Πριν από μερικά χρόνια,<i>Η Σκοπιά</i> παρέθεσε τα λόγια ενός θρησκευτικού συγγραφέα,ο οποίος είπε:«Δεν θεωρούμε πλέον τους εαυτούς μας “αμαρτωλούς”που έχουν ανάγκη συγχώρησης.
Ίσως η αμαρτία ήταν κάποτε πρόβλημα,αλλά τώρα την έχουμε ξεπεράσει.
Έτσι λοιπόν, μολονότι η εκκλησία έχει λύσηγια το πρόβλημα της αμαρτίας,οι περισσότεροι Αμερικανοί δεν πιστεύουνότι η αμαρτία είναι πρόβλημα».
Αυτή η δήλωση έγινε πριν από περίπου 25 χρόνια.
Και σήμερα πολλοί περισσότεροι άνθρωποι σε όλο τον κόσμοσυμμερίζονται αυτή την άποψη.
Τι είναι αμαρτία και πώς σχετίζεται με την ελευθερία;
Γιατί συνεχίζει να αποτελεί πρόβλημα ακόμη και για εμάς τους Χριστιανούς;
Στην επιστολή του προς τους Ρωμαίους, ο απόστολος Παύλος μιλάει για τη δύναμη της αμαρτίας και για το πώς μπορούμε να την ελέγξουμε.
Η Αγία Γραφή λέει ότι κάθε αδικία είναι αμαρτία, και αυτό περιλαμβάνει οτιδήποτε διαταράσσει τη σχέση μας με τον Ιεχωβά.
Ο Παύλος, στην Προς Ρωμαίους 5:12, εξηγεί ότι «μέσω ενός ανθρώπου [του Αδάμ] μπήκε η αμαρτία στον κόσμο και μέσω της αμαρτίας ο θάνατος, και έτσι ο θάνατος απλώθηκε σε όλους τους ανθρώπους, επειδή όλοι είχαν αμαρτήσει». Και στο κεφάλαιο 7 και εδάφιο 19 λέει: «Διότι δεν κάνω το καλό που θέλω, αλλά το κακό που δεν θέλω, αυτό κάνω».
Και για να είμαστε ειλικρινείς πρέπει να παραδεχτούμε ότι για όλους μας ισχύει το ίδιο.
Η αμαρτία δεν σχετίζεται μόνο με αυτά που κάνουμε ή δεν κάνουμε.
Το έντυπο <i>Ενόραση</i> εξηγεί ότι είναι επίσης η <i>«</i><i>κατευθυντήρια αρχή ή η δύναμη»</i> που δρα μέσα μας.
Και αυτό είναι τρομακτικό αν το σκεφτεί κανείς. Στην επιστολή του, ο Παύλος παρομοιάζει την αμαρτία με «νόμο» που προσπαθεί να ελέγξει τις πράξεις μας.
Λέει ότι «βασιλεύει», δίνει εντολές με διάφορους τρόπους σε διάφορα άτομα και σε διάφορες στιγμές.
Και ο Παύλος, χρησιμοποιώντας αυτές τις χαρακτηριστικές παρομοιώσεις, έχει στόχο να μας βοηθήσει να καταλάβουμε πόσο ισχυρή, πόσο αμείλικτη είναι η κληρονομημένη αμαρτία.
Το πόσο ισχυρή είναι φάνηκε όταν ο Αδάμ και η Εύα εκδιώχθηκαν από τον κήπο της Εδέμ.
Στο τέταρτο κεφάλαιο της Γένεσης, όταν ο Ιεχωβά δέχτηκε τη θυσία του Άβελ αλλά απέρριψε τη θυσία του Κάιν, η Γραφή μάς λέει ότι ο Κάιν «άναψε από θυμό και κατσούφιασε».
Ο Κάιν δεν αντιλαμβανόταν ότι τα έντονα συναισθήματα που ένιωθε δεν ήταν τα φυσιολογικά ανθρώπινα συναισθήματα με τα οποία δημιουργήθηκε.
Η αμαρτία που είχε κληρονομήσει από τους γονείς του ήταν που προσπαθούσε να τον ελέγξει.
Και ο Ιεχωβά το εξήγησε αυτό αμέσως στον Κάιν.
Τον προειδοποίησε για τις πιθανές συνέπειες.
Είπε: «Η αμαρτία παραμονεύεισυσπειρωμένη στην πόρτα [Κάιν] και λαχταράει να σε κυριεύσει· αλλά εσύ θα μπορέσεις να της επιβληθείς;»
Δυστυχώς, όπως γνωρίζουμε, ο Κάιν δεν άκουσε τον Ιεχωβά και επέτρεψε στην αμαρτία να πάρει τον έλεγχο, να του επιβληθεί.
Και τελικά σκότωσε τον ίδιο του τον αδελφό.
Ο Ιησούς, στο Ιωάννης 8:34, είπε ότι «όποιος πράττει την αμαρτία είναι δούλος της αμαρτίας».
Κανείς δεν ξεφεύγει.
Η αμαρτία δεν είναι κάτι που το ξεπερνάμε καθώς μεγαλώνουμε.
Θα ήμασταν ανόητοι αν απλώς την αγνοούσαμε.
Η αμαρτία είναι το χειρότερο είδος δουλείας που έχουν βιώσει ποτέ οι άνθρωποι.
Όχι μόνο μας ωθεί στο να κάνουμε το κακό, αλλά επίσης μας αποτρέπει από το να κάνουμε αυτό που ξέρουμε ότι είναι το σωστό ή να ανταποκρινόμαστε σε αυτό που ο Ιεχωβά γνωρίζει ότι μπορούμε να κάνουμε.
Αυτό μας θυμίζει αυτό που παραδέχτηκε ο Παύλος στην Προς Ρωμαίους, στο κεφάλαιο 7.
Είναι πολύ γνωστό εδάφιο, αλλά ανοίξτε παρακαλώ τις Γραφές σας εκεί, και ας διαβάσουμε μαζί τα πολύ γνωστά λόγια του στα εδάφια 21 έως 24.
Ποιος από εμάς δεν καταλαβαίνει τον καθημερινό αγώνα που περιγράφει ο Παύλος εδώ; Εδάφιο 21: «Βρίσκω λοιπόν αυτόν τον νόμο στην περίπτωσή μου:
Όταν θέλω να κάνω το σωστό, το κακό είναι παρόν σε εμένα.
Βρίσκω μεγάλη ευχαρίστηση στον νόμο του Θεού σύμφωνα με τον άνθρωπο ο οποίος είμαι εσωτερικά, αλλά βλέπω στο σώμα μου έναν άλλον νόμο που πολεμάει ενάντια στον νόμο της διάνοιάς μου και με οδηγεί αιχμάλωτο στον νόμο της αμαρτίας ο οποίος υπάρχει στο σώμα μου.
Ταλαίπωρος άνθρωπος που είμαι!
Ποιος θα με σώσει από το σώμα που υφίσταται αυτόν τον θάνατο;»
Όταν ο Παύλος έγραψε αυτή την επιστολή, ήταν στην αλήθεια πάνω από 20 χρόνια.
Από αυτά, περίπου τα δέκα υπηρετούσε ως «απόστολος των εθνών», αλλά και πάλι η αμαρτία παραμόνευε συσπειρωμένη στην πόρτα του και προσπαθούσε να τον κυριεύσει.
Ποιες αδυναμίες έπρεπε να ξεπεράσει ο Παύλος;
Δεν γνωρίζουμε σίγουρα, αλλά κάποια στιγμή έγραψε στον Τιμόθεο ότι προηγουμένως ήταν «θρασύς».
Και είπε ότι πριν από τη μεταστροφή του είχε ασυγκράτητη μανία εναντίον των Χριστιανών και τους δίωκε.
Προφανώς, ο Παύλος έμαθε να συγκρατεί τον εαυτό του αφότου έγινε Χριστιανός.
Ωστόσο, κάποιες φορές πάλευε για να τιθασεύσει τα αισθήματα και τα λόγια του.
Σε μια περίπτωση, η Γραφή λέει ότι υπήρξε «ένα έντονο ξέσπασμα θυμού» ανάμεσα σε εκείνον και τον στενό συνεργάτη του, τον Βαρνάβα.
Όπως λέει ο Παύλος, με τις δικές μας δυνάμεις είναι αδύνατο να ελέγξουμε την αμαρτία που υπάρχει μέσα μας, αλλά παρ’ όλα αυτά η κατάσταση δεν είναι απελπιστική. Ο Ιησούς το υποσχέθηκε αυτό στο Ιωάννης 8:36: «Αν ο Γιος σάς ελευθερώσει, θα είστε πραγματικά ελεύθεροι».
Ας διαβάσουμε τώρα το Ρωμαίους 7:25. Ο Παύλος κλείνει λέγοντας: «Ευχαριστίες ας δοθούν στον Θεό μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας!
Άρα λοιπόν, με τη διάνοιά μου εγώ είμαι δούλος του νόμου του Θεού, αλλά με τη σάρκα μου δούλος του νόμου της αμαρτίας».
Επειδή δέχτηκε τη διευθέτηση του Ιεχωβά για σωτηρία, ο Παύλος απελευθερώθηκε από την υποδούλωση στην αμαρτία που “βασίλευε” και το επακόλουθό της, τον θάνατο.
Τι τρομερή απελευθέρωση ήταν αυτή για τον Παύλο!
Σχεδόν ακούμε τον στεναγμό ανακούφισης στα λόγια του.
Με ποιες αμαρτωλές τάσεις παλεύετε εσείς τώρα, αδελφοί και αδελφές;
Με τον φθόνο όπως ο Κάιν;
Ή δυσκολεύεστε να συγκρατήσετε τον εαυτό σας όπως ο Παύλος;
Ή μήπως έχετε κάποιο άλλο κακό χαρακτηριστικό ή συνήθεια από την οποία δεν μπορείτε να απαλλαγείτε;
Μην αποθαρρύνεστε.
Όπως ο Παύλος, όλοι μας παλεύουμε με την αμαρτία. Η λύση στο πρόβλημα της αμαρτίας είναι η εξής:
Να ασκείτε πίστη στο λύτρο και να κάνετε το καλύτερο για «να περπατάτε σύμφωνα με το πνεύμα». Χάρη στο λύτρο, είναι εφικτό για εμάς να υπηρετούμε τον Ιεχωβά Θεό με καθαρή συνείδηση.
Τι υπέροχο δώρο είναι αυτό! Στο Ρωμαίους 8:2, ο Παύλος λέει: «Διότι ο νόμος του πνεύματος που δίνει ζωή σε ενότητα με τον Χριστό Ιησού σάς έχει ελευθερώσει από τον νόμο της αμαρτίας και του θανάτου».
Τι σημαίνει να περπατάμε σύμφωνα με το πνεύμα του Θεού;
Σημαίνει να κάνουμε σταθερή πνευματική πρόοδο.
Δεν σημαίνει να πασχίζουμε για πνευματική τελειότητα, που προς το παρόν είναι κάτι ανέφικτο.
Κάθε μέρα, κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε για να περπατάμε, για να ζούμε τη ζωή μας, σύμφωνα με την καθοδηγία του αγίου πνεύματος του Θεού.
Η αμαρτία υπάρχει.
Είναι κάτι σοβαρό.
Δεν είναι απλά κάτι που επινόησε κάποιος για να κρατήσει τη συμπεριφορά μας υπό έλεγχο.
Και περιλαμβάνει οτιδήποτε διαταράσσει τη σχέση μας με τον Θεό.
Όλοι μας γεννιόμαστε δούλοι της αμαρτίας.
Αλλά όπως λέει ο Παύλος, με τη βοήθεια του Ιεχωβά, μπορούμε να απελευθερωθούμε από τον έλεγχο της αμαρτίας, να μην την αφήσουμε να έχει το πάνω χέρι.
Είναι τεράστιο προνόμιο, αδελφοί και αδελφές, να υπηρετούμε μαζί με άντρες και γυναίκες σαν εσάς που κάθε μέρα δίνετε αυτή τη μάχη με επιτυχία.
Σας παρακαλώ, συνεχίστε τον αγώνα.
Αν είναι δυνατόν, κάντε το αυτό ακόμη πληρέστερα.
Μπορούμε να τα καταφέρουμε.
Ας το προσπαθήσουμε μαζί.
Στο τέλος της Χιλιετούς Βασιλείας του Χριστού, ο Ιησούς θα νικήσει την αμαρτία που «βασιλεύει» μια για πάντα.
Πόσο υπέροχο θα είναι αυτό!
Και τότε θα απολαύσουμε αυτό που αναφέρει στο Ρωμαίους 8:21, «την ένδοξη ελευθερία των [γιων] του Θεού».
Φανταστείτε, ποτέ ξανά δεν θα χρειαστεί να ζητήσουμε από τον Ιεχωβά να μας συγχωρήσει για τις αμαρτίες μας.
Θα είμαστε σε θέση να λέμε κάθε μέρα στον Ιεχωβά αυτό που είπε ο Ιησούς: «Κάνω πάντοτε τα πράγματα που [σου] είναι αρεστά».
Τι καταπληκτική εμπειρία θα είναι αυτή!
Ανυπομονώ! Αυτή είναι η οδός για την αληθινή ελευθερία.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου