Τρίτη 1 Ιουλίου 2025

Τζέρεμι Κλαρκ: Να Θυμάστε την Εσχώλ

 

https://www.jw.org/open?docid=1011214&item=pub-jwb-125_6_VIDEO&wtlocale=G&appLanguage=G&prefer=content

 

Μια νέα γενιά Ισραηλιτών  έχει συγκεντρωθεί μπροστά στον Μωυσή  για να ακούσει τις τελικές του συμβουλές.

Μέσα στο πλήθος  είναι και ένας έμπειρος, μεγάλης ηλικίας,  πνευματικός άντρας, ο Χάλεβ.

Στο κεφάλαιο 1 του Δευτερονομίου,  ο Μωυσής κάνει μια αναδρομή στο παρελθόν.

Αναφέρεται σε γεγονότα  που συνέβησαν περίπου 40 χρόνια νωρίτερα,  όταν πλησίασαν την Υποσχεμένη Γη για πρώτη φορά.

Τι θυμάται ο Μωυσής;  Στα εδάφια 20 και 21,  τους υπενθυμίζει ότι τότε ο Ιεχωβά έδωσε τη γη στον Ισραήλ  και εκείνοι έπρεπε να πάρουν θάρρος  και να την καταλάβουν: «Μη φοβηθείτε».

Τι συνέβη μετά;  Ας δούμε από το εδάφιο 22:  «Ωστόσο, με πλησιάσατε όλοι σας και είπατε:

“Ας στείλουμε πρώτα κάποιους άντρες  να εξερευνήσουν αυτή τη γη για εμάς  και να μας πουν ποια διαδρομή να ακολουθήσουμε  και τι είδους πόλεις θα βρούμε μπροστά μας”.

Αυτή η εισήγηση μου φάνηκε καλή,  γι’ αυτό διάλεξα 12 άντρες από εσάς, έναν για κάθε φυλή.

Εκείνοι λοιπόν έφυγαν και ανέβηκαν στην ορεινή περιοχή  και έφτασαν στην κοιλάδα Εσχώλ  και την κατασκόπευσαν».

Από όλα τα μέρη που είδαν οι κατάσκοποι,  γιατί θυμήθηκε ο Μωυσής την Εσχώλ  40 χρόνια αργότερα;

Τι είχε συμβεί εκεί;

Τι είναι η Εσχώλ;

Πάμε πίσω στον χρόνο,  τότε που συνέβησαν τα γεγονότα,  και ας δούμε τι λέει το 13ο κεφάλαιο των Αριθμών.

Στο εδάφιο 20,  ο Ιεχωβά δίνει και άλλες οδηγίες στους κατασκόπους  και τους λέει:  «Να είστε θαρραλέοι  και να πάρετε μερικούς από τους καρπούς της [γης]».  Και το εδάφιο προσθέτει:  «Ήταν ... η εποχή των πρώτων ώριμων σταφυλιών».  Στην ουσία, ο Ιεχωβά τούς λέει:

“Πρέπει να πάτε και να φέρετε πίσω σταφύλια”.

Όταν οι κατάσκοποι φτάνουν λίγο πιο πάνω από τη Χεβρών,  βλέπουν μια κοιλάδα με αμπελώνες.

Την ονομάζουν «Εσχώλ».

Σημαίνει «Τσαμπί Σταφύλια».

Τα αμπέλια αυτής της περιοχής  φημίζονται μέχρι σήμερα  για τα εξαιρετικής ποιότητας σταφύλια τους.

Έχει αναφερθεί μάλιστα  ότι ένα τσαμπί από εκεί ζύγιζε 20 κιλά.

Γιατί άραγε τους λέει ο Ιεχωβά  να φέρουν πίσω σταφύλια από την Εσχώλ;

Δεν το έκανε για τους 12 κατασκόπους.

Εκείνοι είδαν τη γη.

Ο Ιεχωβά το έκανε  για να είναι φανερό σε όλο τον Ισραήλ  ότι τούς είχε δώσει όντως εκείνη την καλή γη.

Ο Χάλεβ, που είχε μεγάλη πίστη,  ήξερε ότι μπορούσαν να καταλάβουν τη γη επί τόπου.

Αλλά οι δέκα κατάσκοποι,  που δεν είχαν αρκετή πίστη,  αποκαρδίωσαν τον λαό,  απαξιώνοντας, σαν να λέγαμε, τα σταφύλια.

“Δεν θα ανεβούμε”, είπαν.

Τότε ο Ιεχωβά αποφάσισε  να περάσουν 40 χρόνια  στην έρημο.

Φανταστείτε,  τι να σκέφτηκε ο Χάλεβ εκείνη την στιγμή;

Είναι 40 χρονών,  και τώρα πρέπει να χωνέψει το γεγονός  ότι η ζωή του έχει αλλάξει για πάντα.

Αν και πίστευε ότι πολύ σύντομα  θα έμπαινε στην Υποσχεμένη Γη,  τώρα συνειδητοποιεί ότι θα περάσει τα καλύτερα του χρόνια  στην έρημο  —όχι πίνοντας κρασί  αλλά τρώγοντας μάννα.

Θα μεγάλωνε την οικογένειά του εκεί.

Θα γερνούσε εκεί,  δίπλα στους αδελφούς του  οι οποίοι έφταιγαν για την κακή τροπή που πήραν τα πράγματα.

Τι θα βοηθούσε τον Χάλεβ  να αποδεχτεί αυτή τη δυσάρεστη αλλαγή διορισμού;

Ο Μωυσής λέει δύο πράγματα  —Δευτερονόμιο 1:31.  Το πρώτο πράγμα είναι:  «Και είδατε στην έρημο  ότι ο Ιεχωβά ο Θεός σας σάς βάσταξε  όπως βαστάζει κάποιος τον γιο του».

Τι εννοεί ο Μωυσής;

Πότε έγινε αυτό;

Ο Μωυσής είπε αυτά τα λόγια  όταν συμπλήρωσαν περίπου έναν χρόνο στην έρημο  —αφού έφυγαν από την Αίγυπτο  και έμειναν μεγάλο διάστημα στο όρος Σινά.

Ήταν μια μνημειώδης χρονιά.

Έγιναν ένα έθνος αφιερωμένο στον Ιεχωβά.

Είχαν πλέον τη σκηνή της μαρτυρίας,  τη διαθήκη του Νόμου, καινούριο ιερατείο.

Τώρα η ζωή τους είχε επίκεντρο τη λατρεία του Ιεχωβά,  και με αυτόν τον τρόπο  τους βάσταξε ο Ιεχωβά  όλη εκείνη τη χρονιά  —όχι μόνο υλικά  αλλά και πνευματικά.

Τώρα ο Χάλεβ καλείται να επιλέξει.

Πώς θα περάσει τα επόμενα 39 χρόνια;

Μέσα στην πίκρα και στην απογοήτευση,  περιμένοντας να περάσει ο καιρός;

Ή θα αφήσει τον Ιεχωβά να τον βαστάξει πνευματικά;

Στα χρόνια που θα έρχονταν,  δεν θα έβλεπε να γίνονται τόσα θαύματα όσα τον πρώτο χρόνο.

Αλλά θα μπορούσε να διαβάζει  και να στοχάζεται τον Νόμο του Θεού,  και έτσι θα γνώριζε τον Ιεχωβά όλο και καλύτερα.

Θα αύξανε την αγάπη του,  την εμπιστοσύνη του,  την υπομονή του.  Αυτό ήταν το πρώτο πράγμα:

“Ο Ιεχωβά θα με βαστάξει πνευματικά”.

Το δεύτερο πράγμα, εδάφιο 35.

Κανείς από τη γενιά του Χάλεβ  δεν θα έμπαινε στην Υποσχεμένη Γη εκτός από ελάχιστους.  Και ξαφνικά ακούει το όνομά του, στο εδάφιο 36:  «Εκτός από τον Χάλεβ, τον γιο του Ιεφοννή.

Αυτός θα τη δει,  και θα δώσω σε αυτόν και στους γιους του  τη γη στην οποία περπάτησε».  Αυτή η υπόσχεση δίνεται προσωπικά στον Χάλεβ:

Θα επιστρέψει ξανά στους αμπελώνες.

Τα σταφύλια της Εσχώλ,  που προορίζονταν να ενθαρρύνουν όλο τον λαό,  τώρα αποκτούν καινούριο νόημα για τον Χάλεβ.

Τι λέτε λοιπόν;

Τα επόμενα χρόνια  πώς θα θυμόταν ο Χάλεβ όσα έζησε στην Εσχώλ;

Ως πικρή μακρινή ανάμνηση;

“Μη μου μιλάτε για την Εσχώλ”.

Ή θα τα θυμόταν ως κάτι θετικό,  λέγοντας:  «Δεν έχουν αλλάξει και όλα στη ζωή μου.

Τα αμπέλια είναι ακόμα εκεί.

Παράγουν πλούσια σοδειά. Τα είδα.

Ακόμη “ρέει το γάλα και το μέλι” σε εκείνη τη γη.

Η υπόσχεση του Ιεχωβά δεν έχει αλλάξει,  και τώρα έχει ακόμη μεγαλύτερη σημασία για εμένα».

Πώς επηρέασαν τελικά τον Χάλεβ αυτά τα δύο πράγματα;

Ας πάμε 40 χρόνια αργότερα  και ας δούμε πώς είναι τώρα ο Χάλεβ στην έρημο.  Εξακολουθεί να είναι ευγνώμων για το μάννα—  δεν το αποκαλεί αξιοκαταφρόνητο,  όπως έκαναν άλλοι.

Δεν νιώθει πικρία για τις αδυναμίες των αδελφών του,  όπως ένιωθαν άλλοι.

Δεν έπεσε σε ανηθικότητα  με τις Μωαβίτισσες και τις Μαδιανίτισσες,  όπως έκαναν χιλιάδες Ισραηλίτες.

Όταν ο συνομήλικός του, ο Ιησούς του Ναυή,  διορίστηκε να διαδεχτεί τον Μωυσή,  ο Χάλεβ τον υποστήριξε ολόκαρδα, χωρίς φθόνο.

Και όταν τελικά μπήκαν στην Υποσχεμένη Γη,  ο Χάλεβ αφιέρωσε έξι χρόνια  για να βοηθήσει τους αδελφούς του  να εξασφαλίσουν πρώτα εκείνοι την κληρονομιά τους.

Τι πνευματικός άντρας!

Ο Χάλεβ γέρασε στον διορισμό του, αλλά ταυτόχρονα  δυνάμωσε η πίστη του.

Γι’ αυτό και τώρα, στα 85 του,  αναλαμβάνει τον πιο δύσκολο διορισμό:  να πολεμήσει τους Ανακίμ στη Χεβρών.

Ναι, στη Χεβρών  —του δόθηκε ως κληρονομιά η πόλη  και οι γύρω ορεινές περιοχές.

Μήπως σε αυτές περιλαμβανόταν και η κοιλάδα της Εσχώλ;  Αν ναι,  φαντάζεστε τον Χάλεβ να περπατάει ξανά στους αμπελώνες  —εκεί που περπατούσε 45 χρόνια νωρίτερα—  γεμάτος ευγνωμοσύνη  που άφησε τον Ιεχωβά να τον βαστάξει πνευματικά  όλα τα χρόνια του διορισμού του;

Εσείς έχετε λάβει έναν ωραίο διορισμό.

Η γη στην οποία θα πάτε  είναι πολύ καλή γη.

Πάρτε μαζί σας τα σταφύλια της Εσχώλ.

Ενισχύστε  και σταθεροποιήστε τους αδελφούς και τις αδελφές.

Αλλά όταν αντιμετωπίζετε προσωπικές δοκιμασίες,  τότε να θυμάστε την Εσχώλ για να παίρνετε δύναμη.

Ποια θα είναι η δική σας Εσχώλ;

Θα εξαρτηθεί από τη δοκιμασία.

Αλλά όποια δοκιμασία και αν αντιμετωπίσετε,  θα θυμηθείτε Βιβλικά μαθήματα από τη Γαλαάδ  που θα σας βοηθήσουν.  Για παράδειγμα,  ίσως εντοπίσετε σημάδια  πνευματικής κόπωσης και απογοήτευσης.

Μην τα αγνοήσετε.

Όσο και αν λαχταρούσε ο Χάλεβ  ένα ποτήρι κρασί από την Εσχώλ,  αυτό που χρειαζόταν ήταν το μάννα.

Δεν το θεωρούσε αξιοκαταταφρόνητο.

Τον συντηρούσε καθημερινά.

Και εσείς επίσης να εκτιμάτε τα βασικά  αλλά απολύτως απαραίτητα πράγματα.

Μη νομίζετε ότι δεν τα χρειάζεστε πια  —αυτά τα απλά πράγματα,  την καθημερινή ανάγνωση της Γραφής και τον στοχασμό,  και το να ακούτε με προσοχή  στη διάρκεια των συναθροίσεων,  αναζητώντας τις συμβουλές που χρειάζεστε  για να μείνετε ισχυροί.

Και όταν μπαίνετε στον πειρασμό  να κάνετε κάτι κακό,  να θυμάστε να εφοδιάζετε «την πίστη σας με αρετή».

Αρετή—αυτή η υπέροχη ιδιότητα,  η οποία θα σας βοηθήσει να δράσετε γρήγορα,  όπως ο Χάλεβ και ο Φινεές,  για να ξεριζώσετε κακές επιθυμίες  και να μην ανεχτείτε “κανέναν ανταγωνισμό” στην καρδιά σας.

Και αν εντοπίζετε τάσεις φθόνου ή φιλόνικης διάθεσης,  να θυμάστε  ότι αυτά είναι επίγεια, δαιμονικά,  δεν είναι η «σοφία που κατεβαίνει από πάνω».

Γι’ αυτό, διαφυλάξτε την αρετή σας  και επιλέξτε τον δρόμο που οδηγεί στην ειρήνη  και στην ενότητα.

Μην αφήσετε όσα ζήσατε εδώ να γίνουν μακρινή ανάμνηση.

Να θυμάστε την Εσχώλ με ευγνωμοσύνη.

Και να μη θυμάστε απλά πόσο χαρούμενοι νιώθατε στην τάξη,  αλλά να περιηγείστε σε κοιλάδες και αμπελώνες  συγκεκριμένων Βιβλικών αφηγήσεων  που θα σας ενισχύουν.

Αφήστε τον Ιεχωβά  να σας βαστάξει πνευματικά στον διορισμό σας,  και όχι μόνο κυριολεκτικά.

Να θυμάστε πάντα την υπόσχεσή του σε εσάς.

Ναι, θα δοξάζετε τον Ιεχωβά  και θα κάνετε πολύ καρπό  στη γη στην οποία θα πάτε,  αν θυμάστε πάντα την Εσχώλ.  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου