Το 2017, ήμουν στέλεχοςσε μια μεγάλη τράπεζα της Νικαράγουας.
Είχαμε έναν γιο ενός έτους και ήμασταν πολύ ευτυχισμένοι.
Αλλά μετά, έχασα τη δουλειά μου.
Σκέφτηκα λοιπόν: “Έχω τα προσόντα, και ο Ιεχωβά θα με βοηθήσει να βρω μια άλλη δουλειά, κάτι παρόμοιο”.
Έψαχνα ένα σωρό δουλειές, αλλά όλες οι πόρτες κλειστές.
Είχα αγχωθεί πολύ.
Άρχισα να νιώθω άχρηστος, ότι δεν μπορούσα να συντηρήσω την οικογένειά μου.
Ήταν μια πολύ δύσκολη περίοδος για μένα. Το εδάφιο Παροιμίες 17:17 λέει: «Ο αληθινός φίλος δείχνει πάντοτε αγάπη και αποδεικνύεται αδελφός που γεννήθηκεγια καιρούς στενοχώριας».
Το έχω δει αυτό στη ζωή μου.
Όταν έχασα τη δουλειά μου στην τράπεζα, ένιωθα πολύ στενοχωρημένος,προβληματισμένος, πιεσμένος.
Έχω έναν καλό φίλο που τον εμπιστεύομαι και, όταν του είπα πώς ένιωθα, μου είπε: «Κοίτα, Μιγκέλ, μην ψάχνεις για δουλειά μόνο στον κλάδο σου.
Ίσως αυτό που χρειάζεται είναι να κάνεις μια αλλαγή στη ζωή σου.
Γιατί δεν ψάχνεις μια δουλίτσα που δεν είναι γραφείου για λίγο καιρό;
Έτσι θα μπορείς και να κρατάς το μάτι σου απλό και να συντηρείς την οικογένειά σου».
Έβλεπα τη γυναίκα μου να φτιάχνει ψωμί για την οικογένεια, και μια μέρα της είπα: «Θα φτιάξω και εγώ αυτό το ψωμί αλλά, όχι για εμάς, για να το πουλήσω».
Και εκείνη μου είπε: «Τι λες τώρα, τρελός είσαι;»
Ήταν μεγάλη αλλαγή.
Από εκεί που είχε τέτοια θέση στην τράπεζα και διαχειριζόταν ένα σωρό λεφτά, να πουλάει στον δρόμο.
Της είπα λοιπόν: «Θα βάλω αυτόν τον σκούφο», και φόρεσα έναν σκούφο του σεφ και της είπα: «Θα γυρίσω το πολύ σε μία ώρα, είτε τα πουλήσω είτε όχι».
Αυτό και έκανα.
Κι όταν γύρισα πίσω, είδε έκπληκτη ότι τα είχα πουλήσει όλα.
Όταν λοιπόν ετοιμαζόμουν τη δεύτερη φορά να βγω να πουλήσω ψωμί, μου είπε: «Εντάξει πήγαινε, αλλά άσε καλύτερα τον σκούφο».
Άρχισα επίσης να σιδερώνω σε σπίτια, και αυτό φαινόταν περίεργο γιατί συνήθως, στο μέρος που ζούμε, αυτή τη δουλειά την κάνουν γυναίκες.
Ποτέ δεν βλέπεις έναν άντρα να πηγαίνει σε σπίτια και να σιδερώνει.
Δεν ήθελα όμως να κάθομαι με σταυρωμένα τα χέρια και να περιμένω να γίνει κάτι.
Όχι.
Έπρεπε να κάνω μια δουλειά για να ζήσω την οικογένειά μου.
Τη μια μέρα λοιπόν πήγαινα για έργο και την άλλη σιδέρωνα ρούχα.
Την επόμενη ξαναπήγαινα στο έργο και την άλλη έβγαινα να πουλήσω ψωμί.
Το μυαλό μου λοιπόν ήταν πάντα απασχολημένο, είτε με το έργο είτε με τη δουλειά μου.
Και με βοήθησε πολύ αυτό.
Τώρα έχω σταθερή δουλειά —δουλεύω σε μαγαζί με εργαλεία.
Και έχω ειρήνη μέσα μου.
Οι αντιξοότητες με έκαναν πιο δυνατό, και κυρίως έχω πολύ πιο στενή σχέση με τον Ιεχωβά.
Αλλά ακόμα φτιάχνω ψωμί. Και τα ρούχα στο σπίτι, ναι, εγώ τα σιδερώνω.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου