύτερος.
Το εδάφιο Ψαλμός 119:105 λέει ότι η Γραφή είναι “λυχνάρι για τα πόδια μας και φως για τον δρόμο μας”.
Να αφιερώνετε χρόνο για να στοχάζεστε ένα τμήμα του Λόγου του Θεού κάθε μέρα.
Σε όποια κατάσταση, απόφαση ή δυσκολία αντιμετωπίζετε, να ψάχνετε για την κατάλληλη συνταγή —ένα Βιβλικό πρόσωπο, μια Χριστιανική ιδιότητα, μια αρχή.
Όταν το κάνετε αυτό, ο Ιεχωβά θα φωτίζει τον δρόμο μπροστά σας και θα σας βοηθάει να έχετε πνευματική επιτυχία.
Είδαμε ότι οι «συνταγές» της Γραφής μάς χαρίζουν πνευματική επιτυχία στη ζωή και μας βοηθούν να βελτιώσουμε τις σχέσεις μας.
Στη συνέντευξη που ακολουθεί, προσέξτε πώς η εφαρμογή Βιβλικών αρχών αποτελεί τη συνταγή για να αντιστρέψουμε τη βλάβη που προξένησαν κάποιες κακές αποφάσεις.
Τελειώσαμε το σχολείο τον Ιούνιο, παντρευτήκαμε τον Ιούλιο και αποκτήσαμε την κόρη μας τον Νοέμβριο.
Ήμασταν χαρούμενοι εκείνη την περίοδο.
Μια μέρα χτύπησαν την πόρτα μου δύο Μάρτυρες του Ιεχωβά και μου έδειξαν το Ψαλμός 83:18 που λέει ότι το όνομα του Θεού είναι Ιεχωβά.
Ξεκίνησα Γραφική μελέτη, αλλά έπειτα από δυο τρεις βδομάδες σταμάτησα.
Πήραμε δικό μας αυτοκίνητο.
Αρχίσαμε λοιπόν να πηγαίνουμε σε πάρτι —αρχίσαμε να καπνίζουμε, να παίρνουμε ναρκωτικά, να μεθάμε.
Κάναμε πράγματα που τελικά διέλυσαν τον γάμο μας.
Σκεφτήκαμε ότι θα βοηθούσε αν μετακομίζαμε και ξεκόβαμε από τις παρέες μας.
Τελικά, τα πράγματα πήγαν ακόμη χειρότερα.
Για μένα, το μπέιζμπολ ήταν πιο σημαντικό ακόμα και από τη γυναίκα μου.
Δυσκολευόμουν πολύ με το θέμα της ηγεσίας.
Πολλές φορές, ένιωθα ότι ήμουν πιο έξυπνη από τον Αρτ και για αυτόν τον λόγο πίστευα ότι μπορούσα να παίρνω καλύτερες αποφάσεις από ό,τι εκείνος.
Κάποια στιγμή, η Ζέινα με άφησε για κάποιον άλλον, και αυτό με πλήγωσε πολύ.
Η Ζέινα είχε μπλέξει για τα καλά με τα ναρκωτικά.
Και έτσι πήρα εγώ την επιμέλεια των παιδιών.
Εκείνη την περίοδο, συνειδητοποίησα ότι δεν πήγαινε άλλο. Και τότε ήταν που μου ήρθε στο μυαλό ο Ιεχωβά.
Θυμάμαι ότι γονάτισα και είπα στον Ιεχωβά: «Απλά δείξε μου, δείξε μου τι πρέπει να κάνω».
Άνοιξα τον τηλεφωνικό κατάλογο και έψαξα τους Μάρτυρες του Ιεχωβά.
Μου έδωσαν ένα βιβλίο, το βιβλίο <i>Οικογενειακή Ζωή.</i>
Του το έδειξα και του είπα: «Αν εμείς τα είχαμε εφαρμόσει όλα αυτά στη ζωή μας από την αρχή, τότε ο γάμος μας δεν θα είχε διαλυθεί».
Σκέφτηκα: “Αλήθεια τώρα;
Τα εννοεί όλα αυτά;”
Έβλεπα όμως ότι ο Θεός είχε αρχίσει να επηρεάζει τη ζωή της.
Έκοψε τα ναρκωτικά και είδα ότι είχε αλλάξει και ο τρόπος που συμπεριφερόταν.
Και τελικά, τα πράγματα πήγαιναν όλο και καλύτερα.
Και άρχισα και εγώ να μελετάω τη Γραφή μαζί με τη Ζέινα.
Και τότε όλα άρχισαν να μπαίνουν στη θέση τους.
Ένα εδάφιο που με βοήθησε καθώς ξαναχτίζαμε τον γάμο μας ήταν το 1 Κορινθίους 11:3.
Ο Αρτ είναι η κεφαλή μου.
Δεν είμαι εγώ η κεφαλή.
Συνειδητοποίησα ότι όλοι εκτός από τον Ιεχωβά έχουν μια κεφαλή και αυτό το θεωρώ προστασία.
Πλέον δεν χρειάζεται να παίρνω αποφάσεις μόνη μου.
Τα εδάφια Γαλάτες 5:22, 23 με βοήθησαν να δείχνω αγάπη, να είμαι καλύτερος σύζυγος, καλύτερος πατέρας.
Και της φέρομαι πάντα όπως αξίζει σε μια γυναίκα —τη σέβομαι, ακούω την άποψή της.
Ξαναπαντρευτήκαμε με τον Άρθουρ στις 2 Απριλίου 1979.
Αυτό που θα έλεγα σε κάποιον που περνάει τώρα δυσκολίες στον γάμο του είναι: «Να εφαρμόζετε τις Βιβλικές αρχές —εφαρμόστε τες».
Βάλαμε και τον Ιεχωβά στην οικογένειά μας και έτσι μπορούμε να διαχειριζόμαστε τα προβλήματα που προκύπτουν κάθε μέρα.
Θα έλεγα ότι η δεύτερη φορά είναι πολύ καλύτερη από την πρώτη γιατί τώρα έχουμε τον Ιεχωβά στη ζωή μας.
Δεν είναι εντυπωσιακό;
Όταν ο Αρτ και η Ζέινα έμαθαν και εφάρμοσαν Βιβλικές αρχές και έβαλαν τον Ιεχωβά στη ζωή τους, όλα άλλαξαν προς το καλύτερο!
Γι’ αυτό και καταβάλλουμε κάθε προσπάθεια για να μεταδώσουμε τον Λόγο του Θεού σε όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους.
Μεταξύ άλλων, βοηθάμε τους ανθρώπους να ακούσουν την αλήθεια στη γλώσσα της καρδιάς τους.
Είμαι σίγουρος ότι θα απολαύσετε το επόμενο βίντεο.
Θα δούμε πώς μια εκδοτική καινοτομία των αδελφών μας πριν από πολλά χρόνια επιτάχυνε τη μετάφραση των καλών νέων, με αποτέλεσμα να δίνεται μεγαλύτερη μαρτυρία από ποτέ.
Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά είναι πασίγνωστοι για το εκδοτικό τους έργο σε εκατοντάδες γλώσσες, ενώ ο ιστότοπός τους είναι ο πιο ευρέως μεταφρασμένος στον κόσμο.
Αναρωτηθήκατε όμως ποτέ πώς μπορούμε να παράγουμε τις εκδόσεις μας σε έντυπη και ηλεκτρονική μορφή σε τόσο πολλές γλώσσες ταυτόχρονα;
Η απάντηση βρίσκεται σε ένα πρωτοποριακό εκδοτικό σύστημα που ανέπτυξαν οι αδελφοί μας πριν από 40 και πλέον χρόνια —μια επανάσταση στον κόσμο των εκδόσεων, το MEPS.
Αλλά τι ακριβώς είναι το MEPS;
Ελάτε να μάθουμε, και ας δούμε πώς έχει συμβάλει αυτή η τεχνολογία στην ενότητα του λαού του Ιεχωβά και πώς άνοιξε τον δρόμο για να δοθεί η μεγαλύτερη μαρτυρία στην ιστορία.
Ανέκαθεν, ο λαός του Θεού κατανοούσε πόσο σημαντικό είναι να μεταδίδει την αλήθεια σε όσο το δυνατόν περισσότερες γλώσσες.
Στο Αποκάλυψη 14:6 προφητεύτηκε ότι τα καλά νέα θα κηρύττονταν «προς κάθε έθνος και φυλή και γλώσσα και λαό».
Έτσι λοιπόν, ήδη από τα τέλη του δέκατου ένατου αιώνα, οι πρώτοι Σπουδαστές της Γραφής μετέφραζαν τα έντυπα μας από την αγγλική και σε άλλες γλώσσες, ώστε οι άνθρωποι να μπορούν να ακούσουν την αλήθεια στη μητρική τους γλώσσα.
Για δεκαετίες όμως, το να βγουν εκδόσεις των καλών νέων σε πολλές γλώσσες ήταν πολύ κοπιαστική εργασία.
Φανταστείτε να εργαζόσασταν στο τυπογραφείο του Μπέθελ πριν από δεκαετίες, μέσα στη ζέστη και στον θόρυβο.
Η διαδικασία της εκτύπωσης ξεκινούσε με τη λινοτυπική μηχανή, η οποία μετέτρεπε το λιωμένο μολύβι σε μικρές σειρές μεταλλικών στοιχείων που αποκαλούνταν αράδες, φτιάχνοντας μία σειρά κάθε φορά.
Οι εργάτες στοιχειοθετούσαν σχολαστικά τις σελίδες, τοποθετώντας τις αράδες σε μεγάλα μεταλλικά πλαίσια τα οποία χρησιμοποιούσαν για να φτιάξουν ανάγλυφες μήτρες.
Κατόπιν, χρησιμοποιούσαν και άλλο χυτό μέταλλο για να δημιουργήσουν τυπογραφικές πλάκες από τις μήτρες.
Και, αν θα χρησιμοποιούσαν τις πλάκες πολλές φορές, έπρεπε να τις επικαλύψουν με νικέλιο για να σκληρύνουν.
Τελικά, αφού αφαιρούσαν τυχόν ανωμαλίες από τις πλάκες, τις τοποθετούσαν σε ένα μεγάλο περιστροφικό πιεστήριο.
Αν ήθελαν να εκτυπώσουν την ίδια ύλη σε κάποια άλλη γλώσσα, επαναλάμβαναν αυτή τη διαδικασία από την αρχή ως το τέλος.
Για να μεταφραστεί από την αγγλική, να στοιχειοθετηθεί και να τυπωθεί ένα και μόνο περιοδικό, χρειάζονταν μήνες.
Για τα βιβλία δε, χρειάζονταν ακόμη και χρόνια!
Πλησίαζε όμως ο καιρός που το καυτό μέταλλο θα αποτελούσε παρελθόν.
Στη βιομηχανία της εκτύπωσης άρχισαν να χρησιμοποιούνται η φωτοστοιχειοθεσία και τα πιεστήρια όφσετ. Ήταν καιρός να εκσυγχρονιστούν οι διαδικασίες στο Μπέθελ και να γίνει η μετάβαση στους υπολογιστές.
Οι αδελφοί όμως αντιμετώπισαν μια ιδιαίτερη πρόκληση.
Εκείνη την περίοδο, ήδη τυπώναμε έντυπα σε 167 γλώσσες.
Έπρεπε λοιπόν να βρούμε ένα εκδοτικό σύστημα για να τυπώνουμε σε όλες αυτές τις γλώσσες και σε ακόμα περισσότερες.
Και κανένα από τα συστήματα που υπήρχαν στην αγορά δεν μπορούσε να καλύψει αυτή την ανάγκη.
Έτσι λοιπόν, το 1979, κάλεσαν μια ομάδα από αδελφούς και αδελφές στα Αγροκτήματα της Σκοπιάς στο Γουόλκιλ της Νέας Υόρκης για να δημιουργήσουν το Πολυγλωσσικό Ηλεκτρονικό Φωτοστοιχειοθετικό Σύστημα, δηλαδή το MEPS.
Στρωθήκαμε λοιπόν στη δουλειά για να φτιάξουμε το MEPS.
Κάποιοι επικεντρώθηκαν στο hardware —στο υλικό κομμάτι του υπολογιστή και στα κυκλώματα.
Άλλοι επικεντρώθηκαν στον σχεδιασμό και στην κατασκευή της οθόνης.
Και κάποιοι άλλοι από εμάς επικεντρωθήκαμε στο software —στο λογισμικό που θα χρησιμοποιούσαμε.
Η ομάδα του MEPS σχεδίασε και κατασκεύασε σχεδόν τα πάντα —τους υπολογιστές, τα πληκτρολόγια, τις οθόνες και το λογισμικό.
Και δεν γινόταν αλλιώς.
Δεν υπήρχαν ακόμη υπολογιστές που θα μπορούσαν να σηκώσουν το πρόγραμμα που είχαμε φτιάξει, και θα περνούσαν χρόνια για να κατασκευαστούν.
Κάτι άλλο που απαίτησε τεράστιο όγκο εργασίας ήταν η δημιουργία των γραμματοσειρών —των χαρακτήρων που θα συνέθεταν τις σελίδες κειμένου.
Για πολλές από τις γλώσσες δεν υπήρχαν γραμματοσειρές στο εμπόριο ή αν υπήρχαν ήταν πολύ ακριβές.
Οι αδελφοί και οι αδελφές λοιπόν έπρεπε να σχεδιάσουν τον κάθε χαρακτήρα με το χέρι και μετά να τον σκανάρουν για να τον περάσουν στον υπολογιστή.
Για κάποιες γλώσσες έπρεπε να σχεδιάσουν χιλιάδες χαρακτήρες.
Κατόπιν, το λογισμικό έπρεπε να προγραμματιστεί με όλους τους κανόνες για τις αποστάσεις και τον χωρισμό των λέξεων ώστε οι λέξεις και οι χαρακτήρες να μπορούν να εμφανίζονται σωστά.
Έπειτα από τρία μόλις χρόνια, το 1982, η πρώτη μονάδα MEPS ήταν έτοιμη για χρήση.
Με το MEPS, ο χρήστης του ηλεκτρονικού υπολογιστή μπορούσε να εισάγει κείμενο σε οποιαδήποτε γλώσσα υποστήριζε το σύστημα.
Έπειτα από αυτό, ο υπολογιστής μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για μορφοποίηση κειμένου και στοιχειοθέτηση των σελίδων.
Με αυτόν τον τρόπο, οι αδελφοί μπορούσαν να διατηρούν την ίδια μορφή σελίδας σε όλες τις γλώσσες στις οποίες παραγόταν αυτό το έντυπο.
Κατόπιν, οι σελίδες στην τελική τους μορφή τυπώνονταν σε φωτογραφικό χαρτί και μεταφέρονταν σε φιλμ, το οποίο χρησιμοποιούνταν για την κατασκευή εκτυπωτικών πλακών.
Αλλά δεν έκανε το MEPS τη μετάφραση.
Αυτή η δουλειά γινόταν και ακόμα γίνεται από ανθρώπους.
Αλλά, χάρη στο MEPS, όλες οι προεκτυπωτικές εργασίες ολοκληρώνονται πολύ πιο γρήγορα.
Το MEPS όμως δεν συνέβαλε μόνο στην αυξημένη ταχύτητα και αποτελεσματικότητα.
Έπαιξε σημαντικό ρόλο στο να καλύπτονται οι πνευματικές ανάγκες του λαού του Θεού παγκόσμια.
Προτού καν αρχίσει η δημιουργία του MEPS, το Κυβερνών Σώμα είχε αντιληφθεί ότι, αν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά παγκόσμια μελετούσαν την ίδια ύλη κάθε εβδομάδα στις συναθροίσεις τους, αυτό θα τους ένωνε περισσότερο από ποτέ.
Και φάνηκε ξεκάθαρα ότι, χάρη στο MEPS, στα ταχύτερα πιεστήρια και σε άλλες προσαρμογές στην παραγωγή, αυτό θα μπορούσε επιτέλους να γίνει πραγματικότητα.
Μάλιστα, με αυτή τη μέθοδο θα μπορέσουμε να εξοικονομήσουμε τόσο πολύ χρόνο ώστε να δημοσιεύουμε τη <i>Σκοπιά</i> ταυτόχρονα σε όλες τις κύριες γλώσσες.
Έτσι, μέσα από κάθε τεύχος, οι αδελφοί σε όλο τον κόσμο θα λαβαίνουν την ίδια πνευματική τροφή.
Το τεύχος της <i>Σκοπιάς</i> 1 Απριλίου 1984 ήταν το πρώτο που δημοσιεύτηκε σε πολλές γλώσσες ταυτόχρονα.
Τον επόμενο κιόλας χρόνο, οι γλώσσες στις οποίες δημοσιευόταν ταυτόχρονα έγιναν 23.
Και το 2021, η έκδοση μελέτης της <i>Σκοπιάς</i> δημοσιευόταν ταυτόχρονα σε πάνω από 390 γλώσσες!
Σχεδόν όλοι οι Μάρτυρες του Ιεχωβά μπορούμε πλέον να μελετάμε την ίδια πνευματική τροφή στις συναθροίσεις μας ταυτόχρονα.
Αυτό και αν είναι σύγχρονο θαύμα!
Σήμερα, το MEPS δεν κάνει απλώς φωτοστοιχειοθέτηση.
Έχει εξελιχθεί και περιλαμβάνει πολλά εκδοτικά εργαλεία.
Το MEPS άνοιξε τον δρόμο για να δημιουργηθεί η <i>Βιβλιοθήκη της Σκοπιάς</i> σε CD-ROM και συνέβαλε στην ανάπτυξη της εφαρμογής <i>JW Library</i>.
Γι’ αυτό και το ακρωνύμιο MEPS σημαίνει πλέον
Πολυγλωσσικό Ηλεκτρονικό Εκδοτικό Σύστημα επειδή υποστηρίζει το εκδοτικό μας έργο και σε έντυπη και σε ηλεκτρονική μορφή.
Στην πραγματικότητα όμως, το MEPS δεν είναι απλά ένα τεχνολογικό επίτευγμα, αλλά ένα επίτευγμα αγάπης.
Η αγάπη υποκίνησε το Κυβερνών Σώμα να αναζητήσει καλύτερους τρόπους για να παρέχει πνευματική τροφή σε ανθρώπους από κάθε «φυλή και γλώσσα».
Και χάρη σε αυτή την αγάπη και με το άγιο πνεύμα του Ιεχωβά, απολαμβάνουμε τώρα ενότητα όσο ποτέ άλλοτε και έχουμε τη δυνατότητα να κηρύττουμε τα καλά νέα σε άνευ προηγουμένου κλίμακα.
Από εκεί που είχαμε μεταλλικές τυπογραφικές πλάκες, τώρα έχουμε ψηφιακές εκδόσεις χάρη στο MEPS που έχει αποτελέσει τεράστια ευλογία.
Έχει συμβάλει στην ενότητα του λαού του Ιεχωβά καθώς κηρύττουμε τα καλά νέα «σε όλη την κατοικημένη γη για μαρτυρία σε όλα τα έθνη».
Τι γίνεται όμως αν αντιμετωπίζουμε μια κατάσταση που μας κάνει να αναρωτιόμαστε αν ο Ιεχωβά μάς ευλογεί προσωπικά;
Ας δούμε πώς μπορούν κάποια μαθήματα από τη ζωή του Ιωάννη του Βαφτιστή να μας βοηθήσουν να παραμείνουμε βέβαιοι για την αγάπη του Ιεχωβά και για την προστασία του.
Ήξερα ότι θα ερχόταν αυτή η μέρα.
Οι αληθινοί Χριστιανοί περιμένουν εναντίωση, αλλά μου στοίχισε που είδα να συλλαμβάνουν τον αδελφό Βασίλ.
Μετά από όσα συνέβησαν, φοβόμουν να μιλήσω για τον Ιεχωβά.
Ο Μάρκος ψάχνει δουλειά εδώ και μήνες.
Έχω απελπιστεί πια.
Το εκτιμώ που με βοηθάει με το σκαπανικό μου.
Αλλά δεν θα έπρεπε να επικεντρωθεί στο να βρει μια δουλειά;
Χάρηκα πάρα πολύ όταν άκουσα ότι προσκάλεσαν τη Νικόλ στη Σχολή για Ευαγγελιστές, αλλά όσο το σκεφτόμουν άρχισα να νιώθω άσχημα και αισθάνθηκα απογοητευμένη.
Μου φαίνεται ότι οι άλλοι παίρνουν πολλά προνόμια.
Εγώ γιατί όχι;
Καθώς διάβαζα τη Γραφή, βρήκα ένα παράδειγμα θάρρους ώστε να κηρύττω με τόλμη παρά την εναντίωση.
Αφού είπα στον Μάρκο πώς αισθανόμουν, εξετάσαμε το παράδειγμα ενός Βιβλικού χαρακτήρα που υπέμεινε με ελπίδα. Ο Ιησούς είπε: «Μεταξύ αυτών που γεννήθηκαν από γυναίκες δεν έχει εγερθεί μεγαλύτερος από τον Ιωάννη τον Βαφτιστή».
Πολλοί που τον άκουσαν υποκινήθηκαν να μετανοήσουν και να βαφτιστούν και αυτό ετοίμασε την καρδιά τους για να δεχτούν τον Μεσσία.
Βάφτισε μάλιστα ακόμα και τον Γιο του Θεού.
Όσο όμως η διακονία του Ιησού αυξανόταν, η διακονία του Ιωάννη ελαττωνόταν.
Όταν οι μαθητές του Ιωάννη του το είπαν αυτό, εκείνος έδειξε ταπεινοφροσύνη και χάρηκε για όσα επιτελούσε ο Ιεχωβά μέσω του Ιησού.
Ωστόσο, ο Ιωάννης αντιμετώπισε αντιξοότητες, όπως οι λάτρεις του Ιεχωβά σήμερα.
Ο Ιωάννης φυλακίστηκε επειδή διακήρυττε με τόλμη την αλήθεια.
Τίποτα δεν τον εμπόδισε να κηρύττει με θάρρος.
Όσο περνούσε ο καιρός και παρέμενε στη φυλακή, ο Ιωάννης χρειαζόταν κάποια διαβεβαίωση, όπως χρειάζομαι και εγώ. Οι μαθητές του επέστρεψαν με ένα μήνυμα από τον Ιησού:
Δες γύρω σου τι επιτελεί ο Ιεχωβά.
Τώρα βλέπω και εγώ τι επιτελεί γύρω μου ο Ιεχωβά.
Μπορώ να μιμηθώ τον Ιωάννη τον Βαφτιστή και να υπομένω με ελπίδα.
Έχω τόσους λόγους να είμαι χαρούμενη, όπως το ότι βλέπω τον Ιεχωβά να χρησιμοποιεί άλλους για να επιτελεί το θέλημά του.
Οι άνθρωποι πρέπει να ακούσουν για τον Ιεχωβά.
Σαν τον Ιωάννη, μπορώ και εγώ να έχω θάρρος όποιες αντιξοότητες και αν αντιμετωπίζω.
Υπέροχα μαθήματα για όλους μας!
Η μία αδελφή ανησυχούσε υπερβολικά για το αν θα έβρισκε δουλειά ο άντρας της.
Αργότερα όμως, κατάλαβε πόσο σημαντικό ήταν να διατηρήσουν το πνευματικό τους πρόγραμμα βγαίνοντας στο έργο μαζί.
Η άλλη αδελφή ένιωθε απογοητευμένη και ότι κάτι της έλειπε.
Αλλά, σαν τον Ιωάννη, έμαθε να χαίρεται βλέποντας τον Ιεχωβά να χρησιμοποιεί άλλους στην προώθηση των συμφερόντων της Βασιλείας.
Και ο αδελφός μας που αντιμετώπιζε διωγμό έμαθε να ξεπερνάει τους φόβους του και να μιλάει με θάρρος.
Σε χώρες όπου το έργο μας είναι υπό απαγόρευση, οι ενάντιοι συνήθως διαδίδουν ψέματα και προπαγάνδα για να δικαιολογήσουν τον διωγμό.
Αλλά δεν χρησιμοποιούν μόνο σε τέτοιες χώρες οι ενάντιοι ψεύτικες ειδήσεις, παραπληροφόρηση και κατάφωρα ψέματα.
Μάλιστα, παρότι έχουμε την αλήθεια, οι αποστάτες και άλλοι μπορεί να μας παρουσιάζουν ως ανέντιμους, ως απατεώνες.
Πώς μπορούμε να αντιμετωπίζουμε αυτή την άδικη μεταχείριση;
Ας ακούσουμε τον αδελφό σε Σεθ Χάιατ σε μια πρόσφατη Πρωινή Λατρεία με θέμα <i>Λέμε την Αλήθεια Παρότι μας Θεωρούν Απατεώνες.</i>
Έχετε ποτέ ακούσει ή διαβάσει κάποια αρνητικά σχόλια ή ψεύτικους ισχυρισμούς για τον λαό του Ιεχωβά;
Ίσως ήταν ένα άρθρο στην εφημερίδα, κάποια είδηση στην τηλεόραση ή κάτι που σας είπε ένα άτομο που συναντήσατε στο έργο. Και μπορεί να έχει να κάνει με διάφορα θέματα: Την ουδετερότητά μας, τη στάση μας απέναντι στο αίμα, την προσκόλλησή μας στουςεξυψωμένους ηθικούς κανόνες του Ιεχωβά, την εκτίμησή μας για την ιερότητα του γάμου ή την αποφασιστικότητά μας να διατηρούμε καθαρή την εκκλησία αποκόπτοντας τους αμετανόητους παραβάτες.
Αλλά, όποιο και αν είναι το θέμα, υπάρχουν κάποιες ομοιότητες.
Τέτοια σχόλια συχνά διαστρεβλώνουν την αλήθεια, είναι ανακριβή και μερικές φορές είναι κατάφωρα ψέματα.
Και πάντοτε παρουσιάζονται με μια απόλυτη βεβαιότητα, λες και είναι πραγματικά γεγονότα.
Όταν ακούτε ή διαβάζετε τέτοια πράγματα πώς νιώθετε;
Στενοχωριέστε; Αποθαρρύνεστε;
Θυμώνετε;
Σκεφτείτε τι συνέβη σε μια σκαπάνισσα που έκανε μελέτη με μια κυρία.
Την ώρα που έκανε λοιπόν αυτή τη μελέτη, ήρθε μια γυναίκα στο σπίτι τηςσπουδάστριας από το πουθενά.
Δεν χτύπησε το κουδούνι, απλώς άνοιξε και μπήκε.
Όπως αποδείχτηκε, ήταν μια γνωστή της σπουδάστριας.
Μπήκε μέσα στο σπίτι, διέκοψε τη Γραφική μελέτη και κρατούσε στο χέρι της ένα βιβλίο, που το είχε γράψει κάποιος, ο οποίος στο παρελθόν ήταν Μάρτυρας του Ιεχωβά, και είπε στη σπουδάστρια: «Πρέπει οπωσδήποτε να διαβάσεις αυτό το βιβλίο».
Ξεκίνησε λοιπόν μια ενδιαφέρουσα συζήτηση, στην οποία όμως η αδελφή μας βρέθηκε να κατηγορείται ότι παραπλανά και εξαπατά τους ανθρώπους.
Πώς χειρίστηκε η αδελφή μας αυτή την κατάσταση;
Και πώς αντέδρασε η σπουδάστριά της;
Προτού απαντήσουμε σε αυτές τις ερωτήσεις, ας δούμε πώς το σημερινό εδάφιο, καθώς και κάποια ακόμα εδάφια, θα μας βοηθήσουν να έχουμε τη σωστή άποψη.
Ανοίξτε αν θέλετε μαζί μου στη 2 Κορινθίους κεφάλαιο 6 και θα δούμε το εδάφιο 4.
Ο Παύλος λέει: «Με κάθε τρόπο συνιστούμε τον εαυτό μας ως διάκονο του Θεού». Στη συνέχεια, ο απόστολος Παύλος απαριθμείπολλά περιστατικά και καταστάσεις που αντιμετώπισε ο ίδιος κατά τη διάρκεια της διακονίας του και που μέχρι και σήμερα αντιμετωπίζουνοι πιστοί Χριστιανοί στη διακονία τους. Στο εδάφιο 7, που είναι το εδάφιο της ημέρας, διαβάζουμε: «Συνιστούμε τον εαυτό μας ως διάκονο του Θεού . . . με αληθινά λόγια».
Λατρεύουμε τον Ιεχωβά, “τον Θεό της αλήθειας” και αυτό μας γεμίζει χαρά. Και, όπως πολύ ωραία το εξηγεί αυτό η <i>Σκοπιά</i><i>,</i> λέμε την αλήθεια και “στα σοβαρά και στα απλά ζητήματα”.
Αγαπάμε την αλήθεια.
Μας αρέσει να λέμε την αλήθεια για τον Ιεχωβά.
Και τώρα, ας δώσουμε προσοχήστα λόγια του Παύλου στο εδάφιο 8.
Λέει: «Μέσω δόξας και ατίμωσης, μέσω δυσφήμησης και επαίνων». Και τώρα κάνει μια ενδιαφέρουσα δήλωση: «Θεωρούμαστε απατεώνες και εντούτοις είμαστε φιλαλήθεις».
Πολύ αντιφατικό δεν είναι αυτό;
Να είμαστε φιλαλήθεις και παρ’ όλα αυτά κάποιοι να μας παρουσιάζουν σαν απατεώνες.
Κάθε φορά λοιπόν που ακούμε κάτι δυσφημιστικό σε σχέση με τον λαό του Ιεχωβά, είναι καλό να θυμόμαστε ότι ο Ιεχωβά ήταν ο πρώτος που έγινε στόχος μιας τέτοιας επίθεσης.
Ας ανοίξουμε τη Γραφή μας στη Γένεση στο κεφάλαιο 3. Και ξεκινώντας από το εδάφιο 1, διαβάζουμε: «Το φίδι ήταν το πιο προσεκτικό από όλα τα άγρια ζώα της υπαίθρου που είχε κάνει ο Ιεχωβά Θεός. Αυτό λοιπόν ρώτησε τη γυναίκα:
“Είπε πράγματι ο Θεός ότι δεν πρέπει να τρώτε από κάθε δέντρο του κήπου;”»
Αυτό μας δείχνει κάτι για τη μέθοδο του Σατανά.
Δεν ξεκίνησε με μια δήλωση.
Ξεκίνησε με μια ερώτηση, και όχι μια ερώτηση για να μάθει κάτι, αλλά μια ερώτηση που ήταν σχεδιασμένη να σπείρει αμφιβολίες —«Είπε πράγματι ο Θεός ότι . . . ;»
Στα εδάφια 2 και 3, η γυναίκα απαντάει.
Και στο τέλος του εδαφίου 3, επαναλαμβάνει την εντολή που έδωσε ο Ιεχωβά: «Δεν πρέπει να φάτε από αυτόν [τον καρπό] ούτε και να τον αγγίξετε· αλλιώς θα πεθάνετε».
Είχε καταλάβει λοιπόν την εντολή και είχε καταλάβει και τι θα συνέβαινε αν δεν υπάκουε. Αλλά δείτε στο εδάφιο 4: «Το φίδι είπε στη γυναίκα:
“Οπωσδήποτε δεν θα πεθάνετε”».
Αυτό όμως ήταν ψέμα.
Αλλά παρουσιάστηκε με μια απόλυτη βεβαιότητα, λες και ήταν πραγματικό γεγονός. Και το εδάφιο 5 λέει: «Ο Θεός γνωρίζει πως, την ίδια ημέρα που θα φάτε από αυτόν, τα μάτια σας θα ανοιχτούν και θα γίνετε σαν τον Θεό, γνωρίζοντας το καλό και το κακό».
Ο Σατανάς, «ο πατέρας του ψέματος», παρουσίασε τον Ιεχωβά σαν να είναι απατεώνας.
Ο Ιησούς δέχτηκε παρόμοιες επιθέσεις στη διάρκεια της επίγειας διακονίας του και ο απόστολος Παύλος χαρακτηρίστηκε από τους διώκτες του ως απατεώνας.
Όταν λοιπόν οι άλλοι μας δυσφημούν ή όταν λένε ψέματα για εμάς, αυτό δεν μας κάνει εντύπωση.
Το ζήτημα όμως είναι πώς θα αντιδράσουμε εμείς;
Έχετε σκεφτεί ποτέ τι ερωτήσεις θα μπορούσε να είχε κάνει η Εύα στον εαυτό της, οι οποίες θα τη βοηθούσαν να πάρει τη σωστή απόφαση; Για παράδειγμα:
“Τι ξέρω για αυτό το άτομο που μεταφέρει τέτοιες αρνητικές πληροφορίες;
Ποιο είναι το κίνητρό του;
Σκέφτεται το δικό μου καλό ή θέλει κάτι να πετύχει;” Και μια ακόμα ερώτηση:
“Προτού δεχτώ ως γεγονός κάποια αρνητική δήλωση που έκανε ένας άγνωστος, υπάρχει κάποιος που γνωρίζω και εμπιστεύομαι για να μιλήσω μαζί του και να μου δώσει μια καλή συμβουλή;”
Η Εύα θα μπορούσε σίγουρα να είχε μιλήσει με τον άντρα της και μετά θα μπορούσαν να μιλήσουν μαζί στον Ιεχωβά.
Αν η Εύα είχε κάνει στον εαυτό της αυτές τις ερωτήσεις, τότε ο κόσμος μας θα ήταν πολύ διαφορετικός σήμερα.
Αλλά η Εύα επέλεξε να πιστέψει ένα ψέμα.
Θυμάστε τη σκαπάνισσα και τη σπουδάστριά της που αναφέραμε προηγουμένως;
Πώς χειρίστηκαν την κατάσταση;
Η σκαπάνισσα μας είπε πως σκέφτηκε ότι δεν ήταν στο σπίτι της, ήταν καλεσμένη στο σπίτι της σπουδάστριας.
Ένιωσε λοιπόν ότι θα ήταν αγένεια να διακόψει τη συζήτηση γι’ αυτό επέλεξε να μην πει τίποτα.
Τι έκανε η σπουδάστρια; Είναι ενδιαφέρον ότι ρώτησε την κυρία: «Ξέρεις αυτόν που έγραψε το βιβλίο;» «Όχι». «Ξέρεις τα κίνητρά του;
Για ποιο λόγο έγραψε ένα τέτοιο βιβλίο;
Εγώ όμως την ξέρω αυτή τη γυναίκα που έρχεται και μελετάει τη Γραφή μαζί μου και ξέρω ότι το κίνητρό της είναι καλό.
Δεν νομίζω λοιπόν ότι χρειάζεταινα διαβάσω το βιβλίο σου».
Τι υπέροχη απάντηση!
Η σπουδάστρια πήρε τη σωστή απόφαση, το ίδιο κάνουμε και εμείς.
Δεν μας κάνει εντύπωση, το ξέρουμε άλλωστε, ότι κάποιοι θα επιχειρήσουν να δυσφημίσουν και εμάς.
Κάποιες φορές μάλιστα μπορεί να μας παρουσιάζουν σαν απατεώνες.
Ο Ιεχωβά μάς έχει πει ξεκάθαρα ότι κάποιοι θα προτιμούσαν να πιστέψουν ψέματα και όχι την αλήθεια του Θεού.
Εμείς όμως δεν θα το κάναμε αυτό ποτέ.
Εμείς παραμένουμε κοντά στον Ιεχωβά, “τον Θεό της αλήθειας”.
Συνεχίζουμε να «συνιστούμε τον εαυτό μαςως διάκονο του Θεού ... με αληθινά λόγια».
Τώρα, θα ωφεληθούμε από την εμπειρία ενός αδελφού που έκανε τεράστιες αλλαγές στη ζωή του όταν γνώρισε την αλήθεια αλλά αργότερα ξανακύλησε στα παλιά και απομακρύνθηκε για ένα διάστημα.
Προσέξτε πώς νιώθει ο Ιεχωβά για όσους έχουν απομακρυνθεί και πώς απλώνει το στοργικό του χέρι για να τους βοηθήσει.
Μεγάλωσα στα Χάιλαντς της Σκωτίας.
Πανέμορφο μέρος για να μεγαλώνεις. Όταν ήμουν μικρός, ο πατέρας μου με τους φίλους του δούλευαν πολύ σκληρά, αλλά έπιναν και πολύ.
Έπιναν υπερβολικά και γίνονταν πολύ βίαιοι και κάποιες φορές ο πατέρας μου ήταν έτσι και στο σπίτι.
Όταν ήμουν 14, άρχισα να πίνω κι εγώ και κάποιες φορές τσακωνόμουν με τον πατέρα μου και τον πατριό μου.
Αυτό επηρέασε την αυτοεκτίμησή μου και το πώς έβλεπα τον εαυτό μου, και πολλές φορές στο σχολείο ένιωθα πολύ πεσμένος, ένα τίποτα.
Πότε πότε, οι δάσκαλοι μάς διάβαζαν κάτι από τη Γραφή.
Αυτά που μας διάβαζαν με άγγιζαν βαθιά και με έκαναν να βλέπω το μέλλον με ελπίδα.
Δεν ήθελα να τσακώνομαι και να μπλέκω σε καβγάδες.
Ήθελα να γίνω καλύτερος άνθρωπος.
Είχα πλέον σκοπό.
Ήξερα ότι μπορούσα να έχω μια καλύτερη ζωή, γι’ αυτό πήγα στον στρατό.
Ο στρατός μού έδωσε την ευκαιρία να ξεφύγω από τη ζωή που είχα ως τότε και να ανακαλύψω τον κόσμο.
Πάλι όμως, τα σαββατοκύριακα πίναμε πάρα πολύ και γινόμασταν βίαιοι.
Κάθε φορά που έμπλεκα ένιωθα πολλές τύψεις.
Πάντα ήθελα να αλλάξω.
Κατάλαβα λοιπόν ότι και από αυτό το περιβάλλον έπρεπε να ξεφύγω και να κάνω μια νέα αρχή.
Γι’ αυτό, μετακόμισα στο Εδιμβούργο.
Έκανα πάρα πολύ γυμναστική εκείνη την περίοδο, αλλά στην πραγματικότητα αυτό που είχα κάνει ήταν να αντικαταστήσω έναν εθισμό, το αλκοόλ, με έναν άλλον εθισμό, τη γυμναστική. Φαινόμουν χαρούμενος, αλλά στην πραγματικότητα ήμουν συνεχώς εξαντλημένος.
Είχα μπλέξει σε έναν λαβύρινθο και δεν μπορούσα να βγω.
Ήξερα ότι ο Θεός ήταν ο μόνος που μπορούσε να με βοηθήσει και προσευχόμουν πολύ τότε να με βοηθήσει να νιώσω ευτυχισμένος και να βρω σκοπό στη ζωή.
Στη δουλειά είχα έναν συνάδελφο που ήταν παλιά στους πεζοναύτες.
Ένα βράδυ είχαμε πάει σε ένα κλαμπ και, όπως γυρνούσαμε στο σπίτι, του είπα ότι δεν μου άρεσε αυτός ο τρόπος ζωής.
Και έγινε κάτι που δεν το περίμενα με τίποτα —άρχισε να μου μιλάει για τη Γραφή. Μετά από δύο τρεις ώρες που του έκανα ερωτήσεις, μου είπε: «Θα πω στον πατέρα μου να βρεθείτε να μιλήσετε».
Ο πατέρας του ήταν Μάρτυρας του Ιεχωβά.
Μου έδωσε κάποια έντυπα και με παρότρυνε να τα διαβάζω μαζί με τη Γραφή και να βρίσκω τα εδάφια στη Γραφή.
Αρχίσαμε να μελετάμε και οι δύο τη Γραφή με τον πατέρα του.
Αρχίσαμε να παρακολουθούμε τις συναθροίσεις.
Και έπειτα από περίπου ενάμιση χρόνο, βαφτιστήκαμε και οι δύο ως Μάρτυρες του Ιεχωβά την ίδια ημέρα.
Λίγα χρόνια μετά το βάφτισμά μου, μετακόμισα στη Γερμανία και, εκείνον τον καιρό, δυστυχώς αποκόπηκα από τη Χριστιανική εκκλησία.
Πήγα να δουλέψω στη Βόρεια Θάλασσα, αλλά ήμουν τόσο δυστυχισμένος σε εκείνο το περιβάλλον που, όταν δεν δούλευα, έπινα πάρα πολύ.
Και αν δεν έκανα κάτι για αυτό, στο τέλος θα κατέστρεφα την υγεία μου.
Μετακόμισα λοιπόν στην Ιταλία.
Πολλές φορές, έβγαινα να κάνω ποδήλατο και, κάθε φορά που περνούσα από την Αίθουσα Βασιλείας, αναρωτιόμουν:
“Πώς θα επιστρέψω στον Ιεχωβά;”
Και σκεφτόμουν ότι ο Ιεχωβά αποκλείεται να με ξαναδεχτεί.
Ένα Σάββατο πρωί, χτύπησε το κουδούνι και φυσικά ήταν δύο Μάρτυρες του Ιεχωβά.
Ήξερα ότι ο Ιεχωβά τούς είχε στείλει. Ήταν σαν να μου έλεγε ο Ιεχωβά: «Σε αγαπάω ακόμα.
Ό,τι και αν έχεις κάνει, εγώ σε αγαπάω ακόμα».
Έτσι λοιπόν, τους επόμενους μήνες το σκεφτόμουν συνεχώς αυτό και προσπαθούσα να δεχτώ την αγάπη του Ιεχωβά.
Είχα όμως ακόμη περισπασμούς στη ζωή μου.
Προπονούμουν για έναν αγώνα ποδηλασίας στις Άλπεις, δούλευα ακόμη στις εξέδρες πετρελαίου στη Βόρεια Θάλασσα.
Δεν έκανα κάτι για τη σχέση μου με τον Ιεχωβά.
Μια μέρα, οι πρεσβύτεροι στην εκκλησία μού είπαν ότι δεν θα είχαμε συνάθροιση εκείνη την εβδομάδα, αλλά με παρότρυναν να πάω σε μια συνέλευση περιοχής στη Ρώμη.
Αυτό που με άγγιξε περισσότερο ήταν το πόσο καθαρός ήταν ο λαός του Ιεχωβά σε σύγκριση με τους ανθρώπους που συναναστρεφόμουν τόσα χρόνια.
Καθώς επέστρεφα στο σπίτι, θυμάμαι ότι είχε καταιγίδα. Και όλη την ώρα σκεφτόμουν ξανά και ξανά:
“Πώς έφτασα στο σημείο να φύγω από την εκκλησία, να εγκαταλείψω τον Ιεχωβά;”
Εκείνη τη μέρα, αποφάσισα ότι δεν θα ξαναγύριζα στη δουλειά μου στη Βόρεια Θάλασσα.
Από εκεί και έπειτα είχα πολύ ελεύθερο χρόνο, γι’ αυτό διάβαζα συνεχώς τη Γραφή και τα έντυπα των Μαρτύρων του Ιεχωβά.
Και διάβασα κάτι στα έντυπα που με συγκίνησε πάρα πολύ, έλεγε: “Γύρισε σε εμένα με όλη σου την καρδιά.
Ας τακτοποιήσουμε τα ζητήματα ανάμεσά μας”.
Μίλησα με τους πρεσβυτέρους και τους είπα ότι είχα βάλει στόχο να παρακολουθώ όλες τις συναθροίσεις και να υπηρετώ τον Ιεχωβά ολόψυχα.
Έτσι λοιπόν, μετά από λίγο καιρό επανεντάχθηκα στη Χριστιανική εκκλησία.
Όταν προσπαθούσα να κάνω τα πράγματα με τον δικό μου τρόπο, η ζωή μου δεν είχε καμία ισορροπία—ήταν άνω κάτω.
Ήμουν δυστυχισμένος.
Αλλά, όταν έβαλα τον Ιεχωβά στη ζωή μου, η ζωή μου έγινε πιο ισορροπημένη.
Το δύσκολο ήταν να δεχτώ την αγάπη του Ιεχωβά.
Αλλά, όταν το έκανα, άρχισα να προοδεύω γιατί μπόρεσα να δεχτώ και την αγάπη του Ιεχωβά και την αγάπη που μου έδειχναν οι αδελφοί στην εκκλησία.
Η αγάπη του Ιεχωβά είναι τεράστια.
Η αγάπη του Ιεχωβά μπορεί να καλύψει τα πάντα.
Συνειδητοποίησα λοιπόν ότι η σοφία του Ιεχωβά είναι ανεκτίμητη επειδή ο Ιεχωβά είναι ο μόνος που μπορεί να μετατρέψει μια αρνητική κατάσταση σε θετική και να μας δώσει πραγματικό σκοπό και ευτυχία στη ζωή.
Μήπως, σαν τον αδελφό Μακέι, έχετε απομακρυνθεί και εσείς από τον Ιεχωβά;
Μήπως έχετε αδρανήσει;
Μήπως έχετε αποκοπεί από την εκκλησία;
Δώστε προσοχή στη θερμή πρόσκληση που απευθύνει το νέο μας μουσικό βίντεο που έχει τον τίτλο <i>Το Σπίτι Σου.</i> Πάει πολύς καιρός, τα προβλήματα πολλά, με απομάκρυναν, έμοιαζ’ η ελπίδα μου μακρινή.
Μα ο Ιεχωβά δεν ξεχνά τα πρόβατά του αναζητά. Με βρίσκει, με κρατά αγκαλιά.
Κοντά του με οδηγεί ξανά.
Και νιώθω ΄δώ θαλπωρή, στοργή και ζεστασιά. Ξαναγύρισα, ναι, σπίτι μου. Μέρος ξεχωριστό, καταφύγιο ασφαλές.
Πάλι γαλήνια ζω με φίλους στοργικούς που με νοιάζονται.
Αν ολομόναχος θα βρεθείς, σ’ ακούει ο Γιαχ αν προσευχηθείς. Σε βρίσκει, σε καλεί τρυφερά. Κοντά του, νιώθεις γνήσια χαρά.
Θα αισθανθείς θαλπωρή, στοργή και ζεστασιά.
Ξαναγύρισες, ναι, σπίτι σου. Και τραγουδάμε: «Μας έλειψες!
Τι χαρά!»
Ξανά είσ’ εδώ.
Εδώ που άνηκες πάντα, σπίτι σου, σπίτι σου.
Σε βρήκε και αγκαλιά σε κρατά.
Σε στήριξε να ξαναπάς μπροστά.
Δεν νιώθεις πια μοναξιά.
Καλωσόρισες ξανά σπίτι σου.
Το σπίτι μας είναι εκεί που είναι ο Ιεχωβά και ο λαός του.
Εκεί νιώθουμε θαλπωρή. Αν έχετε ξεμακρύνει, επιστρέψτε στο σπίτι σας.
Το πανέμορφο πνευματικό μας σπίτι εκτείνεται σε ολόκληρη τη γη.
Ας ανακαλύψουμε άλλο ένα «δωμάτιο» αυτού του σπιτιού, κάνοντας μια επίσκεψη στους αδελφούς και στις αδελφές μας στο Σουρινάμ.
Το Σουρινάμ είναι μια χώρα με πολύ πυκνά δάση στη Νότια Αμερική και έχει κάτι κοινό με τα νησιά —δεν συνδέεται οδικώς με κάποια άλλη χώρα.
Το ανατολικό και το δυτικό του όριο είναι ποταμοί.
Στα βόρεια έχει τον Ατλαντικό Ωκεανό και στα νότια έχει τροπικά δάση, σαβάνες και την αχανή Λεκάνη του Αμαζονίου.
Αν και το Σουρινάμ είναι από τις μικρότερες χώρες στη Νότια Αμερική, στις άγριες περιοχές του φιλοξενούνται μερικά από τα μεγαλύτερα ζώα της ηπείρου.
Ο γιγάντιος μυρμηγκοφάγος για παράδειγμα τρώει περίπου 35.000 μυρμήγκια και τερμίτες κάθε μέρα.
Στο Σουρινάμ, συναντάμε επίσης τον τάπιρο, (το μεγαλύτερο χερσαίο θηλαστικό της Νότιας Αμερικής) και τον ιαγουάρο (το μεγαλύτερο αιλουροειδές της Νότιας Αμερικής).
Αλλά η ποικιλομορφία στο Σουρινάμ δεν περιορίζεται μόνο στην άγρια ζωή.
Και οι άνθρωποι που κατοικούν εκεί προέρχονται από μια ποικιλία εθνοτήτων.
Τα διάφορα έθιμα και φαγητά τους εμπλουτίζουν τον πολιτισμό της χώρας.
Με τόσα πυκνά δάση και τέτοια ποικιλομορφία, φανταστείτε πόσο δύσκολο είναι για τους 3.300 και πλέον αδελφούς μας πρώτα να βρουν τους ανθρώπους και μετά να τους κηρύξουν στη δική τους γλώσσα.
Αν και η επίσημη γλώσσα του Σουρινάμ είναι η ολλανδική, το γραφείο τμήματος του Σουρινάμ επιβλέπει τη μετάφραση και σε πέντε άλλες γλώσσες στη σράναν, στην όκαν, στη σαραμάκαν, στη νοηματική γλώσσα του Σουρινάμ και στην καρίμπ.
Για να καλύπτονται αυτές οι ανάγκες, το 2022 υπήρχαν 20 μεταφραστές στο Μπέθελ του Σουρινάμ που συνεργάζονταν με 13 εξωτερικούς βοηθούς πλήρους απασχόλησης και 8 απομακρυσμένους βοηθούς.
Ας γνωρίσουμε κάποιους αδελφούς που εργάζονται σε αυτούς τους γλωσσικούς αγρούς.
Οι 34 ευαγγελιζόμενοι της εκκλησίας Μπράουνσουεγκ κηρύττουν στη γλώσσα σαραμάκαν, την οποία μιλούν απόγονοι των σκλάβων οι οποίοι είχαν διαφύγει προς το εσωτερικό της χώρας πριν από σχεδόν 400 χρόνια.
Οι 18 ευαγγελιζόμενοι της εκκλησίας Απόιρα διεξάγουν 30 Γραφικές μελέτες κάθε μήνα.
Πολλοί στην περιοχή είναι Ινδιάνοι Aραγουάκ —από τους πρώτους κατοίκους στο Σουρινάμ.
Bαθιά στην ενδοχώρα του Σουρινάμ συναντάμε την εκκλησία Πουλουγκούντου που βρίσκεται κοντά στους Καταρράκτες Πουλουγκούντου.
Αν και η πλεύση σε αυτά τα νερά είναι εξαιρετικά δύσκολη, οι αδελφοί μας έχουν γίνει ειδικοί —χρησιμοποιούν τις ξύλινες βάρκες τους για να επιτελούν το έργο κηρύγματος σε αυτούς τους υδάτινους δρόμους.
Οι 38 ευαγγελιζόμενοι κηρύττουν στη γλώσσα μαρούν όκαν.
Οι αδελφοί και οι αδελφές από το Σουρινάμ και από τις εκκλησίες Μπράουνσουεγκ,
Απόιρα και Πουλουγκούντου σας στέλνουν την αγάπη τους.
Παρακολουθήσατε το JW Broadcasting από τα Παγκόσμια Κεντρικά Γραφεία των Μαρτύρων του Ιεχωβά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου