Ντέιβιντ Σέιφερ: Να Λαβαίνετε Κατανόηση και Επιδέξια Κατεύθυνση (Παρ. 1:5)

 Ντέιβιντ Σέιφερ: Να Λαβαίνετε Κατανόηση και Επιδέξια Κατεύθυνση (Παρ. 1:5)

«Ο άνθρωπος που έχει κατανόηση λαβαίνει επιδέξια κατεύθυνση». Αλλά τι είναι κατανόηση; Ένα λεξικό την ορίζει ως την ικανότητα κάποιου «να συλλαμβάνει το νόημα» ή τη δυνατότητα που έχει «να αντιλαμβάνεται, να αναλύει, να διακρίνει και να κρίνει». Το Ενόραση στις Γραφές, μιλώντας περαιτέρω για την έννοια της διάκρισης, λέει ότι το άτομο που έχει κατανόηση βλέπει ένα ζήτημα σε βάθος και καταλαβαίνει πώς τα επιμέρους στοιχεία μιας κατάστασης συνεργούν ώστε να διαμορφωθεί συνολικά. Για παράδειγμα, όποιος κατανοεί πώς οικοδομείται ένα κτίριο δεν βλέπει μόνο το ίδιο το κτίριο, αλλά και την υποδομή—τον σχεδιασμό του. Αντιλαμβάνεται τον σκελετό, τα ηλεκτρολογικά, τα υδραυλικά και τον εξαερισμό. Κατανοεί πώς συνεργάζονται μεταξύ τους αυτά τα συστήματα και μπορεί να θαυμάσει το αποτέλεσμα ή να υποδείξει πού πρέπει να βελτιωθεί. Είναι πολύ χρήσιμη ικανότητα η κατανόηση. Επομένως, γιατί κάποιος με κατανόηση χρειάζεται επιδέξια κατεύθυνση; Αυτός που έχει κατανόηση γνωρίζει τέσσερα πράγματα. Ας τα εξετάσουμε μαζί. Πρώτον, κατανοεί ότι η διαδικασία της σκέψης είναι δική του ευθύνη. Δεύτερον, κατανοεί σε ποιους τομείς υστερεί. Τρίτον, κατανοεί τι μπορεί να χορηγήσει ο Ιεχωβά, αλλά επίσης κατανοεί τι έχουν να προσφέρουν οι άλλοι. Ας τα δούμε ένα ένα. Αρχικά, ανοίξτε στον Μάρκο, κεφάλαιο 12. Εδώ, ο Ιησούς έχει μόλις εξηγήσει σε έναν από τους γραμματείς ποια είναι η μεγαλύτερη εντολή του Νόμου. Προσέξτε πώς συμφώνησε ο γραμματέας εδώ, στο εδάφιο 33: «Και το να αγαπάει κανείς αυτόν [τον Θεό] με όλη του την καρδιά, με όλη του την κατανόηση και με όλη του τη δύναμη, και το να αγαπάει κανείς τον πλησίον του όπως τον εαυτό του, αξίζει πολύ περισσότερο από όλα τα ολοκαυτώματα και τις θυσίες». Ναι, ο Ιεχωβά αναμένει να χρησιμοποιούμε το μυαλό μας, να ασκούμε τη συνείδησή μας, να αποδίδουμε ιερή υπηρεσία με «τη δύναμη της λογικής» μας, σύμφωνα με το Ρωμαίους 12:1. Άρα, ο άνθρωπος που έχει κατανόηση δεν περιμένει να σκέφτονται οι άλλοι για λογαριασμό του. Δεν είναι αυτός ο λόγος που αναζητάει επιδέξια κατεύθυνση. Αντίθετα, διαθέτει χρόνο για στοχασμό. Εξαντλεί τις δυνατότητες σκέψης που του δίνει η Βιβλικά εκπαιδευμένη συνείδησή του. Κατανοεί σε τι υστερεί. Κατανοεί ότι ο Ιεχωβά αναμένει από αυτόν να Τον αγαπάει με όλη του την κατανόηση. Αλλά σε αυτό το σημείο ίσως σκέφτεστε: “Και το Παροιμίες 3:5; Εκεί λέει: «Μη στηρίζεσαι [μη βασίζεσαι] στη δική σου κατανόηση»”. Και έτσι ερχόμαστε στο δεύτερο σημείο: Το άτομο που έχει κατανόηση γνωρίζει τι δεν κατανοεί. Γνωρίζει σε τι υστερεί. Ανοίξτε στις Παροιμίες, κεφάλαιο 19, και δείτε πώς τονίζεται αυτό στο εξής εδάφιο, το Παροιμίες 19:25. Λέει: «Να χτυπάς τον χλευαστή, ώστε ο άπειρος να γίνει οξυδερκής, και να επιπλήττεις αυτόν που έχει κατανόηση, ώστε να αυξηθεί η γνώση του». Ο χλευαστής απλώς κοροϊδεύει όποιους σκέφτονται διαφορετικά. Τα χτυπήματα που του δίνονται χρησιμεύουν ως προειδοποίηση για τον άπειρο. Αλλά ακόμα και το άτομο με κατανόηση χρειάζεται, όπως αναφέρεται, “επίπληξη” επειδή δεν γνωρίζει τα πάντα. Αυτό το άτομο γνωρίζει τι δεν γνωρίζει. Αντιλαμβάνεται ότι ίσως δεν έχει όλα τα στοιχεία. Ότι δεν έχει υπόψη του όλα τα δεδομένα. Δεν βλέπει τα πράγματα όπως άλλοι άνθρωποι, και ασφαλώς δεν μπορεί να διαβάσει καρδιές. Τι χρειάζεται λοιπόν; Επιδέξια κατεύθυνση. Στις Παροιμίες 11:14, διαβάζουμε: «Όταν δεν υπάρχει επιδέξια κατεύθυνση, ο λαός πέφτει, αλλά η επιτυχία έρχεται μέσω πολλών συμβούλων». Όλοι είναι καλό να το σκεφτόμαστε αυτό όταν τηλεφωνούμε ή γράφουμε μια επιστολή σε ένα άτομο, σε ένα πρεσβυτέριο, σε άλλο τμήμα του Μπέθελ, σε ένα γραφείο τμήματος —γενικά στους αδελφούς. Αντί να τους κρίνετε, να βλέπετε τα καλά τους στοιχεία. Να αναγνωρίζετε ότι έχουν ευφυΐα, πείρα και πνευματικότητα. Να αναζητάτε ενόραση από άτομα που είχαν παρόμοιες εμπειρίες με εκείνους τους αδελφούς. Να λαβαίνετε επιδέξια κατεύθυνση. Δείτε επίσης τι αναφέρεται στο κεφάλαιο 21, εδάφιο 2 —Παροιμίες 21:2. Επειδή είμαστε ατελείς, δεν αντιλαμβανόμαστε πόσο περιορισμένη φαίνεται η δική μας οπτική σε άλλους. Γι’ αυτό, λέει: «Όλες οι οδοί του ανθρώπου φαίνονται σωστές στον ίδιο, αλλά ο Ιεχωβά εξετάζει την καρδιά». Και αυτό μας φέρνει στο τρίτο σημείο: Αυτός που έχει κατανόηση γνωρίζει τι μπορεί να χορηγήσει ο Ιεχωβά. Γνωρίζοντας ότι υστερούμε σε σοφία, πρώτο και κύριο μέλημά μας είναι αυτό που λέει το Ιακώβου 1:5: “Αν κάποιος από εσάς υστερεί σε σοφία, ας ζητάει από τον Θεό, γιατί αυτός δίνει σε όλους γενναιόδωρα και χωρίς να περιφρονεί κανέναν”. Η κατανόηση έχει πηγή. Ποια είναι η πηγή της κατανόησης; Αυτή η ερώτηση υπάρχει δύο φορές στον Ιώβ, κεφάλαιο 28, και το συμπέρασμα στο τέλος είναι ότι «ο φόβος του Ιεχωβά—αυτό είναι σοφία, και η απομάκρυνση από το κακό είναι κατανόηση». Ο ψαλμωδός είπε: «Η φανέρωση των λόγων σου φέρνει φως, δίνοντας κατανόηση στους άπειρους». —Ψαλμός 119:130. Και δεν πρέπει να παραβλέπουμε τι συνέβη στην περίπτωση του Βεσελεήλ. Ο Ιεχωβά μπορεί να αυξήσει την κατανόησή μας με το άγιο πνεύμα του ή ακόμα και να μας δώσει την ικανότητα να διδάσκουμε άλλους. Γι’αυτό, εμπιστευόμαστε τη σοφία του Ιεχωβά. Προσέξτε να μη σκεφτείτε ποτέ ότι η Αγία Γραφή είναι μεν εξαιρετική, αλλά ίσως δεν εφαρμόζεται σε κάθε περίπτωση. Ο Ιησούς χαρακτήρισε τον Λόγο του Θεού ως την αλήθεια. Θα επανέλθουμε σε αυτό σε λίγο. Αλλά η Γραφή δείχνει επίσης ότι είναι σοφό να μαθαίνουμε από ειδικούς, άτομα με πείρα. Τέταρτο σημείο: Κάποιος με κατανόηση κατανοεί τι προσφέρουν οι άλλοι. Ιώβ 12:12: «Δεν υπάρχει σοφία μεταξύ των ηλικιωμένων; Δεν έρχεται η κατανόηση με τη μακροζωία;» Οπότε ο καθένας μας ας αναρωτηθεί: “Συμβουλεύτηκα πιο ηλικιωμένα άτομα; Γενικά, κάνω παρέα μαζί τους; Αν όχι, μήπως χάνω κάτι;” Και όσοι είναι ειδικοί σε τομείς όπως τα οικονομικά, η μηχανική, οι κατασκευές, ο σχεδιασμός, οι γλώσσες, η συγγραφή, η μουσική ή σε διάφορους άλλους τομείς; Μπορούμε να ζητήσουμε επιδέξια κατεύθυνση από τέτοια πεπειραμένα άτομα; Και βέβαια! Όποιος έχει κατανόηση «λαβαίνει επιδέξια κατεύθυνση». Το 1 Χρονικών 25:7, 8 μιλάει για μουσικούς «που ήταν εκπαιδευμένοι ..., όλοι τους πεπειραμένοι». Η εβραϊκή λέξη που υπάρχει εδώ είναι η ίδια που αποδίδεται με τον όρο «κατανόηση». Στον Δανιήλ, διαβάζουμε ότι ο επικεφαλής αυλικός του Ναβουχοδονόσορα, ο Ασφενάζ, δίδαξε στον Δανιήλ και στους τρεις συντρόφους του τη γραφή και τη γλώσσα των Χαλδαίων. Άρα, δεχόμαστε επιδέξια κατεύθυνση έστω και από άτομα που δεν γνωρίζουν και δεν αγαπούν ακόμα τον Ιεχωβά. Κάποιος με κατανόηση κατανοεί τι έχουν να προσφέρουν οι άλλοι, αλλά επίσης αντιλαμβάνεται ότι υπάρχουν όρια σε αυτά που προσφέρουν. Στις Παροιμίες, κεφάλαιο 21, δείτε το εδάφιο 30, που λέει: «Δεν υπάρχει ούτε σοφία ούτε διάκριση ούτε συμβουλή ενάντια στον Ιεχωβά». Αν λοιπόν η γνώμη ενός λεγόμενου ειδικού συγκρούεται με τις αρχές της Γραφής, οι αρχές της Γραφής υπερισχύουν πάντα. Αν ένα σχολιολόγιο δυσφημεί κάποιον Βιβλικό συγγραφέα, απορρίπτουμε την κριτική του. Αν μια ιατρική διαδικασία παραβιάζει τους νόμους του Θεού, αναζητούμε άλλη που δεν τους παραβιάζει, γιατί δεν υπάρχει σοφία, διάκριση ή συμβουλή ενάντια στον Ιεχωβά. Άρα, είδαμε ότι κατανόηση είναι η ικανότητα να διακρίνουμε πώς συνεργούν διάφοροι παράγοντες στη διαμόρφωση μιας κατάστασης. Τι κατανοεί αυτός που λαβαίνει κατανόηση ή επιδέξια κατεύθυνση; Ότι η διαδικασία της σκέψης είναι δική του ευθύνη. Κατανοεί σε ποιους τομείς υστερεί. Κατανοεί τι χορηγεί ο Ιεχωβά. Και κατανοεί τι έχουν να προσφέρουν οι άλλοι. Πόσο ευγνώμονες είμαστε που η κατανόηση είναι συνυφασμένη με τις διατάξεις του Ιεχωβά! Και, καθώς τηρούμε αυτές τις διατάξεις, όπως είπε ο Μωυσής στο Δευτερονόμιο 4:6, οι άλλοι θα το ακούσουν αυτό και θα πουν: «Αυτό το ... έθνος είναι αναμφίβολα λαός με σοφία και κατανόηση».