Κάθε μέρα, παίρνουμε περίπου 25.000 ανάσες.
Και κάθε ανάσα περιέχει ένα απαραίτητο για τη ζωή αέριο —το οξυγόνο.
Χρειάζεται να λαβαίνουμε συνεχώς οξυγόνο επειδή τα κύτταρα του σώματός μας το χρησιμοποιούν για να παράγουν ενέργεια από την τροφή.
Αλλά πώς φτάνει το οξυγόνο από τους πνεύμονές σας στα τρισεκατομμύρια κύτταρα που υπάρχουν σε όλο σας το σώμα;
Όταν παίρνετε μια ανάσα, το οξυγόνο περνάει από τους πνεύμονές σας στην κυκλοφορία του αίματος, όπου εκεί παραλαμβάνεται από τους μεταφορείς —τα ερυθρά αιμοσφαίρια.
Το μοναδικό σχήμα και η σύσταση αυτών των κυττάρων τα κάνει τέλεια εξοπλισμένα για να μεταφέρουν οξυγόνο με ακρίβεια οπουδήποτε και οποτεδήποτε χρειάζεται.
Το καθένα είναι ένας μικρός δίσκος που έχει ένα βαθούλωμα στο κέντρο και από τις δύο πλευρές του.
Το σχήμα τους τούς επιτρέπει να λυγίζουν και να διπλώνουν έτσι ώστε να χωράνε ακόμη και στα πιο στενά αιμοφόρα αγγεία.
Τα ερυθρά αιμοσφαίρια είναι επίσης μοναδικά επειδή δεν έχουν πυρήνα ή την ειδική δομή που χρειάζονται άλλα κύτταρα για να επιβιώσουν.
Γι’ αυτό, δεν χρησιμοποιούν καθόλου από το οξυγόνο που μεταφέρουν.
Και η μοναδική τους σύνθεση αφήνει περισσότερο χώρο για το πιο σημαντικό συστατικό τους —την αιμοσφαιρίνη.
Κάθε ερυθρό αιμοσφαίριο περιέχει πάνω από 250 εκατομμύρια μόρια αιμοσφαιρίνης.
Τα μόρια αυτά λειτουργούν σαν μικροσκοπικές μηχανές που απορροφούν όσο το δυνατόν περισσότερο οξυγόνο όταν τα ερυθρά αιμοσφαίρια περνούν μέσα από τους πνεύμονες.
Υπάρχουν τέσσερα σημεία στα οποία μπορεί να προσκολληθεί ένα μόριο οξυγόνου.
Μόλις ένα μόριο οξυγόνου βρει μια από αυτές τις θέσεις, συμβαίνει κάτι εκπληκτικό:
Η πυκνή διάταξη της αιμοσφαιρίνης αλλάζει, και έτσι μπορούν να απορροφηθούν μέχρι και τρία ακόμα μόρια οξυγόνου.
Αλλά πώς ξέρει η αιμοσφαιρίνη πότε και πού να μεταφέρει το οξυγόνο;
Όταν ένα μέρος του σώματός σας βρίσκεται σε κίνηση, χρησιμοποιεί περισσότερο οξυγόνο.
Έτσι λοιπόν, καθώς το αίμα διασχίζει το σώμα σας, περνάει από ιστούς που χρειάζονται οξυγόνο και αποβάλλουν διοξείδιο του άνθρακα στο αίμα ως κάτι περιττό.
Όταν η αιμοσφαιρίνη έρχεται σε επαφή με το διοξείδιο του άνθρακα, οι δεσμοί της με το οξυγόνο αλλάζουν.
Τα μόρια οξυγόνου που μεταφέρονται πάνω της αποδεσμεύονται για να απορροφηθούν από άλλα κύτταρα.
Το μεγαλύτερο μέρος του διοξειδίου του άνθρακα που πρέπει να απομακρυνθεί αλλάζει χημική σύσταση και μεταφέρεται μέσω του πλάσματος του αίματος.
Ένα μέρος του όμως προσκολλάται στα μόρια αιμοσφαιρίνης και επιστρέφει στους πνεύμονες. Από εκεί, μαζί με το διοξείδιο του άνθρακα που μεταφέρθηκε μέσω του πλάσματος, απομακρύνεται με την εκπνοή.
Τότε, η αμέσως επόμενη ανάσα φέρνει καινούριο οξυγόνο στο σώμα.
Αφού διανύσουν χιλιάδες χιλιόμετρα αιμοφόρων αγγείων, τα ερυθρά αιμοσφαίρια γερνούν μέσα σε μόλις 4 μήνες.
Αλλά ο υγιής μυελός των οστών παράγει αδιάκοπα κάθε δευτερόλεπτο έως και δύο εκατομμύρια νέα ερυθρά αιμοσφαίρια.
Και το συκώτι διασπά τα γερασμένα κύτταρα και ανακυκλώνει τον σίδηρο που βρίσκεται στα μόρια αιμοσφαιρίνης.
Είναι ένα εκπληκτικό σύστημα παραλαβής, μεταφοράς και απομάκρυνσης.
Ποια είναι η άποψή σας;
Μήπως το σύστημα μεταφοράς οξυγόνου στο σώμα μας με τα τρισεκατομμύρια ερυθρά αιμοσφαίρια είναι προϊόν εξέλιξης; Ή μήπως είναι προϊόν σχεδιασμού;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου