Άιζακ Μαρέι: «Αυτή Έκανε Ό,τι Μπορούσε» (Μάρκ. 14:8)

 Άιζακ Μαρέι: «Αυτή Έκανε Ό,τι Μπορούσε» (Μάρκ. 14:8)

Μερικές φορές αναρωτιόμαστε: “Έχω κάποια αξία; Τελικά, αξίζω κάτι ως άτομο;” Σε στιγμές αδυναμίας, ίσως μάλιστα σκεφτούμε: “Ξέρει άραγε κανένας τι κάνω εγώ για τον Ιεχωβά;” Με βάση το σημερινό εδάφιο, μπορούμε να είμαστε απόλυτα βέβαιοι ότι ο Ιεχωβά ξέρει το καθετί που κάνουμε. Ξέρει κάθε μας συναίσθημα με ακρίβεια, ό,τι νιώθουμε βαθιά μέσα μας για εκείνον. Στο Μάρκος 14:8 διαβάζουμε —και είναι τα λόγια του Ιησού για τη Μαρία: «Αυτή έκανε ό,τι μπορούσε». Ας διαβάσουμε την αφήγηση πιο προσεκτικά και ας δούμε πόσο καθοριστική είναι για την αξία μας η αγάπη που νιώθουμε για τον Θεό και η στάση που έχουμε για τα πνευματικά πράγματα. Ο Ιησούς ήταν το τιμώμενο πρόσωπο σε ένα γεύμα στο σπίτι του Σίμωνα του λεπρού. Αυτό συνέβη μόλις πέντε μέρες πριν γιορτάσει ο Ιησούς το τελευταίο του Πάσχα. Ανάμεσα στους καλεσμένους ήταν οι μαθητές του, αλλά επίσης η Μαρία, η Μάρθα, καθώς και ο Λάζαρος, ο οποίος είχε αναστηθεί μερικές εβδομάδες νωρίτερα. Η Μαρία ήρθε με ένα πολύτιμο αλαβάστρινο δοχείο και το άνοιξε σπάζοντάς το. Το δοχείο περιείχε ένα πολύ ακριβό αρωματικό λάδι. Μετά, το έχυσε στο κεφάλι του Ιησού και στα πόδια του, και σκούπισε τα πόδια του με τα μαλλιά της. Η ευωδιά γέμισε όλο το σπίτι. Έπειτα όμως, συνέβη κάτι που θα μπορούσε να χαλάσει το ωραίο κλίμα και να καταλήξει σε έντονο καβγά. Ας δούμε τα εδάφια Μάρκος 14:4, 5: «Τότε μερικοί έλεγαν μεταξύ τους με αγανάκτηση: “Γιατί σπαταλήθηκε αυτό το αρωματικό λάδι; Διότι αυτό το αρωματικό λάδι θα μπορούσε να είχε πουληθεί πάνω από 300 δηνάρια και τα χρήματα να είχαν δοθεί στους φτωχούς!” Και εκνευρίστηκαν πολύ μαζί της». Η υποσημείωση αναφέρει «της μίλησαν θυμωμένα· τη μάλωσαν». Λες και αυτό που είχε κάνει ήταν άτοπο, σκέτη σπατάλη. Η αντίδραση του Ιησού ήταν άμεση. Είπε αυτό που διαβάζουμε στο εδάφιο 6: «Αλλά ο Ιησούς είπε: “Αφήστε την. Γιατί προσπαθείτε να της δημιουργήσετε προβλήματα; Έκανε μια καλή πράξη σε εμένα”». Ο Ιησούς δεν επέτρεψε στους επικριτές να χαλάσουν το κλίμα. Και μετά είπε τα λόγια του σημερινού εδαφίου, το πρώτο μέρος του εδαφίου 8 —είπε: «Αυτή έκανε ό,τι μπορούσε». Έδωσε με αγνότητα καρδιάς ό,τι καλύτερο είχε. Και ο Ιησούς ήξερε ότι η Μαρία «έκανε ό,τι μπορούσε» και την τίμησε. Την ευχαρίστησε για το όμορφο δώρο της και την επαίνεσε. Ασφαλώς, η Μαρία δεν γύρισε σπίτι το βράδυ νιώθοντας άχρηστη και ταπεινωμένη. Αλλά κατόπιν, ο Ιησούς έδωσε ακόμη μεγαλύτερη σημασία σε αυτό που έκανε η Μαρία. Διαβάζουμε στο εδάφιο 8 το δεύτερο μέρος. Είπε: «Έχυσε προκαταβολικά αρωματικό λάδι στο σώμα μου ενόψει της ταφής». Η Μαρία δεν είχε ιδέα πόσο σημαντική ήταν αυτή η πράξη για τον Ιησού. Ο Ιησούς τη θεώρησε προετοιμασία για τον θάνατο και την ταφή του. Αυτό που επρόκειτο να γίνει ήταν κάτι που τον απασχολούσε πολύ έντονα. Για αυτόν, η πράξη της ήταν υπέροχη. Μετά, είπε στο εδάφιο 9: «Αληθινά σας λέω: Οπουδήποτε κηρυχτούν τα καλά νέα σε όλο τον κόσμο, θα ειπωθεί και ό,τι έκανε αυτή η γυναίκα, σε ανάμνησή της». Η Μαρία δεν το έκανε αυτό για να γίνει ξακουστή. Ο Ιησούς φρόντισε να καταγραφεί. Και το ότι μιλάμε για αυτό αποτελεί εκπλήρωση της προφητείας του. Φανταστείτε ότι προφανώς η Μαρία βρίσκεται στον ουρανό με τον Ιησού και θα συμβάλει στο να έρθουν ανείπωτες ευλογίες στην ανθρωπότητα. Ο Ιησούς απευθύνθηκε και στους μαθητές, βοηθώντας τους να καταλάβουν ότι οι υποθέσεις της ζωής, όσο σημαντικές και αν είναι, δεν πρέπει ποτέ να έχουν προτεραιότητα σε σχέση με τη Βασιλεία και τα συμφέροντά της. Στο εδάφιο 7, έκανε τρεις σύντομες δηλώσεις με βαθύ νόημα. Η πρώτη: «Τους φτωχούς άλλωστε τους έχετε πάντοτε μαζί σας». Το «πάντοτε» εδώ δεν σημαίνει για πάντα. Μόνο όσο θα διαρκέσει αυτό το σύστημα θα υπάρχουν φτωχοί άνθρωποι. Στον νέο κόσμο δεν θα υπάρχουν φτωχοί. Εξάλλου, τα χρήματα που θα μπορούσαν να πάρουν για αυτό το πολύτιμο λάδι δεν θα έφταναν για να βοηθήσουν τους φτωχούς στη γη του Ισραήλ ή έστω στην επαρχία της Ιουδαίας. Ο Ιησούς ήθελε να τους δείξει ποιες ήταν οι σωστές προτεραιότητες, γιατί στην επόμενη φράση είπε: «Μπορείτε να τους κάνετε καλό όποτε θέλετε». Την άλλη μέρα ή εβδομάδα, τον άλλον μήνα ή χρόνο, οι φτωχοί εκεί θα ήταν, και μπορούσαν να τους κάνουν καλό, αλλά αυτός δεν θα ήταν. Όπως είπε: «Αλλά εμένα δεν θα με έχετε πάντοτε». Προτεραιότητα εκείνη τη στιγμή δεν είχαν οι φτωχοί, αλλά ο Ιησούς. Αυτή ήταν η αλήθεια. Και ήθελε να αντιληφθούν ότι οι μέρες που ζούσαν ήταν κρίσιμες. Θα ήταν καλό επίσης να εξετάσουμε λίγο την άποψη του Ιούδα. Αν ανοίξετε στον Ιωάννη, κεφάλαιο 12, θα δείτε ότι ο Ιούδας ξεκίνησε το ζήτημα στο εδάφιο 4 και στο εδάφιο 5. Μετά το εδάφιο 6 λέει: «Το είπε όμως αυτό [ο Ιούδας], όχι επειδή ενδιαφερόταν για τους φτωχούς, αλλά επειδή ήταν κλέφτης και είχε το κουτί με τα χρήματα και έκλεβε τα χρήματα που έβαζαν σε αυτό». Ο Ιούδας δεν ενδιαφερόταν για τους φτωχούς. Και αυτό που έκανε η Μαρία δεν ταίριαζε με τα σχέδιά του. Μετά, όταν ο Ιησούς τούς έδωσε συμβουλή δημόσια, ο Ιούδας θύμωσε τόσο πολύ ώστε έφυγε από εκεί, πήγε στους πρωθιερείς, κανόνισε να προδώσει τον Ιησού και τους ρώτησε πόσο θα τον πλήρωναν. Εκείνοι είπαν: «30 ασημένια νομίσματα». Ξέρετε για τι αξία μιλάμε; Περίπου για 100 δηνάρια. Οπότε, καταλαβαίνετε τις αξίες του Ιούδα. Για αυτόν, ένα μύρο άξιζε πιο πολύ από την ίδια τη ζωή του Κυρίου του. Μα πώς ήταν δυνατόν να το κάνει αυτό ο Ιούδας; Είχε δει τα θαύματα. Είχε δει με τα μάτια του την ανάσταση του Λαζάρου. Πώς μπόρεσε να κάνει αυτό το απαίσιο πράγμα; Αν ανοίξουμε το εδάφιο Ιωάννης 13:2, εκεί λέει: «Ο Διάβολος είχε ήδη βάλει στην καρδιά του Ιούδα του Ισκαριώτη ... να τον προδώσει». Άρα, ο θυμός του Ιούδα και η απληστία του Ιούδα ετοίμασαν την καρδιά του, την άνοιξαν, ώστε ο Σατανάς μπήκε εκεί μέσα και έβαλε τις κακές σκέψεις του στη διάνοιά του. Είναι συγκλονιστικό! Συνοψίζοντας, τι μαθαίνουμε; Ο Ιεχωβά ξέρει το καθετί που κάνουμε, tι θεωρούμε πολύτιμο, tα πιο βαθιά μας κίνητρα. Ο Παύλος λέει στο Εβραίους 6:10: «Ο Θεός δεν είναι άδικος ώστε να ξεχάσει το έργο σας και την αγάπη που δείξατε για το όνομά του, διακονώντας τους αγίους και συνεχίζοντας να τους διακονείτε». Η υπηρεσία που προσφέρουμε ο ένας στον άλλον δεν θα ξεχαστεί ποτέ. Και πού ξέρουμε τι προεκτάσεις έχει! Ο Παύλος λέει σε άλλο σημείο ότι «μερικοί, χωρίς να το γνωρίζουν, φιλοξένησαν αγγέλους». Και όταν ο Ιεχωβά μάς ανταμείψει με αιώνια ζωή, αυτή θα είναι η μεγαλύτερη απόδειξη της αξίας μας. Είμαστε τόσο σημαντικοί για τον Ιεχωβά ώστε θέλει να υπάρχουμε για πάντα. Πόσο σπουδαία μαθήματα παίρνουμε από αυτά τα λίγα λόγια: “Μην της δημιουργείτε προβλήματα”! «Αυτή έκανε ό,τι μπορούσε».