Πριν από λίγο καιρό, πήραμε συνέντευξη από δύο παλαίμαχα μέλη της οικογένειας Μπέθελ των Ηνωμένων Πολιτειών, τον αδελφό Τζέραλντ Γκριζλ, βοηθό της Επιτροπής Προσωπικού, και τον αδελφό Σαμ Ρόμπερσον.
Αυτοί οι δύο αδελφοί υπηρέτησαν πολλά χρόνια ως περιοδεύοντες επίσκοποι προτού έρθουν στο Μπέθελ.
Ο αδελφός Γκριζλ υπηρετεί στο Μπέθελ από το 1978, και ο αδελφός Ρόμπερσον υπηρετεί εδώ σχεδόν 20 χρόνια.
Έχουν διοριστεί από το Κυβερνών Σώμα να τους βοηθούν στην ποίμανση της οικογένειας Μπέθελ των Ηνωμένων Πολιτειών.
“Να ποιμαίνουν την οικογένεια Μπέθελ;” μπορεί να πείτε.
“Αφού οι Μπεθελίτες δεν έχουν σοβαρά προβλήματα!”
Ακούστε τι λένε αυτοί οι αγαπητοί μας αδελφοί.
Αδελφέ Γκριζλ, ποιες είναι μερικές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα μέλη της οικογένειας Μπέθελ;
Η παγκόσμια οικογένεια Μπέθελ είναι μια μικρογραφία της αδελφότητας.
Θέλω να πω με αυτό ότι, όπως λέει το εδάφιο 1 Πέτρου 5:9, αντιμετωπίζουν “τα ίδια βάσανα που περνάει ολόκληρη η αδελφότητά μας στον κόσμο”.
Μερικοί παλεύουν με σοβαρά προβλήματα υγείας, αλλά συνεχίζουν την υπηρεσία τους.
Άλλοι ανησυχούν για τους ηλικιωμένους γονείς τους, και μερικοί αναγκάζονται να αφήσουν την υπηρεσία Μπέθελ που αγαπούν τόσο πολύ.
Υπάρχουν και κάποιοι που περνούν περιόδους κατάθλιψης.
Αλλά αυτοί οι αγαπητοί αδελφοί και αδελφές έχουν πολύ καλό πνεύμα, και είναι αποφασισμένοι να μην αφήσουν καμιά από αυτές τις δυσκολίες να τους νικήσει.
Απεναντίας, η πίστη τους στον Ιεχωβά τούς κάνει πιο αποφασισμένους να επικεντρώνονται στους διορισμούς τους.
Σε ευχαριστούμε για αυτές τις πληροφορίες, αδελφέ Γκριζλ.
Αδελφέ Ρόμπερσον, με ποιον τρόπο παρηγορείτε τέτοια άτομα;
Όταν μαθαίνουμε ότι κάποιος Μπεθελίτης περνάει μια τραγωδία, κάνουμε τέσσερα πράγματα.
Το πρώτο είναι να προσευχηθούμε για αυτόν.
Και προετοιμάζουμε συγκεκριμένες πνευματικές σκέψεις που ταιριάζουν στις ανάγκες του.
Αυτά τα κάνουμε πριν μιλήσουμε μαζί του.
Το δεύτερο είναι ότι, όταν μιλήσουμε μαζί του, τον ακούμε προσεκτικά.
Και δεν τον ακούμε μόνο με τα αφτιά μας.
Προσπαθούμε να τον ακούσουμε με την καρδιά μας.
Προσπαθούμε να νιώσουμε πώς νιώθει, να δείξουμε συμπόνια.
Το τρίτο που κάνουμε, το οποίο είναι πολύ αποτελεσματικό, είναι να του θυμίσουμε από τον Λόγο του Θεού ότι δεν είναι μόνος του σε αυτή τη δύσκολη κατάσταση.
Για παράδειγμα, πρόσφατα μιλήσαμε με έναν αδελφό που περνάει μια πολύ μεγάλη δοκιμασία.
Και, μεταξύ άλλων, διαβάσαμε τα εδάφια Έξοδος 3:7, 12.
Επιτρέψτε μου να τα διαβάσω. «Ασφαλώς είδα την ταλαιπωρία του λαού μου στην Αίγυπτο και άκουσα την κραυγή που υψώνουν εξαιτίας των καταπιεστικών εργοδηγών τους».
Και προσέξτε πώς κλείνει το εδάφιο-είναι υπέροχη σκέψη.
Ο Ιεχωβά δεν λέει “γνωρίζω πώς νιώθει ο λαός μου”.
Λέει: «Γνωρίζω καλά πόσο [υποφέρει ο λαός μου]».
Και στη συνέχεια, για να διαβεβαιώσει τον Μωυσή που φοβόταν να εμφανιστεί μπροστά στον Φαραώ, λέει στο εδάφιο 12, το πρώτο μέρος: «Και εκείνος είπε: “Εγώ θα είμαι μαζί σου”».
Λίγες λέξεις, αλλά πολύ δυνατές.
Ο Ιεχωβά εδώ εγγυάται πως θα τους δώσει αδιάσειστες αποδείξεις ότι είναι μαζί τους και ότι δεν πρόκειται να φύγει από κοντά τους ούτε εκατοστό.
Και αυτό μας παρηγορεί.
Το τέταρτο πράγμα που κάνουμε προτού ολοκληρώσουμε τη συζήτηση είναι να προσευχηθούμε μαζί του.
Τον αναφέρουμε ονομαστικά.
Και αυτό δίνει μεγάλη παρηγοριά επειδή απευθυνόμαστε στον Ιεχωβά, τον Μεγάλο Ποιμένα. Στην 1 Θεσσαλονικείς 5:14, ο Παύλος λέει: «Σας προτρέπουμε, αδελφοί, να . . . μιλάτε παρηγορητικά στους καταθλιμμένους, να υποστηρίζετε τους αδύναμους, να είστε μακρόθυμοι με όλους».
Και αυτά ακριβώς προσπαθούμε να κάνουμε.
Σε ευχαριστούμε για αυτές τις πολύ ενδιαφέρουσες σκέψεις.
Αδελφέ Γκριζλ και αδελφέ Ρόμπερσον, πώς επηρεάζει εσάς το ότι παρηγορείτε άλλους;
Αδελφέ Γκριζλ; Σε περιόδους δυσκολιών, αντιλαμβάνομαι πόσο αγαπάει ο Ιεχωβά τον λαό του.
Όλα αυτά τα χρόνια, έχω δει και έχω βιώσει τη φροντίδα του όταν περνούσα δύσκολες περιόδους.
Πριν από χρόνια, έχασα τη μητέρα μου, τον αδελφό μου και τον πατέρα μου, και τους τρεις μέσα σε έναν χρόνο. Και το 2017, έχασα την αγαπητή μου σύζυγο, την Μπόνι.
Είχαμε υπηρετήσει μαζί τον Ιεχωβά σχεδόν 65 χρόνια.
Αλλά μέσω πολλών προσευχών, της μελέτης και της αγάπης των αδελφών, ο Ιεχωβά με έχει παρηγορήσει.
Και τώρα χαίρομαι που μπορώ να προσφέρω εγώ ενθάρρυνση σε άλλους.
Τι συγκινητικό, αδελφέ Γκριζλ! Σε ευχαριστούμε. Αδελφέ Ρόμπερσον, πώς επηρεάζει εσένα το ότι παρηγορείς άλλους;
Μια από τις πιο αξιοσημείωτες δυσκολίες που πέρασα ήταν όταν υπηρετούσαμε με τη γυναίκα μου, τη Λίντα, στο έργο περιοχής πριν από χρόνια.
Έχασα τη φωνή μου.
Χρειάστηκε να κάνω εγχείρηση στις φωνητικές μου χορδές, και για έξι εβδομάδες δεν μπορούσα να μιλήσω.
Αυτό για έναν επίσκοπο περιοχής είναι σαν να χάνει ένα πουλί τα φτερά του.
Εκείνες τις έξι εβδομάδες έγραψα περισσότερα σημειώματα από ό,τι σε όλη μου τη ζωή.
Και σε αυτή τη δυσκολία όμως, αλλά και σε άλλες καταστάσεις και τραγωδίες όπως αυτές που πέρασε ο Τζέραλντ, είδαμε τον Ιεχωβά να μας στηρίζει.
Μας δίνει μεγάλη ευχαρίστηση να μοιραζόμαστε την παρηγοριά του Ιεχωβά με τόσο πολλά άτομα.
Και καθώς το κάνουμε αυτό, βλέπουμε το ενδιαφέρον του Κυβερνώντος Σώματος για όλο τον λαό του Ιεχωβά, ακόμα και για όσους έχουν αυξημένες ευθύνες.
Αντανακλούν πραγματικά τα αισθήματα του Ιεχωβά, “του Θεού κάθε παρηγοριάς”.
Ευχαριστούμε, αδελφοί.
Εκτιμούμε πολύ αυτά που μας είπατε.
Και πιο σημαντικό από την ποίμανση που κάνετε είναι το παράδειγμα που έχετε θέσει, καθώς υπομείνατε δοκιμασίες, λάβατε την παρηγοριά του Ιεχωβά και παρηγορείτε και εσείς άλλους. Σας ευχαριστούμε πολύ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου