Κυριακή 2 Ιουλίου
Κατόπιν είδε μια άπορη χήρα να ρίχνει δύο μικρά νομίσματα ελάχιστης αξίας.—Λουκ. 21:2.
Σκεφτείτε για λίγο εκείνη τη χήρα. Αναμφίβολα ευχόταν να μπορούσε να δώσει περισσότερα στον Ιεχωβά. Ωστόσο, έκανε αυτό που μπορούσε. Του έδωσε ό,τι καλύτερο είχε. Και ο Ιησούς γνώριζε ότι η συνεισφορά της ήταν πολύτιμη στα μάτια του Πατέρα του. Εδώ υπάρχει ένα σημαντικό δίδαγμα για εμάς: Ο Ιεχωβά ευαρεστείται όταν του δίνουμε το καλύτερο—την ολόκαρδη και ολόψυχη υπηρεσία μας. (Ματθ. 22:37· Κολ. 3:23) Ο Ιεχωβά χαίρεται όταν βλέπει ότι κάνουμε όλα όσα μπορούμε! Αυτή η αρχή εφαρμόζεται στον χρόνο και στις δυνάμεις που μπορούμε να αφιερώσουμε στη λατρεία μας, μεταξύ άλλων στη διακονία και στις συναθροίσεις. Πώς μπορείτε να εφαρμόσετε το δίδαγμα που πήρατε από αυτή την αφήγηση; Προσπαθήστε να σκεφτείτε συγκεκριμένα άτομα που ίσως χρειάζονται διαβεβαίωση ότι ο Ιεχωβά ευαρεστείται με τις προσπάθειές τους. Ένα τέτοιο άτομο θα μπορούσε να είναι κάποια ηλικιωμένη αδελφή που νιώθει ένοχη ή άχρηστη επειδή η υγεία της ή οι δυνάμεις της δεν της επιτρέπουν πλέον να κάνει όσα έκανε άλλοτε στη διακονία. w21.04 σ. 6 ¶17, 19, 20
https://drive.google.com/file/d/1nUEKL_7iHs_72m2-kmtGKjP7g9ShrDUv/view?usp=sharing
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου