Γκάρι Μπρο: Να Ετοιμάζετε την Καρδιά σας για την Προσευχή (Έσδρ. 7:10)

Έσδρας 7:10  —αυτό είναι το εδάφιο με το οποίο ασχολούμαστε.

Ο Έσδρας “ετοίμαζε την καρδιά του”  ώστε να διδάσκει τις διατάξεις του Ιεχωβά Θεού.

Πώς το έκανε αυτό;

Το έκανε μέσω προσευχής,  μέσω των στοχασμών του,  μέσω προσωπικής μελέτης  και παρατηρώντας άλλους  πιστούς και όσιους υπηρέτες του Ιεχωβά Θεού.

Αυτή ακριβώς τη διαδικασία ακολουθούμε και εμείς  προκειμένου να διδάσκουμε σε μια Γραφική μελέτη.

Θα ήθελα όμως σήμερα να δούμε  πώς μπορούμε να εφαρμόσουμε τα λόγια του Έσδρα  και να μιμηθούμε το παράδειγμά του  όταν κάνουμε δημόσιες προσευχές.

Κάθε τόσο, έχουμε το προνόμιο να κάνουμε προσευχές,  ίσως εδώ στο Μπέθελ,  στην εκκλησία ή σε ποιμαντικές επισκέψεις.

Αυτές τις προσευχές τις κάνουν αδελφοί.

Υπάρχει όμως και μια άλλη μορφή δημόσιας προσευχής,  την οποία κάνουν συχνά και οι αδελφές μας.

Είναι η προσευχή με έναν σπουδαστή της Γραφής.

Για να σκεφτούμε λίγο  με τι προσευχές ίσως είναι εξοικειωμένος ο σπουδαστής.

Προφανώς δεν έχει ακούσει ποτέ  το όνομα του Ιεχωβά σε μια προσευχή.

Πιθανότατα έχει ακούσει κάποιες αποδόσεις του «Πάτερ Ημών»  ή έχει ακούσει κάποιον ιερέα  να διαβάζει μια προσευχή από ένα προσευχητάρι.

Πόσο διαφορετικές θα είναι όμως τώρα οι προσευχές  που θα ακούει από το άτομο που του κάνει μελέτη  και από το άτομο που το συνοδεύει στη μελέτη!  Στην πραγματικότητα,  οι προσευχές μας αντανακλούν την προσωπική μας σχέση με τον Ιεχωβά,  την οποία έχουμε αναπτύξει με τα χρόνια.

Οι προσευχές μας επηρεάζονται,  όχι μόνο από όσα έχουμε ζήσει εμείς στο παρελθόν,  αλλά και από όσα παρατηρούμε σε όσιους υπηρέτες του Ιεχωβά Θεού,  καθώς επίσης και από προσευχές που κάνουν εκείνοι.

Ας δούμε πώς συνέβαινε αυτό με τον Έσδρα.

Στο <i>Ενόραση</i> λέει  ότι ο Έσδρας έζησε «την εποχή του Μαροδοχαίου και της Εσθήρ»,  όταν βγήκε το διάταγμα από τον βασιλιά  «να εξολοθρευτούν οι Ιουδαίοι σε όλη την Περσική Αυτοκρατορία».

Και, «εφόσον πολλοί Ιουδαίοι ζούσαν στη Βαβυλώνα,  αυτή η εθνική κρίση  θα πρέπει να εντυπώθηκε ανεξίτηλα στον Έσδρα»,  και αυτό θα ενίσχυσε την πίστη του στον Ιεχωβά Θεό  —ότι ο Ιεχωβά θα ελευθέρωνε τον λαό Του.

Ο Έσδρας λοιπόν είδε με τα ίδια του τα μάτια  πώς αντέδρασε ο λαός όταν βγήκε το διάταγμα.

Πάμε στο βιβλίο της Εσθήρ  —Εσθήρ 4:3,  και ας δούμε τι λέει εδώ:  «Σε κάθε επαρχία  στην οποία έφτανε ο λόγος και το διάταγμα του βασιλιά,  γινόταν μεγάλο πένθος ανάμεσα στους Ιουδαίους,  μαζί με νηστεία και κλάμα και γοερό θρήνο.

Πολλοί ξάπλωναν με σάκο και στάχτη».

Τώρα, η δημόσια νηστεία  συνήθως συνοδευόταν και από ένθερμες ικεσίες στον Ιεχωβά Θεό,  και ο Έσδρας πρέπει να είχε μάθει  ότι και η Εσθήρ πιθανότατα έκανε τέτοιες ένθερμες ικεσίες  όλη εκείνη την περίοδο.  Όλα αυτά βοήθησαν τον Έσδρα να θωρακίσει την πίστη του.

Είδε με τα ίδια του τα μάτια  πώς ελευθέρωσε ο Ιεχωβά τον λαό του  σε αυτή την φαινομενικά αδιέξοδη κατάσταση  και πώς προστάτεψε ο Ιεχωβά τον λαό του  από τους εχθρούς τους.

Και όλα αυτά που έζησε διαμόρφωσαν τη στάση  που είχε ο Έσδρας απέναντι στην προσευχή.

Ο Έσδρας έμαθε ότι η προσευχή έχει δύναμη.

Και το ίδιο έχει συμβεί με όλους μας, έτσι δεν είναι;

Όλοι έχουμε δει με τα μάτια μας  τη στοργική φροντίδα του Ιεχωβά  και για εμάς προσωπικά και για τον λαό του.

Και όλες αυτές οι εμπειρίες  έχουν διαμορφώσει τον τρόπο επικοινωνίας μας με τον Ιεχωβά Θεό.

Υπάρχει και κάτι άλλο που βοήθησε τον Έσδρα.

Το <i>Ενόραση</i> λέει ότι «ο Έσδρας ήταν ακούραστος ερευνητής  και διέθετε τη διάκριση που απαιτούνταν  ώστε να κρίνει τις διάφορες αποδόσεις  που υπήρχαν στα αντίγραφα του Νόμου εκείνης της εποχής».

Φανταστείτε λοιπόν  πόσο πρέπει να επηρεάστηκε  καθώς σύγκρινε τις διάφορες προσευχές τις οποίες αντέγραφε  —προσευχές του Μωυσή, της Άννας, του Δαβίδ, του Δανιήλ.

Και, ως αποτέλεσμα, αυτό πρέπει να εντύπωσε στη διάνοιά του  τι είδους προσευχές ήθελε ο Ιεχωβά να καταγραφούν.

Από όσα λοιπόν είχε ζήσει ο ίδιος,  αλλά και παρατηρώντας την πίστη και τις προσευχές των άλλων,  ήταν σε θέση να κάνει τους εξής στοχασμούς:

“Ποιο πράγμα σε σχέση με τις διατάξεις του Θεού  θα βοηθήσει το ακροατήριο μου;

Και ποιο πράγμα σε σχέση με τις διατάξεις του  και ποιες εμπειρίες αυτών των ανθρώπων  μπορώ να χρησιμοποιήσω στις προσευχές μου,  καθώς τους εκπροσωπώ στον Ιεχωβά;”

Αυτοί οι στοχασμοί τον βοήθησαν να μπορεί να διδάσκει τον Νόμο  και να προσεύχεται με τρόπο  που άγγιζε τις καρδιές των ακροατών του.

Ένας αδελφός εξήγησε πώς προετοιμάζεται  προτού κάνει μια προσευχή  σε μεγάλες συγκεντρώσεις λάτρεων του Θεού:  «Σκέφτομαι εκ των προτέρων  για ποια πράγματα να ευχαριστήσω τον Θεό,  τι θα ήθελαν να ζητήσουν οι αδελφοί από τον Ιεχωβά  ή τι θα μπορούσα να ζητήσω εγώ για χάρη τους.

Βάζω τις ιδέες μου,  περιλαμβανομένων και των εκφράσεων αίνου,  στη σωστή σειρά στο μυαλό μου.

Και προτού προσευχηθώ δημόσια,  προσεύχομαι από μέσα μου για βοήθεια  ώστε να εκπροσωπήσω τους αδελφούς με αξιοπρεπή τρόπο».

Την ίδια διαδικασία πρέπει να ακολουθούμε  όταν κάνουμε προσευχή σε μια Γραφική μελέτη.

Ποιες συγκεκριμένες ανάγκες έχει ο σπουδαστής  τις οποίες μπορούμε να εκφράσουμε στον Ιεχωβά  παρουσία του σπουδαστή μας χωρίς να νιώσει άβολα;

Μήπως παλεύει με μια κακιά συνήθεια;

Μήπως αντιμετωπίζει χλευασμό από την οικογένεια,  τους συνεργάτες ή τους συμμαθητές του;

Μήπως αποτελούν πρόκληση για αυτόν οι γιορτές;

Για ποια πράγματα μπορούμε να τον επαινέσουμε  μιλώντας στον Ιεχωβά Θεό;

Μήπως έχει πάρει θέση σε σχέση με τις γιορτές,  το κάπνισμα ή την ανηθικότητα;

Μήπως μιλάει σε άλλους για αυτά που μαθαίνει;

Τι πρόοδο έχει σημειώσει;

Οι δημόσιες προσευχές  δεν χρειάζεται να είναι μεγάλες και επιτηδευμένες.

Γενικά, το καλύτερο είναι να είναι σύντομες και ουσιαστικές.

Ας δούμε μια περίπτωση  στην οποία ο Έσδρας προσευχήθηκε εκπροσωπώντας άλλους,  ζητώντας από τον Ιεχωβά καθοδηγία.

Ας ανοίξουμε στον Έσδρα 8:21, 23.  Εδώ λέει:  «Και κήρυξα νηστεία εκεί, στον ποταμό Ααβά,  για να ταπεινωθούμε ενώπιον του Θεού μας  και να του ζητήσουμε να μας καθοδηγήσει εκείνος στο ταξίδι μας,  εμάς και τα παιδιά μας και όλα τα υπάρχοντά μας».  Εδάφιο 23:  «Έτσι λοιπόν, νηστέψαμε  και παρακαλέσαμε τον Θεό μας για αυτό το ζήτημα,  και εκείνος άκουσε την ικεσία μας».

Αναμφίβολα, ο Έσδρας θυμήθηκε ότι η Εσθήρ πριν από χρόνια,  εκτός από τα ένθερμα αιτήματα που απηύθυνε,  νήστεψε κιόλας.

Ο Έσδρας έβλεπε  την καθοδηγία του Ιεχωβά Θεού στον διορισμό  που του είχε δοθεί.

Ταξίδευε και είχε μαζί του τεράστια πλούτη  και, από ανθρώπινη σκοπιά,  ουσιαστικά ήταν άοπλος και ανυπεράσπιστος.

Δεν είχε ξαναβρεθεί σε τέτοια κατάσταση.

Όλο αυτό ήταν κάτι καινούριο για τον Έσδρα.

Χρειαζόταν την καθοδηγία και την προστασία του Θεού  και προσευχήθηκε για αυτά.  Παρόμοια,  ο σπουδαστής μας αρχίζει να βαδίζει στη “στενόχωρη οδό”  που αναφέρεται στον Ματθαίο 7:14.  Και, όπως ο Έσδρας, ίσως σκέφτεται:

“Όλο αυτό είναι καινούριο για εμένα.”

Και χρειάζεται καθοδηγία.

Γι’ αυτό, στις προσευχές μας  μπορούμε να ζητάμε από τον Ιεχωβά  να του δίνει περισσότερη πίστη  για να εμπιστεύεται στον Ιεχωβά Θεό.

Μπορούμε να ζητάμε συγκεκριμένα από τον Ιεχωβά  να δίνει στον σπουδαστή μας όση δύναμη χρειάζεται.  Αλλά ας προσέξουμε κάτι εδώ:

Αν συνοδεύουμε κάποιον σε μια Γραφική μελέτη  και μας ζητηθεί να κάνουμε μια από τις προσευχές,  είναι καλό να θυμόμαστε  ότι εμείς δεν έχουμε τη σχέση δασκάλου-σπουδαστή.

Το άτομο που διεξάγει τη μελέτη έχει αυτή τη σχέση.

Επειδή λοιπόν απλώς βοηθάμε στη μελέτη,  δεν πρέπει οι προσευχές μας να γίνονται πολύ συγκεκριμένες  όσον αφορά τις ανάγκες του σπουδαστή.

Οι προσευχές μας όμως σε μια Γραφική μελέτη  μπορούν να υποκινήσουν τον σπουδαστή  με πολύ ουσιαστικό τρόπο.

Μια σκαπάνισσα στη Σιέρα Λεόνε  διεξάγει 15 μελέτες κάθε εβδομάδα.  Προσέξτε τι είπε:  «Εκτός από τις προσευχές που κάνω σε άλλες μορφές διακονίας  και σε άλλες περιπτώσεις,  έχω τη δυνατότητα να προσεύχομαι στον Ιεχωβά  30 φορές την εβδομάδα στις Γραφικές μου μελέτες.

Αυτές οι προσευχές  φαίνεται ότι ωφελούν πάρα πολύ τους σπουδαστές  και ότι επηρεάζουν σημαντικά την πρόοδό τους».  Έτσι λοιπόν,  όταν προσευχόμαστε δημόσια εκπροσωπώντας άλλους,  ας ετοιμάζουμε την καρδιά μας όπως ο Έσδρας  σκεφτόμενοι προσεκτικά το περιεχόμενο των προσευχών μας.

Ας σκεφτόμαστε τις ανάγκες του σπουδαστή μας  και πώς μπορούμε να εκφράσουμε αυτές τις ανάγκες  στα αιτήματά μας προς τον Ιεχωβά.

Και έπειτα ας θέτουμε ένα παράδειγμα ταπεινοφροσύνης  ζητώντας από τον Ιεχωβά να μας βοηθήσει  και ζητώντας τη συγχώρησή του.

Ας μην υποτιμούμε ποτέ τα πολύ μεγάλα οφέλη  που μπορούν να έχουν οι ειλικρινείς προσευχές  που κάνουμε για τους άλλους.  Στην πραγματικότητα,  συνηγορούμε υπέρ τους με τις προσευχές μας.

Και, καθώς ο σπουδαστής μας θα ακούει τις προσευχές μας,  θα μάθει  πώς να προσεύχεται από την καρδιά του στον Ιεχωβά Θεό  και θα διαπιστώσει, όπως ο Έσδρας,  ότι η προσευχή έχει δύναμη.