Πέμπτη 6 Ιουλίου
Από αυτό θα γνωρίσουν όλοι ότι είστε μαθητές μου—αν έχετε αγάπη μεταξύ σας.—Ιωάν. 13:35.
Όλοι στην εκκλησία έχουν την ευθύνη να συμβάλλουν σε ένα στοργικό και ειρηνικό περιβάλλον όπου κανείς δεν θα νιώθει εντελώς μόνος. Τα όσα κάνουμε και λέμε μπορούν να παίξουν καθοριστικό ρόλο! Πώς μπορείτε να βοηθήσετε εκείνους που είναι μόνοι στην αλήθεια να νιώσουν κομμάτι της εκκλησίας; Να παίρνετε την πρωτοβουλία να προσφέρετε τη φιλία σας. Ένα πρώτο βήμα είναι να καλωσορίζουμε θερμά τα καινούρια άτομα στην εκκλησία. (Ρωμ. 15:7) Αλλά δεν πρέπει να αρκούμαστε σε έναν φιλικό χαιρετισμό. Το ζητούμενο είναι να χτίσουμε γερές φιλίες σε βάθος χρόνου. Γι’ αυτό, να δείχνετε θερμό και γνήσιο ενδιαφέρον στα καινούρια άτομα. Χωρίς να γίνεστε αδιάκριτοι, προσπαθήστε να καταλάβετε τι αντιμετωπίζουν. Μερικοί ίσως δυσκολεύονται να εκφράσουν τα αισθήματά τους, γι’ αυτό μην τους πιέζετε να μιλήσουν. Αντίθετα, με διακριτικές και ευγενικές ερωτήσεις βοηθήστε τους να εκφραστούν και ακούστε υπομονετικά τις απαντήσεις τους. Για παράδειγμα, θα μπορούσατε να τους ρωτήσετε πώς γνώρισαν την αλήθεια. w21.06 σ. 11 ¶13, 14
https://drive.google.com/file/d/198S_YxvZagov4upPB8_yMwdSLKrpWxS6/view?usp=sharing
Εδάφιο του Έτους 2016
«Η αδελφική σας αγάπη ας παραμένει».—
Εβραίους 13:1
.
Πώς μπορείτε να διακρίνετε ποιος είναι πραγματικός ακόλουθος του Ιησού Χριστού και ποιος απλώς ισχυρίζεται ότι τον ακολουθεί; Ο Ιησούς απάντησε σε αυτή την ερώτηση λέγοντας: «Από αυτό θα γνωρίσουν όλοι ότι είστε μαθητές μου, αν έχετε αγάπη μεταξύ σας».—Ιωάν. 13:35.
Ποιο είδος αγάπης ανέμενε ο Ιησούς να εκδηλώνουν οι ακόλουθοί του; Μήπως ήταν η αγάπη που περιέγραψε στην Επί του Όρους Ομιλία όταν είπε: «Να αγαπάτε τους εχθρούς σας»; ( Ματθ. 5:44)
Μήπως ήταν η αγάπη στην οποία αναφέρθηκε λέγοντας: «Πρέπει νααγαπάς τον πλησίον σου όπως τον εαυτό σου»; ( Μάρκ. 12:31) Η αλήθεια είναι ότι η αγάπη που ανέμενε ο Ιησούς είναι πολύ πιο βαθιά. Θυμηθείτε ότι μόλις είχε πει στους μαθητές του: «Σας δίνω μια καινούρια εντολή, να αγαπάτε ο ένας τον άλλον· όπως εγώ σας αγάπησα, να αγαπάτε και εσείς ο ένας τον άλλον».
Επίσης ανέφερε: «Κανείς δεν έχει αγάπη μεγαλύτερη από αυτήν, από το να παραδώσει την ψυχή του για χάρη των φίλων του». ( Ιωάν. 13:34· 15:13) Επρόκειτο λοιπόν για την αυτοθυσιαστική αγάπη—την αγάπη που υποκινεί κάποιον να δώσει ακόμα και τη ζωή του για χάρη ενός άλλου.
Ο Ιησούς εφάρμοζε αυτά που κήρυττε. Με την ίδια του τη ζωή έδειξε στην πράξη τι σημαίνει αυτοθυσιαστική αγάπη. Αναλογιστείτε τι συνέβη όταν ήρθε να τον συλλάβει ένας οπλισμένος όχλος στον κήπο της Γεθσημανή. Αν και γνώριζε ότι οι ενέργειες του όχλου θα τον οδηγούσαν στον θάνατο, ο Ιησούς δεν εστίασε την προσοχή του στον εαυτό του, αλλά στους μαθητές του. «Αν . . . ψάχνετε εμένα», είπε, «αφήστε αυτούς να φύγουν». Πράγματι, ο Ιησούς «τους αγάπησε ως το τέλος».—
Ιωάν. 13:1· 18:1-9. Κατάλαβαν οι μαθητές τι ανέμενε ο Ιησούς από εκείνους; Και βέβαια. Ο απόστολος Πέτρος έγραψε αργότερα: «Ο Χριστός υπέφερε για εσάς, αφήνοντάς σας υπόδειγμα για να ακολουθήσετε τα ίχνη του πιστά».
Ο Πέτρος μίλησε επίσης για την «ανυπόκριτη αδελφική στοργή» και πρότρεψε τους ομοπίστους του να
“αγαπούν ο ένας τον άλλον έντονα, από καρδιάς”. ( 1 Πέτρ. 1:22· 2:21) Και ο απόστολος Παύλος έδωσε την εξής παρότρυνση, η οποία αποτελεί το εδάφιο του έτους για το 2016: «Η αδελφική σας αγάπη ας παραμένει».—
Εβρ. 13:1. Γιατί τόσο ο Πέτρος όσο και ο Παύλος μίλησαν για «αδελφική» αγάπη; Επειδή είναι αλληλένδετη με την αυτοθυσιαστική αγάπη που ανέμενε ο Ιησούς να εκδηλώνουν οι μαθητές του. Αυτού του είδους η αγάπη ήταν έκδηλη στην πρώτη Χριστιανική εκκλησία. Μετά την Πεντηκοστή του 33 Κ.Χ., οι 3.000 νεοβαφτισμένοι πιστοί, πολλοί από τους οποίους είχαν ταξιδέψει από μακριά, χρειάζονταν προμήθειες για να παραμείνουν λίγο καιρό ακόμα στην Ιερουσαλήμ και να μάθουν περισσότερα. Αναφορικά με τους μαθητές, η αφήγηση λέει: «Όσοι έγιναν πιστοί ήταν όλοι μαζί έχοντας τα πάντα κοινά και πουλούσαν τα αποκτήματα και τις περιουσίες τους και μοίραζαν τα έσοδα σε όλους, ανάλογα με την ανάγκη του καθενός». ( Πράξ. 2:43-47·4:32-37) Και σήμερα, ο λαός του Ιεχωβά εκδηλώνει την ίδια αδελφική αγάπη, κάτι που φαίνεται από τη βοήθεια που προσφέρεται όταν οι αδελφοί και οι αδελφές μας υφίστανται κακουχίες και στερήσεις εξαιτίας πολέμων και φυσικών καταστροφών.
Τι θα πούμε για εμάς προσωπικά; Είναι λάθος να νομίζουμε ότι όταν έρθουν καιροί δοκιμασιών εμείς θα δείξουμε αυτομάτως αυτοθυσιαστική αγάπη. Θα είμαστε τότε πρόθυμοι να δώσουμε τη ζωή μας για άτομα που απαξιώνουμε ή τους κρατάμε κακία ή καλά καλά δεν τους μιλάμε; Να θυμάστε ότι ίσως αντιμετωπίσουν και εκείνοι την πρόκληση του να δώσουν τη ζωή τους για εμάς. Το σίγουρο είναι ότι για να παραμένει η αδελφική μας αγάπη, πρέπει πρώτα να υπάρχει.—1 Πέτρ. 2:17.
Μας περιβάλλει ένας κόσμος ιδιοτελών ανθρώπων, γεμάτος συνθήματα όπως «Πάνω απ’ όλα ο εαυτός σου» και «Ο καθένας για τον εαυτό του». Αυτό το πνεύμα μπορεί εύκολα να επηρεάσει και εμάς. Αν θέλουμε να γίνει η αδελφική αγάπη αναπόσπαστο κομμάτι της προσωπικότητάς μας, πρέπει να την καλλιεργούμε και να την εκδηλώνουμε συνεχώς.—Ρωμ.7:21-23· Εφεσ. 4:22-24· Κολ. 3:9-14.
Πώς θα καταλάβουμε αν εκδηλώνουμε αδελφική αγάπη;
Μπορούμε να σκεφτούμε ορισμένους δείκτες που ανέφερε ο Παύλος, όπως το αν είμαστε φιλόξενοι, αν νοιαζόμαστε για εκείνους που αντιμετωπίζουν δύσκολες καταστάσεις, αν κάνουμε το καλό και αν προσευχόμαστε συνεχώς για τους άλλους. ( Εβρ. 13:2, 3, 16, 18) Με λίγα λόγια, χρειάζεται να ενδιαφερόμαστε ουσιαστικά για τις ανάγκες των άλλων. Με βάση τα παραπάνω αναρωτηθείτε: “Είμαι φιλόξενος και μοιράζομαι πράγματα με τους αδελφούς και τις αδελφές μου στο μέτρο των δυνατοτήτων μου; Τους κάνω να νιώθουν ότι είναι αγαπητοί και απαραίτητοι, ανεξάρτητα από την ηλικία τους ή την κοινωνική τους θέση; Ενδιαφέρομαι για τις ανάγκες τους, βλέποντας αν μπορώ να αναπληρώσω τις ελλείψεις τους; Προσεύχομαι για χάρη τους; Έχω γενναιόδωρο πνεύμα, και αναζητώ τρόπους για να κάνω το καλό στους άλλους; Είμαι έμπιστος φίλος;” Αν δείχνετε αγάπη με τέτοιους τρόπους, τότε κάντε οπωσδήποτε ό,τι μπορείτε ώστε “η αδελφική σας αγάπη να παραμένει”.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου