Με λένε Κιάρα και αυτός είναι ο άντρας μου, ο Σάαν. Ο Ακίλ, ο γιος μας, μετακόμισε πρόσφατα εκεί όπου η ανάγκη είναι μεγαλύτερη.
Ως τώρα δεν είχα προσέξει πόσες στιγμές χαράς μάς χάριζε όσο ήταν εδώ.
Μου λείπει αυτό.
Είχαμε περισσότερη ησυχία τώρα.
Το χειρότερο όμως ήταν πως ένιωθα ότι απομακρυνόμασταν ο ένας από τον άλλον.
Προσπάθησα να του μιλήσω.
Δεν πήγε καλά.
Από τότε που έφυγε ο Ακίλ τα πράγματα δυσκόλεψαν μεταξύ μας.
Η Κιάρα είχε γίνει πιο σοβαρή.
Μακάρι να χαλάρωνε λίγο και να γελούσε παραπάνω όπως τον καιρό που ήταν εδώ ο Ακίλ.
Όσο και να μην ήθελα να το παραδεχτώ ένιωθα ότι απομακρυνόμασταν ο ένας από τον άλλον.
Ακόμη και ο Ακίλ το πρόσεξε.
Με την ευκαιρία, να σας ρωτήσω κάτι;
Όλα καλά με εσάς τους δύο; -Γιατί δεν μου φαίνεστε και πολύ καλά. -Φυσικά και είμαστε καλά. -Είμαστε μια χαρά, έτσι δεν είναι; -Ναι, καλά τα πάμε. -Όλα μια χαρά. -Ναι.
Τον εαυτό μας κοροϊδεύαμε κανέναν άλλον.
Και για πρώτη φορά αποκαλύψαμε ο ένας στον άλλον πώς πραγματικά νιώθαμε για τη σχέση μας.
Ξέραμε πως βαδίζαμε σε επικίνδυνο μονοπάτι.
Έπρεπε να κάνουμε κάτι—και μάλιστα γρήγορα.
Διαβάσαμε μαζί το εδάφιο Ρωμαίους 12:10
Κάναμε σκέψεις γύρω από τον Αβραάμ και τη Σάρρα.
Δεν ήταν τέλειοι αλλά προσπαθούσαν σκληρά να τιμούν ο ένας τον άλλον ακούγοντας προσεκτικά και εκδηλώνοντας στοργικό ενδιαφέρον.
Είπα στην Κιάρα: «Ξέρω ότι μπορώ να γίνω καλύτερος».
Και πράγματι ήθελα να το κάνω γιατί την αγαπώ πάρα πολύ.
Είπα στον Σάαν: «Ας προσπαθήσουμε και οι δυο να βελτιωθούμε».
Και αυτό κάναμε.
Λίγους μήνες αργότερα αποφασίσαμε να κάνουμε μαζί σκαπανικό.
Τώρα είχαμε έναν σωρό πράγματα να κουβεντιάσουμε. Ένιωσα σαν να ανακάλυπτα μια εντελώς καινούρια πλευρά της Κιάρα.
Όπως ίσχυε για τον γάμο του Αβραάμ και της Σάρρας έτσι και ο δικός μας γάμος δεν ήταν τέλειος.
Υπήρχαν δύσκολες στιγμές.
Προσπαθώντας, όμως, σκληρά να εφαρμόζουμε τις Γραφικές
αρχές καταφέραμε να ξεπεράσουμε τις δοκιμασίες και
κάναμε τη σχέση μας ακόμη πιο στενή.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου