Στίβεν Λετ: Να Αντλείτε τη «Δύναμη που Ξεπερνάει το Φυσιολογικό» (2 Κορ. 4:7)

 

 

Το θέμα μου είναι: «Να Αντλείτε τη “Δύναμη  που Ξεπερνάει το Φυσιολογικό”».

Ο Ιεχωβά Θεός είναι η αρχική Πηγή  όλης της δύναμης που υπάρχει στο σύμπαν.

Το Ησαΐας 40:26 αναφέρει την  “τεράστια δυναμική του ενέργεια και τη φοβερή δύναμή του”.

Πριν αμέτρητους αιώνες, με αυτή την τρομερή δύναμη  δημιούργησε τον μονογενή του Γιο,  που έγινε και ο ίδιος τρομερή πηγή δύναμης.

Έπειτα, με εκείνον ως “δεξιοτέχνη εργάτη”  ο Ιεχωβά έφερε σε ύπαρξη πολλές άλλες πηγές δύναμης  —έμψυχες και άψυχες.

Εμείς οι άνθρωποι πλαστήκαμε κατά την εικόνα του Θεού.  Μια από τις κύριες ιδιότητές μας, όπως και του Ιεχωβά, είναι η δύναμη.

Μπορούμε να τη χρησιμοποιούμε με καλό ή με κακό τρόπο.

Ο Ιεχωβά μάς λέει: “Αν θέλετε να τη χρησιμοποιείτε με καλό τρόπο,  εγώ θα σας βοηθάω.

Αντλήστε την από εμένα,  την ισχυρότερη Πηγή βοήθειας στο σύμπαν,  και θα σας βοηθώ να χρησιμοποιείτε τη δύναμή σας για καλό.

Θα σας δίνω «δύναμη που ξεπερνάει το φυσιολογικό»”.

—2 Κορινθίους 4:7.

Αν τώρα σκεφτούμε το σημερινό εδάφιο,  δεν δείχνει ότι πρέπει πρώτα εμείς να δαπανήσουμε τη δύναμη που είναι εντός του φυσιολογικού;

Ο Ιεχωβά δίνει τη δύναμη που ξεπερνάει το φυσιολογικό. Γιατί;

Γιατί ο Ιεχωβά δεν δίνει όλη τη δύναμη;  Αν μας έδινε όλη τη δύναμη που χρειαζόμαστε για να κρατήσουμε ακεραιότητα,

θα αποδείκνυε αυτό τον Διάβολο ψεύτη;

Θα αποδείκνυε ότι <i>εμείς</i> κρατάμε ακεραιότητα;

Όχι, θα αποδείκνυε απλώς ότι ο Ιεχωβά έχει πολλή δύναμη.

Αλλά ο Σατανάς θα ισχυριζόταν  ότι ο Ιεχωβά χρησιμοποιεί τη δύναμή του υπέρ μας  για να περνάμε πανεύκολα τις δοκιμασίες μας.

Αλλά όταν εμείς κάνουμε το μέρος μας,  κάνουμε ό,τι είναι μέσα στα όρια των ανθρώπινων περιορισμών μας,  και τότε ο Ιεχωβά παρεμβαίνει και δίνει τη δύναμη πέρα από αυτό.

Τότε ο Σατανάς δεν δικαιούται να πει τίποτα.  Προκύπτει και ένα άλλο ερώτημα: Γιατί χρειαζόμαστε τη «δύναμη  που ξεπερνάει το φυσιολογικό» την οποία μας δίνει ο Ιεχωβά;

Λόγω της τεράστιας δύναμης των τριών μεγάλων εχθρών μας—1 Ιωάννη 5:19:  «Ολόκληρος ο κόσμος βρίσκεται  στην εξουσία του πονηρού».

Σκεφτείτε πόση δύναμη χρειάζεται  για να ελέγχονται πάνω από εφτάμισι δισεκατομμύρια άνθρωποι στη γη.

Άρα ο Σατανάς έχει υπολογίσιμη δύναμη.

Το Ματθαίος 13:22 μιλάει για την «απατηλή δύναμη του πλούτου».

Αυτή είναι μία από τις δυνάμεις που προάγει ο κόσμος.

Το Εβραίους 3:13 μιλάει για «την απατηλή δύναμη της αμαρτίας»,  προσδιορίζοντας τη δύναμη της ατελούς μας σάρκας να μας τραβάει στην εσφαλμένη διαγωγή.

Χρειαζόμαστε τη «δύναμη που ξεπερνάει το φυσιολογικό»  για να αντισταθούμε σε αυτές τις τρομερές δυνάμεις που είναι εναντίον μας.  Αλλά σκεφτείτε: Το ότι μια πηγή δύναμης υπάρχει δεν σημαίνει ότι ωφελείστε αυτομάτως.

Πρέπει να την αξιοποιήσετε.

Για παράδειγμα, ο άνεμος έχει δύναμη· ένας ανεμόμυλος την αξιοποιεί.

Το τρεχούμενο νερό έχει τεράστια δύναμη·  ένας υδροηλεκτρικός σταθμός την αξιοποιεί.

Ο ήλιος έχει τεράστια δύναμη· οι ηλιακοί συλλέκτες την αξιοποιούν.

Πρέπει να αντλούμε δύναμη από τον Ιεχωβά.  Εκείνος μάλιστα μας δίνει οδηγίες για το πώς μπορούμε να αντλούμε τη δύναμή του.

Μας δίνει επίσης προειδοποιήσεις για το τι μπορεί να ανακόψει  —ή και να παρεμποδίσει— τη λήψη δύναμης από εκείνον.  Έχοντας αυτό κατά νου, ας αντιπαραβάλουμε τέσσερα πράγματα  που μπορούν να παρεμποδίσουν τη λήψη δύναμης από τον Ιεχωβά  με τέσσερα πράγματα που τη διευκολύνουν.

Πρώτο παράδειγμα: αμφιβολία και πίστη.

Ανοίξτε στο πρώτο κεφάλαιο του Ιακώβου  και προσέξτε τι μας λέει ο Ιεχωβά για την αμφιβολία  —Ιακώβου 1:6: «Αλλά ας ζητάει με πίστη,  χωρίς να αμφιβάλλει καθόλου,  γιατί αυτός που αμφιβάλλει μοιάζει με κύμα της θάλασσας  που το σπρώχνει ο άνεμος και το παρασύρει εδώ και εκεί.

Μάλιστα, αυτός ο άνθρωπος δεν πρέπει να περιμένει ότι θα λάβει  κάτι από τον Ιεχωβά», και αυτό το «κάτι» περιλαμβάνει τη δύναμη.  Αντίθετα, στο Ματθαίος 17:20, ο Ιησούς είπε:  «Αν έχετε πίστη στο μέγεθος ενός κόκκου σιναπιού,  θα πείτε σε αυτό το βουνό: “Μετακινήσου από εδώ εκεί”  και θα μετακινηθεί,  και τίποτα δεν θα είναι αδύνατον για εσάς».  Άρα με την πίστη, ο Ιεχωβά μάς δίνει τρομερή δύναμη να επιτελούμε εκπληκτικά πράγματα  και δεν έχουμε κανέναν βάσιμο λόγο  να αμφιβάλλουμε για τον Ιεχωβά ή για την οργάνωσή του.

Ας δούμε ένα δεύτερο παράδειγμα  εμποδίου και διευκόλυνσης:  η αποθάρρυνση και το να ελπίζουμε στον Ιεχωβά.  Το Παροιμίες 24:10 λέει: «Αν αποθαρρυνθείς την ημέρα της στενοχώριας,  η δύναμή σου θα είναι λιγοστή».

Άρα η υπερβολική αποθάρρυνση  το κάνει δύσκολο να λαβαίνουμε δύναμη από τον Ιεχωβά.

Αλλά αν του ρίχνουμε με προσευχή το βάρος που σηκώνουμε,  βλέπουμε πέρα από εκείνη την κατάσταση,  ελπίζουμε ανεπιφύλακτα πως ο Ιεχωβά θα μας βοηθήσει  και πως όλα μας τα προβλήματα αργά ή γρήγορα θα λυθούν, τότε μπορούμε να λάβουμε δύναμη.

Ανοίξτε στο 40ό κεφάλαιο του Ησαΐα να διαβάσουμε ένα εδάφιο για αυτό το θέμα.  Ησαΐας 40:31:  «Αλλά όσοι ελπίζουν στον Ιεχωβά  θα ανακτήσουν τη δύναμή τους.

Θα πετάξουν ψηλά σαν να έχουν φτερά αετού.

Θα τρέξουν και δεν θα αποκάμουν· θα περπατήσουν και δεν θα εξαντληθούν».  Ας πάμε στο τρίτο μας παράδειγμα: το να έχει κάποιος διπλή ή μισή καρδιά  και το να έχει πλήρη καρδιά.

Συμβολικά, τα εδάφια Ψαλμός 12:2 και 119:113  μιλούν για κάποιον που έχει «μισή καρδιά» και κάποιον που έχει διπλή καρδιά.  Ο Ιεχωβά τούς μισεί: αυτόν που έχει διπλή καρδιά προσπαθώντας να υπηρετεί δύο κυρίους,  προσπαθώντας, για παράδειγμα, να χρησιμοποιεί τον κόσμο πλήρως  αλλά να είναι και υπηρέτης του Ιεχωβά.

Αυτός που έχει μισή καρδιά δεν έχει ενθουσιασμό και ζήλο.

Είναι χλιαρός στην υπηρεσία του.

Ο Ιεχωβά δείχνει ότι τέτοια άτομα δεν πρόκειται να λάβουν δύναμη από εκείνον.

Θυμάστε όμως τι λέει στο 2 Χρονικών 16:9;  «Διότι τα μάτια του Ιεχωβά περιτρέχουν όλη τη γη  για να δείξει την ισχύ του [ή τη δύναμή του]  υπέρ εκείνων που έχουν την καρδιά πλήρη προς αυτόν».  Πάμε στο τελευταίο μας παράδειγμα:  κακή διαγωγή, ιερή υπηρεσία.

Στο Εφεσίους 4:25-29 παροτρυνόμαστε  να μην κλέβουμε, να μην εξαπατούμε,  να “μη βγαίνει σάπιος λόγος από το στόμα μας”, και ούτω καθεξής.

Και είναι ενδιαφέρον ότι το επόμενο εδάφιο, το 30,  λέει: «Μη στενοχωρείτε το άγιο πνεύμα του Θεού».

Ο Ιεχωβά λοιπόν δείχνει καθαρά ότι οποιαδήποτε διαγωγή αυτού του είδους  στενοχωρεί το άγιο πνεύμα, περιορίζει τη δυνατότητά μας να το λαβαίνουμε.  Αλλά αυτό είναι ένας από τους κύριους τρόπους με τους οποίους ο Ιεχωβά μάς δίνει δύναμη.  Από την άλλη, το Εβραίους 4:12 λέει: «Ο λόγος του Θεού είναι ζωντανός και ασκεί δύναμη».

Όταν τον διαβάζουμε με στοχασμό, παίρνουμε δύναμη.

Στις Πράξεις διαβάζουμε πως οι μαθητές έκαναν δέηση  και έλαβαν άγιο πνεύμα.

Λέει πως ήταν συγκεντρωμένοι όλοι μαζί και «γέμισαν ... άγιο πνεύμα».

Ο Ιησούς είπε: «Θα λάβετε δύναμη όταν το άγιο πνεύμα έρθει πάνω σας  και θα είστε μάρτυρές μου ... ως το πιο απομακρυσμένο μέρος της γης».

Όταν λοιπόν προσευχόμαστε, κάνουμε δεήσεις,  διαβάζουμε με στοχασμό τον Λόγο του Θεού, συναθροιζόμαστε, δίνουμε μαρτυρία για τη Βασιλεία,  λαβαίνουμε δύναμη μέσω του αγίου πνεύματος.

Άρα, συνοψίζοντας: αν (1) διατηρούμε ισχυρή πίστη  χωρίς καθόλου να αμφιβάλλουμε,  (2) αντιστεκόμαστε στην αποθάρρυνση ελπίζοντας στον Ιεχωβά,  (3) αρνούμαστε να αναπτύξουμε μισή ή διπλή καρδιά  αλλά υπηρετούμε τον Ιεχωβά με πλήρη καρδιά και (4)  προσπαθούμε σκληρά να αποφεύγουμε την κακή διαγωγή  αλλά να επιδιώκουμε με ζήλο την ιερή υπηρεσία, τότε θα συνεχίσουμε  να αντλούμε από την απεριόριστη δύναμη του Ιεχωβά που ξεπερνάει το φυσιολογικό.  Και παρά τη δύναμη των μεγάλων εχθρών μας, θα βγούμε νικητές.

Και εσείς αγαπητοί αδελφοί και αδελφές θα μπείτε στον νέο κόσμο,  είτε περνώντας από την πεζογέφυρα  μέσω της μεγάλης θλίψης—χωρίς ποτέ να πεθάνετε —είτε από την υπόγεια διάβαση,  την προμήθεια της ανάστασης.