Τρίτη 11 Μαρτίου
Πόσο μεγάλα είναι τα έργα σου, Ιεχωβά! Πόσο βαθιές είναι οι σκέψεις σου!—Ψαλμ. 92:5.
Ο Ιεχωβά χειρίστηκε τον στασιασμό του Σατανά και των πρώτων ανθρώπων με τρόπο που πρέπει να αιφνιδίασε τον Σατανά. Αντί να αποδειχτεί ψεύτης, ο Ιεχωβά απέδειξε ότι λέει την αλήθεια, επιτρέποντας στον Αδάμ και στην Εύα να κάνουν παιδιά. Και αντί να αποδειχτεί αποτυχημένος, ο Ιεχωβά αποδείχτηκε νικητής. Εξακολούθησε να κάνει ενέργειες για την εκπλήρωση του σκοπού του παρέχοντας έναν «απόγονο», ο οποίος θα έσωζε τους υπάκουους απογόνους του Αδάμ και της Εύας. (Γέν. 3:15· 22:18) Ο Σατανάς πρέπει να έμεινε άναυδος με τη διευθέτηση του Ιεχωβά για το λύτρο! Γιατί; Επειδή πρόκειται για μια διευθέτηση βασισμένη στην ανιδιοτελή αγάπη. (Ματθ. 20:28· Ιωάν. 3:16) Αυτή η ιδιότητα δεν υπάρχει στον ιδιοτελή χαρακτήρα του Σατανά. Τι θα συμβεί λοιπόν χάρη στη διευθέτηση του λύτρου; Στο τέλος της Χιλιετίας, τέλειοι, υπάκουοι απόγονοι του Αδάμ και της Εύας θα κατοικούν πλέον σε μια παραδεισιακή γη—σύμφωνα με τον αρχικό σκοπό του Ιεχωβά. w23.11 σ. 6 ¶17
https://drive.google.com/file/d/1lGmCJ9ac6C0gXgGTe8slXBHkNq3tq-f9/view?usp=sharing
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου