Αριθμοί 12:3: «Ο Μωυσής ήταν πολύ πιο πράος από όλους τους ανθρώπους».
Όταν αναλύουμε την προσωπικότητά μας, πόσοι από εμάς εστιάζουμε στην πραότητα;
Ίσως δεν είναι η πρώτη ιδιότητα που σκεφτόμαστε.
Ίσως να τη θεωρούμε εύκολη ιδιότητα, απλή ιδιότητα ή ακόμη όχι και τόσο σημαντική. Ίσως λέμε:
“Έχω άλλα πιο σοβαρά θέματα στα οποία πρέπει να βελτιωθώ.
Πρέπει να γίνω πιο θαρραλέος, απροσωπόληπτος, στοργικός, συγχωρητικός, να έχω διάκριση”.
Και ίσως μας έρχονται στον νου ένα σωρό άλλες ιδιότητες.
Η πραότητα μπορεί να φαίνεται απλή ιδιότητα και όχι τόσο σημαντική. Αλλά, στην πραγματικότητα, είναι πολύ σύνθετη ιδιότητα με πολλές πτυχές.
Ας ανοίξουμε στην Έξοδο, κεφάλαιο 2.
Μήπως ο Μωυσής γεννήθηκε πράος και καλός και χρυσός;
Όχι, δεν μας λέγεται πουθενά ότι η πραότητα είναι μια έμφυτη ιδιότητα.
Αυτό που λέει στην Έξοδο 2:2 είναι ότι ο Μωυσής, όταν γεννήθηκε, ήταν όμορφος.
Αλλά δεν λέει ότι ήταν πράος.
Και, αν το σκεφτούμε, ο Μωυσής ανατράφηκε στην αλαζονική και υπεροπτική οικογένεια του Φαραώ —του πανίσχυρου ηγέτη εκείνης της εποχής.
Καθώς μεγάλωνε, δεν διδασκόταν να είναι πράος.
Τι μάθαμε λοιπόν ως τώρα;
Κάτι πολύ ενθαρρυντικό.
Δεν χρειάζεται να γεννηθούμε με γονίδια πραότητας ή με προδιάθεση προς την πραότητα για να αποκτήσουμε αυτή την ιδιότητα.
Ούτε χρειάζεται να ανατραφούμε με τέλειο τρόπο για να καλλιεργήσουμε πραότητα.
Με τον καιρό και με υπομονή, μπορούμε όλοι μας να αποκτήσουμε αυτή την ιδιότητα.
Τώρα, ο Μωυσής αναφέρεται ότι ήταν «πολύ πιο πράος από όλους τους ανθρώπους».
Ήταν ασύγκριτος σε αυτόν τον τομέα.
Πώς συνέβη αυτό;
Στην ουσία, τον προπόνησε και τον εκπαίδευσε προσωπικά ο Ιεχωβά.
Ο Ιεχωβά προφανώς είδε τις προοπτικές του Μωυσή και κάποιες ιδιότητες που ίσως είχε αναπτύξει λόγω της ανατροφής του στο σπιτικό του Φαραώ, όπως αξιοπρέπεια, αυτοπεποίθηση (κάποιες φορές υπερβολική), επιβλητικότητα.
Παρ’ όλα όμως αυτά τα χαρίσματα που είχε αποκτήσει, ο Ιεχωβά δεν μπορούσε να τον χρησιμοποιήσει πλήρως αν δεν καλλιεργούσε πραότητα.
Και αυτό δεν έγινε με ταχύρρυθμα μαθήματα 40 ημερών.
Αλλά εκπαιδευόταν 40 χρόνια κάνοντας στοχασμούς και καλλιεργώντας ταπεινοφροσύνη.
Έγινε ένας απλός βοσκός, και όχι στα δικά του πρόβατα, στα πρόβατα του πεθερού του.
Αλλά με αυτή την αλλαγή περιστάσεων και με τον επιπλέον χρόνο που είχε, μπορούσε πλέον να στοχαστεί τι προσωπικότητα είχε ο ίδιος και τι προσωπικότητα είχε ο Θεός του.
Και άλλαξε.
Ανέπτυξε την ιδιότητα της πραότητας.
Το βιβλίο <i>Ενόραση</i> περιγράφει ως εξής την πραότητα, και θα δείτε ότι είναι μια σύνθετη ιδιότητα.
Λέει: «Μειλιχιότητα, απουσία υπεροψίας ή ματαιοδοξίας, η διανοητική διάθεση που καθιστά κάποιον ικανό να υφίσταται βλάβη εκδηλώνοντας υπομονή, χωρίς να εξάπτεται, να μνησικακεί ή να αντεκδικείται».
Μεγάλος ο κατάλογος, έτσι;
Μια <i>Σκοπιά</i> περιέγραψε την πραότητα σαν “έναν πίνακα τον οποίο ζωγραφίζειένας ταλαντούχος καλλιτέχνης”.
Βλέπετε εδώ έναν πίνακα, είναι πανέμορφος.
Στον τομέα της καλλιέργειας πραότητας, ο Μωυσής ήταν τόσο όμορφος στα μάτια του Ιεχωβά ώστε Εκείνος φρόντισε να προβάλει αυτή του την ιδιότητα.
Είπε: «Ήταν πολύ πιο πράος από όλους τους ανθρώπους».
Αλλά ποια θα λέγαμε ότι είναι η ομοιότητα ανάμεσα σε έναν πίνακα και στην πραότητα;
Ένας ζωγράφος πρέπει να αναμείξει χρώματαμε επιδεξιότητα και μαεστρία για να δημιουργήσει μια ποικιλία χρωμάτων.
Για παράδειγμα, σε αυτόν τον χρωματικό κύκλο βλέπουμε τρία βασικά χρώματα —το κόκκινο, το κίτρινο και το μπλε.
Αναμειγνύοντας αυτά τα τρία χρώματα, ο ζωγράφος μπορεί να φτιάξει ένα όμορφο και ήρεμο τοπίο.
Και, όπως φαίνεται σε αυτή την εικόναμε τα δευτερεύοντα χρώματα, αν αναμείξουμε κόκκινο με κίτρινο, ποιο χρώμα βγαίνει;
Πορτοκαλί.
Αν αναμείξουμε μπλε με κίτρινο, ποιο χρώμα βγαίνει;
Πράσινο.
Και αν αναμείξουμε μπλε με κόκκινο, βγαίνει μωβ.
Ο ζωγράφος αναμειγνύει περαιτέρω τα χρώματα και φτιάχνει όλες τις απαραίτητες αποχρώσεις για να ζωγραφίσει ένα όμορφο, γαλήνιο τοπίο.
Ποια είναι λοιπόν η ομοιότητα εδώ;
Η πραότητα δεν είναι ένα χρώμα.
Δεν είναι μία σκέτη ιδιότητα.
Είναι μία επιδέξια σύνθεση πολλών διαφορετικών ιδιοτήτων.
Για να αποκτήσουμε πραότητα, χρειάζεται να αναμείξουμε διάφορες αρετές, όπως είναι για παράδειγμα η ταπεινοφροσύνη, η ηπιότητα, η υπομονή, η μειλιχιότητα και η μακροθυμία.
Και όπως ο ζωγράφος, αν δουλεύουμε σε όλες αυτές τις ιδιότητες ταυτόχρονα, το αποτέλεσμα θα είναι αυτό το υπέροχο αριστούργημα που αποκαλούμε πραότητα.
Ανοίξτε παρακαλώ στους Αριθμούς, κεφάλαιο 12.
Θα εξετάσουμε το εδάφιο 3 από μια διαφορετική σκοπιά. Ας δούμε πάλι τι λέει: «Ο άνθρωπος αυτός, ο Μωυσής, ήταν πολύ πιο πράος από όλους τους ανθρώπους πάνω στη γη».
Αφήστε λίγο τη Γραφή σας ανοιχτή εδώ. Ερώτηση:
Ποιος έγραψε αυτά τα λόγια;
Είναι λόγια του ίδιου του Μωυσή.
Ορισμένοι σχολιαστές το έχουν σχολιάσει αρνητικά αυτό και λένε ότι πρόκειται για αδικαιολόγητο αυτοέπαινο, σαν να λέει δηλαδή ένα άτομο για τον εαυτό του:
“Είμαι περήφανος για την ταπεινοφροσύνη μου”.
Αλλά ας δούμε λίγο τα συμφραζόμενα εδώ.
Στα εδάφια Αριθμοί 12:1, 2 περιγράφεται μια κατάσταση.
Η αδελφή και ο αδελφός του Μωυσή αμφισβητούν την εξουσία του ως επίσημου εκπροσώπου του Ιεχωβά.
Η Μαριάμ αναφέρεται πρώτη σε αυτή την ανταρσία.
Ήταν η μεγαλύτερη από τα τρία αδέλφια.
Ο Μωυσής ήταν ο μικρότερος.
Και φαίνεται ότι η Μαριάμ το ξεκίνησε όλο αυτό, γιατί αν δείτε παρακάτω στο εδάφιο 10 αυτή μόνο από τους δύο πατάχθηκε με λέπρα. Και θυμάστε ότι μέρος του ορισμού της πραότητας είναι: «Υφίσταται βλάβη εκδηλώνοντας υπομονή, χωρίς να εξάπτεται, να μνησικακεί ή να αντεκδικείται».
Άρα ο Μωυσής δέχτηκε αυτή την επικριτική, καυστική επίθεση με πραότητα. Και αν δείτε στο τέλος του εδαφίου 2, λέει: «Ο Ιεχωβά άκουγε».
Ο Ιεχωβά λοιπόν ήταν εκεί.
Είδε και άκουσε όλη τη σφοδρότητα της επίθεσης.
Ποια ήταν όμως η σχέση του Μωυσή με τον Ιεχωβά; Εδάφιο 8: «Πρόσωπο με πρόσωπο του μιλώ, ξεκάθαρα, όχι με αινίγματα· και την όψη του Ιεχωβά βλέπει».
Φυσικά, ξέρουμε ότι αυτό γινόταν μέσω ενός αγγέλου.
Αλλά ο Μωυσής είχε αυτή την αμφίδρομη επικοινωνία απευθείας με τον Ιεχωβά.
Μάλιστα, το <i>Ενόραση</i> έχει μια αξιοσημείωτη δήλωση.
Λέει ότι «ο Μωυσής ... είχε την πιο άμεση, συνεχή και στενή σχέση με τον Ιεχωβά από οποιονδήποτε άλλον προφήτη πριν από τον Ιησού Χριστό».
Εντυπωσιακή δήλωση, δεν συμφωνείτε;
Και, αν το σκεφτείτε, όταν ήρθε ο Ιησούς, ξεπέρασε τον Μωυσή επειδή τότε ο Ιησούς έγινε “ο πιο πράος άνθρωπος” που περπάτησε ποτέ στη γη.
Τι είπε όμως ο Ιησούς για τον εαυτό τουστο εδάφιο Ματθαίος 11:29;
Είπε: «Είμαι πράος και ταπεινός στην καρδιά».
Πραότητα.
Μήπως ήταν και αυτό αδικαιολόγητος αυτοέπαινος από μέρους του;
Όχι.
Ήταν η καθαρή αλήθεια.
Και με παρόμοιο τρόπο περιέγραψε ο Μωυσής τον εαυτό του.
Και είναι αλήθεια ότι αυτός έγραψε τα λόγια, αλλά δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε ότι δεν ήταν δικά του λόγια.
Ήταν θεόπνευστα λόγια. Ήταν ο πιο πράος από όλους τους ανθρώπους. Εκδήλωνε τέλεια αυτή την ιδιότητα;
Όχι.
Όλοι μας θυμόμαστε πόσο απερίσκεπτα ενήργησε όταν χτύπησε τον βράχο για να βγάλει νερό και πήρε εκείνος την τιμή για το θαύμα που είχε κάνει ο Ιεχωβά.
Αυτό ήταν ένα τεράστιο λάθος για το οποίο ο Μωυσής μετάνιωνε σε όλη του τη ζωή.
Και ο Ιεχωβά το θεώρησε σοβαρή προσβολή —δεν του επέτρεψε να μπει στην Υποσχεμένη Γη.
Αλλά τι άποψη είχε ο Ιεχωβά για τον Μωυσή μετά από αυτό;
Ανοίξτε στο Δευτερονόμιο 34:10.
Ο Ιεχωβά εξακολουθούσε να θεωρεί τον Μωυσή το καλύτερο παράδειγμα ατόμου. Εδώ λέει: «Αλλά ποτέ ξανά δεν εμφανίστηκε στον Ισραήλπροφήτης σαν τον Μωυσή, τον οποίο ο Ιεχωβά γνώριζε πρόσωπο με πρόσωπο».
Επαινετικά λόγια για τον Μωυσή.
Ποιος έγραψε το Δευτερονόμιο;
Ο Μωυσής.
Αλλά τα συγκεκριμένα αυτά λόγια δεν τα έγραψε ο Μωυσής.
Αυτός είχε ήδη πεθάνει όπως λέει το εδάφιο 5.
Το <i>Ενόραση</i> αποδίδει αυτά τα τελικά, θεόπνευστα λόγια του βιβλίου στον Ιησού του Ναυή, τον συγγραφέα του επόμενου βιβλίου της Γραφής.
Άρα, η πραότητα είναι μια σύνθετη και θαυμάσια ιδιότητα, την οποία μπορούμε να αγωνιζόμαστε να καλλιεργούμε όλο και περισσότερο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου