Τα σχόλια του σημερινού εδαφίου είναι από το άρθρο «Γιατί Συνεχίζουμε να “Κάνουμε Πολύ Καρπό”».
Και το άρθρο περιείχε τέσσερις σημαντικούς λόγους για τους οποίους όλοι μας κηρύττουμε σήμερα.
Ο πρώτος λόγος είναι για να δοξάζουμε τον Ιεχωβάκαι να αγιάζουμε το όνομά του ενώπιον των ανθρώπων.
Ο δεύτερος λόγος είναι για να δείξουμε την εγκάρδια αγάπη μας για τον Ιεχωβά και για τον Ιησού.
Και ο τρίτος λόγος είναι ότι κηρύττουμε για να δώσουμε προειδοποίηση.
Αλλά εγώ σήμερα δεν θα εστιάσω σε κάποιον από αυτούς τους τρεις λόγους.
Θα ήθελα να μιλήσω για τον τέταρτο λόγο.
Κηρύττουμε επειδή αγαπάμε τον πλησίον μας—αγαπάμε τον πλησίον μας.
Το άρθρο της <i>Σκοπιάς</i> τόνιζε ένα σημαντικό σημείο που δείχνει τι περιλαμβάνεται στο να εκδηλώνουμε με αυτόν τον τρόπο την αγάπη προς τον πλησίον μας. Έλεγε το εξής: «Αυτή η αγάπη μάς υποκινεί να υπομένουμε στο έργο, αναγνωρίζοντας ότι αν αλλάξουν οι περιστάσεις των ανθρώπων μπορείνα αλλάξει και η στάση τους».
Τώρα, τι θέλει να μας πει αυτή η σκέψη;
Μας βοηθάει να καταλάβουμε γιατί πρέπεινα είμαστε πάντα θετικοί και να έχουμε ενθουσιασμό όταν είμαστε στο έργο κηρύγματος.
Δεν ξέρουμε τι σκέφτεται το άτομο στο οποίο θα μιλήσουμε αυτή τη φορά που θα το επισκεφτούμε.
Το άρθρο μελέτης χρησιμοποίησε το παράδειγμα του δεσμοφύλακα στους Φιλίππους όταν ο Παύλος και ο Σίλας είχαν συλληφθεί εκεί.
Όταν ήταν στη φυλακή, έγινε ένας σεισμός και σείστηκαν τα πάντα.
Και ο δεσμοφύλακας νόμιζε ότι με τον σεισμό είχαν βγειτα δεσμά των φυλακισμένωνκαι είχαν καταφέρει όλοι να φύγουν από εκεί.
Και η αφήγηση στις Πράξεις 16:27 μας λέει ότι, επειδή ο δεσμοφύλακας φοβόταν πως οι φυλακισμένοι είχαν δραπετεύσει, «ήταν έτοιμος να αυτοκτονήσει». «Αλλά ο Παύλος φώναξε ...: «Μην κάνεις κακό στον εαυτό σου!» Αναστατωμένος, ο δεσμοφύλακας ρώτησε: «Τι πρέπει να κάνω για να σωθώ;» Και ο Παύλος με τον Σίλα τού είπαν: «Πίστεψε στον Κύριο Ιησού και θα σωθείς».
Αυτό μας διδάσκει και εμάς κάτι.
Μερικές φορές, μιλάμε στους ανθρώπους και λόγω των περιστάσεων που έχουν εκείνη τη στιγμή δεν μας δίνουν προσοχή.
Δείτε όμως τι συνέβη με τον δεσμοφύλακα.
Εκεί που τον ένοιαζε να είναι όλοι ασφαλισμένοι μέσα στη φυλακή, μόλις έγινε ο σεισμός άλλαξε στάση, επειδή άλλαξαν οι περιστάσεις του.
Ποιο μάθημα λοιπόν παίρνουμε από αυτό;
Ότι αυτό μπορεί να συμβεί και με το έργο κηρύγματος που κάνουμε.
Γι’ αυτό και έχουμε στις μεσοβδόμαδες συναθροίσεις μας όλες αυτές τις παρουσιάσεις για το πώς μπορούμε να κάνουμε το έργο κηρύγματος ώστε να αγγίζουμε την καρδιά των ανθρώπων.
Κάποια άτομα δεν είχαν ανταποκριθεί στο άγγελμα της Γραφής όταν τα είχαμε επισκεφτεί παλιότερα.
Αλλά μπορεί να αλλάξουν στάση και να αναζητήσουν βοήθεια ότανο κόσμος τους συγκλονιστεί ξαφνικά όπως συγκλονίστηκε ο κόσμος εκείνου του δεσμοφύλακα με τον σεισμό που έγινε.
Δεν μπορούμε να ξέρουμε πότε μπορεί να συμβεί κάτι τέτοιο στη ζωή των ανθρώπων.
Γι’ αυτό και όταν τους επισκεπτόμαστε πρέπει να έχουμε πάντα θετική στάση.
Αυτό μου θυμίζει μια εμπειρία που άκουσα πριν από καιρό.
Μια αδελφή είχε χτυπήσει ένα σπίτι στον τομέα της πολλές φορές.
Και κάθε φορά που πήγαινε, η οικοδέσποινα ήταν πολύ αγενής.
Μια μέρα όμως, χτύπησε την πόρτα αυτού του σπιτιού και βγήκε η ίδια κυρία και γύρισε και είπε στην αδελφή: «Μα πού ήσασταν, σας περίμενα».
Η αδελφή τα έχασε που άκουσε αυτή τη γυναίκα, η οποία ήταν πάντα τόσο αγενής, να της το λέει αυτό.
Και ακούστε τι της είπε. Λέει στην αδελφή: «Με πήρε τηλέφωνο κάποια συγγενής μου που μένει σε μια άλλη πόλη και μου είπε ότι, αν σας προσκαλούσα μέσα στο σπίτι μου όταν ξαναερχόσασταν, θα μπορούσατε να μου δείξετε μέσα από τη δική μου Γραφή ότι δεν υπάρχει πύρινη κόλαση όπου βασανιζόμαστε αιώνια.
Θέλω να μου το δείξετε αυτό».
Και τελικά, όχι μόνο της το έδειξε, αλλά ξεκίνησαν και μια προοδευτική Γραφική μελέτη.
Τι άλλο θα μπορούσε να αλλάξει εντελώς τη στάση των ανθρώπων απέναντι σε εμάς και στο άγγελμά μας;
Ίσως διαγνώστηκε ότι πάσχουν από μία σοβαρή ασθένεια.
Ή μπορεί να είναι συντετριμμένοι από τον θάνατο κάποιου αγαπημένου τους προσώπου ή κάποιου συγγενή τους.
Όταν συμβαίνουν τέτοια πράγματα, μερικοί άνθρωποι μέσα στη στενοχώρια τους πιθανώς σκέφτονται ερωτήματα για το νόημα της ζωής, τα οποία άλλοτε δεν περνούσαν καν από το μυαλό τους.
Μπορεί να βρούμε τέτοια άτομα από πόρτα σε πόρτα ή στην εργασία μας όταν τους βρει μια τέτοια αρνητική εμπειρία στη ζωή τους—σαν τον σεισμό που έζησε ο δεσμοφύλακας.
Αλλά η αγάπη μας για τους ανθρώπους μας υποκινεί να εκμεταλλευόμαστε τις ευκαιρίες που έχουμε για να βοηθάμε τους ανθρώπους όταν έχουν τη σωστή διάθεση και στάση για να δεχτούν το άγγελμά μας.
Το άρθρο της <i>Σκοπιάς</i> που εξετάζουμε σήμερα μιλούσε για έναν σκαπανέα που έκανε σκαπανικό σχεδόν 34 χρόνια.
Και το άρθρο παρέθετε τα λόγια αυτού του αδελφού που τονίζουν και αυτά το σημείο που εξετάζουμε σήμερα.
Είπε: «Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, πολλοί άνθρωποι είναι πεσμένοι ψυχολογικά».
