Δευτέρα 17 Ιουλίου 2023

Οικογενειακή Λατρεία—Δυσκολίες και Ανταμοιβές

ΒΙΝΤΕΟ: Οικογενειακή Λατρεία—Δυσκολίες και Ανταμοιβές (8:04)

Είναι δύσκολο να μαζευτούμε κι οι πέντεκαι να περάσουμε ένα ολόκληρο απόγευμα μαζί. Αναρωτιόμουν αν θα μπορούσα να κάνωτην οικογενειακή μας λατρεία ενδιαφέρουσα και ωφέλιμη. Δεν ήμουν σίγουρος για τον εαυτό μου.

Η δυσκολία για μένα ήταν η στάση μου.

Προτιμούσα να κάνω παρέαμε τους φίλους μου απ’ την εκκλησία.

Τα παιδιά χαίρονται όταν τους δείχνεις ενδιαφέρονκαι τους αφιερώνεις χρόνο, αλλά δεν έχεις πάντα χρόνο και δυνάμεις.

Δούλευα για να φροντίζω την οικογένειά μου.

Ήμουν πάντα κουρασμένη και εξουθενωμένη, κι ήταν πολύ δύσκολο να κάνουμετακτικά οικογενειακή λατρεία. Η Κένζι, φυσικά, είναι ένα παιδί με ειδικές ανάγκεςκι έχει τις δικές της δυσκολίες.

Είναι φορές που απλώς δεν τα καταφέρνουμε. Μερικές φορές ο μπαμπάς επέμενε να κάνουμεοικογενειακή λατρεία ενώ εγώ ήθελα να κοιμηθώ.

Αυτό είναι πολύ ενοχλητικό.

Ειλικρινής δήλωση. Έχουμε τρία παιδιά διαφορετικών ηλικιών: το ένα στην εφηβεία, το άλλο θα μπει σε λίγο,κι έναν γιο υπερκινητικό.

Ο σύζυγός μου δεν είναι στην αλήθεια,κι ίσως θέλει να κάνουμε κάτι άλλο.

Όταν ξεκίνησε αυτή η διευθέτηση, έγινε μέροςτης υπηρεσίας μας προς τον Ιεχωβά.

Δεν χάνουμε ποτέ συνάθροιση, οπότεγιατί να χάσουμε την οικογενειακή λατρεία;

Είτε είμαι κουρασμένος είτε όχι,η συνέπεια είναι πολύ σημαντική.

Χρειάζεται πειθαρχία.

Μερικές φορές θέλουμε να κάνουμε κάτι άλλο, αλλά ξέρουμε ότι η οικογενειακή μελέτηείναι πιο σημαντική, κι έτσι το βάζουμε στην άκρη.

Οι φίλοι μου και οι αδελφοί από την εκκλησία μού λένε πολλές φορές να πάμεγια γυμναστική ή για μπάλα.

Επειδή η μέρα της οικογενειακής λατρείαςδεν αλλάζει κάθε εβδομάδα, είναι πιο εύκολο να τους πω όχι. Είπα στα κορίτσια: «Θα σπρώχνουμε η μια την άλλη. Θα παρακινούμε η μια την άλλη». Επειδή δεν είν’ εύκολο. Φυσικά, η ευθύνη είναι δική μου —πρέπει να φεύγω στην ώρα μου απ’ τη δουλειά ώστε να τηρούμε τη διευθέτησηγια την οικογενειακή μας λατρεία.

Απέκτησα τη σιγουριά ότι μπορεί να πετύχει.

Νομίζω πως το πιο σημαντικόείναι η αγάπη μας για τον Ιεχωβά. Αυτό μας δίνει τη δύναμη. Αυτό μας υποκινεί.

Είμαστε αποφασισμένοι να της διδάξουμεόσο περισσότερα μπορούμε σύμφωνα με τις ικανότητές της, ώστε η αλήθειανα είναι για εκείνη το παν.

Θα τα καταφέρουμε.

Είμαστε οικογένεια και συμβαίνουν διάφορα —κάτι μπορεί να προκύψει ξαφνικά— οπότε πρέπει να είμαστε προσαρμοστικοί.

Την κάνουμε ευχάριστη. Τα παιδιά ξέρουνότι θα υπάρχει κάποιο γλυκό, φρούτο ή κάτι άλλο, κι έτσι η ατμόσφαιραδεν είναι αυστηρή ούτε άκαμπτη.

Πρέπει να ξέρουμε πότε να είμαστε ευέλικτοι.

Όταν έχεις παιδιά, βλέπειςότι δεν πρέπει να κρατάει πολλή ώρα γιατί αλλιώς δεν μπορούν να μείνουν συγκεντρωμένα.

Καθώς μεγάλωναν, αλλάζαμε μέθοδο.

Πού και πού, προσκαλούμε αδελφούς.

Τα παιδιά ετοιμάζουν ερωτήσεις και παίρνουν συνέντευξη από τον αδελφό ή την αδελφή,ειδικά αν είναι καινούριοι στην εκκλησία. Μερικές φορές η οικογενειακή λατρείαμπορεί να έχει σχέση με ζητήματα της οικογένειάς μας.

Άλλες φορές με κάτι που θέλουμενα πετύχουμε στη διακονία.

Άλλοτε περιλαμβάνει παιχνίδια. Σηκωνόμαστε απ’ τον καναπέ και κάνουμεδιάφορα όμορφα πράγματα—έτσι δεν βαριέται κανείς.

Είναι πολύ σημαντικό να τους ρωτάςτι θα ήθελαν να συζητήσουν.

Μόνο αν περιλαμβάνεται η οικογένειαείναι οικογενειακή λατρεία, αντί να καθορίζει ο μπαμπάς τα θέματα.

Αλλιώς, είναι η οικογενειακή λατρείατου μπαμπά κι όχι όλης της οικογένειας.

Αλλά αν ακούμε τις ιδέες του κάθε ατόμουτότε τη σχεδιάζουμε ανάλογα.

Πρακτική αξία για εμάς τώρα σημαίνει να αποκτήσειη πίστη τους γερά θεμέλια. Κάθε φορά, προσπαθούμε να επικεντρωνόμαστεστους πνευματικούς στόχους των παιδιών.

Ένα παιδί στο σχολείο μου είπενα μπω στην ομάδα ποδοσφαίρου.

Μου φάνηκε καλή ιδέακι έτσι ρώτησα τον μπαμπά. Κι εκείνος μου είπε: «Τι θα ’λεγες να αλλάζαμε ρόλους;»Εγώ θα έκανα τον πατέρα κι εκείνος τον γιο.

Για μένα, η μεγαλύτερη πίεση στο σχολείοείναι τα ραντεβού, κι η οικογενειακή λατρεία με βοηθάει πολύ!

Αντί να κρατάω μέσα μου τις ανησυχίεςκαι τα αρνητικά μου αισθήματα, τα μοιράστηκα με την οικογένειά μουστην οικογενειακή μας λατρεία.

Η μαμά έδειξε μεγάλη κατανόηση,και βρήκε θέματα για την οικογενειακή λατρεία που θα με βοηθούσαν να τα ξεπεράσω όλ’ αυτά.

Φτιάξαμε έναν ρόλο που περιείχε το βιβλίο του Ησαΐα. Αυτό με βοήθησε να καταλάβω ότι η οργάνωση του Ιεχωβάτο κάνει πολύ εύκολο να βρίσκουμε τα εδάφια και δεν είναι τόσο πολύπλοκοόσο ήταν την εποχή του Ιησού.

Εμένα αυτό που μου αρέσει περισσότεροείναι να έχω την ευκαιρία να εκφραστώ.

Είν’ ωραίο όταν κάνουμε κι εμείς κάτι,και δεν μιλάει όλο ο μπαμπάς.

Όταν βλέπω πόσο χαρούμενοι είναι όλοιμετά την οικογενειακή μας λατρεία, ευχαριστώ τον Ιεχωβά που με βοήθησεν’ ανταποκριθώ στις ευθύνες μου ως κεφαλή της οικογένειας. Τα παιδιά μας έγιναν πιο εκδηλωτικά και συμμετέχουνπερισσότερο στις συναθροίσεις.

Ήταν σαν να μου έλεγε ο Ιεχωβά: «Δεν είσαι μόνη σου.

Έχεις αυτά τα υπέροχα παιδιά κοντά σου».

Φαίνεται πως δεν τους έδινα την προσοχή που έπρεπε.

Ξεκινάμε με προσευχή και μετά όλα είναι τέλεια.

Είναι φανταστικά. Το θέμα είναι να ξεκινήσουμε,αλλά μόλις τα καταφέρουμε, τότε περνάμε φανταστικά.

Η οικογενειακή λατρεία προστατεύει την οικογένειά μου, και την προετοιμάζει για τις δυσκολίεςπου αντιμετωπίζουμε.

Τώρα μιλάμε η μία στην άλλη πιο ανοιχτάαπό ό,τι ποτέ προηγουμένως.

Και μπορούμε να συζητάμε για τα πάντα,κι αυτό είναι πολύ καλό. Η οικογενειακή λατρεία με έκανε να καταλάβωπόσο χαρούμενη είμαι που ο Ιεχωβά είναι ο Θεός μου και πόσο πολλούς λόγους έχω να είμαι χαρούμενη.

Μπορώ να ξεχάσω όσα με στενοχώρησανή με εκνεύρισαν λιγάκι, και να πω: «Δεν πειράζει», επειδή ξέρω ότι όλα θα πάνε καλά κι ότι ο Ιεχωβά ευλόγησε τη βραδιά μας.

Χερμάνους φαν Σελμ: Η Υπακοή Αποτελεί Προστασία (2 Θεσ. 1:8)

Το σημερινό εδάφιο και τα σχόλια τονίζουν δύο θέματα: πρώτον, ένα πολύ σημαντικό γεγονός· δεύτερον, μια πολύ σημαντική ιδιότητα.

Το γεγονός είναι ο Αρμαγεδδών.

Η ιδιότητα είναι η υπακοή. Ας εξετάσουμε λοιπόν τα εξής ερωτήματα:

Τι θα συμβεί πριν από τον Αρμαγεδδώνα;

Πώς ωφελούμαστε τώρα από την υπακοή;

Και πώς συνδέονται ο Αρμαγεδδών και η υπακοή;

Ας αρχίσουμε με το θέμα του Αρμαγεδδώνα.

Ποια είναι μερικά γεγονότα που θα λάβουν χώρα λίγο πριν από την έναρξη του Αρμαγεδδώνα;

Όπως εξηγεί το βιβλίο Αγνή Λατρεία στο κεφάλαιο 18, μετά την καταστροφή όλων των οργανώσεων της ψεύτικης θρησκείας, εμείς ως υπηρέτες του Θεού παγκόσμια ίσως χρησιμοποιηθούμε από τον Ιεχωβά για να διακηρύξουμε ένα τελικό, δριμύ άγγελμα κρίσης.

Ίσως να πρόκειται για μια διακήρυξη ότι πλησιάζει το τέλος του πολιτικού συστήματος. Όπως είναι αναμενόμενο, αυτό δεν θα αρέσει καθόλου στους βασιλιάδες της γης.

Το 38ο κεφάλαιο του Ιεζεκιήλ λέει ότι αυτοί οι βασιλιάδες θα μας επιτεθούν παίζοντας τον ρόλο του Γωγ του Μαγώγ.

Εφόσον εμείς ως λαός του Θεού ζούμε σε πολλές διαφορετικές χώρες, αυτοί οι βασιλιάδες θα χρειαστεί να συνεργαστούν πέρα από τα εθνικά τους σύνορα για να επιτεθούν σε όλους μας ταυτόχρονα. Για να το κάνουν αυτό, θα πρέπει να ενώσουν τις δυνάμεις τους, να συνασπιστούν.

Να γιατί στα τρέχοντα έντυπά μας ο Γωγ του Μαγώγ περιγράφεται ως ένωση ή συνασπισμός εθνών.

Ποιοι από τον λαό του Θεού θα δεχτούν επίθεση από τον Γωγ του Μαγώγ;

Θα είναι ακόμα στη γη οι εναπομείναντες χρισμένοι Χριστιανοί και θα δεχτούν και αυτοί επίθεση; Η Σκοπιά του Ιουλίου του 2015 δήλωνε το εξής: «Λίγο προτού παρθούν στον ουρανό όσοι απομένουν από τους 144.000, ο Γωγ θα επιτεθεί στον λαό του Θεού». Άρα σύμφωνα με αυτή τη Σκοπιά, τα έθνη θα μας επιτεθούν ενόσω οι χρισμένοι Χριστιανοί θα βρίσκονται ακόμα στη γη.

Σε ποιο σημείο επιβεβαιώνει η Γραφή αυτή τη δήλωση;

Στο εδάφιο Ιεζεκιήλ 38:16. Μιλώντας για τον Γωγ του Μαγώγ, η προφητεία δηλώνει: «Σαν σύννεφα που καλύπτουν τη γη, θα έρθεις εναντίον του λαού μου του Ισραήλ».

Όπως εξηγούν από παλιά τα έντυπά μας, ο όρος «Ισραήλ» εδώ αναφέρεται στον πνευματικό Ισραήλ.

Επομένως, το υπόλοιπο του πνευματικού Ισραήλ, περιλαμβανομένων και των αδελφών που θα υπηρετούν τότε στο Κυβερνών Σώμα, θα είναι μαζί μας όταν θα μας επιτεθεί αυτός ο συνασπισμός.

Το ότι θα έχουμε στο πλευρό μας αυτούς τους πιστούς αδελφούς ασφαλώς θα μας δίνει επιπρόσθετη εσωτερική γαλήνη και ειρήνη που θα μας βοηθήσει να υπομείνουμε την αρχική φάση της επίθεσης αυτού του άγριου συνασπισμού των εθνών.

Αλλά κάποια στιγμή στη διάρκεια της επίθεσης του Γωγ του Μαγώγ, ο Ιησούς θα στείλει τους αγγέλους του να συγκεντρώσουν όλους τους εναπομείναντες πνευματικούς Ισραηλίτες σε όλο τον κόσμο, και αυτοί θα αναστηθούν στον ουρανό.

Αυτό το γεγονός θα σημάνει μια μεγάλη αλλαγή για εμάς στη γη.

Θα βρεθούμε αντιμέτωποι με τους εχθρούς μας χωρίς να έχουμε στο πλευρό μας τους χρισμένους αδελφούς.

Αλλά, παρ’ όλα αυτά, σύμφωνα με το εδάφιο Λουκάς 21:28, θα “ανορθωθούμε και θα σηκώσουμε το κεφάλι μας”.

Γιατί δεν θα φοβόμαστε;

Επειδή ξέρουμε ότι η αναχώρηση των χρισμένων στον ουρανό θα σημαίνει ότι η διάσωσή μας πλησιάζει.

Ο Ιησούς, οι άγγελοι και οι 144.000 αδελφοί του Χριστού θα αποτελέσουν το ουράνιο στράτευμα που θα έρθει να μας απελευθερώσει από τον συνασπισμό των εθνών.

Σκεφτείτε τα συναισθήματα που θα έχουν οι χρισμένοι για εμάς όταν θα ετοιμάζονται να μας διασώσουν. Πολλοί από τους χρισμένους έχουν καλλιεργήσει προσωπικές φιλίες μαζί μας.

Έχουν υπηρετήσει μαζί μας εδώ στο Μπέθελ και στις εκκλησίες όπου είχαμε το προνόμιο να τους υποστηρίζουμε με διάφορους τρόπους.

Μπορούμε να φανταστούμε με πόση χαρά θα ακολουθήσουν τον Ιησού για να μας απελευθερώσουν!

Εκείνη τη στιγμή, θα έχουν και την εξουσία και τη δύναμη να υπερασπιστούν εκείνους στη γη οι οποίοι τους υποστήριζαν τόσο όσια κατά τις δοκιμασίες τους όταν ήταν στη γη. Εύλογα, το άρθρο της Σκοπιάς από το οποίο είναι παρμένα τα σημερινά μας σχόλια έχει τον τίτλο «Ο Αρμαγεδδών Είναι Καλά Νέα!» Ναι, είναι καλά νέα για όλους όσους υπηρετούν τον Ιεχωβά στον ουρανό και στη γη. Ας εξετάσουμε τώρα το δεύτερο θέμα μας: την ιδιότητα της υπακοής.

Πρόσφατα, λάβαμε μια επιστολή από την Επιτροπή Προσωπικού με θέμα την υπακοή.

Αναφερόμενη στα πράγματα που μάθαμε κατά τη διάρκεια του lockdown, η επιστολή δήλωσε: «Ίσως το πιο σημαντικό πράγμα που έχουμε μάθει είναι η σπουδαιότητα της υπακοής. Ως προς αυτό, εσείς αγαπητοί αδελφοί και αδελφές έχετε θέσει ένα εξαίρετο παράδειγμα».

Ο ίδιος θερμός έπαινος ισχύει για όλους τους πιστούς αδελφούς και αδελφές παγκόσμια. Ως υπηρέτες του Θεού, είμαστε «υπάκουοι από καρδιάς», όπως διαβάζουμε στο εδάφιο Ρωμαίους 6:17.

Τι σημαίνει αυτό; Είμαστε υπάκουοι επειδή αγαπάμε τον Ιεχωβά.

Πώς έχουμε ωφεληθεί από τις οδηγίες της οργάνωσης του Ιεχωβά; Ένα αντρόγυνο σε αυτή τη χώρα είπε: «Η τήρηση των οδηγιών μάς έδωσε ειρήνη διάνοιας». Μια αδελφή στις Φιλιππίνες είπε: «Χάρη στην υπακοή μπορώ να έχω παρρησία όταν διδάσκω στις μελέτες μου και όταν συμβουλεύω τις φίλες μου». Ένας αδελφός στο Περού είπε: «Τώρα νιώθω καλύτερα προετοιμασμένος να υπακούσω σε μελλοντικές οδηγίες». Θα συμφωνήσετε ότι αυτές οι εκφράσεις απηχούν τα αισθήματα όλων μας για τα οφέλη της υπακοής.

Η υπακοή μας επηρεάζει επίσης τους μη ομόπιστους συγγενείς μας.

Προσέξτε ένα παράδειγμα.

Μια αδελφή στις Ηνωμένες Πολιτείες υπηρετεί τον Ιεχωβά πάνω από 45 χρόνια. Αλλά όλα αυτά τα χρόνια, ο σύζυγός της δεν έδειχνε ενδιαφέρον.

Ωστόσο, στη διάρκεια της πανδημίας, παρατήρησε το στοργικό ενδιαφέρον που έδειχνε η εκκλησία για την οικογένειά του.

Από εκτίμηση, άρχισε να παρακολουθεί τις συναθροίσεις μέσω Zoom.

Εκεί άκουγε συχνά ανακοινώσεις από το Μπέθελ σχετικά με μέτρα προστασίας από τον ιό και έβλεπε πώς η υπακοή σε αυτές τις οδηγίες προφύλασσε την εκκλησία. Κάποια μέρα, ένας συγγενής του που δεν είναι Μάρτυρας του είπε: «Έλα να πάμε μια βόλτα».

Ο σύζυγος απάντησε: «Δεν πάω πουθενά μέχρι να πει το Μπέθελ ότι μπορούμε».

Φανταστείτε πόσο χάρηκε η αδελφή όταν άκουσε την απάντηση του συζύγου της!

Ο γιος της είπε: «Ο μπαμπάς μου είναι 83 χρονών, αλλά υπάρχει ακόμα ελπίδα για αυτόν».

Και το τελικό μας ερώτημα: Πώς συνδέονται ο Αρμαγεδδών και η υπακοή;

Το εδάφιο Ιακώβου 3:17 μας βοηθάει να βρούμε την απάντηση.

Εκεί διαβάζουμε ότι χρειάζεται να είμαστε “πρόθυμοι να υπακούμε”.

Η έκφραση «πρόθυμη να υπακούει» είναι απόδοση της λέξης εὐπειθής και εμφανίζεται μόνο μία φορά σε ολόκληρη τη Μετάφραση Νέου Κόσμου, εδώ, στο εδάφιο Ιακώβου 3:17.

Το άτομο που είναι “πρόθυμο να υπακούει” αλλάζει αμέσως γνώμη όταν του παρουσιάζουν στοιχεία που διορθώνουν τον τρόπο σκέψης του. Είναι ένα άτομο γνωστό για την προθυμία του να τα πηγαίνει καλά με τους άλλους. Είναι ενδιαφέρον ότι, τον πρώτο αιώνα, η λέξη εὐπειθής χρησιμοποιούνταν και ως στρατιωτικός όρος.

Κάποιοι Βιβλικοί λόγιοι ανέφεραν ότι ο Φλάβιος Ιώσηπος, ο Ιουδαίος ιστορικός, χαρακτήρισε με αυτή τη λέξη τους υπάκουους Ρωμαίους στρατιώτες. Μάλιστα, ο Ιώσηπος έγραψε ότι ένας από τους λόγους για τους οποίους ο ρωμαϊκός στρατός είχε τέτοια επιτυχία ήταν ότι οι στρατιώτες ήταν καλά εκπαιδευμένοι, πρόθυμοι να υπακούν.

Πώς εφαρμόζεται αυτό σε εμάς;

Βέβαια, εμείς δεν χρησιμοποιούμε κυριολεκτικά όπλα όπως οι στρατιώτες.

Ωστόσο, υπάρχει μια ομοιότητα ανάμεσα σε εκείνους τους Ρωμαίους στρατιώτες και σε εμάς σήμερα. Και εμείς χρειάζεται να είμαστε καλά εκπαιδευμένοι και πρόθυμοι να υπακούμε.

Γιατί; Επειδή η υπακοή που καλλιεργούμε σήμερα θα μας βοηθήσει να υπακούσουμε στις ζωοσωτήριες οδηγίες που θα λάβουμε από την οργάνωση του Θεού στο μέλλον.

Όταν μας επιτεθούν τα έθνη και ακολουθήσει ο πόλεμος του Αρμαγεδδώνα, η εκδήλωση υπακοής θα είναι η προστασία μας.

Άρα ποια είναι τα κύρια σημεία αυτής της σύντομης εξέτασης;

Λίγο πριν από τον Αρμαγεδδώνα, θα δεχτούμε επίθεση από έναν συνασπισμό εθνών.

Οι σημερινές περιστάσεις μάς δίνουν την ευκαιρία να εκπαιδευτούμε στην υπακοή.

Και καθώς ο Αρμαγεδδών πλησιάζει, θα προστατευτούμε εφόσον είμαστε “πρόθυμοι να υπακούμε”.

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Δευτέρα 17 Ιουλίου 2023

Δευτέρα 17 Ιουλίου

Δεν θα σηκώσω το χέρι μου εναντίον του κυρίου μου.—1 Σαμ. 24:10.

Υπήρξαν περιπτώσεις που ο βασιλιάς Δαβίδ δεν έδειξε έλεος. Για παράδειγμα, όταν ο Νάβαλ, ένας άνθρωπος εκ φύσεως σκληρός, μίλησε προσβλητικά και αρνήθηκε να προσφέρει τρόφιμα στον Δαβίδ και στους άντρες του, εκείνος εξοργίστηκε και αποφάσισε να σκοτώσει τόσο τον Νάβαλ όσο και όλους τους άντρες στο σπιτικό του. Χάρη στη γρήγορη αντίδραση της Αβιγαίας, της μακρόθυμης συζύγου του Νάβαλ, ο Δαβίδ δεν έγινε ένοχος αίματος. (1 Σαμ. 25:9-22, 32-35) Προσέξτε πως, όταν ο Δαβίδ ενέδωσε στην οργή του, έκρινε τον Νάβαλ και όλους τους άντρες του άξιους θανάτου. Και αργότερα, ο Δαβίδ ήταν έτοιμος να κρίνει άξιο θανάτου τον άνθρωπο στο παράδειγμα του Νάθαν. Στη δεύτερη περίπτωση, ίσως αναρωτηθούμε γιατί ένας κατά κανόνα καλόκαρδος άνθρωπος θα εξέφερε τέτοια σκληρή κρίση. Ας δούμε τις συνθήκες υπό τις οποίες συνέβη αυτό. Εκείνον τον καιρό, ο Δαβίδ είχε ένοχη συνείδηση. Το σκληρό, επικριτικό πνεύμα δεν είναι ένδειξη καλής πνευματικής υγείας. Ισχύει ακριβώς το αντίθετο. w21.10 σ. 12 ¶17, 18· σ. 13 ¶20

https://drive.google.com/file/d/1jH0T15h9JPuZYDaTwLMOGIwAbBU2XWLU/view?usp=sharing

Κυριακή 16 Ιουλίου 2023

Πνευματικά πετράδια Έσδρας 9,10

https://drive.google.com/file/d/1EtMOEiik68nSPMconb1booS_Kos9kJlb/view?usp=sharing

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Κυριακή 16 Ιουλίου 2023

Κυριακή 16 Ιουλίου

Όλοι εκείνοι τους οποίους μου δίνει ο Πατέρας θα έρθουν σε εμένα, και δεν θα διώξω κανέναν που έρχεται σε εμένα.—Ιωάν. 6:37.

Η καλοσύνη και η αγάπη του Ιησού φαίνονταν στον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπιζε τους μαθητές του. Ήξερε ότι δεν είχαν όλοι τις ίδιες ικανότητες και περιστάσεις. Επομένως, δεν μπορούσαν όλοι να χειριστούν τις ίδιες ευθύνες ούτε μπορούσαν να είναι εξίσου παραγωγικοί στη διακονία. Ωστόσο, εκείνος εκτιμούσε τις ολόψυχες προσπάθειες του καθενός. Η κατανόηση του Ιησού φαίνεται στην παραβολή για τα τάλαντα. Σε εκείνη την παραβολή, ο κύριος ανέθεσε σε κάθε δούλο εργασία «σύμφωνα με την ικανότητά του». Ο ένας από τους δύο επιμελείς δούλους κέρδισε περισσότερα από τον άλλον. Αλλά ο κύριος επαίνεσε και τους δύο με τα ίδια λόγια: «Πολύ καλά, αγαθέ και πιστέ δούλε!» (Ματθ. 25:14-23) Ο Ιησούς μάς φέρεται με καλοσύνη και αγάπη. Ξέρει ότι δεν έχουμε όλοι τις ίδιες ικανότητες και περιστάσεις, και χαίρεται όταν κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε εμείς. Οφείλουμε να φερόμαστε στους άλλους όπως ο Ιησούς. w21.07 σ. 23 ¶12-14

https://drive.google.com/file/d/1VJqLSjGo1Hw9lh0cNZIX2A4xdSPhqVlT/view?usp=sharing

Σάββατο 15 Ιουλίου 2023

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Σάββατο 15 Ιουλίου 2023

Σάββατο 15 Ιουλίου

Ο κόπος σας δεν είναι μάταιος σε σχέση με τον Κύριο.—1 Κορ. 15:58.

Τι γίνεται αν, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες και τις προσευχές σας για χάρη ενός σπουδαστή, εκείνος δεν προοδεύει και η μελέτη χρειάζεται να σταματήσει; Ή τι θα πούμε αν δεν έχετε ποτέ βοηθήσει προσωπικά κάποιον να φτάσει ως το βάφτισμα; Μήπως πρέπει να νιώθετε ενοχές, ίσως νομίζοντας ότι ο Ιεχωβά δεν έχει ευλογήσει τη διακονία σας; Προσέξτε πώς μετράει ο Ιεχωβά την επιτυχία μας. Ο Ιεχωβά προσέχει τις προσπάθειές μας και την υπομονή μας. Στα μάτια του, το έργο που κάνουμε για εκείνον είναι επιτυχημένο όταν το επιτελούμε με επιμέλεια και αγάπη, ανεξάρτητα από την αντίδραση των άλλων. Ο Παύλος έγραψε: «Ο Θεός δεν είναι άδικος ώστε να ξεχάσει το έργο σας και την αγάπη που δείξατε για το όνομά του, διακονώντας τους αγίους και συνεχίζοντας να τους διακονείτε». (Εβρ. 6:10) Ο Ιεχωβά θυμάται τις προσπάθειές μας και την αγάπη μας, ακόμα και αν αυτές οι προσπάθειες δεν αποφέρουν θετικά αποτελέσματα. Επομένως, μπορείτε να εφαρμόσετε στον εαυτό σας αυτό που είπε ο Παύλος στο σημερινό μας εδάφιο. w21.10 σ. 25 ¶4-6

https://drive.google.com/file/d/11dAJ36RFcpQfdn9Tnd3Rrgprq6MGFHaC/view?usp=sharing

Παρασκευή 14 Ιουλίου 2023

Ενημέρωση από το Κυβερνών Σώμα 2023 #5

Καλώς ήρθατε σε μια ακόμη ενημέρωση.

Σε πολλά μέρη του κόσμου, διεξάγονται ήδη περιφερειακές συνελεύσεις.

Μέχρι τις αρχές του Ιουλίου, πάνω από 2,3 εκατομμύρια άτομα είχαν παρακολουθήσει με φυσική παρουσία τις συνελεύσεις «“Κάντε Υπομονή“ με Μακροθυμία!»

Το να βλέπουμε παλιούς φίλους και να κάνουμε καινούριους φίλους στις συνελεύσεις φέρνει πολύ μεγάλη χαρά σε εμάς τους υπηρέτες του Θεού.

Και το πρόγραμμα είναι όντως πνευματική «τροφή ... στον κατάλληλο καιρό». Όσοι έχουν παρακολουθήσει ήδη τη συνέλευση έχουν ωφεληθεί πάρα πολύ, και διαβεβαιώνουμε όλους εσάς που θα την παρακολουθήσετε στο μέλλον ότι θα την απολαύσετε!

Την 1η Ιουνίου, ξεκίνησαν οι ξεναγήσεις σε πολλά Μπέθελ στον κόσμο. Αυτό έδωσε τεράστια χαρά και στους επισκέπτες αλλά και στην οικογένεια Μπέθελ. Ήταν συναρπαστικό να βλέπεις να φτάνει το πρώτο γκρουπ για την ξενάγηση. Μας ενθάρρυνε πολύ γιατί ξέραμε τι κόπο έκαναν για να έρθουν. Δεν ξέρω ποιοι ήταν πιο ενθουσιασμένοι, η οικογένεια Μπέθελ ή το γκρουπ της ξενάγησης, γιατί και εμείς χαρήκαμε πολύ που είχαν έρθει εδώ.

Η καλύτερη στιγμή ήταν η έκπληξη που μας έκαναν όταν μπήκαμε μέσα. Είχαν μαζευτεί όλοι, μας υποδέχτηκαν, μας χαιρετούσαν, μας αγκάλιαζαν. Ήταν φοβερή έκπληξη. Η υποδοχή που μας έκαναν ήταν τρομερή. Έρχονταν συνέχεια και μας μιλούσαν. Σκέφτομαι ότι όλη τους τη ζωή τα παιδιά μας έβλεπαν ενημερώσεις για το Τσέλμσφορντ στο jw.org.

Και τελικά είμαστε εδώ. Ποτέ δεν φανταζόμουν ότι θα γινόταν κάτι τέτοιο. Πάει ένας μήνας που έχουν ξαναρχίσει οι ξεναγήσεις και είναι καταπληκτικό!

Καταγόμαστε από τις Φιλιππίνες και τώρα μένουμε στον Καναδά. Ταξιδέψαμε περίπου οχτώ ώρες με το αυτοκίνητο για να φτάσουμε στο Μπέθελ του Γουόργουικ.

Κλείσαμε ξενάγηση στο Γουόργουικ τον Μάρτιο του 2020. Και να ‘μαστε εδώ, τρία χρόνια αργότερα. Είπαμε: «Αν πρέπει να προγραμματίσουμε ένα ταξίδι φέτος, αυτό πρέπει να είναι οπωσδήποτε στο Μπέθελ». Θα παρότρυνα όλες τις οικογένειες να το προγραμματίσουν. Σίγουρα θα σας ενισχύσει πνευματικά, αλλά είναι και κάτι που τα παιδιά σας θα θυμούνται για πάντα.

Υπάρχουν τόσο πολλά πράγματα να δεις στο μουσείο που δεν μπορείς να τα αφομοιώσεις όλα σε μία μόνο επίσκεψη. Οπότε, ελπίζουμε να καταφέρουμε να ξανάρθουμε.

Αυτοί οι αδελφοί και οι αδελφές απηχούν τα θεόπνευστα λόγια του Δαβίδ, που είναι καταγραμμένα στον Ψαλμό 122:1: «Χάρηκα όταν μου είπαν: “Ας πάμε στον οίκο του Ιεχωβά”».

Σας προσκαλούμε θερμά να νιώσετε και εσείς τη χαρά της ξενάγησης στο Μπέθελ. Σας παρακαλούμε να κλείσετε την ξενάγησή σας μέσω του jw.org.

Μπορείτε να βρείτε περισσότερες πληροφορίες στη σελίδα «Ξεναγήσεις στα Μπέθελ» ή να επικοινωνήσετε με το τοπικό γραφείο τμήματος.

Όπως ανακοινώθηκε στο jw.org την Τετάρτη 28 Ιουνίου 2023, το οικοδομικό έργο στο Ράμαπο έλαβε μια σημαντική έγκριση. Η Πολεοδομία της Πόλης του Ράμαπο ενέκρινε ομόφωνα το τοπογραφικό διάγραμμα του έργου! Αν και πρέπει να δοθούν πολλές άδειες και να διευθετηθούν πολλά τεχνικά ζητήματα, αυτή η έγκριση μας επιτρέπει να συνεχίσουμε με τις εργασίες. Είμαστε ευγνώμονες για τη σκληρή εργασία της Πολεοδομίας της Πόλης, αλλά και για όλους τους αδελφούς και τις αδελφές που εργάζονται στην αφάνεια. Και ευχαριστούμε και τον Ιεχωβά που συνεχίζει να ευλογεί αυτό το έργο.

Τον Μάιο του 2022, ο αδελφός Ντένις Κρίστενσεν αποφυλακίστηκε. Λίγο αργότερα, πήραμε συνέντευξη από τον ίδιο και από τη σύζυγό του, την Ιρίνα.

Καθώς παρακολουθείτε το βίντεο που ακολουθεί, προσέξτε τι τους βοήθησε να υπομείνουν και να παραμείνουν πιστοί.

Ήμασταν στη συνάθροιση στην Αίθουσα Βασιλείας μας στο Οριόλ. Αλλά κάποια στιγμή έρχεται τρέχοντας ένας διακονικός υπηρέτης και μου λέει: «Ντένις, πρέπει να έρθεις λίγο έξω στο διάδρομο». Του είπα: «OK». Και μόλις βγήκα στον διάδρομο, είδα να στέκονται εκεί κάποιοι άντρες με μάσκες —πολλοί αστυνομικοί και πολλοί πράκτορες της FSB. Μου έδειξαν τις υπηρεσιακές τους ταυτότητες και μου είπαν ότι θα έκαναν έρευνα στην αίθουσα. Μετά από αυτό, μου έδειξαν και ένα χαρτί. Ήταν μια απόφαση που έλεγε ότι ήμουν ο βασικός κατηγορούμενος σε αυτή την υπόθεση και ότι θα με έθεταν υπό κράτηση δύο ημέρες. Σκέφτηκα: “Σιγά το πράγμα, θα βρεθεί λύση. Δύο μέρες δεν είναι δύσκολο να αντέξω. Και άλλοι αδελφοί και αδελφές έχουν βρεθεί στη φυλακή πριν από μένα, οπότε μπορώ και εγώ να τα καταφέρω”. Και ήμουν σίγουρος ότι ο Ιεχωβά με προστάτευε.

Το πιο δύσκολο από όλα ήταν να είμαι μακριά από τη σύζυγό μου, την Ιρίνα.

Το κρατητήριο βρίσκεται σε ένα σημείο όπου γενικά δεν μπορείς να δεις τους φυλακισμένους. Προσπάθησα λοιπόν να βρω ένα μέρος από όπου μπορούσα να δω το παράθυρό του. Και από το παράθυρό του, με έβλεπε και εκείνος καλά. Συμφωνήσαμε λοιπόν ότι θα πήγαινα εκεί. Και ο Ντένις μου είπε ποια ώρα ακριβώς.

Αυτή ήταν η αγαπημένη μου ώρα μέσα στη μέρα. Περίμενα πώς και πώς να πάει 1:00 μ.μ. για να δω την Ιρίνα. Την έβλεπα περίπου πέντε με δέκα λεπτά. Για δύο ολόκληρα χρόνια είχαμε αυτή τη συνήθεια. Η Ιρίνα ερχόταν κάθε μέρα! Με χιόνια, με βροχές, με λιακάδα —ό,τι καιρό και να έκανε, η Ιρίνα ήταν κάθε μέρα εκεί. Ήταν το μικρό μας μυστικό που τώρα το αποκαλύπτουμε. Δύο ολόκληρα χρόνια δεν το είχαμε πει σε κανέναν. Έκανα το καλύτερο που μπορούσα για να είμαι καλός σύζυγος. Όταν ήμουν στο κέντρο κράτησης, προσπαθούσα να της τηλεφωνώ δύο φορές το μήνα. Προσπαθούσα να της γράφω γράμματα πέντε φορές την εβδομάδα.

Είχα πολλούς αδελφούς να με υποστηρίζουν, να με επισκέπτονται. Έπαιρνα πολλά email, όπως και ο Ντένις. Πολλοί μου έλεγαν: «Αν οποιαδήποτε στιγμή δεν νιώθεις καλά, πάρε μας τηλέφωνο, στείλε μας ένα μήνυμα και θα έρθουμε». Με βοήθησαν με πάρα πολλούς τρόπους και τους είμαι πολύ ευγνώμων.

Κατά τη διάρκεια της δίκης, θυμάμαι συγκεκριμένα τη στήριξη των αδελφών. Ήταν απίστευτο! Σας ευχαριστώ όλους που ήρθατε. Είμαι πολύ χαρούμενος που είστε εδώ. Σας ευχαριστώ!

Όταν μου ανακοίνωσαν την ποινή μου —έξι χρόνια φυλάκισης— υπήρχαν πάρα πολλά άτομα στο ακροατήριο.

Πώς τα κατάφερα;

Πρόσεχα πάρα πολύ τη στάση μου, επειδή βασικά ήξερα αυτό που λέει στις Παροιμίες: “Αν είσαι λυπημένος, τότε θα χάσεις και τη δύναμή σου”.

Ήξερα ότι ο αγώνας θα ήταν μακρύς, αλλά ήθελα να υπομείνω. Προσπαθούσα να διαβάζω τη Γραφή κάθε μέρα, όπως συνήθιζα, και να στοχάζομαι. Είχα ένα σημειωματάριο όπου έγραφα όλες τις όμορφες σκέψεις από τη Γραφή που με ενίσχυαν. Για παράδειγμα, σκεφτόμουν συχνά το εδάφιο Ησαΐας 30:15, όπου λέει ότι πρέπει “να μένουμε ήρεμοι και να δείχνουμε εμπιστοσύνη στον Ιεχωβά”.

Και ότι αυτό θα είναι η δύναμή μας.

Επίσης, προσευχόμουν συχνά να έχω ειρήνη στην καρδιά μου, να με βοηθάει ο Ιεχωβά να διατηρώ τη χαρά μου, να είμαι ευτυχισμένος, επειδή έτσι ήθελα να είμαι.

Επίσης σκεφτόμουν συχνά: “Ναι, εντάξει, μπορείτε να μου στερήσετε την ελευθερία μου. Μπορείτε να με κάνετε να μη βλέπω την οικογένειά μου και να μην μπορώ να τους αγκαλιάζω όσο συχνά θα ήθελα. Αλλά την ειρήνη που νιώθω μέσα μου δεν θα σας αφήσω να μου τη στερήσετε, δεν θα σας αφήσω να μου στερήσετε τη χαρά μου. Θέλω να είμαι ευτυχισμένος, να υπηρετώ τον Ιεχωβά, να κάνω αυτό που θέλει γιατί εκείνος είναι ευτυχισμένος Πατέρας”.

Ο Ντένις μια φορά μού έγραψε κάτι πολύ ενδιαφέρον: «Αν θέλεις να είσαι χαρούμενη, να κάνεις τους άλλους χαρούμενους». Και αυτή η σκέψη με βοήθησε πολύ. Ήμουν πάντα πολυάσχολη, κοιτούσα συνεχώς ποιον μπορούσα να βοηθήσω —ποιον να επισκεφτώ, σε ποιον να πάω ψώνια, ποιος ήταν άρρωστος για να τον επισκεφτώ.

Ένας υπάλληλος της φυλακής μού είπε: «Ντένις, βλέπω ότι είσαι πολύ χαρούμενος».

Και εγώ του είπα: «Ναι, σε λίγο θα είμαι ελεύθερος. Το μυαλό μου είναι όλη την ώρα εκεί. Είναι σαν να μην είμαι εδώ. Είμαι ήδη έξω». Και μετά μου είπε: «Εσύ, Κρίστενσεν, δεν ήσουν ποτέ εδώ μέσα. Ήσουν πάντα έξω. Ήσουν πάντα ελεύθερος. Ήσουν πάντα χαρούμενος και ευτυχισμένος».

Επίσης, πολλές φορές φανταζόμουν τη μέρα που θα έβγαινα έξω, που θα έβλεπα και πάλι τους αδελφούς και τις αδελφές μου και την οικογένειά μου, και που θα τους αγκάλιαζα.

Δεν πίστευα στα μάτια μου όταν είδα πόσο πολλά άτομα είχαν μαζευτεί. Ήταν εκεί από νωρίς, και είχαν έρθει και άτομα από άλλες πόλεις.

Ξέραμε από πριν ότι θα έρχονταν λίγα άτομα στο αεροδρόμιο της Κοπεγχάγης για να μας υποδεχτούν. Αλλά, όταν είδαμε τόσο πολλούς αδελφούς και αδελφές εκεί και ακούγαμε τις χαρούμενες φωνές τους, δεν περιγράφεται το πώς νιώσαμε. Τους αγκάλιασα όλους. Περίμενα πολύ καιρό αυτή τη στιγμή οπότε τα συναισθήματα ήταν πολύ έντονα.

Τώρα πλέον ζούμε στη Δανία. Πρέπει να κάνουμε μια νέα αρχή εδώ, να ξεκινήσουμε από το μηδέν.

Η εμπειρία που ζήσαμε ήταν ανεκτίμητη και μοναδική, και θέλουμε να την αξιοποιήσουμε για να βοηθήσουμε άλλους.

Θα έλεγα ότι η φυλακή είναι ένα πολύ καλό σχολείο για να λειάνεις τις Χριστιανικές σου ιδιότητες. Τώρα είμαι ελεύθερος και χαίρομαι πολύ για αυτό, αλλά συνεχίζω να προσεύχομαι για τους αδελφούς και τις αδελφές μου που είναι ακόμα στη φυλακή. Μάλιστα, τώρα προσεύχομαι ακόμη περισσότερο για εκείνους γιατί ξέρω τι περνάνε.

Δεν είναι πάντα εύκολο, αλλά είμαι βέβαιος ότι ο Ιεχωβά τους βοηθάει όπως βοήθησε και εμένα.

Αδελφέ και αδελφή Κρίστενσεν, ευχαριστούμε που μοιραστήκατε μαζί μας την εμπειρία σας. Μας ενθαρρύνει η υπομονετική σας εγκαρτέρηση.

Θυμάμαι πριν από πολλά χρόνια, όταν συνεργαζόμουν με τους αδελφούς πίσω από το Σιδηρούν Παραπέτασμα, που έβλεπα την πίστη και την ακεραιότητά τους. Ήταν πολύ συγκινητικό και το θυμάμαι έντονα μέχρι σήμερα.

Δεν μας ενισχύει και δεν μας εμπνέει όταν βλέπουμε ζωντανά παραδείγματα ή ακούμε εκθέσεις για την πίστη και την αποφασιστικότητα των αδελφών μας που είναι σε χώρες υπό απαγόρευση;

Συνεχίζουμε να προσευχόμαστε για τους πάνω από 180 αδελφούς και αδελφές σε όλο τον κόσμο που είναι στη φυλακή αυτή τη στιγμή λόγω της πίστης τους.

Καθώς βλέπατε τη συνέντευξη, παρατηρήσατε τι βοήθησε το ζεύγος Κρίστενσεν να υπομείνει;

Ο αδελφός Κρίστενσεν είπε ότι τον βοήθησαν η καθημερινή ανάγνωση της Γραφής και ο στοχασμός. Σημείωνε ενισχυτικές σκέψεις από τη Γραφή σε ένα τετράδιο. Ο αδελφός και η αδελφή Κρίστενσεν στήριζαν ο ένας τον άλλον με γράμματα και τηλεφωνήματα.

Και δεν συγκινηθήκατε όταν είπαν ότι τους ενίσχυε το να βλέπουν έστω για λίγο ο ένας τον άλλον από μακριά;

Κάτι άλλο που τους έδινε δύναμη ήταν η στήριξη της πνευματικής τους οικογένειας. Αλλά δεν αρκέστηκαν στο να λαβαίνουν οι ίδιοι στήριξη. Αναζητούσαν και εκείνοι ευκαιρίες για να βοηθούν και να ενθαρρύνουν άλλους.

Θυμάστε τι έγραψε ο Ντένις στην Ιρίνα;

«Αν θέλεις να είσαι χαρούμενη, να κάνεις τους άλλους χαρούμενους».

Αυτό μας θυμίζει τα λόγια του Ιησού που είναι καταγραμμένα στις Πράξεις 20:35: «Μεγαλύτερη ευτυχία νιώθει κάποιος όταν δίνει παρά όταν λαβαίνει».

Ο Ντένις είπε ότι ένα από τα εδάφια που τον βοήθησαν σε αυτή τη δοκιμασία ήταν το Ησαΐας 30:15, όπου λέει: «Μείνετε ήρεμοι και δείξτε εμπιστοσύνη —αυτό θα είναι η δύναμή σας».

Με χαρά σας ενημερώνουμε ότι ολόκληρη η συνέντευξη του αδελφού και της αδελφής Κρίστενσεν θα είναι διαθέσιμη στο jw.org στο μέλλον.

Όπως ο Ιεχωβά ενίσχυσε το ζεύγος Κρίστενσεν ώστε να υπομείνουν τη δοκιμασία τους, θα βοηθήσει και όλους εμάς να υπομείνουμε πιστά αν συνεχίσουμε να τον εμπιστευόμαστε!

Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές, παρατηρούμε την υπομονετική σας εγκαρτέρηση. Να ξέρετε ότι σας αγαπάμε όλους πάρα πολύ.

Παρακολουθήσατε το JW Broadcasting®, από τα Παγκόσμια Κεντρικά Γραφεία των Μαρτύρων του Ιεχωβά.

Γκάρι Μπρο: Να Ετοιμάζετε την Καρδιά σας για την Προσευχή (Έσδρ. 7:10)

Έσδρας 7:10 —αυτό είναι το εδάφιο με το οποίο ασχολούμαστε.

Ο Έσδρας “ετοίμαζε την καρδιά του” ώστε να διδάσκει τις διατάξεις του Ιεχωβά Θεού.

Πώς το έκανε αυτό;

Το έκανε μέσω προσευχής, μέσω των στοχασμών του, μέσω προσωπικής μελέτης και παρατηρώντας άλλους πιστούς και όσιους υπηρέτες του Ιεχωβά Θεού.

Αυτή ακριβώς τη διαδικασία ακολουθούμε και εμείς προκειμένου να διδάσκουμε σε μια Γραφική μελέτη.

Θα ήθελα όμως σήμερα να δούμε πώς μπορούμε να εφαρμόσουμε τα λόγια του Έσδρα και να μιμηθούμε το παράδειγμά του όταν κάνουμε δημόσιες προσευχές.

Κάθε τόσο, έχουμε το προνόμιο να κάνουμε προσευχές, ίσως εδώ στο Μπέθελ, στην εκκλησία ή σε ποιμαντικές επισκέψεις.

Αυτές τις προσευχές τις κάνουν αδελφοί.

Υπάρχει όμως και μια άλλη μορφή δημόσιας προσευχής, την οποία κάνουν συχνά και οι αδελφές μας.

Είναι η προσευχή με έναν σπουδαστή της Γραφής.

Για να σκεφτούμε λίγο με τι προσευχές ίσως είναι εξοικειωμένος ο σπουδαστής.

Προφανώς δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομα του Ιεχωβά σε μια προσευχή.

Πιθανότατα έχει ακούσει κάποιες αποδόσεις του «Πάτερ Ημών» ή έχει ακούσει κάποιον ιερέα να διαβάζει μια προσευχή από ένα προσευχητάρι.

Πόσο διαφορετικές θα είναι όμως τώρα οι προσευχές που θα ακούει από το άτομο που του κάνει μελέτη και από το άτομο που το συνοδεύει στη μελέτη! Στην πραγματικότητα, οι προσευχές μας αντανακλούν την προσωπική μας σχέση με τον Ιεχωβά, την οποία έχουμε αναπτύξει με τα χρόνια.

Οι προσευχές μας επηρεάζονται, όχι μόνο από όσα έχουμε ζήσει εμείς στο παρελθόν, αλλά και από όσα παρατηρούμε σε όσιους υπηρέτες του Ιεχωβά Θεού, καθώς επίσης και από προσευχές που κάνουν εκείνοι.

Ας δούμε πώς συνέβαινε αυτό με τον Έσδρα.

Στο Ενόραση λέει ότι ο Έσδρας έζησε «την εποχή του Μαροδοχαίου και της Εσθήρ», όταν βγήκε το διάταγμα από τον βασιλιά «να εξολοθρευτούν οι Ιουδαίοι σε όλη την Περσική Αυτοκρατορία».

Και, «εφόσον πολλοί Ιουδαίοι ζούσαν στη Βαβυλώνα, αυτή η εθνική κρίση θα πρέπει να εντυπώθηκε ανεξίτηλα στον Έσδρα», και αυτό θα ενίσχυσε την πίστη του στον Ιεχωβά Θεό —ότι ο Ιεχωβά θα ελευθέρωνε τον λαό Του.

Ο Έσδρας λοιπόν είδε με τα ίδια του τα μάτια πώς αντέδρασε ο λαός όταν βγήκε το διάταγμα.

Πάμε στο βιβλίο της Εσθήρ —Εσθήρ 4:3, και ας δούμε τι λέει εδώ: «Σε κάθε επαρχία στην οποία έφτανε ο λόγος και το διάταγμα του βασιλιά, γινόταν μεγάλο πένθος ανάμεσα στους Ιουδαίους, μαζί με νηστεία και κλάμα και γοερό θρήνο.

Πολλοί ξάπλωναν με σάκο και στάχτη».

Τώρα, η δημόσια νηστεία συνήθως συνοδευόταν και από ένθερμες ικεσίες στον Ιεχωβά Θεό, και ο Έσδρας πρέπει να είχε μάθει ότι και η Εσθήρ πιθανότατα έκανε τέτοιες ένθερμες ικεσίες όλη εκείνη την περίοδο. Όλα αυτά βοήθησαν τον Έσδρα να θωρακίσει την πίστη του.

Είδε με τα ίδια του τα μάτια πώς ελευθέρωσε ο Ιεχωβά τον λαό του σε αυτή την φαινομενικά αδιέξοδη κατάσταση και πώς προστάτεψε ο Ιεχωβά τον λαό του από τους εχθρούς τους.

Και όλα αυτά που έζησε διαμόρφωσαν τη στάση που είχε ο Έσδρας απέναντι στην προσευχή.

Ο Έσδρας έμαθε ότι η προσευχή έχει δύναμη.

Και το ίδιο έχει συμβεί με όλους μας, έτσι δεν είναι;

Όλοι έχουμε δει με τα μάτια μας τη στοργική φροντίδα του Ιεχωβά και για εμάς προσωπικά και για τον λαό του.

Και όλες αυτές οι εμπειρίες έχουν διαμορφώσει τον τρόπο επικοινωνίας μας με τον Ιεχωβά Θεό.

Υπάρχει και κάτι άλλο που βοήθησε τον Έσδρα.

Το Ενόραση λέει ότι «ο Έσδρας ήταν ακούραστος ερευνητής και διέθετε τη διάκριση που απαιτούνταν ώστε να κρίνει τις διάφορες αποδόσεις που υπήρχαν στα αντίγραφα του Νόμου εκείνης της εποχής».

Φανταστείτε λοιπόν πόσο πρέπει να επηρεάστηκε καθώς σύγκρινε τις διάφορες προσευχές τις οποίες αντέγραφε —προσευχές του Μωυσή, της Άννας, του Δαβίδ, του Δανιήλ.

Και, ως αποτέλεσμα, αυτό πρέπει να εντύπωσε στη διάνοιά του τι είδους προσευχές ήθελε ο Ιεχωβά να καταγραφούν.

Από όσα λοιπόν είχε ζήσει ο ίδιος, αλλά και παρατηρώντας την πίστη και τις προσευχές των άλλων, ήταν σε θέση να κάνει τους εξής στοχασμούς:

“Ποιο πράγμα σε σχέση με τις διατάξεις του Θεού θα βοηθήσει το ακροατήριο μου;

Και ποιο πράγμα σε σχέση με τις διατάξεις του και ποιες εμπειρίες αυτών των ανθρώπων μπορώ να χρησιμοποιήσω στις προσευχές μου, καθώς τους εκπροσωπώ στον Ιεχωβά;”

Αυτοί οι στοχασμοί τον βοήθησαν να μπορεί να διδάσκει τον Νόμο και να προσεύχεται με τρόπο που άγγιζε τις καρδιές των ακροατών του.

Ένας αδελφός εξήγησε πώς προετοιμάζεται προτού κάνει μια προσευχή σε μεγάλες συγκεντρώσεις λάτρεων του Θεού: «Σκέφτομαι εκ των προτέρων για ποια πράγματα να ευχαριστήσω τον Θεό, τι θα ήθελαν να ζητήσουν οι αδελφοί από τον Ιεχωβά ή τι θα μπορούσα να ζητήσω εγώ για χάρη τους.

Βάζω τις ιδέες μου, περιλαμβανομένων και των εκφράσεων αίνου, στη σωστή σειρά στο μυαλό μου.

Και προτού προσευχηθώ δημόσια, προσεύχομαι από μέσα μου για βοήθεια ώστε να εκπροσωπήσω τους αδελφούς με αξιοπρεπή τρόπο».

Την ίδια διαδικασία πρέπει να ακολουθούμε όταν κάνουμε προσευχή σε μια Γραφική μελέτη.

Ποιες συγκεκριμένες ανάγκες έχει ο σπουδαστής τις οποίες μπορούμε να εκφράσουμε στον Ιεχωβά παρουσία του σπουδαστή μας χωρίς να νιώσει άβολα;

Μήπως παλεύει με μια κακιά συνήθεια;

Μήπως αντιμετωπίζει χλευασμό από την οικογένεια, τους συνεργάτες ή τους συμμαθητές του;

Μήπως αποτελούν πρόκληση για αυτόν οι γιορτές;

Για ποια πράγματα μπορούμε να τον επαινέσουμε μιλώντας στον Ιεχωβά Θεό;

Μήπως έχει πάρει θέση σε σχέση με τις γιορτές, το κάπνισμα ή την ανηθικότητα;

Μήπως μιλάει σε άλλους για αυτά που μαθαίνει;

Τι πρόοδο έχει σημειώσει;

Οι δημόσιες προσευχές δεν χρειάζεται να είναι μεγάλες και επιτηδευμένες.

Γενικά, το καλύτερο είναι να είναι σύντομες και ουσιαστικές.

Ας δούμε μια περίπτωση στην οποία ο Έσδρας προσευχήθηκε εκπροσωπώντας άλλους, ζητώντας από τον Ιεχωβά καθοδηγία.

Ας ανοίξουμε στον Έσδρα 8:21, 23. Εδώ λέει: «Και κήρυξα νηστεία εκεί, στον ποταμό Ααβά, για να ταπεινωθούμε ενώπιον του Θεού μας και να του ζητήσουμε να μας καθοδηγήσει εκείνος στο ταξίδι μας, εμάς και τα παιδιά μας και όλα τα υπάρχοντά μας». Εδάφιο 23: «Έτσι λοιπόν, νηστέψαμε και παρακαλέσαμε τον Θεό μας για αυτό το ζήτημα, και εκείνος άκουσε την ικεσία μας».

Αναμφίβολα, ο Έσδρας θυμήθηκε ότι η Εσθήρ πριν από χρόνια, εκτός από τα ένθερμα αιτήματα που απηύθυνε, νήστεψε κιόλας.

Ο Έσδρας έβλεπε την καθοδηγία του Ιεχωβά Θεού στον διορισμό που του είχε δοθεί.

Ταξίδευε και είχε μαζί του τεράστια πλούτη και, από ανθρώπινη σκοπιά, ουσιαστικά ήταν άοπλος και ανυπεράσπιστος.

Δεν είχε ξαναβρεθεί σε τέτοια κατάσταση.

Όλο αυτό ήταν κάτι καινούριο για τον Έσδρα.

Χρειαζόταν την καθοδηγία και την προστασία του Θεού και προσευχήθηκε για αυτά. Παρόμοια, ο σπουδαστής μας αρχίζει να βαδίζει στη “στενόχωρη οδό” που αναφέρεται στον Ματθαίο 7:14. Και, όπως ο Έσδρας, ίσως σκέφτεται:

“Όλο αυτό είναι καινούριο για εμένα.”

Και χρειάζεται καθοδηγία.

Γι’ αυτό, στις προσευχές μας μπορούμε να ζητάμε από τον Ιεχωβά να του δίνει περισσότερη πίστη για να εμπιστεύεται στον Ιεχωβά Θεό.

Μπορούμε να ζητάμε συγκεκριμένα από τον Ιεχωβά να δίνει στον σπουδαστή μας όση δύναμη χρειάζεται. Αλλά ας προσέξουμε κάτι εδώ:

Αν συνοδεύουμε κάποιον σε μια Γραφική μελέτη και μας ζητηθεί να κάνουμε μια από τις προσευχές, είναι καλό να θυμόμαστε ότι εμείς δεν έχουμε τη σχέση δασκάλου-σπουδαστή.

Το άτομο που διεξάγει τη μελέτη έχει αυτή τη σχέση.

Επειδή λοιπόν απλώς βοηθάμε στη μελέτη, δεν πρέπει οι προσευχές μας να γίνονται πολύ συγκεκριμένες όσον αφορά τις ανάγκες του σπουδαστή.

Οι προσευχές μας όμως σε μια Γραφική μελέτη μπορούν να υποκινήσουν τον σπουδαστή με πολύ ουσιαστικό τρόπο.

Μια σκαπάνισσα στη Σιέρα Λεόνε διεξάγει 15 μελέτες κάθε εβδομάδα. Προσέξτε τι είπε: «Εκτός από τις προσευχές που κάνω σε άλλες μορφές διακονίας και σε άλλες περιπτώσεις, έχω τη δυνατότητα να προσεύχομαι στον Ιεχωβά 30 φορές την εβδομάδα στις Γραφικές μου μελέτες.

Αυτές οι προσευχές φαίνεται ότι ωφελούν πάρα πολύ τους σπουδαστές και ότι επηρεάζουν σημαντικά την πρόοδό τους». Έτσι λοιπόν, όταν προσευχόμαστε δημόσια εκπροσωπώντας άλλους, ας ετοιμάζουμε την καρδιά μας όπως ο Έσδρας σκεφτόμενοι προσεκτικά το περιεχόμενο των προσευχών μας.

Ας σκεφτόμαστε τις ανάγκες του σπουδαστή μας και πώς μπορούμε να εκφράσουμε αυτές τις ανάγκες στα αιτήματά μας προς τον Ιεχωβά.

Και έπειτα ας θέτουμε ένα παράδειγμα ταπεινοφροσύνης ζητώντας από τον Ιεχωβά να μας βοηθήσει και ζητώντας τη συγχώρησή του.

Ας μην υποτιμούμε ποτέ τα πολύ μεγάλα οφέλη που μπορούν να έχουν οι ειλικρινείς προσευχές που κάνουμε για τους άλλους. Στην πραγματικότητα, συνηγορούμε υπέρ τους με τις προσευχές μας.

Και, καθώς ο σπουδαστής μας θα ακούει τις προσευχές μας, θα μάθει πώς να προσεύχεται από την καρδιά του στον Ιεχωβά Θεό και θα διαπιστώσει, όπως ο Έσδρας, ότι η προσευχή έχει δύναμη.

Ρόμπερτ Σιράνκο: Η Διαπαιδαγώγηση Είναι από τον Ιεχωβά (1 Κορ. 5:11)

https://www.jw.org/el/βιβλιοθήκη/βίντεο/#el/mediaitems/VODPgmEvtMorningWorship/pub-jwb-099_11_VIDEO

Σήμερα, θα μιλήσουμε για τη διευθέτηση της αποκοπής. Αρχικά, θα ήταν καλό να διαβάσουμε τη Βιβλική βάση για την αποκοπή.

Βρίσκεται στην 1 Κορινθίους, κεφάλαιο 5, και αν θέλετε ανοίξτε τη Γραφή σας εκεί.

Θα ξεκινήσουμε διαβάζοντας το εδάφιο 9 στην 1 Κορινθίους, κεφάλαιο 5. Εδώ ο απόστολος Παύλος υπό θεϊκή έμπνευση λέει: «Στην επιστολή μου σας έγραψα να πάψετε να συναναστρέφεστε σεξουαλικά ανήθικους ανθρώπους.

Δεν εννοούσα να μην έχετε καμιά συναναστροφή με τους σεξουαλικά ανήθικους ανθρώπους αυτού του κόσμου ή τους άπληστους ή τους άρπαγες ή τους ειδωλολάτρες.

Αλλιώς, θα έπρεπε να βγείτε από τον κόσμο».

Οι Χριστιανοί δεν αποφεύγουν όσους δεν είναι Μάρτυρες.

Έχουμε φυσιολογικές επαφές με τους γείτονές μας, τους συνεργάτες μας, τους συμμαθητές μας και άλλους, και μάλιστα τους δίνουμε μαρτυρία.

Ακόμη και αν κάποιοι από αυτούς ζουν ανήθικη ζωή, δεν μπορούμε να τους αποφύγουμε τελείως.

Αλλά τα πράγματα είναι διαφορετικά αν ένας αδελφός ζει έτσι. Το εδάφιο 11 λέει: «Τώρα όμως σας γράφω να πάψετε να συναναστρέφεστε οποιονδήποτε αποκαλείται αδελφός ο οποίος είναι σεξουαλικά ανήθικος ή άπληστος ή ειδωλολάτρης ή υβριστής ή μέθυσος ή άρπαγας, μάλιστα ούτε καν να τρώτε με τέτοιον άνθρωπο». Και στο τέλος του εδαφίου 13, προσθέτει: «Να απομακρύνετε τον πονηρό άνθρωπο από ανάμεσά σας».

Προσέξτε ότι αυτή η θεόπνευστη οδηγία είναι διατυπωμένη ως εντολή, όχι ως προτροπή.

Αυτό το ζήτημα παρουσιάστηκε εύστοχα στη Σκοπιά 15 Απριλίου 2015, στο άρθρο με τίτλο «Γιατί είναι η Αποκοπή Στοργική Προμήθεια». Εκεί λέει: «Αν και ο Ιεχωβά δεν απαιτεί από εμάς τελειότητα, έχει θέσει έναν κανόνα αγιότητας και αναμένει από τους υπηρέτες του να συμμορφώνονται με αυτόν.

Για παράδειγμα, απαιτεί να αποφεύγουμε σοβαρές αμαρτίες όπως η σεξουαλική ανηθικότητα, η ειδωλολατρία, η κλοπή, η αρπαγή, ο φόνος και η άσκηση πνευματισμού.

Δεν συμφωνείτε ότι οι καθαροί κανόνες του Ιεχωβά είναι λογικοί και αποσκοπούν στην προστασία μας;

Σε ποιον δεν αρέσει να ζει ανάμεσα σε ειρηνικούς, αξιοπρεπείς ανθρώπους τους οποίους μπορεί να εμπιστευτεί;

Ανάμεσα στους πνευματικούς αδελφούς και αδελφές μας απολαμβάνουμε ένα τέτοιο περιβάλλον, χάρη στην υπόσχεση που δίνουμε στον Θεό, όταν αφιερωνόμαστε σε αυτόν, να ζούμε σε αρμονία με τις κατευθύνσεις οι οποίες υπάρχουν στον Λόγο του».

Αλλά τι γίνεται αν ένας βαφτισμένος Χριστιανός διαπράξει μια σοβαρή αμαρτία;

Αποκόπτει η εκκλησία άτομα επειδή διαπράττουν σεξουαλική ανηθικότητα, ειδωλολατρία, κλοπή, αρπαγή, φόνο, πνευματισμό ή κάτι άλλο;

Το ζήτημα δεν είναι τόσο απλό.

Το ίδιο άρθρο της Σκοπιάς εξηγεί ότι πρέπει να συνυπάρχουν δύο παράγοντες για να φτάσει στην αποκοπή ένας Μάρτυρας του Ιεχωβά: «Πρώτον, ένας βαφτισμένος Μάρτυρας διαπράττει σοβαρή αμαρτία.

Δεύτερον, δεν μετανοεί για την αμαρτία του».

Έτσι λοιπόν, κάποιος αποκόπτεται μόνο όταν είναι αμετανόητος για τις αμαρτίες που έχει διαπράξει, και δεν μπορεί να επανενταχθεί στην εκκλησία αν οι πρεσβύτεροι δεν είναι σίγουροι ότι έχει μετανοήσει γνήσια.

Βέβαια, είναι ιδιαίτερα δύσκολο για όλους μας όταν αυτός που αποκόπτεται είναι ένας αγαπημένος μας φίλος ή συγγενής.

Θα είμαστε υποτακτικοί και θα δεχτούμε την κρίση των πρεσβυτέρων που χειρίζονται το ζήτημα;

Θα πρέπει να αναγνωρίζουμε ότι εκείνοι είναι σε θέση να είναι πιο αντικειμενικοί από ό,τι εμείς.

Οι πρεσβύτεροι προσεύχονται έντονα για αυτές τις αποφάσεις γιατί ξέρουν ότι «θα δώσουν λογαριασμό» στον Θεό.

Γι’ αυτό και κάνουν ό,τι μπορούν ώστε να συνεφέρουν αυτόν που έσφαλε.

Αλλά αν δεν τα καταφέρουν, έχουν την υποχρέωση να προστατέψουν την εκκλησία και να τη διατηρήσουν ηθικά καθαρή.

Ωστόσο, εξηγούν ξεκάθαρα τα απαραίτητα βήματα για επανένταξη και ίσως κατά καιρούς επισκέπτονται το αποκομμένο άτομο για να του υπενθυμίσουν πώς να επιστρέψει στον Ιεχωβά.

Αν δεχόμαστε και υποστηρίζουμε την κρίση των πρεσβυτέρων, στην πραγματικότητα βοηθάμε τον παραβάτη να ωφεληθεί από τη διαπαιδαγώγηση και να νιώσει ότι προέρχεται από τον Ιεχωβά.

Και είναι πολύ σημαντικό να το αντιληφθεί αυτό.

Πάμε στην προς Εβραίους, κεφάλαιο 12.

Εβραίους 12, και θα αρχίσουμε από το εδάφιο 5. Εδώ λέει: «Και έχετε ξεχάσει εντελώς την προτροπή που απευθύνεται σε εσάς ως γιους:

“Γιε μου, μην υποτιμάς τη διαπαιδαγώγηση του Ιεχωβά ούτε να παραιτείσαι όταν σε διορθώνει εκείνος· επειδή αυτούς που αγαπάει ο Ιεχωβά τούς διαπαιδαγωγεί, μάλιστα μαστιγώνει όποιον δέχεται ως γιο”». Και μετά στο εδάφιο 11: «Είναι αλήθεια ότι καμιά διαπαιδαγώγηση δεν φαίνεται προς το παρόν να φέρνει χαρά, αλλά πόνο· ύστερα όμως αποφέρει τον ειρηνικό καρπό της δικαιοσύνης σε εκείνους που έχουν γυμναστεί από αυτήν».

Έτσι λοιπόν, οι αποκομμένοι που έχουν γυμναστεί από τη διαπαιδαγώγηση έχουν βοηθηθεί να αποκατασταθούν πνευματικά.

Άρα, ποιο είναι το καλύτερο πράγμα που μπορούμε να κάνουμε για όσους είναι αποκομμένοι; Το έχουμε ήδη διαβάσει στην 1 Κορινθίους 5:11:

“Πάψτε να τους συναναστρέφεστε, ούτε καν να τρώτε μαζί τους.”

Και μιλώντας και πάλι για έναν αποκομμένο, ο απόστολος Ιωάννης έγραψε στη 2 Ιωάννη 10: «Να μην τον δέχεστε στο σπίτι σας ούτε να τον χαιρετάτε».

Δοκιμάζεται η οσιότητά μας, όχι στο αποκομμένο άτομο, αλλά στον Θεό, ο οποίος παρατηρεί για να δει αν θα εφαρμόσουμε την εντολή του και δεν θα έχουμε επαφή με όσους είναι αποκομμένοι.

Μερικοί στον λαό του Ιεχωβά ίσως σκέφτονται ότι αυτό είναι ακραίο και ότι αν κρατάνε επαφές με τον αποκομμένο φίλο ή συγγενή τους δείχνουν καλοσύνη.

Αλλά αυτό είναι εντελώς λάθος.

Γιατί μπορεί αυτό να κάνει τους ίδιους να νιώθουν καλά, αλλά είναι ό,τι χειρότερο για το αποκομμένο άτομο —του κάνουν κακό. Και ο Ιησούς το τόνισε αυτό στο εδάφιο Ματθαίος 11:19: «Η σοφία αποδεικνύεται δίκαιη από τα αποτελέσματα της».

Μπορούμε να αναφέρουμε πολλά θαυμάσια παραδείγματα που δείχνουν το καλό που προκύπτει όταν μια οικογένεια σταθερά και όσια υποστηρίζει την εντολή του Ιεχωβά να μη συναναστρεφόμαστε με αποκομμένα άτομα.

Ένας πατέρας είπε πως, όταν ο γιος του άρχισε να συμπεριφέρεται με απαράδεκτο τρόπο, ο τρόπος ζωής του είχε υψώσει ένα τείχος ανάμεσά τους.

Προσέξατε;

Ο πατέρας αναγνώρισε ότι ο γιος του είχε υψώσει το τείχος, όχι ο Ιεχωβά.

Ύστερα από δέκα περίπου χρόνια, ο νεαρός καθάρισε τη ζωή του, επέστρεψε στην εκκλησία, και παραδέχτηκε: «Η αποκοπή με έφερε αντιμέτωπο με τις συνέπειες του τρόπου ζωής μου.

Χρειαζόμουν αυτή τη διαπαιδαγώγηση». Ο πατέρας του πρόσθεσε: «Η αποκοπή είναι μια διευθέτηση που έχουμε ανάγκη, που μας βοηθάει να ζούμε σε αρμονία με τους κανόνες του Ιεχωβά.

Μακροπρόθεσμα, παρά τον πόνο, φέρνει καλά αποτελέσματα.

Αν ήμουν ανεκτικός με την κακή διαγωγή του γιου μου, δεν θα είχε επανέλθει ποτέ». Σε μια άλλη περίπτωση, μια αδελφή παραδέχτηκε:

“Το ότι κόψαμε κάθε συναναστροφή με την αποκομμένη αδελφή μου έθεσε σε δοκιμασία την οσιότητά μας στη διευθέτηση του Θεού.

Μας έδωσε την ευκαιρία να δείξουμε ότι πιστεύουμε αληθινά πως ο δρόμος του Ιεχωβά είναι ο καλύτερος”. Και αργότερα όταν η αδελφή της επανεντάχθηκε, είπε: «Αν είχατε πάρει στα ελαφρά την αποκοπή, είναι σίγουρο ότι δεν θα είχα κάνει βήματα για επανένταξη τόσο σύντομα.

Το ότι ήμουν τελείως ξεκομμένη από αγαπημένα μου πρόσωπα και από τη στενή επαφή με την εκκλησία μού προξένησε μια ισχυρή επιθυμία για μετάνοια.

Συνειδητοποίησα πόσο εσφαλμένη ήταν η πορεία που είχα πάρει και πόσο σοβαρό ήταν το ότι έστρεψα τα νώτα μου στον Ιεχωβά».

Πρέπει να σκεφτόμαστε αυτά τα σχόλια αν μπαίνουμε ποτέ σε πειρασμό να παραβιάσουμε την εντολή του Θεού να μην συναναστρεφόμαστε με αποκομμένους φίλους ή συγγενείς. Το άρθρο, το οποίο ανέφερα πριν, λέει επίσης: «Τα αποκομμένα άτομα που δεν είναι πια μέλη της ... εκκλησίας ... μπορεί τελικά να συνειδητοποιήσουν τι έχουν χάσει.

Οι πικροί καρποί της αμαρτωλής πορείας τους, σε συνδυασμό με τις όμορφες αναμνήσεις από τον καιρό που απολάμβαναν καλή σχέση με τον Ιεχωβά και τον λαό του, ίσως τους κάνουν να συνέλθουν».

Ο Ιεχωβά ήξερε τι έκανε όταν ενέπνευσε τους χρισμένους αποστόλους να γράψουν αυτά που έγραψαν όσον αφορά το να μην έχουμε καμία επαφή με τους αποκομμένους παραβάτες. Ας το πιστεύουμε πάντοτε αυτό.

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Παρασκευή 14 Ιουλίου 2023

Παρασκευή 14 Ιουλίου

Όπως το σίδερο ακονίζει το σίδερο, έτσι και ο άνθρωπος ακονίζει τον φίλο του.—Παρ. 27:17.

Για να επιτελούμε τη διακονία μας, μπορούμε να ωφελούμαστε από τη βοήθεια των άλλων. Ο απόστολος Παύλος μάθαινε στον Τιμόθεο τις μεθόδους του για το κήρυγμα και τη διδασκαλία και τον παρότρυνε να χρησιμοποιεί αυτές τις μεθόδους για να βοηθάει άλλους. (1 Κορ. 4:17) Όπως ο Τιμόθεος, έτσι και εμείς μπορούμε να ωφελούμαστε από έμπειρα άτομα στην εκκλησία. Πρέπει επίσης να προσευχόμαστε στον Ιεχωβά για βοήθεια. Να στρέφεστε στον Ιεχωβά για καθοδηγία κάθε φορά που συμμετέχετε στη διακονία. Χωρίς τη βοήθεια του ισχυρού αγίου πνεύματός του, κανένας μας δεν θα μπορούσε να επιτελέσει τίποτα. (Ψαλμ. 127:1· Λουκ. 11:13) Όταν ζητάτε τη βοήθεια του Ιεχωβά με προσευχή, να είστε συγκεκριμένοι. Λόγου χάρη, ζητήστε του να σας κατευθύνει σε οποιονδήποτε ίσως έχει τη σωστή διάθεση και είναι πρόθυμος να ακούσει. Πρέπει επίσης να αφιερώνετε χρόνο για προσωπική μελέτη. Ο Λόγος του Θεού λέει: «Να αποδεικνύετε στον εαυτό σας το καλό και ευπρόσδεκτο και τέλειο θέλημα του Θεού». (Ρωμ. 12:2) Όσο πιο πεπεισμένοι είμαστε ότι γνωρίζουμε την αλήθεια για τον Θεό, τόσο μεγαλύτερη θα είναι η πεποίθησή μας όταν μιλάμε σε άλλους στη διακονία. w21.05 σ. 18 ¶14-16

https://drive.google.com/file/d/1WijN6ZZd3r4LgX_8924eD8w9QM8R5xwv/view?usp=sharing

Πέμπτη 13 Ιουλίου 2023

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Πέμπτη 13 Ιουλίου 2023

Πέμπτη 13 Ιουλίου

Τους εξαναγκάζει . . . να λάβουν σημάδι στο δεξί τους χέρι ή στο μέτωπό τους.—Αποκ. 13:16.

Στην αρχαιότητα, έβαζαν στους δούλους ένα σημάδι για να φαίνεται σε ποιον ανήκουν. Παρόμοια, στις ημέρες μας θα αναμένεται από όλους να έχουν ένα συμβολικό σημάδι στο χέρι ή στο μέτωπό τους. Οι σκέψεις και οι πράξεις τους θα δείχνουν ότι ανήκουν στα πολιτικά συστήματα και τα υποστηρίζουν. Θα δεχτούμε αυτό το συμβολικό σημάδι και θα δώσουμε την υποστήριξή μας στις πολιτικές κυβερνήσεις; Εκείνοι που αρνούνται να λάβουν το σημάδι θα αντιμετωπίσουν δυσκολίες και κινδύνους. Το βιβλίο της Αποκάλυψης λέει: «Κανείς [δεν] μπορεί να αγοράσει ή να πουλήσει παρά μόνο εκείνος που έχει το σημάδι». (Αποκ. 13:17) Αλλά οι υπηρέτες του Θεού ξέρουν τι θα κάνει ο Θεός σε εκείνους που έχουν το σημάδι που αναφέρεται στα εδάφια Αποκάλυψη 14:9, 10. Αντί να έχουν εκείνο το σημάδι, θα γράφουν, σαν να λέγαμε, στο χέρι τους: «Ανήκω στον Ιεχωβά». (Ησ. 44:5) Τώρα είναι ο καιρός να βεβαιωθούμε ότι η οσιότητά μας στον Ιεχωβά είναι ισχυρή. Αν όντως είναι, ο Ιεχωβά θα χαρεί να αναγνωρίσει ότι του ανήκουμε! w21.09 σ. 18 ¶15, 16

https://drive.google.com/file/d/1QLVm4YWZIWrLNhdfhongsFwzDJ6GQw5d/view?usp=sharing

Τετάρτη 12 Ιουλίου 2023

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Τετάρτη 12 Ιουλίου 2023

Τετάρτη 12 Ιουλίου

Ο Θεός είναι εκείνος που για χάρη της ευαρέστησής του σας ενεργοποιεί, δίνοντάς σας τόσο την επιθυμία όσο και τη δύναμη να αναλαμβάνετε δράση.—Φιλιπ. 2:13.

Όταν κάνετε το καλύτερο που μπορείτε για να υπακούτε στην εντολή να κηρύξετε και να κάνετε μαθητές, δείχνετε την αγάπη σας για τον Θεό. (1 Ιωάν. 5:3) Σκεφτείτε το εξής: Η αγάπη σας για τον Ιεχωβά σάς έχει ήδη υποκινήσει να κηρύττετε από σπίτι σε σπίτι. Ήταν εύκολο να υπακούσετε σε αυτή την εντολή; Πιθανότατα όχι. Όταν πλησιάσατε στην πρώτη σας πόρτα, δεν νιώθατε άγχος; Σίγουρα νιώθατε! Αλλά ξέρατε ότι αυτό είναι το έργο που θέλει ο Ιησούς να κάνετε και υπακούσατε στην εντολή του. Και πιθανώς, με τον καιρό, σας έχει γίνει πιο εύκολο να συμμετέχετε στο έργο κηρύγματος. Τι θα πούμε όμως για τη διεξαγωγή μιας Γραφικής μελέτης; Μήπως η ιδέα και μόνο σας αγχώνει; Ίσως. Αν όμως ζητάτε από τον Ιεχωβά να σας βοηθήσει να υπερνικήσετε το άγχος σας και να επιστρατεύσετε το θάρρος σας ώστε να προσφέρετε μια Γραφική μελέτη, εκείνος θα σας βοηθήσει να ενισχύσετε την επιθυμία σας να κάνετε μαθητές. w21.07 σ. 3 ¶7

https://drive.google.com/file/d/1cqkrphQDbixVKXhLIrnxYWbNRD_2HwY-/view?usp=sharing

Τρίτη 11 Ιουλίου 2023

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Τρίτη 11 Ιουλίου 2023

Τρίτη 11 Ιουλίου

Ρώτησε . . . τους πρεσβυτέρους σου, και θα σε πληροφορήσουν.—Δευτ. 32:7.

Να παίρνετε την πρωτοβουλία να συζητάτε με τους ηλικιωμένους. Είναι αλήθεια ότι η όρασή τους ίσως έχει θαμπώσει, το βήμα τους ίσως είναι πιο αργό και η ομιλία τους ίσως είναι άτονη, αλλά στην καρδιά είναι νέοι και έχουν κάνει «καλό όνομα» ενώπιον του Ιεχωβά. (Εκκλ. 7:1) Να θυμάστε γιατί τους θεωρεί πολύτιμους ο Ιεχωβά. Συνεχίστε να τους αποδίδετε τιμή. Να είστε σαν τον Ελισαιέ, ο οποίος επέμεινε να μείνει κοντά στον Ηλία την τελευταία ημέρα που πέρασαν μαζί. Ο Ελισαιέ δήλωσε τρεις φορές: «Δεν θα σε αφήσω». (2 Βασ. 2:2, 4, 6) Να δείχνετε γνήσιο ενδιαφέρον για τους ηλικιωμένους υποκινώντας τους ευγενικά να εκφραστούν. (Παρ. 1:5· 20:5· 1 Τιμ. 5:1, 2) Κάντε τους ερωτήσεις όπως: «Όταν ήσουν νεότερος, τι σε έπεισε ότι είχες βρει την αλήθεια;» «Πώς σε έφεραν οι εμπειρίες σου πιο κοντά στον Ιεχωβά;» «Ποιο διαπίστωσες ότι είναι το μυστικό για να παραμένουμε χαρούμενοι στην υπηρεσία του Ιεχωβά;» (1 Τιμ. 6:6-8) Έπειτα, ακούστε τους καθώς λένε την ιστορία τους. w21.09 σ. 5 ¶14· σ. 7 ¶15

https://drive.google.com/file/d/1yStRksKqkxJllWBvUegbwWL69iUylzMi/view?usp=sharing

Δευτέρα 10 Ιουλίου 2023

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Δευτέρα 10 Ιουλίου 2023

Δευτέρα 10 Ιουλίου

Εγώ κατοικώ στον υψηλό και άγιο τόπο, αλλά και με αυτούς που έχουν συντετριμμένο και ταπεινό πνεύμα.—Ησ. 57:15.

Ο Ιεχωβά ενδιαφέρεται βαθιά για εκείνους που έχουν «συντετριμμένο και ταπεινό πνεύμα». Όχι μόνο οι πρεσβύτεροι, αλλά όλοι μας μπορούμε να ενθαρρύνουμε τους αγαπητούς αδελφούς και αδελφές μας. Ένας τρόπος να το κάνουμε αυτό είναι εκδηλώνοντας ειλικρινές ενδιαφέρον για εκείνους. Ο Ιεχωβά θέλει να τους δείχνουμε με τη συμπεριφορά μας πόσο αγαπάει εκείνος τα πολύτιμα πρόβατά του. (Παρ. 19:17) Μπορούμε επίσης να βοηθάμε τους αδελφούς και τις αδελφές μας με το να είμαστε ταπεινοί και μετριόφρονες. Δεν πρέπει να στρέφουμε την προσοχή στον εαυτό μας με τρόπο που θα μπορούσε να προκαλέσει φθόνο στους άλλους. Αντίθετα, χρησιμοποιούμε τις ικανότητες και τις γνώσεις μας για να ενθαρρύνουμε ο ένας τον άλλον. (1 Πέτρ. 4:10, 11) Μαθαίνουμε πολλά για το πώς να φερόμαστε στους άλλους εξετάζοντας το πώς φερόταν ο Ιησούς στους ακολούθους του. Εκείνος ήταν ο μεγαλύτερος άνθρωπος που έζησε ποτέ. Ωστόσο, ήταν «πράος και ταπεινός στην καρδιά». (Ματθ. 11:28-30) Δίδασκε χρησιμοποιώντας απλή γλώσσα και κατανοητά παραδείγματα που άγγιζαν την καρδιά των ταπεινών ανθρώπων.—Λουκ. 10:21. w21.07 σ. 23 ¶11, 12

https://drive.google.com/file/d/1I82EZCjJ6LDeEhg3VH6T8gx4MiVotQZB/view?usp=sharing

Δευτέρα 17 Ιουλίου 2023

Δεν θα σηκώσω το χέρι μου εναντίον του κυρίου μου.​—1 Σαμ. 24:10.