Μαρκ Νουμέρ: Να Εκδηλώνετε Ταπεινοφροσύνη (1 Πέτρ. 5:5)

 

Μαρκ Νουμέρ: Να Εκδηλώνετε Ταπεινοφροσύνη (1 Πέτρ. 5:5)

https://www.jw.org/el/βιβλιοθήκη/βίντεο/#el/mediaitems/VODPgmEvtMorningWorship/pub-jwb_201904_6_VIDEO

Είναι ενδιαφέρον ότι ο Πέτρος δίνει συμβουλή για την καλλιέργεια ταπεινοφροσύνης. Ας γυρίσουμε πίσω στον χρόνο για να μάθουμε γιατί η ποιότητα της ταπεινοφροσύνης  χαράχτηκε ανεξίτηλα στο μυαλό και στην καρδιά του Πέτρου. Ας ανοίξουμε τη Γραφή μας στο Ευαγγέλιο Κατά τον Λουκά, στο κεφάλαιο 22.

Εδώ θα βρούμε τον Ιησού να ετοιμάζεται για εκείνο το τελευταίο Πάσχα του 33 Κ.Χ. Κεφάλαιο 22, αρχίζουμε από το εδάφιο 8. Είναι Πέμπτη απόγευμα, 13 Νισάν, και τι συμβαίνει; Εδάφιο 8: «Και ο Ιησούς έστειλε τον Πέτρο  [να τος λοιπόν] και τον Ιωάννη, λέγοντας  “Πηγαίνετε και ετοιμάστε μας το Πάσχα για να φάμε”». “Πέτρο και Ιωάννη, ετοιμάστε το Πάσχα”. Εδάφιο 9: «Εκείνοι τον ρώτησαν

“Πού θέλεις να το ετοιμάσουμε;”» Κατάλαβαν τις οδηγίες: Ετοιμάστε το. Ο Ιησούς τούς είπε πηγαίνετε στην Ιερουσαλήμ  και θα βρείτε τον άντρα με τη στάμνα. Εδάφιο 12: «Και εκείνος  θα σας δείξει ένα μεγάλο επιπλωμένο ανώγειο. Ετοιμάστε το εκεί». Εδάφιο 13: «Αυτοί λοιπόν έφυγαν  και τα βρήκαν όλα όπως τους είχε πει, και έκαναν τις ετοιμασίες για το Πάσχα». Ετοιμάστε το· πρoετοιμάστε το Πάσχα. Τι θα περιλάμβανε αυτό; Ψωμί, κρασί  λάδι για τα λυχνάρια  αρνί, μια πετσέτα, μια λεκάνη, νερό. Λεκάνη και νερό  γνώριζαν πόσο σημαντικό ήταν το πλύσιμο των ποδιών. Ήταν παρόντες όταν ο Ιησούς έλεγξε τον Σίμωνα τον Φαρισαίο με τη δήλωση  Σίμωνα, «εσύ δεν μου έδωσες νερό για τα πόδια μου». “Σίμωνα, δεν μου έδωσες νερό. Αστόχησες σε αυτό το σημείο”. Έτσι λοιπόν, καθώς κοίταζαν τη λεκάνη και το νερό  καθώς ετοιμάζονταν και προετοίμαζαν το δωμάτιο  πιθανόν να κοίταξαν ο ένας τον άλλον και να αναρωτήθηκαν  “Ποιος θα πλύνει τα πόδια;

Ποιος θα το κάνει αυτό;”

Είχαν τη χρυσή ευκαιρία να εφαρμόσουν  όλα όσα τους είχε διδάξει ο Ιησούς επί τριάμισι χρόνια σχετικά με την ταπεινοφροσύνη. Να η στιγμή. Επί τριάμισι χρόνια  ο Ιησούς τούς δίδασκε: Να συμπεριφέρεστε ως μικρότεροι. Μην καταδυναστεύετε τους άλλους. Να υπηρετείτε, όχι να σας υπηρετούν. Ήταν μια εξαιρετική ευκαιρία για να δείξουν στον Ιησού ότι είχαν συλλάβει το σημείο.

Είχαν χρόνο να το σκεφτούν και να προσευχηθούν σχετικά με αυτό.

Ήταν Πέμπτη απόγευμα, αλλά ας συνεχίσουμε τώρα να δούμε τι συμβαίνει. Θα εξετάσουμε τι συνέβη αργότερα το βράδυ, και είμαστε στις 14 Νισάν. Ας αρχίσουμε την αφήγηση από τον Ιωάννη, κεφάλαιο 13. Προετοίμασαν το δωμάτιο, ακολούθησαν τις οδηγίες  και, τώρα, ας πάμε στο Ευαγγέλιο Κατά τον Ιωάννη, κεφάλαιο 13  να δούμε τι έγραψε ο Ιωάννης σχετικά. Εκείνος ήταν μαζί με τον Πέτρο κατά την προετοιμασία. Ο Ιωάννης κατέγραψε αυτές τις πληροφορίες το 98 Κ.Χ. Είχε τον χρόνο να αναλογιστεί και να σκεφτεί αυτό το περιστατικό επί χρόνια  και δείτε τι λέει στο εδάφιο 3  «Ο Ιησούς λοιπόν  γνωρίζοντας ότι ο Πατέρας είχε δώσει τα πάντα στα χέρια του  και ότι είχε έρθει από τον Θεό και πήγαινε στον Θεό». Ο Ιωάννης κατανοούσε ότι ο Ιησούς γνώριζε αυτά τα πράγματα. Ο Ιωάννης πρέπει να συλλογίστηκε: “Ο Ιησούς γνώριζε ποιος ήταν· γνώριζε τα πάντα. Είχε πλήρη επίγνωση της μεγαλοπρέπειάς του.

Γνώριζε ότι σε εκείνον ήταν εμπιστευμένα όλα τα πράγματα.

Το γνώριζε. Γνώριζε ότι ήταν η δεύτερη προσωπικότητα σε σπουδαιότητα στο σύμπαν. Γνώριζε ότι ήταν ο «πρωτότοκος όλης της δημιουργίας». Γνώριζε ότι είχε συνεργαστεί με τον Πατέρα του  κατά τη δημιουργία όλων των πραγμάτων. Είχε επίγνωση όλων αυτών των πραγμάτων”. Ο Ιωάννης κάθεται και το καταγράφει αυτό. Και μετά στο εδάφιο 4  ο Ιωάννης εξηγεί την αντίθεση

«Σηκώθηκε από το δείπνο και έβαλε στην άκρη τα εξωτερικά του ρούχα».

Παίρνει μια πετσέτα, τη δένει γύρω από τη μέση του. Έπειτα, βάζει νερό σε μια λεκάνη  και αρχίζει να πλένει τα πόδια των μαθητών  και να τα σκουπίζει με την πετσέτα που είχε δεμένη γύρω από τη μέση του. Ο Ιωάννης λέει ότι ο Ιησούς το έκανε αυτό αν και γνώριζε ποιος ήταν. Ωστόσο, ο Ιωάννης δεν συλλογίζεται απλώς το ποιος ήταν ο Ιησούς  αλλά και το γιατί έκανε αυτό που έκανε. Γιατί το έκανε; Αυτό ενδιέφερε τον Ιωάννη  και παίρνουμε την απάντηση στο εδάφιο Ιωάννης 13:1  όπου ο Ιωάννης λέει το γιατί. “Επειδή αγάπησε τους δικούς του που ήταν στον κόσμο  τους αγάπησε ως το τέλος”. Ο Ιωάννης είπε ότι «τους αγάπησε ως το τέλος». Τι σημαίνει αυτό; Ήθελε να ενσταλάξει σε αυτούς ιδιότητες  που θα τους βοηθούσαν να νικήσουν τον κόσμο  ιδιότητες που θα ενίσχυαν τη Χριστιανική εκκλησία  ιδιότητες όπως η ανιδιοτελής αγάπη και η ταπεινοφροσύνη. Τους αγάπησε ως το τέλος. Ποτέ δεν έπαψε να τους εμπιστεύεται. Είχαν τις αδυναμίες τους, αλλά εκείνος δεν παραιτήθηκε. Ο Πέτρος, περίπου 30 χρόνια αργότερα  εξακολουθούσε να συλλογίζεται την ταπεινοφροσύνη.

Περίπου 60 χρόνια αργότερα, το μάθημα ταπεινοφροσύνης που έδωσε ο Ιησούς  αντηχεί δυνατά και καθαρά στον νου και στην καρδιά του Ιωάννη. Εντούτοις, εξακολουθεί να ισχύει το γεγονός ότι κανείς από τους δυο τους  δεν ήταν αρκετά ταπεινός σε εκείνη την περίπτωση  ώστε να εφαρμόσει αυτά που τους είχε διδάξει ο Ιησούς επί τριάμισι χρόνια. Αφού ο Ιωάννης ολοκλήρωσε τη συγγραφή  αυτών που του είχε πει ο Ιεχωβά υπό έμπνευση, σταμάτησε για λίγο.

Ίσως έκατσε και ξαναδιάβασε αυτά που είχε μόλις γράψει  και μπορεί να σκέφτηκε  “Μακάρι να μπορούσα να γράψω ότι  όταν έπλυνε ο Ιησούς τα πόδια ενός ή δύο μαθητών του  εγώ σηκώθηκα και έπλυνα τα πόδια των υπόλοιπων αδελφών μου. Πήρα την πετσέτα και μιμήθηκα τον Ιησού  ή σηκωθήκαμε μαζί με τον Πέτρο”. Το σημείο είναι ότι δεν το έκαναν αυτό.

Τι δίδαγμα παίρνουμε;

Ας μην αφήνουμε τα πολύτιμα μαθήματα που μας διδάσκει ο Ιησούς  να αντηχούν στο μυαλό και στην καρδιά μας  μόνο αφού έχουμε χάσει την ευκαιρία να τα εφαρμόσουμε.

Πρακτικά μιλώντας, όσον αφορά την υπηρεσία μας εδώ στο Μπέθελ  Παρ’ όλο που είμαι στο Μπέθελ πολλά χρόνια  έχω πλήρη γνώση της παλαιότητάς μου  θα αντισταθώ στη σκέψη ότι μου αξίζει ειδική μεταχείριση; Γνωρίζω ότι, επειδή είμαι επίσκοπος μου έχει ανατεθεί εξουσία. Είμαι επίσκοπος. Το γνωρίζω, έχω πλήρη επίγνωση της εξουσίας μου. Αυτό είναι καλό, αλλά θα σηκώσω τα μανίκια μου για να κάνω την ταπεινή εργασία; Ή μήπως βρίσκω ικανοποίηση δίνοντας εντολές;

Γνωρίζω ότι έχω ένα υπέροχο προνόμιο υπηρεσίας. Το ξέρω· και οι άλλοι το ξέρουν επίσης. Αυτό είναι καλό, αλλά θα “σηκωθώ πάνω” για να εκπαιδεύσω άλλους; Ο αδελφός Τζάκσον μας το υπενθύμισε αυτό στην τελευταία αποφοίτηση της Γαλαάδ  όταν είπε ότι πρέπει να θεωρούμε πολύτιμα τα προνόμια  αλλά να μην τα κρατάμε για τον εαυτό μας. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να “σηκωθούμε” για δουλειά. Απαιτείται ταπεινοφροσύνη προκειμένου  να εκπαιδεύουμε άλλους για να κάνουν τελικά τη δική μας δουλειά.

“Ξέρω ότι διαθέτω περισσότερη πείρα από άλλα άτομα σε αυτόν τον διορισμό. Ξέρω ότι διαθέτω πείρα. Το γνωρίζω αυτό. Διαθέτω μεγαλύτερη πείρα από τον συνεργάτη μου. Αυτό είναι καλό  αλλά θα «σηκωθώ» με ταπεινοφροσύνη  και θα μοιραστώ τις πληροφορίες που ξέρω με τους άλλους  για να διευκολύνω την εργασία τους; Ή θα κρατήσω τις γνώσεις μου για τον εαυτό μου;” Αν “σηκωνόμαστε” με ταπεινοφροσύνη και κάνουμε αυτά τα πράγματα  τότε θα μπορούμε να πούμε ότι η ταπεινή πράξη του Ιησού  όπως έχει καταγραφεί στο Ευαγγέλιο του Ιωάννη, κεφάλαιο 13  επηρέασε μόνιμα και ανεξίτηλα  όχι μόνο τον Πέτρο και τον Ιωάννη, αλλά και εμάς.