Έχει τύχει ποτέ να σας περιγελάσουν;
Ίσως στο έργο έχετε συναντήσει κάποιον με ύφος σαν αυτό που βλέπουμε εδώ στην οθόνη ή ένα παρόμοιο ύφος.
Όπως και να έχει, όταν μας χλευάζει κάποιος, μπορεί να μας κάνει να φοβηθούμε.
Και ίσως, όταν διαβάζετε αυτή τη Βιβλική αφήγηση, να σκέφτεστε: “Όταν αναστηθεί ο Δαβίδ στον νέο κόσμο, θα ήθελα πολύ να τον ρωτήσω πώς ένιωσε εκείνη τη στιγμή”.
Αλλά πώς βρέθηκε ο Δαβίδ σε εκείνη τη θέση, αντιμέτωπος με έναν γίγαντα τριών μέτρων;
Θυμηθείτε ότι είχε έρθει στο πεδίο της μάχης για να φέρει προμήθειες. Ο πατέρας του, ο Ιεσσαί, του είπε:
“Πήγαινε αυτά τα τρόφιμα στους αδελφούς σου στο στρατόπεδο”.
Ο Δαβίδ απλώς υπάκουσε και έκανε αυτό που του είπε.
Αλλά λίγο αφότου έφτασε άκουσε τους χλευασμούς του Γολιάθ, και ο Δαβίδ είπε κάτι που θα του δημιουργούσε πολλά προβλήματα —τουλάχιστον τρία.
Τι είπε; Ας ανοίξουμε στο 1 Σαμουήλ 17:26.
Εκεί λέει: «Ο Δαβίδ ρώτησε τους άντρες που στέκονταν κοντά του:
“Πώς θα ανταμειφθεί ο άνθρωπος που θα σκοτώσει εκείνον εκεί τον Φιλισταίο και θα ξεπλύνει την ντροπή από τον Ισραήλ;
Διότι ποιος είναι αυτός ο απερίτμητος Φιλισταίος που χλευάζει το στράτευμα του ζωντανού Θεού;”».
Μίλησε ευθέως λοιπόν.
Τι έγινε μετά; Ήρθε το πρώτο πρόβλημα: ψευδείς κατηγορίες από τον ίδιο του τον αδελφό. Ας δούμε το εδάφιο 28: «Όταν ο μεγαλύτερος αδελφός του, ο Ελιάβ, τον άκουσε να μιλάει στους άντρες,θύμωσε μαζί του και είπε:
“Γιατί κατέβηκες εδώ;
Και σε ποιον άφησες εκείνα τα λίγα πρόβατα στην έρημο;
Ξέρω καλά την αυθάδειά σου και τις κακές προθέσεις της καρδιάς σου· κατέβηκες μόνο και μόνο για να δεις τη μάχη”».
Δεν είναι και πολύ ωραίο, ε; —να σε κατηγορεί ο ίδιος σου ο αδελφός ότι έχεις κακό κίνητρο.
Αλλά πώς απάντησε ο Δαβίδ;
Δείτε το εδάφιο 29. Πολύ απλά: «Ο Δαβίδ απάντησε:
“Τι φταίω τώρα; Μια ερώτηση έκανα!”»
Και στο εδάφιο 30, ο Δαβίδ δεν δίνει συνέχεια. <i>Η Σκοπιά</i> είπε: «Έτσι έληξε το ζήτημα».
Ο Δαβίδ λοιπόν δεν στάθηκε στην ψεύτικη κατηγορία του Ελιάβ.
Δεν έμεινε εκεί για να αρχίσει να λογομαχεί με τον αδελφό του για τα κίνητρά του.
Είπε μια δυο κουβέντες και το άφησε το θέμα.
Ας δούμε τώρα το δεύτερο πρόβλημα που αντιμετώπισε ο Δαβίδ εκείνη την ημέρα: τη δυσπιστία. Πάμε στο εδάφιο 33: «Αλλά ο Σαούλ είπε στον Δαβίδ:
“Δεν μπορείς να πας και να πολεμήσεις εναντίον αυτού του Φιλισταίου, γιατί εσύ είσαι παιδί ενώ εκείνος είναι στρατιώτης από τα νιάτα του”». <i>Η Σκοπιά</i> έλεγε ότι ο Δαβίδ ήταν πιθανότατα στα τέλη της εφηβείας του τότε.
Οπότε στην ουσία, σε σύγκριση με τον Γολιάθ, ήταν παιδί.
Πώς χειρίστηκε ο Δαβίδ αυτό το δεύτερο πρόβλημα, τη δυσπιστία;
Θα μπορούσαμε να πούμε ότι προσπάθησε ευγενικά να λογικεύσει τον Σαούλ. Ας δούμε το εδάφιο 37, όπου φαίνεται πώς το έκανε αυτό: «Κατόπιν ο Δαβίδ πρόσθεσε:
“Ο Ιεχωβά, ο οποίος με έσωσε από τα νύχιατου λιονταριού και της αρκούδας, εκείνος θα με σώσει και από το χέρι αυτού του Φιλισταίου”. Τότε ο Σαούλ είπε στον Δαβίδ:
“Πήγαινε, και ο Ιεχωβά να είναι μαζί σου”».
Προσέξατε τι έπεισε τον δύσπιστο Σαούλ;
Η απλή λογική. Ο Δαβίδ πρόβαλε το επιχείρημα:
“Αν ο Ιεχωβά με βοήθησε να κάνω κάτι τέτοιο, να σκοτώσω μια αρκούδα 140 κιλών, θα με βοηθήσει να κάνω και αυτό”.
Η απλή λογική σε συνδυασμό με πίστη.
Ερχόμαστε τώρα στο τρίτο πρόβλημα που αντιμετώπισε ο Δαβίδ εκείνη την ημέρα, το οποίο ήταν ο εκφοβισμός.
Ο Γολιάθ περιγέλασε απαξιωτικά τον Δαβίδ και προσπάθησε να τον εκφοβίσει. Προσέξτε τι είπε στο εδάφιο 44: «Έλα εδώ και θα δώσω τις σάρκες σου στα πουλιά των ουρανών και στα ζώα του αγρού».
Ας δούμε πώς απάντησε σε αυτό ο Δαβίδ, υποκινούμενος από μεγάλη πίστη και από το πνεύμα του Ιεχωβά. Στα εδάφια 46 και 47, διαβάζουμε: «Σήμερα κιόλας ο Ιεχωβά θα σε παραδώσει στο χέρι μου, και θα σε σκοτώσω και θα σου κόψω το κεφάλι· σήμερα θα δώσω τα πτώματα τουστρατοπέδου των Φιλισταίων στα πουλιά των ουρανών και στα θηρία της γης· και οι άνθρωποι όλης της γης θα γνωρίσουν ότι υπάρχει Θεός στον Ισραήλ.
Και όλοι όσοι είναι μαζεμένοι εδώ θα γνωρίσουν ότι ούτε με σπαθί ούτε με δόρυ σώζει ο Ιεχωβά, επειδή η μάχη είναι του Ιεχωβά, και αυτός θα σας δώσει όλους στο χέρι μας».
Τι πεποίθηση!
Πού οφειλόταν;
Στην οπτική του και στην ισχυρή πίστη.
Ο Δαβίδ δεν έβλεπε πόσο μικρός ήταν σε σύγκριση με τον Γολιάθ.
Στην πραγματικότητα, ο Δαβίδ έβλεπε τη μεγαλύτερη εικόνα —πόσο μικρός ήταν ο Γολιάθ και ολόκληρος ο στρατός των Φιλισταίων σε σύγκριση με τον Ιεχωβά.
Και όλος εκείνος ο στρατός όντως ηττήθηκε εκείνη την ημέρα.
Το <i>Ενόραση</i> λέει ότι “αναμφίβολα ο Ιεχωβά κατηύθυνε εκείνη την πέτρα από τη σφεντόνα του Δαβίδ και της έδωσε ασυνήθιστη δύναμη”.
Άρα, και τα τρία προβλήματα τα χειρίστηκε με επιτυχία εκείνη την ημέρα: ψεύτικες κατηγορίες, δυσπιστία και εκφοβισμό.
Ποιο είναι το μάθημα για εμάς σήμερα;
Ας μιλήσουμε πρώτα για τις ψεύτικες κατηγορίες.
Μπορεί να μας κατηγορήσουν άδικα.
Ίσως να σας έχει συμβεί αυτό κάποια φορά.
Κάποιος συγγενής μας ή ένας συγχριστιανός μας μπορεί να παρεξηγήσει τα κίνητρά μας και να μας κατηγορήσει.
Τι θα μας βοηθήσει τότε;
Όπως ο Δαβίδ, δεν χρειάζεται να αρχίσουμε να λογομαχούμε για το ζήτημα.
Ας μην κολλήσουμε εκεί.
Μπορούμε να πούμε δυο τρεις κουβέντες αν θέλουμε και ας αλλάξουμε θέμα.
Γιατί;
Έχει νόημα να σπαταλάμε πολύτιμο χρόνο και φαιά ουσία για να υπερασπιστούμε τον εαυτό μας σε κάποιον που έχει ήδη βγάλει τα συμπεράσματά του;
Πάμε παρακάτω.
Το δεύτερο πρόβλημα ήταν η δυσπιστία.
Όπως είδαμε, το δύσπιστο άτομο μπορεί να είναι αδελφός μας, όπως ο Σαούλ που ήταν Ισραηλίτης.
Και ήταν μάλιστα άτομο με εξουσία.
Θα μπορούσε να συμβεί και σε εμάς αυτό.
Κάποιος αδελφός μας που έχει και εξουσία να μας αντιμετωπίζει με δυσπιστία.
Ή, πιο συχνά, αυτός που μας βλέπει με δυσπιστία είναι εδώ μέσα, στο κεφάλι μας —εμείς αμφισβητούμε τον εαυτό μας.
Πώς μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τη δυσπιστία;
Μπορούμε, όπως ο Δαβίδ, με πίστη να χρησιμοποιήσουμε την απλή λογική. Να υπενθυμίζουμε στον εαυτό μας: “Αν ο Ιεχωβά με βοήθησε τότε, θα με βοηθήσει και τώρα”.
Απλή λογική.
Θυμηθείτε πόσο μεγάλα προβλήματα έχετε ήδη ξεπεράσει στη ζωή σας.
Το επόμενο πρόβλημα μπορεί να φαίνεται τρομακτικό, αλλά, στην ουσία, με τη βοήθεια του Ιεχωβά έχουμε φτάσει εδώ που είμαστε.
Το τρίτο πρόβλημα που αντιμετώπισε ο Δαβίδ ήταν ο εκφοβισμός.
Όταν κάποιος μας εκφοβίζει ή μας περιγελάει, όπως έκανε ο Γολιάθ, πρέπει να θυμόμαστε να βλέπουμε τα πράγματα από την άποψη του Ιεχωβά.
Ο Ιεχωβά βλέπει πάντα τη μεγαλύτερη εικόνα. Μπορούμε να σκεφτόμαστε:
“Πόσο μεγάλο είναι αυτό το άτομο σε σύγκριση με τον Ιεχωβά;”
Με πίστη, θα βλέπουμε τη μεγαλύτερη εικόνα.
Σε λίγο, ο λαός του Ιεχωβά θα έρθει αντιμέτωπος με έναν εχθρό πολύ μεγαλύτερο από τον Γολιάθ.
Τι θα μας βοηθήσει εκείνον τον καιρό;
Όπως ο Δαβίδ, να βλέπουμε τη μεγαλύτερη εικόνα.
Πόσο μικροί θα φαίνονται οι εχθροί μας στον Ιεχωβά, ο οποίος μέσω του Γιου του και των ουράνιων στρατευμάτων θα πολεμήσει για εμάς!
Και ο Ιεχωβά, όπως έσωσε τον Δαβίδ, θα σώσει και εμάς.
Πρόκειται για απλή λογική.
Και κάποια μέρα, όταν ο Δαβίδ αναστηθεί, ίσως θελήσει να ακούσει πώς νικήσατε τον δικό σας «Γολιάθ».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου