«Να καλοδεχτείτε [τον Μάρκο] αν έρθει σε εσάς». Είναι ολοφάνερο ότι ο απόστολος Παύλος εκτιμούσε τον Μάρκο και όλα όσα έκανε.
Πώς θα νιώθαμε αν ένα μέλος του Κυβερνώντος Σώματος έγραφε σε μια εκκλησία και μας ανέφερε ονομαστικά, και έλεγε να μας καλοδεχτούν;
Αυτό θα έδειχνε πως μας εμπιστεύεται πολύ, οπότε καταλαβαίνουμε από αυτή τη φράση πώς ένιωθε ο Παύλος για τον Μάρκο.
Αλλά πώς πιστεύετε ότι ένιωσε ο Μάρκος όταν διάβασε ή άκουσε αυτό που είχε πει ο Παύλος;
Βέβαια, τα λόγια του Παύλου πρέπει να είχαν πολύ μεγαλύτερη σημασία για τον Μάρκο, λόγω αυτού που είχε συμβεί δέκα και πλέον χρόνια νωρίτερα.
Θυμόταν ακόμη εκείνο το περιστατικό με τον Παύλο και τον Βαρνάβα, εκείνο το «έντονο ξέσπασμα θυμού» για το αν θα τον έπαιρναν μαζί τους ή όχι.
Ο Παύλος ήταν κάθετος σε εκείνη την περίπτωση.
Δεν ήθελε να πάρουν μαζί τους τον Μάρκο.
Ο Παύλος είχε θυμώσει με τον Μάρκο.
Ο Παύλος πήρε τον Σίλα αντί για τον Μάρκο.
Και ο Μάρκος ίσως ένιωθε άσχημα που έγινε αιτία να δημιουργηθεί ρήξη ανάμεσα σε δύο αδελφούς που σεβόταν πολύ.
Τι μπορούμε να μάθουμε λοιπόν από το πώς αντέδρασε ο Μάρκος όταν ο Παύλος δεν ήθελε να τον πάρουν μαζί τους;
Βέβαια, δεν ξέρουμε όλους τους λόγους για τους οποίους ο Μάρκος εγκατέλειψε έναν διορισμό και επέστρεψε στην Ιερουσαλήμ, αλλά ας δούμε σήμερα δύο πιθανούς λόγους.
Μήπως ο Παύλος παρεξήγησε τον Μάρκο;
Ίσως ο Μάρκος να ένιωθε ότι είχε σοβαρούς λόγους για να εγκαταλείψει τον διορισμό του.
Αλλά, προφανώς, ο Παύλος δεν συμφωνούσε ότι ήταν αυτοί σοβαροί λόγοι για να αφήσει τον διορισμό του.
Ή ίσως η απόφαση του Μάρκου να εγκαταλείψει τον διορισμό του ήταν λάθος.
Μπορεί να έφυγε επειδή τον ανησυχούσε κάτι που έγινε στην Ιερουσαλήμ.
Και ίσως μάλιστα ο Μάρκος αργότερα να παραδέχτηκε ότι είχε κάνει λάθος.
Όπως και αν είχαν τα πράγματα όμως, είτε τον είχαν παρεξηγήσει τον Μάρκο είτε είχε κάνει λάθος, πώς χειρίστηκε ο Μάρκος την κατάσταση;
Μπορούμε να πάρουμε τρία διδάγματα.
Πρώτον, μίλησε ανοιχτά.
Ο Μάρκος ίσως προσπάθησε να εξηγήσει γιατί εγκατέλειψε τον διορισμό, και από τη Γραφή φαίνεται ότι και ο Βαρνάβας προσπάθησε να το εξηγήσει. Κάτι τέτοιο μπορεί να έγινε: Ο Βαρνάβας να προσπαθούσε να εξηγήσει στον Παύλο: «Για αυτό και για αυτό έφυγε ο Μάρκος», και να του εξηγούσε.
Και όσο πιο πολύ του το εξηγούσε, τόσο πιο πολύ ο απόστολος Παύλος έλεγε: «Όχι, διαφωνώ». Το δίδαγμα για εμάς: να μιλάμε ανοιχτά.
Πολλές παρεξηγήσεις μπορούν να λυθούν αν μιλάμε ανοιχτά.
Αν το άλλο άτομο καταλάβει τι συνέβη, πώς έχει η κατάσταση, η παρεξήγηση μπορεί να λυθεί. Μπορεί βέβαια, λόγω της κατάστασης, να σκέφτεστε:
“Δεν θέλω με τίποτα να μιλήσω σε αυτό το άτομο.
Δεν έχω όρεξη να κάτσω να του εξηγήσω τι έγινε.
Ξέρω ακριβώς πώς θα καταλήξει αυτή η συζήτηση”.
Παρ’ όλα αυτά, δώστε στον αδελφό ή στην αδελφή σας την αξιοπρέπεια να σας εξηγήσει τη δική του εκδοχή.
Φυσικά, όπως δείχνει το περιστατικό με τον Μάρκο, τον Βαρνάβα και τον Παύλο, δεν είναι πάντα σίγουρο ότι θα αλλάξετε τη γνώμη κάποιου επειδή του εξηγείτε με όλο και περισσότερες λεπτομέρειες τι συνέβη.
Ο άλλος μπορεί να συνεχίσει να διαφωνεί και να θεωρεί ότι η απόφασή σας ήταν λάθος.
Ποιο είναι το δεύτερο δίδαγμα που παίρνουμε από το πώς χειρίστηκε ο Μάρκος την κατάσταση;
Παρέμεινε δραστήριος.
Όταν ο Βαρνάβας του ζήτησε να πάει μαζί του και ο Παύλος αποφάσισε να πάρει τον Σίλα, ο Μάρκος δεν γύρισε να πει στον Βαρνάβα: «Ξέρεις κάτι;
Με όλο αυτό που έγινε και έτσι όπως μου συμπεριφέρθηκε ο Παύλος, δεν θέλω να πάω πουθενά ούτε να έχω άλλους διορισμούς.
Θα γυρίσω στην παλιά μου ζωή».
Όχι.
Μάλιστα, τα επόμενα 10-15 χρόνια ο Μάρκος ήταν πολύ δραστήριος.
Συνεργάστηκε με τον Βαρνάβα, συνεργάστηκε με τον απόστολο Πέτρο.
Αργότερα, έγραψε το Ευαγγέλιο του Μάρκου, που από ό,τι καταλαβαίνουμε, βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στις εμπειρίες που του αφηγήθηκε προσωπικά ο απόστολος Πέτρος.
Δεν επέτρεψε λοιπόν σε αυτό το περιστατικό να τον αποθαρρύνει και να μη συνεχίσει να κάνει ό,τι καλύτερο μπορούσε για το έργο της Βασιλείας.
Ποιο είναι το δίδαγμα για εμάς;
Να παραμένετε δραστήριοι.
Ο Παύλος έγραψε στον Τιμόθεο μια θαυμάσια συμβουλή σε σχέση με το να εργαζόμαστε σκληρά στην 1 Τιμόθεο 4:10 —1 Τιμόθεο 4:10: «Να γιατί εργαζόμαστε σκληρά και αγωνιζόμαστε, επειδή έχουμε στηρίξει την ελπίδα μας σε έναν ζωντανό Θεό, ο οποίος είναι Σωτήρας κάθε είδους ανθρώπων, ειδικά των πιστών».
Διακρίνετε αυτή την ωραία συμβουλή;
Αν “εργαζόμαστε σκληρά και αγωνιζόμαστε”, μπορούμε να αποδειχτούμε “πιστοί”.
Και ο Μάρκος όντως αποδείχτηκε πιστός.
Όποιον διορισμό και αν έχουμε, ας παραμένουμε δραστήριοι.
Ας μην αφήσουμε τις παρεξηγήσεις ή τα λάθη να εκτροχιάσουν την υπηρεσία μας προς τον Ιεχωβά.
Είναι αλήθεια ότι αυτό δεν είναι πάντα εύκολο.
Χρειάζεται να αγαπάμε πολύ τον Ιεχωβά και τους ανθρώπους για να συνεχίσουμε την υπηρεσία μας μετά από μια παρεξήγηση ή αν έχουμε κάνει κάποιο λάθος. Χρειάζεται δύναμη για να μην αρχίσουμε να σκεφτόμαστε:
“Δεν θα είμαι ποτέ ξανά χρήσιμος σε αυτούς τους αδελφούς.
Οι υπεύθυνοί μου δεν θα μου εμπιστευτούν ποτέ ξανά κάποιον διορισμό”.
Όλοι κάνουμε λάθη.
Δεν το λέω με την έννοια που το λένε πολλοί όταν κάνουν λάθη: «Εντάξει, όλοι κάνουμε λάθη».
Λες και θέλουν να δικαιολογηθούν, να δείξουν ότι δεν πειράζει να κάνουμε λάθη.
Λέω όμως ότι όλοι κάνουμε λάθη επειδή θέλω να θυμάστε ότι και οι υπεύθυνοί σας έχουν κάνει λάθη.
Έχουν βρεθεί στη θέση σας.
Δείχνουν κατανόηση όταν κάνετε κάποιο λάθος γιατί έχουν βρεθεί και αυτοί στην ίδια θέση κάποιες φορές.
Όταν παραδέχεστε ειλικρινά ότι κάνατε ένα λάθος, κάνετε ένα βήμα μπροστά.
Όταν προσπαθείτε να δικαιολογηθείτε ή να το κάνετε να φανεί ότι δεν είναι και τόσο σοβαρό, συνήθως δεν βοηθάει και πολύ.
Βέβαια, συνήθως αυτό μας βγαίνει να κάνουμε, αλλά πραγματικά δεν βοηθάει και πολύ.
Αν παραδεχόμαστε τα λάθη μας και προσπαθούμε σκληρά να επανορθώσουμε, αυτό συμβάλλει πολύ στο να ξανακερδίσουμε την εμπιστοσύνη των άλλων.
Ένα τρίτο δίδαγμα που παίρνουμε είναι ότι ο Μάρκος δεν ξέγραψε τον Παύλο. Δεν σκέφτηκε:
“Εγώ δεν θα ξανασυνεργαστώ με τον Παύλο.
Με τον Βαρνάβα και τον Πέτρο κανένα πρόβλημα —και με τους άλλους αποστόλους.
Μπορώ να συνεργαστώ με όλους εκτός από τον Παύλο”. Ωραίο δίδαγμα για εμάς αυτό:
Mην ξεγράφουμε τον επίσκοπό μας.
Στο σημερινό εδάφιο φαίνεται ξεκάθαρα ότι ο Μάρκος βοήθησε πολύ τον Παύλο.
Και ο Παύλος εκτιμούσε όσα έκανε. Αν δούμε στη 2 Τιμόθεο 4:11, λέει: «Μόνο ο Λουκάς είναι μαζί μου.
Φέρε μαζί σου τον Μάρκο, γιατί μου είναι χρήσιμος στη διακονία».
Προφανώς λοιπόν όταν ο Μάρκος είχε την ευκαιρία να ξανασυνεργαστεί με τον απόστολο Παύλο, έκανε το καλύτερο που μπορούσε.
Δεν άφησε εκείνο το ένα περιστατικό να μειώσει στο μυαλό του το προνόμιο που είχε να βοηθάει τον απόστολο Παύλο.
Μπορούμε να μιμηθούμε τον Μάρκο.
Αν ο επίσκοπός μας έχει απογοητευτεί από κάτι που είπαμε ή κάναμε, την επόμενη φορά που θα έχουμε την ευκαιρία να συνεργαστούμε μαζί του, ας κάνουμε το καλύτερο.
Όπως δεν θα θέλατε να σας κρατήσει ο επίσκοπος σας για πάντα αυτό που έγινε, έτσι δεν πρέπει και εσείς να του κρατήσετε για πάντα την αντίδρασή του ή τη διαπαιδαγώγηση που σας έδωσε.
Ανακεφαλαιώνοντας, έχετε βρεθεί ποτέ στη θέση του Μάρκου;
Αν είστε στην ειδική ολοχρόνια υπηρεσία κάποια χρόνια, πιθανότατα έχετε νιώσει όπως ο Μάρκος κάποια στιγμή.
Λόγω κάποιας παρεξήγησης ή κάποιου λάθους μας, απογοητεύσαμε τον υπεύθυνο μας ή οι πράξεις μας προκάλεσαν ρήξη μεταξύ κάποιων αδελφών.
Ίσως ο επίσκοπος μας μάς είπε ξεκάθαρα ότι τον απογοητεύσαμε ή ίσως λάβαμε κάποια ισχυρή συμβουλή.
Αν έχει γίνει αυτό, ή αν θα συμβαίνει τώρα κάτι τέτοιο, παρακαλούμε εξετάστε πώς χειρίστηκε ο Μάρκος την κατάσταση. Εκείνος μίλησε ανοιχτά, παρέμεινε δραστήριος και δεν ξέγραψε τον Παύλο.
Και μακάρι να νιώσετε και εσείς όπως ένιωσε ο Μάρκος όταν άκουσε: «Καλοδεχτείτε τον Μάρκο».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου