Πέμπτη 16 Οκτωβρίου 2025

Πώς να Βρίσκετε Σταθερότητα Όταν Συμβαίνουν Τραγωδίες

 7. Πώς να Βρίσκετε Σταθερότητα Όταν Συμβαίνουν Τραγωδίες

(15 λεπτά) Συζήτηση.

Καθημερινά αντιμετωπίζουμε διάφορες δοκιμασίες και προκλήσεις. Ωστόσο, ορισμένες από αυτές συμβαίνουν τόσο ξαφνικά και είναι τόσο οδυνηρές ώστε μπορεί να μας εξαντλήσουν συναισθηματικά, σωματικά ακόμα και πνευματικά. Πώς μπορούμε να βρίσκουμε σταθερότητα όταν συμβαίνουν τραγωδίες;

Όποια δοκιμασία και αν αντιμετωπίζουμε, ο Ιεχωβά είναι πάντοτε “η σταθερότητα των καιρών μας”. (Ησ 33:6) Για να στηριζόμαστε όμως στον Ιεχωβά, πρέπει να είμαστε ισορροπημένοι και μετριόφρονες. (Παρ 11:2) Αν λοιπόν βιώσουμε κάποιο τραγικό γεγονός, ίσως χρειαστούμε χρόνο για να φροντίσουμε τον εαυτό μας ή κάποιον αγαπημένο μας, για να πάρουμε σοφές αποφάσεις ή για να πενθήσουμε.​—Εκ 4:6.

Εφόσον ο Ιεχωβά χρησιμοποιεί τους υπηρέτες του για να ενισχύουν ο ένας τον άλλον, πρέπει να είμαστε πρόθυμοι να δεχόμαστε ή να ζητάμε βοήθεια. Να θυμάστε ότι οι αδελφοί σας σάς αγαπούν βαθιά και χαίρονται να σας στηρίζουν.

Διαβάστε 2 Κορινθίους 4:7-9. Μετά ρωτήστε:

  • Γιατί πρέπει να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε για να συνεχίζουμε τις βασικές πνευματικές μας δραστηριότητες ακόμα και όταν αυτό είναι δύσκολο;

Σκηνή από το βίντεο «Ο Ιεχωβά Είναι Κοντά σε Εκείνους που Έχουν Συντετριμμένη Καρδιά». Ο αδελφός και η αδελφή Σέπτερ πενθούν για την απώλεια του παιδιού τους.
Σκηνή από το βίντεο «Ο Ιεχωβά Είναι Κοντά σε Εκείνους που Έχουν Συντετριμμένη Καρδιά». Ο αδελφός και η αδελφή Σέπτερ πενθούν για την απώλεια του παιδιού τους.

Βάλτε να παίξει το ΒΙΝΤΕΟ Ο Ιεχωβά Είναι Κοντά σε Εκείνους που Έχουν Συντετριμμένη Καρδιά. Μετά ρωτήστε:

  • Πώς βοήθησε ο Ιεχωβά τον αδελφό και την αδελφή Σέπτερ;

  • Πώς τους βοήθησαν οι συλλάτρεις τους;

  • Τι άλλο μαθαίνετε από το παράδειγμα του αδελφού και της αδελφής Σέπτερ;


Γκάρι και Μπεθ Σέπτερ: «Ο Ιεχωβά Είναι Κοντά σε Εκείνους που Έχουν Συντετριμμένη Καρδιά»

https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwb_201908_4_VIDEO




Ο Λόγος του Θεού λέει...

«Να θυμάσαι λοιπόν τον Μεγαλειώδη Δημιουργό σου στις ημέρες της νιότης σου... προτού έρθουν οι ημέρες της στενοχώριας».

Και «οι ημέρες της στενοχώριας» έφτασαν νωρίς για τον Τζέροντ, στα 11.

Μάθαμε ότι είχε λέμφωμα, δηλαδή καρκίνο, στα μέσα του ’91.

Ψάξαμε τι θεραπεία θα κάνει...

αλλά σε καμία περίπτωση δεν θα δεχόμασταν...

ούτε εμείς ούτε ο Τζέροντ, μετάγγιση αίματος.

Στο νοσοκομείο, ήρθε η κρατική υπηρεσία προστασίας ανηλίκων...

για να ερευνήσει το ενδεχόμενο αμέλειας.

Ο πόνος μας έγινε εντονότερος.

Τελικά, αποσύρθηκαν από την υπόθεση.

Κατάλαβαν ότι δεν ήμασταν αμελείς γονείς.

Καθώς αντιμετωπίζαμε διάφορες καταστάσεις...

προσευχόμασταν στον Ιεχωβά, όχι να μας δώσει θαυματουργικά λύσεις...

αλλά να μας ανοίξει τα μάτια ώστε να παίρνουμε σοφές αποφάσεις.

Και όντως μας κατηύθυνε ώστε να φροντίζουμε την πνευματικότητά μας...

όλο αυτό το διάστημα...

αλλά και να παρέχεται σωστή ιατρική περίθαλψη στον Τζέροντ.

Θυμάμαι, πολλές φορές έπεφτα στα γόνατα...

προσευχόμουν και σκεφτόμουν: “Δεν μπορώ άλλο. Δοκιμάζομαι πέρα από αυτό που αντέχω”.

Και ο Ιεχωβά με ενίσχυε.

Κάποιος ερχόταν να μας δει ή μας έλεγε κάτι ενθαρρυντικό.

Μας έφερναν φαγητό.

Ένας αδελφός είχε φτιάξει πρόγραμμα και έδωσε τις εξής οδηγίες...

«Θα πηγαίνετε φαγητό στους αδελφούς αλλά δεν θα το αφήνετε απλώς. Θα μένετε λίγο μαζί τους».

Η αγάπη και η φροντίδα τους προς εμάς με έκαναν να κλαίω.

Μια φορά, θυμάμαι, οι διάδρομοι του νοσοκομείου...

το οποίο απείχε 2.500 χλμ.

από το σπίτι μας—ήταν γεμάτοι.

Θεωρώ ότι και αυτό ήταν απάντηση στις προσευχές μας.

Μας ήταν δύσκολο να φεύγουμε από το νοσοκομείο...

οπότε οι αδελφοί ηχογραφούσαν ομιλίες.

Μας κοίταζαν στα μάτια και έλεγαν: «Ακούστε το οπωσδήποτε. Θα σας ενισχύσει».

Ο Τζέροντ ανησυχούσε για εμάς...

και μας έλεγε γεμάτος σιγουριά ότι όλα θα πήγαιναν καλά για εκείνον.

Δεν ήξερε όμως τι θα γινόταν με εμάς.

Πέθανε τον Ιούνιο του 1992.

Ήταν στο σπίτι.

Το τελευταίο πράγμα που μας είπε ήταν...

«Εργαστείτε σκληρά για να βρεθούμε και πάλι όλοι μαζί».

Παραλύεις, είναι σαν να ζεις εφιάλτη.

Ποτέ δεν πιστεύεις ότι θα σου συμβεί κάτι τέτοιο.

Αλλά συνέβη.

Δεν ήθελα να με βλέπουν οι άλλοι να κλαίω.

Δεν ήθελα να με λυπούνται.

Τα αρνητικά μου αισθήματα...

με έκαναν να σκέφτομαι τα χειρότερα.

Αυτό που με βοήθησε ήταν ότι ο Γκάρι μού θύμιζε πως βρισκόμαστε σε μάχη.

Όλη η ανθρωπότητα αντιμετωπίζει μια πρόκληση.

«Στα δύσκολα, δεν θα σε αγαπούν»...

αυτό είπε ο Σατανάς στον Ιεχωβά για τους ανθρώπους.

Και εγώ θα τον επιβεβαίωνα.

Τα ισχυρά αισθήματα και η θλίψη μου με έκαναν σχεδόν να σταματήσω.

Προσευχήθηκα πολύ για να ξαναπάω στην Αίθουσα Βασιλείας.

Εκεί, οι αδελφοί έκλαιγαν.

Τους έλειπε το παιδάκι τους.

Δεν πενθούσαμε μόνο εμείς.

Είχαν χάσει και εκείνοι το παιδάκι τους.

Έκλαιγαν.

Και δεν ένιωθα μόνη.

Αγκαλιαστήκαμε, κλάψαμε μαζί.

Μας έκανε καλό που επικεντρωθήκαμε ξανά στα πνευματικά πράγματα...

και πάψαμε να σκεφτόμαστε μόνο εμάς.

Θα μπορούσα να είχα παραδοθεί στον πόνο μου και να σκεφτώ...

“Δεν γίνεται, είμαι συντετριμμένη”.

Γινόμουν πιο χαρούμενος επειδή έδειχνα στους ανθρώπους ότι υπάρχει ελπίδα.

Ζωτικό ρόλο έπαιξαν οι αδελφοί μας...

ο μηχανισμός υποστήριξης που παρέχει ο Ιεχωβά...

αλλά και ο Λόγος του, το πνεύμα του.

Ο Ιεχωβά απαντούσε στις προσευχές μας.

Στόχος μας ήταν να παραμείνουμε στην ολοχρόνια διακονία...

αλλά ποτέ μα ποτέ δεν είχαμε φανταστεί ότι θα υπηρετούσαμε στο έργο περιοχής.

Μάλιστα και η κόρη μας με τον σύζυγό της υπηρετούν στο έργο περιοχής...

δεν μπορούμε να το πιστέψουμε.

Ανυπομονούμε να ξαναδούμε τον Τζέροντ, να τον έχουμε πάλι κοντά μας.

Περιμένω. Και ξέρω ότι δεν θα απογοητευτώ.

Πόσο ενθαρρυντικό είναι που ο Γκάρι και η Μπεθ...

μπορούν να επισκέπτονται κατά καιρούς...

στις διακοπές τους την κόρη τους και τον σύζυγό της...

οι οποίοι υπηρετούν επίσης στο έργο περιοδεύοντα επισκόπου.

Προσέξατε πώς ο Γκάρι, η Μπεθ και ο Τζέροντ...

ένιωθαν τη στοργική υποστήριξη του Ιεχωβά...

καθώς προσεύχονταν σε όλη τη διάρκεια αυτής της ψυχοφθόρας δοκιμασίας; Ζητούσαν σοφία καθώς αναζητούσαν θεραπευτική αγωγή για τον Τζέροντ.

Ο Ιεχωβά τούς αγκάλιαζε και τους άκουγε...

όταν ένιωθαν συντετριμμένοι από τη θλίψη και τα αρνητικά συναισθήματα.

Ο Ιεχωβά ενίσχυσε την ελπίδα του Τζέροντ στην ανάσταση...

και βοήθησε τον αδελφό και την αδελφή Σέπτερ να παραμείνουν πνευματικά ισχυροί.

Υπάρχει άραγε αμφιβολία πως ο Ιεχωβά απαντούσε στις προσευχές τους; Δεν ενισχύει αυτό την πεποίθησή μας...

ότι ο Ιεχωβά θα απαντήσει και στην προσευχή του Τζέροντ να βρεθούν και πάλι όλοι μαζί;



jwb.201908-4.v   Ελληνική
www.jw.org © 2025 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου