Σάββατο 17 Ιουνίου 2023

Ενημέρωση από το Κυβερνών Σώμα 2023 #4

 

https://www.jw.org/open?docid=702023012&prefer=lang&wtlocale=G

Ενημέρωση από το Κυβερνών Σώμα 2023 #4

---

Καλώς ήρθατε, αδελφοί και αδελφές.

Σε αυτή την ενημέρωση, θα μιλήσουμε για τη χαρά

που μας δίνουν οι συνελεύσεις με φυσική παρουσία.

Πρώτα, όμως, θα πούμε κάποια νέα.

Μετά από σχεδόν 20 χρόνια, στις 26 Απριλίου 2023,

η ισπανική κυβέρνηση

ενέκρινε μια ιστορική αλλαγή του νόμου της χώρας

για την απαλλαγή από φόρο.

Αυτή η απόφαση επιβεβαιώνει

ότι οι Μάρτυρες του Ιεχωβά

είναι γνωστή και αναγνωρισμένη θρησκεία στην Ισπανία.

Επιπρόσθετα, απαλλάσσει τους αδελφούς μας

από τον φόρο ακίνητης περιουσίας

για τις θεοκρατικές εγκαταστάσεις στη χώρα.

Επίσης, επιτρέπει την έκπτωση φόρου

για όσους κάνουν συνεισφορές για το έργο μας στην Ισπανία.

Είμαστε ευγνώμονες για αυτή τη θετική εξέλιξη.

Επίσης, όπως αναφέρθηκε στο jw.org,

είμαστε χαρούμενοι που, στις 16 Μαΐου 2023,

ο αδελφός Σαμίλ Χακίμοφ απελευθερώθηκε

από τη φυλακή στο Τατζικιστάν

αφού εξέτισε την ποινή του.

Ίσως θυμάστε

ότι είχε τεθεί υπό κράτηση τον Φεβρουάριο του 2019.

Έμεινε στη φυλακή για την πίστη του πάνω από τέσσερα χρόνια.

Τώρα, έχει ανάγκη από ξεκούραση

και γίνονται διευθετήσεις για να λάβει ιατρική βοήθεια.

Είμαστε πολύ χαρούμενοι για σένα, αδελφέ Χακίμοφ!

Η πιστή σου υπομονή μάς ενθαρρύνει όλους. Φυσικά, δεν παύουμε να σκεφτόμαστε

τους 180 και πλέον αδελφούς και αδελφές

που είναι ακόμη φυλακισμένοι για την πίστη τους.

Ο απόστολος Παύλος έγραψε στο Φιλιππησίους 1:14:

«Οι περισσότεροι αδελφοί που είναι σε ενότητα με τον Κύριο

έχουν αποκτήσει πεποίθηση λόγω των δεσμών της φυλάκισής μου

και δείχνουν όλο και περισσότερο θάρρος

για να αναγγέλλουν τον λόγο του Θεού άφοβα».

Ακριβώς όπως το πιστό παράδειγμα του Παύλου

ενθάρρυνε τους Χριστιανούς του πρώτου αιώνα,

έτσι και η πίστη αυτών που είναι φυλακισμένοι σήμερα

μας ωθεί να μεταδίδουμε τα καλά νέα της Βασιλείας με ζήλο.

Αλλά μπορούν οι πιστοί αδελφοί στη φυλακή

να είναι βέβαιοι

για την ευλογία και την προστασία του Ιεχωβά;

Η προφητεία του Ησαΐα δείχνει τι υποσχέθηκε ο Ιεχωβά

για τον καθαρισμένο λαό του.

Προσέξτε τι λέει στον Ησαΐα 4:5, 6:

«Τότε ο Ιεχωβά θα δημιουργήσει πάνω από ολόκληρο το όρος Σιών

και πάνω από τον τόπο των συνελεύσεών της

σύννεφο και καπνό την ημέρα

και λαμπερή φλόγα φωτιάς τη νύχτα·

διότι πάνω από όλη τη δόξα θα υπάρχει σκέπη.

Θα υπάρχει στέγαστρο

που θα προσφέρει ίσκιο την ημέρα από τη ζέστη,

καθώς και καταφύγιο και προστασία

από τις θύελλες και τη βροχή».

Αυτά τα εδάφια τονίζουν την πνευματική προστασία

που παρείχε ο Ιεχωβά στους υπηρέτες του στο παρελθόν

και, κατ’ επέκταση, σε εμάς σήμερα.

Πώς το κάνει αυτό;

Το εδάφιο 5 λέει

ότι ο Ιεχωβά θα δημιουργήσει πάνω από τον λαό του

«σύννεφο», «καπνό» και «λαμπερή φλόγα φωτιάς».

Αυτό μάς θυμίζει πώς φρόντιζε ο Ιεχωβά τους Ισραηλίτες

όταν έφυγαν από την Αίγυπτο.

Τους προστάτευε και τους καθοδηγούσε

με μια “στήλη φωτιάς και σύννεφου”.

Βέβαια,

ο Ιεχωβά δεν υπόσχεται να μας προστατεύει θαυματουργικά.

Ούτε μας γλιτώνει από τον καύσωνα του διωγμού

και από τις καταιγίδες της εναντίωσης.

Αλλά όπως δείχνει το εδάφιο 6,

μας προστατεύει πνευματικά,

σαν να στήνει πάνω από εμάς

“ένα στέγαστρο για ίσκιο και κρησφύγετο από την καταιγίδα”. Ποιο είναι το σημείο;

Ο Ιεχωβά υπόσχεται

να είναι μαζί με τους πιστούς υπηρέτες του

όπου και αν βρίσκονται

—ακόμη και αν είναι κλεισμένοι

στους τέσσερις τοίχους της φυλακής.

Ο Ιεχωβά είναι ο Προστάτης μας.

Το άγιο πνεύμα του μας δίνει χαρά και ειρήνη.

Κανείς δεν μπορεί να γκρεμίσει “το προστατευτικό στέγαστρο”

που χτίζει ο Ιεχωβά.

Αν διατηρήσουμε την ακεραιότητά μας,

το μέλλον μας είναι εξασφαλισμένο.

Προσέξατε πού αλλού βρίσκεται

το σύννεφο πνευματικής προστασίας του Ιεχωβά;

Το εδάφιο 5 λέει ότι θα ήταν

“πάνω από τον τόπο των συνελεύσεων των υπηρετών του”.

Είμαστε ενθουσιασμένοι

που έφτασε και πάλι ο καιρός των συνελεύσεων

και μάλιστα με φυσική παρουσία!

Ανυπομονούμε για την εκστρατεία για τη συνέλευση,

και είμαστε κατενθουσιασμένοι

που, πρώτη φορά από το 2019,

θα είμαστε όλοι μαζί στη συνέλευση.

Την περασμένη εβδομάδα,

λάβαμε με τη γυναίκα μου ένα γράμμα από μια αδελφή

που θα παρακολουθήσει την περιφερειακή συνέλευση

και τη Σχολή Υπηρεσίας Σκαπανέα.

Έγραψε:

«Συνήθως, σας έγραφα μετά από τη συνέλευση,

αλλά φέτος δεν κρατιόμουν.

Ήθελα να σας πω πόσο χαρούμενοι,

πόσο ενθουσιασμένοι,

πόσο ευλογημένοι ξέρω ότι θα είμαστε

μετά από αυτές τις ειδικές περιστάσεις.

Και γιατί είμαι σίγουρη ότι θα είναι τέλεια,

ό,τι ακριβώς χρειαζόμαστε;

Γιατί το έχει δείξει η ιστορία.

Το χέρι του Ιεχωβά δεν είναι μικρό.

Ούτε μία φορά δεν απογοητευτήκαμε,

δεν σκεφτήκαμε: “Θα ήθελα κάτι άλλο”.

Σας ευχαριστώ».

Τι ωραία έκφραση πίστης!

Σίγουρα ευαρεστεί τον ουράνιο Πατέρα μας, τον Ιεχωβά,

και τον Γιο του, την κεφαλή της Χριστιανικής Εκκλησίας.

Στο διάβα των ετών,

οι διευθετήσεις για τις συνελεύσεις απλοποιήθηκαν

ώστε να εστιάζουμε στο πνευματικό πρόγραμμα.

Θυμάστε τότε που υπήρχαν γεύματα στις συνελεύσεις μας;

Υπήρχαν διάφορες διευθετήσεις παγκόσμια,

αλλά σίγουρα θα απολαύσετε αυτό το βίντεο

που δείχνει τι γινόταν στις Ηνωμένες Πολιτείες παλιότερα.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες

παρέχονταν γεύματα για τους παρευρισκομένους στις συνελεύσεις

από τη δεκαετία του 1890.

Ωστόσο, στη δεκαετία του 1940

που οι συνελεύσεις μας έγιναν πολύ μεγαλύτερες,

αυτή η υπηρεσία έγινε πολύ πιο απαιτητική.

Χρειάζονταν πολλοί εθελοντές για την προμήθεια πρώτων υλών,

την προετοιμασία

και το σερβίρισμα τριών ζεστών γευμάτων

την ημέρα στους εκπροσώπους.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα

ήταν η οχταήμερη Συνέλευση της Κοινωνίας του Νέου Κόσμου

που διεξάχθηκε στο Στάδιο Γιάνκι το 1953.

Περίπου 130.000 άτομα ήταν παρόντες κάθε μέρα!

Τεσσερισήμισι χιλιάδες εθελοντές

εργάζονταν για την προετοιμασία

και το σερβίρισμα 30.000 γευμάτων την ώρα.

Αν και αυτοί οι εθελοντές εργάζονταν με χαρά

για χάρη των παρευρισκομένων,

συνήθως εργάζονταν πολλές ώρες

και έχαναν μεγάλο μέρος ή και όλο το πρόγραμμα,

και συχνά έπρεπε να πάνε σε άλλη συνέλευση για να το ακούσουν.

Γι’ αυτό, το 1978,

η διευθέτηση για την παροχή γευμάτων απλοποιήθηκε.

Αντί να σερβίρονται πλήρη γεύματα,

υπήρχαν πλέον πάγκοι με πιο απλές επιλογές.

Έτσι, η πλειονότητα των εθελοντών που εργάζονταν εκεί

μπορούσαν να ακούσουν το πνευματικό πρόγραμμα.

Το 1987, έγινε και άλλη απλοποίηση.

Σταμάτησαν να παρέχονται ζεστά γεύματα,

και έτσι δεν χρειαζόταν πλέον εξοπλισμός

για την παρασκευή και τη διατήρησή τους.

Επί δεκαετίες, τα τρόφιμα αγοράζονταν με κουπόνια.

Χάρη σε αυτά τα κουπόνια, δεν χρειαζόταν να δίνονται ρέστα,

πράγμα που επιτάχυνε τη διαδικασία αγοράς τροφίμων.

Αυτό είναι ένα μενού εκείνης της εποχής.

Το μενού έδειχνε πόσα κουπόνια

χρειάζονταν για την αγορά κάθε τροφίμου.

Τελικά, το 1995,

η διευθέτηση της υπηρεσίας τροφίμων στις συνελεύσεις σταμάτησε.

Πλέον, οι εκπρόσωποι

προτρέπονται να φέρνουν μόνοι τους φαγητό

και να απολαμβάνουν τη συναναστροφή

με τους αδελφούς στο μεσημεριανό διάλειμμα.

Ως αποτέλεσμα, δεν χρειάζεται πια να περιμένουμε στην ουρά,

έχουμε περισσότερο διαθέσιμο χρόνο με τους αδελφούς μας

και αυτή η διευθέτηση είναι πιο βολική για τους ηλικιωμένους

και όσους έχουν περιορισμούς.

Αυτή η απλοποιημένη διευθέτηση μας ωφελεί μέχρι σήμερα.

Για να απολαύσουμε λοιπόν

τη συναναστροφή στο μεσημεριανό διάλειμμα,

προτρεπόμαστε να φέρουμε ένα ελαφρύ γεύμα,

το οποίο θα μας βοηθήσει επίσης

να μη νυστάζουμε στο απογευματινό πρόγραμμα.

Καθώς ξαναρχίζουν οι συνελεύσεις με φυσική παρουσία,

ίσως νιώθουμε όπως οι αδελφοί από την Ανατολική Ευρώπη

που παρευρέθηκαν στις διεθνείς συνελεύσεις

στην Πολωνία το 1989.

Για τους περισσότερους εκπροσώπους,

αυτή ήταν η πρώτη συνέλευση που παρακολούθησαν ποτέ,

αν και πολλοί ήταν στην αλήθεια πάνω από 30 χρόνια.

Ένας εκπρόσωπος από την πρώην Σοβιετική Ένωση είπε:

«Πολλά χρόνια περιμέναμε αυτή τη μέρα,

και τώρα είμαστε εδώ σ’ αυτή τη διεθνή συνέλευση.

Μας είναι δύσκολο να τα συλλάβουμε όλα αυτά

και να τα αφομοιώσουμε.

Είναι σαν όνειρο.

Είναι αδύνατο να εκφραστούν με λόγια

όλα όσα είδαμε και ακούσαμε.

Όταν είδαμε το γιγαντιαίο, αμφιθεατρικό στάδιο γεμάτο κόσμο

και ακούσαμε τη μουσική, τα μάτια μας γέμισαν δάκρυα.

Και η προσευχή

—έτσι ενωμένοι όπως ήμασταν όλοι

και ενώ δεν κουνιόταν κανείς στο στάδιο—

έκανε ολόκληρο το σώμα μας να ριγεί.

Ήταν κάτι που ενέπνεε εξαιρετικό δέος

και χαρακτηριζόταν από πλήρη ομοφωνία.

Αυτή η συνέλευση στη Βαρσοβία

είναι τόσο έξοχο και μεγαλειώδες γεγονός

ώστε μόνο ο νέος κόσμος θα είναι καλύτερος.

Θα θυμόμαστε παντοτινά αυτές τις θαυμάσιες μέρες.

Είναι αξέχαστες.

Το μεγαλύτερο ευχαριστώ και η δόξα

ανήκουν στον Δημιουργό μας, τον Ιεχωβά Θεό!»

Το <i>Ξύπνα!</i> 22 Δεκεμβρίου 1989 έλεγε:

«Η υμνολογία στις συνελεύσεις ήταν αξιοσημείωτη,

καθώς δεκάδες χιλιάδες άτομα υμνολογούσαν αρμονικά

σε πάνω από 20 διαφορετικές γλώσσες,

και εξέφραζαν όλοι τις ίδιες σκέψεις

μ’ ένα πνεύμα αγάπης και ενότητας».

Όπως αναφέρθηκε στην εκπομπή του Μαΐου,

σας παροτρύνουμε να μάθετε τον νέο ύμνο για τη συνέλευση

«Δεν Αργεί».

Μέσα στην πανδημία,

μας έλειψε η υμνολογία στις συνελεύσεις.

Φέτος, όπως αναφέρει και στον Ψαλμό 7:17,

θα ψάλλουμε και πάλι

«αίνους στο όνομα του Ιεχωβά του Υψίστου»

στις συνελεύσεις μας!

Ακόμα θυμάμαι τις συνελεύσεις

που πήγαινα στο Πίτσμπουργκ της Πενσυλβανίας

όταν ήμουν μικρός.

Με συνάρπαζε να ακούω τις Μελωδίες της Βασιλείας

να αντηχούν σε ένα μεγάλο στάδιο

που είχε μετατραπεί σε οίκο λατρείας.

Πολλοί θα θυμάστε αυτή τη δυναμική Μελωδία της Βασιλείας

του 1981.

Έχετε και εσείς τέτοιες αναμνήσεις;

Αν βαφτιστήκατε στη διάρκεια της πανδημίας,

τότε ίσως η φετινή συνέλευση

να είναι η πρώτη σας με φυσική παρουσία.

Θα αποκτήσετε και εσείς αναμνήσεις

που θα σας συντροφεύουν μια ζωή.

Έτσι ένιωσαν πρόσφατα πολλοί αδελφοί και αδελφές μας

που παρακολούθησαν τη συνέλευση

«“Κάντε Υπομονή” με Μακροθυμία!»

Είμαστε στη συνέλευση «“Κάντε Υπομονή” με Μακροθυμία!»

εδώ στο Νιούμπεργκ της Νέας Υόρκης.

Είναι η πρώτη μου συνέλευση αφότου βαφτίστηκα.

Είναι ωραία που είμαι με τους αδελφούς σήμερα

και παίρνουμε την απαραίτητη πνευματική τροφή.

Είναι ολοφάνερο

ότι ο λαός του Ιεχωβά δεν έχει ξεχάσει να γελάει,

να αγκαλιάζει ο ένας τον άλλον, να αγαπάει ο ένας τον άλλον.

Το να είσαι εδώ, να ακούς τους άλλους να ψέλνουν όλοι μαζί,

να συζητάς με τους άλλους από κοντά —

Δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο.

Η υμνολογία είναι υπέροχη.

Στο Zoom, όταν ψέλναμε δεν ακούγαμε τους άλλους.

Tο να τους ακούς όλους να ψέλνουν μαζί

—όλη αυτή η αρμονία—σε αγγίζει περισσότερο.

Και το θέμα «“Κάντε Υπομονή” με Μακροθυμία!»

είναι πολύ ωραίο θέμα,

γιατί αυτό είναι κάτι που λείπει σήμερα από τον κόσμο.

Όλα αυτά που παρουσιάζονται στο πρόγραμμα

είναι ακριβώς αυτά που αντιμετωπίζουμε κάθε μέρα

και που βλέπουμε στον κόσμο.

Μου κάνει εντύπωση πόσο εύκολο

είναι να παρακολουθήσεις το πρόγραμμα

και πόσο σε βοηθάει να κατανοήσεις τη Γραφή.

Μου άρεσαν τα βίντεο και που γνώρισα αδελφούς

και που είδα και τους παλιούς μου φίλους

που είχα καιρό να τους δω.

Μου αρέσει που μπορείς να κάτσεις και να φας με κάποιον

που βλέπεις πρώτη φορά και έχετε κάτι κοινό.

Μπορείτε να μιλήσετε για το πρόγραμμα.

Και μέχρι να τελειώσει το φαγητό, έχετε γίνει φίλοι.

Το να ετοιμάσεις όλη την οικογένεια για τη συνέλευση

θέλει πολλή δουλειά, ειδικά από τη μαμά.

Αλλά οι συνελεύσεις μάς φέρνουν πιο κοντά ως οικογένεια,

γιατί λατρεύουμε τον Ιεχωβά μαζί.

Σε κάποιον που δεν έχει ξαναπάει ποτέ σε συνέλευση

θα του έλεγα ότι αυτή η εμπειρία θα του αλλάξει τη ζωή.

Θα δει και θα νιώσει ένα διαφορετικό είδος αγάπης

που δεν το έχει ξανανιώσει ποτέ.

Είναι άλλη αίσθηση να είσαι εδώ μαζί με όλους,

να τους βλέπεις όλους από κοντά.

Είναι υπέροχο.

Συναντάς τόσο πολλούς ανθρώπους, και είναι όλοι τόσο καλοί.

Σου δίνει μια γεύση από τον Παράδεισο.

Είναι σαν να είσαι εκεί.

Θα σας αρέσει πάρα πολύ η συνέλευση φέτος!

Μήπως οι φωτογραφίες που είδατε

σας έκαναν να σκεφτείτε τις ειδικές συνελεύσεις;

Πότε θα γίνουν οι επόμενες;

Με χαρά σάς ενημερώνουμε

ότι προγραμματίζονται 15 ειδικές συνελεύσεις

σε όλο τον κόσμο μέσα στο 2024!

Οι τοποθεσίες και οι ημερομηνίες

θα ανακοινωθούν τους επόμενους μήνες.

Τι είδαμε λοιπόν σε αυτή την ενημέρωση;

Είδαμε ότι Ιεχωβά είναι ο Προστάτης μας.

Βέβαια, αυτό δεν σημαίνει ότι θα έχουμε μια ζωή

χωρίς προβλήματα σε αυτό το σύστημα.

Ωστόσο, όταν αντιμετωπίζουμε δυσκολίες,

ξέρουμε ότι Ιεχωβά είναι μαζί μας.

Μας προστατεύει πνευματικά

και μας δίνει τη «δύναμη που ξεπερνάει το φυσιολογικό»

ώστε να υπομένουμε με πίστη τις δοκιμασίες.

Επίσης ανυπομονούμε για τη συνέλευση

«“Κάντε Υπομονή” με Μακροθυμία!»

Ευχόμαστε να ευλογήσει ο Ιεχωβά

την εκστρατεία για τη συνέλευση

και τις προσπάθειές σας για να παρευρεθείτε

και τις τρεις μέρες με φυσική παρουσία!

Όπως έγραψε ο Παύλος στο εδάφιο 1 Τιμόθεο 1:2,

“ευχόμαστε να έχετε παρ’ αξίαν καλοσύνη,

έλεος και ειρήνη από τον Θεό τον Πατέρα

και από τον Χριστό Ιησού τον Κύριό μας”.

Σας αγαπάμε όλους πάρα πολύ!

Παρακολουθήσατε το JW Broadcasting®

από τα Παγκόσμια Κεντρικά Γραφεία των Μαρτύρων του Ιεχωβά.

Πότε Καταστράφηκε η Αρχαία Ιερουσαλήμ_

 


*** w11 1/11 σ. 22 Πότε Καταστράφηκε η Αρχαία Ιερουσαλήμ;—Μέρος Δεύτερο ***

από δύο άρθρα σε διαδοχικά τεύχη του περιοδικού Η Σκοπιά τα οποία αναλύουν ερωτήματα που απασχολούν τους λογίους σχετικά με το πότε καταστράφηκε για πρώτη φορά η αρχαία Ιερουσαλήμ

Πνευματικά πετράδια 2 Χρονικών 34-36

 


https://drive.google.com/file/d/1-DFcLTi_ISDPmRCFsAHtjKzEqNKM9hS0/view?usp=sharing

Λέναρντ Μάιερς: Να Δείχνετε Αγάπη στους Μη Ομόπιστους Συγγενείς Αλλά να Είστε Όσιοι στον Ιεχωβά (Ματθ. 10:34, 35)

 


 https://www.jw.org/finder?locale=el&category=LatestVideos&item=pub-jwb-104_11_VIDEO&docid=1011214&applanguage=G

Τα σχόλιά μας  μιλούν για τις σχέσεις μας με τουςμη ομόπιστους συγγενείς μας  και την ανάγκη να βάζουμε την οσιότητά μας στον Ιεχωβά  πάνω από την αγάπη μας για αυτούς.  Αυτό εγείρει κάποια ερωτήματα:

Γιατί ίσως είναι δύσκολο να βάζουμε την οσιότητα στον Ιεχωβά  πάνω από τους συγγενείς μας;

Υπάρχει κάποιος Βιβλικός χαρακτήρας  που έδειξε πώς να βάζουμε την οσιότητα στον Ιεχωβά  πάνω από την αγάπη για τους συγγενείς;

Και πώς μπορούμε να δείχνουμε την οσιότητά μας στον Ιεχωβά,  ενώ παράλληλα εκδηλώνουμε αγάπη  στους μη ομόπιστους συγγενείς μας;

Κατ’ αρχάς, γιατί ίσως είναι δύσκολο  να βάζουμε την οσιότητα στον Ιεχωβά  πάνω από την αγάπη για τους συγγενείς μας;

Γιατί το είχε πει και ο Ιησούς.

Ας πάμε στον Ματθαίο, στο κεφάλαιο 10.

Εδώ ο Ιησούς εξηγεί ότι ένα πιθανό επακόλουθο  του να γίνει κάποιος Χριστιανός  θα ήταν να του εναντιωθούν οι συγγενείς του.  Ματθαίος 10:34,35:  «Μη νομίσετε ότι ήρθα να φέρω ειρήνη στη γη·  δεν ήρθα να φέρω ειρήνη, αλλά σπαθί.

Διότι ήρθα να προξενήσω διαίρεση,  στρέφοντας άνθρωπο εναντίον του πατέρα του  και κόρη εναντίον της μητέρας της  και νύφη εναντίον της πεθεράς της».

Ο Ιησούς, λέγοντας «μη νομίσετε ότι ήρθα να φέρω ειρήνη»,  εννοούσε ότι οι ακροατές του  έπρεπε να σκεφτούν τις συνέπειες του να γίνουν ακόλουθοί του.

Θα ήταν δύσκολο να ακολουθούν πιστά τις διδασκαλίες του  αν οι συγγενείς τους απέρριπταν την αλήθεια.

Ίσως και κάποιοι από εμάς να το έχουν ζήσει αυτό  —να μας εναντιώθηκαν οι συγγενείς μας  όταν γίναμε Μάρτυρες του Ιεχωβά.

Ίσως ακόμα να μας εναντιώνονται  ή ίσως εναντιώνονται στην απόφασή μας  να βάλουμε και να πετύχουμε πνευματικούς στόχους,  όπως είναι το σκαπανικό ή η υπηρεσία Μπέθελ.

Αυτό συνέβη σε ένα μέλος της οικογένειας Μπέθελ εδώ.

Αυτός ο αδελφός είπε ότι, όταν γνώρισετην αλήθεια σε νεαρή ηλικία,  ο πατέρας του ένιωσε ότι τον είχε απογοητεύσει.

Δεν μπορούσε να τον καταλάβει  γιατί, προτού ξεκινήσει μελέτη,  φαινόταν ότι ο αδελφός μας θα γινόταν επιτυχημένος στον κόσμο.

Και όταν αργότερα ο αδελφός μας προσκλήθηκε στο Μπέθελ,  είπε ότι ο πατέρας του είχε προβληματιστεί  και ανησυχούσε πολύ.

Πίστευε ότι ο γιος του δεν έκανε καλές επιλογές στη ζωή του.  Ο αδελφός έγραψε το εξής:  «Ο μπαμπάς μου ήταν πάντα στοργικός και υπεύθυνος πατέρας.

Δεν μας έλειπε τίποτα και ήταν πάντα δίπλα μας.

Ένιωθα ότι τον είχα απογοητεύσει,  ότι του γυρνούσα την πλάτη  και ότι δεν του έδειχνα την εκτίμηση που άξιζε ως πατέρας.

Μου ήταν πολύ δύσκολο».

Αυτό στενοχωρούσε πολύ τον αδελφό μας.

Και, όντως, δεν θέλουμε να πληγώνουμε τους δικούς μας.

Φυσικά αγαπάμε τους μη ομόπιστους συγγενείς μας.

Τότε γιατί μας εναντιώνονται;

Γιατί αποφασίσαμε  και το δείξαμε με την αφιέρωσή μας  ότι θα βάζουμε την οσιότητά μας στον Ιεχωβά  πάνω από την αγάπη για τους συγγενείς μας.

Και όταν το βλέπουν αυτό κάποιοι συγγενείς μας,  ίσως νιώθουν ότι τους απορρίπτουμε  και αυτό μπορεί να δημιουργήσει διαίρεση  όπως το σπαθί που ανέφερε ο Ιησούς  εδώ στο δέκατο κεφάλαιο του Ματθαίου.

Υπάρχει κάποιος Βιβλικός χαρακτήρας  που έδειξε πώς να βάζουμε την οσιότητα στον Ιεχωβά  πάνω από την αγάπη για τους συγγενείς;

Τι λέτε για αυτόν που βλέπουμε εδώ στην οθόνη  —τον Ιωνάθαν, τον γιο του βασιλιά Σαούλ;

Στο 1 Σαμουήλ, κεφάλαιο 18  λέει ότι λίγο αφότου ο Δαβίδ νίκησε τον Γολιάθ,  «ο Ιωνάθαν και ο Δαβίδ συνδέθηκαν με στενή φιλία».

Έκαναν διαθήκη,  επειδή ο Ιωνάθαν αγαπούσε τον Δαβίδ όπως τον εαυτό του.

Για το υπόλοιπο της ζωής του λοιπόν,  ο Ιωνάθαν ήταν όσιος στον Δαβίδ  —τον χρισμένο του Ιεχωβά—  και, κατά συνέπεια, ο Ιωνάθαν ήταν όσιος στον Ιεχωβά.

Αλλά, όπως ξέρουμε, μετά  ο πατέρας του Ιωνάθαν, ο Σαούλ,  ήθελε πάση θυσία να σκοτώσει τον Δαβίδ.

Ο Ιωνάθαν λοιπόν είχε ένα δίλημμα οσιότητας.

Θα συνέχιζε να βάζει την οσιότητά του στον Ιεχωβά  πάνω από την αγάπη για την οικογένειά του;

Ξέρουμε ότι το έκανε.

Αλλά δείτε σε τι διαίρεση οδήγησε αυτό.

Ανοίξτε παρακαλώ στο 1 Σαμουήλ, κεφάλαιο 20  και ας διαβάσουμε τα εδάφια 30 έως 33.  Δείτε τη διαίρεση ανάμεσα στον Ιωνάθαν και τον πατέρα του—  1 Σαμουήλ 20:30:  «Τότε ο Σαούλ εξοργίστηκε με τον Ιωνάθαν και του είπε:

“Γιε στασιαστικής γυναίκας,  νομίζεις ότι δεν ξέρω πως είσαιμε το μέρος του γιου του Ιεσσαί,  προς ντροπή δική σου και της μητέρας σου;

Όσο ο γιος του Ιεσσαί ζει πάνω στη γη,  εσύ και η βασιλεία σου δεν θα εδραιωθείτε.

Στείλε λοιπόν τώρα κάποιον να μου τον φέρει,  γιατί πρέπει να πεθάνει”.  Ωστόσο, ο Ιωνάθαν είπε στον Σαούλ τον πατέρα του:

“Γιατί να θανατωθεί; Τι έκανε;”

Τότε ο Σαούλ τού έριξε το δόρυ για να τον χτυπήσει,  και ο Ιωνάθαν κατάλαβε ότι ο πατέρας του  ήταν αποφασισμένος να θανατώσει τον Δαβίδ».

Αυτή και αν είναι εναντίωση από την οικογένεια!

Ίσως κανένας από εμάς δεν έχει ζήσει κάτι τέτοιο  από μη ομόπιστους συγγενείς.

Τι θα έκανε ο Ιωνάθαν;

Θα άρχιζε μήπως να σκέφτεταιότι πρέπει να αλλάξει προτεραιότητες  και να βάλει την αγάπη για τους συγγενείς  πάνω από την οσιότητα στον Ιεχωβά;  Η απάντηση είναι στο εδάφιο 42:  «Ο Ιωνάθαν είπε στον Δαβίδ: “Πήγαινε με ειρήνη,  αφού έχουμε ορκιστεί και οι δυο μας στο όνομα του Ιεχωβά,  λέγοντας: «Ο Ιεχωβά ας είναι ανάμεσα σε εμένα και σε εσένα,  και ανάμεσα στους απογόνους μουκαι στους απογόνους σου για πάντα»”».

Άρα, η οσιότητα στον Θεό  είχε την πρώτη θέση στην καρδιά του Ιωνάθαν.

Απέδειξε ότι έβαζε την οσιότητά του στον Ιεχωβά  πάνω από την οικογένειά του.

Βέβαια, συνέχισε να συνεργάζεταιμε τον πατέρα του οπότε ήταν δυνατόν.

Πώς το ξέρουμε;

Όταν οι Φιλισταίοι πολεμούσαν τον Ισραήλ,  το εδάφιο 1 Σαμουήλ 31:2 λέει:  «Οι Φιλισταίοι ακολουθούσαν από κοντά τον Σαούλ  και τους γιους του  και σκότωσαν τον Ιωνάθαν,  τον Αβιναδάβ και τον Μαλχί-σουά, τους γιους του Σαούλ».

Ο Ιωνάθαν υποστήριζε τον πατέρα του μέχρι το τέλος της ζωής του,  αλλά παρέμενε όσιος στον Ιεχωβά.

Τι φοβερό παράδειγμα  για όσους από εμάς έχουμε μη ομόπιστους συγγενείς!

Δεν παύουμε να τους αγαπάμεκαι να τους υποστηρίζουμε όσο γίνεται,  αλλά βάζουμε την οσιότητά μας στον Ιεχωβά  πάνω από την αγάπη μας για αυτούς.  Τώρα, το τρίτο ερώτημα:

Πώς μπορούμε να δείχνουμε οσιότηταστον Ιεχωβά όπως ο Ιωνάθαν  και παράλληλα να εκδηλώνουμε αγάπη  στους μη ομόπιστους συγγενείς;

Σε αυτό μπορούν να μας βοηθήσουν κάποιες Βιβλικές αρχές.

Ας δούμε πέντε χρήσιμες αρχές,  τέσσερις από τις οποίες υπάρχουνστο άρθρο της <i>Σκοπιάς</i> από όπου είναι τα σχόλια.  Πρώτον:

Αν υπάρξει διένεξη με μη ομόπιστους συγγενείς,  συζητήστε μαζί τους λογικά και καλοσυνάτα.

Διαβάσαμε πριν στο 1 Σαμουήλ 20:32  ότι ο Ιωνάθαν προσπάθησε να λογικέψειτον Σαούλ σε σχέση με τον Δαβίδ.  Θυμάστε που τον ρώτησε:  «Γιατί να θανατωθεί; Τι έκανε;»

Φυσικά, το να μιλήσουμε λογικά μαζί τους  μπορεί να μην έχει αποτέλεσμα  όπως δεν είχε με τον Σαούλ,  αλλά ας το προσπαθήσουμε.  Δεύτερον:

Να δείχνετε κατανόηση για τους μη ομόπιστους συγγενείς σας.

Να βλέπετε τα πράγματα από τη δική τους σκοπιά  και να τους ακούτε προσεκτικά  ώστε να βλέπετε τι τους ανησυχεί.  Το Παροιμίες 20:5 λέει:  «Οι σκέψεις της καρδιάς του ανθρώπου είναι σαν βαθιά νερά,  αλλά ο άνθρωπος που έχει διάκριση τις ανασύρει».

Τρίτον: Να μιλάτε με πραότητα.

Να ζητάτε από τον Ιεχωβά το άγιο πνεύμα του  ώστε να εκδηλώνετε τον καρπό του  όταν μιλάτε με τους συγγενείς σας.

Αν πουν ή κάνουν κάτι που μας πληγώσει,  μπορούμε να κάνουμε αυτό που λέει στην 1 Κορινθίους 4:12,13:  «Όταν μας προσβάλλουν, ευλογούμε·  όταν μας διώκουν, εγκαρτερούμε υπομονετικά·  όταν μας συκοφαντούν, απαντούμε με πραότητα».

Τέταρτον: Να διατηρείτε καλή διαγωγή.

Αν και τα λόγια που λέγονται με πραότητα  βοηθούν στις σχέσεις με τους εναντιουμένους συγγενείς,  η καλή μας διαγωγή μπορεί να έχει ακόμη μεγαλύτερη δύναμη.  Στην 1 Πέτρου 3:16 λέει:  «Να διατηρείτε αγαθή συνείδηση,  ώστε αυτοί που μιλούν εναντίον σας—ό,τι και αν λένε—  να ντροπιαστούν λόγω της καλής σας διαγωγής  ως ακολούθων του Χριστού».

Και πέμπτον: Να είστε προνοητικοί.  Στο Παροιμίες 22:3 λέει:  «Ο οξυδερκής βλέπει τον κίνδυνο και κρύβεται».

Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι πρέπει να κρυβόμαστε  από τους μη ομόπιστους συγγενείς μας,  αλλά, προτού τους επισκεφτείτε,  να σκέφτεστε ποιες καταστάσειςθα μπορούσαν να οδηγήσουν σε συγκρούσεις  και να αποφασίζετε πώς θα τις χειριστείτε.

Αυτές οι πέντε Βιβλικές αρχές  θα μας βοηθήσουν να εκδηλώνουμε αγάπη  στους μη ομόπιστους συγγενείς μας  και παράλληλα να μένουμε όσιοι στον Ιεχωβά.

Τι έγινε τελικά με τον Μπεθελίτη που αναφέραμε στην αρχή;  Ο πατέρας του είπε:  «Η αποφασιστικότητα και η σταθερότητατου γιου μου με έπεισαν,  και με βοήθησαν να καταλάβω  ότι ήθελε πραγματικά να υπηρετήσει τον Ιεχωβά.

Αργότερα, όταν επισκέφτηκα το Μπέθελ,  εντυπωσιάστηκα από το πόσο καθαρά και οργανωμένα ήταν όλα.

Ήμουν πλέον σίγουρος ότι είχε πάρει τη σωστή απόφαση».  Και ο γιος του πρόσθεσε:  «Ο μπαμπάς μου υπηρετεί τώρα τον Ιεχωβά.

Κάνει σκαπανικό μαζί με τη μαμά μου  και είμαστε συμπρεσβύτεροι στην εκκλησία».

Όπως έκανε αυτός ο αδελφός  και ο Ιωνάθαν, ο γιος του Σαούλ,  ας συνεχίσουμε να βάζουμε και εμείςτην οσιότητά μας στον Ιεχωβά  πάνω από την αγάπη για τους συγγενείς μας.

Άλεξ Ράινμιουλερ_ Συνεχίστε τη Μάχη Ενάντια στην Αμαρτία! (Ρωμ. 7_22, 23)

  

https://www.jw.org/finder?locale=el&category=LatestVideos&item=pub-jwb-104_10_VIDEO&docid=1011214&applanguage=G

Πριν από μερικά χρόνια,<i>Η Σκοπιά</i> παρέθεσε τα λόγια ενός θρησκευτικού συγγραφέα,ο οποίος είπε:«Δεν θεωρούμε πλέον τους εαυτούς μας “αμαρτωλούς”που έχουν ανάγκη συγχώρησης.

Ίσως η αμαρτία ήταν κάποτε πρόβλημα,αλλά τώρα την έχουμε ξεπεράσει.

Έτσι λοιπόν, μολονότι η εκκλησία έχει λύσηγια το πρόβλημα της αμαρτίας,οι περισσότεροι Αμερικανοί δεν πιστεύουνότι η αμαρτία είναι πρόβλημα».

Αυτή η δήλωση έγινε πριν από περίπου 25 χρόνια.

Και σήμερα πολλοί περισσότεροι άνθρωποι σε όλο τον κόσμοσυμμερίζονται αυτή την άποψη.

Τι είναι αμαρτία και πώς σχετίζεται με την ελευθερία;

Γιατί συνεχίζει να αποτελεί πρόβλημα ακόμη και για εμάς τους Χριστιανούς;

Στην επιστολή του προς τους Ρωμαίους,  ο απόστολος Παύλος μιλάει για τη δύναμη της αμαρτίας  και για το πώς μπορούμε να την ελέγξουμε.

Η Αγία Γραφή λέει ότι κάθε αδικία είναι αμαρτία,  και αυτό περιλαμβάνει οτιδήποτε διαταράσσει τη σχέση μας με τον Ιεχωβά.

Ο Παύλος, στην Προς Ρωμαίους 5:12, εξηγεί ότι  «μέσω ενός ανθρώπου [του Αδάμ]  μπήκε η αμαρτία στον κόσμο  και μέσω της αμαρτίας ο θάνατος,  και έτσι ο θάνατος απλώθηκε σε όλους τους ανθρώπους,  επειδή όλοι είχαν αμαρτήσει».  Και στο κεφάλαιο 7 και εδάφιο 19 λέει:  «Διότι δεν κάνω το καλό που θέλω,  αλλά το κακό που δεν θέλω, αυτό κάνω».

Και για να είμαστε ειλικρινείς  πρέπει να παραδεχτούμε ότι για όλους μας ισχύει το ίδιο.

Η αμαρτία δεν σχετίζεται μόνο με αυτά που κάνουμε  ή δεν κάνουμε.

Το έντυπο <i>Ενόραση</i> εξηγεί ότι είναι επίσης  η <i>«</i><i>κατευθυντήρια αρχή ή η δύναμη»</i> που δρα μέσα μας.

Και αυτό είναι τρομακτικό αν το σκεφτεί κανείς.  Στην επιστολή του,  ο Παύλος παρομοιάζει την αμαρτία με «νόμο»  που προσπαθεί να ελέγξει τις πράξεις μας.

Λέει ότι «βασιλεύει»,  δίνει εντολές με διάφορους τρόπους  σε διάφορα άτομα και σε διάφορες στιγμές.

Και ο Παύλος,  χρησιμοποιώντας αυτές τις χαρακτηριστικές παρομοιώσεις,  έχει στόχο να μας βοηθήσει να καταλάβουμε πόσο ισχυρή,  πόσο αμείλικτη είναι η κληρονομημένη αμαρτία.

Το πόσο ισχυρή είναι  φάνηκε όταν ο Αδάμ και η Εύα εκδιώχθηκαν από τον κήπο της Εδέμ.

Στο τέταρτο κεφάλαιο της Γένεσης,  όταν ο Ιεχωβά δέχτηκε τη θυσία του Άβελ  αλλά απέρριψε τη θυσία του Κάιν,  η Γραφή μάς λέει ότι ο Κάιν  «άναψε από θυμό και κατσούφιασε».

Ο Κάιν δεν αντιλαμβανόταν ότι  τα έντονα συναισθήματα που ένιωθε  δεν ήταν τα φυσιολογικά ανθρώπινα συναισθήματα  με τα οποία δημιουργήθηκε.

Η αμαρτία που είχε κληρονομήσει από τους γονείς του  ήταν που προσπαθούσε να τον ελέγξει.

Και ο Ιεχωβά το εξήγησε αυτό αμέσως στον Κάιν.

Τον προειδοποίησε για τις πιθανές συνέπειες.

Είπε: «Η αμαρτία παραμονεύεισυσπειρωμένη στην πόρτα [Κάιν]  και λαχταράει να σε κυριεύσει·  αλλά εσύ θα μπορέσεις να της επιβληθείς;»

Δυστυχώς, όπως γνωρίζουμε, ο Κάιν δεν άκουσε τον Ιεχωβά  και επέτρεψε στην αμαρτία να πάρει τον έλεγχο,  να του επιβληθεί.

Και τελικά σκότωσε τον ίδιο του τον αδελφό.

Ο Ιησούς, στο Ιωάννης 8:34,  είπε ότι «όποιος πράττει την αμαρτία είναι δούλος της αμαρτίας».

Κανείς δεν ξεφεύγει.

Η αμαρτία δεν είναι κάτι που το ξεπερνάμε  καθώς μεγαλώνουμε.

Θα ήμασταν ανόητοι αν απλώς την αγνοούσαμε.

Η αμαρτία είναι το χειρότερο είδος δουλείας  που έχουν βιώσει ποτέ οι άνθρωποι.

Όχι μόνο μας ωθεί στο να κάνουμε το κακό,  αλλά επίσης μας αποτρέπει από το να κάνουμε αυτό  που ξέρουμε ότι είναι το σωστό  ή να ανταποκρινόμαστε σε αυτό που ο Ιεχωβά γνωρίζει  ότι μπορούμε να κάνουμε.

Αυτό μας θυμίζει αυτό που παραδέχτηκε ο Παύλος  στην Προς Ρωμαίους, στο κεφάλαιο 7.

Είναι πολύ γνωστό εδάφιο,  αλλά ανοίξτε παρακαλώ τις Γραφές σας εκεί,  και ας διαβάσουμε μαζί τα πολύ γνωστά λόγια του  στα εδάφια 21 έως 24.

Ποιος από εμάς δεν καταλαβαίνει  τον καθημερινό αγώνα που περιγράφει ο Παύλος εδώ;  Εδάφιο 21:  «Βρίσκω λοιπόν αυτόν τον νόμο στην περίπτωσή μου:

Όταν θέλω να κάνω το σωστό,  το κακό είναι παρόν σε εμένα.

Βρίσκω μεγάλη ευχαρίστηση στον νόμο του Θεού  σύμφωνα με τον άνθρωπο ο οποίος είμαι εσωτερικά,  αλλά βλέπω στο σώμα μου έναν άλλον νόμο  που πολεμάει ενάντια στον νόμο της διάνοιάς μου  και με οδηγεί αιχμάλωτο στον νόμο της αμαρτίας  ο οποίος υπάρχει στο σώμα μου.

Ταλαίπωρος άνθρωπος που είμαι!

Ποιος θα με σώσει από το σώμα που υφίσταται αυτόν τον θάνατο;»

Όταν ο Παύλος έγραψε αυτή την επιστολή,  ήταν στην αλήθεια πάνω από 20 χρόνια.

Από αυτά, περίπου τα δέκα  υπηρετούσε ως «απόστολος των εθνών»,  αλλά και πάλι  η αμαρτία παραμόνευε συσπειρωμένη στην πόρτα του  και προσπαθούσε να τον κυριεύσει.

Ποιες αδυναμίες έπρεπε να ξεπεράσει ο Παύλος;

Δεν γνωρίζουμε σίγουρα,  αλλά κάποια στιγμή έγραψε στον Τιμόθεο  ότι προηγουμένως ήταν «θρασύς».

Και είπε ότι πριν από τη μεταστροφή του  είχε ασυγκράτητη μανία εναντίον των Χριστιανών  και τους δίωκε.

Προφανώς, ο Παύλος έμαθε να συγκρατεί τον εαυτό του  αφότου έγινε Χριστιανός.

Ωστόσο, κάποιες φορές  πάλευε για να τιθασεύσει τα αισθήματα και τα λόγια του.

Σε μια περίπτωση,  η Γραφή λέει ότι υπήρξε «ένα έντονο ξέσπασμα θυμού»  ανάμεσα σε εκείνον και τον στενό συνεργάτη του, τον Βαρνάβα.

Όπως λέει ο Παύλος,  με τις δικές μας δυνάμεις  είναι αδύνατο να ελέγξουμε την αμαρτία  που υπάρχει μέσα μας,  αλλά παρ’ όλα αυτά η κατάσταση δεν είναι απελπιστική.  Ο Ιησούς το υποσχέθηκε αυτό στο Ιωάννης 8:36:  «Αν ο Γιος σάς ελευθερώσει, θα είστε πραγματικά ελεύθεροι».

Ας διαβάσουμε τώρα το Ρωμαίους 7:25.  Ο Παύλος κλείνει λέγοντας:  «Ευχαριστίες ας δοθούν στον Θεό  μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας!

Άρα λοιπόν, με τη διάνοιά μου  εγώ είμαι δούλος του νόμου του Θεού,  αλλά με τη σάρκα μου δούλος του νόμου της αμαρτίας».

Επειδή δέχτηκε τη διευθέτηση του Ιεχωβά για σωτηρία,  ο Παύλος απελευθερώθηκε από την υποδούλωση στην αμαρτία που “βασίλευε”  και το επακόλουθό της, τον θάνατο.

Τι τρομερή απελευθέρωση ήταν αυτή για τον Παύλο!

Σχεδόν ακούμε τον στεναγμό ανακούφισης στα λόγια του.

Με ποιες αμαρτωλές τάσεις παλεύετε εσείς τώρα,  αδελφοί και αδελφές;

Με τον φθόνο όπως ο Κάιν;

Ή δυσκολεύεστε να συγκρατήσετε τον εαυτό σας όπως ο Παύλος;

Ή μήπως έχετε κάποιο άλλο κακό χαρακτηριστικό ή συνήθεια  από την οποία δεν μπορείτε να απαλλαγείτε;

Μην αποθαρρύνεστε.

Όπως ο Παύλος, όλοι μας παλεύουμε με την αμαρτία.  Η λύση στο πρόβλημα της αμαρτίας είναι η εξής:

Να ασκείτε πίστη στο λύτρο  και να κάνετε το καλύτερο  για «να περπατάτε σύμφωνα με το πνεύμα».  Χάρη στο λύτρο,  είναι εφικτό για εμάς να υπηρετούμε  τον Ιεχωβά Θεό με καθαρή συνείδηση.

Τι υπέροχο δώρο είναι αυτό!  Στο Ρωμαίους 8:2, ο Παύλος λέει:  «Διότι ο νόμος του πνεύματος  που δίνει ζωή σε ενότητα με τον Χριστό Ιησού  σάς έχει ελευθερώσει  από τον νόμο της αμαρτίας και του θανάτου».

Τι σημαίνει να περπατάμε σύμφωνα με το πνεύμα του Θεού;

Σημαίνει να κάνουμε σταθερή πνευματική πρόοδο.

Δεν σημαίνει να πασχίζουμε για πνευματική τελειότητα,  που προς το παρόν είναι κάτι ανέφικτο.

Κάθε μέρα, κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε  για να περπατάμε, για να ζούμε τη ζωή μας,  σύμφωνα με την καθοδηγία του αγίου πνεύματος του Θεού.

Η αμαρτία υπάρχει.

Είναι κάτι σοβαρό.

Δεν είναι απλά κάτι που επινόησε κάποιος  για να κρατήσει τη συμπεριφορά μας υπό έλεγχο.

Και περιλαμβάνει οτιδήποτε  διαταράσσει τη σχέση μας με τον Θεό.

Όλοι μας γεννιόμαστε δούλοι της αμαρτίας.

Αλλά όπως λέει ο Παύλος,  με τη βοήθεια του Ιεχωβά,  μπορούμε να απελευθερωθούμε  από τον έλεγχο της αμαρτίας,  να μην την αφήσουμε να έχει το πάνω χέρι.

Είναι τεράστιο προνόμιο, αδελφοί και αδελφές,  να υπηρετούμε μαζί με άντρες και γυναίκες σαν εσάς  που κάθε μέρα δίνετε αυτή τη μάχη με επιτυχία.

Σας παρακαλώ, συνεχίστε τον αγώνα.

Αν είναι δυνατόν, κάντε το αυτό ακόμη πληρέστερα.

Μπορούμε να τα καταφέρουμε.

Ας το προσπαθήσουμε μαζί.

Στο τέλος της Χιλιετούς Βασιλείας του Χριστού,  ο Ιησούς θα νικήσει την αμαρτία που «βασιλεύει»  μια για πάντα.

Πόσο υπέροχο θα είναι αυτό!

Και τότε θα απολαύσουμε αυτό που αναφέρει στο Ρωμαίους 8:21,  «την ένδοξη ελευθερία των [γιων] του Θεού».

Φανταστείτε, ποτέ ξανά δεν θα χρειαστεί  να ζητήσουμε από τον Ιεχωβά  να μας συγχωρήσει για τις αμαρτίες μας.

Θα είμαστε σε θέση να λέμε κάθε μέρα στον Ιεχωβά  αυτό που είπε ο Ιησούς:  «Κάνω πάντοτε τα πράγματα που [σου] είναι αρεστά».

Τι καταπληκτική εμπειρία θα είναι αυτή!

Ανυπομονώ!  Αυτή είναι η οδός για την αληθινή ελευθερία.

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Σάββατο 17 Ιουνίου 2023

 Σάββατο 17 Ιουνίου

Γιατί κρίνεις τον αδελφό σου;​—Ρωμ. 14:10.

Ας υποθέσουμε ότι κάποιος πρεσβύτερος ανησυχεί για τις επιλογές ενός ομοπίστου του όσον αφορά το ντύσιμο ή την εμφάνιση. Ο πρεσβύτερος θα μπορούσε να αναρωτηθεί: “Υπάρχει Βιβλική βάση για να πω κάτι;” Έχοντας συναίσθηση της ανάγκης να είναι αντικειμενικός, θα μπορούσε να ζητήσει τη γνώμη ενός άλλου πρεσβυτέρου ή ενός ώριμου ευαγγελιζομένου. Θα μπορούσαν να ανασκοπήσουν μαζί τη συμβουλή του Παύλου για το ντύσιμο και την εμφάνιση. (1 Τιμ. 2:9, 10) Ο Παύλος διατύπωσε κάποιες γενικές αρχές, σχολιάζοντας ότι το ντύσιμο του Χριστιανού πρέπει να είναι κατάλληλο, σεμνό και ισορροπημένο. Αλλά δεν έφτιαξε έναν κατάλογο με «πρέπει» και «δεν πρέπει». Αναγνώρισε ότι οι Χριστιανοί έχουν το δικαίωμα να εκφράζουν το προσωπικό τους γούστο μέσα στα όρια που θέτει η Γραφή. Οι πρεσβύτεροι πρέπει να σκέφτονται λοιπόν αν οι επιλογές του ατόμου φανερώνουν σεμνότητα και σύνεση. Οφείλουμε να κατανοούμε ότι δύο ώριμοι Χριστιανοί μπορεί να κάνουν διαφορετικές επιλογές που να είναι και οι δύο αποδεκτές. Δεν πρέπει να επιβάλλουμε στους ομοπίστους μας τους προσωπικούς μας κανόνες περί ορθού και εσφαλμένου. w22.02 σ. 16 ¶9, 10

https://drive.google.com/file/d/16sugEr06QntQMzf4uFOVNZ125MFegNPO/view?usp=sharing

Παρασκευή 16 Ιουνίου 2023

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Παρασκευή 16 Ιουνίου 2023

 Παρασκευή 16 Ιουνίου

Δεν πρέπει να παίρνεις εκδίκηση ούτε να μνησικακείς.​—Λευιτ. 19:18.

Τα πληγωμένα αισθήματα μπορούν να παρομοιαστούν με σωματικά τραύματα. Μερικά είναι μικρά, ενώ άλλα είναι σοβαρά. Λόγου χάρη, όταν ανοίγουμε έναν φάκελο, μπορεί να κοπούμε λίγο στο δάχτυλό μας με το χαρτί. Αυτό πονάει πολύ, αλλά έπειτα από μια δυο μέρες, ίσως δεν θα θυμόμαστε καν πού κοπήκαμε. Παρόμοια, μερικές προσβολές είναι μικρές. Για παράδειγμα, κάποιος φίλος μας μπορεί να πει ή να κάνει κάτι απερίσκεπτο που θα μας πληγώσει, αλλά μας είναι εύκολο να τον συγχωρήσουμε. Όταν όμως έχουμε ένα βαθύτερο τραύμα, ο γιατρός ίσως χρειάζεται να κάνει ράμματα και να το επιδέσει. Αν εμείς πειράζαμε ή σκαλίζαμε διαρκώς το τραύμα, μόνο κακό στον εαυτό μας θα κάναμε. Δυστυχώς, κάποιος μπορεί να κάνει κάτι παρόμοιο όταν έχει προσβληθεί βαθιά. Μπορεί να σκέφτεται συνέχεια το συναισθηματικό του τραύμα και πόσο τον πλήγωσε το άλλο άτομο. Εκείνοι όμως που κρατούν μνησικακία μόνο κακό στον εαυτό τους κάνουν. Πόσο καλύτερα είναι να υπακούμε στη συμβουλή του σημερινού εδαφίου. w21.12 σ. 12 ¶15

https://drive.google.com/file/d/1-Ztbpw4Emw3UmmwMsIiV_XcRGHfYUFAP/view?usp=drive_link

*** g16 Αρ. 5 σ. 12 Ευγνωμοσύνη ***
Ευγνωμοσύνη
https://www.jw.org/finder?wtlocale=G&docid=102016168&srctype=wol&srcid=share&par=2

Ένας άντρας φτιάχνει ένα αυτοκίνητο και κάποιος άλλος του προσφέρει ένα κρύο αναψυκτικό

Η ΑΠΟΨΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ

Ευγνωμοσύνη

Η εκδήλωση ευγνωμοσύνης έχει τόσο πολλά αδιαμφισβήτητα οφέλη—σωματικά, διανοητικά και συναισθηματικά—ώστε θα έπρεπε να έχει θέση στην καθημερινότητα όλων μας.

Πώς συμβάλλει η ευγνωμοσύνη στην ευεξία σας;

ΤΙ ΛΕΕΙ Η ΙΑΤΡΙΚΗ

Σύμφωνα με ένα άρθρο που δημοσιεύτηκε στο Υπόμνημα του Χάρβαρντ για την Ψυχική Υγεία (The Harvard Mental Health Letter), «η ευγνωμοσύνη είναι πάντα στενά συνυφασμένη με μεγαλύτερη ευτυχία. Βοηθάει τους ανθρώπους να έχουν πιο θετικά αισθήματα, να απολαμβάνουν ό,τι καλό τους συμβαίνει, να είναι πιο υγιείς, να τα βγάζουν πέρα με τις δυσκολίες και να οικοδομούν ισχυρές σχέσεις».

ΤΙ ΛΕΕΙ Η ΓΡΑΦΗ

Η Γραφή μάς παροτρύνει να καλλιεργούμε πνεύμα ευγνωμοσύνης. «Αποδειχτείτε ευγνώμονες», έγραψε ο απόστολος Παύλος, ο οποίος έθεσε θαυμάσιο παράδειγμα ως προς αυτό. Λόγου χάρη, “ευχαριστούσε τον Θεό ακατάπαυστα” για τη θετική ανταπόκριση όσων άκουσαν το άγγελμα που τους μετέδωσε. (Κολοσσαείς 3:15· 1 Θεσσαλονικείς 2:13) Η διαρκής ευτυχία δεν προκύπτει όταν λέμε απλώς ευχαριστώ κάπου κάπου, αλλά προέρχεται από μια στάση ευγνωμοσύνης. Αυτή, με τη σειρά της, μας προστατεύει από αισθήματα που θα μπορούσαν να μας αποξενώσουν από τους άλλους και να μας στερήσουν τη χαρά της ζωής​—αισθήματα όπως η ζήλια και η μνησικακία ή το να νιώθουμε ότι δικαιούμαστε ειδική μεταχείριση.

Ο ίδιος ο Δημιουργός μας έχει θέσει θαυμάσιο παράδειγμα όσον αφορά την εκδήλωση εκτίμησης—ακόμη και προς ανθρώπους! Το εδάφιο Εβραίους 6:10 δηλώνει: «Ο Θεός δεν είναι άδικος ώστε να ξεχάσει το έργο σας και την αγάπη που δείξατε για το όνομά του». Ναι, ο Δημιουργός μας θεωρεί ότι είναι άδικο να δείχνουμε αγνωμοσύνη.

«Πάντοτε να χαίρεστε. Σε σχέση με το καθετί να κάνετε ευχαριστήριες προσευχές».1 Θεσσαλονικείς 5:16, 18.

Πώς βελτιώνει η ευγνωμοσύνη τις σχέσεις μας με τους άλλους;

ΤΙ ΕΧΕΙ ΔΕΙΞΕΙ Η ΠΕΙΡΑ

Όταν εκφράζουμε γνήσια ευγνωμοσύνη σε κάποιον—για ένα δώρο, για έναν καλό λόγο ή για την πρακτική βοήθεια που μας πρόσφερε—του δείχνουμε ότι τον θεωρούμε πολύτιμο και ότι τον εκτιμούμε. Ακόμη και άγνωστοι ανταποκρίνονται εγκάρδια σε ανθρώπους που τους λένε ένα ειλικρινές «ευχαριστώ» για μια καλή πράξη, όπως το ότι τους κράτησαν την πόρτα για να περάσουν.

ΤΙ ΛΕΕΙ Η ΓΡΑΦΗ

«Να δίνετε», είπε ο Ιησούς Χριστός, «και οι άνθρωποι θα σας δώσουν. Θα ρίξουν στον κόρφο σας μέτρο καλό, συμπιεσμένο, κουνημένο καλά, που θα ξεχειλίζει». (Λουκάς 6:38) Εξετάστε την εμπειρία της Ρόουζ, ενός κωφού κοριτσιού από το Βανουάτου, ένα νησιωτικό κράτος στον Νότιο Ειρηνικό.

Η Ρόουζ παρακολουθούσε τις Χριστιανικές συναθροίσεις των Μαρτύρων του Ιεχωβά αλλά δεν ωφελούνταν πολύ από αυτές, επειδή ούτε η ίδια ούτε κάποιος άλλος στην εκκλησία γνώριζε τη νοηματική γλώσσα. Όταν επισκέφτηκε την εκκλησία ένα αντρόγυνο που ήταν έμπειροι διερμηνείς της νοηματικής, διέκριναν το πρόβλημα και οργάνωσαν μια τάξη εκμάθησης της νοηματικής. Η Ρόουζ ήταν πολύ ευγνώμων. «Είμαι ευτυχισμένη γιατί έχω τόσο πολλούς φίλους που με αγαπούν», είπε η ίδια. Η ευγνωμοσύνη της και το ότι συμμετέχει πλέον στις συναθροίσεις είναι η καλύτερη ανταμοιβή για το αντρόγυνο που τη βοήθησε. Η Ρόουζ εκτιμάει βαθιά και τις προσπάθειες που έκαναν άλλοι για να μάθουν τη νοηματική ώστε να μπορούν να επικοινωνούν μαζί της.​—Πράξεις 20:35.

«Όποιος προσφέρει ευχαριστία ως θυσία του, . . . δοξάζει [τον Θεό]».Ψαλμός 50:23.

Πώς μπορείτε να καλλιεργήσετε πνεύμα ευγνωμοσύνης;

ΤΙ ΛΕΕΙ Η ΓΡΑΦΗ

Τα αισθήματά μας συνδέονται άμεσα με τις σκέψεις μας. Ο Βιβλικός συγγραφέας Δαβίδ είπε προσευχόμενος στον Θεό: «Στοχάστηκα όλες τις ενέργειές σου· έκανα πρόθυμα μέλημά μου το έργο των χεριών σου». (Ψαλμός 143:5) Ναι, ο Δαβίδ δεν ήταν επιπόλαιος ούτε επιφανειακός. Το πνεύμα ευγνωμοσύνης που εκδήλωνε πήγαζε από τις σκέψεις που έκανε τακτικά γύρω από τις οδούς του Θεού, μια συνήθεια που καλλιεργούσε σε όλη του τη ζωή.—Ψαλμός 71:5, 17.

Η Γραφή μάς δίνει την εξής θαυμάσια συμβουλή: “Όσα είναι αληθινά, όσα είναι αξιαγάπητα, όσα έχουν καλή φήμη, όποια αρετή υπάρχει και ό,τι αξιέπαινο υπάρχει, αυτά να συλλογίζεστε”. (Φιλιππησίους 4:8) Ο εξακολουθητικός χρόνος στο ρήμα «συλλογίζεστε» τονίζει ότι είναι ανάγκη να κάνουμε τακτικά στοχασμούς, κάτι που αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την εκδήλωση πνεύματος ευγνωμοσύνης.

«Ο στοχασμός της καρδιάς μου θα είναι για πράγματα κατανόησης».Ψαλμός 49:3.

Πέμπτη 15 Ιουνίου 2023

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Πέμπτη 15 Ιουνίου 2023

 Πέμπτη 15 Ιουνίου

Θα σε διαπαιδαγωγήσω όσο ακριβώς χρειάζεται.​—Ιερ. 30:11.

Κάποιος Χριστιανός στην Κόρινθο ζούσε ανήθικα με τη γυναίκα του πατέρα του. Ο απόστολος Παύλος έδωσε στους Κορινθίους την οδηγία να τον αποκόψουν. Η ανήθικη διαγωγή εκείνου του ανθρώπου επηρέαζε και άλλους στην εκκλησία, μερικοί εκ των οποίων δεν ντρέπονταν καν για την εξοργιστική συμπεριφορά του! (1 Κορ. 5:1, 2, 13) Λίγο καιρό αργότερα, ο Παύλος έμαθε ότι ο αμαρτωλός είχε μετανοήσει αληθινά! Ο Παύλος είπε στους πρεσβυτέρους: «Να τον συγχωρήσετε με καλοσύνη και να τον παρηγορήσετε». Προσέξτε το σκεπτικό του: «Ώστε να μην τον καταβάλει η υπερβολική λύπη». Ο Παύλος σπλαχνίστηκε εκείνον τον μετανοημένο άνθρωπο. Δεν ήθελε να νιώθει τόσο καταβεβλημένος, τόσο συντετριμμένος από αυτό που έκανε ώστε να πάψει να επιζητεί τη συγχώρηση. (2 Κορ. 2:5-8, 11) Μιμούμενοι τον Ιεχωβά, οι πρεσβύτεροι χαίρονται να δείχνουν έλεος. Δείχνουν σταθερότητα όταν είναι απαραίτητο, αλλά έλεος όταν είναι δυνατόν αν υπάρχει πραγματική βάση για αυτό. Ειδάλλως, δεν πρόκειται για έλεος αλλά για ανεκτικότητα. w21.10 σ. 11, 12 ¶12-15

https://drive.google.com/file/d/1BZzxJU09Zuq4OdWJY9pfQ9vWk6WTmA_e/view?usp=sharing

Τετάρτη 14 Ιουνίου 2023

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Τετάρτη 14 Ιουνίου 2023

 Τετάρτη 14 Ιουνίου

Αυτός είναι ο Γιος μου ο αγαπητός, τον οποίο έχω επιδοκιμάσει. Να τον ακούτε.​—Ματθ. 17:5.

Μετά το Πάσχα του 32 Κ.Χ., οι απόστολοι Πέτρος, Ιάκωβος και Ιωάννης είδαν ένα εκπληκτικό όραμα. Σε ένα ψηλό βουνό, ενδεχομένως στο όρος Αερμών, ο Ιησούς μεταμορφώθηκε μπροστά τους. «Το πρόσωπό του έλαμψε όπως ο ήλιος και τα εξωτερικά του ρούχα έγιναν λαμπρά όπως το φως». (Ματθ. 17:1-4) Οι απόστολοι άκουσαν τον Θεό να λέει: «Αυτός είναι ο Γιος μου ο αγαπητός, τον οποίο έχω επιδοκιμάσει. Να τον ακούτε». Οι τρεις απόστολοι απέδειξαν με την πορεία της ζωής τους ότι όντως άκουγαν τον Ιησού. Εμείς θέλουμε να μιμηθούμε το παράδειγμά τους. Είμαστε ευγνώμονες για το ότι ο Ιεχωβά μάς παρέχει στοργική καθοδηγία μέσω “της κεφαλής της εκκλησίας”, του Ιησού Χριστού. (Εφεσ. 5:23) Ας είμαστε αποφασισμένοι “να τον ακούμε”, όπως οι απόστολοι Πέτρος, Ιάκωβος και Ιωάννης. Ενεργώντας έτσι, θα λάβουμε πολλές ευλογίες τώρα και ατέλειωτη ευτυχία στο μέλλον. w21.12 σ. 22 ¶1· σ. 27 ¶19

*** w18 Ιούλιος σ. 10 Τίνος την Αναγνώριση Επιδιώκετε; ***

https://www.jw.org/finder?wtlocale=G&docid=2018482&srctype=wol&srcid=share&par=25-29

Ο ΙΕΧΩΒΑ ΔΙΝΕΙ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΣΤΟΝ ΓΙΟ ΤΟΥ

15. Πώς έδειξε ο Ιεχωβά την επιδοκιμασία του για τον Γιο του όταν ο Ιησούς βρισκόταν στη γη;

15 Ο Ιησούς δεν επιθυμούσε τιμές από τους θρησκευτικούς ή από τους πολιτικούς ηγέτες της εποχής του. Είναι όμως βέβαιο ότι ενθαρρύνθηκε πάρα πολύ όταν ο Ιεχωβά τού έδωσε αναγνώριση σε τρεις διαφορετικές περιπτώσεις μιλώντας απευθείας από τον ουρανό. Αμέσως μετά το βάφτισμα του Ιησού στον Ιορδάνη Ποταμό, ο Ιεχωβά είπε: «Αυτός είναι ο Γιος μου ο αγαπητός, τον οποίο έχω επιδοκιμάσει». (Ματθ. 3:17) Προφανώς, ο Ιωάννης ο Βαφτιστής ήταν το μόνο άλλο άτομο που άκουσε αυτά τα λόγια. Αργότερα, περίπου έναν χρόνο πριν από τον θάνατο του Ιησού, τρεις απόστολοί του άκουσαν τον Ιεχωβά να λέει: «Αυτός είναι ο Γιος μου ο αγαπητός, τον οποίο έχω επιδοκιμάσει. Να τον ακούτε». (Ματθ. 17:5) Τελικά, λίγες μόλις ημέρες πριν από τον θάνατο του Ιησού, ο Ιεχωβά μίλησε ξανά στον Γιο του από τον ουρανό.​—Ιωάν. 12:28.

Μετά το βάφτισμα του Ιησού, ο Ιησούς και ο Ιωάννης ο Βαφτιστής βλέπουν το άγιο πνεύμα με μορφή περιστεριού και ακούν τα λόγια του Ιεχωβά· ο Ιησούς στον ουράνιο θρόνο του

Τι μαθαίνετε από τον τρόπο με τον οποίο ο Ιεχωβά έδωσε στον Γιο του την πρέπουσα αναγνώριση; (Βλέπε παραγράφους 15-17)

16, 17. Με ποιον απροσδόκητο τρόπο τίμησε ο Ιεχωβά τον Ιησού;

16 Παρότι ο Ιησούς ήξερε ότι επρόκειτο να υποστεί ατιμωτικό θάνατο έχοντας στιγματιστεί άδικα ως βλάσφημος, προσευχήθηκε να γίνει το θέλημα του Ιεχωβά και όχι το δικό του. (Ματθ. 26:39, 42) «Υπέμεινε ξύλο βασανισμού, καταφρονώντας την ντροπή», επιδιώκοντας αναγνώριση, όχι από τον κόσμο, αλλά μόνο από τον Πατέρα του. (Εβρ. 12:2) Πώς του έδωσε ο Ιεχωβά αυτή την αναγνώριση;

17 Ενόσω ο Ιησούς βρισκόταν στη γη, εξέφρασε την επιθυμία του να επιστρέψει στη δόξα που είχε άλλοτε στον ουρανό μαζί με τον Πατέρα του. (Ιωάν. 17:5) Τίποτα δεν υποδηλώνει ότι ο Ιησούς έλπιζε σε κάτι περισσότερο. Δεν ανέμενε κάποιου είδους ουράνια «αναβάθμιση». Τι έκανε όμως ο Ιεχωβά; Τίμησε τον Ιησού με απροσδόκητο τρόπο ανασταίνοντάς τον σε «ανώτερη θέση» και δίνοντάς του κάτι που δεν είχε λάβει κανείς άλλος μέχρι τότε​—αθάνατη πνευματική ζωή!b (Φιλιπ. 2:9· 1 Τιμ. 6:16) Τι εξαιρετική αναγνώριση της πιστής πορείας του Ιησού!

18. Τι θα μας βοηθήσει να μην επιδιώκουμε την επιδοκιμασία αυτού του κόσμου;

18 Τι θα μας βοηθήσει να μην επιδιώκουμε την επιδοκιμασία αυτού του κόσμου; Να θυμάστε συνεχώς ότι ο Ιεχωβά πάντοτε δίνει αναγνώριση στους πιστούς υπηρέτες του, ενώ πολλές φορές τους ανταμείβει με απροσδόκητους τρόπους. Ποιος ξέρει ποιες απροσδόκητες ευλογίες μάς επιφυλάσσει το μέλλον; Αλλά προς το παρόν, ενόσω υπομένουμε τις κακουχίες και τις δοκιμασίες αυτού του πονηρού κόσμου, ας θυμόμαστε πάντοτε ότι αυτός ο κόσμος, καθώς και οποιαδήποτε αναγνώριση μπορεί να προσφέρει, παρέρχεται. (1 Ιωάν. 2:17) Ο στοργικός μας Πατέρας, ο Ιεχωβά, “δεν είναι άδικος ώστε να ξεχάσει το έργο μας και την αγάπη που δείχνουμε για το όνομά του”. (Εβρ. 6:10) Ναι, εκείνος θα μας δείξει εύνοια​—ίσως μάλιστα με τρόπους που δεν μπορούμε καν να φανταστούμε τώρα!

Τρίτη 13 Ιουνίου 2023

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Τρίτη 13 Ιουνίου 2023

 Τρίτη 13 Ιουνίου

Να ανοίγετε σε αυτόν την καρδιά σας.​—Ψαλμ. 62:8.

Όταν κάποιος που αγαπάτε εγκαταλείπει τον Ιεχωβά, είναι ζωτικό να συνεχίσετε να ενισχύετε τον εαυτό σας και τα άλλα μέλη της οικογένειάς σας. Πώς μπορείτε να το κάνετε αυτό; Να αντλείτε δύναμη από τον Ιεχωβά διαβάζοντας τακτικά τον Λόγο του Θεού με στοχασμό και παρακολουθώντας τις συναθροίσεις. Η Τζοάνα, της οποίας ο πατέρας και η αδελφή έφυγαν από την αλήθεια, λέει: «Ηρεμώ όταν διαβάζω για Βιβλικά πρόσωπα όπως η Αβιγαία, η Εσθήρ, ο Ιώβ, ο Ιωσήφ και ο Ιησούς. Το παράδειγμά τους τρέφει την καρδιά και τον νου μου με θετικές σκέψεις που απαλύνουν τον πόνο». Όταν σας πνίγει η στενοχώρια, μην παύετε να προσεύχεστε στον Ιεχωβά. Να ικετεύετε τον στοργικό Θεό μας να σας βοηθάει να βλέπετε την κατάσταση από τη δική του άποψη και να σας “δίνει ενόραση και να σας διδάσκει την οδό στην οποία πρέπει να πηγαίνετε”. (Ψαλμ. 32:6-8) Βέβαια, μπορεί να είναι πολύ οδυνηρό το να λέτε στον Ιεχωβά πώς πραγματικά νιώθετε. Αλλά ο Ιεχωβά κατανοεί απόλυτα τον πόνο της καρδιάς σας. Σας προτρέπει να του ανοίγετε την καρδιά σας.​—Έξοδ. 34:6· Ψαλμ. 62:7. w21.09 σ. 28 ¶9, 10

https://drive.google.com/file/d/1AgmtsGbOQy947Kyl7Dvki_v-lWhLeVvU/view?usp=sharing

Δευτέρα 12 Ιουνίου 2023

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Δευτέρα 12 Ιουνίου 2023

 Δευτέρα 12 Ιουνίου

Ο ελάχιστος θα γίνει χίλιοι και ο λιγοστός κραταιό έθνος.​—Ησ. 60:22.

Όπως το εξέφρασε ο Ησαΐας, «το γάλα των εθνών» γίνεται διαθέσιμο στον λαό του Ιεχωβά. (Ησ. 60:5, 16) Με τις διάφορες δεξιότητες και ικανότητες των πολύτιμων αντρών και γυναικών που γνωρίζουν την αλήθεια, το έργο κηρύγματος επιτελείται σε 240 χώρες και παράγονται εκδόσεις σε πάνω από 1.000 γλώσσες. Σε αυτόν τον καιρό του τέλους, το σείσιμο των εθνών αναγκάζει τους ανθρώπους να πάρουν μια απόφαση. Θα υποστηρίξουν τη Βασιλεία του Θεού ή θα θέσουν την εμπιστοσύνη τους στις κυβερνήσεις αυτού του κόσμου; Αυτή είναι η επιλογή που θα αντιμετωπίσουν όλοι. Αν και οι υπηρέτες του Ιεχωβά υπακούν στους νόμους της χώρας όπου ζουν, παραμένουν εντελώς ουδέτεροι όσον αφορά τις πολιτικές υποθέσεις αυτού του κόσμου. (Ρωμ. 13:1-7) Ξέρουν ότι η Βασιλεία είναι η μόνη πραγματική λύση για τα προβλήματα της ανθρωπότητας. Η Βασιλεία δεν είναι μέρος αυτού του κόσμου.​—Ιωάν. 18:36, 37. w21.09 σ. 17, 18 ¶13, 14

https://drive.google.com/file/d/1tr_DwluusdzmhpnKaGn8EHY-4-0O-9C5/view?usp=sharing