Καλώς ήρθατε στο JW Broadcasting® για τον Νοέμβριο του 2023!
Στις 7 Οκτωβρίου, η Βιβλική και Φυλλαδική Εταιρία Σκοπιά της Πενσυλβανίας διεξήγαγε την ετήσια συνέλευσή της. Κανονικά, θα βλέπατε αυτό το πρόγραμμα τον Ιανουάριο του 2024.
Ωστόσο, θα μπορέσετε να απολαύσετε τέσσερις ομιλίες αυτόν το μήνα, τον Νοέμβριο του 2023.
Το Κυβερνών Σώμα αποφάσισε να προβληθούν αυτές οι ομιλίες αυτόν τον μήνα επειδή θέλει ολόκληρη η αδελφότητα να λάβει αυτές τις πληροφορίες το συντομότερο δυνατόν.
Παρακαλούμε, δώστε την αμέριστη προσοχή σας και απολαύστε το πρόγραμμα!
Είναι πολύ μεγάλη χαρά που είμαστε σήμερα εδώ, έτσι δεν είναι;
Και θα χαρείτε ακόμη περισσότερο στη συνέχεια του προγράμματος.
Οι ετήσιες συνελεύσεις είναι ξεχωριστές περιστάσεις.
Το 2013, για παράδειγμα, η ετήσια συνέλευση τότε είχε αποκληθεί «ορόσημο».
Το είχαμε αναφέρει μάλιστα ότι ήταν «ετήσια συνέλευση ορόσημο».
Ίσως σκεφτείτε ότι όλες οι ετήσιες συνελεύσεις είναι ορόσημο, και έτσι είναι.
Αλλά εκείνη τότε ήταν πολύ ξεχωριστή, επειδή σε εκείνη τη συνέλευση κυκλοφόρησε η αναθεωρημένη <i>Μετάφραση Νέου Κόσμου</i> στην αγγλική —όντως ξεχωριστή ετήσια συνέλευση.
Και αυτή η Γραφή που κυκλοφόρησε τότε συνεχίζει να αποτελεί ευλογία για πολλούς ανθρώπους σε όλη τη γη επειδή προστίθενται και άλλες γλώσσες.
Και είμαστε σήμερα εδώ, ακριβώς δέκα χρόνια αργότερα, σε μια ακόμα «ετήσια συνέλευση ορόσημο».
Αυτή τη φορά, ο Ιεχωβά έχει βοηθήσει τον “πιστό και φρόνιμο δούλο” να διακρίνει βαθύτερες αρχές και να αποκτήσει βαθύτερη κατανόηση σε αυτόν τον ίδιο Λόγο της αλήθειας.
Και αυτή η κατανόηση θα παρουσιαστεί τώρα και σε εσάς.
Είστε έτοιμοι;
Ανυπομονείτε να τη μάθετε;
Ας ακούσουμε πολύ προσεκτικά το συμπόσιο που ακολουθεί.
Και, όπως πάντα, ο κάθε ομιλητής θα εισάγει τον επόμενο.
Παρακαλούμε, δώστε την αμέριστη προσοχή σας καθώς ο αδελφός Γκέιτζ Φλιγκλ θα αναπτύξει την πρώτη ομιλία με θέμα: «Αγαπάμε τον Ιεχωβά—Αινούμε τον Ιεχωβά».
Ήταν 11 Νισάν του 33 Κ.Χ.
Ο Ιησούς ήταν πολυάσχολος στον ναό, δίδασκε εκεί λίγες μόνο μέρες πριν από τον θάνατό του.
Αποστόμωσε τους γραμματείς και τους Φαρισαίους με την αφοπλιστική λογική του, ενώ ταυτόχρονα μετέδωσε μερικές από τις πιο σημαντικές διδασκαλίες της επίγειας διακονίας του —λόγου χάρη: «Αποδώστε ... αυτά που είναι του Καίσαρα στον Καίσαρα, αλλά αυτά που είναι του Θεού στον Θεό».
Κατόπιν, ένας από τους γραμματείς πλησίασε τον Ιησού και τον ρώτησε:
Ποια είναι «η μεγαλύτερη εντολή»;
Πώς απάντησε ο Ιησούς;
Η απάντησή του θα είχε τεράστια σημασία για όποιον θα ήθελε να λέγεται Χριστιανός, ακόμη και για εμάς σήμερα, στην εποχή μας.
Ας δούμε την απάντησή του στον Μάρκο, στο κεφάλαιο 12.
Αν θέλετε ανοίξτε εκεί.
Μάρκος, κεφάλαιο 12, και δείτε, παρακαλώ, τα εδάφια 29 και 30 —Μάρκος 12:29, 30: «Ο Ιησούς απάντησε:
“Η πρώτη [ή αλλιώς η πιο σημαντική εντολή —η μεγαλύτερη εντολή] είναι: «Άκου, Ισραήλ: ο Ιεχωβά ο Θεός μας είναι ένας Ιεχωβά, και πρέπει να αγαπάς τον Ιεχωβά τον Θεό σου με όλη σου την καρδιά και με όλη σου την ψυχή και με όλη σου τη διάνοια και με όλη σου τη δύναμη»”». «Πρέπει να αγαπάς τον Ιεχωβά».
Να αγαπάμε τον Θεό.
Ακούγεται απλό, έτσι δεν είναι;
Δισεκατομμύρια άνθρωποι ισχυρίζονται ότι αγαπούν τον Θεό, αλλά αγαπούν τις απολαύσεις περισσότερο ή είναι διατεθειμένοι να πολεμήσουν και να σκοτώσουν τον συνάνθρωπό τους ή αρνούνται να ζουν σύμφωνα με τους ηθικούς κανόνες του Θεού.
Όλα αυτά έρχονται σε αντίθεση με τον ισχυρισμό τους ότι αγαπούν τον Θεό.
Ο Ιησούς έδειξε ότι για να αγαπάει κάποιος τον Θεό δεν αρκεί απλώς να αισθάνεται στοργή.
Ο Ιησούς τόνισε πόσο πλήρως πρέπει να αγαπάμε τον Θεό —με όλη μας την καρδιά, με όλη μας την ψυχή, με όλη μας τη διάνοια, με όλη μας τη δύναμη.
Αφήνει αυτό τίποτα απέξω;
Τα μάτια μας;
Τα αφτιά μας;
Τα χέρια μας;
Οι σημειώσεις μελέτης στο εδάφιο 30 μας βοηθούν να καταλάβουμε ότι αυτό περιλαμβάνει τις επιθυμίες μας, τα συναισθήματά μας, τις διανοητικές μας ικανότητες και τη δύναμη της λογικής μας, τις σωματικές και τις ψυχικές μας δυνάμεις.
Όλο μας το είναι, όλα όσα έχουμε πρέπει να τα χρησιμοποιούμε για να δείχνουμε ότι αγαπάμε τον Ιεχωβά.
Η αγάπη για τον Θεό πρέπει να διέπει ολόκληρη τη ζωή κάποιου.
Τίποτα δεν εξαιρείται.
Λίγο αφότου έδωσε έμφαση στη μεγαλύτερη εντολή —και πάλι μιλάμε για τον Ιησού— βρίσκεται στον ναό.
Λίγο αφότου έδωσε έμφαση στη μεγαλύτερη εντολή, ο Ιησούς έστρεψε τον προβολέα και σε καλά και σε κακά παραδείγματα αγάπης προς τον Θεό.
Πρώτα, καταδίκασε απερίφραστα τους γραμματείς και τους Φαρισαίους επειδή προσποιούνταν ότι αγαπούσαν τον Θεό.
Στο κεφάλαιο 23 του Ματθαίου αναφέρονται όλα όσα είπε για αυτούς.
Εκείνοι οι υποκριτές έδιναν το δέκατο ακόμη και από τα πιο μικρά μυρωδικά, αλλά αγνοούσαν «τα πιο βαρυσήμαντα ζητήματα ... τη δικαιοσύνη ... το έλεος και την πιστότητα».
Αυτό ήταν το κακό παράδειγμα.
Αλλά μετά ο Ιησούς έστρεψε την προσοχή του σε ένα εξαιρετικό παράδειγμα αγάπης για τον Θεό.
Αν είστε ακόμη στο δωδέκατο κεφάλαιο του Μάρκου, δείτε, παρακαλώ, από το εδάφιο 41: «Και [ο Ιησούς] κάθισε αντίκρυ στα χρηματοφυλάκια και άρχισε να παρατηρεί πώς έριχνε το πλήθος χρήματα στα χρηματοφυλάκια, και πολλοί πλούσιοι έριχναν πολλά νομίσματα.
Ήρθε όμως μια φτωχή χήρα και έριξε δύο μικρά νομίσματα ελάχιστης αξίας. Εκείνος λοιπόν φώναξε τους μαθητές του και τους είπε:
“Σας λέω αληθινά ότι αυτή η φτωχή χήρα έριξε περισσότερα από όλους τους άλλους που ρίχνουν χρήματα στα χρηματοφυλάκια.
Διότι όλοι έριξαν από το περίσσευμά τους, αλλά αυτή έριξε από το υστέρημά της όλα όσα είχε, ολόκληρο το βιος της”».
Τα νομίσματα που έριξε η άπορη χήρα ήταν η αμοιβή 15 λεπτών εργασίας.
Αλλά ο Ιησούς έδειξε πώς έβλεπε ο Πατέρας του τη λατρεία της.
Την επαίνεσε για την ολόψυχη θυσία της.
Τι διδασκόμαστε;
Σαφώς, τα διδάγματα δεν σχετίζονται μόνο με τις υλικές προσφορές.
Ο Ιεχωβά θεωρεί σημαντικό το κίνητρο με το οποίο τον λατρεύουμε.
Ο Ιεχωβά δεν μας συγκρίνει με τους άλλους ούτε καν με τον εαυτό μας όταν ήμασταν νεότεροι—με όσα κάναμε παλιότερα.
Ο Ιεχωβά θέλει απλώς να τον αγαπάμε με όλη μας την ψυχή, την καρδιά, τη διάνοια και τη δύναμη, όχι όμως όπως ήταν αυτά πριν από 10 ή 20 χρόνια, αλλά όπως είναι τώρα. Ένα ερώτημα όμως σε σχέση με την αγάπη για τον Ιεχωβά:
Είναι λογικό από μέρους του Ιεχωβά να αναμένει από εμάς να τον αγαπάμε με όλη μας την καρδιά, την ψυχή, τη διάνοια και τη δύναμη;
Είναι λογικό;
Ναι, είναι απόλυτα λογικό.
Γιατί το λέμε αυτό;
Επειδή και ο Ιεχωβά αγαπάει εμάς με όλη του την καρδιά, την ψυχή, τη διάνοια και τη δύναμη.
Με ποια έννοια;
Θα ασχοληθούμε με τα κεφάλαια 40 έως 44 του Ησαΐα, και εκεί θα εξετάσουμε κάποιους από τους πολλούς λόγους που έχουμε για να αγαπάμε τον Ιεχωβά.
Και, παράλληλα, θα δούμε κάποια παραδείγματα που δείχνουν πόσο βαθιά είναι η αγάπη του Ιεχωβά για εμάς.
Το πρώτο μας παράδειγμα βρίσκεται στον Ησαΐα, κεφάλαιο 40, εδάφιο 11. Ησαΐας 40:11—εκεί λέει: «Σαν βοσκός θα φροντίσει το κοπάδι του.
Με τον βραχίονά του θα συγκεντρώσει τα αρνιά, και στην αγκαλιά του θα τα κρατήσει.
Θα οδηγήσει τρυφερά τις προβατίνες που θηλάζουν».
Τι όμορφη λεκτική εικόνα για τον Ιεχωβά!
Ο Ιεχωβά είναι τρυφερός Ποιμένας. Στον Ιεζεκιήλ 34:15, 16, ο Ιεχωβά λέει: «Εγώ ο ίδιος θα βοσκήσω τα πρόβατά μου ...
Θα ψάξω για το χαμένο, θα φέρω πίσω το ξεστρατισμένο, θα επιδέσω το τραυματισμένο [όπως βλέπουμε και στην εικόνα] και θα ενισχύσω το αδύναμο».
Τι συγκινητική εικόνα συμπόνιας και τρυφερής φροντίδας!
Αν πέσουμε και χτυπήσουμε ή αν πιαστούμε σε έναν αγκαθωτό θάμνο, σαν να λέγαμε, ο Ιεχωβά επιδένει τα τραύματά μας.
Μας βοηθάει να γιατρευτούμε. Όταν ζητάμε τη βοήθειά του, δεν μας μαλώνει: «Στα έλεγα εγώ, καλά να πάθεις».
Όχι.
Προσπαθεί όμως με υπενθυμίσεις από τον Λόγο του να μας βοηθήσει να μην ξεμακρύνουμε ξανά στο μέλλον.
Και πώς νιώθει το πρόβατο;
Όπως είδαμε και στην εικόνα, νιώθει ασφαλές στη φροντίδα του Ιεχωβά.
Εμείς πώς νιώθουμε στη συμπονετική φροντίδα του Ιεχωβά;
Και εμείς νιώθουμε ασφαλείς.
Θα λέγαμε ότι ο Ιεχωβά μάς αγαπάει με όλη του την καρδιά —μας συμπονάει.
Δεν αυξάνει αυτό την αγάπη σας για εκείνον;
Ας δούμε έναν δεύτερο λόγο που έχουμε για να αγαπάμε τον Ιεχωβά.
Πάμε στον Ησαΐα κεφάλαιο 40, εδάφια 28 και 29.
Το εδάφιο 28 λέει: «Δεν γνωρίζεις;
Δεν άκουσες;
Ο Ιεχωβά, ο Δημιουργός των περάτων της γης, είναι Θεός σε όλη την αιωνιότητα.
Δεν εξαντλείται ούτε αποκάμνει.
Η κατανόησή του είναι ανεξιχνίαστη.
Δίνει δύναμη στον κουρασμένο και περίσσιο σθένος στους αδύναμους».
Ο Ιεχωβά, με το πανίσχυρο άγιο πνεύμα του, δημιούργησε τα πάντα —αρχικά τον πρωτότοκο Γιο του, έπειτα μυριάδες ισχυρών πνευματικών πλασμάτων, το αχανές σύμπαν με τα τρισεκατομμύρια τρισεκατομμυρίων άστρα, την πανέμορφη γη μας με την ατέλειωτη ποικιλία φυτών και ζώων, το ανθρώπινο σώμα με ένα σωρό ικανότητες και λειτουργίες που εμπνέουν δέος.
Ο Ιεχωβά είναι όντως ο Παντοδύναμος Δημιουργός. Σκεφτείτε το εξής:
Τι μας συμβαίνει όταν είμαστε πάρα πολύ κουρασμένοι, όταν έχουμε εξαντληθεί;
Στο τέλος μιας δύσκολης μέρας, όταν ένας άνθρωπος είναι πολύ κουρασμένος σωματικά, πώς ανακτά τις δυνάμεις του;
Πηγαίνει σε έναν σταθμό φόρτισης σαν ένα ηλεκτρικό αυτοκίνητο;
Όχι.
Έχουμε σχεδιαστεί με θαυμαστό τρόπο ώστε να ξαναγεμίζουμε τις μπαταρίες μας μέσω της ξεκούρασης και της τροφής που είναι το καύσιμό μας.
Οι θερμίδες που παίρνουμε από την τροφή είναι απόδειξη της αγάπης του Ιεχωβά.
Δεν μας δίνουν μόνο ενέργεια αλλά και μεγάλη ευχαρίστηση.
Τι φάγατε για πρωινό, ίσως όταν ήρθατε εδώ στην Αίθουσα;
Ένα μεσαίου μεγέθους ντόνατ έχει περίπου 190-300 θερμίδες.
Ελπίζω αυτή την περίοδο της ετήσιας συνέλευσης να μην κάνετε δίαιτα.
Αλλά, ό,τι και αν φάγατε, η τροφή και η ενέργεια που μας δίνει είναι δώρο από τον Παντοδύναμο Θεό για να συντηρούμαστε και να ξαναγεμίζουμε μπαταρίες. Ίσως όμως αναρωτιόμαστε:
Τι συμβαίνει όταν έχουμε κουραστεί από τις δοκιμασίες της ζωής, ίσως με προβλήματα για τα οποία δεν υπάρχει λύση σε αυτό το σύστημα πραγμάτων;
Όταν διατηρούμε ένα καλό πνευματικό πρόγραμμα, τότε ο Ιεχωβά μάς δίνει δύναμη—«δύναμη στον κουρασμένο».
Το άγιό του πνεύμα μας ενισχύει, μας δίνει τη δύναμη να αντέξουμε στη μάχη άλλη μια μέρα.
Η «δύναμη που ξεπερνάει το φυσιολογικό» μας ενισχύει.
Ναι, ο Ιεχωβά δίνει δύναμη στον κουρασμένο.
Θα λέγαμε ότι ο Ιεχωβά μάς αγαπάει με όλη του τη δύναμη.
Δεν σας ελκύει αυτό κοντά του;
Ας δούμε έναν ακόμη λόγο που έχουμε για να αγαπάμε τον Ιεχωβά.
Πάμε αυτή τη φορά στον Ησαΐα 41:10, 13. Εκεί, ο Θεός μας λέει: «Μη φοβάσαι, γιατί εγώ είμαι μαζί σου.
Μην ανησυχείς, γιατί εγώ είμαι ο Θεός σου.
Θα σε ενδυναμώσω, ναι, θα σε βοηθήσω· θα σε κρατήσω γερά με το δεξί μου χέρι της δικαιοσύνης». Εδάφιο 13: «Διότι εγώ, ο Ιεχωβά ο Θεός σου, πιάνω σφιχτά το δεξί σου χέρι και σου λέω:
“Μη φοβάσαι.
Εγώ θα σε βοηθήσω”».
Ο Ιεχωβά είναι Βοηθός μας.
Ο Ιεχωβά πιάνει σφιχτά το δεξί μας χέρι με το δικό του «δεξί χέρι της δικαιοσύνης».
Με άλλα λόγια, μερικές φορές μας βγάζει από βασανιστικές καταστάσεις της ζωής.
Ο Ιεχωβά έσωσε τον λαό του από τη δουλεία στην Αίγυπτο. Στον Ησαΐα 63:9 λέει: «Σε όλες τις στενοχώριες τους αυτός στενοχωριόταν... .
Και τους σήκωνε και τους βάσταζε όλες τις παλιές ημέρες».
Πότε ήταν η τελευταία φορά που ο Ιεχωβά έσωσε εσάς από μια δοκιμασία;
Στον Ψαλμό 18, ο Δαβίδ περιέγραψε με πολύ ποιητικά λόγια την εκπληκτική ικανότητα που έχει ο Ιεχωβά να μας σώζει —Ψαλμός 18:8-10: «Καπνός ανέβηκε από τα ρουθούνια του, και φωτιά που κατέτρωγε βγήκε από το στόμα του ...
Έκαμψε τους ουρανούς κατεβαίνοντας, και βαθύ σκοτάδι ήταν κάτω από τα πόδια του.
Ανεβασμένος σε ένα χερούβ, ήρθε πετώντας.
Κατέβηκε ορμητικά πάνω στις φτερούγες ενός πνεύματος». Στο 16: «Άπλωσε το χέρι του από τα ύψη· με έπιασε και με τράβηξε από βαθιά νερά». Εδάφιο 19: «Με έβγαλε σε ασφαλή τόπο· με έσωσε επειδή του ήμουν ευάρεστος».
Μπορείτε να φανταστείτε τον Ιεχωβά να απλώνει το δεξί του χέρι και να σας σώζει από μια δοκιμασία;
Γιατί το κάνει;
Επειδή ο Ιεχωβά μάς αγαπάει με όλη του την ψυχή, με όλο του το είναι.
Πώς σας κάνει αυτό να νιώθετε;
Δεν σας φέρνει πιο κοντά στον ουράνιο Πατέρα σας;
Ας δούμε έναν τέταρτο λόγο που έχουμε για να αγαπάμε τον Ιεχωβά.
Ησαΐας 42:8, 9 —εδώ λέει: «Εγώ είμαι ο Ιεχωβά.
Αυτό είναι το όνομά μου· δεν δίνω σε κανέναν άλλον τη δόξα μου, ούτε τον αίνο μου σε γλυπτές εικόνες.
Δείτε! Τα πρώτα πράγματα έχουν γίνει· τώρα διακηρύττω καινούρια πράγματα.
Προτού εμφανιστούν, σας τα λέω».
Γιατί αποτελεί αυτό λόγο για να αγαπάμε τον Ιεχωβά;
Γιατί είναι Θεός προφητειών.
Τι σημαίνει αυτό με απλά λόγια;
Ο Ιεχωβά κρατάει τις υποσχέσεις του και αυτό συνδέεται με το όνομά του, Ιεχωβά, που, όπως κατανοούμε, σημαίνει «αυτός κάνει να γίνεται».
“Ούτε ένας λόγος από όλες τις καλές υποσχέσεις τις οποίες έδωσε μέσω του Μωυσή του υπηρέτη του δεν απέτυχε.”
Ποιος το είπε αυτό;
Και ο Ιησούς του Ναυή και ο Σολομών εκφράστηκαν με παρόμοιο τρόπο.
Εμείς όμως τώρα είμαστε 3.000 χρόνια μετά τον Σολομώντα.
Έχουμε περισσότερους λόγους για να το λέμε αυτό.
Έχουν εκπληρωθεί περισσότερες προφητείες από τότε.
Η Βασιλεία του Θεού κυβερνάει.
Η αγνή λατρεία έχει αποκατασταθεί. Μπορούμε να πούμε με σιγουριά:
“Ούτε ένας λόγος από όλες τις καλές υποσχέσεις του Ιεχωβά δεν έχει αποτύχει”. Αλλά πώς μας κάνει αυτό να τον αγαπάμε περισσότερο; Οι προφητείες είναι η βάση για την ελπίδα.
Όταν ακούμε λοιπόν τα λόγια των εδαφίων Ησαΐας 33:24,
Ιωάννης 5:28, 29 ή Αποκάλυψη 21:3, 4, σκεφτόμαστε τι επίδραση θα έχει το τέλος των ασθενειών, του πόνου και του θανάτου τόσο σε εμάς όσο και στα αγαπημένα μας πρόσωπα.
Η ανάσταση —λαχταράτε να καλωσορίσετε τα αγαπημένα σας πρόσωπα;
Είναι σαν να έχει ήδη γίνει.
Το προσωπικό όνομα του Θεού αποτελεί εγγύηση.
Ο Ιεχωβά «ζωοποιεί τους νεκρούς και μιλάει για τα πράγματα που δεν υπάρχουν σαν να υπάρχουν».
Γιατί;
Επειδή οι υποσχέσεις του είναι απολύτως βέβαιο ότι θα εκπληρωθούν.
Στο εδάφιο Ιερεμίας 29:11, ο Ιεχωβά λέει: «Εγώ γνωρίζω καλά τι σκέψεις κάνω για εσάς, ... σκέψεις ειρήνης και όχι συμφοράς, για να σας δώσω μέλλον και ελπίδα».
Θα λέγαμε ότι ο Ιεχωβά μάς αγαπάει με όλη του τη διάνοια.
Ο Ιεχωβά θα φροντίσει να γίνουν οι σκέψεις του για εσάς πραγματικότητα.
Πώς νιώθετε για αυτό;
Από τον Ησαΐα, εξετάσαμε μόλις τέσσερις λόγους που έχουμε για να αγαπάμε τον Ιεχωβά.
Πρώτον, είναι ο Ποιμένας μας.
Δεύτερον, είναι ο Δημιουργός μας.
Τρίτον, είναι ο Βοηθός μας και τέταρτον, είναι Θεός προφητειών.
Σίγουρα έχουμε και άλλους λόγους για να αγαπάμε τον Ιεχωβά.
Προσέξτε τι είπαν μερικοί αδελφοί όταν ρωτήθηκαν για ποιον συγκεκριμένο λόγο αγαπούν τον Ιεχωβά. Ένας αδελφός είπε: «Αγαπάω τον Ιεχωβά επειδή ακούει τις προσευχές μου». Μια αδελφή είπε: «Ο Ιεχωβά είναι προσιτός.
Είναι προνόμιο να έχω έναν φίλο στον οποίο μπορώ να μιλάω κάθε στιγμή της ημέρας και ξέρω ότι με καταλαβαίνει». Μια άλλη αδελφή είπε: «Έχει φτιάξει ένα σωρό πράγματα απλώς και μόνο επειδή μας αγαπάει.
Το φαγητό δεν χρειάζεται να έχει γεύση για να μας συντηρεί.
Το ηλιοβασίλεμα δεν χρειάζεται να είναι όμορφο.
Η μουσική δεν χρειαζόταν να υπάρχει, αλλά υπάρχει.
Ένας λόγος που αγαπάω τον Ιεχωβά είναι γιατί κάνει το κάτι παραπάνω επειδή μας αγαπάει». Ένας άλλος αδελφός είπε: «Αγαπάω τον Ιεχωβά για τη συγχωρητικότητά του».
Δεν μας φέρνει αυτό στο μυαλό τη μεγαλύτερη έκφραση αγάπης του Ιεχωβά, τη λυτρωτική θυσία του Γιου του, του Ιησού; Το ερώτημα για τον καθένα μας λοιπόν:
“Γιατί αγαπάω εγώ τον Ιεχωβά;”
Γιατί αγαπάτε εσείς τον Ιεχωβά;
Και τι μας υποκινεί η αγάπη μας να κάνουμε;
Παίρνουμε την απάντηση στο εδάφιο Ησαΐας 43:10. Στον Ησαΐα 43:10, ο Ιεχωβά λέει: «Εσείς είστε μάρτυρές μου, ... ο υπηρέτης μου τον οποίο επέλεξα».
Πρέπει να ήταν συναρπαστικό να ακούς το 1931 τον αδελφό Ρόδερφορντ να ανακοινώνει το καινούριο μας όνομα το οποίο αγαπάμε τόσο πολύ όλα αυτά τα χρόνια,
Μάρτυρες του Ιεχωβά!
Για ποιον σκοπό μας επέλεξε ο Ιεχωβά ως Μάρτυρές του;
Δείτε στον Ησαΐα 43:21.
Εκεί λέει: «Ο λαός που έπλασα για τον εαυτό μου ώστε να διακηρύττει τον αίνο μου».
Ο Ιεχωβά μάς επέλεξε για να διακηρύττουμε τον αίνο του.
Αγαπάμε τον Ιεχωβά, αινούμε τον Ιεχωβά.
Τι προνόμιο είναι αυτό!
Ο Ιεχωβά θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει πέτρες, δέντρα, πουλιά, θηρία του αγρού.
Αλλά όχι, έχει επιλέξει τους πιστούς υπηρέτες του, όλους εμάς, για να διακηρύττουμε τον αίνο του.
Πρόσφατα, ταξιδέψαμε στις δυτικές Ηνωμένες Πολιτείες με τη γυναίκα μου και μπορέσαμε να δούμε βίσονες, άλκες και ταράνδους —από ασφαλή απόσταση, φυσικά.
Είναι τεράστια, πολύ δυνατά ζώα.
Σκεφτείτε να είχε επιλέξει ο Ιεχωβά ένα από αυτά για να διακηρύττει τον αίνο του και κάθε φορά που τα πλησίαζες να έλεγαν: «Αινείτε τον Γιαχ».
Δεν το έκανε όμως.
Τρώνε χορτάρι μόνο.
Αινούν τον Ιεχωβά με διαφορετικό τρόπο.
Η ουσία είναι ότι ο Ιεχωβά έχει επιλέξει εμάς για να διακηρύττουμε τον αίνο του, για να εξυμνούμε τις αρετές του.
Ο Ιεχωβά δεν θέλει να τον αινούμε μηχανικά ή να τον αινούμε με το ζόρι, αλλά θέλει ο αίνος μας να βγαίνει από μια καρδιά γεμάτη αγάπη.
Η αγάπη μας για τις εκπληκτικές ιδιότητες του Θεού μάς ωθεί να μιλάμε σε όλους για τον υπέροχο Θεό μας.
Πολλοί όμως δεν θέλουν να ακούσουν.
Ίσως έχουμε διωγμό, ακόμα και από κυβερνήσεις.
Τότε χρειάζεται να έχουμε στο μυαλό μας το εδάφιο Ησαΐας 44:8 γιατί, όπως ακούσαμε ήδη στο πρόγραμμα σήμερα, θα έρθει η στιγμή που θα αντιμετωπίσουμε διωγμό (Ησαΐας 44:8), αδελφοί μας σε πολλά μέρη ήδη αντιμετωπίζουν διωγμό. Προσέξτε τι λέει: «Μην τρομάζετε και μην παραλύετε από φόβο.
Δεν το έχω πει στον καθέναν σας εκ των προτέρων και δεν το έχω διακηρύξει; Εσείς είστε μάρτυρές μου. Υπάρχει άλλος Θεός εκτός από εμένα; Όχι, δεν υπάρχει άλλος Βράχος· εγώ δεν γνωρίζω κανέναν». Ο Ιεχωβά λέει: «Μην τρομάζετε ...
Μην παραλύετε από φόβο». «Αποδώστε ... αυτά που είναι του Καίσαρα στον Καίσαρα, αλλά αυτά που είναι του Θεού στον Θεό».
Ο Καίσαρας παίζει με τη φωτιά όταν εμποδίζει αυτά που απαιτεί ο Θεός.
Αντί λοιπόν να παραλύουμε από φόβο, η αγάπη για τον Ιεχωβά νικάει τον φόβο και μας υποκινεί να συνεχίζουμε να τον αινούμε.
Και βλέπουμε αυτή την αποφασιστικότητα στην παγκόσμια οικογένειά μας.
Πάρτε για παράδειγμα μια πιστή αδελφή μας, την Τατιάνα.
Η ετυμηγορία στην υπόθεσή της εκκρεμεί ακόμα και ο σύζυγός της είναι αυτή τη στιγμή προφυλακισμένος. Λέει όμως: «Ακόμα και στις πιο δύσκολες στιγμές, εξακολουθώ να νιώθω ότι ο Ιεχωβά είναι μαζί μου, και είμαι βέβαιη ότι με τη βοήθειά του μπορώ να αντιμετωπίσω οποιεσδήποτε μελλοντικές δοκιμασίες.
Η καρδιά μου είναι γαλήνια και ήρεμη.
Είμαι πιο αποφασισμένη από ποτέ να μιλάω σε άλλους για τον Ιεχωβά.
Είμαι περήφανη που είμαι Μάρτυρας του Ιεχωβά!»
Ναι, η αγάπη της Τατιάνας για τον Ιεχωβά την ωθεί να συνεχίζει να τον αινεί.
Η Γραφή δεν μας λέει πόσες ώρες πρέπει να δαπανούμε στη διακονία κάθε μήνα, αλλά μας λέει ότι το κίνητρό μας πρέπει να είναι η αγάπη για τον Θεό.
Όσο περισσότερο τον αγαπάμε, τόσο μεγαλύτερη θα είναι και η συμμετοχή μας, ανάλογα με τις περιστάσεις μας.
Αποδεικνύουμε ότι είμαστε Μάρτυρες του Ιεχωβά με τη διαγωγή μας και με τον ζήλο μας, καθώς τον αινούμε με επίσημο και ανεπίσημο τρόπο.
Ας μας υποκινεί η βαθιά μας αγάπη για τον Ιεχωβά να μιλάμε σε όσο το δυνατόν περισσότερους για τον υπέροχο Θεό μας, τον Ιεχωβά.
Η δεύτερη ομιλία αυτού του συμποσίου θα εξετάσει πώς υποκίνησε η αγάπη για τον Ιεχωβά τον λαό του στους αρχαίους καιρούς.
Η τρίτη ομιλία του συμποσίου θα εξετάσει πώς η αγάπη για τον Ιεχωβά υποκινεί τον λαό του στους σύγχρονους καιρούς και η τελευταία πώς πρέπει να μας υποκινεί η δεύτερη σε σπουδαιότητα εντολή.
Θα ακούσουμε άραγε για προσαρμογές;
Θα υπάρξει μια νέα προσέγγιση στη διακονία μας;
Μείνετε μαζί μας!
Ας δώσουμε πρώτα την προσοχή μας στον αδελφό Γκέριτ Λος, μέλος του Κυβερνώντος Σώματος, στην ομιλία: «Αγάπη για τον Ιεχωβά—Στους Αρχαίους Καιρούς».
Όλοι μας το εκτιμούμε και το χαιρόμαστε όταν μας κάνουν ένα δώρο, αλλά όταν μπορούμε εμείς να δώσουμε ένα δώρο στους άλλους, νιώθουμε ακόμη μεγαλύτερη χαρά.
Ως ο Μεγάλος Δότης όλων των καλών πραγμάτων, ο Ιεχωβά χαίρεται να δίνει και θέλει και οι άνθρωποι να δίνουν με χαρά.
Ο Ιεχωβά είναι ο πρώτος Δότης.
Είναι ο μεγαλύτερος Δότης.
Έδωσε ζωή σε πνευματικούς γιους και στους ανθρώπους.
Έδωσε στον Αδάμ μια υπέροχη σύζυγο.
Τους έδωσε έναν παράδεισο για να ζουν σε αυτόν.
Κατόπιν, δόθηκε στον Αδάμ και στην Εύα η ευκαιρία να δώσουν από τον χρόνο και τις δυνάμεις τους για να φροντίζουν το επίγειο σπίτι τους και για να επεκτείνουν τον κήπο της Εδέμ, να τον κάνουν ένα παγγήινο παράδεισο όπου θα κατοικούσαν δίκαιοι άνθρωποι.
Αργότερα στην ανθρώπινη ιστορία, ο Ιεχωβά δημιούργησε το έθνος του Ισραήλ και τους έδωσε μια πανέμορφη γη γεμάτη καλά πράγματα.
Πώς θα έδειχναν οι Ισραηλίτες την εκτίμησή τους;
Ο Ιεχωβά έδωσε και πάλι μια ευκαιρία στον λαό του να δώσει.
Αυτή τη φορά, τους έδωσε την εντολή να δίνουν δέκατα.
Τι ήταν αυτό;
Δέκατο σημαίνει το δέκα τοις εκατό από κάτι.
Οι Ισραηλίτες έπρεπε να δίνουν στον Ιεχωβά το ένα δέκατο από όλα τα προϊόντα τους και τα ζώα τους.
Μπορούμε να διαβάσουμε τι τους είχε πει στο Λευιτικό 27:30, 32.
Δείτε και εσείς καθώς θα διαβάζω από την οθόνη. Το εδάφιο 30 λέει: «Κάθε δέκατο αυτής της γης, είτε πρόκειται για τα προϊόντα του αγρού είτε για τον καρπό των δέντρων, ανήκει στον Ιεχωβά.
Είναι άγιο για τον Ιεχωβά». Το εδάφιο 32 λέει: «Όσο για κάθε δέκατο από τα βόδια και από τα γιδοπρόβατα, καθετί που περνάει κάτω από την γκλίτσα, το δέκατο ζώο πρέπει να γίνει άγιο για τον Ιεχωβά».
Προσέξατε ότι ο Ιεχωβά είπε πως το δέκατο ήταν ένα άγιο δώρο που ανήκε σε εκείνον;
Και όμως, τι έκανε ο Ιεχωβά με αυτό το δέκατο;
Το έδινε γενναιόδωρα, το πρόσφερε στη φυλή των Λευιτών, οι οποίοι δεν είχαν κληρονομιά γης.
Τώρα δείτε, παρακαλώ, καθώς θα διαβάζω το εδάφιο Αριθμοί 18:21: «Δες τώρα:
Στους γιους του Λευί έδωσα ως κληρονομιά κάθε δέκατο των Ισραηλιτών σε ανταπόδοση για την υπηρεσία την οποία εκτελούν, την υπηρεσία της σκηνής της συνάντησης». Το εδάφιο 24 λέει: «Διότι έδωσα στους Λευίτες ως κληρονομιά το δέκατο που θα συνεισφέρει ο λαός του Ισραήλ στον Ιεχωβά.
Να γιατί τους είπα ότι ανάμεσα στους Ισραηλίτες δεν πρέπει να αποκτήσουν κληρονομιά».
Σκεφτείτε πώς αποδείχτηκε αυτή η διευθέτηση ευλογία για τους Λευίτες, οι οποίοι αφιέρωναν τον χρόνο και την προσοχή τους στην υπηρεσία του Ιεχωβά στη σκηνή της μαρτυρίας.
Αυτή η διευθέτηση αποδείχτηκε επίσης ευλογία για όλο τον Ισραήλ, εφόσον είχαν μια φυλή πλήρως αφοσιωμένη στη φροντίδα της σκηνής της μαρτυρίας και, αργότερα, του ναού του Ιεχωβά.
Πώς θα έδειχναν όμως οι Λευίτες την εκτίμησή τους και την αγάπη τους για τον Ιεχωβά;
Και εκείνοι είχαν λάβει την εντολή να δίνουν δέκατα.
Σύμφωνα με τα εδάφια 26-29, και εκείνοι έπρεπε να δίνουν το δέκατο από τις συνεισφορές που λάβαιναν για να υποστηρίζουν το Ααρωνικό ιερατείο.
Φαίνεται επίσης ότι απαιτούνταν από τους Ισραηλίτες να βάζουν στην άκρη ένα επιπρόσθετο δέκατο για να βοηθούν άλλους να παρακολουθούν τις τρεις ετήσιες γιορτές για τον Ιεχωβά.
Κάθε τρίτο και έκτο έτος, αυτοί οι πόροι δίνονταν στους Λευίτες, στους παροίκους, στις χήρες και στα ορφανά από πατέρα αγόρια που υπήρχαν στην τοπική κοινωνία.
Τι έχουμε μάθει λοιπόν για τις προσφορές και τα δέκατα;
Όπως έχουμε δει, η διευθέτηση των δεκάτων έδινε στον λαό του Θεού μια θαυμάσια ευκαιρία να δείχνουν την αγάπη και την εκτίμησή τους προς τον Ιεχωβά και να υποστηρίζουν την αγνή λατρεία.
Φανταστείτε επίσης πόσο πολύ πρέπει να εκτιμούσαν αυτή τη στοργική διευθέτηση όσοι ήταν σε μειονεκτική θέση —οι πάροικοι, οι χήρες και τα αγόρια που ήταν ορφανά από πατέρα.
Ξέρατε όμως ότι υπάρχει και κάτι άλλο πολύ ενδιαφέρον σε σχέση με τη διευθέτηση των δεκάτων;
Πουθενά στις Γραφές δεν αναφέρεται ότι ο Ιεχωβά είχε αναθέσει σε κάποιον να επιβλέπει αν κάθε άτομο έδινε όντως ολόκληρο το δέκατο από τα προϊόντα του και από τα ζώα του.
Και κανένας δεν είχε διοριστεί να επιβάλλει τη συμμόρφωση με τη διευθέτηση των δεκάτων.
Έτσι λοιπόν, αν και απαιτούνταν από τον νόμο, τα δέκατα ήταν κάτι αποκλειστικά ανάμεσα στον κάθε Ισραηλίτη και στον Ιεχωβά.
Επομένως, αυτή η διευθέτηση επέτρεπε στον κάθε Ισραηλίτη να εκδηλώσει την προσωπική του αγάπη προς τον Ιεχωβά.
Αλλά τι γινόταν αν κάποιος κρατούσε στα κρυφά ένα μέρος από το δέκατο και δεν το έδινε ολόκληρο στον Ιεχωβά, ίσως δίνοντας λιγότερα;
Πώς ένιωθε ο Ιεχωβά για αυτό;
Θα ήθελε ο Ιεχωβά να ευλογήσει όσους ήταν σφιχτοχέρηδες;
Πολύ πιθανόν όχι.
Από την άλλη, πώς ένιωθε ο Ιεχωβά για όσους έδιναν γενναιόδωρα, ακόμη ίσως και περισσότερα από το δέκατο;
Δεν χρειάζεται να μαντέψουμε, σωστά;
Θυμάστε τότε που ο πιστός βασιλιάς Εζεκίας προώθησε την αγνή λατρεία και την προσφορά δεκάτων;
Τι συνέβη; Ας δούμε στα εδάφια 2 Χρονικών 31:4-6: «Επιπρόσθετα, διέταξε τους κατοίκους της Ιερουσαλήμ να δίνουν το οφειλόμενο μερίδιο των ιερέων και των Λευιτών, ώστε εκείνοι να προσηλώνονται αυστηρά στον νόμο του Ιεχωβά.
Μόλις εκδόθηκε η διαταγή, οι Ισραηλίτες πρόσφεραν σε μεγάλες ποσότητες τους πρώτους καρπούς από τα σιτηρά, το καινούριο κρασί, το λάδι και το μέλι και από όλα τα προϊόντα του αγρού· έφεραν με αφθονία το δέκατο από όλα.
Και ο λαός του Ισραήλ και του Ιούδα που κατοικούσε στις πόλεις του Ιούδα έφερε επίσης το δέκατο από τα βόδια και τα πρόβατα και το δέκατο από τα άγια πράγματα που ήταν αγιασμένα για τον Ιεχωβά τον Θεό τους.
Τα έφεραν και τα τοποθέτησαν σε πολλούς σωρούς».
Πώς ένιωσε ο Ιεχωβά για τη γενναιοδωρία που έδειξε ο λαός του; Ας διαβάσουμε τα εδάφια 9 και 10: «Ο Εζεκίας ρώτησε τους ιερείς και τους Λευίτες σχετικά με τους σωρούς, και ο Αζαρίας, ο πρωθιερέας από τον οίκο του Σαδώκ, του είπε:
“Από τον καιρό που άρχισαν να φέρνουν τις συνεισφορές στον οίκο του Ιεχωβά, ο λαός τρώει και χορταίνει, και υπάρχει άφθονο πλεόνασμα, διότι ο Ιεχωβά έχει ευλογήσει τον λαό του, και περισσεύει αυτή η πληθώρα αγαθών”».
Ναι, ο Ιεχωβά ευλογούσε πλούσια τους πιστούς που υποστήριζαν γενναιόδωρα τη διευθέτηση των δεκάτων.
Δυστυχώς, οι Ισραηλίτες τελικά έπαψαν να έχουν γενναιόδωρο πνεύμα και παραμέλησαν τα δέκατα.
Γι’ αυτό, μερικά χρόνια αργότερα, ο Ιεχωβά ενέπνευσε τον προφήτη Μαλαχία να υπενθυμίσει στο έθνος το προνόμιο που είχαν να δίνουν.
Τι είπε ο Ιεχωβά; Ας δούμε στο εδάφιο Μαλαχίας 3:10: «“Φέρτε όλα τα δέκατα στην αποθήκη για να υπάρχει τροφή στον οίκο μου· και δοκιμάστε με, παρακαλώ, από αυτή την άποψη”, λέει ο Ιεχωβά των στρατευμάτων, “και θα δείτε αν δεν σας ανοίξω τις πύλες των υδάτων των ουρανών και εκχύσω πάνω σας ευλογία ώσπου να μη σας λείπει τίποτα”».
Το φαντάζεστε αυτό;
Ήταν λες και ο Ιεχωβά ζητούσε από τον κάθε Ισραηλίτη να τον δοκιμάσει.
Θα ευλογούσε όντως ο Ιεχωβά όσους του έδιναν όλα τα δέκατα, ώστε να μην τους λείψει τίποτα;
Ναι, οπωσδήποτε!
Φυσικά, σήμερα δεν είμαστε κάτω από τον Μωσαϊκό Νόμο και τη διευθέτηση των δεκάτων.
Αντί να μας δίνεται η εντολή να δίνουμε το ένα δέκατο από το εισόδημά μας, το εδάφιο 2 Κορινθίους 9:7 λέει: «Ο καθένας ας ενεργήσει ακριβώς όπως έχει αποφασίσει στην καρδιά του, όχι δυσανασχετώντας ή αναγκαστικά, γιατί ο Θεός αγαπάει αυτόν που δίνει με χαρά».
Τι μάθαμε λοιπόν από αυτή τη σύντομη εξέταση σχετικά με τα δέκατα;
Ότι ο Ιεχωβά μάς δημιούργησε έτσι ώστε να βρίσκουμε χαρά στο να δίνουμε, και δίνουμε γενναιόδωρα από τον χρόνο και τους πόρους μας επειδή αγαπάμε τον Ιεχωβά, όχι επειδή κάποιος παρατηρεί και καταγράφει αυτά που κάνουμε.
Μάθαμε επίσης ότι ο Ιεχωβά ευλογεί πλούσια την υπακοή που πηγάζει από μια καρδιά γεμάτη αγάπη για αυτόν.
Μπορούμε όμως να μάθουμε και άλλα από το πώς ενεργούσε ο Ιεχωβά με τον αρχαίο Ισραήλ;
Ναι, μπορούμε να μάθουμε από τη διευθέτηση της ναζηραιοσύνης.
Τι ήταν αυτή;
Αυτή η διευθέτηση περιγράφεται στο βιβλίο των Αριθμών, στο κεφάλαιο 6.
Ας διαβάσουμε από το κεφάλαιο 6 τα εδάφια 1 και 2. Εκεί λέει: «Ο Ιεχωβά μίλησε πάλι στον Μωυσή και είπε: “Πες στους Ισραηλίτες: «Αν κάποιος άντρας ή κάποια γυναίκα κάνει ειδική ευχή να ζήσει ως ναζηραίος για τον Ιεχωβά, ...»”»
Προσέξτε ότι οι Ισραηλίτες, τόσο οι άντρες όσο και οι γυναίκες, μπορούσαν εθελοντικά να γίνουν ναζηραίοι.
Αυτό σήμαινε ότι έπρεπε να ανταποκρίνονται σε συγκεκριμένες απαιτήσεις που δεν ίσχυαν για τους Ισραηλίτες γενικά.
Ποιες ήταν αυτές οι απαιτήσεις;
Τα εδάφια Αριθμοί 6:3-7 εξηγούν ότι οι ναζηραίοι έπρεπε (1) να απέχουν από αλκοόλ και από «οτιδήποτε ήταν φτιαγμένο από το κλήμα» (2) να μην κόβουν τα μαλλιά τους και (3) να μην αγγίξουν κάποιο πτώμα.
Δεχόμενοι να τηρούν οικειοθελώς αυτές τις επιπρόσθετες απαιτήσεις, οι ναζηραίοι εκδήλωναν την αγάπη τους για τον Ιεχωβά με έναν ιδιαίτερο τρόπο.
Γιατί το λέμε αυτό;
Φανταστείτε ότι προσλαμβάνετε κάποιον για να σας κάνει κάποιες εργασίες στο σπίτι.
Αφού κάνει τις εργασίες που του είπατε, σας λέει ότι χρειάζονται και άλλες εργασίες στο σπίτι και σας λέει ότι θα τις κάνει και αυτές χωρίς να σας πάρει επιπλέον χρήματα.
Πώς θα νιώθατε για αυτόν τον εργάτη;
Δεν θα εκτιμούσατε τον παραπάνω κόπο του, το ότι θα κάνει περισσότερα από αυτά που του ζητήσατε;
Μπορεί μάλιστα να του δώσετε περισσότερα χρήματα.
Και πώς θα ένιωθε εκείνος;
Ως γενναιόδωρο άτομο, θα ένιωθε χαρά επειδή θα έδινε περισσότερα από αυτά που του είχαν ζητηθεί.
Το ίδιο ίσχυε και για τους ναζηραίους.
Ο Ιεχωβά δεν απαιτούσε από κάποιον να γίνει ναζηραίος, αλλά είχε θεσπίσει αυτή τη διευθέτηση.
Γιατί;
Προφανώς, ήξερε ότι κάποιοι πιστοί Ισραηλίτες θα δέχονταν οικειοθελώς να τηρούν κάποιες επιπλέον απαιτήσεις επειδή τον αγαπούσαν πάρα πολύ.
Και η εκτίμησή τους για τον Ιεχωβά θα τους υποκινούσε να κάνουν ακόμη περισσότερα για εκείνον.
Αναμφίβολα, αυτό έφερνε χαρά στην καρδιά του Ιεχωβά, να βλέπει τον λαό του να εκδηλώνει γενναιοδωρία και εκτίμηση με αυτόν τον τρόπο.
Τι μαθαίνουμε λοιπόν από τη διευθέτηση της ναζηραιοσύνης;
Ότι ο Ιεχωβά εκτιμάει βαθιά και ευλογεί όσους δείχνουν την αγάπη τους για εκείνον κάνοντας περισσότερα από όσα απαιτούνται.
Αυτό αληθεύει σήμερα για όσους έχουν τις περιστάσεις να κάνουν σκαπανικό και για όσους μπορούν να υπηρετήσουν ως εθελοντές σε γραφεία τμήματος και σε άλλους θεοκρατικούς διορισμούς.
Όπως ξέρουμε, ο Ιεχωβά κατήργησε τον Μωσαϊκό Νόμο με τις διευθετήσεις για τα δέκατα, για τους ναζηραίους και για τις πολλές θυσίες ζώων.
Το εδάφιο Κολοσσαείς 2:14 λέει ότι ο Ιεχωβά «έσβησε το χειρόγραφο», δηλαδή τη διαθήκη του Νόμου.
Ωστόσο, υπάρχουν διδάγματα που μπορούμε να πάρουμε από αυτές τις αρχαίες διευθετήσεις για την υποστήριξη της αγνής λατρείας;
Ναι.
Το εδάφιο Ρωμαίους 15:4 μας υπενθυμίζει ότι «όλα όσα γράφτηκαν στο παρελθόν γράφτηκαν για τη διδασκαλία μας».
Άρα, πως μπορεί να ωφεληθεί η οργάνωση του Ιεχωβά σήμερα από τις αρχές στις οποίες βασίζονται οι διευθετήσεις των δεκάτων και της ναζηραιοσύνης;
Πώς υποστηρίζει ο καθένας μας ατομικά τις διευθετήσεις για την αγνή λατρεία σήμερα;
Και μήπως μια πιο προσεκτική εξέταση των διευθετήσεων για αγνή λατρεία στον αρχαίο Ισραήλ δείχνει ότι χρειάζονται επιπλέον προσαρμογές σήμερα;
Για να απαντήσουμε σε αυτά τα ερωτήματα, ας δώσουμε την προσοχή μας στον αδελφό Σάμιουελ Χερντ, μέλος του Κυβερνώντος Σώματος, ο οποίος θα παρουσιάσει την επόμενη ομιλία αυτού του συμποσίου με θέμα: «Αγάπη για τον Ιεχωβά—Στους Σύγχρονους Καιρούς».
Καθώς ακούγατε τον αδελφό Λος να αναλύει τις διευθετήσεις για τα δέκατα και τη ναζηραιοσύνη, μήπως προσπαθήσατε να κάνετε τη σύνδεση με διευθετήσεις για λατρεία στη σύγχρονη εποχή; Ίσως σκεφτήκατε:
“Τι αντιστοιχεί στα δέκατα σήμερα;”
Όπως ανέφερε ο αδελφός Λος, αν και τα δέκατα ήταν απαίτηση για τους Ισραηλίτες, έδιναν επίσης τακτικά στον λαό του Ιεχωβά ευκαιρίες για να εκδηλώνουν την αγάπη τους για τον Ιεχωβά δίνοντάς του το καλύτερο.
Φυσικά, δεν μας δίνεται πλέον η εντολή να δίνουμε ένα συγκεκριμένο ποσό από το εισόδημά μας στον Ιεχωβά.
Η διευθέτηση των δεκάτων καταργήθηκε μαζί με τον Μωσαϊκό Νόμο, και στο εδάφιο Γαλάτες 6:2 λέει ότι πλέον είμαστε κάτω από «τον νόμο του Χριστού».
Οι αληθινοί Χριστιανοί σήμερα δίνουν στον Ιεχωβά “ακριβώς όπως έχουν αποφασίσει στην καρδιά τους”.
Αλλά η διευθέτηση για τα δέκατα μας δείχνει ότι ο Ιεχωβά εξακολουθεί να αναμένει κάτι από τον λαό του σήμερα.
Θυμηθείτε ότι το δέκατο δεν έπρεπε να είναι απλώς το ένα δέκατο, αλλά το καλύτερο δέκατο από τα προϊόντα και τα ζώα κάποιου.
Ο Ιεχωβά αξίζει το καλύτερό μας—τίποτα λιγότερο.
Με αυτό υπόψη, πώς μπορούμε να δίνουμε στον Ιεχωβά το καλύτερό μας;
Φυσικά, προσπαθούμε σκληρά να υπακούμε σε όλες τις εντολές του Ιεχωβά.
Αλλά υπάρχει μια εντολή που ξεχωρίζει ως χαρακτηριστικό γνώρισμα των αληθινών Χριστιανών σήμερα.
Ποια είναι αυτή;
Ας τη διαβάσουμε μαζί από την οθόνη, στον Ματθαίο 28:19, 20. Εκεί λέει: «Πηγαίνετε, λοιπόν, και κάντε μαθητές από όλα τα έθνη, βαφτίζοντάς τους στο όνομα του Πατέρα και του Γιου και του αγίου πνεύματος, διδάσκοντάς τους να τηρούν όλα όσα σας έχω παραγγείλει.
Και εγώ είμαι μαζί σας όλες τις ημέρες μέχρι την τελική περίοδο του συστήματος πραγμάτων».
Σας έκανε εντύπωση που διαβάσαμε αυτά τα εδάφια;
Δεν νομίζω.
Αυτά τα εδάφια μας δείχνουν ότι το έργο μαθήτευσης είναι απαίτηση για όλους τους Χριστιανούς.
Και εσείς, αγαπητοί αδελφοί και αδελφές, έχετε οικοδομήσει τη ζωή σας γύρω από αυτά τα εδάφια.
Έχετε δώσει και συνεχίζετε να δίνετε το καλύτερο που μπορείτε για να υπακούτε σε αυτή τη ζωοσωτήρια εντολή.
Και σας αξίζει έπαινος για αυτό.
Την οργάνωση του Ιεχωβά ανέκαθεν την απασχολούσε να βλέπει πώς προοδεύει αυτό το τεράστιο παγκόσμιο έργο.
Μας αρέσει πολύ να βλέπουμε την ετήσια έκθεση που δημοσιεύεται κάθε χρόνο γιατί βλέπουμε τον αριθμό των ευαγγελιζομένων να αυξάνεται.
Η παγκόσμια έκθεση βοηθάει το Κυβερνών Σώμα να δει πού χρειάζεται να στείλει ιεραποστόλους, ειδικούς σκαπανείς και σκαπανείς.
Ας δούμε ένα βίντεο που τονίζει πόσο στα σοβαρά έχει πάρει ο λαός του Ιεχωβά όλα αυτά τα χρόνια αυτή την αποστολή.
Πότε αρχίσαμε να δίνουμε έκθεση υπηρεσίας αγρού;
Πριν από το 1920, μόνο οι βιβλιοπώλες διάκονοι, όπως αποκαλούνταν τότε οι σκαπανείς, αναμενόταν να υποβάλλουν εκθέσεις.
Από το 1920 όμως, ζητούνταν από όλους στην εκκλησία που συμμετείχαν στο έργο μαρτυρίας να δίνουν εβδομαδιαία έκθεση.
Η ετήσια έκθεση υπηρεσίας του 1920 για τις Ηνωμένες Πολιτείες ήταν η πρώτη που περιλάμβανε τη δράση των ευαγγελιζομένων.
Αυτή η έκθεση έδειξε ότι ήταν δραστήριοι στο έργο κηρύγματος 8.052 εργάτες τάξεων, δηλαδή ευαγγελιζόμενοι, και 350 σκαπανείς.
Δύο φορές τον χρόνο στα τέλη της δεκαετίας του 1920, μία εβδομάδα ήταν αφιερωμένη σε μια ειδική παγκόσμια εκστρατεία μαρτυρίας.
Οι σκαπανείς είχαν στόχο να κάνουν 40 ώρες εκείνη την ειδική εβδομάδα.
Τον Ιανουάριο του 1939, έγινε η εισήγηση στους ευαγγελιζομένους να πετυχαίνουν τον στόχο των 60 ωρών κάθε μήνα.
Εκείνα τα χρόνια, οι εκθέσεις υπηρεσίας αγρού των εκκλησιών παραήταν λεπτομερείς.
Με τον καιρό, τα έντυπα της έκθεσης υπηρεσίας αγρού απλοποιήθηκαν.
Σταθερά χαρακτηριστικά των εκθέσεων ήταν πάντα οι επανεπισκέψεις, οι Γραφικές μελέτες, τα έντυπα που δόθηκαν και οι ώρες που δαπανήθηκαν στο έργο μαθήτευσης.
Όπως σήμερα έτσι και τότε, πίσω από αυτές τις εκθέσεις υπηρεσίας αγρού κρύβονταν ωραίες εμπειρίες.
Όταν πρωτομπήκα σε Αίθουσα Βασιλείας σε ηλικία 16 χρονών, είδα αυτόν τον πίνακα πάνω στο βήμα και συνειδητοποίησα ότι αυτή η οργάνωση ενδιαφέρεται για το τι κάνουμε, τι λέμε και πόσο πολλά λέμε για τον Ιεχωβά.
Το κατάλαβα αυτό από την αρχή.
Έπειτα από τρεις μήνες μελέτης λοιπόν, όταν άρχισα να βγαίνω στο έργο, ήθελα και εγώ να δηλώνω τις ώρες μου.
Μου έδειξαν πώς να το κάνω και από τότε δεν έχω πάψει να δίνω έργο.
Με τον Άλαν προσκληθήκαμε στην υπηρεσία ειδικού σκαπανέα το 1966.
Τότε αναμενόταν να κάνουμε 150 ώρες και 50 επανεπισκέψεις τον μήνα.
Ήταν δύσκολος στόχος.
Για τους ειδικούς σκαπανείς και τους ιεραποστόλους υπήρχε τότε η απαίτηση να δίνουμε 150 περιοδικά, ένα για κάθε ώρα.
Μια μέρα, πετύχαμε στον δρόμο το άλλο ζευγάρι ιεραποστόλων καθώς πηγαίναμε στον κινηματογράφο.
Εκείνοι πήγαιναν κάθε Σάββατο. Και ο αδελφός μάς λέει: «Αχ! Εμείς δεν μπορούμε να έρθουμε γιατί δεν έχω δώσει και τα 150 περιοδικά ακόμα!
Πρέπει να δώσω άλλα πέντε και μετά θα έρθουμε».
Αυτό ξεκίνησε το 1961, όταν μας διόρισαν ειδικούς σκαπανείς.
Μέναμε σε τροχόσπιτο όταν ξεκινήσαμε το σκαπανικό και κηρύτταμε πέντε ώρες κάθε μέρα, κάθε μέρα.
Το πρόβλημα δεν ήταν να βγάζουμε τις ώρες.
Το πρόβλημα ήταν να ζεις με 100 δολάρια τον μήνα. Ο Ντέιβ λοιπόν μου είπε: «Θα πάω να πιάσω μια δουλειά».
Εκείνο τον καιρό είχε ανοίξει ένα καινούριο μαγαζί στην πόλη.
Πολύ ωραίο! Πήγε στον μαγαζάτορα και του είπε: «Θέλω να δουλεύω μια ημέρα την εβδομάδα». «Και τι θα κάνεις τις υπόλοιπες ημέρες;» Και του λέει: «Θα πηγαίνω να χτυπάω πόρτες και θα μιλάω για τη Βασιλεία του Θεού».
Και του λέει: «Αλήθεια;
Να η πόρτα μου.
Χτύπα την».
Γνώρισε και εκείνος την αλήθεια και η γυναίκα του, και είναι και τα παιδιά τους στην αλήθεια.
Και είχαν και μια γραμματέα, σωστά;
Μμμ.
Που είχε εφτά παιδιά. Και εκείνη είπε: «Να σας πω, θέλω και εγώ να μελετήσω τη Γραφή».
Οπότε κάναμε μελέτη με τα εφτά παιδιά της μετά το βραδινό.
Το ωραίο είναι ότι τα πήγαιναν πολύ καλά.
Ναι.
Και μετά, μελετούσαμε με τους γονείς.
Όταν τελειώναμε λοιπόν τις μελέτες, κόντευε μεσάνυχτα. Μια φορά πήγαμε με τον επίσκοπο περιοχής και μας λέει: «Είμαι πολύ μεγάλος για μεταμεσονύχτια βάρδια».
Να σας πω την αλήθεια, δεν κυνηγούσα ποτέ τις ώρες.
Προσπαθούσα πάντα να κάνω ποιοτικό έργο.
Να πω κάτι ουσιαστικό στους ανθρώπους, όχι απλώς να πάω εκεί και να τους δώσω περιοδικά.
Ή, στις Γραφικές μου μελέτες, προσπαθούσα πολύ σκληρά να γνωρίσω καλά τους ανθρώπους.
Το θέμα λοιπόν δεν ήταν ποτέ οι ώρες.
Προσπαθούμε να σώσουμε ζωές!
Τι ωραία που ακούσαμε αυτούς τους αγαπητούς πιστούς αδελφούς μας!
Ο αδελφός Μπιουτέλ είναι τώρα 100 χρονών και η αδελφή Μπιουτέλ 98.
Αξιοποίησαν υπέροχα τα πρώτα χρόνια της αιώνιας ζωής τους!
Όπως είδαμε, η διευθέτηση να αναφέρουμε τη δράση μας στη διακονία αγρού εξυπηρέτησε έναν πολύτιμο σκοπό επί πολλά χρόνια.
Όπως ανέφερε όμως ο αδελφός Φλιγκλ στην πρώτη ομιλία αυτού του συμποσίου, αυτό που υποκινεί τους υπηρέτες του Ιεχωβά να τον αινούν είναι η μεγάλη αγάπη που έχουν για αυτόν.
Η συμμετοχή στη διακονία αντανακλά επίσης τη γνήσια αγάπη μας για τους συνανθρώπους μας και την αγάπη μας για τα καλά νέα.
Συμμετέχουμε λοιπόν στη διακονία, όχι επειδή συμπληρώνουμε μια έκθεση κάθε μήνα, αλλά θα λέγαμε ότι το κάνουμε επειδή αυτό είναι το προσωπικό μας δώρο στον Ιεχωβά και στους συνανθρώπους μας.
Αλλά ο Ιεχωβά είναι ρεαλιστής.
Γνωρίζει ότι πολλοί αδελφοί και αδελφές μας έχουν περιορισμούς λόγω περιστάσεων όπως είναι η προχωρημένη ηλικία ή τα σοβαρά προβλήματα υγείας.
Άλλοι παλεύουν με το αυξανόμενο κόστος ζωής, με τις εμφύλιες συγκρούσεις, τον πόλεμο ή την εναντίωση στο έργο μας.
Πρόσφατα, η πανδημία COVID-19 περιόρισε σημαντικά όσα μπορούσαμε πολλοί από εμάς να κάνουμε στη διακονία.
Ορισμένοι που κηρύττουν πιστά επί δεκαετίες ίσως ντρέπονται να αναφέρουν τον λίγο χρόνο που αφιερώνουν στη διακονία.
Αν αυτό ισχύει και για εσάς, θα πρέπει να αισθάνεστε ότι έχετε αποτύχει με κάποιον τρόπο;
Σε καμία περίπτωση! Προσέξτε την αρχή που υπάρχει στη 2 Κορινθίους 8:12: «Διότι αν υπάρχει πρώτα η προθυμία, είναι ιδιαίτερα ευπρόσδεκτη σύμφωνα με ό,τι έχει κανείς, όχι σύμφωνα με ό,τι δεν έχει».
Αν δίνουμε στον Ιεχωβά το καλύτερό μας, εκείνος θέλει να χαιρόμαστε με αυτά που κάνουμε, όχι να νιώθουμε ενοχές για αυτά που δεν μπορούμε να κάνουμε.
Στις Γραφές, οι θυσίες προς τον Ιεχωβά συνδέονται με τη χαρά.
Λόγου χάρη, το εδάφιο Νεεμίας 12:43 λέει: «Εκείνη την ημέρα πρόσφεραν μεγάλες θυσίες και χάρηκαν, γιατί ο αληθινός Θεός τούς έκανε να χαρούν πάρα πολύ».
Μπορούμε να φανταστούμε τον Ιεχωβά να κρίνει έναν Ισραηλίτη ως άπιστο επειδή το δέκατο του ήταν λιγότερο από το δέκατο ενός άλλου;
Φυσικά και όχι.
Οι περιστάσεις και οι ικανότητες του καθενός διαφέρουν.
Ο αδελφός Λος εξήγησε ότι, αν και τα δέκατα αποτελούσαν απαίτηση στον αρχαίο Ισραήλ, ο Ιεχωβά δεν απαιτούσε από κάποιον να επιβλέπει ή να καταγράφει τα δέκατα που έδινε κάθε άτομο.
Τα δέκατα ήταν κάτι αποκλειστικά ανάμεσα στον κάθε Ισραηλίτη και στον Ιεχωβά.
Το Κυβερνών Σώμα πιστεύει ότι η ίδια αρχή μπορεί να εφαρμοστεί και σε σχέση με τον χρόνο που αναφέρουμε ότι αφιερώσαμε στη διακονία.
Η διακονία μας περιλαμβάνει πολύ περισσότερα από το να μετράμε απλώς ώρες.
Για αυτόν τον λόγο, με χαρά σας ανακοινώνουμε ότι, από την 1η Νοεμβρίου 2023, δεν θα ζητείται πλέον από τους ευαγγελιζομένους των εκκλησιών να αναφέρουν πόσον χρόνο έχουν αφιερώσει στη διακονία αγρού.
Ούτε θα χρειάζεται να αναφέρουν τις εκδόσεις που έδωσαν, τα βίντεο που έδειξαν ή τις επανεπισκέψεις τους.
Αντί για αυτό, η έκθεση υπηρεσίας αγρού θα έχει απλώς ένα κουτάκι στο οποίο ο κάθε ευαγγελιζόμενος θα σημειώνει αν συμμετείχε σε οποιαδήποτε μορφή διακονίας στη διάρκεια του μήνα.
Θα υπάρχει ακόμα ένα κουτάκι στο οποίο οι ευαγγελιζόμενοι θα αναφέρουν τον αριθμό των διαφορετικών Γραφικών μελετών που διεξάγουν.
Αυτή η απλοποιημένη έκθεση εξυπηρετεί έναν σημαντικό σκοπό.
Μας επιτρέπει να γνωρίζουμε τον αριθμό των ενεργών ευαγγελιζομένων σε κάθε χώρα.
Θα μας βοηθάει επίσης να ξέρουμε αν σε κάποιους τομείς ξεκινούν πολλές Γραφικές μελέτες και πού υπάρχει μεγαλύτερη ανάγκη για σκαπανείς, ειδικούς σκαπανείς, ιεραποστόλους και Αίθουσες Βασιλείας.
Αν και οι ευαγγελιζόμενοι δεν θα αναφέρουν πλέον τον χρόνο που αφιέρωσαν στη διακονία, είναι καλό να ακολουθούμε όλοι μας πιστά τη συμβουλή που υπάρχει στους Κολοσσαείς 3:23, 24: «Οτιδήποτε κάνετε, να το κάνετε ολόψυχα όπως για τον Ιεχωβά, και όχι για ανθρώπους, γιατί ξέρετε ότι από τον Ιεχωβά θα λάβετε την κληρονομιά ως ανταμοιβή.
Να υπηρετείτε ως δούλοι τον Κύριο, τον Χριστό».
Το Κυβερνών Σώμα είναι πεπεισμένο ότι εσείς, αγαπητοί αδελφοί, θα συνεχίσετε να αποδίδετε ολόψυχη υπηρεσία στον Ιεχωβά κάνοντας όλα όσα μπορείτε στην υπηρεσία του.
Και, όπως ο Ιεχωβά ευλογούσε πλούσια τους πιστούς Ισραηλίτες που υποστήριζαν γενναιόδωρα τη διευθέτηση για τα δέκατα, θα ευλογεί πλούσια και τη δική σας «θυσία αίνου».
Μια στιγμή όμως!
Τι θα πούμε για τη ναζηραιοσύνη;
Υπάρχει κάτι αντίστοιχο στην οργάνωση στη σύγχρονη εποχή;
Βεβαίως!
Είναι καλό να μιμούμαστε όλοι το παράδειγμα των ναζηραίων όσον αφορά την αυτοθυσία και το θάρρος.
Ωστόσο, όπως εξήγησε ο αδελφός Λος, οι ναζηραίοι έπρεπε να ανταποκρίνονται σε ορισμένες απαιτήσεις που δεν αναμένονταν από τους Ισραηλίτες γενικά.
Το ίδιο ισχύει για τους σκαπανείς στις μέρες μας.
Έχουν προσφερθεί εθελοντικά να αφιερώνουν έναν συγκεκριμένο αριθμό ωρών στη διακονία.
Γι’ αυτό, οι βοηθητικοί και οι τακτικοί σκαπανείς, οι ειδικοί σκαπανείς, οι ιεραπόστολοι και οι επίσκοποι περιοχής με τις συζύγους τους θα συνεχίσουν να αναφέρουν τον αριθμό των ωρών που αφιερώνουν στη διακονία, καθώς και τον αριθμό των διαφορετικών Γραφικών μελετών που διεξάγουν.
Όπως ξέρετε, το Κυβερνών Σώμα πρόσφατα μείωσε τον αναμενόμενο αριθμό ωρών για τους βοηθητικούς σκαπανείς, τους τακτικούς σκαπανείς, τους ειδικούς σκαπανείς, τους ιεραποστόλους στον αγρό και τους επισκόπους περιοχής με τις συζύγους τους.
Είμαστε πολύ χαρούμενοι που έγινε αυτό, και είμαστε απόλυτα βέβαιοι ότι, χάρη σε αυτή την αλλαγή, πολύ περισσότεροι θα καταφέρουν να γίνουν σκαπανείς.
Γιατί είμαστε τόσο βέβαιοι; Λόγω αυτού που αναφέρεται στον Ψαλμό 110:3: «Ο λαός σου θα προσφέρει πρόθυμα τον εαυτό του την ημέρα της στρατιωτικής σου δύναμης».
Ναι, ο Ιεχωβά υπόσχεται ότι ο λαός του, και ιδιαίτερα οι νέοι, θα επιδιώξουν να κάνουν περισσότερα σε αυτόν τον καιρό του τέλους.
Πολλοί σκαπανείς παρακολουθούν κάποια στιγμή τη Σχολή για Ευαγγελιστές της Βασιλείας. Γίνονται ειδικοί σκαπανείς, ιεραπόστολοι στον αγρό, ακόμη και επίσκοποι περιοχής μαζί με τη σύζυγό τους.
Ευχαριστούμε τον Ιεχωβά για όσους προσφέρονται να υπηρετήσουν ως σκαπανείς.
Ας αναλογιστούμε όμως λίγο τι θα σημάνει αυτή η προσαρμογή για όλους μας.
Δεν είναι αλήθεια ότι η έκθεση υπηρεσίας αγρού που δίναμε κάθε μήνα χρησίμευε και ως υπενθύμιση;
Η έκθεσή μας κάθε μήνα μάς υπενθύμιζε να είμαστε τακτικοί στη διακονία, να χρησιμοποιούμε τις διάφορες εκδόσεις μας και τα βίντεο και να κάνουμε επανεπισκέψεις.
Τώρα τι θα γίνει;
Θα συνεχίσουμε να φροντίζουμε ευσυνείδητα να έχουμε δραστήρια συμμετοχή στη διακονία κάθε μήνα;
Θυμηθείτε ότι στη διευθέτηση για τα δέκατα το κάθε άτομο είχε την ευθύνη να δίνει το πλήρες δέκατο στον Ιεχωβά. Παρόμοια, ο καθένας μας είναι καλό να θέσει προσωπικούς στόχους για να διασφαλίσει ότι θα συμμετέχει με ζήλο στη διακονία.
Η αγάπη μας για τον Ιεχωβά θα μας υποκινεί να έχουμε ένα πρόγραμμα ώστε να είμαστε σίγουροι ότι η διακονία θα συνεχίσει να έχει προτεραιότητα στη ζωή μας.
Τι θα σημάνουν αυτές οι προσαρμογές στο πώς αναφέρουμε τη δράση μας για εσάς, πρεσβύτεροι και επίσκοποι περιοχής;
Θα είναι ακόμα πιο σημαντικό να είστε, αγαπητοί αδελφοί, ποιμένες με διάκριση.
Θα χρειάζεται να γνωρίζετε καλά το ποίμνιο. Για παράδειγμα, όταν θα αξιολογείτε την πνευματική υγεία μιας εκκλησίας ή αν ένας αδελφός έχει τα προσόντα για να υπηρετήσει ως πρεσβύτερος ή διακονικός υπηρέτης, δεν θα ασχολείστε απλώς με αριθμούς ή μέσους όρους —πόσες ώρες δαπανήθηκαν στο έργο, πόσα έντυπα δόθηκαν και τα λοιπά.
Όχι, θα πρέπει να γνωρίζετε καλά τους αδελφούς.
Ποια είναι η στάση τους απέναντι στη διακονία;
Είναι ζηλωτές για την αγνή λατρεία;
Τι φήμη έχουν όσον αφορά τη διακονία;
Αξιοποιούν κάθε ευκαιρία για να δώσουν μαρτυρία;
Βοηθούν άλλους να το κάνουν αυτό, συμπεριλαμβανομένης της οικογένειάς τους; Όπως εξετάσαμε, ο Ιεχωβά αναμφίβολα αξίζει το καλύτερό μας, και δείχνουμε την αγάπη μας για αυτόν κάνοντας το καλύτερο που μπορούμε στη διακονία και σε όλες τις άλλες πτυχές της λατρείας μας.
Ο Ιεχωβά σάς αγαπάει για αυτό.
Και σας αγαπάμε και εμείς για αυτό.
Ξέρουμε ότι θα συνεχίσετε να εκδηλώνετε το πνεύμα που περιγράφεται στον Ψαλμό 54:6. Εκεί λέει: «Θα θυσιάζω σε εσένα πρόθυμα.
Θα εξυμνώ το όνομά σου, Ιεχωβά, γιατί αυτό είναι καλό».
Είμαστε βέβαιοι λοιπόν ότι θα συνεχίσετε να δίνετε στον Ιεχωβά το καλύτερο που μπορείτε στο έργο μαθήτευσης.
Υπάρχουν όμως και άλλα που μπορούμε να μάθουμε από τις Γραφές σε σχέση με τον τρόπο που διεξάγουμε τη διακονία μας; Αν ναι, μήπως χρειάζεται τώρα να γίνουν κάποιες επιπρόσθετες προσαρμογές;
Για να το μάθουμε, ας δώσουμε την προσοχή μας στον αδελφό Μαρκ Σάντερσον, μέλος του Κυβερνώντος Σώματος, ο οποίος θα εκφωνήσει την τελική ομιλία αυτού του συμποσίου με θέμα «Να Αγαπάτε τους Ανθρώπους—Κάντε Μαθητές». Αδελφοί και αδελφές, δεν απολαμβάνουμε ένα υπέροχο πρόγραμμα;
Η σημερινή ημέρα είναι πράγματι ένα ορόσημο στην ιστορία των Μαρτύρων του Ιεχωβά.
Και ίσως η καρδιά μας αυτή τη στιγμή είναι τόσο γεμάτη από αγάπη και εκτίμηση για τον υπέροχο Θεό μας, τον Ιεχωβά, όσο ποτέ άλλοτε.
Έχουμε βαθύνει την κατανόησή μας για το έλεος του Ιεχωβά, τη συμπόνια του και την υπομονή του.
Και τι θα λέγαμε για την ανακοίνωση για την έκθεση υπηρεσίας αγρού;
Ο Ιεχωβά ουσιαστικά μας τιμάει.
Δείχνει εμπιστοσύνη σε εμάς.
Αν το σκεφτείτε, γιατί πάμε από πόρτα σε πόρτα;
Γιατί κάνουμε έργο με σταντ;
Γιατί κάνουμε τηλεφωνική μαρτυρία και γράφουμε επιστολές;
Γιατί κάνουμε επανεπισκέψεις και αρχίζουμε Γραφικές μελέτες;
Γιατί τα κάνουμε όλα αυτά;
Επειδή αγαπάμε πάρα πολύ τον υπέροχο και θαυμάσιο Θεό μας, τον Ιεχωβά.
Όπως τόνισε ο αδελφός Φλιγκλ στην ομιλία του, στο εδάφιο Ματθαίος 22:37 ο Ιησούς ανέφερε ποια είναι η μεγαλύτερη και πρώτη εντολή.
Θυμάστε τι είπε; «Πρέπει να αγαπάς τον Ιεχωβά τον Θεό σου με όλη σου την καρδιά και με όλη σου την ψυχή και με όλη σου τη διάνοια».
Υπάρχει όμως και κάτι άλλο που μας υποκινεί να κάνουμε μαθητές;
Ναι.
Αυτό που ο Ιησούς είπε ότι είναι η δεύτερη σε σπουδαιότητα εντολή. Ο Ιησούς είπε: «Πρέπει να αγαπάς τον πλησίον σου όπως τον εαυτό σου».
Πρέπει λοιπόν να αγαπάμε τον Θεό, αλλά πρέπει επίσης να αγαπάμε και τους ανθρώπους.
Γιατί είναι η αγάπη για τους ανθρώπους τόσο σημαντική;
Επειδή όταν βλέπουμε ότι κάποιος νοιάζεται για εμάς, αυτό μας αγγίζει ακόμη και αν δεν τον ξέρουμε.
Για παράδειγμα, κάποιος που μπορεί να μην τον έχετε ξαναδεί, κάνει μια ευγενική χειρονομία.
Ίσως σας ανοίγει την πόρτα ή σας δίνει κάτι που σας έπεσε ή σας βοηθάει να κουβαλήσετε κάτι βαρύ.
Πώς νιώθετε για αυτό;
Εκτιμάτε την καλοσύνη του, έτσι δεν είναι;
Και πιθανώς είστε πιο διατεθειμένοι να ακούσετε αυτά που ίσως θέλει να σας πει.
Βλέπετε, όταν αισθανόμαστε ότι κάποιος μας αγαπάει, η καρδιά μας ξεκλειδώνει.
Η ανιδιοτελής αγάπη έχει μεγάλη δύναμη.
Αγγίζει την καρδιά όσων έχουν «τη σωστή διάθεση για αιώνια ζωή».
Και ο Ιησούς είπε ότι οι αληθινοί μαθητές του θα χαρακτηρίζονταν —θα αναγνωρίζονταν— από την αγάπη που θα είχαν μεταξύ τους.
Και δεν είναι αλήθεια ότι πολύ συχνά αδελφοί και αδελφές μας λένε πως αυτό που τους έλκυσε στην αλήθεια ήταν η αγάπη που ένιωσαν να τους δείχνει αυτός που τους έκανε μελέτη ή η εκκλησία όταν άρχισαν να παρακολουθούν συναθροίσεις;
Πιθανότατα, αυτή η αγάπη ήταν που έλκυσε και εσάς ώστε να θέλετε να γίνετε μαθητές του Ιησού Χριστού.
Αυτός ήταν και ο λόγος που, στην ετήσια συνέλευση του 2017, το Κυβερνών Σώμα μάς παρότρυνε να εστιάζουμε πλέον περισσότερο στο να συζητάμε με τους ανθρώπους.
Και θυμάστε;
Σε εκείνη τη συνέλευση επίσης απλοποιήθηκε η Εργαλειοθήκη Διδασκαλίας μας, ώστε να μπορούμε να εξοικειωνόμαστε καλύτερα με τα διάφορα εργαλεία που χρησιμοποιούμε στη διακονία.
Και αυτό γιατί θέλουμε να σκεφτόμαστε με προσοχή τις προσωπικές περιστάσεις του κάθε ατόμου —τι μπορεί να τον απασχολεί, τι μπορεί να τον ενδιαφέρει— και μετά να δείχνουμε ευελιξία καθώς επιλέγουμε το θέμα που θέλουμε να συζητήσουμε μαζί του.
Εδώ και αρκετά χρόνια, στις μεσοβδόμαδες συναθροίσεις μας υπήρχαν ενδεικτικές συζητήσεις με προτεινόμενα εδάφια, ακόμη και με προτεινόμενη ερώτηση σύνδεσης για να μας βοηθήσει να συνεχίσουμε τη συζήτηση την επόμενη φορά.
Αλλά δεν δημιουργεί προβλήματα κάποιες φορές το να μαθαίνουμε απέξω τις παρουσιάσεις;
Θυμάμαι τότε που είχα πρωτοξεκινήσει το σκαπανικό και ήμουν μια μέρα στο έργο με μια αδελφή.
Καθώς πηγαίναμε στην πόρτα, την έβλεπα που ψιθύριζε την παρουσίαση της.
Την είχε μάθει όλη απέξω, λέξη προς λέξη.
Και ξαφνικά μια γυναίκα ανοίγει την πόρτα.
Μια πολύ όμορφη ηλικιωμένη, με φτιαγμένα μαλλιά, μακιγιαρισμένη, ωραία ντυμένη —ήταν έτοιμη να βγει. Και η αδελφή τα έχασε και της λέει: «Α, μας συγχωρείτε, σας σηκώσαμε από το κρεβάτι;»
Όταν μαθαίνεις απέξω τις παρουσιάσεις, αυτά παθαίνεις κάποιες φορές.
Ίσως και εμείς να μαθαίνουμε απέξω παρουσιάσεις, και μερικές φορές μπορεί να νιώθουμε ότι κάνουμε ομιλία στην πόρτα.
Αλλά τι γίνεται αν το άτομο το ενδιαφέρει κάτι άλλο;
Αν έχει μια πολύ συγκεκριμένη ανάγκη ή αν αντιμετωπίζει μια πολύ τραγική κατάσταση εκείνη την περίοδο;
Θέλουμε να μιμούμαστε το παράδειγμα του Κυρίου μας, του Ιησού Χριστού.
Εκείνος έθεσε το τέλειο παράδειγμα για εμάς.
Έδειχνε αγάπη στους ανθρώπους επιλέγοντας θέματα που ήταν κατάλληλα για το κάθε άτομο.
Και, χάρη στο προσωπικό ενδιαφέρον που έδειχνε, οι άνθρωποι ελκύονταν στο άγγελμα.
Για παράδειγμα, θυμάστε την περίπτωση που o Ιησούς είχε μια συνομιλία με τον Φαρισαίο Νικόδημο;
Ο Νικόδημος είχε εντυπωσιαστεί από τα θαύματα του Ιησού, αλλά πήγε στον Ιησού τη νύχτα πιθανότατα επειδή φοβόταν τους Ιουδαίους.
Ως Φαρισαίος και ως δάσκαλος, ο Νικόδημος προφανώς γνώριζε πάρα πολύ καλά τις Εβραϊκές Γραφές.
Τι έκανε λοιπόν ο Ιησούς;
Ανέφερε στον Νικόδημο κάτι που ήταν εντελώς καινούριο.
Του μίλησε για καινούριες αλήθειες, όπως το να «αναγεννηθεί» κάποιος ή το να δει «τη Βασιλεία του Θεού».
Εξήγησε στον Νικόδημο ότι “είχε κατέβει από τους ουρανούς” και ότι ήταν “ο μονογενής Γιος” του Θεού και ότι ο ίδιος ήταν η οδός προς την αιώνια ζωή.
Θα συμφωνείτε ότι, αν και ο Νικόδημος ήταν δάσκαλος, διδάχτηκε πάρα πολλά από τον Ιησού εκείνη τη νύχτα.
Σημαίνει όμως αυτό ότι ο Ιησούς ακολουθούσε ακριβώς την ίδια προσέγγιση με οποιονδήποτε συναντούσε;
Όχι, όχι, δεν το έκανε αυτό.
Σε μια άλλη περίπτωση, όταν ο Ιησούς μίλησε με μια Σαμαρείτισσα, χρησιμοποίησε μια εντελώς διαφορετική προσέγγιση.
Προφανώς, η Σαμαρείτισσα γνώριζε τα εντελώς βασικά από τις Εβραϊκές Γραφές.
Τι έκανε λοιπόν ο Ιησούς;
Παρατήρησε ποια πράγματα την ενδιέφεραν, όπως για παράδειγμα το να βγάλει νερό ή το γιατί ο Ιησούς, αν και Ιουδαίος, μιλούσε με μια Σαμαρείτισσα.
Ο Ιησούς έδειξε επίσης ενδιαφέρον για την οικογενειακή της κατάσταση.
Παρατήρησε ακόμη ότι την απασχολούσε πολύ γιατί οι Ιουδαίοι απέδιδαν λατρεία σε ένα συγκεκριμένο μέρος ενώ οι Σαμαρείτες σε ένα άλλο μέρος.
Τι έκανε ο Ιησούς;
Συζήτησε μαζί της για τα πράγματα που ενδιέφεραν εκείνη, που απασχολούσαν εκείνη.
Τη βοήθησε να καταλάβει ότι το να λατρεύουμε τον Θεό «με πνεύμα και αλήθεια» είναι πιο σημαντικό από το μέρος στο οποίο αποδίδει κανείς λατρεία.
Πώς ανταποκρίθηκε εκείνη η γυναίκα;
Η Γραφή λέει ότι «άφησε τη στάμνα της» εκεί στο πηγάδι, «πήγε στην πόλη» και έδωσε δυναμική μαρτυρία για τον Ιησού.
Ήταν τόσο πειστική ώστε οι Σαμαρείτες προσκάλεσαν τον Ιησού να μείνει μαζί τους και πολλοί πίστεψαν σε αυτόν.
Άρα, τι μαθαίνουμε από αυτές τις δύο γνωστές αφηγήσεις;
Ο Ιησούς δεν χρησιμοποιούσε παρουσιάσεις που είχε αποστηθίσει.
Απλώς μιλούσε με τους ανθρώπους και τους μετέδιδε αλήθειες που ήξερε ότι θα άγγιζαν την καρδιά τους.
Επέλεγε αμέσως θέματα και λόγια με βάση το τι ενδιέφερε και τι απασχολούσε το άτομο με το οποίο συνομιλούσε.
Τώρα, με όλα αυτά υπόψη, ίσως αναρωτιέστε (ελπίζω να αναρωτιέστε):
“Πώς μπορώ να εκδηλώνω και εγώ τέτοια αγάπη στους ανθρώπους που συναντώ;”
Δεν θα ήταν υπέροχο να έχουμε λίγη περισσότερη βοήθεια στην προσπάθειά μας να δείχνουμε αγάπη στους ανθρώπους και να κάνουμε μαθητές;
Δεν θα ήταν υπέροχο να έχουμε ένα έντυπο που θα μας βοηθάει να είμαστε πιο ευέλικτοι και πιο προσαρμοστικοί στις ανάγκες και στα ενδιαφέροντα των ανθρώπων που συναντάμε;
Και δεν θα ήταν πολύ ωραίο αν αυτό το έντυπο τόνιζε συγκεκριμένους τρόπους με τους οποίους ο Ιησούς και άλλοι ευαγγελιστές του πρώτου αιώνα εκδήλωναν αγάπη καθώς έκαναν μαθητές;
Έτοιμοι;
Θα χαρείτε να μάθετε ότι η οργάνωση του Ιεχωβά έχει ετοιμάσει ένα έντυπο που είναι ακριβώς έτσι.
Είναι ένα ειδικό βιβλιάριο 32 σελίδων με τίτλο <i>Να Αγαπάτε τους Ανθρώπους—Κάντε Μαθητές.</i>
Θα θέλατε να πάρετε μια μικρή γεύση για το τι περιέχει αυτό το ειδικό βιβλιάριο;
Δείτε, παρακαλούμε, το βίντεο που ακολουθεί.
Αυτή η νέα έκδοση, <i>N</i><i>α Aγαπάτε τους Aνθρώπους—Κάντε Μαθητές,</i> θα είναι διαθέσιμη σε έντυπη και ψηφιακή μορφή σε πάνω από 400 γλώσσες.
Πώς θα μας βοηθήσει αυτό το ειδικό βιβλιάριο να δείχνουμε αγάπη στους ανθρώπους που συναντάμε;
Ανόμοια με άλλα εργαλεία που χρησιμοποιούσαμε στο παρελθόν, αυτό το βιβλιάριο δεν περιέχει εκφράσεις που πρέπει να απομνημονεύουμε ούτε δίνει έμφαση στο να διανείμουμε έντυπα. Αντίθετα, έχει 12 μαθήματα που εστιάζουν σε ιδιότητες που χρειάζεται να καλλιεργούμε ώστε να κάνουμε μαθητές.
Κάθε μάθημα βασίζεται σε μια Βιβλική αφήγηση στην οποία ο Ιησούς ή κάποιος άλλος ευαγγελιστής του πρώτου αιώνα εκδήλωσε μια συγκεκριμένη ιδιότητα στη διακονία.
Τα μαθήματα θα μας βοηθήσουν να δούμε πώς μπορούμε να μιμηθούμε τις ιδιότητες που εκδήλωσαν εκείνοι καθώς κάνουμε μαθητές.
Κάθε μάθημα περιέχει ένα βίντεο που ζωντανεύει την αφήγηση.
Δώσε μου να πιω.
Αν καλλιεργούμε ενδιαφέρον για τους ανθρώπους, θα τους μιλάμε για πράγματα που τους απασχολούν.
Ποιες αλήθειες μπορούμε να μεταδώσουμε στους ανθρώπους αφού ξεκινήσουμε τη συζήτηση;
Στο Παράρτημα Α υπάρχουν βασικές Βιβλικές αλήθειες που αγαπάμε και διδάσκουμε.
Βάλτε στόχο να μάθετε αυτές τις βασικές αλήθειες και τα εδάφια που τις υποστηρίζουν.
Έτσι θα γίνετε πιο αποτελεσματικοί στην έναρξη συζητήσεων και στη μαθήτευση. Λόγου χάρη, θα μπορούσατε να αρχίσετε μια συζήτηση κάνοντας ένα απλό ερώτημα, όπως: «Έχετε ακούσει ποτέ ότι ο Θεός θα τερματίσει σε λίγο όλα τα βάσανα;» ή «Γνωρίζατε ότι το περιβάλλον θα αποκατασταθεί;»
Μια απλή Βιβλική αλήθεια την κατάλληλη στιγμή μπορεί να έχει μεγάλη επίδραση.
Ο Ιησούς είπε ότι τα πρόβατά του θα άκουγαν τη φωνή του.
Αυτό σημαίνει ότι τα άτομα που έχουν τη «σωστή διάθεση» θα αναγνωρίσουν την αλήθεια αν τους τη μεταδώσουμε με απλά λόγια.
Το Παράρτημα Β μας βοηθάει να διακρίνουμε αν πρέπει να συνεχίσουμε τη συζήτηση.
Το Παράρτημα Γ περιέχει πρακτικές εισηγήσεις για το πώς να διεξάγουμε Γραφικές μελέτες με το <i>Ευτυχισμένη Ζωή για Πάντα!</i>
Και, αν δεν νιώθετε άνετα να ξεκινάτε συζητήσεις, μην ανησυχείτε!
Από τον Ιανουάριο του 2024, στο τμήμα «Αποτελεσματικότητα στη Διακονία Αγρού» της μεσοβδόμαδης συνάθροισης θα κάνουμε εξάσκηση στα σημεία που μαθαίνουμε από αυτό το βιβλιάριο. Στις συναθροίσεις, οι παρουσιάσεις δεν θα εστιάζουν πλέον σε ένα συγκεκριμένο θέμα και εδάφιο.
Αντίθετα, οι σπουδαστές θα επιλέγουν θέματα που ξέρουν ότι απασχολούν τους ανθρώπους στην περιοχή τους.
Μέσα από ρεαλιστικές παρουσιάσεις, συζητήσεις με το ακροατήριο και ομιλίες, οι συναθροίσεις μας θα μας βοηθούν να αναπτύξουμε δεξιότητες για να αρχίζουμε συζητήσεις με φυσικότητα και να προσαρμοζόμαστε στις ανησυχίες και στις ανάγκες κάθε ατόμου.
Αν εστιάζουμε στους ανθρώπους, θα έχουμε μεγαλύτερη άνεση και αποτελεσματικότητα στο έργο μαθήτευσης.
Καθώς εξετάζετε κάθε μάθημα, σκεφτείτε προσεκτικά πώς μπορείτε να εκδηλώσετε τη συγκεκριμένη ιδιότητα όταν μιλάτε με ανθρώπους στην περιοχή σας. Αναρωτηθείτε:
“Τι τους ανησυχεί και ποιες είναι οι ανάγκες τους;”
Στις καθημερινές σας δραστηριότητες, να είστε παρατηρητικοί.
Να αναζητάτε κατάλληλες ευκαιρίες για να βοηθάτε τους ανθρώπους με πρακτικούς τρόπους.
Οι πράξεις καλοσύνης μπορούν να ανοίξουν τον δρόμο για να μεταδώσουμε την αλήθεια της Βασιλείας.
Να δείχνετε ότι νοιάζεστε ακούγοντας τους άλλους όταν εκφράζονται.
Να μεταδίδετε μια απλή αλήθεια την κατάλληλη στιγμή.
Να θυμάστε ότι ο στόχος μας δεν είναι να απομνημονεύουμε μια παρουσίαση, αλλά να εκδηλώνουμε χριστοειδή αγάπη σε όποιον συναντάμε. Αυτό προϋποθέτει υπομονή, εγκαρτέρηση και αφοσίωση.
Ανεξάρτητα από το πού ζούμε ή κάτω από ποιες συνθήκες κηρύττουμε, το να δείχνουμε αγάπη θα μας βοηθάει να έχουμε χαρά στη διακονία μας.
Αυτή η έμπρακτη αγάπη για τους άλλους θα μας βοηθάει περισσότερο από οποιαδήποτε τεχνική να κάνουμε μαθητές. Πραγματικά, ευχαριστούμε τον Ιεχωβά για αυτό το υπέροχο καινούριο εργαλείο που θα μας κάνει πιο αποτελεσματικούς στη διακονία. Προφανώς, ένα ερώτημα που μπορεί να έχετε αυτή τη στιγμή είναι πότε θα λάβετε ένα αντίτυπο αυτού του καινούριου βιβλιαρίου.
Θα χαρείτε να μάθετε ότι θα είναι διαθέσιμο σε όλες τις εκκλησίες σε ηλεκτρονική μορφή και, προσέξτε, στα περισσότερα μέρη και σε έντυπη μορφή στις 6 Νοεμβρίου. Επιπλέον, ολόκληρο αυτό το τετραμερές συμπόσιο θα αναρτηθεί στο jw.org στις 6 Νοεμβρίου ώστε όλοι οι αδελφοί και αδελφές μας ταυτόχρονα να ακούσουν όσα αναφέρθηκαν σε αυτό το συμπόσιο.
Δεν είναι υπέροχο αυτό;
Φυσικά, όλοι θέλουμε να διαβάσουμε αυτό το βιβλιάριο, θέλουμε να δούμε τα βίντεο.
Δεν ήταν όμως πολύ ωραίο που ακούσαμε στο βίντεο προηγουμένως ότι το Κυβερνών Σώμα έχει διευθετήσει να χρησιμοποιείται αυτό το βιβλιάριο στη μεσοβδόμαδη συνάθροιση από τον Ιανουάριο που μας έρχεται;
Θα έχουμε λοιπόν την ευκαιρία να το χρησιμοποιήσουμε αμέσως. Έτσι λοιπόν, τι μάθαμε σε αυτό το τετραμερές συμπόσιο;
Στην πρώτη ομιλία, ο αδελφός Φλιγκλ μάς υπενθύμισε γιατί αγαπάμε τον Ιεχωβά και πώς μας υποκινεί η αγάπη μας να θέλουμε να τον αινούμε.
Στη δεύτερη ομιλία, ο αδελφός Λος εξήγησε τις διαφορές ανάμεσα στους Ισραηλίτες γενικά και σε όσους επέλεγαν οικειοθελώς να είναι ναζηραίοι. Στην τρίτη ομιλία, ο αδελφός Χερντ μάς βοήθησε να καταλάβουμε ότι, αν και οι ευαγγελιζόμενοι δεν θα αναφέρουν πλέον τον χρόνο που αφιερώνουν στη διακονία, αυτό σε καμία περίπτωση δεν μικροποιεί την ευθύνη που έχει ο καθένας μας να κάνει μαθητές.
Και τέλος, σε αυτό το μέρος, λάβαμε ένα καινούριο εργαλείο που θα μας βοηθάει να εκδηλώνουμε αγάπη στους ανθρώπους και να κάνουμε μαθητές.
Είναι όντως εκπληκτικό να βλέπουμε με τα μάτια μας ως λαός του Ιεχωβά να εκπληρώνεται το εδάφιο Ησαΐας 60:17.
Ίσως θυμάστε την προφητεία εκεί. Λέει: «Αντί για χαλκό θα φέρω χρυσάφι, και αντί για σίδερο θα φέρω ασήμι, αντί για ξύλο, χαλκό, και αντί για πέτρες, σίδερο· θα διορίσω την ειρήνη ως επισκόπους σου και τη δικαιοσύνη ως εργοδηγούς σου».
Τι θέλει να τονίσει αυτή η προφητεία;
Θέλει να δείξει ότι τα καλά υλικά επρόκειτο σταδιακά να αντικατασταθούν από ακόμη καλύτερα υλικά.
Και αυτό ακριβώς έχουμε δει.
Θυμάστε που τη δεκαετία του 1930 οι αδελφοί μας είχαν τόσο μεγάλο ζήλο για τη διακονία ώστε πήγαιναν στους ανθρώπους με φωνογράφους και κάρτες μαρτυρίας;
Βέβαια, εκείνα τα χρόνια δεν μιλούσαν οι ίδιοι.
Είτε μιλούσε η ηχογράφηση είτε οι άνθρωποι διάβαζαν την κάρτα.
Η μητέρα μου έλεγε συνέχεια μια ιστορία.
Ήταν στο έργο μια φορά με μια άλλη σκαπάνισσα, άνοιξε η πόρτα, έδωσε στον οικοδεσπότη την κάρτα μαρτυρίας, φυσικά δεν του είπε τίποτα.
Εκείνος άρχισε να διαβάζει και ξαφνικά ακούγεται από μέσα η γυναίκα του: «Ποιος είναι στην πόρτα;» Και εκείνος της λέει: «Δεν ξέρω. Έχουν έρθει εδώ δύο κουφές γυναίκες και προσπαθώ να καταλάβω τι θέλουν». Και όμως, έτσι κάναμε τότε.
Δεν μιλούσαμε.
Πόσο βελτίωσε όμως ο Ιεχωβά τα πράγματα!
Εκπαίδευσε τον λαό του για να δίνει αποτελεσματική μαρτυρία. Αργότερα βγήκαν έντυπα, όπως το <i>Συζητάτε Λογικά από τις Γραφές,</i> που μας έμαθαν πώς να συζητάμε λογικά από τη Γραφή με τους ανθρώπους. Και πιο πρόσφατα, ο Ιεχωβά μάς έδωσε αυτό το θαυμάσιο εργαλείο, το <i>Ευτυχισμένη Ζωή για Πάντα!,</i> για να μπορούμε να διεξάγουμε πολύ πιο ποιοτικές Γραφικές μελέτες.
Και τώρα, με την κυκλοφορία αυτού του βιβλιαρίου θα εστιάζουμε στους ανθρώπους και θα συζητάμε για πράγματα που ενδιαφέρουν εκείνους.
Και με αυτόν τον τρόπο, θα προσπαθούμε να αγγίξουμε την καρδιά τους ώστε να γίνουν μαθητές. Ομολογουμένως, με καθεμιά από αυτές τις οργανωτικές προσαρμογές πήγαμε από το καλό στο καλύτερο.
Και με όλα όσα ανακοινώθηκαν σήμερα, δεν είναι αλήθεια ότι βλέπουμε να συμβαίνει ξανά αυτό;
Πηγαίνουμε από κάτι που ήταν καλό σε κάτι που είναι ακόμη καλύτερο.
Και θα συμφωνήσετε επίσης ότι ο Ιεχωβά μάς βοηθάει να ωριμάσουμε ως λαός. Μας εμπιστεύεται, ξέρει ότι δεν μας απασχολεί ο αριθμός των ωρών ή των εντύπων που δίνουμε ή που γράφουμε στην έκθεση υπηρεσίας αγρού. Αγαπάμε τον Ιεχωβά, αγαπάμε τους ανθρώπους και θέλουμε να κάνουμε μαθητές.
Έτσι λοιπόν, τι σημαίνουν όλα αυτά, και επίσης, τι δεν σημαίνουν; Πρώτον, αυτές οι προσαρμογές δεν σημαίνουν —δεν σημαίνουν— ότι κατά κάποιον τρόπο χαλαρώνουμε τη δράση μας στη διακονία.
Δεν σημαίνουν ότι επιβραδύνουμε τον ρυθμό μας καθώς πλησιάζουμε στη μεγάλη θλίψη.
Στην ουσία, ισχύει ακριβώς το αντίθετο.
Αυτή τη στιγμή, έχουμε πάνω από 50.000 αιτήσεις από άτομα που θέλουν να παρακολουθήσουν τη Σχολή για Ευαγγελιστές της Βασιλείας. Διορίζονται καινούριοι ιεραπόστολοι, καινούριοι ειδικοί σκαπανείς, καινούριοι προσωρινοί ειδικοί σκαπανείς, ολόκληρη στρατιά καινούριων τακτικών σκαπανέων.
Και, σε κάποιες χώρες, όπως στις Φιλιππίνες (συγνώμη που μιλάω πάλι για τις Φιλιππίνες), υπάρχει πρωτοφανής αύξηση.
Το φαντάζεστε;
Φέτος υπήρξε αύξηση 9 τοις εκατό και νέος ανώτατος αριθμός ευαγγελιζομένων: 253.876, ενώ τον περασμένο χρόνο και μόνο βαφτίστηκαν 12.954 άτομα.
Δεν είναι εκπληκτικό αυτό, αδελφοί; Έτσι λοιπόν, να είστε βέβαιοι, να είστε βέβαιοι, ότι σε καμία περίπτωση δεν επιβραδύνεται το έργο μας.
Η διακονία μας δεν ήταν ποτέ πιο σημαντική από όσο είναι τώρα.
Επομένως, τι σημαίνουν αυτές οι προσαρμογές;
Σημαίνουν ότι το κίνητρο με το οποίο επιτελούμε τη διακονία μας είναι τώρα πιο ξεκάθαρο από ποτέ.
Συμμετέχουμε στη διακονία επειδή αγαπάμε τον Ιεχωβά και αγαπάμε τους ανθρώπους.
Τώρα είναι λοιπόν ο καιρός που θέλουμε να είμαστε πολυάσχολοι στο έργο του Ιεχωβά.
Θυμάστε την παραβολή του Ιησού με τον κύριο και τους τρεις δούλους;
Αυτή η παραβολή είχε σκοπό να μας διδάξει τι χρειάζεται να κάνουμε ενόσω περιμένουμε να έρθει το τέλος.
Δύο από αυτούς τους δούλους ήταν πολύ φιλόπονοι, διπλασίασαν τα χρήματα του κυρίου τους και, ως αποτέλεσμα, ευλογήθηκαν.
Θέλουμε και εμείς να έχουμε την ίδια στάση, να είμαστε φιλόπονοι και επιμελείς.
Θέλουμε οι πρεσβύτεροι, οι διακονικοί υπηρέτες και οι σκαπανείς να ηγούνται στη διακονία.
Αλλά θέλουμε και όλοι μας, όλοι μας, να συμμετέχουμε με ακόμη μεγαλύτερο ζήλο στη διακονία μας και σε όσα θέλουμε να επιτελέσουμε σε αυτήν.
Τι συναρπαστικοί καιροί είναι αυτοί!
Το Κυβερνών Σώμα πιστεύει ειλικρινά ότι πολλά άτομα ακόμη θα ενωθούν μαζί μας στην υπηρεσία του Ιεχωβά προτού έρθει το τέλος. Και να θυμάστε:
Ο Ιεχωβά χαίρεται να ανταμείβει τους υπηρέτες του για την πιστότητά τους και για τη γενναιοδωρία τους.
Με τη μεγάλη θλίψη λοιπόν να πλησιάζει γοργά, ας μην αμφιβάλλουμε καθόλου ότι ο Ιεχωβά πολύ σύντομα θα μας ανταμείψει πλούσια, καθώς αφιερώνουμε όλοι γενναιόδωρα τον χρόνο και τον κόπο μας για να αγαπάμε τον υπέροχο Θεό μας, τον Ιεχωβά, και για να κάνουμε μαθητές!
Όπως είδατε, το πρώτο μέρος είναι ιστορικής σημασίας και πολύ συναρπαστικό!
Το δεύτερο μέρος θα είναι διαθέσιμο στο jw.org τον Ιανουάριο.
Αυτόν τον μήνα θα ταξιδέψουμε στην Αλβανία, μια μικρή χώρα στην Αδριατική Θάλασσα.
Στο πολυτάραχο παρελθόν της, κατακτήθηκε από πολλές ξένες δυνάμεις, καθεμιά από τις οποίες συνεισέφερε στο μείγμα λαών, πολιτισμών και θρησκειών που υπάρχει σήμερα εκεί.
Η Αλβανία είναι μια πανέμορφη χώρα, με πολλές λίμνες και ποτάμια που τη διασχίζουν.
Την ακτογραμμή της κοσμούν ειδυλλιακές παραλίες, όπως η παραλία που κατάλληλα ονομάζεται Ενυδρείο, ένα πανέμορφο μέρος για καταδύσεις.
Στη μεγαλύτερη λιμνοθάλασσα της χώρας, την Καραβαστά, συναντάμε τον δαλματικό πελεκάνο, τον μεγαλύτερο του είδους του, που φτάνει μέχρι και τα
Είχαν ταξιδέψει «μέχρι και το Ιλλυρικό», μια ρωμαϊκή επαρχία που περιλάμβανε μέρος της σημερινής Αλβανίας. Πιθανότατα, μερικοί έγιναν Χριστιανοί σε εκείνη την περιοχή τότε, καθώς κοσμικές ιστορικές πηγές αναφέρουν ότι η Χριστιανοσύνη ρίζωσε στην Αλβανία τον πρώτο αιώνα. Τη δεκαετία του 1920, μερικοί Αλβανοί γνώρισαν τη Βιβλική αλήθεια ενόσω ζούσαν στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Αφού βαφτίστηκαν, μερικοί επέστρεψαν στην Αλβανία ανυπομονώντας να μεταδώσουν αυτές τις πολύτιμες αλήθειες σε συγγενείς και φίλους.
Το 1928, ο Λάζαρ Νάσον και ο Πέτρος Σταύρου ταξίδεψαν από τις Ηνωμένες Πολιτείες στην Αλβανία για να προβάλλουν το «Φωτόδραμα της Δημιουργίας».
Πολλοί ανταποκρίθηκαν και, παρά τις πολιτικές αναταραχές, την οικονομική κατάρρευση και κάποιες φορές τον έντονο διωγμό, ο αριθμός των ευαγγελιζομένων αυξάνεται σταθερά.
Σήμερα, υπάρχουν πάνω από 5.400 ευαγγελιζόμενοι που υπηρετούν σε 89 εκκλησίες.
Το γραφείο τμήματος βρίσκεται στην πρωτεύουσα, τα Τίρανα, και φροντίζει για το έργο στην Αλβανία και για τους 228 ευαγγελιζομένους στο γειτονικό Κόσοβο.
Ας επισκεφτούμε τη Λούσνια που βρίσκεται στο δυτικό τμήμα της χώρας.
Η εκκλησία Λούσνια Βορεία κηρύττει σε έναν τομέα που περιλαμβάνει περίπου το ένα τρίτο της πόλης καθώς και 21 χωριά στην πεδιάδα Μουζέτσε.
Το έργο κηρύγματος στα χωριά έχει πολύ καλά αποτελέσματα και το ποσοστό παρακολούθησης των συναθροίσεων πολλές φορές ξεπερνάει το 130 τοις εκατό.
Η εκκλησία υποστηρίζει επίσης έναν όμιλο της ρομανί.
Αν και μερικοί ευαγγελιζόμενοι ζουν εκτός πόλης, σε χωριά, χαίρονται να παρακολουθούν τις συναθροίσεις με φυσική παρουσία.
Μερικοί μάλιστα περπατούν μία ώρα για να φτάσουν στην Αίθουσα Βασιλείας.
Οι 77 ευαγγελιζόμενοι της εκκλησίας Λούσνια Βορεία σας στέλνουν τη Χριστιανική τους αγάπη και τους χαιρετισμούς τους!
Παρακολουθήσατε το JW Broadcasting από τα Παγκόσμια Κεντρικά Γραφεία των Μαρτύρων του Ιεχωβά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου