Τζόντι Τζέιντλι: Να Μιμείστε τον Ιώβ Όταν Περνάτε Δοκιμασίες (Ιώβ 1:8)

 Τζόντι Τζέιντλι: Να Μιμείστε τον Ιώβ Όταν Περνάτε Δοκιμασίες (Ιώβ 1:8)

https://www.jw.org/finder?locale=el&lank=pub-jwbvod25_11_VIDEO&docid=1011214&applanguage=G
Μετά τον Κατακλυσμό, ο Ιεχωβά είπε, σύμφωνα με το Γένεση 8:21: «Η τάση της καρδιάς του [ανθρώπου] είναι κακή από τη νεότητά του». Δυστυχώς, λοιπόν, όλοι έχουμε ατελείς τάσεις, και ο Σατανάς ελπίζει ότι θα κάνουμε πράξη αυτές τις επιθυμίες μας. Για παράδειγμα, τα σχόλια σήμερα τονίζουν ότι ο Ιώβ έπρεπε να γίνει πιο ταπεινός. Η έρευνα για τον Ιώβ μάς δείχνει ότι έπρεπε να βελτιωθεί και σε άλλους τομείς. Ας πούμε, η επίθεση τού προκάλεσε πικρία και αποθάρρυνση— κατανοητό, όλοι θα νιώθαμε έτσι υπό τέτοιες συνθήκες. Κατανοητό μεν, αλλά όχι καλό, επειδή αυτές οι αντιδράσεις, ή ατελείς τάσεις, εμπόδισαν τον Ιώβ να σκεφτεί άλλες πιθανές αιτίες των προβλημάτων του. Και μετά κατηγόρησε και επέκρινε τον Ιεχωβά. Αυτή η περιγραφή δίνει πολύ άσχημη εικόνα για τον Ιώβ. Έπρεπε να γίνει πιο ταπεινός, να μη νιώθει πικρία ή αποθάρρυνση, να μην αυτοδικαιώνεται, να μην επικρίνει και να μην κατηγορεί άλλους. Μάλλον όλοι μοιάζουμε κάπως με τον Ιώβ— πρέπει να βελτιώσουμε κάποια πράγματα. Ο Σατανάς έλπιζε ότι, λόγω αυτών των τάσεων, ο Ιώβ θα έχανε την ακεραιότητά του. Είχε, όμως, ο Ιεχωβά αυτή την άποψη για τον Ιώβ; Μήπως την έχει για εμάς; Ούτε κατά διάνοια! Στην αρχή της δοκιμασίας του, βλέπουμε πώς τον θεωρούσε ο Ιεχωβά. Ας ανοίξουμε στον Ιώβ, κεφάλαιο 1, εδάφιο 8— Ιώβ 1:8. Στον ουρανό, έχει επιτραπεί στον Σατανά να σταθεί ενώπιον του Ιεχωβά. Προσέξτε τον διάλογο στο εδάφιο 8: «Και ο Ιεχωβά είπε στον Σατανά: “Μήπως πρόσεξες τον υπηρέτη μου τον Ιώβ; Δεν υπάρχει όμοιός του στη γη. Είναι ευθύς και ακέραιος άνθρωπος, φοβάται τον Θεό και κρατιέται μακριά από καθετί κακό”». Τι ωραία λόγια είναι αυτά! Γιατί υπάρχει αυτή η διαφορά; Και τι μαθαίνουμε ώστε να αντέχουμε τις δοκιμασίες σήμερα; Ας δούμε ένα πρώτο μάθημα: Οι σχέσεις είναι σημαντικές— η σχέση μας με τον Ιεχωβά και με τους συλλάτρεις μας. Ας αρχίσουμε με τον Ιεχωβά. Προφανώς, ο Σατανάς μισούσε τον Ιώβ. Θα είχε αξία για τον Σατανά μόνο αν έχανε την ακεραιότητά του. Αλλιώς του ήταν άχρηστος. Αντίθετα, ο Ιώβ και ο Ιεχωβά είχαν προσωπική σχέση. Ο Ιώβ δεν καταλάβαινε γιατί υπέφερε. Όμως αγαπούσε τον Ιεχωβά και δεν ήθελε να χάσει την ακεραιότητά του. Και ο Ιεχωβά τον γνώριζε. Έβλεπε ότι ο Ιώβ ήταν πιστός και αγαπούσε την οικογένειά του. Θυμόταν επίσης ότι δεν λάτρευε τον ήλιο, τη σελήνη και τα άστρα— κάτι πολύ κοινό τότε. Βοηθούσε τα ορφανά και τις χήρες, και ήταν καλός με τους υπηρέτες του. Γνώριζε επίσης ότι δεν ήθελε να χάσει την ακεραιότητά του. Άρα, ενώ ο Ιεχωβά δεν είχε άγνοια των ατελών τάσεων του Ιώβ, δεν επικεντρωνόταν στα αδύνατα σημεία του. Ο Ιεχωβά τον έβλεπε ως σύνολο και εστίαζε στις καλές του ιδιότητες. Ο Ιεχωβά κάνει το ίδιο και με εμάς. Γιατί; Επειδή έχουμε προσωπική σχέση με βάση την αγάπη. Μερικές φορές—είναι αλήθεια— ίσως θέλουμε ο Ιεχωβά να διορθώσει κάτι ή να μας κατευθύνει πιο γρήγορα. Ή ίσως δεν μας αρέσει η κατεύθυνση. Ή δεν καταλαβαίνουμε γιατί ο Ιεχωβά επιτρέπει κάτι. Αλλά λόγω της σχέσης μας μαζί του, δείχνουμε υπομονή και εμπιστοσύνη. Ξέρουμε ότι ο Ιεχωβά θα φροντίσει για όλα και ότι η υπομονή μας θα ευλογηθεί όπως του Ιώβ. Χρειαζόμαστε προσωπικές σχέσεις και με τους συνεργάτες μας για να τα βγάλουμε πέρα. Λόγου χάρη, το πνεύμα του Ιεχωβά ενίσχυσε τον Ελιού ώστε να βοηθήσει τον Ιώβ. Ο Ελιού ήταν νεότερος, με λιγότερη πείρα, αλλά ο Ιώβ δέχτηκε τη συμβουλή του. Χρειαζόταν τη βοήθεια. Ένα σύγγραμμα λέει ότι ο Ιώβ ίσως και να «έκλαψε από ανακούφιση» καθώς ο Ελιού τον βοήθησε σταθερά αλλά στοργικά. Σήμερα, οι αδελφοί μας θέλουν να μας βοηθήσουν. Προσέξτε όμως: Πρέπει να δεχόμαστε τη βοήθειά τους— πνευματική, υλική ή συναισθηματική. Δεν πρέπει να την απορρίπτουμε επειδή διακρίνουμε τις ατελείς τους τάσεις ή για να μη γίνουμε βάρος. Οι αδελφοί και οι αδελφές μάς νοιάζονται, και θα τους χρειαζόμαστε όλο και περισσότερο καθώς πλησιάζει το τέλος. Για να τα βγάλουμε πέρα, οι σχέσεις είναι σημαντικές— και με τον Ιεχωβά και με τους αδελφούς μας. Ας δούμε ένα δεύτερο μάθημα: Πρέπει να έχουμε τη σωστή άποψη για τις δοκιμασίες. Θυμόμαστε ότι ο Ιεχωβά δεν προκάλεσε τα βάσανα του Ιώβ αλλά ούτε τα σταμάτησε. Επέτρεψε να υποφέρει ο Ιώβ αλλά για κάποιον σκοπό— κυρίως για να αποδείξει την ακεραιότητά του και τον Σατανά ψεύτη. Κατά δεύτερο λόγο, η δοκιμασία έδωσε επίσης στον Ιεχωβά την ευκαιρία να εκπαιδεύσει περαιτέρω τον Ιώβ. Το ίδιο συμβαίνει και σήμερα. Ο Σατανάς δεν έχει μαλακώσει με τα χρόνια. Αν και δεν αποζητούμε τις δοκιμασίες, δεν μας εκπλήσσει το ότι έρχονται ούτε τις τερματίζουμε με αντιγραφικά μέσα. Ο λόγος; Η άποψή μας: Βλέπουμε τις δοκιμασίες ως τιμή και ευκαιρία. Φανταστείτε πώς θα είχε νιώσει ο Ιώβ αν, όταν ο Σατανάς χλεύαζε τον Ιεχωβά, ο Ιεχωβά τού έλεγε: “Κοίτα, καλός ο Ιώβ, αλλά πρέπει να βελτιωθεί σε κάποια πράγματα. Δεν είναι έτοιμος. Ας περιμένουμε να έρθει ο Μωυσής”. Αλλά δεν έγινε έτσι. Δείτε πάλι το εδάφιο 8. Προσέξτε: Δεν ανέφερε ο Σατανάς το όνομα του Ιώβ. Ναι μεν το σκεφτόταν, αλλά ο Ιεχωβά ήταν εκείνος που ανέφερε το όνομα του Ιώβ και είπε εκείνα τα ωραία λόγια που διαβάσαμε. Ήταν τιμή του να ταχθεί υπέρ του Ιεχωβά. Και για εμάς είναι. Θέλουμε να χρησιμοποιεί ο Ιεχωβά το όνομά μας όπως το όνομα του Ιώβ. Η σταθερότητά μας στις δοκιμασίες είναι και ευκαιρία. Ανοίξτε στην Πρώτη Επιστολή του Πέτρου— 1 Πέτρου. Θα δούμε από το κεφάλαιο 5 το εδάφιο 10— 1 Πέτρου 5:10. Προσέξτε τι λέει: «Αφού όμως υποφέρετε για λίγο [άρα θα υπάρξουν δοκιμασίες], ο Θεός κάθε παρ’ αξίαν καλοσύνης, ο οποίος σας κάλεσε στην αιώνια δόξα του σε ενότητα με τον Χριστό, [προσέξτε] θα τελειώσει ο ίδιος την εκγύμνασή σας. [Το αποτέλεσμα;] Αυτός θα σας κάνει σταθερούς, θα σας κάνει ισχυρούς, θα σας θεμελιώσει γερά». Αν και ο Ιεχωβά δεν προκάλεσε τη δοκιμασία, τη χρησιμοποίησε για να διδάξει τον Ιώβ. Τον βοήθησε να έχει καλύτερη οπτική, να γίνει πιο ταπεινός. Εκείνος εκγυμνάζει, εκπαιδεύει, και εμάς. Στη δοκιμασία, ας σκεφτούμε: “Τι θέλει να με διδάξει ο Ιεχωβά; Να είμαι πιο πιστός; Πιο πράος; Πιο ταπεινός;” Ό,τι και αν χρειαζόμαστε, επιτρέπουμε στον Ιεχωβά να μας εκπαιδεύσει. Πρόσφατα μιλούσα με κάποια αδελφή που περνάει μια πολύ δύσκολη κατάσταση εδώ και καιρό. Αλλά καθώς συζητούσαμε, είπε κάτι ωραίο. Ότι, ενώ δεν περίμενε ποτέ να περάσει κάτι τέτοιο, και ελπίζει να μην το ξαναπεράσει, έχει δει ότι ο Ιεχωβά τη φροντίζει πραγματικά. Έχει δει το χέρι του Ιεχωβά να τη βοηθάει προσωπικά με τρόπους που είναι πρωτόγνωροι για εκείνη. Η πίστη της έχει ενισχυθεί. Μια δοκιμασία είναι ευκαιρία να μας εκπαιδεύσει, να μας εκγυμνάσει, ο Ιεχωβά και να μας κάνει σταθερούς. Θα έχουμε ένα σωρό δοκιμασίες καθώς τελειώνει αυτό το σύστημα, και ο Σατανάς ποντάρει στις αδυναμίες μας. Αλλά ως υπηρέτες του Ιεχωβά, θα αντέξουμε στη θύελλα. Για να τα βγάλουμε πέρα, ας θυμόμαστε ότι χρειάζεται να έχουμε ισχυρή σχέση με τον Ιεχωβά και με τους αδελφούς μας. Κανένας δεν αντέχει μόνος του— χρειαζόμαστε τους άλλους. Δεύτερον, έχουμε τη σωστή άποψη για τις δοκιμασίες. Είναι τιμή για εμάς, γιατί ο Ιεχωβά απαντάει στον χλευασμό του Σατανά, αλλά και ευκαιρία να τελειώσει ο Ιεχωβά την εκγύμνασή μας.