Τζόντι Τζέιντλι: Να Μιμείστε την Αμεροληψία του Ιεχωβά (Ιακ. 3:17)
https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwbvod25_42_VIDEO
Διαβάζουμε ότι “ο Ιεχωβά Θεός δεν είναι προσωπολήπτης”.
Και, ως άνθρωποι, όλοι χαιρόμαστε που ο Ιεχωβά είναι αμερόληπτος, επειδή βλέπουμε τα αποτελέσματα της μεροληψίας— διαμάχες και διαιρέσεις.
Η μεροληψία κάνει τη ζωή δύσκολη, ακόμη και σε καθημερινά πράγματα.
Σκεφτείτε όσους ψάχνουν μάταια σπίτι, εργασία, επαγγελματικές ευκαιρίες, επειδή κάποιος δείχνει μεροληψία.
Ως Μάρτυρες του Ιεχωβά, το ζούμε αυτό.
Υπάρχουν κάποιοι που μας δημιουργούν προβλήματα στο σχολείο, στη δουλειά —ακόμα και κυβερνήσεις και άλλοι φορείς— απλώς και μόνο επειδή έχουμε άλλα πιστεύω.
Άρα, ως Χριστιανοί, πρέπει και εμείς να προσέχουμε; Αφού ξέρουμε ότι είναι λάθος.
Φυσικά και πρέπει!
Ο κόσμος είναι γεμάτος μεροληψία.
Πώς θα αγωνιζόμαστε να είμαστε αμερόληπτοι όπως ο Ιεχωβά; Το Ενόραση δίνει τον ορισμό του αμερόληπτου.
Το ανέλυσαν πλήρως και οι σχολιαστές μας σήμερα.
Είναι κάποιος που δεν δείχνει προκατάληψη ή μεροληψία.
Λέει επίσης να μην αφήνουμε ένα άτομο, τη θέση του, τον πλούτο του, τη δωροδοκία ή, αντίθετα, τον συναισθηματισμό για κάποιον σε μειονεκτική θέση να επηρεάσει την κρίση ή τις ενέργειές μας υπέρ αυτού και σε βάρος ενός άλλου.
Από την άλλη, η αμεροληψία εξασφαλίζει αντικειμενική και δίκαιη μεταχείριση για τον καθέναν με βάση τις περιστάσεις του και ό,τι αξίζει— άρα χωρίς προκατάληψη.
Ο προκατειλημμένος, αντίθετα, κρίνει τους άλλους και τους φέρεται σύμφωνα με τα δικά του κριτήρια.
Αυτά ίσως βασίζονται στο χρώμα, στην εθνικότητα, στη θρησκεία ή σε κάτι άλλο.
Για παράδειγμα, αν ένα εστιατόριο δεν σερβίρει κάποιον επειδή η κουζίνα έχει κλείσει, τους αντιμετωπίζει όλους δίκαια.
Ισχύει το ίδιο κριτήριο για όλους.
Αλλά αν δεν σερβίρει κάποιον επειδή είναι ψηλός; «Δεν σερβίρουμε ψηλούς».
Σε αυτή την περίπτωση, το κριτήριο δείχνει ότι είμαστε προκατειλημμένοι.
Για να το αποφύγουμε αυτό, η στάση μας και οι ενέργειές μας προς τους άλλους πρέπει να βασίζονται σε ένα κριτήριο που δείχνει αμεροληψία.
Ποιο είναι αυτό το κριτήριο; Ανοίξτε στην επιστολή του Ιακώβου, κεφάλαιο 3, εδάφιο 17— κεφάλαιο 3, εδάφιο 17: «Αλλά η σοφία που κατεβαίνει από πάνω [αυτό είναι το κριτήριο, η σοφία που κατεβαίνει από πάνω, η καθοδηγία του Ιεχωβά] είναι πρώτα από όλα αγνή, έπειτα ειρηνική, λογική, πρόθυμη να υπακούει, γεμάτη έλεος και καλούς καρπούς, αμερόληπτη».
Η παραπομπή εδώ μας πάει στο Ιακώβου 2:9, που λέει ότι είναι αμαρτία να δείχνουμε μεροληψία.
Όταν, λοιπόν, αποφασίζουμε πώς θα φερθούμε σε κάποιον, δεν χρησιμοποιούμε τα δικά μας κριτήρια, αλλά το κριτήριο του Ιεχωβά.
Πώς φαίνεται αυτό από τις ενέργειες και τη στάση μας στο έργο και στους διορισμούς μας; Ας πάρουμε το έργο κηρύγματος.
Στις συνελεύσεις που παρακολουθήσαμε φέτος, μιλήσαμε αρκετά για το Αποκάλυψη 14:6, που λέει ότι συνεργαζόμαστε με τους αγγέλους κηρύττοντας, όπως διαβάζουμε εκεί, “προς κάθε έθνος, φυλή, γλώσσα και λαό”— δηλαδή προς όλους, χωρίς εξαιρέσεις.
Ως οργάνωση, το κάνουμε αυτό.
Κηρύττουμε σε πάνω από 240 χώρες.
Είναι εκπληκτικό!
Αυτός είναι ο ορισμός της αμεροληψίας!
Αλλά δεν σταματάμε εκεί.
Στο Ματθαίος 10:11, ο Ιησούς είπε στους ακολούθους του “να ψάχνουν για τους αξίους”.
Άρα, δεν κηρύττουμε απλώς σε πολλές χώρες, αλλά κηρύττουμε σε άτομα σε καθεμιά από αυτές.
Το ζήτημα δεν είναι οι αριθμοί, αλλά τα άτομα.
Πώς βρίσκουμε αυτά τα άτομα; Χρησιμοποιούμε διάφορες μεθόδους μαρτυρίας: τομέας, σταντ τοπικό ή σε μεγαλουπόλεις, επιστολές, τηλεφωνικά, φυλακές, λιμάνια, ανεπίσημα.
Έχουμε τον ιστότοπό μας, φυλλάδια, ειδικά βιβλιάρια, περιοδικά —σε έντυπη και ηλεκτρονική μορφή— και πολύ πιθανόν να παρέλειψα κάτι από όσα κάνετε.
Κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν για να βρούμε όσο το δυνατόν περισσότερους και, αν είναι δυνατόν, παντού.
Αλλά δεν μας αρκεί απλώς να τους βρούμε, να δώσουμε μια πληροφορία.
Θέλουμε να αγγίξουμε την καρδιά τους, και μάλιστα, όπως λέει η Αποκάλυψη, “σε κάθε γλώσσα”.
Γι’ αυτό και μεταφράζουμε.
Στο jw.org (ο αριθμός ανεβαίνει συνεχώς), έχουμε τώρα ύλη σε 1.097 γλώσσες.
Μεταφράζουμε τη Γραφή σε πάνω από 300 γλώσσες —περισσότερες από τότε που τυπώθηκαν τα σχόλια.
Η οργάνωση του Ιεχωβά αγωνίζεται να εφαρμόζει το κριτήριο του Ιεχωβά— δεν δείχνει μεροληψία ή προκατάληψη σε σχέση με τις πνευματικές ανάγκες των ατόμων.
Αλλά τι κάνουμε προσωπικά; Δεν μπορούμε να μεταφράζουμε όλοι ούτε και να κηρύττουμε όλοι σε κάθε χώρα.
Πώς, μπορούμε, όμως, να υποστηρίζουμε αυτό το έργο; Έχοντας υπόψη τις περιστάσεις μας, ας αναρωτηθούμε: Μπορούμε να μάθουμε μια άλλη γλώσσα ή έστω να παρακινήσουμε κάποιους να μάθουν ή να υπηρετήσουν στον ξενόγλωσσο αγρό ή να υπηρετήσουν σε άλλη χώρα; Όταν βρίσκουμε στον τομέα ξενόγλωσσα άτομα, ξέρουμε να χρησιμοποιούμε την εφαρμογή μας; Και, αν δείξουν ενδιαφέρον, και το ζητήσουν, τους φέρνουμε σε επαφή με την αντίστοιχη εκκλησία; Καλωσορίζουμε ξενόγλωσσους ομίλους στην Αίθουσα; Συνεργαζόμαστε μαζί τους για το πότε θα γίνονται οι συναθροίσεις και τα ξεκινήματα; Τι θα πούμε για το δικό μας έργο; Κηρύττουμε και εκεί που ζουν πλούσιοι και εκεί που ζουν φτωχοί; Κηρύττουμε σε άτομα με ισχυρές πολιτικές, κοινωνικές ή θρησκευτικές απόψεις, και από διαφορετικό πολιτισμό, ή σε άτομα με διαφορετικές συνήθειες ή με τρόπο ζωής που δεν επιδοκιμάζει η Γραφή; Βέβαια, κάποιες μορφές διακονίας μπορεί να μας δυσκολεύουν, να μας βγάζουν από τα νερά μας, όπως λέμε.
Η ηλικία και η υγεία επίσης περιορίζουν αυτά που κάνουμε.
Αλλά, σύμφωνα με τις περιστάσεις μας, κηρύττουμε σε όσο περισσότερους ανθρώπους γίνεται; Είμαστε αμερόληπτοι; Δεύτερος τομέας όπου πρέπει να είμαστε αμερόληπτοι: οι διορισμοί εργασίας.
Και όλοι εμείς έχουμε διορισμούς που υποστηρίζουν το έργο κηρύγματος με κάποιον τρόπο.
Νωρίτερα, διαβάσαμε στο Ιακώβου 3:17 ότι “η σοφία που κατεβαίνει από πάνω είναι αμερόληπτη”.
Αυτή η κατεύθυνση δόθηκε στην εκκλησία.
Άρα, δεν αφορά μόνο το κήρυγμα και τη διδασκαλία, αλλά και το πώς φερόμαστε στους άλλους στον διορισμό μας.
Πρέπει να εφαρμόζουμε το κριτήριο του Ιεχωβά για να φερόμαστε δίκαια, χωρίς προκατάληψη.
Γι’ αυτό, ας κάνουμε μερικές ερωτήσεις στον εαυτό μας.
Αρχίζουμε με τους επισκόπους— εδώ στο Μπέθελ, στο LDC, στο έργο περιοδεύοντα ή σε άλλους διορισμούς.
Όταν συστήνουμε έναν αδελφό ως επίσκοπο τμήματος, ως πρεσβύτερο ή ως διακονικό υπηρέτη, βασίζουμε τη σύστασή μας στα δικά μας κριτήρια και στις δικές μας προτιμήσεις, στο αν είναι φίλος μας, στο αν ταιριάζουμε, και τα λοιπά; Ή εφαρμόζουμε το κριτήριο του Ιεχωβά; Πώς ενεργούσε ο Ιησούς; Όπως θυμάστε, είχε πολύ στενή φιλία με τον Ιωάννη.
Αλλά τα κλειδιά της Βασιλείας τα έδωσε στον Πέτρο, και τα πιο πολλά βιβλία στη Γραφή τα έγραψε ο Παύλος.
Ο Ιησούς ήταν αμερόληπτος.
Άλλο παράδειγμα (από τα σημερινά σχόλια): Είμαστε δεκτικοί στις ιδέες των άλλων; Ως επίσκοποι, αναμένουμε να συμφωνήσουν οι άλλοι με την ιδέα μας απλώς και μόνο επειδή είναι δική μας; «Επίσκοπος είμαι, εγώ θα πω τι θα γίνει».
Τι έκανε ο Ιεχωβά στο 1 Βασιλέων, κεφάλαιο 22; Άκουσε πρόθυμα διάφορες ιδέες από τους αγγέλους για το πώς να ξεγελάσουν τον Αχαάβ και διάλεξε μία.
Ούτε καν ανέφερε κάποια δική του ιδέα.
Ήταν πρόθυμος να ακούσει όσους ήταν υπό την επίβλεψή του.
Συνεπώς, όταν προσπαθούμε να επιτελέσουμε την εργασία μας, δεν πρέπει να έχουμε προκαταλήψεις, αλλά να ακούμε όσους είναι υπό την επίβλεψή μας.
Τι κάνουμε οι υπόλοιποι στους διορισμούς μας; Ας αναρωτηθούμε: Μήπως θεωρούμε ότι η εργασία που κάνει το τμήμα μας ή εμείς προσωπικά είναι πιο σημαντική από κάποιου άλλου; Αν δούμε το θέμα ρεαλιστικά, όλοι έχουμε διορισμούς, αλλά όχι και τα πιο πολλά προσόντα για αυτούς.
Έχουμε κάποια προσόντα, αλλά πολλοί αδελφοί και αδελφές πιθανώς έχουν περισσότερα από εμάς.
Γιατί έχουμε εμείς τον διορισμό; Επειδή είμαστε διαθέσιμοι.
Άρα, δεν πρέπει να κρίνουμε την πνευματικότητα ή την αξία κάποιου με βάση τον διορισμό που έχει— αν εργάζεται σε γραφείο ή όχι, στα κεντρικά ή σε κάποιο γραφείο τμήματος, αν είναι εξουσιοδοτημένος να εγκρίνει αιτήσεις ή όχι, αν είναι στην ειδική υπηρεσία ή όχι, αν διορίζει αδελφούς.
Καταλαβαίνουμε.
Ποιο είναι το κριτήριό μας; Tο κριτήριο του Ιεχωβά.
Και ποιο είναι αυτό; Στο Φιλιππησίους 2:3, ο Ιεχωβά μάς λέει “με ταπεινοφροσύνη να θεωρούμε ότι οι άλλοι είναι ανώτεροι από εμάς”.
Φυσικά, αγαπάμε τους διορισμούς μας.
Θέλουμε να κάνουμε την εργασία μας καλά.
Αλλά πρέπει να είμαστε αμερόληπτοι.
Η σοφία που κατεβαίνει από πάνω απαιτεί να εκτιμούμε την εργασία του καθενός στην οργάνωση του Ιεχωβά.
Αμεροληψία δεν σημαίνει ότι όλοι έχουν την ίδια αντιμετώπιση.
Υπάρχουν διάφορες καταστάσεις ή ανάγκες.
Ας πούμε ότι έχετε πάει στον οδοντίατρο και αυτός λέει στον διπλανό σας: «Θα πρέπει να βγάλουμε το δόντι σας».
Θα λέγαμε εμείς: «Βγάλτε και το δικό μου»; Μάλλον όχι, ένας απλός καθαρισμός θα ήταν μια χαρά.
Άρα, υπάρχουν διάφορες ανάγκες και καταστάσεις αλλά, σε κάθε περίπτωση, πρέπει να έχουμε ως κριτήριο τον Λόγο του Ιεχωβά, τη σοφία που κατεβαίνει από πάνω.
Τότε θα είμαστε αμερόληπτοι γιατί ο Ιεχωβά δεν είναι προσωπολήπτης.
jwbvod25-42.v Ελληνική
www.jw.org © 2025 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου