Οι σκέψεις μου δεν είναι σαν τις δικές σας σκέψεις.—Ησ. 55:8.
Αν δεν λάβουμε αυτό που ζητήσαμε μέσω προσευχής, θα μπορούσαμε να ρωτήσουμε τον εαυτό μας: “Προσεύχομαι για το σωστό πράγμα;” Πολλές φορές, νομίζουμε ότι ξέρουμε ποιο είναι το καλύτερο για εμάς. Αλλά τα πράγματα που ζητάμε μπορεί να μη μας ωφελούν μακροπρόθεσμα. Αν προσευχόμαστε για κάποιο πρόβλημα, ίσως υπάρχει καλύτερη λύση από αυτήν που ζητάμε εμείς. Εκτός αυτού, ορισμένα πράγματα που ζητάμε ίσως να μην είναι σε αρμονία με το θέλημα του Ιεχωβά. (1 Ιωάν. 5:14) Λόγου χάρη, σκεφτείτε το παράδειγμα κάποιων γονέων που ζήτησαν από τον Ιεχωβά να κρατήσει το παιδί τους στην αλήθεια. Αυτό φαίνεται θεμιτό αίτημα. Εντούτοις, ο Ιεχωβά δεν εξαναγκάζει κανέναν μας να τον υπηρετεί. Θέλει όλοι μας, περιλαμβανομένων και των παιδιών μας, να επιλέξουμε να τον λατρεύουμε. (Δευτ. 10:12, 13· 30:19, 20) Επομένως, οι γονείς θα μπορούσαν να ζητούν από τον Ιεχωβά να τους βοηθήσει να αγγίξουν την καρδιά του παιδιού τους ώστε να υποκινηθεί να αγαπήσει τον Ιεχωβά και να γίνει φίλος Του.—Παρ. 22:6· Εφεσ. 6:4. w23.11 σ. 21 ¶5· σ. 23 ¶12
Άιζακ Μαρέι: «Αυτή Έκανε Ό,τι Μπορούσε» (Μάρκ. 14:8)
Μερικές φορές αναρωτιόμαστε:
“Έχω κάποια αξία;
Τελικά, αξίζω κάτι ως άτομο;”
Σε στιγμές αδυναμίας, ίσως μάλιστα σκεφτούμε:
“Ξέρει άραγε κανένας
τι κάνω εγώ για τον Ιεχωβά;”
Με βάση το σημερινό εδάφιο,
μπορούμε να είμαστε απόλυτα βέβαιοι
ότι ο Ιεχωβά ξέρει το καθετί που κάνουμε.
Ξέρει κάθε μας συναίσθημα με ακρίβεια,
ό,τι νιώθουμε βαθιά μέσα μας για εκείνον.
Στο Μάρκος 14:8 διαβάζουμε
—και είναι τα λόγια του Ιησού για τη Μαρία:
«Αυτή έκανε ό,τι μπορούσε».
Ας διαβάσουμε την αφήγηση πιο προσεκτικά
και ας δούμε πόσο καθοριστική είναι για την αξία μας
η αγάπη που νιώθουμε για τον Θεό
και η στάση που έχουμε για τα πνευματικά πράγματα.
Ο Ιησούς ήταν το τιμώμενο πρόσωπο
σε ένα γεύμα στο σπίτι του Σίμωνα του λεπρού.
Αυτό συνέβη μόλις πέντε μέρες
πριν γιορτάσει ο Ιησούς το τελευταίο του Πάσχα.
Ανάμεσα στους καλεσμένους ήταν οι μαθητές του,
αλλά επίσης η Μαρία, η Μάρθα,
καθώς και ο Λάζαρος,
ο οποίος είχε αναστηθεί μερικές εβδομάδες νωρίτερα.
Η Μαρία ήρθε με ένα πολύτιμο αλαβάστρινο δοχείο
και το άνοιξε σπάζοντάς το.
Το δοχείο περιείχε ένα πολύ ακριβό αρωματικό λάδι.
Μετά, το έχυσε στο κεφάλι του Ιησού
και στα πόδια του,
και σκούπισε τα πόδια του με τα μαλλιά της.
Η ευωδιά γέμισε όλο το σπίτι.
Έπειτα όμως, συνέβη κάτι
που θα μπορούσε να χαλάσει το ωραίο κλίμα
και να καταλήξει σε έντονο καβγά.
Ας δούμε τα εδάφια Μάρκος 14:4, 5:
«Τότε μερικοί έλεγαν μεταξύ τους με αγανάκτηση:
“Γιατί σπαταλήθηκε αυτό το αρωματικό λάδι;
Διότι αυτό το αρωματικό λάδι
θα μπορούσε να είχε πουληθεί
πάνω από 300 δηνάρια
και τα χρήματα να είχαν δοθεί στους φτωχούς!”
Και εκνευρίστηκαν πολύ μαζί της».
Η υποσημείωση αναφέρει
«της μίλησαν θυμωμένα· τη μάλωσαν».
Λες και αυτό που είχε κάνει ήταν άτοπο,
σκέτη σπατάλη.
Η αντίδραση του Ιησού ήταν άμεση.
Είπε αυτό που διαβάζουμε στο εδάφιο 6:
«Αλλά ο Ιησούς είπε: “Αφήστε την.
Γιατί προσπαθείτε να της δημιουργήσετε προβλήματα;
Έκανε μια καλή πράξη σε εμένα”».
Ο Ιησούς δεν επέτρεψε
στους επικριτές να χαλάσουν το κλίμα.
Και μετά είπε τα λόγια του σημερινού εδαφίου,
το πρώτο μέρος του εδαφίου 8
—είπε: «Αυτή έκανε ό,τι μπορούσε».
Έδωσε με αγνότητα καρδιάς
ό,τι καλύτερο είχε.
Και ο Ιησούς ήξερε ότι η Μαρία
«έκανε ό,τι μπορούσε»
και την τίμησε.
Την ευχαρίστησε για το όμορφο δώρο της
και την επαίνεσε.
Ασφαλώς, η Μαρία δεν γύρισε σπίτι το βράδυ νιώθοντας
άχρηστη και ταπεινωμένη.
Αλλά κατόπιν, ο Ιησούς έδωσε ακόμη μεγαλύτερη σημασία
σε αυτό που έκανε η Μαρία.
Διαβάζουμε στο εδάφιο 8 το δεύτερο μέρος.
Είπε: «Έχυσε προκαταβολικά αρωματικό λάδι
στο σώμα μου ενόψει της ταφής».
Η Μαρία δεν είχε ιδέα
πόσο σημαντική ήταν αυτή η πράξη για τον Ιησού.
Ο Ιησούς τη θεώρησε προετοιμασία
για τον θάνατο και την ταφή του.
Αυτό που επρόκειτο να γίνει
ήταν κάτι που τον απασχολούσε πολύ έντονα.
Για αυτόν, η πράξη της ήταν υπέροχη.
Μετά, είπε στο εδάφιο 9:
«Αληθινά σας λέω:
Οπουδήποτε κηρυχτούν τα καλά νέα σε όλο τον κόσμο,
θα ειπωθεί και ό,τι έκανε αυτή η γυναίκα, σε ανάμνησή της».
Η Μαρία δεν το έκανε αυτό για να γίνει ξακουστή.
Ο Ιησούς φρόντισε να καταγραφεί.
Και το ότι μιλάμε για αυτό
αποτελεί εκπλήρωση της προφητείας του.
Φανταστείτε ότι προφανώς η Μαρία βρίσκεται στον ουρανό με τον Ιησού
και θα συμβάλει στο να έρθουν ανείπωτες ευλογίες στην ανθρωπότητα.
Ο Ιησούς απευθύνθηκε και στους μαθητές,
βοηθώντας τους να καταλάβουν ότι
οι υποθέσεις της ζωής,
όσο σημαντικές και αν είναι,
δεν πρέπει ποτέ
να έχουν προτεραιότητα σε σχέση με τη Βασιλεία
και τα συμφέροντά της.
Στο εδάφιο 7, έκανε τρεις σύντομες δηλώσεις
με βαθύ νόημα.
Η πρώτη:
«Τους φτωχούς άλλωστε τους έχετε πάντοτε μαζί σας».
Το «πάντοτε» εδώ δεν σημαίνει για πάντα.
Μόνο όσο θα διαρκέσει αυτό το σύστημα
θα υπάρχουν φτωχοί άνθρωποι.
Στον νέο κόσμο δεν θα υπάρχουν φτωχοί.
Εξάλλου, τα χρήματα που θα μπορούσαν να πάρουν
για αυτό το πολύτιμο λάδι
δεν θα έφταναν για να βοηθήσουν τους φτωχούς
στη γη του Ισραήλ
ή έστω στην επαρχία της Ιουδαίας.
Ο Ιησούς ήθελε να τους δείξει
ποιες ήταν οι σωστές προτεραιότητες,
γιατί στην επόμενη φράση είπε:
«Μπορείτε να τους κάνετε καλό όποτε θέλετε».
Την άλλη μέρα ή εβδομάδα, τον άλλον μήνα ή χρόνο,
οι φτωχοί εκεί θα ήταν,
και μπορούσαν να τους κάνουν καλό,
αλλά αυτός δεν θα ήταν.
Όπως είπε: «Αλλά εμένα δεν θα με έχετε πάντοτε».
Προτεραιότητα εκείνη τη στιγμή
δεν είχαν οι φτωχοί, αλλά ο Ιησούς.
Αυτή ήταν η αλήθεια.
Και ήθελε να αντιληφθούν
ότι οι μέρες που ζούσαν ήταν κρίσιμες.
Θα ήταν καλό επίσης να εξετάσουμε λίγο
την άποψη του Ιούδα.
Αν ανοίξετε στον Ιωάννη, κεφάλαιο 12,
θα δείτε ότι ο Ιούδας ξεκίνησε το ζήτημα
στο εδάφιο 4 και στο εδάφιο 5.
Μετά το εδάφιο 6 λέει:
«Το είπε όμως αυτό [ο Ιούδας],
όχι επειδή ενδιαφερόταν για τους φτωχούς,
αλλά επειδή ήταν κλέφτης
και είχε το κουτί με τα χρήματα
και έκλεβε τα χρήματα που έβαζαν σε αυτό».
Ο Ιούδας δεν ενδιαφερόταν για τους φτωχούς.
Και αυτό που έκανε η Μαρία
δεν ταίριαζε με τα σχέδιά του.
Μετά, όταν ο Ιησούς τούς έδωσε συμβουλή δημόσια,
ο Ιούδας θύμωσε τόσο πολύ
ώστε έφυγε από εκεί,
πήγε στους πρωθιερείς,
κανόνισε να προδώσει τον Ιησού
και τους ρώτησε πόσο θα τον πλήρωναν.
Εκείνοι είπαν:
«30 ασημένια νομίσματα».
Ξέρετε για τι αξία μιλάμε;
Περίπου για 100 δηνάρια.
Οπότε, καταλαβαίνετε τις αξίες του Ιούδα.
Για αυτόν, ένα μύρο
άξιζε πιο πολύ
από την ίδια τη ζωή του Κυρίου του.
Μα πώς ήταν δυνατόν να το κάνει αυτό ο Ιούδας;
Είχε δει τα θαύματα.
Είχε δει με τα μάτια του την ανάσταση του Λαζάρου.
Πώς μπόρεσε να κάνει αυτό το απαίσιο πράγμα;
Αν ανοίξουμε το εδάφιο Ιωάννης 13:2,
εκεί λέει: «Ο Διάβολος
είχε ήδη βάλει στην καρδιά του Ιούδα του Ισκαριώτη ... να τον προδώσει».
Άρα, ο θυμός του Ιούδα
και η απληστία του Ιούδα
ετοίμασαν την καρδιά του, την άνοιξαν,
ώστε ο Σατανάς μπήκε εκεί μέσα
και έβαλε τις κακές σκέψεις του στη διάνοιά του.
Είναι συγκλονιστικό!
Συνοψίζοντας, τι μαθαίνουμε;
Ο Ιεχωβά ξέρει το καθετί που κάνουμε,
tι θεωρούμε πολύτιμο,
tα πιο βαθιά μας κίνητρα.
Ο Παύλος λέει στο Εβραίους 6:10:
«Ο Θεός δεν είναι άδικος ώστε να ξεχάσει το έργο σας
και την αγάπη που δείξατε για το όνομά του,
διακονώντας τους αγίους
και συνεχίζοντας να τους διακονείτε».
Η υπηρεσία που προσφέρουμε ο ένας στον άλλον
δεν θα ξεχαστεί ποτέ.
Και πού ξέρουμε τι προεκτάσεις έχει!
Ο Παύλος λέει σε άλλο σημείο
ότι «μερικοί, χωρίς να το γνωρίζουν,
φιλοξένησαν αγγέλους».
Και όταν ο Ιεχωβά μάς ανταμείψει με αιώνια ζωή,
αυτή θα είναι η μεγαλύτερη απόδειξη της αξίας μας.
Είμαστε τόσο σημαντικοί για τον Ιεχωβά
ώστε θέλει να υπάρχουμε για πάντα.
Πόσο σπουδαία μαθήματα παίρνουμε
από αυτά τα λίγα λόγια:
“Μην της δημιουργείτε προβλήματα”!
«Αυτή έκανε ό,τι μπορούσε».
Ντέιβιντ Σέιφερ: Να Λαβαίνετε Κατανόηση και Επιδέξια Κατεύθυνση (Παρ. 1:5)
«Ο άνθρωπος που έχει κατανόηση
λαβαίνει επιδέξια κατεύθυνση».
Αλλά τι είναι κατανόηση;
Ένα λεξικό την ορίζει ως την ικανότητα κάποιου
«να συλλαμβάνει το νόημα»
ή τη δυνατότητα που έχει «να αντιλαμβάνεται,
να αναλύει, να διακρίνει και να κρίνει».
Το Ενόραση στις Γραφές, μιλώντας περαιτέρω για την έννοια της διάκρισης,
λέει ότι το άτομο που έχει κατανόηση
βλέπει ένα ζήτημα σε βάθος και καταλαβαίνει πώς τα επιμέρους στοιχεία μιας κατάστασης
συνεργούν ώστε να διαμορφωθεί συνολικά.
Για παράδειγμα, όποιος κατανοεί πώς οικοδομείται ένα κτίριο
δεν βλέπει μόνο το ίδιο το κτίριο,
αλλά και την υποδομή—τον σχεδιασμό του.
Αντιλαμβάνεται τον σκελετό,
τα ηλεκτρολογικά, τα υδραυλικά και τον εξαερισμό.
Κατανοεί πώς συνεργάζονται μεταξύ τους αυτά τα συστήματα και μπορεί να θαυμάσει το αποτέλεσμα
ή να υποδείξει πού πρέπει να βελτιωθεί.
Είναι πολύ χρήσιμη ικανότητα η κατανόηση.
Επομένως,
γιατί κάποιος με κατανόηση χρειάζεται επιδέξια κατεύθυνση;
Αυτός που έχει κατανόηση γνωρίζει τέσσερα πράγματα.
Ας τα εξετάσουμε μαζί.
Πρώτον, κατανοεί ότι η διαδικασία της σκέψης είναι δική του ευθύνη.
Δεύτερον, κατανοεί σε ποιους τομείς υστερεί.
Τρίτον, κατανοεί τι μπορεί να χορηγήσει ο Ιεχωβά,
αλλά επίσης κατανοεί
τι έχουν να προσφέρουν οι άλλοι.
Ας τα δούμε ένα ένα.
Αρχικά, ανοίξτε στον Μάρκο, κεφάλαιο 12.
Εδώ, ο Ιησούς έχει μόλις εξηγήσει σε έναν από τους γραμματείς
ποια είναι η μεγαλύτερη εντολή του Νόμου.
Προσέξτε πώς συμφώνησε ο γραμματέας
εδώ, στο εδάφιο 33:
«Και το να αγαπάει κανείς αυτόν [τον Θεό]
με όλη του την καρδιά,
με όλη του την κατανόηση
και με όλη του τη δύναμη,
και το να αγαπάει κανείς τον πλησίον του όπως τον εαυτό του,
αξίζει πολύ περισσότερο από όλα τα ολοκαυτώματα και τις θυσίες».
Ναι, ο Ιεχωβά αναμένει να χρησιμοποιούμε το μυαλό μας,
να ασκούμε τη συνείδησή μας,
να αποδίδουμε ιερή υπηρεσία με «τη δύναμη της λογικής» μας,
σύμφωνα με το Ρωμαίους 12:1.
Άρα, ο άνθρωπος που έχει κατανόηση
δεν περιμένει να σκέφτονται οι άλλοι για λογαριασμό του.
Δεν είναι αυτός ο λόγος
που αναζητάει επιδέξια κατεύθυνση.
Αντίθετα, διαθέτει χρόνο για στοχασμό.
Εξαντλεί τις δυνατότητες σκέψης
που του δίνει η Βιβλικά εκπαιδευμένη συνείδησή του.
Κατανοεί σε τι υστερεί.
Κατανοεί ότι ο Ιεχωβά αναμένει από αυτόν
να Τον αγαπάει με όλη του την κατανόηση.
Αλλά σε αυτό το σημείο
ίσως σκέφτεστε:
“Και το Παροιμίες 3:5;
Εκεί λέει: «Μη στηρίζεσαι
[μη βασίζεσαι] στη δική σου κατανόηση»”.
Και έτσι ερχόμαστε στο δεύτερο σημείο:
Το άτομο που έχει κατανόηση γνωρίζει
τι δεν κατανοεί.
Γνωρίζει σε τι υστερεί.
Ανοίξτε στις Παροιμίες, κεφάλαιο 19,
και δείτε πώς τονίζεται αυτό στο εξής εδάφιο,
το Παροιμίες 19:25.
Λέει: «Να χτυπάς τον χλευαστή,
ώστε ο άπειρος να γίνει οξυδερκής,
και να επιπλήττεις αυτόν που έχει κατανόηση,
ώστε να αυξηθεί η γνώση του».
Ο χλευαστής απλώς κοροϊδεύει
όποιους σκέφτονται διαφορετικά.
Τα χτυπήματα που του δίνονται
χρησιμεύουν ως προειδοποίηση για τον άπειρο.
Αλλά ακόμα και το άτομο με κατανόηση
χρειάζεται, όπως αναφέρεται, “επίπληξη”
επειδή δεν γνωρίζει τα πάντα.
Αυτό το άτομο γνωρίζει τι δεν γνωρίζει.
Αντιλαμβάνεται ότι ίσως δεν έχει όλα τα στοιχεία.
Ότι δεν έχει υπόψη του όλα τα δεδομένα.
Δεν βλέπει τα πράγματα όπως άλλοι άνθρωποι,
και ασφαλώς δεν μπορεί να διαβάσει καρδιές.
Τι χρειάζεται λοιπόν;
Επιδέξια κατεύθυνση.
Στις Παροιμίες 11:14, διαβάζουμε:
«Όταν δεν υπάρχει επιδέξια κατεύθυνση, ο λαός πέφτει,
αλλά η επιτυχία έρχεται μέσω πολλών συμβούλων».
Όλοι είναι καλό να το σκεφτόμαστε αυτό
όταν τηλεφωνούμε ή γράφουμε μια επιστολή
σε ένα άτομο, σε ένα πρεσβυτέριο,
σε άλλο τμήμα του Μπέθελ, σε ένα γραφείο τμήματος
—γενικά στους αδελφούς.
Αντί να τους κρίνετε,
να βλέπετε τα καλά τους στοιχεία.
Να αναγνωρίζετε ότι έχουν ευφυΐα, πείρα και πνευματικότητα.
Να αναζητάτε ενόραση
από άτομα που είχαν παρόμοιες εμπειρίες
με εκείνους τους αδελφούς.
Να λαβαίνετε επιδέξια κατεύθυνση.
Δείτε επίσης τι αναφέρεται στο κεφάλαιο 21, εδάφιο 2
—Παροιμίες 21:2.
Επειδή είμαστε ατελείς,
δεν αντιλαμβανόμαστε πόσο περιορισμένη
φαίνεται η δική μας οπτική σε άλλους.
Γι’ αυτό, λέει:
«Όλες οι οδοί του ανθρώπου φαίνονται σωστές στον ίδιο,
αλλά ο Ιεχωβά εξετάζει την καρδιά».
Και αυτό μας φέρνει στο τρίτο σημείο:
Αυτός που έχει κατανόηση
γνωρίζει τι μπορεί να χορηγήσει ο Ιεχωβά.
Γνωρίζοντας ότι υστερούμε σε σοφία,
πρώτο και κύριο μέλημά μας
είναι αυτό που λέει το Ιακώβου 1:5:
“Αν κάποιος από εσάς υστερεί σε σοφία,
ας ζητάει από τον Θεό,
γιατί αυτός δίνει σε όλους γενναιόδωρα
και χωρίς να περιφρονεί κανέναν”.
Η κατανόηση έχει πηγή.
Ποια είναι η πηγή της κατανόησης;
Αυτή η ερώτηση υπάρχει δύο φορές στον Ιώβ, κεφάλαιο 28,
και το συμπέρασμα στο τέλος είναι ότι
«ο φόβος του Ιεχωβά—αυτό είναι σοφία,
και η απομάκρυνση από το κακό είναι κατανόηση».
Ο ψαλμωδός είπε:
«Η φανέρωση των λόγων σου φέρνει φως,
δίνοντας κατανόηση στους άπειρους».
—Ψαλμός 119:130.
Και δεν πρέπει να παραβλέπουμε
τι συνέβη στην περίπτωση του Βεσελεήλ.
Ο Ιεχωβά μπορεί να αυξήσει την κατανόησή μας
με το άγιο πνεύμα του
ή ακόμα και να μας δώσει την ικανότητα να διδάσκουμε άλλους.
Γι’αυτό, εμπιστευόμαστε τη σοφία του Ιεχωβά.
Προσέξτε να μη σκεφτείτε ποτέ ότι η Αγία Γραφή είναι μεν εξαιρετική,
αλλά ίσως δεν εφαρμόζεται σε κάθε περίπτωση.
Ο Ιησούς χαρακτήρισε τον Λόγο του Θεού ως την αλήθεια.
Θα επανέλθουμε σε αυτό σε λίγο.
Αλλά η Γραφή δείχνει επίσης ότι είναι σοφό
να μαθαίνουμε από ειδικούς, άτομα με πείρα.
Τέταρτο σημείο:
Κάποιος με κατανόηση κατανοεί τι προσφέρουν οι άλλοι.
Ιώβ 12:12:
«Δεν υπάρχει σοφία μεταξύ των ηλικιωμένων;
Δεν έρχεται η κατανόηση με τη μακροζωία;»
Οπότε ο καθένας μας ας αναρωτηθεί:
“Συμβουλεύτηκα πιο ηλικιωμένα άτομα;
Γενικά, κάνω παρέα μαζί τους;
Αν όχι, μήπως χάνω κάτι;”
Και όσοι είναι ειδικοί σε τομείς όπως τα οικονομικά,
η μηχανική, οι κατασκευές, ο σχεδιασμός,
οι γλώσσες, η συγγραφή, η μουσική
ή σε διάφορους άλλους τομείς;
Μπορούμε να ζητήσουμε επιδέξια κατεύθυνση
από τέτοια πεπειραμένα άτομα;
Και βέβαια!
Όποιος έχει κατανόηση «λαβαίνει επιδέξια κατεύθυνση».
Το 1 Χρονικών 25:7, 8
μιλάει για μουσικούς «που ήταν εκπαιδευμένοι ...,
όλοι τους πεπειραμένοι».
Η εβραϊκή λέξη που υπάρχει εδώ
είναι η ίδια που αποδίδεται με τον όρο «κατανόηση».
Στον Δανιήλ, διαβάζουμε ότι ο επικεφαλής αυλικός του Ναβουχοδονόσορα, ο Ασφενάζ,
δίδαξε στον Δανιήλ και στους τρεις συντρόφους του
τη γραφή και τη γλώσσα των Χαλδαίων.
Άρα, δεχόμαστε επιδέξια κατεύθυνση
έστω και από άτομα που δεν γνωρίζουν
και δεν αγαπούν ακόμα τον Ιεχωβά.
Κάποιος με κατανόηση
κατανοεί τι έχουν να προσφέρουν οι άλλοι,
αλλά επίσης αντιλαμβάνεται
ότι υπάρχουν όρια σε αυτά που προσφέρουν.
Στις Παροιμίες, κεφάλαιο 21, δείτε το εδάφιο 30,
που λέει: «Δεν υπάρχει ούτε σοφία ούτε διάκριση
ούτε συμβουλή ενάντια στον Ιεχωβά».
Αν λοιπόν η γνώμη ενός λεγόμενου ειδικού
συγκρούεται με τις αρχές της Γραφής,
οι αρχές της Γραφής υπερισχύουν πάντα.
Αν ένα σχολιολόγιο δυσφημεί κάποιον Βιβλικό συγγραφέα,
απορρίπτουμε την κριτική του.
Αν μια ιατρική διαδικασία
παραβιάζει τους νόμους του Θεού,
αναζητούμε άλλη που δεν τους παραβιάζει,
γιατί δεν υπάρχει σοφία, διάκριση ή συμβουλή
ενάντια στον Ιεχωβά.
Άρα, είδαμε ότι κατανόηση
είναι η ικανότητα να διακρίνουμε πώς συνεργούν διάφοροι παράγοντες
στη διαμόρφωση μιας κατάστασης.
Τι κατανοεί αυτός που λαβαίνει κατανόηση
ή επιδέξια κατεύθυνση;
Ότι η διαδικασία της σκέψης είναι δική του ευθύνη.
Κατανοεί σε ποιους τομείς υστερεί.
Κατανοεί τι χορηγεί ο Ιεχωβά.
Και κατανοεί τι έχουν να προσφέρουν οι άλλοι.
Πόσο ευγνώμονες είμαστε
που η κατανόηση είναι συνυφασμένη με τις διατάξεις του Ιεχωβά!
Και, καθώς τηρούμε αυτές τις διατάξεις,
όπως είπε ο Μωυσής στο Δευτερονόμιο 4:6,
οι άλλοι θα το ακούσουν αυτό και θα πουν:
«Αυτό το ... έθνος
είναι αναμφίβολα λαός με σοφία και κατανόηση».
1 Βλέποντας το σημερινό εδάφιο 2 ίσως αναρωτιέστε αν δίνει η Γραφή κάποια κατεύθυνση 3 για τους άγαμους Χριστιανούς σήμερα που θέλουν να παντρευτούν.
4 Φυσικά και δίνει, στο εδάφιο 1 Κορινθίους 7:39.
5 Ας ανοίξουμε τη Γραφή μας εκεί.
6 1 Κορινθίους 7:39: 7 «Η γυναίκα είναι δεμένη όσον καιρό είναι ζωντανός ο σύζυγός της. 8 Αν όμως ο σύζυγός της κοιμηθεί τον ύπνο του θανάτου, 9 είναι ελεύθερη να παντρευτεί όποιον θέλει, 10 αλλά μόνο εν Κυρίω».
11 Αυτή δεν είναι μια συμβουλή από κάποιον άνθρωπο.
12 Ο απόστολος Παύλος γράφει υπό θεϊκή έμπνευση, άρα η συμβουλή έρχεται από τον Θεό.
13 Και «ο πιστός και φρόνιμος δούλος» εξηγεί ξεκάθαρα τι σημαίνει 14 να παντρευόμαστε «μόνο εν Κυρίω».
15 Για παράδειγμα, το άρθρο «Να Βρίσκετε Χαρά στο Γάμο Σας» 16 σε μια Σκοπιά του 2008 17 έλεγε: «Όποιος υπηρετεί τον Θεό πρέπει να επιλέξει ως γαμήλιο σύντροφο 18 κάποιον που είναι “εν Κυρίω”, 19 έναν αφιερωμένο, βαφτισμένο συλλάτρη».
20 Και σας επαινούμε όλους, άγαμους και παντρεμένους, 21 επειδή έχετε δείξει σεβασμό για αυτή τη θεϊκή εντολή 22 να παντρεύεστε «μόνο εν Κυρίω».
23 Και αυτό είναι μια εντολή, δεν είναι απλώς μια εισήγηση 24 ή κάτι προαιρετικό 25 για όσους θέλουν να παντρευτούν.
26 Ίσως έχετε ακούσει κάποιους να λένε: 27 «Αυτό ίσως είναι κατάλοιπο του Μωσαϊκού Νόμου. 28 Δεν εφαρμόζεται στους σύγχρονους υπηρέτες του Θεού».
29 Αλλά το συγκεκριμένο πρότυπο για τον γάμο υπήρχε πολύ προτού δοθεί ο Νόμος στους Ισραηλίτες.
30 Στην πραγματικότητα, μπορούμε να δούμε τι συνέβαινε στο παρελθόν, 31 αν κοιτάξουμε τις παραπομπές στο τέλος του εδαφίου 1 Κορινθίους 7:39.
32 Εκεί θα δούμε ότι υπάρχουν παραπομπές σε τέσσερα εδάφια.
33 Το πρώτο είναι στη Γένεση.
34 Ας ανοίξουμε στη Γένεση, στο κεφάλαιο 24, 35 και ας διαβάσουμε από το εδάφιο 2: 36 «Και είπε ο Αβραάμ στον υπηρέτη του, τον γεροντότερο από το σπιτικό του, 37 ο οποίος διαχειριζόταν όλα όσα είχε: 38 “Σε παρακαλώ, βάλε το χέρι σου κάτω από τον μηρό μου, 39 και εγώ θα σε βάλω να ορκιστείς στον Ιεχωβά, τον Θεό των ουρανών και τον Θεό της γης, 40 ότι δεν θα πάρεις σύζυγο για τον γιο μου από τις κόρες 41 των Χαναναίων, ανάμεσα στους οποίους κατοικώ. 42 Απεναντίας, πρέπει να πας στη χώρα μου και 43 στους συγγενείς μου και να πάρεις από εκεί 44 σύζυγο για τον γιο μου τον Ισαάκ”».
45 Όταν ο Αβραάμ ήθελε να βρει σύζυγο για τον γιο του τον Ισαάκ, 46 προσπάθησε να προστατέψει την οικογένειά του από την επιρροή 47 της ψεύτικης θρησκείας που επικρατούσε στη Χαναάν.
48 Ήθελε να βεβαιωθεί ότι ο Ισαάκ θα παντρευόταν κάποια με την ίδια πίστη στον Ιεχωβά.
49 Το 1949 Η Σκοπιά δήλωσε: 50 «Έτσι, ο Αβραάμ έθεσε ένα προηγούμενο 51 για τον κανόνα που εκθέτει ο απόστολος Παύλος 52 για τους πιστούς να [παντρεύονται] μόνο “εν Κυρίω”».
53 Και ο Ισαάκ ήθελε το ίδιο για τον γιο του τον Ιακώβ, 54 όπως φαίνεται στη Γένεση, στο κεφάλαιο 28.
55 Όμως ο αδερφός του Ιακώβ, ο Ησαύ, δεν υπάκουσε και παντρεύτηκε Χετταίες.
56 Η επιλογή του δυσαρεστούσε πολύ τον Ιεχωβά.
57 Γι’ αυτό και η Γραφή λέει ότι οι γυναίκες του Ησαύ 58 «έφερναν μεγάλη στενοχώρια» στους γονείς του.
59 Όταν οι Ισραηλίτες πήγαιναν στην Υποσχεμένη Γη, 60 έλαβαν την εντολή να μην παντρεύονται άτομα από τη Χαναάν που δεν λάτρευαν τον Ιεχωβά.
61 Και αυτό μας οδηγεί στη δεύτερη παραπομπή, στο Δευτερονόμιο 7:3, 4.
62 Ας τα διαβάσουμε.
63 Δευτερονόμιο 7:3, 4.
64 «Δεν πρέπει να συμπεθερέψεις μαζί τους. 65 Μη δώσεις τις κόρες σου στους γιους τους ούτε να πάρεις τις κόρες τους για τους γιους σου. 66 Διότι θα κάνουν τους γιους σου να πάψουν να με ακολουθούν και να υπηρετήσουν άλλους θεούς· 67 τότε ο θυμός του Ιεχωβά θα ανάψει εναντίον σου».
68 Αυτό ήταν τόσο σημαντικό ώστε ο Ιεχωβά το ενσωμάτωσε στον Νόμο που έδωσε στον Ισραήλ.
69 Δυστυχώς, μερικοί Ισραηλίτες νόμιζαν ότι ήταν τόσο ισχυροί πνευματικά 70 ώστε μπορούσαν να παντρευτούν ειδωλολάτρισσες.
71 Κανείς όμως δεν μπορούσε να παραβιάσει αυτή την εντολή του Θεού χωρίς συνέπειες 72 —ούτε καν ο πιο σοφός άνθρωπος της εποχής του, 73 ο βασιλιάς Σολομών, ο οποίος παντρεύτηκε πολλές ειδωλολάτρισσες.
74 Ίσως νόμιζε ότι αυτές ήταν καλύτερες από τις Ισραηλίτισσες 75 και ότι θα μπορούσε να τις φέρει στην αλήθεια.
76 Αλλά αντί για αυτό, τον έκαναν να απομακρυνθεί από τον Ιεχωβά και να χάσει αυτός την αλήθεια.
77 Οι κακές του επιλογές έγιναν παροιμιώδεις.
78 Αυτό φαίνεται στην τρίτη παραπομπή, είναι στο Νεεμίας 13:26, 27.
79 Νεεμίας 13:26, 27: 80 «Εξαιτίας τους δεν αμάρτησε ο βασιλιάς Σολομών του Ισραήλ; 81 Ανάμεσα στα πολλά έθνη δεν υπήρξε βασιλιάς σαν αυτόν· μάλιστα ο Θεός του 82 τον αγαπούσε, γι’ αυτό και τον έκανε βασιλιά όλου του Ισραήλ.
83 Αλλά οι ξένες σύζυγοι έκαναν ακόμη και εκείνον να αμαρτήσει.
84 Είναι ανήκουστο αυτό το απαίσιο πράγμα που κάνετε, 85 να παντρεύεστε ξένες γυναίκες ενεργώντας άπιστα εναντίον του Θεού μας!» 86 Τι δυνατά λόγια!
87 Έτσι και σήμερα, ο γάμος με έναν μη ομόπιστο 88 προκαλεί σοβαρά προβλήματα και μπορεί να κάνει έναν υπηρέτη του Ιεχωβά 89 να συμβιβάσει τις πεποιθήσεις του ή ακόμα και να τις εγκαταλείψει.
90 Στην καλύτερη περίπτωση, 91 θα είναι πολύ εξαντλητικό για έναν Χριστιανό να προσπαθεί να ζει με βάση Βιβλικές αρχές 92 ενώ ο σύντροφός του τις αψηφά.
93 Τώρα ας δούμε την τέταρτη παραπομπή.
94 Μας πάει ξανά στις επιστολές του αποστόλου Παύλου, 95 αυτή τη φορά στη δεύτερη, 2 Κορινθίους κεφάλαιο 6.
96 Εδώ θα διαβάσουμε κάτι το οποίο τονίστηκε και στην πρώτη επιστολή.
97 2 Κορινθίους 6:14: 98 «Μην μπαίνετε άνισα κάτω από τον ίδιο ζυγό με απίστους».
99 Γιατί; 100 Δείτε το εδάφιο 15: «Τι το κοινό έχει ένα πιστό άτομο με ένα άπιστο;» Καλή ερώτηση.
101 Αν κάποιος δεν υπακούσει στον Ιεχωβά και παντρευτεί έναν μη ομόπιστο, 102 μπαίνει σε άνισο ζυγό.
103 Θα υπάρχουν εντάσεις και προστριβές, 104 επειδή οι μη ομόπιστοι έχουν εντελώς 105 διαφορετικές πεποιθήσεις, αξίες και στόχους 106 από τους αληθινούς Χριστιανούς.
107 Ένας γάμος θα είναι πραγματικά ισχυρός αν και οι δύο σύζυγοι υπηρετούν τον Ιεχωβά μαζί.
108 Επομένως, η εντολή να παντρευόμαστε «μόνο εν Κυρίω» δεν είναι ξεπερασμένη.
109 Και όποιες και αν είναι οι περιστάσεις μας δεν αποτελούν δικαιολογία για να την παραβιάσουμε.
110 Οι λίγες περιπτώσεις που ένας σύντροφος γνώρισε την αλήθεια 111 δεν αποδεικνύουν ότι ο Θεός επιδοκιμάζει τέτοιους γάμους.
112 Θυμάμαι μια αδελφή η οποία πριν πολλά χρόνια παντρεύτηκε κάποιον 113 που τελικά γνώρισε την αλήθεια.
114 Την ημέρα που αυτός βαφτίστηκε, μια άλλη αδελφή τής είπε: 115 «Δες πώς σε έχει ευλογήσει ο Ιεχωβά».
116 Αλλά αυτή απάντησε: «Δεν είναι έτσι. 117 Πιστεύω όμως ότι με έχει συγχωρήσει».
118 Τι μπορείτε να κάνετε αν θέλετε να παντρευτείτε, 119 αλλά δεν βρίσκετε κάποιον σύντροφο που είναι αφιερωμένος και βαφτισμένος; 120 Θα χρειαστεί να περιμένετε.
121 Και μην ξεχνάτε ποτέ ότι ο Ιεχωβά γνωρίζει τι είναι καλύτερο για εσάς.
122 Να προσεύχεστε λοιπόν ένθερμα για αυτό που χρειάζεστε.
123 Υπάρχει ένα άρθρο στη Σκοπιά 15 Μαρτίου 2015 με τίτλο: 124 «Να Παντρεύεστε “Mόνο εν Κυρίω”—Παραμένει Ρεαλιστικό;» 125 Ο τελευταίος υπότιτλος, «Ενόσω Περιμένετε τον Ιεχωβά», λέει: 126 “Να είστε βέβαιοι ότι ο Ύψιστος ενδιαφέρεται για όλους τους πιστούς υπηρέτες του. 127 Νοιάζεται για τις ανάγκες σας και για αυτά που λαχταράτε. 128 Δεν υπόσχεται σύντροφο. 129 Ωστόσο, αν πραγματικά χρειάζεστε σύντροφο, γνωρίζει τον καλύτερο τρόπο 130 για να ικανοποιήσει τις θεμιτές επιθυμίες σας”.
Το αν θα προσφέρουμε αλκοόλ σε μια γαμήλια δεξίωση ή σε άλλες κοινωνικές συγκεντρώσεις είναι προσωπική απόφαση. Ωστόσο, πρέπει να πάρουμε αυτή την απόφαση αφού πρώτα συνδυάσουμε με ισορροπία διάφορες Βιβλικές αρχές και εξετάσουμε προσεκτικά όλες τις παραμέτρους.
Πώς μπορούν να μας βοηθήσουν οι ακόλουθες Βιβλικές αρχές να αποφασίσουμε αν θα προσφέρουμε αλκοόλ;
Ιωα 2:9—Ο Ιησούς μετέτρεψε το νερό σε κρασί σε ένα γαμήλιο συμπόσιο.
1Κο 6:10—«Μέθυσοι . . . δεν θα κληρονομήσουν τη Βασιλεία του Θεού».
1Κο 10:31, 32—«Είτε τρώτε είτε πίνετε . . . , να κάνετε τα πάντα για τη δόξα του Θεού. Μη γίνεστε αιτία για πρόσκομμα».
Ποιοι είναι μερικοί παράγοντες που πρέπει να εξετάσουμε;
Καθώς προσπαθούμε να πάρουμε καλές αποφάσεις, γιατί πρέπει να συνδυάζουμε με ισορροπία διάφορες Βιβλικές αρχές χρησιμοποιώντας «τη δύναμη της λογικής» μας;—Ρω 12:1· Εκ 7:16-18
Ποιες Γραφικές αρχές μπορούν να βοηθήσουν
ένα ζευγάρι να αποφασίσει αν θα προσφέρει αλκοόλ στον γάμο του;
Ποιες αρχές και εδάφια πιστεύετε ότι θα
τους βοηθούσαν να πάρουν μια ισορροπημένη απόφαση;
Και πάλι, μπορείτε να διακόψετε το
πρόγραμμα για να αταγράψετε τις σκέψεις σας ή να κάνετε έρευνα.
Πιθανώς ο κατάλογός σας έχει μερικές από
τις παρακάτω αρχές.
Στο εδάφιο Ιωάννης 2:9, ο Ιησούς προμήθευσε
κρασί για έναν γάμο.
Ωστόσο, το εδάφιο 1 Κορινθίους 6:10 λέει
ότι “οι μέθυσοι δεν θα κληρονομήσουν τη Βασιλεία”.
Και τα εδάφια 1 Κορινθίους 10:31, 32 λένε: Είτε
τρώτε είτε πίνετε … να κάνετε τα πάντα για τη δόξα του Θεούκαι μη γίνεστε αιτία
για πρόσκομμα.
Καμία από αυτές τις αρχές δεν φαίνεται να
δίνει την απάντηση.
Το ζευγάρι θα μπορούσε απλά να πει “Αφού ο
Ιησούς πρόσφερε κρασί σε έναν γάμο,μπορούμε και εμείς να το κάνουμε αυτό”.
Ωστόσο, περιλαμβάνονται περισσότερα.
Χρειάζεται να συνδυάζουμε με ισορροπία
πολλές Γραφικές αρχές.
Θα παρευρίσκονται συγγενείς ή άλλοι που
ίσως είναι επιρρεπείς στο υπερβολικό ποτό;
Αν σερβιριστεί αλκοόλ,μήπως θα ενοχλούνταν
η συνείδηση κάποιων παρόντων εξαιτίας τοπικών εθίμων και αντιλήψεων για το
αλκοόλ;
Συχνά όταν παίρνουμε αποφάσεις χρειάζεται
να συνδυάζουμε με ισορροπία πολλές Γραφικές αρχές
και να μη βλέπουμε καμία αρχή μεμονωμένα.
Ο Ιεχωβά αναμένει από εμάς να
χρησιμοποιούμε τη δύναμη της λογικής μας
για να συνδυάζουμε Γραφικές αρχές και να
παίρνουμε καλές αποφάσεις.
Τα εδάφια Εκκλησιαστής 7:16-18 μας δίνουν
μια καλή συμβουλή για το πώς να είμαστε ισορροπημένοι.
Πραγματικά, τέτοια ισορροπία είναι συχνά
απαραίτητη όταν εφαρμόζουμε Γραφικές αρχές.
Πρέπει να τα εφαρμόζουμε και τα δύο, σαν να
λέγαμε.
Πρέπει να εξισορροπούμε όλες τις Γραφικές
αρχές ώστε να λάβουμε μια απόφαση που θα δείχνει αγάπη για τον Θεό και τον
πλησίον.
Ο χρόνος δεν θα μου φτάσει αν συνεχίσω να διηγούμαι για τον Γεδεών.—Εβρ. 11:32.
Ο Γεδεών αντέδρασε με πραότητα όταν τον επέκριναν οι Εφραϊμίτες. (Κριτ. 8:1-3) Δεν απάντησε με θυμό. Έδειξε ταπεινοφροσύνη ακούγοντας τα παράπονά τους και εκτόνωσε με διακριτικότητα την τεταμένη κατάσταση. Οι σοφοί πρεσβύτεροι μιμούνται τον Γεδεών ακούγοντας προσεκτικά και αντιδρώντας με πραότητα αν δεχτούν επικρίσεις. (Ιακ. 3:13) Με αυτόν τον τρόπο, συμβάλλουν στην ειρήνη της εκκλησίας. Όταν ο Γεδεών έλαβε τιμές για τη νίκη επί του Μαδιάμ, εστίασε την προσοχή στον Ιεχωβά. (Κριτ. 8:22, 23) Πώς μπορούν οι διορισμένοι άντρες να μιμούνται τον Γεδεών; Με το να αποδίδουν στον Ιεχωβά την τιμή για όσα επιτελούν. (1 Κορ. 4:6, 7) Για παράδειγμα, αν ένας πρεσβύτερος επαινείται για τη διδακτική του ικανότητα, μπορεί να στρέφει την προσοχή στην πηγή της διδασκαλίας, τον Λόγο του Θεού, ή στην εκπαίδευση που λαβαίνουμε από την οργάνωση του Ιεχωβά. Οι πρεσβύτεροι θα ήταν καλό να κάνουν κατά καιρούς αυτοεξέταση για να δουν αν τραβούν υπερβολικά την προσοχή στον εαυτό τους. w23.06 σ. 4 ¶7, 8
Μας έκανε να είμαστε βασιλεία, ιερείς στον Θεό και Πατέρα του.—Αποκ. 1:6.
Ένας περιορισμένος αριθμός μαθητών του Χριστού έχουν χριστεί με άγιο πνεύμα και έχουν μια ειδική σχέση με τον Ιεχωβά. Αυτοί οι 144.000 πρόκειται να υπηρετήσουν ως ιερείς στον ουρανό μαζί με τον Ιησού. (Αποκ. 14:1) Τα Άγια της σκηνής της μαρτυρίας εξεικονίζουν την κατάστασή τους ως γεννημένων από το πνεύμα γιων του Θεού ενόσω βρίσκονται στη γη. (Ρωμ. 8:15-17) Τα Άγια των Αγίων της σκηνής της μαρτυρίας εξεικονίζουν τον ουρανό, τον τόπο όπου κατοικεί ο Ιεχωβά. Η “κουρτίνα”, η οποία χώριζε τα Άγια από τα Άγια των Αγίων, αντιπροσωπεύει το σάρκινο σώμα του Ιησού το οποίο αποτελούσε φραγμό που τον εμπόδιζε να μπει στον ουρανό ως ο μεγάλος Αρχιερέας του πνευματικού ναού. Παραδίδοντας το ανθρώπινο σώμα του ως θυσία για την ανθρωπότητα, ο Ιησούς άνοιξε τον δρόμο για την ουράνια ζωή για όλους τους χρισμένους Χριστιανούς. Εκείνοι πρέπει επίσης να αφήσουν πίσω το σάρκινο σώμα τους προκειμένου να λάβουν την ουράνια ανταμοιβή τους.—Εβρ. 10:19, 20· 1 Κορ. 15:50. w23.10 σ. 28 ¶13
Ο αληθινός φίλος δείχνει πάντοτε αγάπη και αποδεικνύεται αδελφός που γεννήθηκε για καιρούς στενοχώριας.—Παρ. 17:17.
Η Μαρία, η μητέρα του Ιησού, χρειαζόταν δύναμη. Δεν ήταν παντρεμένη, αλλά επρόκειτο να μείνει έγκυος. Δεν είχε αναθρέψει δικά της παιδιά, αλλά επρόκειτο να φροντίσει το παιδί που θα γινόταν ο Μεσσίας. Και εφόσον δεν είχε ποτέ της σεξουαλικές σχέσεις, πώς θα τα εξηγούσε όλα αυτά στον αρραβωνιαστικό της, τον Ιωσήφ; (Λουκ. 1:26-33) Πώς έλαβε η Μαρία δύναμη; Ζήτησε βοήθεια. Για παράδειγμα, ζήτησε από τον Γαβριήλ να της δώσει περαιτέρω πληροφορίες σχετικά με τον διορισμό της. (Λουκ. 1:34) Έπειτα από λίγο, ταξίδεψε ως την «ορεινή περιοχή» του Ιούδα για να επισκεφτεί τη συγγενή της την Ελισάβετ. Η Ελισάβετ επαίνεσε τη Μαρία, και μέσω έμπνευσης από τον Ιεχωβά είπε μια ενθαρρυντική προφητεία για τον αγέννητο γιο της Μαρίας. (Λουκ. 1:39-45) Η Μαρία είπε ότι ο Ιεχωβά «ενήργησε κραταιά με τον βραχίονά του». (Λουκ. 1:46-51) Μέσω του Γαβριήλ και της Ελισάβετ, ο Ιεχωβά ενίσχυσε τη Μαρία. w23.10 σ. 14, 15 ¶10-12
Ο Ιεχωβά γνωρίζει ότι οι συλλογισμοί των σοφών είναι μάταιοι.—1 Κορ. 3:20.
Δεν πρέπει να καταφεύγουμε σε ανθρώπινη λογίκευση. Αν βλέπουμε τα πράγματα από ανθρώπινη άποψη, ίσως αρχίσουμε να αψηφούμε τον Ιεχωβά και τους κανόνες του. (1 Κορ. 3:19) «Η σοφία αυτού του κόσμου» συχνά κάνει έκκληση στις σαρκικές επιθυμίες. Μερικοί Χριστιανοί στην Πέργαμο και στα Θυάτειρα υιοθέτησαν τις ειδωλολατρικές και ανήθικες απόψεις που ήταν διαδεδομένες σε εκείνες τις πόλεις. Ο Ιησούς έστειλε ισχυρή συμβουλή και στις δύο εκκλησίες επειδή ανέχονταν τη σεξουαλική ανηθικότητα. (Αποκ. 2:14, 20) Σήμερα, αντιμετωπίζουμε πίεση να υιοθετήσουμε εσφαλμένες απόψεις. Συγγενείς και γνωστοί ίσως κάνουν έκκληση στα συναισθήματά μας και μας προτρέπουν να συμβιβαστούμε. Για παράδειγμα, ίσως ισχυρίζονται ότι δεν πειράζει να ενδίδουμε στις επιθυμίες μας και ότι οι ηθικοί κανόνες της Γραφής είναι απαρχαιωμένοι. Κάποιες φορές, ίσως κάνουμε τον συλλογισμό ότι η κατεύθυνση που μας δίνει ο Ιεχωβά δεν είναι επαρκής. Θα μπορούσαμε μάλιστα να μπούμε στον πειρασμό να “προχωρήσουμε πέρα από όσα είναι γραμμένα”.—1 Κορ. 4:6.w23.07 σ. 16 ¶10, 11
Ο απόστολος Πέτρος πρότρεψε τους συμπρεσβυτέρους του: «Να ποιμαίνετε το ποίμνιο του Θεού». (1 Πέτρ. 5:1-4) Αν είστε πρεσβύτερος, ξέρουμε ότι αγαπάτε τους αδελφούς και τις αδελφές σας και θέλετε να τους ποιμαίνετε. Εντούτοις, κάποιες φορές ίσως νιώθετε ότι είστε τόσο απασχολημένος ή τόσο κουρασμένος ώστε δεν μπορείτε να εκπληρώσετε αυτόν τον διορισμό. Τι μπορείτε να κάνετε; Να εκφράζετε τις ανησυχίες σας στον Ιεχωβά. Ο Πέτρος έγραψε: «Αν κάποιος υπηρετεί, ας το κάνει αυτό εξαρτώμενος από την ισχύ που χορηγεί ο Θεός». (1 Πέτρ. 4:11) Οι αδελφοί και οι αδελφές σας ίσως αντιμετωπίζουν προβλήματα τα οποία δεν είναι δυνατόν να λυθούν πλήρως σε αυτό το σύστημα πραγμάτων. Αλλά να θυμάστε ότι “ο αρχιποιμένας”, ο Ιησούς Χριστός, μπορεί να τους βοηθήσει καλύτερα από εσάς. Μπορεί να το κάνει αυτό και σήμερα και στον νέο κόσμο. Ο Θεός ζητάει από τους πρεσβυτέρους απλώς να αγαπούν τους αδελφούς τους, να ποιμαίνουν τους αδελφούς τους και να γίνονται «παραδείγματα για το ποίμνιο». w23.09 σ. 29, 30 ¶13, 14
Η εγγύηση του Θεού ξεκινάει με την εξής εισαγωγή: «Εκείνος που κάθεται στον θρόνο είπε». (Αποκ. 21:5α) Αυτά τα λόγια εισάγουν τη μία από τις τρεις μόνο περιπτώσεις στο βιβλίο της Αποκάλυψης όπου ο Ιεχωβά μιλάει μέσα στα οράματα. Συνεπώς, αυτή η εγγύηση παρέχεται, όχι από κάποιον ισχυρό άγγελο, ούτε ακόμα και από τον αναστημένο Ιησού, αλλά από τον ίδιο τον Ιεχωβά! Το γεγονός αυτό τονίζει πόσο αξιόπιστα είναι τα λόγια που ακολουθούν. Γιατί το λέμε αυτό; Επειδή ο Ιεχωβά «δεν μπορεί να πει ψέματα». (Τίτο 1:2) Αυτή η δήλωση κάνει τα λόγια που διαβάζουμε στα εδάφια Αποκάλυψη 21:5, 6 απολύτως αξιόπιστα. Σκεφτείτε τη λέξη «Δείτε!» Ο όρος ἰδοὺ του πρωτότυπου ελληνικού κειμένου που αποδίδεται εδώ «δείτε» χρησιμοποιείται επανειλημμένα στο βιβλίο της Αποκάλυψης. Τι ακολουθεί; Η δήλωση του Θεού: «Κάνω νέα τα πάντα». Είναι αλήθεια ότι ο Ιεχωβά μιλάει για μελλοντικές αλλαγές, αλλά για εκείνον αυτή η υπόσχεση είναι τόσο βέβαιο ότι θα εκπληρωθεί ώστε μιλάει για αυτές τις αλλαγές σαν να λάβαιναν ήδη χώρα.—Ησ. 46:10. w23.11 σ. 3, 4 ¶7, 8
Η ταπεινοφροσύνη και η συμπόνια του Ιεχωβά τον ωθούν να είναι λογικός. Για παράδειγμα, η ταπεινοφροσύνη του Ιεχωβά έγινε φανερή όταν επρόκειτο να καταστρέψει τους πονηρούς κατοίκους των Σοδόμων. Μέσω των αγγέλων του, ο Ιεχωβά έδωσε στον δίκαιο Λωτ την οδηγία να καταφύγει στην ορεινή περιοχή. Ο Λωτ φοβόταν να πάει εκεί. Γι’ αυτό, ικέτευσε τον Ιεχωβά να του επιτρέψει να καταφύγει με την οικογένειά του στη Σηγώρ, μια μικρή πόλη η οποία επρόκειτο κανονικά να καταστραφεί. Ο Ιεχωβά θα μπορούσε να επιμείνει να ακολουθήσει ο Λωτ τις οδηγίες του κατά γράμμα. Αντί για αυτό, δέχτηκε το αίτημα του Λωτ, παρότι αυτό σήμαινε ότι δεν θα κατέστρεφε τη Σηγώρ. (Γέν. 19:18-22) Αιώνες αργότερα, ο Ιεχωβά έδειξε συμπόνια στους κατοίκους της Νινευή. Έστειλε τον προφήτη Ιωνά να αναγγείλει την επικείμενη καταστροφή της πόλης και των πονηρών κατοίκων της. Αλλά όταν οι Νινευίτες μετανόησαν, ο Ιεχωβά τούς λυπήθηκε και δεν κατέστρεψε την πόλη.—Ιωνάς 3:1, 10· 4:10, 11. w23.07 σ. 21 ¶5
Όταν παντρεύεστε, υπόσχεστε επίσημα ενώπιον του Ιεχωβά να αγαπάτε και να σέβεστε τον σύντροφό σας. Επομένως, ο τρόπος με τον οποίο του συμπεριφέρεστε επηρεάζει τη σχέση σας με τον Ιεχωβά.—Παρ 20:25· 1Πε 3:7.
