Μήπως μερικές φορές νιώθετε ότι δεν έχετε τα δύο πράγματα που αναφέρονται στο σημερινό εδάφιο;
Έχει μειωθεί η επιθυμία σας σε ό,τι αφορά τη λατρεία;
Μήπως κάποιες μέρες δεν έχετε διάθεση για τίποτα και δεν είστε σίγουροι
για το πώς είστε πνευματικά ή συναισθηματικά; Και τι θα πούμε για τη δύναμη;
Μερικές φορές η έλλειψη επιθυμίας έχει επίπτωση και στη δύναμή σας. Το Παροιμίες 24:10 λέει: «Αν αποθαρρυνθείς την ημέρα της στενοχώριας, η δύναμή σου θα είναι λιγοστή».
Η σημείωση μελέτης στο Φιλιππησίους 2:13 κάνει μια αφυπνιστική και ρεαλιστική παρατήρηση. Λέει: «Η αποθάρρυνση, οι προσωπικές αστοχίες και άλλοι παράγοντες έχουν κάνει κάποιους υπηρέτες του Θεού στο παρελθόν [και, θα λέγαμε, και σήμερα] να χάσουν την επιθυμία να υπηρετούν —ακόμη και να συνεχίσουν να ζουν».
Αυτή είναι η πραγματικότητα.
Αν και πολλοί γευόμαστε τιςμεγαλύτερες χαρές που είχαμε ποτέ, επειδή “οι ευλογίες του Ιεχωβά μάς κάνουν πλούσιους”, ταυτόχρονα αντιμετωπίζουμε και τους πιο δύσκολους καιρούς που ζήσαμε ποτέ, και μερικές φορές δεν νιώθουμε τόσο πλούσιοι.
Γι’ αυτό είναι τόσο ενθαρρυντικό το σημερινό εδάφιο. «Ο Θεός είναι εκείνος ...» «Ο Θεός είναι εκείνος που για χάρη της ευαρέστησής του σας ενεργοποιεί, δίνοντάς σας τόσο την επιθυμία όσο και τη δύναμη να αναλαμβάνετε δράση».
Οπότε «ο Θεός είναι εκείνος που» ενεργοποιεί. «Ο Θεός είναι εκείνος που» βοηθάει στις δοκιμασίες. «Ο Θεός είναι εκείνος που» ενισχύει στους πειρασμούς.
Η σημείωση μελέτης στο Φιλιππησίους 2:13 καταλήγει ως εξής: «Ο Παύλος δείχνει εδώ πως, όταν λείπει αυτού του είδους η επιθυμία, ο Θεός ευαρεστείται να [μας] υποκινεί ... [ή να μας ενεργοποιεί], ιδίως όταν ζητάμε βοήθεια από Εκείνον».
Δεν είναι ενθαρρυντικό αυτό;
Ο Θεός ευαρεστείται να μας ενεργοποιεί.
Όσο μικροί και ασήμαντοι και αν είμαστε, ο Ιεχωβά ενδιαφέρεται και ευαρεστείται να μας δίνει ό,τι χρειαζόμαστε.
Αλλά στα συμφραζόμενα, ή μάλλον στο σημερινό εδάφιο, δεν αναφέρεται ότι ο Ιεχωβά μάς απαλλάσσει από όλα μας τα προβλήματα αλλάζοντας τις περιστάσεις μας.
Καλά θα ήταν.
Γίνεται, όμως, σαφές ότι ο Ιεχωβάευαρεστείται να μας ενεργοποιεί και να μας δίνει την επιθυμία να αναλαμβάνουμε δράση ανεξάρτητα από τις περιστάσεις μας.
Πώς το κάνει αυτό ο Ιεχωβά;
Στο πρωτότυπο κείμενο, η φράσηπου αποδίδεται «ενεργοποιεί» σημαίνει κυριολεκτικά «ενεργεί μέσα σας».
Βασικά, λοιπόν, ο Ιεχωβά μπορεί να αυξήσει τη μειωμένη, ή λιγοστή, δύναμη και επιθυμία μας με το ισχυρό άγιο πνεύμα του.
Αυτό το πνεύμα ενεργεί μέσα μας και μας κάνει να γίνουμε ό,τι χρειάζεται για να επιτελούμε το θέλημα του Ιεχωβά.
Πολλά Βιβλικά παραδείγματα τονίζουν πόσο αληθινά είναι τα λόγια του Φιλιππησίους 2:13.
Ας δούμε εν συντομία τρία γνωστά παραδείγματα που δείχνουν πώς ο Ιεχωβά στήριξε τους υπηρέτες του, όχι αλλάζοντας τις περιστάσεις τους, αλλά ενεργώντας μέσα τους για να υπομείνουν αυτές τις περιστάσεις. Το πρώτο παράδειγμα:
Στη 2 Κορινθίους, κεφάλαιο 12, ο απόστολος Παύλος.
Ο Παύλος μιλάει εδώ για «ένα αγκάθι στη σάρκα» το οποίο ήταν σαν “άγγελος του Σατανά που τον χαστούκιζε συνεχώς”.
Στο εδάφιο 8, ο Παύλος ικέτευσε τον Κύριο να φύγει το αγκάθι από εκείνον.
Αλλά ο Ιεχωβά αρνήθηκε. Στο εδάφιο 9, ο Ιεχωβά λέει: «Η παρ’ αξίαν καλοσύνη μου είναι επαρκής για εσένα, διότι η δύναμή μου τελειοποιείται στην αδυναμία [στη δική σου αδυναμία]».
Με άλλα λόγια: “Δεν θα απομακρύνω το αγκάθι, δηλαδή δεν θα αλλάξω τις περιστάσεις σου, αλλά θα ενεργήσω μέσα σου με τη δύναμή μου για να υπομείνεις”. Με βάση αυτό, ο Παύλος συμπέρανε στο εδάφιο 10: «Επομένως, βρίσκω ευχαρίστηση σε αδυναμίες, σε προσβολές, σε καιρούς ανάγκης, σε διωγμούς και δυσκολίες, για τον Χριστό.
Διότι όταν είμαι αδύναμος [λόγω περιστάσεων], τότε είμαι δυνατός [με το άγιο πνεύμα του Ιεχωβά]». Ερώτηση:
Μήπως εσείς έχετε κάποιο αγκάθι στη σάρκα;
Το δεύτερο παράδειγμα: Στο 2 Σαμουήλ, κεφάλαιο 4, ο Μεφιβοσθέ.
Σύμφωνα με το εδάφιο 4, όταν ο Μεφιβοσθέ ήταν πέντε χρονών, έφτασε η είδηση ότι ο πατέρας του, ο Ιωνάθαν, και ο παππούς του, ο βασιλιάς Σαούλ, είχαν σκοτωθεί.
Η βρεφοκόμος του πανικοβλήθηκε.
Τον πήρε αγκαλιά και άρχισε να τρέχει.
Αλλά πάνω στη βιασύνη της, «εκείνος έπεσε και έμεινε ανάπηρος».
Φανταστείτε πώς ένιωθε ο Μεφιβοσθέ εξαιτίας της αναπηρίας του.
Ίσως κάποιοι να τον κορόιδευαν.
Και η βρεφοκόμος;
Πώς θα ένιωθε που της έπεσε από τα χέρια;
Αλλά ο Ιεχωβά ενήργησε μέσα στον Μεφιβοσθέ.
Ύστερα από κάποια χρόνια, ο βασιλιάς Δαβίδ—από την αγάπη του για τον Ιωνάθαν, τον πατέρα του Μεφιβοσθέ —εκδήλωσε σε αυτόν στοργική καλοσύνη. Του είπε στο 2 Σαμουήλ κεφάλαιο 9, εδάφιο 7: «Μη φοβάσαι, γιατί θα εκδηλώσω οπωσδήποτε όσια αγάπη σε εσένα για χάρη του πατέρα σου του Ιωνάθαν, και θα σου επιστρέψω όλη τη γητου Σαούλ του παππού σου, και εσύ θα γευματίζεις στο τραπέζι μου πάντοτε».
Φανταστείτε με πόση ευγνωμοσύνη για τον Ιεχωβά πρέπει να πλημμύρισε η καρδιά του Μεφιβοσθέ.
Αν και παρέμενε ανάπηρος, ο Ιεχωβά ενήργησε μέσα του δίνοντάς του το προνόμιο ναγευματίζει στο τραπέζι του βασιλιά. Ερώτηση:
Μήπως εσείς νιώθετε σαν να είστε ανάπηροι λόγω υγείας ή περιστάσεων;
Το τρίτο παράδειγμα: Στο 1 Σαμουήλ, κεφάλαιο 1, η Άννα.
Είχε απέναντί της μια αντίζηλη σύζυγο, τη Φενίννα.
Σύμφωνα με μια παλιότερη απόδοση, το εδάφιο έξι λέει ότι η Φενίννα «παρόξυνε πολύ» την Άννα επειδή ήταν στείρα.
Αναρωτήθηκα τι ακριβώς σημαίνει «παροξύνω».
Σύμφωνα με ορισμένα λεξικά, αυτό το ρήμα σημαίνει «ερεθίζω, εξοργίζω, παροργίζω, εξαγριώνω κάποιον, εκνευρίζω, ενοχλώ, προκαλώ, πιέζω, εξάπτω».
Η Άννα είχε μεγάλο πρόβλημα —αλλά στην πραγματικότητα το πρόβληματο είχε η Φενίννα.
Σίγουρα, η Άννα υπέμενε συχνά αυτό το μαρτύριο μέσα στο ίδιο της το σπίτι.
Η Φενίννα την παρόξυνε και δημόσια, αναμφίβολα μπροστά σε συγγενείς και φίλους, όταν η οικογένεια παρευρισκόταν σε γιορτές στη Σηλώ.
Στο 1 Σαμουήλ 1:10 λέει ότι “η Άννα ήταν τρομερά πικραμένη και έκλαιγε απαρηγόρητα”.
Ήταν καταθλιμμένη.
Προσευχόταν, αλλά μήπως η Φενίννα εξαφανίστηκε;
Όχι, βέβαια!
Αλλά τι έκανε ο Ιεχωβά για την Άννα; Το εδάφιο 1 Σαμουήλ 1:18 λέει: «[Η Άννα προσευχήθηκε]: “Ας βρει η υπηρέτριά σου εύνοια στα μάτια σου”.
Έφυγε λοιπόν η γυναίκα και έφαγε, και το πρόσωπό της δεν ήταν πια θλιμμένο».
Ένα έντυπο λέει ότι η Άννα «είχε μεταφέρει το βάρος του συναισθηματικού της φορτίου» σε ώμους απείρως μεγαλύτερουςκαι δυνατότερους από τους δικούς της, στους ώμους του ουράνιου Πατέρα της, του Ιεχωβά.
Η Φενίννα ήταν αυτή που ήταν, αλλά ο Ιεχωβά ενήργησε μέσα στην Άννα και έτσι αυτή υπέμεινε.
Ερώτηση: Μήπως υπάρχει κάποια Φενίννα στη δική σας ζωή;
Μήπως είστε καταθλιμμένοι;
Θα είχαμε να πούμε πολλά ακόμη, αλλά καταλάβαμε το σημείο.
Στη ζωή συμβαίνουν πράγματα που μπορούμε να ελέγξουμε ελάχιστα ή καθόλου.
Ίσως νιώθουμε αδύναμοι απόένα αγκάθι στη σάρκα όπως ο Παύλος.
Ή σαν να είμαστε ανάπηροι λόγω υγείαςή περιστάσεων όπως ο Μεφιβοσθέ.
Ίσως νιώθουμε καταθλιμμένοι και πικραμένοι όπως η Άννα.
Καλά θα ήταν αν εξαφανίζονταν τα προβλήματά μας, αλλά αυτό συμβαίνει σπάνια.
Κάποια από τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε θα λυθούν μόνο στη Βασιλεία.
Ξέρουμε ότι πολλοί εδώ και στον αγρό έχουν κατά διαστήματα λιγοστή δύναμη και επιθυμία, και δυσκολεύονται να συνεχίσουν. Όταν νιώθετε έτσι, στραφείτε στον Ιεχωβά όπως ο Παύλος, ο Μεφιβοσθέ και η Άννα.
Να είστε σίγουροι ότι ο Ιεχωβά θα σας στηρίξει.
Θα σας ενεργοποιήσει.
Θα ενεργήσει μέσα σας με το ισχυρό άγιο πνεύμα του.
Ευαρεστείται να σας δίνει την επιθυμία και τη δύναμη να αναλαμβάνετε δράση ανάλογα με τις περιστάσεις σας.
Και, όπως διασαφηνίζει το Φιλιππησίους 2:13, όταν νιώσετε το στοργικό χέρι του Ιεχωβά, θα είστε απολύτως βέβαιοι ότι Εκείνος σας ενεργοποιεί.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου