Κυριακή 30 Νοεμβρίου 2025

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Κυριακή 30 Νοεμβρίου 2025

 

Κυριακή 30 Νοεμβρίου

Σε έχω επιδοκιμάσει.​—Λουκ. 3:22.

Ο Ιεχωβά δίνει το άγιο πνεύμα του σε εκείνους που επιδοκιμάζει. (Ματθ. 12:18) Θα μπορούσαμε να αναρωτηθούμε: “Έχω καταφέρει να εκδηλώσω κάποια πτυχή του καρπού του πνεύματος του Θεού στη ζωή μου;” Για παράδειγμα, μήπως διαπιστώνετε ότι είστε πιο μακρόθυμοι με τους άλλους από ό,τι ήσασταν προτού γνωρίσετε τον Ιεχωβά; Στην πραγματικότητα, όσο περισσότερο μαθαίνετε να εκδηλώνετε τον καρπό του πνεύματος του Θεού, τόσο πιο προφανές θα σας είναι ότι έχετε την επιδοκιμασία του Ιεχωβά! Ο Ιεχωβά εφαρμόζει την αξία του λύτρου σε εκείνους τους οποίους επιδοκιμάζει. (1 Τιμ. 2:5, 6) Αλλά τι γίνεται αν η καρδιά μας απορρίπτει τη σκέψη ότι ο Ιεχωβά μάς επιδοκιμάζει, παρότι έχουμε πίστη στο λύτρο και έχουμε βαφτιστεί; Να θυμάστε ότι δεν μπορούμε πάντα να εμπιστευτούμε τα αισθήματά μας, αλλά μπορούμε να εμπιστευτούμε τον Ιεχωβά. Εκείνος θεωρεί δίκαιους όσους έχουν πίστη στο λύτρο και υπόσχεται να τους ευλογήσει.​—Ψαλμ. 5:12· Ρωμ. 3:26w24.03 σ. 30 ¶15· σ. 31 ¶17

https://drive.google.com/file/d/1em9Bkgm7EDkSh2VZgD7GQLGRgjV3voot/view?usp=sharing

Κένεθ Κουκ: Να Αξιοποιείτε τον Χρόνο σας Σοφά Όπως ο Ιωσήφ (Κολ. 4:5)

 Κένεθ Κουκ: Να Αξιοποιείτε τον Χρόνο σας Σοφά Όπως ο Ιωσήφ (Κολ. 4:5)

https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwbvod25_45_VIDEO





Καθώς πλησιάζουμε στο τέλος αυτού του συστήματος, θέλουμε να είμαστε βέβαιοι ότι, ως άτομα και ως οργάνωση, αξιοποιούμε τον χρόνο μας όσο καλύτερα γίνεται.

Ένα καλό παράδειγμα σε αυτόν τον τομέα είναι ο Ιωσήφ, ο γιος του Ιακώβ.

Όπως ξέρουμε, αφού πέρασαν πολλά χρόνια από τότε που οι αδελφοί του τον πούλησαν ως δούλο, ο Ιωσήφ έγινε τελικά ισχυρός άρχοντας στην Αίγυπτο.

Ήταν διαχειριστής τροφίμων στη διάρκεια εφτά χρόνων πείνας.

Σε αυτό το διάστημα, οι αδελφοί του ταξίδεψαν στην Αίγυπτο για να αγοράσουν τρόφιμα.

Εκεί συνάντησαν τον Ιωσήφ, αλλά δεν τον αναγνώρισαν.

Αρχίζοντας από το Γένεση 45:3, διαβάζουμε ότι ο Ιωσήφ τούς είπε ποιος ήταν, αλλά δεν τους εκδικήθηκε.

Αντίθετα, στο εδάφιο 5, διαβάζουμε ότι ο Ιωσήφ τούς είπε: «Μην ταράζεστε και μην κατηγορείτε ο ένας τον άλλον που με πουλήσατε εδώ· επειδή ο Θεός με έστειλε πριν από εσάς για τη διατήρηση της ζωής σας».

Γιατί μπορούσε να το πει αυτό; Επειδή είχε ισχυρή πίστη και βαθιά ενόραση.

Αναλογίστηκε όσα είχαν συμβεί στη ζωή του και συνειδητοποίησε κάτι πολύ σημαντικό.

Ο Ιωσήφ διέκρινε ότι ο Ιεχωβά τον είχε ευλογήσει όλα αυτά τα δύσκολα χρόνια και τον είχε προετοιμάσει για να κάνει ακόμα πιο σπουδαίο έργο.

Τι ήταν αυτό όμως που τον βοήθησε να κερδίσει τη μεγάλη εκτίμηση του Θεού και των ανθρώπων; Με απλά λόγια, αξιοποιούσε τον χρόνο του στην υπηρεσία του Ιεχωβά με τον καλύτερο τρόπο.

Ας δούμε τρεις περιόδους της ζωής του στις οποίες ο Ιωσήφ το έκανε αυτό.

Είναι οι εξής: όταν ήταν νεαρός, όταν ήταν δούλος και φυλακισμένος και όταν ήταν διαχειριστής τροφίμων στην Αίγυπτο.

Όταν ήταν νεαρός, πώς αξιοποιούσε τον χρόνο του με τον καλύτερο τρόπο; Η απάντηση είναι ότι μάθαινε και αποκτούσε σοφία.

Όταν ήταν νεαρός, ο Ιωσήφ μάθαινε από τους πνευματικά ώριμους γονείς του.

Μάθαινε από τις πολλές καλές τους ιδιότητες.

Απέκτησε ξεκάθαρη αίσθηση για το τι είναι σωστό και τι λάθος.

Στα 17 του, ο Ιωσήφ είχε ήδη αρχίσει να εργάζεται ως βοσκός.

Σε μια περίπτωση, ενώ βοηθούσε κάποιους αδελφούς του, παρατήρησε ότι έκαναν κάτι που δεν ήταν σωστό.

Μήπως θα έκανε λες και δεν έγινε τίποτα; Όχι.

Ο Ιωσήφ έκανε το σωστό.

Ανέφερε τι είχε συμβεί, και αυτό ήθελε θάρρος.

Και ίσως αυτό ήταν που έκανε τον Ιακώβ να τον έχει σε ακόμα μεγαλύτερη εκτίμηση.

Έπειτα, ο Ιωσήφ απέκτησε σοφία ασυνήθιστη για την ηλικία του.

Αυτό εναρμονίζεται με όσα διαβάζουμε στον Ψαλμό 119:100: «Ενεργώ με περισσότερη κατανόηση από ό,τι οι γέροντες επειδή τηρώ τις προσταγές σου».

Γιατί είχε ο Ιωσήφ σοφία σε μικρή ηλικία; Όπως ο ψαλμωδός, έτσι και εκείνος τηρούσε τις προσταγές και τις εντολές του Ιεχωβά.

Ας δούμε κάποια συγκεκριμένα πράγματα που βοήθησαν τον Ιωσήφ.

Είχε προσωπική σχέση με τον Ιεχωβά από μικρή ηλικία.

Δεν ακολουθούσε τους πολλούς, ούτε καν τους αδελφούς του, που ήταν κακό παράδειγμα για εκείνον.

Επίσης, παρέμεινε ταπεινός.

Δεν θεωρούσε τον εαυτό του ανώτερο από τους άλλους, παρ’ όλο που είδε προφητικά όνειρα τα οποία τελικά επαληθεύτηκαν.

Επιπλέον, ήταν πρόθυμος να δεχτεί δύσκολους διορισμούς.

Για παράδειγμα, στο εδάφιο Γένεση 37:13 διαβάζουμε ότι ο Ιωσήφ είπε: «Είμαι έτοιμος να πάω!» όταν ο πατέρας του τον έστειλε να δει αν είναι καλά οι αδελφοί του, οι οποίοι ήδη τον μισούσαν τότε.

Άρα, ο νεαρός Ιωσήφ αξιοποιούσε με τον καλύτερο τρόπο τον χρόνο του καθώς μάθαινε από πνευματικά ώριμα άτομα και αποκτούσε σοφία ασυνήθιστη για την ηλικία του τηρώντας τις εντολές του Ιεχωβά.

Εσείς, νεαροί, πώς μπορείτε να το κάνετε αυτό; Να μιμείστε τον Ιωσήφ.

Να έχετε προσωπική σχέση με τον Ιεχωβά.

Μην ακολουθείτε τους πολλούς.

Να έχετε το θάρρος να διαφέρετε όταν αντιμετωπίζετε τον πειρασμό να κάνετε κάτι λάθος.

Και να παραμένετε ταπεινοί.

Οι ευλογίες που λαβαίνουμε από τον Ιεχωβά θα πρέπει να δημιουργούν μέσα μας αισθήματα ευγνωμοσύνης —όχι αισθήματα ανωτερότητας.

Τέλος, μη φοβάστε τα δύσκολα.

Για παράδειγμα, να συμμετέχετε σε μορφές της διακονίας μας που ίσως σας φαίνονται ιδιαίτερα δύσκολες.

Να εμπιστεύεστε στον Ιεχωβά και να μιμείστε τον Ιωσήφ, που είπε: «Είμαι έτοιμος να πάω!» Στη συνέχεια, πώς αξιοποιούσε τον χρόνο του με τον καλύτερο τρόπο όταν ήταν δούλος και αργότερα φυλακισμένος; Η απάντηση: Εργαζόταν σκληρά και αποτελούσε καλό παράδειγμα.

Συνολικά, ο Ιωσήφ ήταν περίπου 13 χρόνια δούλος ή φυλακισμένος.

Θα μπορούσε να χάσει κάθε ελπίδα και να μαραζώσει.

Αντίθετα, εργαζόταν σκληρά και ήταν επιμελής σε ό,τι έκανε.

Αξιοποιούσε τον χρόνο του και έδειχνε μεγάλη υπομονή.

Χάρη στην ευλογία του Ιεχωβά, ο Ιωσήφ ερμήνευσε προφητικά όνειρα ενόσω βρισκόταν στη φυλακή.

Το ένα ήταν του αρχιοινοχόου του Φαραώ και το άλλο του αρχιαρτοποιού του.

Ασφαλώς, η πίστη του Ιωσήφ ενισχύθηκε βλέποντας αυτές τις προφητείες να επαληθεύονται.

Χρειαζόταν όμως υπομονή.

Έπρεπε να περάσουν δύο ολόκληρα χρόνια για να θυμηθεί ο οινοχόος ότι ο Ιωσήφ είχε ερμηνεύσει σωστά το όνειρό του.

Όταν ο Φαραώ χρειάστηκε κάποιον να ερμηνεύσει τα δικά του όνειρα, ο οινοχόος τού είπε ότι μπορούσε να το κάνει αυτό ο Ιωσήφ.

Και πάλι, απαιτήθηκε υπομονή.

Αν ο Ιωσήφ είχε βγει από τη φυλακή νωρίτερα, μπορεί να γύριζε στους δικούς του.

Σε αυτή την περίπτωση, δεν θα βρισκόταν στην Αίγυπτο την κρίσιμη στιγμή κατά την οποία ο Ιεχωβά τον χρησιμοποίησε για ένα σπουδαίο έργο.

Αλλά ελευθερώθηκε ακριβώς όταν έπρεπε.

Και, μέσα σε μια μέρα, από ασήμαντος φυλακισμένος έγινε ο δεύτερος σε θέση άρχοντας της Αιγύπτου.

Ο Ιωσήφ ανταμείφθηκε πλούσια επειδή ήταν υπομονετικός και αξιοποιούσε τον χρόνο του.

Πώς θα μιμηθούμε τον Ιωσήφ; Με το να εργαζόμαστε σκληρά στην υπηρεσία του Ιεχωβά και να αποτελούμε καλό παράδειγμα στην εκδήλωση υπομονής.

Πρέπει να αξιοποιούμε τον χρόνο μας, ακόμα και όταν αντιμετωπίζουμε δύσκολες καταστάσεις.

Δεν ξέρουμε πώς θα μας χρησιμοποιήσει ο Ιεχωβά αν παραμένουμε προσηλωμένοι στο έργο του.

Μας περιμένουν ακόμα μεγαλύτερες δυσκολίες αλλά, αν αξιοποιούμε τον χρόνο μας όπως ο Ιωσήφ, ο καιρός θα περνάει γρήγορα.

Και θα δούμε τον Ιεχωβά να κάνει υπέροχα πράγματα για τον λαό του.

Είναι βέβαιο!

Πάμε στην τρίτη περίοδο της ζωής του Ιωσήφ.

Πώς αξιοποιούσε τον χρόνο του όταν ήταν διαχειριστής τροφίμων στην Αίγυπτο; Η απάντηση: Ενεργούσε αποφασιστικά και δεν έχανε τον χρόνο του.

Ακολουθούσε αμέσως την κατεύθυνση του Ιεχωβά.

Ο Ιεχωβά φρόντισε να τοποθετηθεί ο Ιωσήφ σε θέση εξουσίας ώστε να καταστρώσει ένα σχέδιο για την επερχόμενη πείνα και να το εφαρμόσει.

Ο Ιεχωβά έδωσε αυτή την προειδοποίηση για να μπορέσει να προετοιμαστεί ο λαός για την πείνα.

Έτσι σώθηκαν, όχι μόνο αυτοί, αλλά και άλλοι, ανάμεσά τους και η οικογένεια του Ιακώβ.

Όπως είπε και ο Ιωσήφ στους αδελφούς του, ο Θεός τον είχε στείλει πριν από αυτούς για να διατηρηθούν στη ζωή.

Προφανώς, έκανε στοχασμούς γύρω από τις περιστάσεις του, αντιλήφθηκε ότι όλα ήταν υπό τον έλεγχο του Ιεχωβά και αποδέχτηκε την κατάσταση πρόθυμα.

Γι’ αυτόν τον λόγο, ενήργησε αμέσως.

Δεν έχασε χρόνο στη διάρκεια των εφτά ετών της προετοιμασίας.

Χωρίς να καθυστερήσει, πρότεινε ένα σχέδιο δράσης.

Θα είχαν εφτά χρόνια αφθονίας για να προετοιμαστούν για την πείνα που θα ακολουθούσε —μεταξύ άλλων να διορίσουν επιβλέποντες σε εκείνη τη γη, να συγκεντρώνουν το ένα πέμπτο των προϊόντων, να συσσωρεύουν σιτηρά στις πόλεις και να τα φυλάνε εκεί.

Ο Ιωσήφ περιόδευσε επίσης όλη την Αίγυπτο.

Το εδάφιο Γένεση 41:46 λέει ότι «έφυγε από τον Φαραώ και περιόδευσε όλη τη γη της Αιγύπτου».

Με άλλα λόγια, δεν έχασε καθόλου χρόνο ούτε παραμέλησε καμιά περιοχή που ήταν υπό την επίβλεψή του.

Πώς θα μιμηθούμε τον Ιωσήφ; Όταν μας αναθέτουν έναν διορισμό, ας ενεργούμε αποφασιστικά.

Ας είμαστε οργανωμένοι —ίσως κάνοντας ένα σχέδιο και έπειτα θέτοντάς το σε εφαρμογή.

Όπως ο Ιωσήφ, ας αξιοποιούμε τον χρόνο μας.

Ας επικεντρωνόμαστε στο έργο που μας έχει ανατεθεί σε αυτές τις τελευταίες ημέρες.

Συνοψίζοντας, ο Ιεχωβά ήδη προμηθεύει και θα προμηθεύει ό,τι χρειαζόμαστε ώστε να είμαστε έτοιμοι για τη μεγάλη θλίψη.

Εκείνον τον καιρό, να είστε σαν τον Ιωσήφ όταν ήταν νεαρός, όταν ήταν φυλακισμένος και όταν ήταν διαχειριστής τροφίμων.

Να εφαρμόζετε οποιαδήποτε οδηγία λάβουμε.

Να δείχνετε εμπιστοσύνη και να ενεργείτε.

Σήμερα, οι εκπρόσωποι των κεντρικών γραφείων ταξιδεύουν σε όλη τη γη για να εποικοδομούν τους αδελφούς.

Και, με την ευλογία του Ιεχωβά, δεν χάνουμε χρόνο, και θα είμαστε έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε αυτό που έρχεται.

Στη συνέχεια, θα απολαύσουμε τις ευλογίες της Βασιλείας.

Τότε, περισσότερο και από τον Ιωσήφ, ο Ιησούς δεν θα αφήσει να πάει χαμένη ούτε μία μέρα από τα χίλια χρόνια —ούτε μία.

Κάθε υπόσχεση θα πραγματοποιηθεί.




jwbvod25-45.v   Ελληνική
www.jw.org © 2025 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.

Μαρκ Νουμέρ: Φοίβη—Διάκονος και Υπερασπίστρια (Ρωμ. 16:1-3)

 Μαρκ Νουμέρ: Φοίβη—Διάκονος και Υπερασπίστρια (Ρωμ. 16:1-3)

https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwbvod25_47_VIDEO





Βρισκόμαστε στο 56 Κ.Χ.

Κάντε το εικόνα!

Ο Παύλος είχε μόλις ολοκληρώσει την επιστολή του προς τους Ρωμαίους.

Η νέα εκκλησία εκεί αποτελούνταν τόσο από Ιουδαίους όσο και από Εθνικούς.

Ωστόσο, αντιμετώπιζε κάποιο πρόβλημα όσον αφορά την ενότητα.

Ο Παύλος λοιπόν έπρεπε να διορθώσει τον τρόπο σκέψης τους, αλλά και να τους διαβεβαιώσει ότι ο Ιεχωβά τους αγαπούσε όλους, Ιουδαίους και Εθνικούς.

Ολοκληρώνει την επιστολή του.

Την ξανακοιτάζει.

Είναι έτοιμη.

Υπάρχει μόνο ένα πρόβλημα.

Ο Παύλος είναι σε ιεραποστολικό ταξίδι στην Κόρινθο και η επιστολή πρέπει να πάει στη Ρώμη, δηλαδή περίπου 1.000 χιλιόμετρα μακριά.

Με ποιον θα την έστελνε ο Παύλος; Ποιον θα εμπιστευόταν; Ας ανοίξουμε στην επιστολή προς Ρωμαίους, κεφάλαιο 16, για να μάθουμε περισσότερα.

Ρωμαίους κεφάλαιο 16—θα διαβάσουμε το εδάφιο 1: «Σας συστήνω τη Φοίβη, την αδελφή μας, που είναι διάκονος της εκκλησίας η οποία βρίσκεται στις Κεγχρεές».

Η Φοίβη— από το όνομά της καταλαβαίνουμε ότι ήταν Ελληνίδα.

Και από τον τρόπο που μιλάει για αυτήν είναι πιθανό ότι ο Παύλος εμπιστεύτηκε τη θεόπνευστη επιστολή του που περιείχε πνευματικές αλήθειες σε εκείνη.

Ας το σκεφτούμε λοιπόν αυτό.

Ο Παύλος θα μπορούσε να επιλέξει οποιονδήποτε.

Γιατί να επέλεγε τη Φοίβη; Αναμφίβολα τον είχε εντυπωσιάσει.

Για να μάθουμε περισσότερα για τη Φοίβη.

Στο εδάφιο 1 την αποκαλεί “διάκονο της εκκλησίας”.

Ξέρουμε ότι αυτή η λέξη «διάκονος» προφανώς έχει να κάνει με την εξάπλωση των καλών νέων, τη συμμετοχή στο έργο κηρύγματος, στο έργο διδασκαλίας.

Με άλλα λόγια, ο ζήλος της για τη διακονία ήταν τόσο αξιοθαύμαστος ώστε ο Παύλος την ξεχώρισε για αυτό.

Αυτή ήταν η Φοίβη—διακονούσε, κήρυττε, δίδασκε.

Αυτός ήταν σημαντικός έπαινος, ειδικά από τον απόστολο Παύλο που ήταν και ο ίδιος ζηλωτής κήρυκας.

Και ο Παύλος πρέπει να γνώριζε ότι ένας τέτοιος έπαινος δεν θα την έκανε να το πάρει πάνω της ούτε θα σκεφτόταν ότι ήταν καλύτερη από άλλες αδελφές ή ότι της άξιζε ειδική μεταχείριση.

Τι άλλο είναι αξιοσημείωτο για τη Φοίβη; Το εδάφιο μιλάει για “την εκκλησία η οποία βρίσκεται στις Κεγχρεές”.

Εκεί ζούσε.

Οι Κεγχρεές ήταν το ένα από τα δύο λιμάνια της Κορίνθου και ήταν γνωστές οι κακές πράξεις που γίνονταν στα λιμάνια.

Μάλιστα, στην Κόρινθο βρισκόταν ο ναός της Αφροδίτης, όπου λέγεται ότι υπήρχαν 1.000 ιερόδουλες.

Η ανηθικότητα κυριαρχούσε εκεί.

Άρα, το να είναι κανείς αγνός, ενάρετος, καθαρός Χριστιανός σε αυτή την πονηρή πόλη δεν ήταν εύκολο.

Τι μεγάλη αντίθεση!

Αυτή η αγνή, πιστή Χριστιανή, η Φοίβη, ζούσε σε αυτή την εντελώς ειδωλολατρική κοινωνία.

Και το παράδειγμα της Φοίβης είναι ακόμη πιο εντυπωσιακό, αν σκεφτούμε ότι η Χριστιανοσύνη είχε φτάσει σε εκείνον τον τόπο περίπου τέσσερα χρόνια νωρίτερα.

Ο Παύλος το γνώριζε αυτό, αλλά υπήρχε και κάτι ακόμα που γνώριζε για εκείνην.

Ας διαβάσουμε το εδάφιο 2: «Για να την καλοδεχτείτε σε σχέση με τον Κύριο με τρόπο αντάξιο των αγίων και να τη βοηθήσετε σε ό,τι χρειαστεί, γιατί και αυτή υπερασπίστηκε πολλούς, μεταξύ αυτών και εμένα».

«Υπερασπίστηκε πολλούς»; Η Φοίβη; Άρα η Φοίβη δεν ήταν μόνο καλή στη διακονία.

Είχε και τη φήμη ότι βοηθούσε τους άλλους.

Μάλιστα αυτή η λέξη «υπερασπίστηκε» έχει την έννοια του ατόμου που παρέχει προστασία.

Ας κάνουμε μερικές σκέψεις.

Το γεγονός ότι μπορούσε να ταξιδεύει με τον Παύλο ίσως υποδηλώνει ότι ήταν χήρα και αρκετά εύπορη.

Μήπως ήταν σε θέση να χρησιμοποιεί τα χρήματα και την επιρροή της στην κοινωνία για Χριστιανούς που κατηγορούνταν άδικα; Τους υπερασπιζόταν; Τους προστάτευε; Τους βοηθούσε; Μήπως η Φοίβη τούς παρείχε καταφύγιο σε καιρούς κινδύνου; Ό,τι και αν έκανε γι αυτούς, με όποιον τρόπο και αν τους υπερασπιζόταν, ο Παύλος το γνώριζε αυτό.

Επίσης, τι μπορεί να έκανε για τον Παύλο ώστε αυτός να πει «μεταξύ αυτών και εμένα»; Ό,τι και αν ήταν αυτό, ήταν κάτι που δεν το ξέχασε ποτέ.

Δεν απορούμε λοιπόν που ο Παύλος παρότρυνε τους αδελφούς στη Ρώμη, όπως διαβάζουμε στο εδάφιο 2, “να την καλοδεχτούν”.

Η Φοίβη επρόκειτο να πάει σε μια ξένη πόλη.

Θα χρειαζόταν φροντίδα.

Ο Παύλος λοιπόν, αναγνωρίζει με ευγνωμοσύνη τη γενναιοδωρία της και μιλάει για τη φήμη της.

Αυτή είναι η Φοίβη.

Γνωρίζοντάς τα αυτά, οι αδελφοί στη Ρώμη θα την αγαπούσαν ακόμα πιο πολύ.

Αλλά ο Παύλος είπε και κάτι ακόμα.

Είπε: «Να την καλοδεχτείτε σε σχέση με τον Κύριο»— ο γνωστός, κλασικός Παύλος.

Προσέξτε πώς ο Παύλος προάγει την ενότητα μεταξύ των Χριστιανών.

Αν τελικά έστειλε τη Φοίβη, αυτό σημαίνει ότι ο Παύλος, που ήταν Ιουδαίος, μετέφερε αυτό τον πολύτιμο ρόλο στους Ρωμαίους μέσω μιας Ελληνίδας.

Ο Παύλος ήταν βέβαιος ότι η αληθινή Χριστιανοσύνη και η αγάπη, δηλαδή το ανιδιοτελές ενδιαφέρον για τους άλλους, έχει την ικανότητα να φέρνει κοντά και να ενώνει Ιουδαίους, Εθνικούς, ανθρώπους από διαφορετικές εθνικότητες, άντρες και γυναίκες σε σχέση με τον Κύριο.

Έχει πραγματικά ενοποιητική επίδραση.

Τι μαθαίνουμε από αυτό; Η Φοίβη ήταν μόνη της στην αλήθεια.

Ήταν μια ζηλώτρια διάκονος σε μια ανήθικη πόλη, προστάτευε τους αδελφούς της και ίσως κρατούσε στα χέρια της την πιο σημαντική επιστολή που θα μετέφερε ποτέ.

Όλα αυτά απαιτούσαν θάρρος.

Σκεφτείτε τι θα μπορούσε να είχε κάνει ο Σατανάς για να μη φτάσει αυτή η επιστολή στη Ρώμη ούτε να καταγραφεί στην Αγία Γραφή.

Αυτό θα μπορούσε να είναι ορόσημο στη ζωή της Φοίβης.

Μια γυναίκα τόσο όσια και αξιόπιστη, που προστάτευε άλλους, επρόκειτο να γευτεί την προστατευτική δύναμη του Ιεχωβά με έναν ξεχωριστό τρόπο.

Τι ευλογία!

Από την άλλη όμως, ίσως η Φοίβη να μην μετέφερε την επιστολή.

Ίσως η Φοίβη να μην έλαβε αυτό το προνόμιο.

Δεν έχει σημασία.

Αυτό που είχε μεγαλύτερη σημασία ήταν ότι ο Ιεχωβά Θεός ενέπνευσε τον Παύλο να διασφαλίσει ότι το όνομά της και η φήμη της θα καταγράφονταν στις σελίδες του Λόγου του Θεού.

Και αυτό δεν θα ξεχαστεί ποτέ.

Πόσο την τίμησε ο Ιεχωβά!

Ας είμαστε ειλικρινείς.

Πόσες αδελφές σήμερα θα είχαν το προνόμιο να τους ζητηθεί από ένα μέλος του Κυβερνώντος Σώματος να μεταφέρουν μια επιστολή σε μια άλλη χώρα; Αυτό θα ήταν ένα ασυνήθιστο προνόμιο.

Αλλά πόσες αδελφές μας στην οργάνωσή μας μοιάζουν με τη Φοίβη, που είναι καλές στη διακονία και δε φοβούνται να ξεχωρίζουν σε αυτόν τον πονηρό κόσμο; Πόσες αδελφές σαν τη Φοίβη δαπανούν πολύ χρόνο και δυνάμεις για να υπερασπίζονται την αλήθεια και να προστατεύουν τους συλλάτρεις τους; Πόσες αδελφές σαν τη Φοίβη έχουν το όνομα και τη φήμη τους χαραγμένα στον νου και στην καρδιά του Ιεχωβά; Αυτό είναι το πιο σημαντικό.

Αυτό μαθαίνουμε από τη Φοίβη, όχι αν μετέφερε την επιστολή, αλλά ποια ήταν η Φοίβη, αυτή η υπέροχη Χριστιανή.

Και εμείς οι αδελφοί μαθαίνουμε κάτι από το πώς ενήργησε ο Παύλος σε σχέση με τη Φοίβη.

Δε φοβόταν να αναγνωρίσει τα προτερήματά της ή να την επαινέσει μπροστά σε όλη την εκκλησία.

Όπως ο Παύλος λοιπόν, θέλουμε να μιλάμε επαινετικά για τις αδελφές μας στους άλλους.

Είναι γνωστό ότι πολλές φορές οι αδελφές μας εργάζονται στα παρασκήνια, ενώ οι αδελφοί παίρνουν τα εύσημα.

Ας το αλλάξουμε αυτό.

Να επαινείτε όλους όσους πρέπει.

Γνωρίζουμε ότι τελικά όλη η τιμή και η δόξα πηγαίνουν στον Ιεχωβά για οτιδήποτε επιτελούμε.

Ωστόσο, τα λόγια του Παύλου για τη Φοίβη μάς δείχνουν ότι είναι κατάλληλο να μιλάμε επαινετικά για τις αδελφές μας σε άλλους ως αναγνώριση για το πιστό τους έργο στην υπηρεσία του Ιεχωβά.

Ο Παύλος θεωρούσε τη Φοίβη πολύτιμο κεφάλαιο για την εκκλησία.

Την αγαπούσε, τη σεβόταν.

Αδελφές μας, να ξέρετε ότι έτσι βλέπουμε καθεμια από εσάς, σαν μια σύγχρονη Φοίβη.




jwbvod25-47.v   Ελληνική
www.jw.org © 2025 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.

Σάββατο 29 Νοεμβρίου 2025

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Σάββατο 29 Νοεμβρίου 2025

 

Σάββατο 29 Νοεμβρίου

Τι θα ανταποδώσω στον Ιεχωβά για όλο το καλό που μου έχει κάνει;​—Ψαλμ. 116:12.

Τα τελευταία πέντε χρόνια, πάνω από ένα εκατομμύριο άτομα έχουν βαφτιστεί ως Μάρτυρες του Ιεχωβά. Όταν αφιερώνεστε στον Ιεχωβά, επιλέγετε να γίνετε μαθητής του Ιησού Χριστού και κάνετε την επιτέλεση του θελήματος του Θεού το σημαντικότερο πράγμα στη ζωή σας. Τι θα απαιτήσει από εσάς η Χριστιανική αφιέρωση; Ο Ιησούς είπε: «Αν κάποιος θέλει να έρθει πίσω μου, ας απαρνηθεί τον εαυτό του». (Ματθ. 16:24) Η φράση «ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν» του πρωτότυπου ελληνικού κειμένου μπορεί επίσης να αποδοθεί «πρέπει να πει όχι στον εαυτό του». Ως αφιερωμένοι υπηρέτες του Ιεχωβά, θα χρειάζεται να λέτε όχι σε οτιδήποτε συγκρούεται με το θέλημά του. (2 Κορ. 5:14, 15) Αυτό περιλαμβάνει το να λέτε όχι στα «έργα της σάρκας», όπως είναι η σεξουαλική ανηθικότητα. (Γαλ. 5:19-21· 1 Κορ. 6:18) Μήπως αυτοί οι περιορισμοί θα κάνουν τη ζωή σας δύσκολη; Όχι αν αγαπάτε τον Ιεχωβά και είστε πεπεισμένοι ότι οι νόμοι του είναι για το καλό σας.​—Ψαλμ. 119:97· Ησ. 48:17, 18w24.03 σ. 2 ¶1· σ. 3 ¶4

https://drive.google.com/file/d/14CRjX9VaC4YcQEtFL_a6GPnBPsLpzGNG/view?usp=sharing

Πέμπτη 27 Νοεμβρίου 2025

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Παρασκευή 28 Νοεμβρίου 2025

 

Παρασκευή 28 Νοεμβρίου

Πατέρα μας που είσαι στους ουρανούς, ας αγιαστεί το όνομά σου.​—Ματθ. 6:9.

Προκειμένου να αγιάσει το όνομα του Πατέρα του, ο Ιησούς υπέμεινε κάθε βασανιστήριο, προσβολή και συκοφαντία. Ήξερε ότι είχε υπακούσει στον Πατέρα του σε όλα. Δεν είχε κάνει τίποτα για το οποίο να ντρέπεται. (Εβρ. 12:2) Ήξερε επίσης ότι ο Σατανάς τού επιτιθόταν άμεσα εκείνες τις ζοφερές στιγμές. (Λουκ. 22:2-4· 23:33, 34) Ο Σατανάς σίγουρα φιλοδοξούσε να διαρρήξει την ακεραιότητα του Ιησού, αλλά απέτυχε παταγωδώς! Ο Ιησούς απέδειξε περίτρανα ότι ο Σατανάς είναι ένας μοχθηρός ψεύτης και ότι ο Ιεχωβά όντως έχει όσιους υπηρέτες οι οποίοι διακρατούν την ακεραιότητά τους ακόμα και στις πιο σφοδρές δοκιμασίες! Θέλετε να ευαρεστείτε τον ενθρονισμένο Βασιλιά σας; Συνεχίστε να αινείτε το όνομα του Ιεχωβά, βοηθώντας και άλλους να γνωρίσουν τον Θεό μας όπως πραγματικά είναι. Όταν το κάνετε αυτό, ακολουθείτε τα ίχνη του Ιησού. (1 Πέτρ. 2:21) Όπως ο Ιησούς, έτσι και εσείς κάνετε τον Ιεχωβά να χαίρεται και αποδεικνύετε ότι ο αντίδικός Του, ο Σατανάς, είναι ένας αχρείος ψεύτης! w24.02 σ. 11, 12 ¶11-13

https://drive.google.com/file/d/1cs3aoLZaRGOoAt_x5UarckgLAFvWtb-l/view?usp=sharing

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Πέμπτη 27 Νοεμβρίου 2025

 

Πέμπτη 27 Νοεμβρίου

Η ειρήνη του Θεού η οποία υπερβαίνει κάθε κατανόηση θα περιφρουρήσει την καρδιά σας και τις διανοητικές σας δυνάμεις.​—Φιλιπ. 4:7.

Το ρήμα φρουρέω του πρωτότυπου ελληνικού κειμένου ήταν στρατιωτικός όρος και αναφερόταν σε στρατιώτες που φρουρούσαν μια πόλη ώστε να είναι ασφαλής από ενδεχόμενες επιθέσεις. Οι κάτοικοι μιας φρουρούμενης πόλης κοιμούνταν ήσυχοι, ξέροντας ότι στις πύλες ήταν τοποθετημένοι στρατιώτες. Παρόμοια, όταν η ειρήνη του Θεού περιφρουρεί την καρδιά μας και τη διάνοιά μας, νιώθουμε ήρεμοι ξέροντας ότι είμαστε ασφαλείς. (Ψαλμ. 4:8) Όπως στην περίπτωση της Άννας, ακόμα και αν η κατάστασή μας δεν αλλάξει αμέσως, μπορούμε να νιώθουμε ειρήνη ως έναν βαθμό. (1 Σαμ. 1:16-18) Και όταν νιώθουμε ήρεμοι, συνήθως μας είναι ευκολότερο να σκεφτόμαστε καθαρά και να παίρνουμε σοφές αποφάσεις. Τι μπορούμε να κάνουμε; Όταν είστε αναστατωμένοι, να καλείτε τη φρουρά, σαν να λέγαμε. Πώς; Να προσεύχεστε ώσπου να νιώσετε την ειρήνη του Θεού. (Λουκ. 11:9· 1 Θεσ. 5:17) Αν αντιμετωπίζετε μια κρίσιμη κατάσταση, να εγκαρτερείτε στην προσευχή και θα γευτείτε την ειρήνη του Ιεχωβά καθώς θα περιφρουρεί την καρδιά και τη διάνοιά σας.​—Ρωμ. 12:12w24.01 σ. 21 ¶5, 6

https://drive.google.com/file/d/173UCdrc1-Rdpb1bNO0t6zWIC0JT74nvU/view?usp=sharing

Τετάρτη 26 Νοεμβρίου 2025

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Τετάρτη 26 Νοεμβρίου 2025

 

Τετάρτη 26 Νοεμβρίου

Ας χαιρόμαστε, βασιζόμενοι στην ελπίδα της δόξας του Θεού.​—Ρωμ. 5:2.

Ο απόστολος Παύλος έγραψε αυτά τα λόγια στην εκκλησία της Ρώμης. Οι αδελφοί και οι αδελφές εκεί είχαν μάθει για τον Ιεχωβά και τον Ιησού, είχαν εκδηλώσει πίστη και είχαν γίνει Χριστιανοί. Ως εκ τούτου, ο Θεός τούς “ανακήρυξε δίκαιους ως αποτέλεσμα πίστης” και τους έχρισε με άγιο πνεύμα. (Ρωμ. 5:1) Ναι, απέκτησαν μια βάσιμη, θαυμάσια ελπίδα. Αργότερα, ο Παύλος έγραψε στους χρισμένους Χριστιανούς στην Έφεσο σχετικά με την ελπίδα στην οποία είχαν κληθεί. Έλπιζαν να λάβουν «κληρονομιά για τους αγίους». (Εφεσ. 1:18) Επιπρόσθετα, ο Παύλος έδειξε στους Κολοσσαείς πού επρόκειτο να πραγματοποιηθεί η ελπίδα τους. Την αποκάλεσε “ελπίδα που φυλάσσεται για εσάς στους ουρανούς”. (Κολ. 1:4, 5) Επομένως, η ελπίδα των χρισμένων Χριστιανών είναι να αναστηθούν σε αιώνια ζωή στον ουρανό, όπου θα βασιλέψουν μαζί με τον Χριστό.​—1 Θεσ. 4:13-17· Αποκ. 20:6w23.12 σ. 9 ¶4, 5

https://drive.google.com/file/d/1vrqqawXXkSsw1vQDltdsVXOaG2fXDh9a/view?usp=sharing

Τρίτη 25 Νοεμβρίου 2025

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Τρίτη 25 Νοεμβρίου 2025

 

Τρίτη 25 Νοεμβρίου

Οι γυναίκες πρέπει να στολίζονται με κατάλληλη ενδυμασία, . . . όπως αρμόζει σε γυναίκες που ισχυρίζονται ότι είναι αφοσιωμένες στον Θεό.​—1 Τιμ. 2:9, 10.

Οι λέξεις του πρωτότυπου ελληνικού κειμένου που χρησιμοποιούνται εδώ υποδηλώνουν ότι το ντύσιμο μιας Χριστιανής πρέπει να είναι αξιοπρεπές και να φανερώνει περίσκεψη για τα αισθήματα ή τις απόψεις των άλλων. Πόσο θαυμάζουμε τις ώριμες Χριστιανές αδελφές μας για το ότι ντύνονται σεμνά δείχνοντας μετριοφροσύνη! Η διάκριση είναι άλλη μια ιδιότητα που εκδηλώνουν όλες οι ώριμες Χριστιανές αδελφές. Τι είναι διάκριση; Είναι καλή κρίση​—η ικανότητα να διακρίνουμε το ορθό από το εσφαλμένο και κατόπιν να επιλέγουμε τη σοφή πορεία. Σκεφτείτε το παράδειγμα της Αβιγαίας. Ο σύζυγός της πήρε μια κακή απόφαση, η οποία επρόκειτο να επιφέρει σοβαρές συνέπειες σε ολόκληρο το σπιτικό του. Η Αβιγαία ανέλαβε αμέσως δράση. Η καλή της κρίση έσωσε ζωές. (1 Σαμ. 25:14-23, 32-35) Η διάκριση μας βοηθάει επίσης να ξέρουμε πότε να μιλάμε και πότε να σωπαίνουμε. Μας βοηθάει δε να διατηρούμε την ισορροπία όταν δείχνουμε προσωπικό ενδιαφέρον για τους άλλους.​—1 Θεσ. 4:11w23.12 σ. 20 ¶8, 9

https://drive.google.com/file/d/1I1_uLC9jBaIPU2ePuLpkfiATE-m99bKv/view?usp=sharing

Δευτέρα 24 Νοεμβρίου 2025

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Δευτέρα 24 Νοεμβρίου 2025

 

Δευτέρα 24 Νοεμβρίου

[Να παραβλέπετετην προσβολή.​—Παρ. 19:11.

Φανταστείτε ότι είστε σε μια παρέα με αδελφούς και αδελφές. Περνάτε όμορφα και βγάζετε μια φωτογραφία όλοι μαζί. Μάλιστα βγάζετε άλλες δύο φωτογραφίες, μη τυχόν και η πρώτη δεν έχει βγει καλή. Τώρα λοιπόν έχετε τρεις φωτογραφίες. Αλλά στη μία από αυτές, παρατηρείτε ότι κάποιος αδελφός είναι συνοφρυωμένος. Τη διαγράφετε λοιπόν επειδή έχετε άλλες δύο στις οποίες όλη η παρέα, συμπεριλαμβανομένου του συγκεκριμένου αδελφού, χαμογελάει. Συνήθως έχουμε όμορφες αναμνήσεις από στιγμές που έχουμε περάσει με τους αδελφούς και τις αδελφές μας. Ας υποθέσουμε όμως ότι σε κάποια από αυτές τις περιστάσεις ένας αδελφός ή μια αδελφή λέει ή κάνει κάτι άστοργο. Τι πρέπει να κάνουμε με αυτή την ανάμνηση; Γιατί να μην προσπαθήσετε να τη διαγράψετε όπως θα διαγράφατε μία από εκείνες τις φωτογραφίες; (Εφεσ. 4:32) Έχουμε το περιθώριο να το κάνουμε αυτό επειδή έχουμε πολλές καλές αναμνήσεις από ευχάριστες στιγμές που περάσαμε μαζί του. Τέτοιου είδους αναμνήσεις θέλουμε να φυλάμε και να θεωρούμε πολύτιμες. w23.11 σ. 12, 13 ¶16, 17

https://drive.google.com/file/d/1cY5u18v51htQLtXo2IM7r2i5kw1RqNAZ/view?usp=sharing

Κυριακή 23 Νοεμβρίου 2025

Γίνετε Φίλοι του Ιεχωβά​—Ο Ιεχωβά Συγχωρεί Μάθημα 40: Ο Ιεχωβά Συγχωρεί

Γίνετε Φίλοι του Ιεχωβά​—Ο Ιεχωβά Συγχωρεί

(15 λεπτά) Συζήτηση.

Βάλτε να παίξει το ΒΙΝΤΕΟ. Αν είναι δυνατόν, προσκαλέστε στο βήμα κάποια παιδιά και κάντε τους ερωτήσεις για το βίντεο και για όσα έμαθαν από αυτό.

 


Ήταν το τελευταίο βράδυ του Ιησού με τους Αποστόλους Του.‭ 

Εσείς είστε που έχετε παραμείνει προσκολημένοι σε εμένα κατά‭ ‬τις‭ ‬δοκιμασίες μου.‭ 

Σε λίγο θα έπιαναν τον Ιησού και τα πράγματα θα γίνονταν πολύ δύσκολα.

 Όλοι σας θα σκανδαλιστείτε σε σχέση με εμένα αυτή τη νύχτα,

‭ Γ‬ιατί είναι γραμμένο:‭ ‬Θα πατάξω τον ποιμένα και τα πρόβατα του ποιμνίου θα διασκορπιστούν.‭ 

Θα το έβαζαν στα πόδια και θα εγκατέλειπαν τον Ιησού. Αλλά ο Πέτρος είπε:‭ ‬Κι αν όλοι οι άλλοι σκανδαλιστούν σε σχέση με εσένα...‭ 

Εγώ ποτέ δεν θα σκανδαλίσω‭! 

Μπράβο αγόρι μου‭!‬ 

Ο Πέτρος πίστευε ότι ήταν δυνατός και ότι ποτέ δεν θα στενοχωρούσε τον Ιεχωβά.

‭ ‬Σου λέω Πέτρο,‭ ‬δεν θα λαλήσεις σήμερα πετινός,‭ ‬ώσπου να αρνηθείς τρεις φορές ότι με γνωρίζεις.‭ 

Κουκουρού‭! 

Όχι‭! ‬Είναι και κυρικού‭! 

Μα όχι‭! ‬Αυτό δεν είναι κόκκορας‭! 

Παιδιά‭! ‬Το θέμα μας δεν είναι πως κάνει ο κόκκορας‭! 

Εγώ ποτέ δεν θα στενοχωρήσω τον Ιεχωβά‭! ‬Ούτε εγώ‭! 

Ξέρουμε ότι ποτέ δεν θα το θέλατε‭! 

Αλλά ο Ιησούς ήξερε ότι ο Πέτρος θα φοβόταν‭! 

Κι όταν φοβάσαι...

‭ ‬Αμάν‭! ‬Αργήσατε‭! ‬Γρήγορα τις τσάντες σας‭!

‭ ‬Να προσέχετε‭! 

Σας αγαπάμε‭! ‬Τα λέμε‭! ‬Και φρόνημα‭!

‭ ‬Γύρισα‭!

‭ ‬Είναι κανείς εδώ‭! ‬Παιδιά‭! 

Είχε δύσκολη μέρα‭! 

Ω‭!  ‬Τι έγινε‭! ‬Πέτρο μου‭! ‬Τι έχεις‭!

‭ ‬Τι θα κάνω αν‭ ‬Ο Ιεχωβά δεν θέλει πια να είναι φίλος μου‭! 

Ο Ιεχωβά θέλει να είναι φίλος σου‭! 

Αλλά αν έκανες κάτι κακό θέλει να το πεις‭! 

Εντάξει‭! 

Να‭! ‬Σήμερα στο σχολείο ήμουν έξω στην αυλή‭! 

Γεια σου Πέτρο‭!

‭ ‬Α‭! ‬Γεια‭! ‬Εγώ απλώς...‭ 

Αν θες πάρ‭' ‬το‭! ‬Αυτός δεν κάνει να φάει‭! 

Τελικά κάνει ή δεν κάνει‭! ‬Ε...

‭ ‬Βασικά δεν το ήθελα‭! 

Καλά η γραφή δεν λέει ότι δεν κάνει να φας‭!

‭ ‬Ε...‭ ‬λέει...‭ ‬Εάντε τι λέει‭! ‬Ε...‭ ‬δεν είμαι‭ ‬σίγουρος‭!

‭ ‬Αφού είχες έρθει προχτές στο σπίτι μου να μας μιλήσεις για τη γραφή‭! 

Δεν το θυμάσαι‭! 

Ε...‭ ‬ναι‭! ‬Μήπως ήταν κάποιος άλλος‭! ‬Ε...‭ ‬Χα‭! 

Εσύ ήσουν‭! ‬Αλλά φοβάσαι‭! 

Όντως δύσκολη μέρα‭! 

Θυμάσαι που ο Πέτρος είπε ότι ποτέ δεν θα σκανδαλιζόταν‭! 

Το ίδιο εκείνο‭ ‬βράδυ συνέλαβαν τον Ιησού‭! 

Προχώρα‭! 

Ο Πέτρος τον αγαπούσε και ήθελε να τον βοηθήσει‭! 

Αλλά δεν είναι πάντα εύκολο να κάνεις το σωστό‭! 

Κι εσύ ήσουν μαζί με τον Ιησού τον Γαλιλαίο‭!

‭ ‬Ε...‭ ‬δεν ξέρω τι είναι αυτά που λες‭! 

Γεια σας στασου‭!

‭ ‬Αυτός εδώ είναι από αυτούς‭!‬ 

Δεν τον γνωρίζω τον άνθρωπο‭!

‭ ‬Ε...‭ ‬εσύ ήσουν με τον Ιησού‭! ‬Σε είδα στον κήπο μαζί Του‭! 

Σας ορκίζομαι‭! ‬Δεν τον γνωρίζω τον άνθρωπο‭! 

Ο Πέτρος ήξερε ποιο ήταν το σωστό‭! 

Αλλά αφοβήθηκε‭! 

Και έκανε ένα λάθος‭!

‭ ‬Όπως εγώ στο σχολείο‭! 

Ναι‭! ‬Ο Πέτρος δεν ήθελε να κάνει το ίδιο λάθος ποτέ ξανά‭! 

Αλλά δεν ήξερε αν ο Ιησούς και ο Ιεχωβά ήθελαν ακόμα να είναι φίλοι Του‭!

‭ ‬Όταν ο Ιησούς αναστήθηκε,‭ ‬μίλησε στον Πέτρο‭! 

Σίμων,‭ ‬γιέ του Ιωάννη,‭ ‬με αγαπάς‭! 

Ναι‭! ‬Κύριε,‭ ‬εσύ γνωρίζεις ότι νιώθω στοργή για Εσένα‭! 

Ο Ιησούς το συγχώρησε‭! 

Το ίδιο και ο Ιεχωβά‭! 

Αλλά ο Πέτρος έπρεπε να μιλήσει στον Ιησού‭!

‭ ‬Αν εσύ στενοχωρήσεις τον Ιεχωβά,‭ ‬τι νομίζεις ότι πρέπει να κάνεις;

Να μιλήσω στον Ιεχωβά‭!

‭ ‬Πολύ σωστά‭! ‬Χρειάζεται να προσευχηθείς για να σε συγχωρήσει‭! 

Και ο Ιησούς έδειξε στον Πέτρο ότι τον‭ ‬είχε συγχωρήσει,‭ ‬επειδή του έδωσε κι άλλο έργο να κάνει‭! 

Ποίμενε τα προβατάκια μου‭! 

Γιατί λοιπόν δεν το έβαλε κάτω ο Πέτρος όταν έκανε ένα λάθος;

‭ ‬Επειδή ο Ιεχωβά συγχωρεί‭! 

Ε,‭ ‬παιδιά‭! 

Θα πρέπει να μιλήσω για τα γενέθλια.

‭ ‬Θέλετε να με βοηθήσετε εσείς;

‭ ‬Φυσικά‭!

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Κυριακή 23 Νοεμβρίου 2025

 

Κυριακή 23 Νοεμβρίου

Το αποτέλεσμα της ταπεινοφροσύνης και του φόβου του Ιεχωβά είναι πλούτος και δόξα και ζωή.​—Παρ. 22:4.

Νεαροί αδελφοί, δεν θα γίνετε αυτομάτως ώριμοι Χριστιανοί. Χρειάζεται να επιλέξετε καλά παραδείγματα προς μίμηση, να αποκτήσετε ικανότητα σκέψης, να είστε αξιόπιστοι, να αποκτήσετε πρακτικές δεξιότητες για τη ζωή σας και να προετοιμαστείτε για μελλοντικούς ρόλους. Κάποιες φορές, όλα αυτά που πρέπει να κάνετε ίσως σας φαίνονται βουνό. Αλλά μπορείτε να τα καταφέρετε. Να θυμάστε ότι ο Ιεχωβά θέλει πολύ να σας βοηθήσει. (Ησ. 41:10, 13) Βέβαια, και οι αδελφοί και οι αδελφές σας στην εκκλησία θα σας βοηθήσουν. Όταν θα αξιοποιείτε πλήρως τις δυνατότητές σας ως ώριμοι Χριστιανοί, η ζωή σας θα είναι πλούσια και θα σας γεμίζει ικανοποίηση. Σας αγαπάμε, νεαροί αδελφοί! Είθε ο Ιεχωβά να σας ευλογεί πλούσια καθώς εργάζεστε από τώρα για να γίνετε ώριμοι Χριστιανοί. w23.12 σ. 29 ¶19, 20

https://drive.google.com/file/d/1FwPil_oCmu--4C8uj8Lh3rW5OWIkoKtg/view?usp=sharing

Σάββατο 22 Νοεμβρίου 2025

Διατήρηση Οσιότητας με Ενοποιημένη Καρδιά

 Διατήρηση Οσιότητας με Ενοποιημένη Καρδιά

https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwbai_201611_1_VIDEO





Ονομάζομαι Γκαμπριέλα.

Με τον Μπεν μας άρεσε πάντα να παρακολουθούμε τις συναθροίσεις.

Τώρα τελευταία όμως μας ήταν δύσκολο.

Κάτι έλειπε.

Ο γιος μας.

Ήταν σαν να παρακολουθούσα σε ταινία την οικογένεια κάποιου άλλου.

Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι αυτό συνέβαινε σε εμάς.

Ο γιος μας, ο Λίβαϊ, δεν ήταν πια Μάρτυρας του Ιεχωβά.

Οι πρεσβύτεροι και οι αδελφοί στην εκκλησία...

μας στήριξαν και έδειξαν κατανόηση.

Πολλοί από αυτούς είχαν δει τον Λίβαϊ να μεγαλώνει...

να κάνει την πρώτη του ομιλία, να βαφτίζεται.

Ένιωθα διχασμένη.

Με είχε απογοητεύσει ο Λίβαϊ που εγκατέλειψε τον Ιεχωβά...

αλλά περισσότερο με είχε απογοητεύσει ο εαυτός μου.

Ένιωθα ότι εμείς φταίγαμε.

Αναρωτιόμουν συνεχώς πώς περνούσε.

Ήταν καλά; Σαν να μην έφταναν όλα αυτά που έγιναν τις τελευταίες εβδομάδες...

η κατάσταση χειροτέρεψε.

Ήξερα ότι η Γραφή έλεγε...

“να πάψουμε να συναναστρεφόμαστε με οποιονδήποτε”...

δεν ζει σύμφωνα με τους Χριστιανικούς κανόνες.

Όμως ποτέ δεν σκέφτηκα ότι μια μέρα...

αυτό το εδάφιο θα έπρεπε να το εφαρμόσω εγώ.

Το ίδιο βράδυ, ένας αδελφός ανέφερε στην ομιλία του...

το παράδειγμα των γιων του Κορέ.

Ο Ιεχωβά επιβεβαίωσε ότι χρησιμοποιούσε...

τον Μωυσή για να οδηγεί τον λαό του, όχι τον Κορέ.

Όταν ζητήθηκε από τον λαό να απομακρυνθεί από τις σκηνές των στασιαστών...

τι θα έκαναν οι γιοι του Κορέ; Θα έβαζαν την οσιότητα στην οικογένεια πάνω από την οσιότητα στον Ιεχωβά; Η Αγία Γραφή μάς λέει ότι οι γιοι του παρέμειναν όσιοι στον Ιεχωβά...

και ευλογήθηκαν για αυτό.

Εκείνο το βράδυ, μετά τη συνάθροιση...

είπα στον Μπεν για το μήνυμα που μου έστειλε ο Λίβαϊ.

Του είπα τα πάντα —ότι ο Λίβαϊ μού έλειπε πολύ...

αλλά ότι ταυτόχρονα ήθελα να είμαι όσια στον Ιεχωβά...

σαν τους γιους του Κορέ.

Ο Μπεν παραδέχτηκε ότι και εκείνος...

πάλευε με αισθήματα σαν τα δικά μου.

Όμως μετά είπε κάτι που δεν είχα σκεφτεί.

Αν μπαίναμε ανάμεσα στον Λίβαϊ και στη διαπαιδαγώγηση που χρειαζόταν...

τότε θα εμποδίζαμε μια έκφραση της αγάπης του Ιεχωβά να φτάσει σε εκείνον.

Στην πραγματικότητα, η ίδια μας η οσιότητα στον Ιεχωβά...

μπορούσε να σώσει τη ζωή του Λίβαϊ.

Συμφωνήσαμε να συνεχίσουμε να εμπιστευόμαστε στον Ιεχωβά...

και να παραμείνουμε όσιοι σε αυτόν.

Έχουν περάσει πέντε χρόνια πια.

Αν και ο Λίβαϊ δεν έχει επιστρέψει ακόμα στον Ιεχωβά...

δεν έχω σταματήσει να ελπίζω.

Μέχρι να γίνει αυτό...

παραμένω πολυάσχολη ως τακτική σκαπάνισσα...

και στρέφω τις δυνάμεις μου στο να βοηθώ άλλους...

να μάθουν για τον Ιεχωβά.

Έχω νιώσει προσωπικά, πόσο αληθινά είναι τα λόγια...

του εδαφίου Ψαλμός 97:10.

Ο Ιεχωβά πραγματικά φυλάει τους οσίους του.




jwbai.201611-1.v   Ελληνική
www.jw.org © 2025 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.

Πνευματικά πετράδια ΗΣΑΪΑΣ 1, 2

 

Λευκό μαλλί δίπλα σε ένα κατακόκκινο χαλί.

ΓΙΑ ΣΤΟΧΑΣΜΟ: Πώς μας καθησυχάζει η έκκληση του Ιεχωβά προς τον λαό Ισραήλ αν ανησυχούμε ότι οι αμαρτίες μας είναι τόσο σοβαρές ώστε δεν μπορούμε να λάβουμε συγχώρηση;

https://drive.google.com/file/d/1UjvAtlDBz_kr6VNJE8TGja2RUYNSiR28/view?usp=sharing

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Σάββατο 22 Νοεμβρίου 2025

 

Σάββατο 22 Νοεμβρίου

Αν δεν ήταν ο Ιεχωβά βοηθός μου, λίγο ακόμη και θα αφανιζόμουν.​—Ψαλμ. 94:17.

Ο Ιεχωβά μπορεί να μας βοηθήσει να εμμείνουμε στις προσπάθειές μας. Ίσως χρειάζεται αγώνας για να συνεχίσουμε, ιδίως αν παλεύουμε με μια επίμονη αδυναμία. Κάποιες φορές, οι αδυναμίες μας ίσως φαίνονται δυσκολότερες από εκείνες που αντιμετώπιζε ο απόστολος Πέτρος. Αλλά ο Ιεχωβά μπορεί να μας δώσει την αναγκαία δύναμη για να μην παραιτηθούμε. (Ψαλμ. 94:18, 19) Για παράδειγμα, ένας αδελφός ακολουθούσε ομοφυλοφιλικό τρόπο ζωής επί αρκετά χρόνια προτού γνωρίσει την αλήθεια. Εγκατέλειψε αποφασιστικά αυτή την ανήθικη πορεία. Ωστόσο, κατά καιρούς πάλευε με εσφαλμένες επιθυμίες. Τι τον βοήθησε να εμμείνει στις προσπάθειές του; Ο ίδιος εξηγεί: «Ο Ιεχωβά μάς ενισχύει». Κατόπιν προσθέτει: «Με τη βοήθεια του πνεύματος του Ιεχωβά . . . , έμαθα ότι είναι δυνατόν να εξακολουθήσει κανείς . . . στην οδό της αλήθειας . . . Ο Ιεχωβά μπόρεσε να με χρησιμοποιήσει, και παρά τις ατέλειές μου συνεχώς με ενισχύει». w23.09 σ. 23 ¶12

https://drive.google.com/file/d/1XjAQVYNQpd_yMMdXluq8SLkZkINhn3ZX/view?usp=sharing

Μπέτι Ζορζ: Η Υπακοή Πάντα Οδηγεί σε Επιτυχία (1 Βασ. 2:3)

 Μπέτι Ζορζ: Η Υπακοή Πάντα Οδηγεί σε Επιτυχία (1 Βασ. 2:3)

https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwbvod25_43_VIDEO





Ας δούμε τα συμφραζόμενα του σημερινού εδαφίου και θα μάθουμε μια αρχή που είναι σημαντική για όλους μας.

Ας ανοίξουμε στο 1 Βασιλέων, κεφάλαιο 2.

1 Βασιλέων, κεφάλαιο 2, και στο εδάφιο 1 βλέπουμε πότε ακριβώς ειπώθηκαν αυτά τα λόγια: «Όταν ο Δαβίδ κόντευε να πεθάνει, έδωσε στον γιο του τον Σολομώντα τις εξής οδηγίες».

Είναι τα τελευταία λόγια του Δαβίδ.

Ας δούμε το εδάφιο 2: «Να είσαι ισχυρός και να αποδειχτείς άντρας». Στο εδάφιο 3 υπάρχει μια σημαντική αρχή.

Ο Δαβίδ λέει: «Πρέπει να τηρείς τις υποχρεώσεις σου προς τον Ιεχωβά τον Θεό σου περπατώντας στις οδούς του και τηρώντας τα νομοθετήματά του».

Ας σταματήσουμε εδώ.

Αν θα θέλαμε να συνοψίσουμε όσα είπε ο Δαβίδ με μία λέξη, θα λέγαμε «υπακοή».

Αν λοιπόν ο Σολομών έδειχνε υπακοή, ποιο θα ήταν το αποτέλεσμα; Στο τέλος του εδαφίου 3, ο Δαβίδ λέει: «Τότε [το αποτέλεσμα της υπακοής] θα έχεις επιτυχία σε οτιδήποτε κάνεις και οπουδήποτε στραφείς».

Άρα αυτή είναι η σημαντική αρχή: Η υπακοή πάντα οδηγεί σε επιτυχία.

Πράγματι, όσο ο Σολομών υπάκουε, είχε επιτυχία.

Ας δούμε τώρα πώς ίσχυε αυτό στη ζωή του Δανιήλ, πώς δηλαδή η υπακοή έφερε επιτυχία στη ζωή του.

Ας ανοίξουμε στο Δανιήλ, στο κεφάλαιο 1, και θα δούμε πώς εφάρμοσε αυτή την αρχή όταν πήγε στη Βαβυλώνα.

Επίσης, θα δούμε πώς όσα έκανε ο Δανιήλ τότε μοιάζουν με όσα κάνουν οι Επιτροπές Προσέγγισης Νοσοκομείων σε όλο τον κόσμο.

Στο Δανιήλ, λοιπόν, στο κεφάλαιο 1, υπάρχει η ίδια αρχή ξανά.

Στο εδάφιο 8 βλέπουμε πόσο αποφασισμένος ήταν να υπακούει στον Iεχωβά.

Δανιήλ 1:8: «Ο Δανιήλ ωστόσο αποφάσισε μέσα στην καρδιά του να μη μολυνθεί με τα βασιλικά εδέσματα».

Άραγε γιατί δεν ήθελε να φάει από τα εδέσματα; Πιθανώς το αίμα δεν είχε χυθεί από το κρέας.

Ο Δανιήλ ήθελε να υπακούσει στον θεϊκό νόμο για το αίμα.

Και εμείς θέλουμε να υπακούμε στον νόμο του Ιεχωβά για το αίμα.

Ο Δανιήλ καταλάβαινε ότι χρειαζόταν βοήθεια για να μπορέσει να παραμείνει υπάκουος.

Τι έκανε λοιπόν; Το εδάφιο συνεχίζει: «Γι’ αυτό, ζήτησε από τον αυλάρχη να του επιτρέψει να μη μολυνθεί με αυτόν τον τρόπο».

Το ίδιο ισχύει και σήμερα.

Για να υπακούμε στον νόμο του Θεού για το αίμα, χρειαζόμαστε βοήθεια από γιατρούς που θέλουν και μπορούν να σεβαστούν τη στάση μας για το αίμα.

Το εδάφιο λέει: «Ο Δανιήλ [...] ζήτησε από τον αυλάρχη».

Το ζήτησε μία φορά; Το εδάφιο θα μπορούσε να αποδοθεί «ζητούσε συνεχώς», συνεχώς.

Το ίδιο ισχύει και σήμερα.

Οι HLC προσπαθούν σκληρά να βρουν γιατρούς και να διατηρήσουν καλές σχέσεις μαζί τους, και έτσι υπάρχει επιτυχία.

Αυτό συνέβη και με τον Δανιήλ.

Δείτε το εδάφιο 9: «Και ο αληθινός Θεός υποκίνησε τον αυλάρχη να δείξει στον Δανιήλ εύνοια [ή αλλιώς καλοσύνη] και έλεος».

Ο Δανιήλ είχε επιτυχία.

Και σήμερα, χάρη στις προσπάθειες των HLC όλα αυτά τα χρόνια, τώρα έχουμε πάνω από 100.000 γιατρούς σε όλο τον κόσμο που είναι πρόθυμοι να μας βοηθούν και να σέβονται τη στάση μας για το αίμα.

Ας δούμε το εδάφιο 10.

Εδώ υπάρχει μια αλλαγή.

«Ωστόσο, ο αυλάρχης είπε στον Δανιήλ: “Εγώ φοβάμαι τον κύριό μου τον βασιλιά”».

Βλέπουμε ότι άλλαξε τη στάση του.

Το ίδιο μπορεί να συμβεί και σήμερα.

Μερικοί γιατροί διστάζουν να αναλάβουν έναν Μάρτυρα ασθενή.

Γιατί; Μπορεί να τους λείπει η πείρα ή ο εξοπλισμός ή ίσως απλώς θέλουν να ακολουθήσουν τις οδηγίες της διοίκησης.

Σαν τον αυλάρχη που είπε: “Δεν θέλω να παρακούσω τον βασιλιά”.

Μήπως ο Δανιήλ σκέφτηκε: “Έκανα ό,τι μπορούσα για να υπακούσω, αλλά ...” Όχι, δεν το έβαλε κάτω.

Δείτε το εδάφιο 11: «Ο Δανιήλ όμως είπε στον φύλακα τον οποίο ο αυλάρχης είχε διορίσει υπεύθυνο».

Άρα μίλησε σε κάποιον άλλον.

Παρόμοια και σήμερα, οι αδελφοί στις HLC δεν αρκούνται σε λίγους συνεργατικούς γιατρούς.

Συνεχίζουν να ψάχνουν γιατρούς που θα μας φροντίσουν με σεβασμό στον νόμο του Ιεχωβά για το αίμα.

Τι έγινε μετά; Ελάτε τώρα να δούμε στο εδάφιο 12 τι λέει ο Δανιήλ στον φύλακα: «Σε παρακαλώ, δοκίμασε τους υπηρέτες σου 10 ημέρες».

Ο Δανιήλ κάνει μια πρόταση στον φύλακα, του λέει: “Υπάρχει διαφορετική μέθοδος. Να δοκιμάσουμε κάτι άλλο;” Και οι HLC κάνουν προτάσεις.

Μήπως υπάρχει διαφορετική μέθοδος εκτός από τη μετάγγιση; Και ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Το εδάφιο 14 λέει ότι ο φύλακας «δέχτηκε την πρότασή τους και τους δοκίμασε 10 ημέρες».

Παρόμοια, οι HLC κάνουν σήμερα παρουσιάσεις.

Μάλιστα, τα τελευταία χρόνια η οργάνωση έχει εφοδιάσει τις HLC με παρουσιάσεις PowerPoint για να τις δείχνουν στους γιατρούς.

Δείτε τις πρώτες τρεις διαφάνειες.

Η πρώτη διαφάνεια κάνει έκκληση στους γιατρούς.

«Θέλουμε μια συλλογική προσέγγιση, να αποφύγουμε την αντιπαράθεση. Θέλουμε να βελτιώσουμε τη συνεργασία».

Στη δεύτερη διαφάνεια φαίνεται ότι μερικές φορές υπάρχει ένα χάσμα ανάμεσα στην άποψη των γιατρών και των Μαρτύρων.

Αλλά αυτές οι παρουσιάσεις ετοιμάστηκαν για να βοηθήσουν (όπως βλέπουμε στην επόμενη διαφάνεια) να γεφυρωθεί αυτό το χάσμα.

Χαιρόμαστε που έχουν αποδειχτεί πολύ χρήσιμες για τις Επιτροπές Προσέγγισης Νοσοκομείων.

Ευχαριστώ για τις διαφάνειες.

Πέρσι, στον τομέα του γραφείου τμήματος των Ηνωμένων Πολιτειών, έγιναν πάνω από 3.600 παρουσιάσεις σε γιατρούς σχετικά με μια διαφορετική προσέγγιση που μπορούν να ακολουθήσουν για τους Μάρτυρες ασθενείς.

Έτσι λοιπόν, είδαμε την εξής αρχή στην περίπτωση του Δανιήλ: Ήταν υπάκουος, και ο Ιεχωβά ευλόγησε την υπακοή του.

Και σήμερα ο Ιεχωβά μάς ευλογεί επειδή τον υπακούμε και απέχουμε από αίμα.

Χάρη στις HLC, στις ακούραστες προσπάθειες, χάρη στον κόπο τους, έχουμε βρει τώρα πολλούς γιατρούς που είναι πρόθυμοι να μας αναλάβουν.

Τώρα μια ερώτηση για όλους μας: Πώς μπορούμε να υποστηρίξουμε αυτή τη στοργική και πολύ αποτελεσματική διευθέτηση του Ιεχωβά; Με δύο τρόπους.

Πρώτον, να ακολουθούμε την κατεύθυνση που μας έδωσε το Κυβερνών Σώμα περίπου δύο χρόνια πριν.

Θυμάστε την ανακοίνωση που έγινε τον Ιανουάριο του 2023, η οποία έλεγε να επικοινωνούμε με τις HLC το συντομότερο όταν πρέπει να πάμε στο νοσοκομείο, ακόμα και αν νομίζουμε ότι δεν θα χρειαστεί αίμα —επειδή όσο πιο νωρίς τόσο πιο καλά.

Χαιρόμαστε που οι αδελφοί σε όλο τον κόσμο ακολουθούν αυτή την κατεύθυνση, και έτσι τα επείγοντα ιατρικά περιστατικά έχουν μειωθεί.

Αυτό είναι πολύ συγκινητικό.

Πραγματικά σώζουμε ζωές.

Και αυτό ισχύει ιδιαίτερα στις εγκυμοσύνες, επειδή τότε δεν περιλαμβάνεται μόνο μία ζωή, αλλά δύο.

Άρα η έγκαιρη επικοινωνία με τις HLC φέρνει καλά αποτελέσματα.

Έχουμε ένα παράδειγμα από την Αφρική.

Μια έγκυος αδελφή και ο σύζυγός της επικοινώνησαν με την HLC και έτσι μπόρεσαν να βρουν έναν συνεργατικό γιατρό.

Στο πρώτο τρίμηνο όλα πήγαν καλά, στο δεύτερο όλα καλά, αλλά στο τρίτο τρίμηνο η αδελφή άρχισε να έχει επιπλοκές.

Κάλεσαν τον γιατρό, αλλά ήταν σε διακοπές.

Τότε ο γιατρός γύρισε από τις διακοπές για να φροντίσει την αδελφή μας.

Αργότερα της είπε: «Ευτυχώς που με κάλεσες, επειδή και εσύ και το παιδί σου κινδυνεύατε».

Χαιρόμαστε που βλέπουμε ότι η υπακοή στην κατεύθυνση της οργάνωσης του Ιεχωβά φέρνει καλά αποτελέσματα.

Άρα, (1) τι μπορούμε να κάνουμε εμείς; Να επικοινωνούμε με τις HLC αμέσως και να λέμε και στους αδελφούς στις εκκλησίες μας να κάνουν το ίδιο.

Και (2) να προσευχόμαστε για τους αδελφούς στις HLC.

Για σκεφτείτε, πόσα λεφτά θα δίναμε σε κάποιον για να είναι διαθέσιμος όλη μέρα, κάθε μέρα; Αυτό κάνουν οι HLC.

Ευχαριστούμε τον Ιεχωβά και αυτούς τους αδελφούς και τις οικογένειές τους για το αυτοθυσιαστικό τους πνεύμα που μας βοηθάει να υπακούμε στον νόμο του Θεού για το αίμα.

Είδαμε λοιπόν ότι ο Δανιήλ ήταν υπάκουος και γι’ αυτό ευλογήθηκε.

Και εμείς σήμερα δείχνουμε υπακοή στην κατεύθυνση του Ιεχωβά και γι’ αυτό ευλογούμαστε.

Να θυμάστε την αρχή: Η υπακοή πάντα οδηγεί σε επιτυχία.




jwbvod25-43.v   Ελληνική
www.jw.org © 2025 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.

Τζόναθαν Σμιθ: «Μην Κρίνετε» (Ματθ. 7:1-3)

 Τζόναθαν Σμιθ: «Μην Κρίνετε» (Ματθ. 7:1-3)

https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwbvod25_44_VIDEO





Το εδάφιο μας για σήμερα λέει: «Μην κρίνετε».

Άρα συμπεραίνουμε ότι αυτό είναι κάτι που συμβαίνει.

Προφανώς συνέβαινε τον πρώτο αιώνα όταν ο Ιησούς είπε αυτά τα λόγια, και συμβαίνει και σήμερα.

Καθώς διαβάζουμε τα συγκεκριμένα εδάφια από το έβδομο κεφάλαιο του Ματθαίου, προκύπτουν ορισμένα ερωτήματα: Ποια έννοια έχει η λέξη «κρίνετε»; Τι είναι το «άχυρο»; Τι είναι το «δοκάρι»; Και αυτή η λέξη στο εδάφιο 2, «μετράτε», τι θέλει να πει; Πρώτα, ας ασχοληθούμε με τη λέξη «κρίνετε», τι σημαίνει και τι δεν σημαίνει.

Προφανώς, δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να κρίνουμε τίποτα και κανέναν.

Κάτι τέτοιο θα ερχόταν σε αντίθεση με αυτό που είπε ο Ιησούς λίγο πιο κάτω στο κεφάλαιο 7.

Στο εδάφιο 6 λέει: «Μη δώσετε ό,τι είναι άγιο στους σκύλους», δηλαδή σε αυτούς που δεν εκτιμούν τα πνευματικά πράγματα.

Άρα, πρέπει να κρίνουμε: “Είναι τέτοιου είδους αυτό το άτομο; Μήπως να πάω να κηρύξω σε κάποιον άλλον”; Μια άλλη περίπτωση όπου πρέπει να κρίνουμε είναι λίγο πιο κάτω, στο εδάφιο 13.

Ο Ιησούς λέει: «Μπείτε από τη στενή πύλη», και όχι από την “πλατιά και ευρύχωρη”.

Άρα χρειάζεται να κρίνουμε: Ποια είναι η «στενή πύλη»; Και στο εδάφιο 15, λέει: «Να φυλάγεστε από τους ψευδοπροφήτες».

Ποιοι είναι αυτοί; Άλλη μια φορά που καλούμαστε να κρίνουμε.

Από όσα είπε λοιπόν ο Ιησούς στο κεφάλαιο 7, είναι ξεκάθαρο πως δεν εννοεί ότι δεν πρέπει να κρίνουμε ποτέ και τίποτα.

Όπως επισήμανε ένα άρθρο της Σκοπιάς, ο Ιησούς προειδοποίησε να μην είμαστε επικριτικοί, ή αλλιώς να μην κρίνουμε πολύ αυστηρά τους άλλους.

Τώρα, πώς μπορούμε να εφαρμόσουμε αυτή τη συμβουλή; Για να την εφαρμόσουμε πρέπει να δώσουμε απάντηση στο επόμενο ερώτημα: Τι είναι το «άχυρο» που ανέφερε ο Ιησούς σε αυτά τα εδάφια; Το άρθρο της Σκοπιάς εξηγεί συνοπτικά ότι το άχυρο είναι οποιοδήποτε μικρό ελάττωμα ίσως παρατηρούμε σε κάποιον άλλον και εστιάζουμε σε αυτό επικρίνοντας το άλλο άτομο.

Αυτά τα μικρά, ασήμαντα ελαττώματα μπορεί όντως να υπάρχουν, αλλά μπορεί να είναι και στη φαντασία μας, όπως θα δούμε σε λίγο.

Και τι θα μπορούσε να είναι ένα μικρό ελάττωμα; Ίσως κάποιος πει κάτι απερίσκεπτο, ίσως κάνει ή πει κάτι άστοργο.

Αλλά όλοι μας δεν το κάνουμε αυτό; Όλοι λέμε πράγματα για τα οποία μετανιώνουμε.

Το άτομο που είναι επικριτικό όμως εστιάζει σε αυτό το μικρό ελάττωμα και το κάνει μεγάλο θέμα ή μιλάει για αυτό σε άλλους.

Ή μπορεί να βλέπουμε κάτι που νομίζουμε ότι είναι άχυρο στο μάτι κάποιου άλλου, και εμείς θεωρούμε ότι αποτελεί ελάττωμα.

Ένα παράδειγμα είναι οι προσωπικές απόψεις.

Στους Ρωμαίους, κεφάλαιο 14, ο Παύλος μιλάει για τις διαφορές απόψεων.

Σε τι αναφερόταν; Στην εκκλησία του πρώτου αιώνα υπήρχε πρόβλημα.

Ο Μωσαϊκός Νόμος δεν ίσχυε πια, αλλά κάποιοι ήταν προσκολλημένοι στις παραδόσεις του Νόμου.

Τις τηρούσαν όλη τους τη ζωή, και έτσι τους ήταν δύσκολο να δεχτούν ότι το Σάββατο δεν έπρεπε πια να τηρείται.

Ή ίσως δεν μπορούσαν να δεχτούν ότι τώρα μπορούσαν να τρώνε κάποια κρέατα.

Στην πραγματικότητα όμως, όταν ο Νόμος καταργήθηκε, αυτά τα πράγματα έγιναν προαιρετικά.

Το αν θα έτρωγαν κάποιο κρέας, το αν θα επέλεγαν να αφιερώνουν μια μέρα τη βδομάδα για ξεκούραση και λατρεία, όλα αυτά ήταν τώρα προαιρετικά.

Αλλά αυτές οι διαφορετικές απόψεις που ανέφερε ο Παύλος στην προς Ρωμαίους επιστολή δημιουργούσαν πρόβλημα.

Κάποιοι έκριναν τους άλλους για τις επιλογές τους.

Στην πραγματικότητα όμως, όλοι είχαν το δικαίωμα να κάνουν προσωπικές επιλογές, εφόσον ο Μωσαϊκός Νόμος είχε πλέον καταργηθεί.

Άρα, αν κάποιος δημιουργούσε θέμα για τέτοια πράγματα, το άχυρο ήταν μόνο στη φαντασία του.

Το ίδιο θα μπορούσε να συμβεί και με εμάς σήμερα.

Κάθε μέρα, οι αδελφοί και οι αδελφές μας κάνουν τις επιλογές τους όσον αφορά το ντύσιμο και την εμφάνιση, τον τρόπο που ξοδεύουν τα χρήματά τους, τη διατροφή, τα ζητήματα υγείας.

Ίσως να μη συμφωνούμε με αυτές, αλλά πρέπει να το κάνουμε θέμα; Πρέπει να γινόμαστε επικριτικοί; Στο Μπέθελ, υπάρχουν οδηγίες που έχουν δοθεί από την Επιτροπή του Τμήματος και από τον «πιστό και φρόνιμο δούλο».

Σίγουρα δεν ξέρουμε όλους τους λόγους για τους οποίους δόθηκαν αυτές.

Μήπως σπεύδουμε να τις κρίνουμε; Μήπως λέμε: “Γιατί να γίνεται έτσι αυτό;” Να θυμάστε: Προφανώς υπάρχουν βάσιμοι λόγοι που δόθηκαν αυτές οι οδηγίες.

Αν λοιπόν εμείς θεωρούμε ότι οι οδηγίες δεν είναι και τόσο σωστές, αυτό μάλλον δείχνει ότι το άχυρο που βλέπουμε είναι στη φαντασία μας.

Κάποια άλλη περίπτωση που το άχυρο είναι στη φαντασία μας είναι όταν κρίνουμε τα κίνητρα των άλλων.

Σίγουρα τα κίνητρα είναι κάτι που εμείς δεν μπορούμε να δούμε.

Αν λοιπόν γίνουμε επικριτικοί, ίσως αδικήσουμε κάποιον.

Για παράδειγμα, μια αδελφή είναι εξωστρεφής, και εμείς την κρίνουμε, θεωρούμε ότι φλερτάρει.

Ή ένας αδελφός, ίσως ένας ηλικιωμένος αδελφός, είναι ντροπαλός, και εμείς τον κρίνουμε ως ψυχρό ή και κακό.

Αλλά δεν μπορούμε να ξέρουμε.

Εμείς βλέπουμε μόνο ό,τι φαίνεται.

Φανταζόμαστε ένα άχυρο το οποίο δεν υπάρχει.

Αυτό μπορεί να ισχύει και σε άλλες περιπτώσεις.

Κάποιος διορίζεται τακτικός σκαπανέας, διακονικός.

Μήπως κρίνουμε τα κίνητρά του; Ή χαιρόμαστε για αυτόν; Βέβαια, κάποιοι αδελφοί και αδελφές μπορεί να μας απογοητεύσουν, αλλά δεν πρέπει ποτέ να υποθέτουμε ότι έχουν κακά κίνητρα.

Τι είναι λοιπόν το άχυρο; Ένα μικρό ελάττωμα, μια ατέλεια, που ίσως υπάρχει ή ίσως είναι στη φαντασία μας.

Αλλά το δοκάρι τι είναι; Όπως έδειξε ο Ιησούς, το δοκάρι είναι κάτι πιο σοβαρό από το άχυρο.

Στο Ευαγγέλιο του Ματθαίου, κεφάλαιο 7, εδάφια 3 και 4, ο Ιησούς έδειξε ότι είναι υποκριτικό από μέρους μας να κρίνουμε τους άλλους.

Γιατί; Η Σκοπιά έλεγε το εξής: «Όταν κάποιος στρέφει την προσοχή στα λάθη των άλλων ενώ ο ίδιος κάνει μεγαλύτερα, [τότε] παρουσιάζει τον εαυτό του ως κάτι που δεν είναι».

Αυτό είναι υποκριτικό.

Αλλά είναι και λάθος.

Είναι ένα «δοκάρι» στα μάτια μας, επειδή κάνουμε κάτι που μόνο ο Θεός δικαιούται να κάνει.

Στο εδάφιο Ιακώβου 4:12 λέει: “Μόνο ένας είναι Νομοθέτης και Κριτής. Αλλά εσύ ποιος είσαι που κρίνεις τον αδελφό σου;” Γι’ αυτό, το βιβλίο Αγάπη του Θεού λέει: «O Ιεχωβά μάς έδωσε τη συνείδηση για να κρίνουμε τον εαυτό μας, όχι τους άλλους».

Κρίνοντας άλλους, παίρνουμε τη θέση του Θεού.

Αυτό είναι ένα τεράστιο δοκάρι.

Ένα άλλο δοκάρι είναι η έλλειψη αγάπης.

Ίσως προσπαθούμε να ανεβούμε, να φανούμε καλύτεροι, μειώνοντας τους άλλους.

Αυτό είναι άστοργο επειδή μειώνοντας κάποιον —επικρίνοντάς τον, ίσως μπροστά σε άλλους— καταστρέφουμε την υπόληψή του.

Έτσι δημιουργούμε άσχημο κλίμα στην εκκλησία ή εδώ στο Μπέθελ.

Η έλλειψη αγάπης είναι κάτι πολύ σοβαρό.

Στην 1 Ιωάννη, κεφάλαιο 3, λέει ότι «αυτός που δεν αγαπάει παραμένει στον θάνατο».

Άρα, το δοκάρι μπορεί να περιλαμβάνει το να είμαστε υποκριτές, να είμαστε αλαζόνες και να παίρνουμε τη θέση του Θεού ή να μη δείχνουμε αγάπη.

Τι θα πούμε για τη λέξη «μετράτε» στο εδάφιο 2; Ουσιαστικά, εδώ ο Ιησούς λέει πως ό,τι δίνεις παίρνεις.

Όταν κάποιο άτομο έχει την τάση να βλέπει αρνητικά τους άλλους, πιθανότατα και οι άλλοι θα τον βλέπουν αρνητικά.

Όποιος είναι επικριτικός, κρίνεται πιο αυστηρά.

Επίσης όπως είπε μια αδελφή: «Αν κάποιος επικρίνει τους άλλους, μάλλον θα επικρίνει και εσάς».

Και τελικά, τέτοια άτομα συνήθως τα αποφεύγουμε.

Τι μπορεί να κάνει κάποιον επικριτικό; Συνήθως, είναι αποτέλεσμα της ατέλειας.

Έχουμε μέσα μας υπερηφάνεια, ζήλια, ανασφάλειες, τάση για αυτοδικαίωση, και αυτά μπορούν να διαστρεβλώσουν το πώς βλέπουμε τους αδελφούς μας.

Αλλά αυτό μπορούμε να το αλλάξουμε.

Θυμάστε τι είπε ο Ιησούς; «Μην κρίνετε».

Πρέπει να εξετάζουμε την καρδιά μας: “Μήπως έχω γίνει επικριτικός; Μήπως συνεχώς ψάχνω λάθη στους άλλους;” Ας μην ξεχνάμε ότι ο πρώτος επικριτής ήταν ο Σατανάς.

Επέκρινε τον Ιεχωβά, επέκρινε τον δίκαιο Ιώβ και ξέρουμε ότι επικρίνει και εμάς.

Ας το κάνουμε θέμα προσευχής λοιπόν.

Μπορούμε να συνεργαστούμε με το άτομο που έχουμε την τάση να επικρίνουμε, να βγούμε στο έργο, να γνωριστούμε καλύτερα.

Στο μάθημα 56 του βιβλίου μας Ευτυχισμένη Ζωή για Πάντα!, υπάρχει ένα πολύ ωραίο βίντεο που έχει τίτλο Βγάλε το Δοκάρι.

Αν δεν κρίνουμε λοιπόν, θα είμαστε πιο ευτυχισμένοι.

Οι σχέσεις μας με τους άλλους θα βελτιωθούν, οι εκκλησίες μας θα είναι καλύτερες, γεμάτες αγάπη, και εδώ στο Μπέθελ θα έχουμε πιο θερμό και ευχάριστο κλίμα.

Θα διατηρούμε καλή τη σχέση μας με τον Ιεχωβά, και εκείνος θα είναι λιγότερο πιθανό να μας κρίνει αρνητικά.

Χωρίς αμφιβολία, όλοι μας θέλουμε να μας κρίνει ο Ιεχωβά με ευνοϊκό τρόπο.

Για να συμβεί αυτό, ας μην κρίνουμε.




jwbvod25-44.v   Greek
www.jw.org © 2025 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.

Παρασκευή 21 Νοεμβρίου 2025

Εισαγωγή στο Βιβλίο του Ησαΐα

 Εισαγωγή στο Βιβλίο του Ησαΐα

https://www.jw.org/finder?wtlocale=G&docid=1001071949&srcid=share





Εισαγωγή στο βιβλίο του Ησαΐα.

Ο Ησαΐας υπηρέτησε ως προφήτης του Ιεχωβά.

Έγραψε το ομώνυμο βιβλίο ενόσω βρισκόταν στην Ιερουσαλήμ...

την πρωτεύουσα του δίφυλου βασιλείου του Ιούδα.

Ο Ησαΐας είχε δύο γιους...

τον Σεάρ-ιασούβ και τον Μαχέρ-σαλάλ-χας-βαζ.

Τα ονόματά τους υποδήλωναν γεγονότα...

που σύντομα θα επηρέαζαν το βασίλειο του Ιούδα.

Ο Ησαΐας προφήτευσε επί τουλάχιστον 46 χρόνια...

όταν βασίλευαν στον Ιούδα ο Οζίας, ο Ιωθάμ, ο Άχαζ και ο Εζεκίας.

Ολοκλήρωσε το βιβλίο κάποια στιγμή...

μετά το 732 Π.Κ.Χ.

Ο Ωσηέ και ο Μιχαίας κατέγραψαν τις προφητείες τους περίπου την ίδια εποχή.

Ανάμεσα στα γεγονότα που προειπώθηκαν από τον Ησαΐα...

ήταν η πτώση του βόρειου βασιλείου του Ισραήλ...

που συνέβη ενόσω ζούσε ο Ησαΐας...

η καταστροφή της Ιερουσαλήμ, που έγινε 100 και πλέον χρόνια αργότερα...

η πτώση της Βαβυλώνας, περίπου 200 χρόνια μετά την εποχή του Ησαΐα...

και η εμφάνιση του Μεσσία, που έλαβε χώρα...

700 και πλέον χρόνια μετά την καταγραφή της προφητείας.

Το γνωρίζατε; Η προφητεία του για την πτώση της Βαβυλώνας...

προείπε λεπτομέρειες όπως τον τρόπο με τον οποίο θα έπεφτε η πόλη...

ακόμα δε και το όνομα του κατακτητή της, του Κύρου.

Το βιβλίο του Ησαΐα περιέχει 66 κεφάλαια.

Τα πρώτα έξι κεφάλαια...

περιέχουν κυρίως προειδοποιήσεις για τη συμφορά που θα έπληττε...

την Ιερουσαλήμ και τον Ιούδα...

εξαιτίας της αμαρτωλής διαγωγής των κατοίκων τους.

Στο 6ο κεφάλαιο...

ο Ησαΐας ανταποκρίνεται στην πρόσκληση του Ιεχωβά...

να είναι ο αγγελιοφόρος Του...

και δείχνει το πρόθυμο πνεύμα του με τα λόγια...

«Ορίστε εγώ! Στείλε εμένα».

Τα κεφάλαια 7-12...

ασχολούνται με την απειλή εισβολής από τις συνασπισμένες δυνάμεις...

της Συρίας και του βόρειου δεκάφυλου βασιλείου του Ισραήλ.

Σε εκπλήρωση όμως της προφητείας του Ησαΐα...

η Ασσυρία νίκησε αυτά τα δύο έθνη και απομάκρυνε την απειλή.

Τα κεφάλαια 13-23...

περιλαμβάνουν εξαγγελίες εναντίον της Βαβυλώνας και άλλων εθνών...

λόγω της σκληρότητάς τους προς τον λαό του Θεού.

Τα κεφάλαια 24-35...

περιέχουν αγγέλματα ερήμωσης και αποκατάστασης για τον λαό του Ιεχωβά.

Μία από τις πράξεις απιστίας του λαού του Ιούδα...

ήταν ότι στράφηκε στην Ασσυρία για προστασία...

αντί να αποβλέπει στον Ιεχωβά.

Ο λαός του Ισραήλ στράφηκε στην Αίγυπτο.

Στα κεφάλαια 36-39...

διαβάζουμε για συναρπαστικά γεγονότα...

που συνέβησαν κατά τη βασιλεία του Εζεκία.

Ο Ασσύριος βασιλιάς Σενναχειρείμ εισβάλλει στον Ιούδα...

και απειλεί να καταστρέψει την Ιερουσαλήμ...

αν η πόλη δεν παραδοθεί.

Ο Εζεκίας προσεύχεται στον Ιεχωβά για απελευθέρωση.

Ο Ιεχωβά διαβεβαίωσε τον Εζεκία ότι η Ιερουσαλήμ θα ήταν ασφαλής...

και κατόπιν απελευθέρωσε θαυματουργικά τον λαό Του στέλνοντας έναν άγγελο...

ο οποίος σκότωσε 185.000 Ασσύριους πολεμιστές...

σε μία μόνο νύχτα.

Παρά την απελευθέρωση...

οι αμαρτίες του Ιούδα θα οδηγούσαν τελικά την Ιερουσαλήμ σε καταστροφή...

και τους Ιουδαίους σε εξορία στη Βαβυλώνα.

Στα κεφάλαια 40-66...

ο Ιεχωβά παρηγορεί τον λαό του...

και υπόσχεται ότι μετά την επιστροφή τους από την εξορία...

θα αποκαταστήσει την αληθινή λατρεία στην Ιερουσαλήμ.

Θα παρατηρήσετε ότι συχνά...

η προφητεία του Ησαΐα εστιάζει στη Βασιλεία του Θεού...

στην οποία ο Μεσσίας κυβερνάει...

και αποκαθιστά την αληθινή λατρεία για πάντα.

Ο Ησαΐας προείπε πολλές λεπτομέρειες για τον Μεσσία...

όπως ότι θα γεννιόταν από παρθένα...

θα ερχόταν από την οικογενειακή γραμμή του Δαβίδ...

θα κατοικούσε στη Γαλιλαία και θα θεράπευε αρρώστους.

Ο Ιησούς Χριστός και οι απόστολοί του παρέθεσαν περισσότερο...

από την προφητεία του Ησαΐα παρά από οποιαδήποτε άλλη...

για να προσδιορίσουν την ταυτότητα του Μεσσία.

Μάλιστα, ο Ιησούς διάβασε τα εδάφια Ησαΐας 61:1, 2...

στη συναγωγή της Ναζαρέτ...

και τα εφάρμοσε στον εαυτό του.

Καθώς διαβάζετε το βιβλίο του Ησαΐα...

προσέξτε πώς οι προφητικές κρίσεις του Ιεχωβά βγαίνουν πάντα αληθινές...

πώς ο Ιεχωβά παρέχει σωτηρία σε όσους τον εμπιστεύονται...

και πώς η προειπωμένη βασιλεία του Μεσσία...

θα φέρει αιώνια ειρήνη στη γη.




1001071949   Ελληνική
www.jw.org © 2025 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.