Έτσι λοιπόν, στόχος μας είναι να συνεχίσουμε να κηρύττουμε.
Ο Ιεχωβά θα το κάνει να καρποφορήσει.
Εμείς είμαστε συνεργάτες Του και συνεργάτες των αγγέλων.
Το τονίζω λίγο αυτό το σημείο επειδή πρέπει να το έχουμε πάντα κατά νου.
Ποτέ δεν είμαστε μόνοι μας στο έργο.
Ο Ιεχωβά ενδιαφέρεται για αυτούς τους ανθρώπους, και οι άγγελοι ενδιαφέρονται για αυτούς τους ανθρώπους.
Και γνωρίζουν πράγματα για αυτούς που εμείς δεν τα ξέρουμε, επειδή έχουν την ικανότητα να τα δουνκαι επειδή ενδιαφέρονται βαθιά για τους ανθρώπους.
Έτσι λοιπόν, όπως είπαμε πριν , ο Ιεχωβά θα το κάνει να καρποφορήσει.
Εμείς είμαστε συνεργάτες δικοί του και των αγγέλων. Ένας άλλος σκαπανέας , που κάνει σκαπανικό πάνω από 30 χρόνια, ο Ρόμπερτ, είπε: «Είναι συναρπαστικό να συνεργαζόμαστε με τους αγγέλους, οι οποίοι ξέρουν τι συμβαίνει στη ζωή του κάθε οικοδεσπότη».
Ωραία σκέψη, ε;
Το σκέφτεστε ποτέ εσείς αυτό όταν βγαίνετε στο έργο κηρύγματος, ότι έχετε τη συνοδεία αγγέλων;
Και οι άγγελοι ξέρουν πράγματα που εμείς δεν ξέρουμε.
Το 2008, υπήρχε ένα άρθρο στο <i>Ξύπνα!</i> που είχε τον τίτλο: «Μπορεί να Λυθεί το Πρόβλημα του Εγκλήματος;» Ήταν τον Φεβρουάριο του 2008.
Και περιείχε τα λόγια του Δρ Στάντον Ε. Σάμνοου , που έγραψε το βιβλίο <i>Μέσα στην Εγκληματική Διάνοια.</i>
Και το άρθρο μάς έλεγε να εξετάσουμε το παράδειγμα μιας γυναίκας ή οποία είχε υποστεί σεξουαλική κακοποίηση ως παιδί, άρχισε να παίρνει ναρκωτικά, να πίνει και να καπνίζει.
Και τον καιρό που γράφτηκε το άρθρο εξέτιε ποινή ισόβιας κάθειρξης.
Αλλά μέσα στη φυλακή άρχισε να μελετάει με τους Μάρτυρες.
Βλέπετε, το ότι βρέθηκε μέσα στη φυλακή την έκανε να δει αλλιώς τα πράγματα, να αλλάξει στάση.
Άρχισε λοιπόν να κάνει μελέτη μαζί μας και να εφαρμόζει όσα μάθαινε. Και το άρθρο λέει: «Τώρα πια δεν είναι υποδουλωμένη στον καταστροφικό τρόπο σκέψηςκαι στις κακές συνήθειες.
Ένα από τα αγαπημένα της ... εδάφια είναι το 2 Κορινθίους 3:17, το οποίο αναφέρει:
“Ο δε Ιεχωβά είναι το Πνεύμα· και όπου υπάρχει το πνεύμα του Ιεχωβά, υπάρχει ελευθερία”».
Έτσι λοιπόν, αγαπάμε τους ανθρώπους.
Γι’ αυτό και δεν εγκαταλείπουμε τις προσπάθειες να τους
βοηθήσουμε, και γι’ αυτό συνεχίζουμε να λαβαίνουμε την προτροπή στη μεσοβδόμαδη
συνάθροιση να συνεχίσουμε να κηρύττουμε με θετική στάση—επειδή δεν γνωρίζουμε
ποιον ή τι είδους άτομο θα συναντήσουμε στην επόμενη πόρτα. Γι’ αυτό λοιπόν, πρέπει να έχουμε πάντα
θετική στάση.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου