Άλεξ Ράινμιουλερ: Να Ενισχύετε την Πίστη σας στην Ανάσταση Μέσω της Φαντασίας (Ιωάν. 11:43, 44)
https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwbvod25_40_VIDEO
Η υπόσχεση του Ιησού στα εδάφια Ιωάννης 5:28, 29 αφορά ένα από τα πιο σημαντικά θέματα της Αγίας Γραφής —την ελπίδα της ανάστασης.
Αλλά αυτή η ελπίδα απαιτεί από μέρους μας πίστη.
Αν δεν την πιστέψουμε, δεν θα μπορέσουμε να βρούμε παρηγοριά.
Αυτό φαίνεται καθαρά από την περίπτωση της Τίνας.
Ο σύζυγός της πέθανε από καρκίνο.
Η Τίνα λέει: «Στην αρχή, η ελπίδα της ανάστασης δεν με παρηγορούσε επειδή χρειαζόμουν άμεσα τον άντρα μου, και οι γιοι μου χρειάζονταν άμεσα τον πατέρα τους».
Η αντίδραση της Τίνας δεν είναι ασυνήθιστη, αφού ο θάνατος δεν ήταν μέρος του αρχικού σκοπού του Ιεχωβά.
Είναι λοιπόν φυσιολογικό να μας φαίνεται όλο αυτό άδικο.
Αλλά η Τίνα συνεχίζει: «Τώρα ..., μετά από τέσσερα χρόνια, αυτή η ελπίδα είναι που με κρατάει. Είναι η σανίδα σωτηρίας μου».
Τι άλλαξε; Λέει: «Φαντάζομαι τη στιγμή που θα τον ξαναδώ, και αυτό μου δίνει τεράστια γαλήνη και χαρά!» Μήπως ταυτίζεστε και εσείς με την Τίνα; Δεν είναι ότι δεν πίστευε στην ανάσταση. Πίστευε.
Αλλά εκείνη την τραγική στιγμή της βαθιάς προσωπικής απώλειας, ο νέος κόσμος του Θεού τής φάνταζε μακρινός, κάτι μη ρεαλιστικό.
Τι τη βοήθησε να εστιάσει ξανά στην ελπίδα της; Η φαντασία.
Τι είναι η φαντασία; Γιατί είναι σημαντική; Και πώς μας βοηθάει να ενισχύουμε την πίστη μας στην ελπίδα της ανάστασης; Πρώτα από όλα, τι είναι η φαντασία; Ένα υπέροχο δώρο από τον Ιεχωβά.
Σύμφωνα με ένα λεξικό, είναι «η ικανότητα να σχηματίζουμε στο μυαλό μας εικόνες ή ιδέες από πράγματα που είναι καινούρια και συναρπαστικά ή από πράγματα που δεν τα έχουμε ζήσει προσωπικά».
Γιατί είναι σημαντική; Ο Ιεχωβά μάς έδωσε αυτό το δώρο για να μας βοηθάει να εστιάζουμε σε θετικά, εποικοδομητικά πράγματα ακόμα και όταν περνάμε δυσκολίες.
Για παράδειγμα, η φαντασία είναι ζωτικής σημασίας για να μπορούμε να πιστεύουμε στην ανάσταση.
Επειδή, όπως και με την Τίνα, μας βοηθάει να κάνουμε την ελπίδα μας πιο ζωντανή, πιο πραγματική, ώστε να μας παρηγορεί περισσότερο.
Πώς μπορείτε λοιπόν να τη χρησιμοποιείτε για να ενισχύετε την ελπίδα σας στην ανάσταση; Για να είμαστε ειλικρινείς, ο ξέφρενος ρυθμός της ζωής σήμερα αφήνει ελάχιστο χρόνο για να κάνει κανείς βαθιές σκέψεις.
Επομένως, αν δεν έχετε τη συνήθεια να χρησιμοποιείτε τη φαντασία σας, δεν αποτελείτε εξαίρεση.
Υπάρχουν όμως τρόποι για να την εκπαιδεύσετε ώστε να κάνετε την ελπίδα της ανάστασης πιο ζωντανή.
Ελάτε τώρα να εξετάσουμε μαζί τρεις από αυτούς.
Ο πρώτος τρόπος που θα εξετάσουμε είναι το να οραματιζόμαστε Βιβλικές αφηγήσεις που αναφέρονται σε αναστάσεις.
Καθώς διαβάζετε, να αφιερώνετε χρόνο για να βλέπετε με τα μάτια της διάνοιάς σας αυτά που συμβαίνουν.
Φανταστείτε την περιοχή, τους ανθρώπους, τα συναισθήματα.
Ακούστε τη φωνή τους, μυρίστε το ψωμί που ψήνεται στον φούρνο, ζήστε τη σκηνή.
Ας το δούμε αυτό μαζί στην πράξη χρησιμοποιώντας την αφήγηση για την ανάσταση του Λαζάρου από το ενδέκατο κεφάλαιο του Ιωάννη.
Ας αρχίσουμε διαβάζοντας τα εδάφια 18-21, και μετά το εδάφιο 32: «Η Βηθανία ήταν κοντά στην Ιερουσαλήμ, σε απόσταση περίπου τριών χιλιομέτρων. Και πολλοί Ιουδαίοι είχαν έρθει στη Μάρθα και στη Μαρία να τις παρηγορήσουν για τον αδελφό τους. Όταν η Μάρθα άκουσε ότι ερχόταν ο Ιησούς, πήγε να τον προϋπαντήσει· αλλά η Μαρία καθόταν στο σπίτι. Η Μάρθα λοιπόν είπε στον Ιησού: “Κύριε, αν ήσουν εδώ, ο αδελφός μου δεν θα είχε πεθάνει”».
Το 32 λέει: «Μόλις η Μαρία έφτασε εκεί που ήταν ο Ιησούς και τον είδε, έπεσε στα πόδια του και του είπε: “Κύριε, αν ήσουν εδώ, ο αδελφός μου δεν θα είχε πεθάνει”».
Μπορείτε να φανταστείτε εκείνο το χωριό, τη Βηθανία; Τους χωματόδρομους; Το πλήθος που έκλαιγε; Μπορείτε να δείτε τη Μάρθα και τη Μαρία τα δάκρυα να κυλούν στο πρόσωπό τους καθώς πλησιάζουν τον Ιησού; Τι να ένιωσαν όταν τον είδαν; Τι να ένιωσε άραγε ο Ιησούς όταν εκείνες τον ρώτησαν με ευγενικό τρόπο γιατί δεν είχε έρθει νωρίτερα; Εδάφιο 33: «Όταν την είδε ο Ιησούς να κλαίει και τους Ιουδαίους που ήρθαν μαζί της να κλαίνε και αυτοί, στέναξε μέσα του και ταράχτηκε. Και είπε: “Πού τον έχετε βάλει;” Εκείνοι του είπαν: “Κύριε, έλα και δες”.
Ο Ιησούς ξέσπασε σε δάκρυα».
Πώς φαντάζεστε να ήταν το πρόσωπο του Ιησού την ώρα που έκλαιγε; Τι μπορεί να σκεφτόταν το πλήθος που έβλεπε τα δάκρυά του; Άραγε θα τον θεωρούσαν δυνατό ή αδύναμο; Το 38 λέει: «Τότε ο Ιησούς, αφού στέναξε και πάλι μέσα του, πήγε στο μνήμα. Αυτό ήταν ... μια σπηλιά, και μια πέτρα ήταν τοποθετημένη στην είσοδό του. Ο Ιησούς είπε: “Μετακινήστε την πέτρα”».
Τι ήχο φαντάζεστε να έκανε εκείνη η μεγάλη πέτρα καθώς τη μετακινούσαν; Την ακούτε καθώς ξύνει τον βράχο, γδέρνει το χώμα και πέφτει με γδούπο στο έδαφος; Νιώθετε την ένταση στην ατμόσφαιρα καθώς όλοι περιμένουν να δουν τι θα συμβεί; Ας κλείσουμε με τα εδάφια 43 και 44: «Αφού τα είπε αυτά, κραύγασε με δυνατή φωνή: “Λάζαρε, έλα έξω!” Και αυτός που είχε πεθάνει βγήκε έξω έχοντας τα πόδια και τα χέρια του δεμένα με πάνινες λωρίδες και το πρόσωπό του περιτυλιγμένο με πανί.
Ο Ιησούς τούς είπε: “Λύστε τον και αφήστε τον να περπατήσει”».
Ακούσατε τη δύναμη, την εξουσία στη φωνή του Ιησού καθώς κραύγασε: «Λάζαρε, έλα έξω»; Είδατε με τα μάτια της διάνοιάς σας τον Λάζαρο τυλιγμένο με σάβανα να βγαίνει από τον τάφο; Πώς θα είχατε νιώσει αν ήσασταν εκεί; Βλέπετε λοιπόν πως, όταν οραματιζόμαστε με τέτοιον τρόπο σκηνές από τη Γραφή, νιώθουμε τη δύναμη των υποσχέσεων του Ιεχωβά και δυναμώνει η πίστη μας.
Όσον αφορά την ελπίδα της ανάστασης, η φαντασία ενισχύει την πίστη.
Αν όμως σας φάνηκε δύσκολη αυτή η άσκηση, υπάρχει και ένας δεύτερος τρόπος για να εκπαιδεύσετε τη φαντασία σας: Να κάνετε στοχασμούς με βάση τα οπτικά βοηθήματα των εκδόσεών μας.
Τα άρθρα μας είναι γεμάτα απεικονίσεις και χάρτες που ζωντανεύουν τις Βιβλικές αφηγήσεις.
Για παράδειγμα, ας εξετάσουμε την εικόνα που βλέπουμε στην οθόνη μας, η οποία συνδέεται με το εδάφιο 44 στη Γραφή Μελέτης.
Τι παρατηρείτε; Φαντάζεστε τον ψυχρό, σκοτεινό τάφο; Τα συναισθήματα των ατόμων που πενθούν; Τη χαρά του Λαζάρου όταν ξαναείδε τις αδελφές του; Ο στοχασμός γύρω από τέτοιες λεπτομέρειες μας βοηθάει να γίνει πιο πραγματική για εμάς η ελπίδα της ανάστασης.
Και τέλος, ένας τρίτος τρόπος για να ενισχύουμε την πίστη μας μέσω της φαντασίας μας είναι να κρατάμε σημειώσεις καθώς διαβάζουμε και στοχαζόμαστε.
Θα σας πω ένα παράδειγμα που δείχνει πώς γίνεται αυτό.
Ο Κρίστιαν, ένας πρεσβύτερος, έχασε πρόσφατα τη σύζυγό του την Τζούλιετ, με την οποία ήταν παντρεμένος 54 χρόνια.
Μου είπε ότι, για να καλύψει το κενό που νιώθει, επικοινωνεί συνέχεια με τον Ιεχωβά κάνοντας προσευχή και στοχασμούς.
Είπε: «Κάνω στον Ιεχωβά συγκεκριμένα ερωτήματα, όπως ένας γιος ρωτάει τον πατέρα του, βέβαιος ότι θα λάβει απαντήσεις. Στη συνέχεια, γράφω αυτές τις συζητήσεις και τις συγκεντρώνω σε ένα τετράδιο, το οποίο σκοπεύω να δείξω στην αγαπημένη μου σύζυγο όταν εκείνη αναστηθεί. Με αυτόν τον τρόπο, βάζω τον εαυτό μου μέσα στον νέο κόσμο».
Προσέξατε τη φράση που είπε; «Βάζω τον εαυτό μου μέσα στον νέο κόσμο».
Σκεφτείτε τους αγαπημένους σας που έχουν πεθάνει.
Φαντάζεστε ότι είστε εκεί για να τους καλωσορίσετε πάλι; Οραματιστείτε το χαμόγελό τους, τον ήχο της φωνής τους, τη χαρά σας όταν θα ξανασμίξετε.
Τι θα τους πείτε; Άραγε εκείνοι τι θα σας απαντήσουν; Όπως η Τίνα και ο Κρίστιαν, έτσι και εσείς, αν χρησιμοποιείτε τη φαντασία σας για να οραματίζεστε, να στοχάζεστε και να κρατάτε σημειώσεις για αυτές τις θαυμάσιες υποσχέσεις, θα διατηρείτε ισχυρή την ελπίδα σας σε αυτές ακόμη και όταν αντιμετωπίζετε μεγάλες δυσκολίες.
Φυσικά, η φαντασία δεν αντικαθιστά την πίστη, αλλά μπορεί να την ενισχύσει, να κάνει την ανάσταση κάτι περισσότερο από διδασκαλία —να την κάνει μια πραγματικότητα την οποία μπορούμε να οραματιστούμε, να νιώσουμε, να βιώσουμε.
jwbvod25-40.v Ελληνική
www.jw.org © 2025 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου