Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Δευτέρα 8 Νοεμβρίου

 

Δευτέρα 8 Νοεμβρίου

[Ξεχνώ] αυτά που βρίσκονται πίσω.​—Φιλιπ. 3:13.

https://drive.google.com/file/d/1OH2A20Ih3uHPkP8BQVxyx2tpunSmfGQZ/view?usp=sharing

ΥποσημείωσηΚΛΕΙΣΙΜΟ

ΕΠΕΞΗΓΗΣΗ: Σε αυτό το άρθρο, το «να ζούμε στο παρελθόν» σημαίνει να σκεφτόμαστε διαρκώς το παρελθόν μας​—να μιλάμε συνέχεια για αυτό, να το ξαναζούμε ή να νομίζουμε ότι η ζωή μας ήταν καλύτερη τότε.

*** w12 15/3 σ. 27-28 Μην Κοιτάζετε «τα Πράγματα που Βρίσκονται Πίσω» ***

ΘΥΣΙΕΣ ΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ

11 Δυστυχώς, μερικοί αναλογίζονται τις θυσίες που έκαναν στο παρελθόν και τις θεωρούν χαμένες ευκαιρίες. Ίσως είχατε και εσείς ευκαιρίες για να αποκτήσετε ανώτερη εκπαίδευση, κάποια εξέχουσα θέση ή οικονομική εξασφάλιση, αλλά αποφασίσατε να τις αγνοήσετε. Πολλοί από τους αδελφούς και τις αδελφές μας άφησαν πίσω τους καλοαμειβόμενες θέσεις στον τομέα των επιχειρήσεων, της ψυχαγωγίας, της εκπαίδευσης ή του αθλητισμού. Ο καιρός όμως έχει περάσει και το τέλος δεν έχει έρθει ακόμη. Μήπως πλάθετε υποθετικά σενάρια για το πώς θα εξελίσσονταν τα πράγματα αν δεν είχατε κάνει εκείνες τις θυσίες;

12 Ο απόστολος Παύλος εγκατέλειψε πολλά για να γίνει ακόλουθος του Χριστού. (Φιλιπ. 3:4-6) Πώς ένιωθε για αυτά που άφησε πίσω του; Ο ίδιος δηλώνει: «Όσα ήταν κέρδη για εμένα, αυτά τα έχω θεωρήσει ζημιά για χάρη του Χριστού». Για ποιο λόγο; Ο Παύλος εξηγεί: «Θεωρώ ότι τα πάντα είναι ζημιά για χάρη της υπερέχουσας αξίας της γνώσης του Χριστού Ιησού του Κυρίου μου. Για χάρη του έχω ζημιωθεί τα πάντα και τα θεωρώ σκουπίδια, για να κερδίσω τον Χριστό». (Φιλιπ. 3:7, 8) Όπως ακριβώς πετάει κάποιος τα σκουπίδια και δεν λυπάται κατόπιν για αυτή την απώλεια, έτσι και ο Παύλος δεν μετάνιωσε για καμιά από τις ευκαιρίες αυτού του κόσμου τις οποίες άφησε πίσω του. Θεωρούσε ότι δεν είχαν πλέον καμιά αξία.

13 Αν διαπιστώσουμε ότι έχουμε αρχίσει να κάνουμε εικασίες για δήθεν χαμένες ευκαιρίες, πώς πρέπει να ενεργήσουμε; Ας ακολουθήσουμε το παράδειγμα του Παύλου. Πώς; Σκεφτείτε την αξία αυτών που έχετε τώρα. Έχετε αποκτήσει πολύτιμη σχέση με τον Ιεχωβά και έχετε δημιουργήσει ένα πιστό υπόμνημα στην υπηρεσία του. (Εβρ. 6:10) Ποια υλικά πλεονεκτήματα έχει να προσφέρει ο κόσμος που θα μπορούσαν να συγκριθούν έστω και στο ελάχιστο με τις πνευματικές ευλογίες που απολαμβάνουμε τώρα και θα απολαύσουμε στο μέλλον;—Διαβάστε Μάρκος 10:28-30.

14 Ο Παύλος αναφέρει στη συνέχεια κάτι που θα μας βοηθήσει να συνεχίσουμε την πορεία μας με πιστότητα. Λέει ότι ο ίδιος “ξεχνούσε αυτά που βρίσκονταν πίσω και επεκτεινόταν σε αυτά που βρίσκονταν μπροστά”. (Φιλιπ. 3:13) Προσέξτε ότι ο Παύλος τονίζει εδώ δύο βήματα, που είναι εξίσου απαραίτητα. Πρώτον, πρέπει να ξεχνάμε τα πράγματα που αφήσαμε πίσω. Ας μη σπαταλούμε πολύτιμο χρόνο και ενέργεια απασχολώντας το νου μας με αυτά. Δεύτερον, σαν το δρομέα που βρίσκεται μπροστά στη γραμμή του τερματισμού, πρέπει να “επεκτεινόμαστε”, εστιάζοντας την προσοχή μας σε αυτά που βρίσκονται μπροστά.

15 Όταν στοχαζόμαστε το παράδειγμα πιστών υπηρετών του Θεού—από το παρελθόν ή το παρόν—παρακινούμαστε ακόμη περισσότερο να συνεχίζουμε την πορεία μας προς τα εμπρός και να μην κοιτάζουμε τα πράγματα που βρίσκονται πίσω. Λόγου χάρη, αν ο Αβραάμ και η Σάρρα εξακολουθούσαν να θυμούνται την Ουρ, «θα είχαν ευκαιρία να επιστρέψουν». (Εβρ. 11:13-15) Αλλά δεν επέστρεψαν. Όταν αρχικά ο Μωυσής έφυγε από την Αίγυπτο, εγκατέλειψε πολύ περισσότερα από όσα άφησε πίσω του οποιοσδήποτε άλλος Ισραηλίτης αργότερα. Ωστόσο, δεν υπάρχει καμία νύξη ότι λαχταρούσε εκείνα τα πράγματα. Απεναντίας, η Γραφή μάς λέει ότι «θεώρησε τον ονειδισμό του Χριστού ως πλούτο μεγαλύτερο από τους θησαυρούς της Αιγύπτου· γιατί είχε το βλέμμα του προσηλωμένο στην απόδοση της ανταμοιβής».—Εβρ. 11:26.