Μεγάλωσε σε μια οικογένεια όπου ένιωθε αόρατη και υπέμεινε έναν γάμο όπου ένιωθε ανεπιθύμητη.
Μάλιστα, η Αγία Γραφή αναφέρει ότι ο Ιακώβ «αγάπησε [τη Ραχήλ] περισσότερο από [την αδελφή της] τη Λεία».
Πόση λύπη πρέπει να ένιωσε η Λεία όταν είδε ότι η μικρότερη αδελφή της ήταν ξεκάθαρα η πιο αγαπημένη!
Και αυτά τα αισθήματα δεν ήταν απλώς στη φαντασία της. Στο εδάφιο Γένεση 29:31, διαβάζουμε πως και «ο Ιεχωβά είδε ότι η Λεία ήταν στερημένη από αγάπη», ή σύμφωνα με μια υποσημείωση, «έπαιρνε λιγότερη αγάπη».
Αναμφίβολα, η Λεία πάλευε με αισθήματα ανασφάλειας, απόρριψης και μοναξιάς.
Με την πρώτη ματιά, η ζωή της Λείας ίσως φαίνεται να είναι γεμάτη κυρίως από απογοήτευση και τίποτα άλλο.
Άραγε θα την έβλεπε ποτέ ο Ιακώβ ως κάτι περισσότερο από ένα απλό υποκατάστατο;
Το Βιβλικό υπόμνημα για τη Λεία μάς πηγαίνει ένα μοναδικό ταξίδι.
Ας εξετάσουμε τη ζωή της πιο προσεκτικά.
Ας πάμε παρακαλώ στη Γένεση, κεφάλαιο 29, και θα αρχίσουμε να διαβάζουμε την ιστορία της Λείας από το εδάφιο 32. Γένεση 29:32: «Έτσι λοιπόν, η Λεία έμεινε έγκυος και γέννησε γιο και τον ονόμασε Ρουβήν, γιατί είπε:
“Ο Ιεχωβά είδε την ταλαιπωρία μου, και τώρα ο σύζυγός μου θα αρχίσει να με αγαπάει”. Και έμεινε πάλι έγκυος και γέννησε γιο και είπε:
“Ο Ιεχωβά άκουσε, διότι ήμουν στερημένη από αγάπη, και έτσι μου έδωσε και αυτόν επίσης”.
Τον ονόμασε λοιπόν Συμεών.
Και έμεινε ξανά έγκυος και γέννησε γιο και είπε:
“Αυτή πια τη φορά ο σύζυγός μου θα προσκολληθεί σε εμένα, επειδή του έχω γεννήσει τρεις γιους”.
Έτσι λοιπόν, του δόθηκε το όνομα Λευί».
Προσέξατε την ομοιότητα στον τρόπο με τον οποίο έδωσε ονόματα στους πρώτους τρεις γιους της;
Τους ονόμασε με βάση τα αισθήματά της.
Στον καθέναν από αυτούς τους γιους έθετε όλες τις ελπίδες της για ευτυχία, αλλά κάθε φορά αυτές οι ελπίδες προδίδονταν οικτρά.
Τα αισθήματα του Ιακώβ δεν φαίνεται να άλλαζαν.
Η κατάσταση της Λείας δεν άλλαζε.
Συνέχιζε να είναι η λιγότερο αγαπημένη σύζυγος —το υποκατάστατο, η αναπληρωματική.
Αλλά κάπου εκεί ανάμεσα στη γέννηση του τρίτου και του τέταρτου γιου της, κάτι άλλαξε για τη Λεία.
Τι ήταν αυτό;
Ας συνεχίσουμε την αφήγηση διαβάζοντας το εδάφιο 35. Λέει: «Και έμεινε έγκυος άλλη μια φορά και γέννησε γιο [με συγχωρείτε] και είπε:
“Αυτή τη φορά θα εξυμνήσω τον Ιεχωβά”.
Γι’ αυτό, τον ονόμασε Ιούδα».
Είδατε τη διαφορά;
Η Λεία άλλαξε στάση.
Και διατήρησε αυτή τη στάση και για τους υπόλοιπους γιους που γεννήθηκαν από την ίδια και από την υπηρέτριά της, τη Ζελφά. Προσέξτε τα ονόματα που τους έδωσε:
Γαδ—«Τι καλοτυχία!»
Ασήρ—«Τι ευτυχία!»
Ισσάχαρ—«Ο Θεός μού έδωσε τον μισθό μου».
Και Ζαβουλών—«Ο Θεός προίκισε εμένα, και μάλιστα με καλή προίκα».
Τι αποκαλύπτουν τα ονόματα αυτών των γιων;
Ότι η Λεία είχε εστιάσει αλλού —αντί να επιζητεί την εύνοια του συζύγου της, εστίαζε στο πιο σημαντικό— επιζητούσε την εύνοια του Ιεχωβά.
Έπαψε να λαχταράει αυτό που δεν είχε και άρχισε να εκτιμάει αυτό που της έδινε ο Ιεχωβά, όπως είπε η ίδια «καλή προίκα», ή αλλιώς κληρονομιά.
Και παρ’ όλο που ο Ιακώβ συνέχισε να ευνοεί τη Ραχήλ περισσότερο από τη Λεία για το υπόλοιπο της ζωής της, δεν είχε πια σημασία για τη Λεία επειδή πλέον εστίαζε αλλού.
Δεν εστίαζε πια στη σχέση της με τον Ιακώβ αλλά στη σχέση της με τον Ιεχωβά.
Και αυτή η αλλαγή στην οπτική της την έκανε να περάσει από το “Αλίμονο σε εμένα” στο “Πόσο ευτυχισμένη είμαι!”
Και χάρη σε αυτό το αίσθημα ικανοποίησης, η Λεία ποτέ δεν προσπάθησε να ξεφύγει από την κατάστασή της όπως είχε κάνει η Άγαρ, η υπηρέτρια της Σάρρας.
Ούτε γέμισε πικρία λέγοντας αχαλίνωτα λόγια όπως είχε κάνει η σύζυγος του Ιώβ.
Αντίθετα, η Λεία παρέμεινε στην πορεία της, και ο Ιεχωβά το πρόσεξε.
Είδε την πληγωμένη της καρδιά και τίμησε αυτή την πιστή γυναίκα.
Πώς;
Η Λεία, όχι μόνο έγινε η μητέρα των μισών φυλών του Ισραήλ, αλλά δύο από τους γιους της ποιοι ήταν;
Ναι, ο Ιούδας και ο Λευί, από τους οποίους προήλθαν η ιερατική και η βασιλική γραμμή του Ισραήλ που οδήγησαν κατευθείαν στον ίδιο τον Μεσσία.
Έπειτα από αιώνες, στο εδάφιο Ρουθ 4:11, η Λεία και η Ραχήλ αναφέρονται μαζί ως οι δύο γυναίκες που οικοδόμησαν τον οίκο του Ισραήλ.
Η Λεία δεν ήταν απλώς το υποκατάστατο.
Ήταν μητριαρχική μορφή.
Και τι έγινε με τον Ιακώβ;
Έπαψε ποτέ να βλέπει τη Λεία ως τη σύζυγο που αγαπούσε λιγότερο;
Δεν ξέρουμε.
Αλλά είναι αξιοσημείωτο ότι, όταν ο Ιακώβ εξήγγειλε την επιθανάτια προφητεία του, εξέφρασε την επιθυμία του να ταφεί στον οικογενειακό του τάφο, όχι στην Αίγυπτο αλλά στη γη Χαναάν.
Μαζί με ποιους;
Πάμε στο εδάφιο Γένεση 49:31 για να πάρουμε την απάντηση.
Είναι τα λόγια του ίδιου του Ιακώβ.
Γένεση 49:31. Λέει: «Εκεί έθαψαν τον Αβραάμ και τη σύζυγό του τη Σάρρα.
Εκεί έθαψαν τον Ισαάκ και τη σύζυγό του τη Ρεβέκκα και εκεί έθαψα εγώ τη Λεία».
Ας το σκεφτούμε λίγο.
Δεν αναφέρεται ότι θάφτηκε εκεί και η Ραχήλ.
Δεν ξέρουμε τον λόγο.
Αλλά φανταστείτε πώς θα νιώσει η Λεία όταν αναστηθεί και μάθει ότι συμπεριλήφθηκε σε αυτή την τόσο ξεχωριστή ομάδα που αποτελούνταν από τιμημένους υπηρέτες του Θεού.
Τι μαθαίνουμε λοιπόν από την ιστορία της Λείας; Πρώτον, μην πέφτετε στην παγίδα να σκέφτεστε:
“Θα είμαι ευτυχισμένος όταν ...”
Να θυμάστε ότι η αληθινή ευτυχία και η αυτοεκτίμηση εξαρτώνται από την επιδοκιμασία και την εύνοια του Ιεχωβά και όχι των ατελών ανθρώπων. Δεύτερον, βάλτε στόχο να κάνετε τους άλλους να μη νιώθουν αόρατοι.
Να κάνετε ό,τι περνάει από το χέρι σας για να μην τους αφήνετε ποτέ να νιώθουν ότι τους αγνοούν, αλλά να νιώθουν ότι τους εκτιμούν. Και έπειτα, να βλέπετε τις «Λείες» γύρω σας, και ο Ιεχωβά θα βλέπει εσάς.
Τρίτον, να θυμάστε ότι η ζωή δεν θα είναι πάντα δίκαιη.
Η συμπεριφορά του Ιακώβ στη Λεία θα μπορούσε άνετα να χαρακτηριστεί άδικη. Αλλά η Λεία, αντί να νιώθει σαν κομπάρσος στη ζωή κάποιου άλλου, άφησε τον Ιεχωβά να γράψει τη δική της ιστορία πίστης και υπομονής, η οποία βρίσκεται εδώ για να τη διαβάζουμε και να ωφελούμαστε εμείς σήμερα.
Έτσι λοιπόν, αγαπητοί απόφοιτοι, όπου και αν βρεθείτε στο πνευματικό σας ταξίδι, να θυμάστε εκείνη την πιστή γυναίκα, τη Λεία.
Σε οποιαδήποτε σκαμπανεβάσματα της ζωής, να εστιάζετε στα πράγματα που σας έχει δώσει ο Ιεχωβά και να παραμένετε στην πορεία σας, όπως η Λεία.
Από εκεί που ένιωθε απλώς ένα υποκατάστατο, συνειδητοποίησε ότι ο Ιεχωβά την εκτιμούσε και τη θεωρούσε πολύτιμη, γι’ αυτό επενέβη και πήρε όλο τον πόνο από την καρδιά της.
Και ακριβώς όπως ο Ιεχωβά αγαπούσε τη Λεία, έτσι αγαπάει και τον καθέναν σας και είναι πάντα έτοιμος να σας βοηθήσει για να διατηρείτε τη χαρά σας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου