Σάββατο 17 Ιουνίου
Γιατί κρίνεις τον αδελφό σου;—Ρωμ. 14:10.
Ας υποθέσουμε ότι κάποιος πρεσβύτερος ανησυχεί για τις επιλογές ενός ομοπίστου του όσον αφορά το ντύσιμο ή την εμφάνιση. Ο πρεσβύτερος θα μπορούσε να αναρωτηθεί: “Υπάρχει Βιβλική βάση για να πω κάτι;” Έχοντας συναίσθηση της ανάγκης να είναι αντικειμενικός, θα μπορούσε να ζητήσει τη γνώμη ενός άλλου πρεσβυτέρου ή ενός ώριμου ευαγγελιζομένου. Θα μπορούσαν να ανασκοπήσουν μαζί τη συμβουλή του Παύλου για το ντύσιμο και την εμφάνιση. (1 Τιμ. 2:9, 10) Ο Παύλος διατύπωσε κάποιες γενικές αρχές, σχολιάζοντας ότι το ντύσιμο του Χριστιανού πρέπει να είναι κατάλληλο, σεμνό και ισορροπημένο. Αλλά δεν έφτιαξε έναν κατάλογο με «πρέπει» και «δεν πρέπει». Αναγνώρισε ότι οι Χριστιανοί έχουν το δικαίωμα να εκφράζουν το προσωπικό τους γούστο μέσα στα όρια που θέτει η Γραφή. Οι πρεσβύτεροι πρέπει να σκέφτονται λοιπόν αν οι επιλογές του ατόμου φανερώνουν σεμνότητα και σύνεση. Οφείλουμε να κατανοούμε ότι δύο ώριμοι Χριστιανοί μπορεί να κάνουν διαφορετικές επιλογές που να είναι και οι δύο αποδεκτές. Δεν πρέπει να επιβάλλουμε στους ομοπίστους μας τους προσωπικούς μας κανόνες περί ορθού και εσφαλμένου. w22.02 σ. 16 ¶9, 10
https://drive.google.com/file/d/16sugEr06QntQMzf4uFOVNZ125MFegNPO/view?usp=sharing
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου